Ανακοινώσεις

Απαντήσεις σε ερωτήσεις γονέων και ειδικών ΙΙΙΙ

Ο σκοπός αυτής της διεύθυνσης είναι να φιλοξενήσει ερωτήσεις και δηλώσεις γονέων και ειδικών μαζί με τις απαντήσεις της διεπιστημονικής μας ομάδας. Οι ερωτήσεις αυτές έχουν αποσταλεί από γονείς και ειδικούς στην δ/νσή μας info@proseggisi.gr και έχουν απαντηθεί όλες με αποστολή προσωπικού μέιλ. Σε αυτή τη σελίδα κατατίθενται ανώνυμα ώστε να βοηθηθούν και άλλοι γονείς και ειδικοί από τις απαντήσεις.

Η σελίδα αυτή ανανεώνεται συνεχώς, οπότε είναι καλό εάν σας ενδιαφέρει να την επισκέπτεστε σε τακτά διαστήματα


ΕΡΩΤΗΣΗ: Καλημέρα σας και συγχαρητήρια για την δουλειά σας. Η σελίδα αυτή βοηθάει πάρα πολύ τόσο τους επαγγελματίες όσο και τους γονείς. Είμαι συνάδελφος και παρακολουθώ ένα παιδί 6 ετών με διάγνωση υποτονίας. Η μεγάλη δυσκολία μου είναι με τη γραφή του. Κρατάει αδύναμα το μολύβι και δεν μπορεί να γράψει σε χαρτί. Ταυτόχρονα όμως είναι και πολύ χειριστικό παιδί και αρνείται να συνεργαστεί στις ασκήσεις προγραφής και γραφής. Είναι έξυπνο παιδί. Να σας αναφέρω ότι την επόμενη χρονιά θα φοιτήσει στην Α΄ Δημοτικού. Θα ήθελα τη γνώμη σας. Σας ευχαριστώ προκαταβολικά.

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. Τα παιδιά με υποτονία, δυσκολεύονται πολύ στον τονικο-φασικό έλεγχο του κορμού με αποτέλεσμα να αντιμετωπίζουν σημαντικές δυσκολίες να διατηρήσουν την καθιστή θέση ώστε να ασχοληθούν με ασκήσεις λεπτής επιδεξιότητας και με τη χρήση εργαλείων. Και μην ξεχνάμε ότι το μολύβι είναι ένα από τα πιο δύσκολα και περίπλοκα εργαλεία που για τη χρήση του απαιτείται καλός έλεγχος κορμού και αυχένα, σταθερότητα ώμων και δύναμη στον καρπό και την άκρα χείρα, μαζί με την ικανότητα κινητικότητας δακτύλων και την οπτικοκινητική ακρίβεια. Θα πρέπει λοιπόν να δώσετε έμφαση στο δυνάμωμα κορμού, τον έλεγχο της καθιστής θέσης και τη χρήση εργαλείων πριν προχωρήσετε στις ασκήσεις προγραφής – γραφής. Όπως και στην εξάσκηση της προγραφής – γραφής, θα ρέπει να ξεκινήσετε από τα γραφή σε πίνακα για το δυνάμωμα της ωμικής ζώνης και ταυτόχρονα των συλλήψεων. Όσο για τη «χειριστικότητα» στη συμπεριφορά που αναφέρεστε, προφανώς το παιδί δυσκολεύεται σημαντικά και έχει αποθαρρυνθεί (χρειάζεται κάποια διευκόλυνση ή κάποιο κίνητρο). όλοι μας γινόμαστε απρόθυμοι να ενασχοληθούμε και να εμπλακούμε με δραστηριότητες που μας δυσκολεύουν πολύ! Θα σας προτείναμε να εξηγήσετε στην οικογένεια την πιθανότητα αναστολής φοίτησης στο Δημοτικό ώστε να έχετε τα χρόνο να ενδυναμωθεί σωστότερα το παιδί και να εμπλακεί πιο αποτελεσματικά τη επόμενη χρονιά στην προγραφή και να καθυστερήσει η εμπλοκή στην εντατική γραφή που θα κάνει τα πράγματα χειρότερα. Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, Αλεξάνδρου Στράτος, Δ/ντής Προσέγγισης

