Ανακοινώσεις

Απαντήσεις σε ερωτήσεις γονέων και ειδικών ΙΙΙ

Ο σκοπός αυτής της διεύθυνσης είναι να φιλοξενήσει ερωτήσεις και δηλώσεις γονέων και ειδικών μαζί με τις απαντήσεις της διεπιστημονικής μας ομάδας. Οι ερωτήσεις αυτές έχουν αποσταλεί από γονείς και ειδικούς στην δ/νσή μας info@proseggisi.gr και έχουν απαντηθεί όλες με αποστολή προσωπικού μέιλ. Σε αυτή τη σελίδα κατατίθενται ανώνυμα ώστε να βοηθηθούν και άλλοι γονείς και ειδικοί από τις απαντήσεις.

Η σελίδα αυτή ανανεώνεται συνεχώς, οπότε είναι καλό εάν σας ενδιαφέρει να την επισκέπτεστε σε τακτά διαστήματα

————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: ΚΑΛΗΣΠΕΡΑ ΣΑΣ.ΕΙΜΑΙ Η ΜΑΜΑ ΤΟΥ Γ.  ΕΝΟΣ 12ΧΡΟΝΟΥ ΑΓΟΡΙΟΥ ΠΟΥ ΠΗΓΑΙΝΕΙ ΣΤΗΝ ΕΚΤΗ ΤΑΞΗ.ΑΠΟ ΠΟΛΥ ΝΩΡΙΣ ΟΛΟΙ ΟΙ ΔΑΣΚΑΛΟΙ ΤΟΥ ΣΤΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΣΤΟ ΦΡΟΝΤΙΣΤΗΡΙΟ ΑΓΓΛΙΚΩΝ ΜΟΥ ΕΛΕΓΑΝ ΤΑ ΙΔΙΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ.¨»ΕΙΝΑΙ ΠΟΛΥ ΕΞΥΠΝΟΣ ΑΛΛΑ ΔΕΝ ΠΡΟΣΕΧΕΙ ΑΡΚΕΤΑ ΣΤΗΝ ΠΑΡΑΔΟΣΗ ΜΑΘΗΜΑΤΟΣ.ΣΗΚΩΝΕΤΑΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΘΕΣΗ ΤΟΥ ΧΩΡΙΣ ΛΟΓΟ,ΟΤΑΝ ΕΙΝΑΙ Η ΩΡΑ ΝΑ ΓΡΑΨΕΙ ΨΑΧΝΕΙ ΤΑ ΜΟΛΥΒΙΑ ΤΟΥ,ΕΙΝΑΙ ΓΕΝΙΚΑ ΥΠΕΡΚΙΝΗΤΙΚΟΣ.ΟΛΟΙ ΜΟΥ ΛΕΝΕ ΠΩΣ ΟΤΑΝ ΕΚΕΙΝΟΣ ΘΕΛΕΙ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΤΕΛΕΙΩΣΕΙ ΤΑ ΜΑΘΗΜΑΤΑ  ΤΟΥ,ΟΣΑ Κ ΑΝ ΕΙΝΑΙ ΣΕ ΧΡΟΝΟ ΡΕΚΟΡ.»ΟΣΕΣ ΦΟΡΕΣ ΠΡΟΣΠΑΘΗΣΑ ΝΑ ΤΟΝ ΔΙΑΒΑΣΩ ΣΤΟ ΣΠΙΤΙ ΚΑΤΑΛΗΓΑΜΕ ΣΕ ΠΑΝΩΛΕΘΡΙΑ.Η ΜΟΝΗ ΛΥΣΗ ΓΙΑ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΔΙΑΒΑΣΜΕΝΟΣ ΗΤΑΝ ΤΟ ΑΝΑΓΝΩΣΤΗΡΙΟ ΟΠΟΥ Κ ΕΚΕΙ ΜΟΥ ΕΙΠΑΝΕ Κ ΜΟΥ ΛΕΝΕ ΑΚΟΜΗ ΤΑ ΙΔΙΑ ΜΕ ΤΟΥΣ ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΟΥΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΥΣ.ΦΟΒΑΜΑΙ ΠΟΛΥ ΤΙ ΘΑ ΓΙΝΕΙ ΣΤΟ ΓΥΜΝΑΣΙΟ ΠΟΥ ΤΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΕΙΝΑΙ ΠΙΟ «ΣΚΛΗΡΑ».ΠΩΣ  ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΤΟΝ ΒΟΗΘΗΣΩ  ΝΑ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΕΙ ΤΟ ΜΥΑΛΟ ΤΟΥ Κ ΝΑ ΜΗΝ ΧΑΝΕΤΑΙ ΚΟΙΤΩΝΤΑΣ ΑΠΛΑ ΤΟ «ΤΑΒΑΝΙ» ΟΤΑΝ ΕΡΧΕΤΑΙ Η ΩΡΑ ΝΑ  ΔΙΑΒΑΣΕΙ. ΣΑΣ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΓΙΑ ΤΟΝ ΧΡΟΝΟ ΣΑΣ.

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. Μιλάτε για ένα παιδί που οι εκπαιδευτικοί παραπονούνταν από παλαιότερα έτη για συμπεριφορές διάσπασης προσοχής και υπερκινητικότητας. Εάν αυτό συνέβαινε -και από ότι φαίνεται εξακολουθεί να συμβαίνει- τότε πολύ απλά θα ήταν καλό να διαφοροδιαγνωστεί εάν όντως το παιδί σας αντιμετωπίζει επίσημα το «Σύνδρομο της Διάσπασης Προσοχής – Υπερκινητικότητας». Εάν συμβαίνει αυτό, τότε οι δυσκολίες του παιδιού θα μπορούσαν -και μπορούν- να αντιμετωπιστούν ΜΟΝΟΝ από ομάδα ειδικών (κύρια Εργοθεραπευτής και Ψυχοπαιδαγωγός). Η σειρά λοιπόν που σας συστήνουμε να ακολουθήσετε είναι η εξής: Αρχικά ένα ραντεβού με Παιδοψυχίατρο ή Παιδονευρολόγο (είναι οι δύο ειδικότητες που σε αυτή την ηλικία μπορούν να διαγνώσουν την πιθανή δυσκολία στο παιδί σας) και -εάν κριθεί σκόπιμη- η επιβοήθησή του από ειδικούς για τη μείωση των συμπτωμάτων και η ταυτόχρονη συμβουλευτική σας για την εξεύρεση τρόπων που θα μπορούσαν να βοηθήσουν το παιδί. Μην ξεχνάμε πως η διάσπαση προσοχής, όταν είναι «πάθηση» δεν είναι συμπεριφοριολογικό ταπεραμέντο! Το παιδί δεν επιθυμεί να την έχει. Υπάρχει συγκεκριμένο πρωτόκολλο αντιμετώπισης από ειδικούς και οι προσπάθειες των γονέων συχνότατα επιδεινώνουν την εικόνα αντί να την επιβοηθήσουν λόγω των συχνότατων προστριβών που επέρχονται. Μπορείτε να διαβάσετε και αντίστοιχα άρθρα στην ιστοσελίδα μας στην κατηγορία «Διάσπαση προσοχής». Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, Αλεξάνδρου Στράτος, Δ/ντής Προσέγγισης

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: Καλησπέρα σας, έχουμε ένα γιο 7 χρονών και 2 δίδυμα κορίτσια 14 μηνών. Ο γιος μας είναι ένα καλό και έξυπνο παιδί. Τόσα χρόνια μέχρι να γεννηθούν οι αδερφές του οι συναναστροφές του ήταν με μεγάλους εκτός από τα παιδιά του παιδικού και του νηπιαγωγείου που πήγαινε. Οι δασκάλες του μας έλεγαν τα καλύτερα. Από πέρσι όμως που πήγαινε νήπιο άρχισαν τα πειράγματα από συμμαθητές του. Πχ τον έριχναν κάτω και καθόντουσαν πάνω του, του έβγαζαν τα παπούτσια και τα πετούσαν κοκ. Ο ίδιος δεν αντιδρούσε. Το έβλεπε σαν παιχνίδι και όταν του λέγαμε να μην κάνει παρέα με τα συγκεκριμένα παιδιά εκείνος έλεγε ότι είναι φίλοι του ή απλά το έλεγε στις δασκάλες να τα τιμωρήσουν. Δεν τόλμαγε να σηκώσει χέρι ή να φωνάξει διότι λέει δεν επιτρέπεται. Φέτος όμως που πάει δημοτικό τα πράγματα έχουν αγριέψει. Έχει έρθει μια φορά χτυπημένος στην πλάτη από σύρσιμο συμμαθητή του, του έχουν κατεβάσει μπροστά σε άλλα το παντελόνι και το εσώρουχο, του παίρνουν τα πράγματα και τα πετάνε… Γενικά έχω καταλάβει ότι τον κοροϊδεύουν… Δεν βοηθάει όμως και η συμπεριφορά του. Διότι και ο ίδιο κάνει χαζομαρούλες.. πχ κάνει σαν «μωρό» και πολλά αλλά. Δεν ξέρουμε πως να του φερθούμε. Ίσως η στάση μας μέχρι τώρα να μην βοηθάει. Θυμώνουμε και στενοχωριόμαστε που το παιδί μας δεν αντιδράει καθόλου και απλά υπομένει. Αν φτάσει στο αποκορύφωμα η κατάσταση κοκκινίζει, νευριάζει και αρχίζει να φωνάζει. Όπως καταλαβαίνετε δεν ξέρουμε τι να κάνουμε.. Να τονίσω ότι όλοι μας μιλάνε με τα καλύτερα λόγια για τον μικρό. Θα περιμένω απάντησή σας. Σας ευχαριστώ εκ των προτέρων

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. Αναφέρεστε σε ένα παιδί με κάποιου βαθμού κοινωνική ατολμία και ταυτόχρονα όμως και με μία κοινωνική αφέλεια αφού πραγματικά την παρενόχληση στο Νηπιαγωγείο τη θεωρούσε ότι γινόταν επειδή τα άλλα παιδιά ήταν «φίλοι» του, άρα και δικαιούντο να το κάνουν. Βρισκόμαστε μπροστά αυτή τη στιγμή σε μία κατάσταση που θυμίζει αρκετά το συχνά αναφερόμενο «bulling» αλλά δεν θα πρέπει να ξεχνάμε ότι για να υπάρξει αυτό το φαινόμενο, θα πρέπει πραγματικά το ίδιο το παιδί να αισθάνεται ότι παρενοχλείται παρά τη θέλησή του. Εδώ λοιπόν θα θέλαμε να γνωρίζουμε την άποψη του ιδίου του παιδιού. Από την άλλη όμως, ο πρώτος/η υπεύθυνος/η για να σταματήσει αυτές τις συμπεριφορές είναι ο/η εκπαιδευτικός της Τάξης. Θα πρέπει οπότε επιπρόσθετα να γνωρίζαμε τι θεωρεί φέτος (όπως και τι θεωρούσε πέρισυ) ο/η υπεύθυνος της τάξης και πώς το αντιμετώπιζαν. Αφού μας απαντήσετε σε αυτές τις ερωτήσεις, θα μπορούσαμε να σας δώσουμε σαφέστερες απαντήσεις στις ερωτήσεις σας όσον αφορά το πώς να αντιμετωπίσετε αυτή την κατάσταση. Χρειάζεται πάντως σίγουρα να συζητήσετε με το παιδί και σίγουρα επίσης να μην του ζητήσετε να αντιδράσει με τον ίδιο τρόπο (αν μπορούσε, θα το είχε ήδη κάνει), αλλά να ζητήσει τη βοήθεια του/της δασκάλου/ας. Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, Αλεξάνδρου Στράτος, Δ/ντής Προσέγγισης σε συνεργασία με το Τμήμα Ψυχολογικής Υποστηρίξεως του Κέντρου μας

ΕΡΩΤΗΣΗ 2: Σας ευχαριστώ πολύ για την άμεση απάντηση σας… Όπως κ πέρσι έτσι κ φέτος μου μιλάνε για ένα έξυπνο και καλό παιδί με αρκετές δυνατότητες. Όσες φορές έχω ρωτήσει πως τα πάει με τους φίλους του μου έχουν πει ότι δεν υπάρχει πρόβλημα. Κι εγώ πιστεύω ότι έχει πέσει θύμα bulling από την καλοσύνη του κ μόνο. Το ίδιο το παιδί δεν μιλάει εύκολα. Πρέπει ή να τον πιέσουμε ή ότι μαθαίνουμε από τους άλλους γονείς. Βέβαια πολλά παιδία της ηλικίας του δεν μιλάνε εύκολα… κ όταν θα τον ρωτήσουμε γιατί συνέβη το οτιδήποτε… βρίσκει 2-3 διαφορετικές εκδοχές κ μας λέει. Κι εμείς στην αρχή του λέγαμε να απευθύνετε στους εκπαιδευτικούς, αλλά από κάποιο σημείο κ μετά, πρέπει κ ο ίδιος να πάρει τα μετρά του… Έτσι κ αλλιώς βαδίζει πάντα με τους κανόνες του σχολειού σαν παιδί…  Εμάς απλά μας στενοχωρεί να βλέπουμε το παιδί μας να το «μεταχειρίζονται» έτσι κ να μην αντιδρά. Χθες για παράδειγμα συμμαθητής του του πήρε το μπουφάν κ το έσερνε σε όλο το προαύλιο κ ο γιος μας δεν έκανε τίποτα… Βέβαια σας λέω κ πάλι ότι κ ο ίδιος κάνοντας σαν μωρό δεν βοηθάει την κατάσταση…. Σας ευχαριστώ και πάλι

ΑΠΑΝΤΗΣΗ 2:Σας ευχαριστούμε για την συνέχιση της επικοινωνίας σας. Οπότε θα πρέπει να σταθούμε σε 4 ζητήματα: (1). Η ανώριμη συμπεριφορά του παιδιού που πιθανά πυροδοτεί την κατάσταση (αυτή την «ανωριμότητα» θα πρέπει να τη διερευνήσετε περισσότερο, πιθανά μέσω μίας συζήτησης σας με μία Ψυχολόγο Συμβουλευτικής αλλά και αξιολόγησης του παιδιού από Παιδοψυχολόγο). (2). Στο ότι δεν μιλάει εύκολα για τον εαυτό του ή τα δρώμενα στο Σχολείο, σας παραπέμπουμε στο άρθρο μας http://www.proseggisi.gr/%CF%80%CF%8E%CF%82-%CF%80%CE%AD%CF%81%CE%B1%CF%83%CE%B5%CF%82-%CF%83%CE%AE%CE%BC%CE%B5%CF%81%CE%B1-%CF%80%CE%B1%CE%B9%CE%B4%CE%AF-%CE%BC%CE%BF%CF%85-%CE%B5%CF%81%CF%89%CF%84%CE%B7%CF%83%CE%B5%CE%B9/ (3). Είναι καλό να συζητήσετε με το παιδί «τι σημαίνει για εκείνο φιλία και πώς την κατακτούμε και τη διατηρούμε (είναι πιθανόν να χρειάζεται μία συζήτηση για κάποιες πιθανές παρερμηνείες του). Επιμένουμε όμως: Όχι με νουθεσίες, αλλά με συζήτηση. (4).Επιμένουμε ότι θα πρέπει να ΑΠΑΙΤΗΣΕΤΕ από την εκπαιδευτικό μία λύση σε αυτό το πρόβλημα (πιθανά σε συνεργασία με την Ψυχολόγο που θα αξιολογούσε το παιδί). Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, Αλεξάνδρου Στράτος, Δ/ντής Προσέγγισης σε συνεργασία με το Τμήμα Ψυχολογικής Υποστηρίξεως του Κέντρου μας

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: Καλησπέρα. έχω μία κόρη 18 μηνών. θεωρώ ότι έχουμε ασφαλή συναισθηματικό δεσμό . Δουλεύω από όταν ήταν 12 μηνών κ έχω τον εξής προβληματισμό με ένα γεγονός. Συμμετέχουμε σε μία ομάδα με δραστηριότητες για παιδάκια..εκεί είναι κ μία μαμά που κάνουμε πολύ παρέα. Η μικρή μου μερικές φορές θέλει να πηγαίνει σε αυτή κ να μην έρχεται σε εμένα..ίσως θεωρεί ότι θα πάμε σπίτι…την ώρα της δραστηριότητας πήγαινε στη συγκεκριμένη κοπέλα κ έκλαιγε αν την έπαιρνα κάνοντας με να νιώθω άβολα…γιατί μπορεί να συμβαίνει αυτό μόνο με την συγκεκριμένη κοπέλα και πώς μπορώ να το χειριστώ εκείνη τη στιγμή;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. Διαβάζουμε για ένα παιδί που έχει εμφανίσει μία ισχυρότατη προτίμηση συμπάθειας σε ένα άτομο που συναντάει σε ένα συγκεκριμένο χώρο. Προφανώς η απάντηση που δίνετε είναι και η πιθανότερη, ότι δηλαδή η συγκεκριμένη κυρία σχετίζεται με μία εξασφάλιση ότι το παιδί δεν θα φύγει από το χώρο. Εάν στο σπίτι δεν εντοπίζετε κάποια δυσκολία όσον αφορά τη συμπεριφορά της κόρης σας με εσάς, απλά θα σας προτείναμε να απευθυνόσαστε στο παιδί με ψύχραιμο τρόπο όταν θα πρέπει να φύγετε και φυσικά να το αφήνετε να πηγαίνει στην κυρία. Εμείς θα επιθυμούσαμε απλώς να δίνετε απλόχερα χώρο και χρόνο στο παιδί σας στο σπίτι! Είναι πολύ καλύτερα από οποιαδήποτε ομάδα δραστηριοτήτων σε αυτή την ηλικία. Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, Αλεξάνδρου Στράτος, Δ/ντής Προσέγγισης σε συνεργασία με το Τμήμα Ψυχολογικής Υποστηρίξεως του Κέντρου μας