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: Καλησπέρα σας αντιμετωπίζω ένα θέμα μ την 2.5 χρόνων κορούλα μ ξεκίνησε παιδικό σταθμό στα 2 της.  Κάνανε μια αποκριάτικη γιορτούλα η διευθύντρια του παιδικού ανέβασε 3 βιντεάκια που χόρευαν κ σε μια γωνίτσα ήταν η κόρη μ κ καθόταν σε μια καρέκλα. έχω αρχίσει κ προβληματίζομαι. Όταν πάμε κάπου έξω ντρέπεται κ θέλει ν την πάρω αγκαλιά για κάνα μισάωρο μέχρι ν ηρεμήσει κ μετά κάπως καλύτερα. τι να κάνω 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. Αναφέρεστε σε ένα κοινωνικά άτολμο παιδί με κοινωνικό άγχος που δεν εμπιστεύεται τον εαυτό του. Δεν μας αναφέρετε σημαντικές λεπτομέρειες, όπως για παράδειγμα εάν το παιδί είναι ομιλητικό ή κοινωνικό στον Παιδικό Σταθμό ή στην Παιδική Χαρά. Είναι καλό να μην υπάρχει συστολή στα παιδιά ώστε να αισθάνονται ανέμελα και να ξεδιπλώνουν έτσι το δυναμικό τους. Θα σας προτείναμε να γινόταν μία αξιολόγηση στο παιδί από Παιδίατρο Αναπτυξιολόγο και πιθανά και από Εργοθεραπευτή και Λογοθεραπευτή ώστε να διαπιστωθεί εάν αυτό οφείλεται σε κάποια Αναπτυξιακή δυσκολία του παιδιού που θ έχρηζε παρέμβασης, ή εάν απλά θα βοηθούσε μία συμβουλευτική υποστήριξη από Ψυχολόγο σε εσάς για να αναπτύξετε μηχανισμούς αντιμετώπισης του άγχους του παιδιού. Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, Αλεξάνδρου Στράτος, Δ/ντής Προσέγγισης σε συνεργασία με το Τμήμα Ψυχολογικής Υποστηρίξεως του Κέντρου μας

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: Καλημέρα έχω ένα μωράκι αγοράκι 20 μηνών το πρόβλημα μου ότι ο  σύζυγος μου δεν με βοηθάει καθόλου με το παιδί όταν ήταν πιο μικρό τον έκανε μπανάκι κ του έδινε μπιμπερο.απο τον χρόνο κ μετά δεν με βοηθάει πουθενά δεν τον έχει ταισει ποτέ δεν τον έχει άλλα κείμενα πότε στις κούνιες πάντα μόνη μου τον πάω σε βόλτες έξω μόνη μου σε διάφορα γενικά πάντα μονή φοβάμαι μήπως αυτό επηρεάσει τον χαρακτήρα του παιδιού μου εγώ δεν έχω κανένα πρόβλημα κ θα συνεχίσω να κάνω ότι κάνω μήπως σ’ το αγοράκι μας του κάνει κακο που είναι σχεδόν απών ο μπαμπάς του

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Η ανησυχία σας είναι μεγάλη και κατανοητή. Με σεβασμό στο οικογενειακό σας πλαίσιο και μη γνωρίζοντας λεπτομέρειες απαντούμε θεωρητικά ότι εφόσον υπάρχουν και συμβιώνουν και οι δύο γονείς του παιδιού κάτω από την ίδια στέγη το σωστό είναι να μοιράζονται οι ρόλοι απέναντι στο παιδί. Καλό θα ήταν να συζητήσετε με τον σύζυγό σας αν υπάρχει κάτι που τον δυσκολεύει και να προσπαθήσετε να αποφασίσετε από κοινού ποιος κάνει και τι με το παιδί. Καμιά φορά οι μαμάδες άθελα τους είναι συγκεντρωτικές και συχνά επικριτικές απέναντι στον τρόπο των μπαμπάδων. Καλό θα είναι να αναρωτηθείτε κι εσείς για το  πόσο χώρο και χρόνο αφήνετε ως μαμά στο παιδί και στον μπαμπά του. Δυστυχώς μη γνωρίζοντας πιο πολλές πληροφορίες για την οικογένεια σας δεν μπορούμε να γίνουμε πιο συγκεκριμένοι ως προς τις συμβουλές μας. Είμαστε στην διάθεσή σας για οποιαδήποτε βοήθεια. Το σίγουρο είναι ότι χρειάζεται να επικοινωνήσετε στον σύζυγό σας την ανησυχία σας και μαζί να βρείτε μια καλύτερη λύση προς όφελος και των τριών.