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: καλησπέρα σας και συγχαρητήρια για το έργο σας. έχω 2 παιδάκια 5 χρονών και 18 μηνών..Τον Σεπτέμβρη ο μεγάλος μου γιος πήγε για πρώτη φόρα προ νήπιο (το αναφέρω γιατί ίσως επηρεάστηκε η συμπεριφορά του από αυτό) πάντα ήταν και είναι ένα υπερκινητικό παιδί αλλά υπακούω με ελεγχόμενες αντιδράσεις. Είναι αρκετά ώριμος για την ηλικία του αυτό που με προβληματίζει είναι ότι στις δραστηριότητες που πάμε (κολυμβητήριο κ ποδόσφαιρο) τον τελευταίο καιρό αφαιρείται δεν ακολουθεί πλήρως το πρόγραμμα που κάνουν και δεν μπορώ να καταλάβω εάν είναι της ηλικίας, εάν είναι αντίδραση από κάτι άλλο η εάν υπάρχει κάποιο πρόβλημα και εάν  υπάρχει να ψάξω από τώρα η να περιμένω στα 6,5.επισης όταν ντύνεται μόνος του πολλές φορές φοράει τα ρούχα του ανάποδα μπορεί να ξεχάσει να κλείσει την πόρτα στο αυτοκίνητο η να μην κάνει κάτι που το έχω επαναλάβει πολλές φορές. στο σχολείο που έχουν πει ότι παρακολουθεί αλλά κάποιες στιγμές αφαιρείται υπερκινητικότητα που έχει στην αρχή το δικαιολογούσα ότι είναι αντίδραση για τον αδελφό του αλλά συνεχίζεται και δεν ξέρω εάν δικαιολογείται στα 5 του χρόνια να τρέχει και να πηδά ει μέσα στο σπίτι. αποφεύγει εργασίες και ζωγραφική αλλά όταν κάνουμε είναι συγκεντρωμένος η όταν διαβάζουμε παραμύθια. η απάντηση σας πολύτιμη

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. Αναφέρεστε σε συμπεριφορές του παιδιού σας που το πρώτο στο οποίο παραπέμπουν τη σκέψη μας είναι η υπερκινητικότητα ταυτόχρονα με διάσπαση προσοχής. Συνήθως, όπως σωστά αναφέρατε, τα παιδιά ταράζονται όταν εντάσσονται σε εκπαιδευτικά πλαίσια, αλλά οι συμπεριφορές που αναφέρετε είναι λίγο (έως πολύ) περισσότερες από το αναμενόμενο. Για να διαγνωστεί όμως ένα παιδί με αυτού του τύπου τις δυσκολίες, θα πρέπει αυτές οι συμπεριφορές να εμφανίζονται και στο Προνήπιο που παρακολουθεί. Εάν λοιπόν απασχολούν και τη Νηπιαγωγό, τότε θα ήταν καλό να γινόταν μία αξιολόγηση του παιδιού. Οι ειδικότητες που μπορούν να δώσουν διάγνωση στο παιδί σας (εάν οι συμπεριφορές ανήκουν σε κάποιο διαγνωστικό σημείο ή απλά είναι ένας τρόπος να σας ζητήσει περαιτέρω προσοχή), είναι ο Παιδοψυχίατρος, ή Αναπτυξιολόγος ή Παιδονευρολόγος. Για το λειτουργικό προφίλ του παιδιού, η μελέτη και αξιολόγηση γίνεται από Εργοθεραπευτή. Θα επιθυμούσαμε να το συζητήσετε και με τη Νηπιαγωγό αλλά και με τον Παιδίατρο του παιδιού και εάν συμφωνούν να προχωρήσετε σε μία αξιολόγηση. Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, Αλεξάνδρου Στράτος, Δ/ντής Προσέγγισης

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ:KALISPERAME LENE S. X. KAI TIN KORI MOU X. EINAI 8 XRONON..TO PROVLIMA MAS EINAI POS OTAN AROSTENEI EXOUME POLU SOVARO PROVLIMADEN KATAPINEI TA FARMAKI..TA KRATAEI STO STOMA TIS PERIPOU MIA ORA KAI TO APOTELESMA EINAI NA KANEI METOUS..EXO VRETHEI SE APOGNOSI..EXO KANEI TA PANTA ..SIMERA DIAGNOSTIKE ME OUROLOIMOKSI..PREPEI NA PIEI TIN ANTIVIOSI KAI EXEI KANEI METOUS..TIN KRATAEI STO STOMA..DEN TIN KATAPINEI..DOKIMASA PORTOKALADA MAZI..TIPOTA..TIN EVALA STO MILKO TIPOTA..TIN EVALA STO KEIK SOKOLATAS..TIPOTA..TA KRATAEI KAI META METO..MILISA KAI ME TON GIATRO TIS KAI MOU EIPE I MONI LUSI NOSOSKOMEIOESEIS MPOREITE NA ME VOITHISETE???..EIMAI SE APOGNOSI..DEN KSERO POS NA FERTHO..TI THA KANO?..EFXARISTO.

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. Μας θέτετε ένα πολύ σοβαρό ζήτημα που άπτεται στην ουσία ενός θέματος που ταλαιπωρεί και το παιδί και εσάς, αφού σχετίζεται με λήψη φαρμάκου. Εδώ τίθενται λοιπόν 6 ερωτήματα: (1). Είναι υποχρεωτικό να το ονοματίζετε στο παιδί ότι είναι φάρμακο και όχι (για παράδειγμα) να το βάλετε μέσα σε χυμό ή γάλα χωρίς να το ξέρει το παιδί; (2). Έχει δυσκολίες γενικότερα με γεύσεις ή με τροφές ή συμβαίνει ΜΟΝΟ με τα φάρμακα; (3). Το έχετε συζητήσει με το παιδί ότι είναι κάτι (αν το έχετε ονοματίσει φάρμακο) που δυστυχώς θα πρέπει να προσπαθήσει να το πάρει; (4). Μήπως η αντίδρασή σας τη στιγμή του εμέτου σοκάρει ή δυσκολεύει ακόμη περισσότερο το παιδί; (5). Έχετε δοκιμάσει να του το παράσχει κάποιος άλλος και έχει την ίδια αντίδραση; (6). Μήπως το παιδί έχει κάποια αλλεργία σε συγκεκριμένες ουσίες του φαρμάκου; Εάν η ευαισθησία του παιδιού είναι και σε άλλες τροφές, θα ήταν καλό να το συζητούσατε με έναν Εργοθεραπευτή. Εάν είναι μόνο στο φάρμακο, πιθανά με έναν Ψυχολόγο. Πάντως όπως διαπιστώνετε είναι μία δυσκολία που θα πρέπει να εκλείψει, είτε είναι διατροφικού τύπου, είτε τύπου σοκ του παιδιού. Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, Αλεξάνδρου Στράτος, Δ/ντής Προσέγγισης σε συνεργασία με το Τμήμα Ψυχολογικής Υποστηρίξεως του Κέντρου μας

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: Καλημέρα σας. Ίσως να απευθύνομαι σε εσάς λανθασμένα, αλλά διάβασα τις ερωτήσεις γονέων και τις απαντήσεις σας και θεώρησα ότι ίσως μπορείτε να με βοηθήσετε. Έχω φροντιστήριο Ξένων Γλωσσών στην επαρχία και κατά καιρούς έχω διδάξει Αγγλικά σε παιδιά με διάσπαση προσοχής, σύνδρομο Άσπεργκερ και δεν έχω αντιμετωπίσει ιδιαίτερα προβλήματα (τα παιδιά μου πήραν και πτυχίο). Τα τελευταία 5 χρόνια έχω μία μαθήτρια που ενώ ξεκίνησε πολύ δυνατά , ίσως επηρεαζόμενη από την μεγαλύτερη αδελφή, ίσως λόγω εφηβείας από πέρυσι έχει κάνει κάποια «κοιλιά», με αποκορύφωμα την φετινή χρονιά.