Με τιμή Βάσω Βουρλιόγκα, Ψυχολόγος Κέντρου Προσςέγγιση

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: καλησπέρα. Ο γιος μας είναι 22 μηνών και μιας εβδομάδας κι έχουμε παρατηρήσει τον τελευταίο μήνα ότι δεν λέει πια κάποιες απ τις λέξεις που έλεγε. ακόμα και μπαμπά που είπε στους 10 μήνες δεν το λέει πια. αντίθετα χρησιμοποιεί την ίδια συλλαβή για πολλές λέξεις όπως το μη για το μήλο την μπανάνα το παπί που μέχρι χθες τα έλεγε κανονικά. επίσης νευριάζει πολύ και μας χτυπάει η κτυπάει το κεφάλι του εάν δεν τον καταλαβαίνουμε..διαβάζουμε βιβλία αλλά μόνο τις σελίδες που θέλει αυτός και στην ουσία δεν διαβάζουμε απλά βλέπει κάποια αντικείμενα που έχει κι αυτός και τρέχει να τα φέρει..ακόμη εδώ και 2 μήνες σταμάτησε να τρώει στερεά τροφή εκτός από κουλούρι και δε θέλει να πιάσει κουτάλι ενώ το έκανε από πολύ μικρός. όταν είμαστε εξω στο δρόμο όποτε βλέπει μικρά παιδιά απλώνει το χέρι να τα χτυπήσει..ο παιδίατρος λέει να το αγνοήσουμε αλλά εμείς ανησυχούμε. Ξεχάσαμε επίσης να αναφέρουμε ότι ο γιος μας εκτελεί κανονικά εντολές μιμείται κάνει δουλειές και μας καταλαβαίνει

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. Είναι αλήθεια ότι κάποια παιδιά εμφανίζουν μία παλινδρόμηση στις ηλικίες 18-26 μηνών. Από ότι αναφέρετε, αυτή η παλινδρόμηση εμφανίζεται σε διαφορετικούς τομείς: στην ομιλία, στη συμπεριφορά (κοινωνική αλλά και έμμονη) και στις προτιμήσεις σίτισης. Με βάση αυτό κρίνεται σκόπιμη η αξιολόγηση του παιδιού από Παιδίατρο Αναπτυξιολόγο. Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, Αλεξάνδρου Στράτος, Δ/ντής Προσέγγισης

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: καλησπέρα σας. ο γιος μας είναι 22,5 μηνών και εδώ και 2 μήνες δε λέει μερικές λέξεις που έλεγε όπως μπαμπάς που το είπε από 10 μηνών. επίσης χρησιμοποιεί την ίδια συλλαβή για πολλές λέξεις όπως το μη για το μήλο την μπανάνα τον ιπποπόταμο και αλλά.. ενώ καταλαβαίνει τα πάντα που του λέμε κι εκτελεί εντολές άνετα και δείχνει σε βιβλία ότι τον ρωτήσουμε επιμένει να λέει το ίδιο η κάτι ακαταλαβίστικα… είναι πολύ ζωηρός και δεν κάθεται πάνω από 1 λεπτό να δούμε το βιβλίο κι ειδικά αν πάμε να το διαβάσουμε δυνατά αρχίζει να κλαίει και να κτυπάει.. κάθεται σε μια δραστηριότητα αρκετά μόνο αν του αρέσει πολύ αλλά και πάλι θα τραβήξει τις κάλτσες του η θα πιάνει κάτι άλλο.. επίσης εδώ και δυο μήνες σταμάτησε να τρώει στερεά τροφή εκτός από κουλούρι ενώ έτρωγε κανονικά φαγητά. να πούμε ότι πριν από 2 μήνες ο παιδίατρος μας πήρε αίμα και του έσπασε και τις 2 αρτηρίες και απ τα 2 χέρια και το παιδί πονούσε κι έκλαιγε όλη την μέρα.. δεν ξέρουμε αν έχει κάποια σχέση αυτό… επίσης κτυπάει το κεφάλι του συχνά και όταν του γίνει παρατήρηση αλλά και από χαρά αν βλέπει κάτι που του αρέσει και το κουνάει και δεξιά κι αριστερά πάλι από χαρά συνήθως όταν χορεύει… έχει περπατήσει από 9 μηνών κι έχει κατακτήσει όλα τα κινητικά ορόσημα.. έχει καλή βλεμματική επαφή και δείχνει με το δείχτη.. προσπαθεί να μιλήσει αλλά του βγαίνουν οι λέξεις ακαταλαβίστικες.