* Μιλάει πολύ σιγά

* Δεν έχει εμπιστοσύνη στον εαυτό της

* Δεν διαβάζει

* Μπορεί ό κανόνας να είναι στον πίνακα , να τον κοιτάει και να κάνει την άσκηση λάθος

* Προχθές μου είπε » Δεν διαβάζω Αγγλικά γιατί τα βαριέμαι «

Δεν μπορείτε να διανοηθείτε τι τρόπους έχω δοκιμάσει (είναι ιδιαίτερο) προκειμένου να ενδιαφερθεί (video , τραγούδια ). Σκέφθηκα μήπως υπάρχει πρόβλημα δυσλεξίας, αλλά γνωρίζετε είναι πολύ δύσκολο να μιλήσεις στον γονέα για κάτι τέτοιο. Αν υπάρχει κάποια ιδέα που μπορεί να έχετε σχετική ευχαρίστως θα ήθελα να με ενημερώσετε. Σας ευχαριστώ για τον χρόνο σας. Με εκτίμηση Ε.Σ.

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. Περιγράφετε ένα κορίτσι στην εφηβεία που εμφανίζει μία τριπλή εικόνα πιθανής μαθησιακής δυσκολίας, πιθανής διάσπασης προσοχής και πιθανών συναισθηματικών ιδιαιτεροτήτων. Σίγουρα αναφέρεστε σε χαμηλή αυτοεκτίμηση και πιθανά χαμηλά κίνητρα. Από ότι διαφαίνεται νοιάζεστε πολύ για εκείνην και προσπαθείτε πολύ! Εάν υπάρχει όμως κάποιος από τους ανωτέρω παράγοντες, δεν μπορείτε να βοηθήσετε εάν το παιδί δεν παραπεμφθεί για μία εξέταση για διερεύνηση των ανωτέρω τριών παραγόντων. Το σωστό θα ήταν να συζητούσατε με την οικογένεια, να βλέπατε εάν και οι γονείς ανησυχούν για κάτι και να τους μιλούσατε ευθέως για τις ανησυχίες σας και για την πρότασή σας να εξεταζόταν η έφηβη από κάποιον. Δεν θα συμφωνήσουμε με την άποψή σας ότι είναι πολύ δύσκολο να μιλήσετε στους γονείς για τις ανησυχίες σας. Αντιθέτως είναι πολύ ειλικρινές και δεοντολογικό! Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, Αλεξάνδρου Στράτος, Δ/ντής Προσέγγισης σε συνεργασία με το Τμήμα Ψυχολογικής Υποστηρίξεως του Κέντρου μας

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: Θέλω να ζητήσω την γνώμη κάποιου ειδικού σχετικά με την ανάπτυξη της προφορικής ομιλίας του μικρού μου που είναι τώρα 18,5 μηνών. Εκτός από την ακαταλαβίστικη ομιλία (όλιο όλιο, τακατακατακα, αιντε κ.λπ.) λέει μόνο μπα (όταν βλέπει τον μπαμπά του και την μπάλα), μαμ όταν θέλει να φάει, μα (κάποιες φορές όταν είναι μαζί του). Δείχνει ενδιαφέρον και χαίρεται στην παιδική χαρά, εκτελεί ελάχιστες εντολές π.χ. βάζει το καπάκι στο μπιμπερό όταν του λες, ή πιάνει την πιπίλα του από το χαλί όταν του το ζητάς, σηκώνει τα ποδαράκια όταν θέλεις να του βάλεις το παντελόνι του, δείχνει κάποια οικεία πράγματα που βρίσκονται στο δωμάτιό του όταν τον ρωτάς όπως ένας μεγάλος ελέφαντας και ο Γούινι σε έναν πίνακα, μας τραβάει από το χεράκι  όταν για παράδειγμα θέλει νερό να πάμε στο ψυγείο όπου είναι το κυπελάκι του και ορισμένα άλλα. Θέλω να επισημάνω ότι δεν έχει συχνά επαφές με παιδάκια της ηλικίας του, βλέπει μόνο  δύο φορές το μήνα τη γιαγιά του ή τον παππού του και κολλάει  όταν του βάζεις τραγουδάκια στο tablet, χωρίς να δίνει σημασία όταν του μιλάς. Το συζήτησα με τον παιδίατρό μου και μου είπε ότι είναι καθοριστικής σημασίας αυτό το εξάμηνο δηλαδή 18-24 μηνών για την ανάπτυξη της ομιλίας. Να απευθυνθώ σε ειδικό τώρα ή είναι νωρίς;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. Μία από τις παραμέτρους στη γλωσσική εξέλιξη ενός παιδιού είναι η ομιλία. Αναμένουμε την ανάπτυξή της στην ηλικία των 2 ετών, αλλά νωρίτερα περιμένουμε το παιδί να έχει εμφανίσει κάποιες λεξούλες, τις οποίες όπως αναφέρετε το παιδί λέει έστω και με απλοϊκό τρόπο. Η δεύτερη όμως ισχυρότατη παράμετρος είναι η επικοινωνία μέσω της κοινωνικής διαντίδρασης. Σε αυτό τον τομέα, πιθανά το παιδί αντιμετωπίζει κάποιες ιδιαιτερότητες, αφού όπως αναφέρετε συχνά «κολλάει» σε παιχνίδια αγνοώντας σας. Θα ήταν καλό λοιπόν να διερωτηθείτε παρατηρώντας το παιδί σας για κάποιες συμπεριφορές κοινωνικής διαντίδρασης όπως:

Του αρέσει να παίζετε μαζί του σωματικά παιχνίδια και να το παίζετε στα γόνατά σας;

Δείχνει ενδιαφέρον προς άλλα παιδάκια όταν τα βλέπει;

Του αρέσει να παίζετε κρυφτό και «κου-κου-τσά»;

Κάνει ότι  μιλάει στο τηλέφωνο ή ότι φροντίζει μία κούκλα;

Δείχνει με τον δείκτη του χεριού του όταν θέλει να ζητήσει κάτι;

Φέρνει αντικείμενα σε εσάς ή και σε άλλο ενήλικα που γνωρίζει για να σας δείξει κάτι σε αυτά;

Σας κοιτάζει στα μάτια για περισσότερα από 1-2 δευτερόλεπτα;

Σας χαμογελάει βλέποντας το πρόσωπό σας ή όταν του χαμογελάτε και εσείς;

Σας μιμείται (πχ εάν κάνετε μία γκριμάτσα ή μία έκφραση προσπαθεί να την κάνει και αυτό);

Δείχνει να ακούει στην κλήση του ονόματός του όταν του μιλήσετε με δυνατό τόνο φωνής;

Αν του δείξετε κάτι (πχ ένα παιχνίδι) στην άλλη άκρη του δωματίου, θα το κοιτάξει;

Προσπαθεί και δοκιμάζει να τραβήξει την προσοχή σας σε κάτι που κάνει;

Δείχνει να κατανοεί αυτά που λένε οι άλλοι άνθρωποι ;

Έχετε παρατηρήσει συχνά να κοιτάζει στο κενό ή να δείχνει αφηρημένο χωρίς συγκεκριμένο εμφανή λόγο;

Κοιτάζει προς εσάς (στο πρόσωπό σας) για να ελέγξει την αντίδρασή σας όταν βρίσκεται αντιμέτωπο με κάτι που δεν έχει ξαναβιώσει (άγνωστο);

Εάν παρατηρείτε ιδιαιτερότητες σε κάποια από τα παραπάνω, θα ήταν καλό από τώρα να γινόταν μία αξιολόγηση από Παιδίατρο Αναπτυξιολόγο. Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, Αλεξάνδρου Στράτος, Δ/ντής Προσέγγισης

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: Καλημέρα . Έχω τέσσερα παιδιά τα δυο μεγαλύτερα 10 και 8 πάνε στο δημοτικό ο 10 χρόνος είναι ένας μέτριος μαθητής ενώ ο 8 χρόνος άριστος . Θα ήθελα μα ρωτήσω αν είναι σωστό που επιβραβεύω τον δεύτερο γιο μου μπροστά στον πρώτο. Και τι να κάνω ώστε να του δώσω ένα κίνητρο για να βελτιωθεί ! Ευχαριστώ εκ των προτέρων!

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. Η επιβράβευση των παιδιών είναι σωστός τρόπος γενικά. Η σύγκριση όμως -όπως αναφέρετε ότι κάνετε- μπορεί να κάνει κακό τόσο στον μέτριο μαθητή όσο και στον καλό μαθητή. Στον μέτριο δεν θα δώσει κίνητρο αλλά θα προκαλέσει αρνητικά συναισθήματα στον ίδιο τόσο για τον εαυτό του όσο και για τον αδελφό του. Ομοίως και στον καλό μαθητή μπορεί να προσθέσει ένα συναισθηματικό φορτίο ή μια παρανόηση στη σκέψη (συχνό φαινόμενο ότι «για να με αγαπούν πρέπει να είμαι καλός μαθητής»). Η επιβράβευση λοιπόν είναι καλό να γίνεται με ρεαλιστικό τρόπο σε ότι καταφέρνει καλά ο καθένας τους και όχι μόνο για την μαθησιακή επίδοση. Προσπαθήστε να επιβραβεύετε  την προσπάθεια και όχι τόσο το αποτέλεσμα. Το ενδεχόμενο συζήτησης αυτών που σας απασχολούν με κάποιον ειδικό  είναι πολλές φορές προς όφελος της οικογένειας. Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, Αλεξάνδρου Στράτος, Δ/ντής Προσέγγισης σε συνεργασία με το Τμήμα Συμβουλευτικής του Κέντρου μας

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: Θα ήθελα να σας ρωτήσω αν ένα παιδί που έχει γεννηθεί Δεκέμβριο και ουσιαστικά είναι μικρότερο σε σχέση με άλλα παιδιά της ίδιας τάξης μπορεί να έχει δυσκολίες στη μάθηση;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. Ένα παιδί που είναι γεννημένο τον Δεκέμβριο, σημαίνει ότι θα ενταχθεί στην Α΄ Δημοτικού σε ηλικία 5 ετών και 8 μηνών. Η έρευνα έχει δείξει παγκοσμίως ότι αυτή είναι μία πολύ μικρή ηλικία για ένταξη σε μαθησιακή ύλη της Τάξης και ότι αυτά τα παιδιά είναι επιρρεπέστατα να εμφανίσουν μαθησιακές δυσκολίες (σε διπλάσιο ποσοστό)! Αυτό δεν συμβαίνει επειδή είχαν δυσκολίες στη μάθηση, αλλά γιατί ο εγκέφαλός τους ήταν ανώριμος για να αφομοιώσει τη σχολική ύλη. Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, Αλεξάνδρου Στράτος, Δ/ντής Προσέγγισης

ΕΡΩΤΗΣΗ 2: Σας ευχαριστώ για την απάντηση σας .Θα ήθελα να σας ρωτήσω σε ποια ηλικία θεωρείτε ότι παύει να υπάρχει αυτή  η διαφορά ηλικίας ?

ΑΠΑΝΤΗΣΗ 2: Στην καλύτερη των περιπτώσεων, αναμένουμε στην Γ΄ Δημοτικού να έχουν εξομαλυνθεί οι δυσκολίες. Δυστυχώς όμως, εάν εγκατασταθεί μία μαθησιακή δυσκολία, υπάρχει ισόβια δυσκολία. Η μαθησιακή δυσκολία ως απότοκο μίας ανωριμότητας μάθησης, δυστυχώς συνυπάρχει με το μεγάλωμα της ηλικίας. Πολύ συχνά όμως μία ειδική μαθησιακή παρέμβαση μπορεί να μειώσει τις δυσκολίες αυτές.

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: Καλησπέρα σας και συγχαρητήρια για τη βοήθεια που προσφέρετε. Ο γιος μου είναι 2.5 ετών και μέχρι πριν 3 μήνες δεν μιλούσε καθόλου και τώρα έχει αρχίσει και λέει αρκετές λέξεις όμως συχνά επαναλαμβάνει αυτές που λέει η μαμά του ή γενικά επαναλαμβάνει ίδιες λέξεις. Έχει εμμονή με τα χρώματα και με σχήματα. Δεν κάνει αυτό που λέμε φανταστικό παιχνίδι, αλλά ασχολείται κυρίως με ξύλινα παζλ, αυτοκινητάκια (που παρατηρεί πάντα τις ρόδες τους), μικρά βιβλία με εικόνες από αυτοκίνητα, χρώματα, ζωάκια, παρακολουθεί πολλές ώρες τηλεόραση και φωνάζει αν την κλείσουμε..κλπ… Ο σύζυγός μου αρνείται να το κοιτάξουμε, μένουμε και σε επαρχιακή πόλη κι είναι δύσκολο. Παρόλα αυτά ανησυχώ, θα ήθελα τη βοήθειά σας. Πιστεύετε ότι τρέχει κάτι με τον μικρό;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. Αναφέρεστε σε μία ηχολαλική συμπεριφορά του παιδιού σας η οποία ενίοτε εμφανίζεται σε κάποια παιδιά. Αναφέρεστε όμως και σε κάποια έμμονα και πιθανά στερεότυπα παιχνίδια, μία ενασχόληση με τις λεπτομέρειές τους αντί για το όλον και με μία δυσκολία του παιδιού να ενταχθεί σε συμβολικό και φανταστικό παιχνίδι. Αυτό που θα ήθελα επιπλέον να διερευνήσετε είναι τον βαθμό της κοινωνικής αλληλεπίδρασης του παιδιού, τη βλεμματική του επαφή, τον τρόπο που διαντιδρά με εσάς και άλλους ανθρώπους, το κοινωνικό του χαμόγελο και τον κοινωνικό του σχολιασμό και περιέργεια στα δρώμενα. Με βάση αυτά που αναφέρεστε, κρίνεται σκόπιμη μία εξέταση του παιδιού από Παιδίατρο Αναπτυξιολόγο ή από Εργοθεραπευτή στην παρούσα φάση. Θα ήθελα όμως να το συζητήσετε διεξοδικά και με τον Παιδίατρό σας (υπάρχουν και συγκεκριμένα ερωτηματολόγια που μπορεί να σας χορηγήσει, όπως το M-CHAT). Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, Αλεξάνδρου Στράτος, Δ/ντής Προσέγγισης

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: Γεια Σας και μπράβο γι αυτό που κάνετε και βοηθάτε όλους εμάς!!! Ο γιος μου κλείνει τα 5 σε 3 μήνες. Πάει Προνήπιο και πριν λίγο καιρό η δασκάλα του μου είπε ότι ίσως από του χρόνου χρειαστεί να πάμε σε Λογοθεραπευτή γιατί υπάρχουν γράμματα τα οποία δε λέει καθαρά όπως π.χ το «ρ».Σε κάποιες λέξεις το λέει και σε κάποιες άλλες Όχι. Αυτό που με ανησυχεί περισσότερο και θα ήθελα τη γνώμη Σας είναι το γεγονός ότι κάποιες φορές που τον ρωτάω κάτι μου απαντάει κάτι άλλο άσχετο..π.χ διαβάσαμε ένα παραμύθι και τον ρώτησα αν ένιωσε χαρούμενος η στεναχωρημένος από την ιστορία αυτή και η απάντηση ήταν ότι στο σχολείο ήταν χαρούμενος αλλά μετά που τσακώθηκε με ένα παιδάκι ήταν στενοχωρημένος. Σας έφερα ένα πρόσφατο παράδειγμα αλλά κατά διαστήματα το κάνει αυτό. Τι πρέπει να προσέξω και πως να το αντιμετωπίσω.; Ευχαριστώ εκ των προτέρων!

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. Αρχικά όσον αφορά τα αρθρωτικά ζητήματα, έχει δίκιο η Νηπιαγωγός ότι μπορείτε και σε 3-4 μήνες να ζητήσετε Λογοθεραπευτική αξιολόγηση ΑΝ και ΕΦΟΣΟΝ οι δυσκολίες είναι μόνο στο «ρ». Όσον αφορά όμως τα θέματα που θέτετε όσον αφορά τις συζητήσεις σας, η απάντηση έρχεται από 2 πιθανότητες: (α) Μία διάσπαση προσοχής του παιδιού  (όπου χάνει την εργαζόμενη μνήμη του και τη συνέχεια της σκέψης του) και (β)πιθανές δυσκολίες στην κατανόηση της ομιλίας 9σημασιολογικά ή πραγματολογικά). Με βάση αυτό, θα ήταν καλό ίσως να επισπεύσετε την λογοθεραπευτική αξιολόγηση. Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, Αλεξάνδρου Στράτος, Δ/ντής Προσέγγισης σε συνεργασία με την ομάδα Λογοθεραπείας του Κέντρου.

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: Καλησπέρα. Με λένε Φ. και έχω μια κόρη 4,5 ετών. Όταν ήταν 10 μηνών φύγαμε από την Ελλάδα και πήγαμε στη Γερμανία αλλά πριν έξι μήνες γύρισα πίσω με την κόρη μου. Χώρισα με τον μπαμπά της και έμεινε εκεί. Ακόμα δεν την έχω πει ότι χωρίσαμε γιατί δεν ξέρω πως. Με τον μπαμπά της μιλάνε στο τηλέφωνο με την κάμερα. Όχι καθημερινά και γενικώς είναι ένα παιδί που δεν ζητάει τον μπαμπά της συνέχεια. Επίσης είναι στιγμές που όταν παίρνει εκείνος μου λέει η μικρή ότι δεν θέλω τώρα να του μιλήσω και νιώθω άσχημα γιατί δεν το θέλω αυτό. Και εκείνος όμως δεν είναι ο πιο τρυφερός πατέρας γεγονός ότι έξι μήνες τώρα δεν έχει κατέβει να τη δει. Δεν ξέρω τι να κάνω και πως να πω στην κόρη μου ότι χωρίσαμε. Είναι πολλές στιγμές που μου λέει ότι θέλει να πάμε για λίγο στη Γερμανία αλλά να ξαναγυρίσουμε στην Ελλάδα. Επίσης είναι πολύ δεμένη με τον παππού της μιας και μένουμε όλοι μαζί. Εγώ με την κόρη μου και οι γονείς μου. Σας παρακαλώ Συμβουλέψτε με τι να κάνω και τι πρέπει να της λέω. Ευχαριστώ πολύ.

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. Το θέμα της ανακοίνωσης ενός διαζυγίου σε ένα παιδί (και μάλιστα τόσο μικρής ηλικίας) είναι ένα πάρα πολύ σοβαρό ζήτημα το οποίο δυστυχώς είναι αδύνατον να συζητηθεί μέσω ηλεκτρονικής αλληλογραφίας. Είναι ένα θέμα που θα πρέπει εκτενώς να συζητήσετε με ένα / μία Ψυχολόγο Συμβουλευτικής. Θα ήταν καλό να γίνει κατόπιν συνεννόησης και με τον πατέρα. Σας ευχόμαστε καλή συνέχεια. Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, Αλεξάνδρου Στράτος, Δ/ντής Προσέγγισης σε συνεργασία με την ομάδα ψυχολογικής υποστήριξης του Κέντρου.

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: Γεια σας! Έχω ένα αγοράκι 3 ετών και 2 μηνών ακριβώς. Μέχρι και τον Οκτώβριο όλα πήγαιναν περίφημα. Την ίδια αντίληψη είχε και ο παιδίατρος, ο οδοντίατρος και το ευρύ μας περιβάλλον, τόσο αυτό που τον έβλεπε συχνά-πυκνά όσο και όσοι είχαν επαφή μαζί του αραιότερα. Έχει ανεπτυγμένο λόγο, αγαπά πολύ τους ενήλικες (ειδικά τις γυναίκες), στα πάρκα και στις παρέες είχε ανάγκη από κάποια ενθάρρυνση αλλά όχι πάντα, με μικρές ομάδες έπαιζε αρμονικά, είχε και έχει 3-4 παιδιά φίλων με τα οποία έπαιζε και παίζει καλά, το ίδιο και με μεγαλύτερα ξαδέλφια που βλέπει στις διακοπές. Δεν ήταν ποτέ το πολύ ζωηρό αγοράκι που ορμά στο χώρο, του αρέσει να παρατηρεί αρχικά ειδικά αν το περιβάλλον τού είναι άγνωστο και μετά σταδιακά εμπλέκεται. Δεν φοβάται το σκοτάδι, μόνο τις αστραπές κατά καιρούς. Το καλοκαίρι έβγαλε την πάνα αλλά τα κακά τον δυσκολεύουν ακόμα. Έχει κάποια ατυχήματα στον παιδικό σταθμό διότι τον πιάνει ανησυχία όταν αισθάνεται πως θέλει να κάνει αλλά δεν θέλει να πάει στην τουαλέτα. Αντιλαμβάνομαι πως είναι κομβικό το ζήτημα και ασφαλώς είμαστε υποστηρικτικοί στο σπίτι. Η έντασή του (κινητικότητα και κουβέντα) και ενίοτε τα δάκρυα όταν κάνει κακά, μού δείχνουν τη δυσκολία του αλλά ακόμα δεν έχω καταφέρει να τον βοηθήσω αποτελεσματικά. Στα μέσα Σεπτέμβρη πήγε στον παιδικό σταθμό, στην αρχή χαρούμενος, μετά πέρασε μια περίοδο 2-3 εβδομάδων όπου έκλαιγε το πρωί, μετά φάνηκε πως συνήθισε. Πριν λίγες μέρες, οι δασκάλες ζήτησαν να με δουν, όπως και κάποιους ακόμα γονείς. Να σημειώσω πως όταν είδα τη σχολική ψυχολόγο στις 20 Οκτώβρη μου είπε πως της φαίνεται ένα παιδάκι με τη φυσιολογική δυσκολία προσαρμογής. Οι δασκάλες μου είπαν πως δεν εμπλέκεται ιδιαίτερα με τα παιδιά ενώ αυτές τις εμπιστεύεται πλήρως, πως κυκλοφορεί σα δορυφόρος, δεν απέχει από τις κοινές δραστηριότητες (παιχνίδι στον κύκλο, γεύμα), ούτε είναι το καταφανώς απομονωμένο παιδί που αποφεύγει την επαφή και την ομάδα αλλά θέλησαν να με δουν δεδομένου πως έχει περάσει το πρώτο τρίμηνο. Μου είπαν πως ρωτάει ποιος θα τον πάρει το μεσημέρι (πηγαίνουμε εγώ ή ο σύζυγός μου), πως ενίοτε στρέφεται σε αυτές για κουβέντα και πως έχουν την αίσθηση πως κάτι τον  προβληματίζει και δεν τον αφήνει ελεύθερο. Σκέφτομαι τις τελευταίες μέρες μήπως ο λόγος του, μιλά πολύ και πολύ καλά, είναι μια ένδειξη στρες, κάτι που δεν είχα σκεφτεί νωρίτερα γιατί αυτά που λέει είναι δομημένα και θα έλεγα έξυπνα, που μου δείχνουν μάλλον καλή αντίληψη του περιβάλλοντος. Στο σπίτι η εικόνα που μεταφέρει είναι πιο δυναμική από ότι η παρουσία του στο σχολείο. Θυμάται πολλά από αυτά που έχουν κάνει, ξέρει τραγούδια κλπ., αντιλαμβάνομαι πως αποτιμά την εμπειρία του εκεί θετικά, θέλει να ξαναπάει, με χαρά προσέφερε ο ίδιος τα δώρα Χριστουγέννων στις δασκάλες. Στο σπίτι είναι κεφάτος, ίσως πιο γκρινιάρης (έχει όμως περάσει πολλές ιώσεις φέτος΄π\=86-0[]’\π[λ’΄/) όμως αυτό που πάντα του συνέβαινε είναι πως όταν αρχίσει να βαριέται ή να κουράζεται (8-9 ώρες βραδινός ύπνος και 3 μεσημεριανός, άρα μετά το φαγητό στο σχολείο είναι πια κουρασμένος) καταφεύγει στην πιπίλα και σε ένα δικό μου μπλουζάκι, συνήθεια που έχει από την ηλικία του 1 έτους. Έχω κάνει προετοιμασία ώστε η πιπίλα να κοπεί τώρα στις διακοπές των Χριστουγέννων. Μέχρι πρόσφατα αν κάτι με προβλημάτιζε, πιο πολύ γιατί η ανησυχία είναι στη φύση μου και όχι γιατί είχα κάποια ένδειξη, ήταν πώς θα κάνει φίλους, μετά τη συνάντηση με τις δασκάλες είναι μήπως βιώνει κάποιο στρες και δυσκολεύεται στη διαχείριση. Η αλήθεια είναι πως δουλεύω πια πολύ λόγω συνθηκών και έχω ενοχές που δεν τον βλέπω πολύ. Ενδεχομένως ο δορυφόρος είμαι εγώ και αυτό τον αγχώνει. Ολοκληρώνω λέγοντας πως έχει αναπτυγμένη φαντασία, τελευταία του αρέσει πολύ το αφηρημένο παιχνίδι, για ένα πολύ μικρό διάστημα εμφανίστηκε φανταστική φίλη στον παιδικό σταθμό. Ευχαριστώ θερμά για το χρόνο και εκ των προτέρων για τη συμβουλή σας.

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. Αναφέρεστε σε μία σημαντική δυσκολία που αντιμετωπίζει το παιδί σας στη διαχείριση του κοινωνικού του στρες κύρια όσον αφορά τους συνομηλίκους και ταυτόχρονα δυσκολίες στην αυτό-διαχείρισή του συνοδευόμενα από μία διστακτικότητα να εμπλακεί σε δραστηριότητες κοινωνικής τόλμης με τα άλλα παιδιά. Θα ήταν πολύ καλό να σκεφτόμασταν διάφορες πιθανότητες που αυτό μπορεί να συμβαίνει. Συμμεριζόμενοι την ανησυχία σας, θα σας έλεγα ότι αρχικά θα χρειαζόταν να δώσετε ένα λεπτομερειακό ιστορικό σε Ψυχολόγο όσον αφορά τις συμπεριφορές του μέχρι τα 3 έτη, αλλά και τα σημεία εισόδου των δυσκολιών που αντιμετωπίζει. Αυτή η ειδικότητα θα κρίνει εάν θα έπρεπε να γίνει μία αξιολόγηση του παιδιού από έναν Παιδοψυχίατρο για να διερευνηθούν οι αιτίες των δυσκολιών του παιδιού στη διαχείριση του άγχους του. Μέχρι τότε, θα σας ζητούσαμε να μην προχωρήσετε στην αφαίρεση των μικρο-απολαύσεων που του προκαλούν ηρεμία όπως η πιπίλα και το μπλουζάκι του. Υπάρχει ένας σημαντικός κίνδυνος να επιδεινωθεί η συμπεριφορά του παιδιού. Από την άλλη, δώστε στο παιδί απλόχερο χρόνο και φροντίδα τώρα στις διακοπές και βρείτε δραστηριότητες που το ευχαριστούν. Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, Αλεξάνδρου Στράτος, Δ/ντής Προσέγγισης σε συνεργασία με την ομάδα ψυχολογικής υποστήριξης του Κέντρου.

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: Καλημέρα και καλή χρονιά. Ονομάζομαι Κ. και θα ήθελα να σας γνωρίσω κάποια στοιχεία αναφορικά με την ανάπτυξη του παιδιού μου που με απασχολούν αρκετά. Καταρχάς ο μικρός Χ.  είναι τριών ετών και τριών μηνών. Από την γέννησή του τον παρακολουθεί παιδοορθοπεδικός, καθώς λόγω του περιορισμένου χώρου στην κοιλιά της μαμάς του ήταν «μαζεμένος» με αποτέλεσμα να παρατηρηθεί αγκύλωση στα χεράκια του. Κάναμε φυσιοθεραπείες και πλέον δεν υπάρχει κανένα πρόβλημα. Η ανάπτυξή του είναι ομαλή είναι υπάκουο παιδί, υπάρχει άριστη συνεννόηση μεταξύ μας, εκτελεί όλες τις «εντολές» μας και γενικά δεν έχουμε παρατηρήσει κάτι περίεργο στην συμπεριφορά του. Είναι αρκετά συνεπής με τα παιχνίδια του, τα τακτοποιεί και γενικά από αυτά που βλέπουμε και μπορούμε να καταλάβουμε έχει μια υγιή ανάπτυξη. Αυτό που με απασχολεί είναι το γεγονός ότι δεν έχει ακόμη αρχίσει να μιλάει, Λέει κάποιες λεξούλες όπως μπαμπά, μαμά, αγκαλιά, μπέμπα, μπάλα, έτσι εντάξει αλλά δεν κάνει προτάσεις. Ωστόσο, καταλαβαίνει ότι του ζητάμε. Απευθυνθήκαμε λοιπόν σε έναν λογοθεραπευτή και τους τελευταίους τρεις μήνες κάνουμε συνεδρίες. Βέβαια δεν έγιναν πολλές συνεδρίες λόγω ιώσεων και λοιπών υποχρεώσεων. Αυτό που με προβληματίζει είναι αν πρέπει να ανησυχώ!!! Και κάτι άλλο: γενικότερα καθυστέρησε να μπουσουλίσει (9 μηνών), να περπατήσει (13 μηνών) και ο παιδοορθοπεδικός μας είπε ότι  αυτή η καθυστέρηση οφείλεται στο γενικότερο  «σφίξιμο» που παρουσιάζει ως παιδί. Η διάγνωση ήταν μια ήπια μορφή αρθρογρύπωσης και μας συνέστησε να μην ανησυχούμε, καθώς, όπως καθυστέρησε να κάνει όλα τα άλλα καθυστερεί και στην ομιλία. Πρέπει να ανησυχούμε θεωρείτε;; Κάτι που ξέχασα: τα φαγητά τα τρώει ακόμη σχεδόν αλεσμένα, καθώς δεν μασάει ακόμη καλά και όταν του δίνουμε κάτι πιο στέρεο πνίγεται. Σας ευχαριστώ για τον χρόνο σας και περιμένω με ανυπομονησία την απάντησή σας.!!!

 ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. Θα ήθελα λίγο να σταθούμε στην διάγνωση του παιδιού. Εάν η διάγνωση είναι όπως αναφέρατε «αρθρογρύπωση», τότε θα ήταν καλό να εντοπιζόταν το γιατί το παιδί την εμφάνισε (πράγματι ένα ποσοστό παιδιών το αντιμετωπίζει λόγω περιορισμένου χώρου στην κοιλιά της μαμάς) και εάν παρουσιάζει και άλλα συμπτώματα ως απόρροιά της πέραν των συγκάμψεων στα χεράκια (περίμετρος κεφαλής, προσωπείο, σχιστίες, νευρο-αισθητήριες δυσκολίες, αναπτυξιακή καθυστέρηση κλπ). Είναι καλό το ότι καθυστέρησε πολύ ήπια στους ψυχοκινητικούς δείκτες και το ότι έχει καλή -όπως αναφέρετε- κατανόηση ομιλίας. Οι δυσκολίες όμως τόσο στη σίτιση, όσο και στην ομιλία (και στα 2 αυτά σημεία υπάρχει σημαντική απόκλιση του αναμενόμενου) θα ήταν καλό να διερευνηθούν διεξοδικότερα, αφού το συζητήσετε και με τον Λογοθεραπευτή του παιδιού σας. Οι κατάλληλες ειδικότητες είναι αρχικά Παιδονευρολόγος και Αναπτυξιολόγος όπου και θα σας καθόριζαν το αναπτυξιακό επίπεδο του παιδιού και το βαθμό της βαρύτητας των συμπτωμάτων του παιδιού. Πιθανά επίσης να έπρεπε να γίνει και από Εργοθεραπευτή αξιολόγηση. Θα σας συμβούλευα να προχωρούσατε και στις ανωτέρω αξιολογήσεις ώστε να μπορέσετε να ηρεμήσετε και να εφαρμόσετε το κατάλληλο πρόγραμμα βοήθειας (σαφώς χρειάζεται Λογοθεραπευτική υποστήριξη και πιθανά και Εργοθεραπευτική) προς το παιδί σας. Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, Αλεξάνδρου Στράτος, Δ/ντής Προσέγγισης

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: Για σας θα ήθελα την βοήθεια σας ,έχω ένα γιο 18 χρόνων, δεν έχει την αίσθηση του κίνδυνου ,τρέχει με το αυτοκίνητο έχει τρακάρει 3 φορές του μιλάμε το ίδιο του κάνει τώρα το κατέβασα με από το αυτοκίνητο, αλλά μέχρι πότε θα μπορούμε να το κάνουμε αυτό, κάποια θα πάρει δικό του αυτοκίνητο ,όταν του μιλάμε δεν λέει τίποτα έχει το κεφάλι κατεβασμένο μετά θα κάνει το δικό του, σαν γονείς βλέπουμε το κακό πως έρχεται και δεν ξέρουμε πως να το χειριστούμε είναι καλό παιδί δουλεύει ,φιλότιμο ,για τους άλλους γίνεται θυσία, αλλά θα κάνει αυτό που θέλει δεν φοβάται τίποτα, σας παρακαλώ κάθε λέξη σας θα με βοηθούσε πολύ, δεν ξέρω τι να κάνω, σας ευχαριστώ με εκτίμηση Α.

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. Από τη στιγμή που έχετε ένα τόσο φιλότιμο και ευαίσθητο παιδί, η ερώτηση είναι γιατί συνεχίζει να «ρισκάρει» με την οδήγηση και κύρια με αυτό τον τρόπο οδήγησης. Άραγε δεν έχει επίγνωση αυτού που κάνει; προκαλεί κάτι με αυτό που κάνει; σας περνάει κάποιο μήνυμα; Φυσικά και είναι σωστό που του απαγορεύσατε να χρησιμοποιεί το δικό σας αυτοκίνητο, αλλά όπως πολύ σωστά αναφέρατε, αυτό δεν μπορεί να γίνεται για πάντα. Θα ήταν πολύ καλό να μοιραζόσασταν μαζί του τις ανησυχίες σας για το ότι θέτει τον εαυτό του σε κίνδυνο. Θα μπορούσατε να του αναφέρετε ότι υπάρχουν ειδικοί που θα μπορούσατε να το συζητήσετε μαζί εάν δεν θελήσει να σας απαντήσει από μόνος του γιατί δρα κατά αυτό τον τρόπο. Θα ήταν καλό η συζήτησή σας να προσανατολιζόταν στις ανησυχίες σας για την ασφάλειά του, χωρίς να τον κατακρίνετε ή από την άλλη να καυγαδίσετε. Εάν το κρίνετε δύσκολο να γίνει αυτό, θα ήταν καλό να το συζητήσετε εσείς μόνο ως οικογένεια με κάποιον Ψυχολόγο για να σας έδινε κάποιες πιο εξειδικευμένες με βάση την εικόνα του μετεφήβου κατευθύνσεις. Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, Αλεξάνδρου Στράτος, Δ/ντής Προσέγγισης σε συνεργασία με την ομάδα ψυχολογικής υποστήριξης του Κέντρου.

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: Γειά σας, έχω έναν γιο 13 ετών ο όποιος είναι μέτριος μαθητής στο σχολείο και αυτό μετά από παρότρυνση-Βοήθεια μας. Αυτό που με απασχολεί όμως είναι ότι γενικώς ειναι παιδί που δεν θυμάται να κάνει διάφορα πράγματα όσες φορές κι αν του τα πω. Για παράδειγμα, δεν κλείνει τα φώτα από τα δωμάτια βγαίνοντας, δεν θυμάται να βουρτσίσει τα δόντια του, να κάνει εξάσκηση κιθάρας αν και του αρέσει κλπ. Με λίγα λόγια, λέμε τα ίδια πράγματα πάρα πολλές φορές κ πάλι δεν γίνονται. Ο ίδιος δεν ξέρει το γιατί κ εμείς αναρωτιόμαστε αν είναι απλή αδιαφορία ή κάτι πιο σοβαρό. Πού θα μπορούσα να απευθυνθώ?

 ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. Αναφέρεστε σε μία συμπτωματολογία που θα μπορούσε να εντάσσεται σε δύο πιθανότητες:

Α. Διάσπαση προσοχής (από τη στιγμή που ξεχνάει ακόμη και πράγματα που τον ευχαριστούν)

ή

Β. Κάποια συναισθηματική ιδιαιτερότητα του (πχ αίσθηση καταπίεσης, άγχος κλπ που συμβαίνει συχνά στους εφήβους).

Μία σημαντική ερώτηση είναι εάν αυτό συνέβαινε στο παιδί σας από την ηλικία των πρώτων τάξεων του Δημοτικού ή εμφανίστηκε στην ηλικία της προεφηβείας του ή εφηβείας του (9-12 ετών).

Μία δεύτερη ερώτηση, είναι εάν αισθάνεται ο ίδιος ο έφηβος ότι αυτό του δημιουργεί ή όχι δυσκολίες.

Η σωστή πορεία είναι να επισκεπτόσασταν κάποιον ειδικό (Παιδοψυχίατρο ή παιδοψυχολόγο ή εργοθεραπευτή) και αρχικά να συζητούσατε τις ανησυχίες σας μαζί του. Στην πορεία –και μόνο αν κριθεί σκόπιμο από τον ειδικό- θα έπρεπε να γίνει μία αξιολόγηση του εφήβου για να διαπιστωθούν οι δυσκολίες του ώστε να καταστρωθεί ένα κοινό πρόβλημα επιβοήθησής του. Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, Αλεξάνδρου Στράτος, Δ/ντής Προσέγγισης

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: O μεγάλος μου γιος είναι 9 ετών και ήθελα να σας ρωτήσω από που πρέπει να ξεκινήσω για να μπορέσω να καταλάβω τί πρόβλημα υπάρχει. Αρχικά να πω ότι είναι πολύ καλός μαθητής χωρίς ιδιαίτερη προσπάθεια αλλά η συμπεριφορά του ώρες ώρες μας κάνει να αισθανόμαστε ότι είναι πολύ έξυπνος και πολύ ‘βλάκας’ (ας μου επιτραπεί η έκφραση) ταυτόχρονα. Δηλαδή μιλάει μόνο για αυτά που τον ενδιαφέρουν σε σημείο να γίνεται κουραστικός. Τα ενδιαφέροντα του είναι σε γενικές γραμμές περιορισμένα αλλά τα κάνει τέλεια..δλδ κολυμβητήριο, ζωγραφική, μουσική. Παίζει κατά βάση μόνο με κορίτσια(με αποτέλεσμα μερικά παιδιά να τον αποκαλούν ‘κοριτσάκι’) και δείχνει να φοβάται-αγνοεί τα αγόρια ακόμα και χωρίς αυτά να τον κοροϊδεύουν ή ενοχλούν. Επίσης όταν ήταν μικρός 2,5-5 χρονών του άρεζαν οι θρησκευτικές εικόνες-η παιδοψυχολόγος τότε μας είπε ότι τα παιδιά αυτά έχουν την τάση να συλλέγουν με αποτέλεσμα τα ενδιαφέροντα τους να είναι περιορισμένα. Αργότερα άρχισε να κάνει συλλογή με κούκλες barbie-monster high-tinkerbell κ.α. τώρα άρχισε να χάνει το τόσο έντονο ενδιαφέρον για τις κούκλες και αρχίσαμε τα lego αλλά κυρίως με κοριτσίστικα θέματα πάλι. Επίσης του αρέσει να επιβάλλεται στην παρέα δλδ να παίζουν οι φίλες του αυτό που θέλει αυτος..Επίσης θέλει αποκλειστικότητα στην παρέα οπότε όταν δεν την έχει κλείνετε στον εαυτό του και βαριέται. Ώρες ώρες νιώθω ότι το μυαλό του κολλάει σε διάφορα πράγματα παράδειγμα-μου είπες ότι θα πιω σοκολάτα αλλά δε μου πήρες-άσχετα άν ο λόγος που δεν ήπιε ήτανε ότι πήγε να κολυμπήσει. Η συμπεριφορά του δεν ταιριάζει στην ηλικία του και νιώθω ότι δε χαίρεται ενώ λέει ότι όλα είναι τέλεια..ευχαριστώ πολύ για τον χρόνο σας

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. Έχετε ένα ανήσυχο παιδί που δυσκολεύεται σε κάποιους τομείς στην αυτοδιαχείρισή του: (α). Μιλάτε για δυσκολίες στην κοινωνική σκέψη (που επιφέρει ως αποτέλεσμα να «μονοπωλεί» τις κοινωνικές του σχέσεις, άρα ουσιαστικά να δυσκολεύεται στην ουσιαστική κοινωνικοποίηση). (β). Μιλάτε για δυσκολίες στην ευελιξία του νου και πιθανά και του συναισθήματος που τον οδηγεί σε πολύ αυξημένα και επίμονα (πιθανά σε κουραστικό βαθμό) ενδιαφέροντα. (γ). Αναφέρεστε τέλος και στη δυσκολία του να κάνει παρέα με συμμαθητές του και να προτιμά μόνο κορίτσια, κάτι το οποίο θα πρέπει να διερευνηθεί περαιτέρω από τη στιγμή που αναφέρετε ότι αγνοεί ακόμη και τα ειρωνικά σχόλια των άλλων αγοριών προς το πρόσωπό του και τις επιλογές του. Με βάση όλα αυτά που αναφέρετε, κρίνεται σκόπιμη η αξιολόγηση του παιδιού από Παιδοψυχίατρο για να διερευνηθούν βαθύτερα οι μηχανισμοί σκέψης και συναισθήματος του παιδιού. Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, Αλεξάνδρου Στράτος, Δ/ντής Προσέγγισης σε συνεργασία με την ομάδα ψυχολογικής υποστήριξης του Κέντρου.