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. Υπάρχουν κάποια δεδομένα που θα ήταν καλό να σας κινητοποιήσουν και να απευθυνθείτε σε έναν/μία Παιδίατρο Αναπτυξιολόγο, όπως η αυξημένη κινητικότητα του παιδιού6, η απώλεια κάποιων λέξεων που χρησιμοποιούσε, το σταμάτημα της σίτισης και κάποιο αυτοερεθισμοί που χρησιμοποιεί το παιδί. Αυτά τα δεδομένα πιθανά παραπέμπουν σε κάποια αναπτυξιακή δυσκολία που θα ήταν καλό να διερευνηθεί διεξοδικότερα, αφού σε αυτή την ηλικία δεν αναμένονται αυτές οι ιδιαιτερότητες που αναφέρετε. Θα σας προτείναμε μία εκτενή λήψη ιστορικού από Αναπτυξιολόγο και φυσικά εξέταση του παιδιού για να διερευνηθεί εάν θα χρειαζόταν κάποια θεραπευτική επιβοήθηση ή όχι. Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, Αλεξάνδρου Στράτος, Δ/ντής Προσέγγισης σε συνεργασία με το Τμήμα Ψυχολογικής Υποστηρίξεως του Κέντρου μας

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: Καλημέρα. Ήθελα να κάνω μια ερώτηση. Έχουμε χωρίσει με τον άντρα μου, δεν έχουμε έρθει σε συμφωνία έχουμε κάνει ασφαλιστικά μέτρα, έχουνε κάνει ασφαλιστικά μέτρα κι ο πατέρας τους κι οι γονείς του για επικοινωνία, μέχρι τώρα δεν τους είχα απαγορέψει αλλά τα παιδιά μου δε τους θέλουν κι κλαίνε δε θέλουν να πάνε μαζί τους είναι 2 ετών κι 11 μηνών. Και βγήκε η προσωρινή απόφαση να τα πάρουνε 5 μέρες την εβδομάδα 5 με 8. Αλλά 4 μέρες που έρχονται τα φέρνουν πίσω ή κάθονται εδώ, κι μια μέρα δεν ήρθαν καθόλου. Είναι σωστό αυτό για τα παιδιά; γιατί κλαίνε, φοβούνται κι έχω προσέξει αλλαγή στα παιδιά μου δεν είναι καλά, δεν τρώνε καλά δεν κοιμούνται καλά, αλλά ο παππούς τους με απειλεί συνέχεια αν δε θα τα δώσω θα καλέσει την αστυνομία κι μπροστά στα παιδιά μου με βρίζει, φωνάζει, με απειλεί. Τι μπορώ να κάνω; 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. Δυστυχώς μας περιγράφετε μια δύσκολη αλλά συχνή επιπλοκή διαζυγίου. Τα παιδάκια σας είναι αρκετά μικρά ακόμα. Στις περιπτώσεις διαζυγίου χρειάζεται σταθερότητα και ηρεμία κι από τις δύο πλευρές ώστε τα παιδιά να συνηθίσουν την νέα πραγματικότητα και αυτό να τα κάνει να αισθάνονται ασφάλεια. Όταν λοιπόν λέμε σταθερότητα εννοούμε σταθερή ημερήσια ρουτίνα (πχ ώρες ύπνου, φαγητού) και ήρεμες σταθερές συναισθηματικές αντιδράσεις (πχ. Όταν λέτε όχι να το τηρείται κι όταν λέτε ναι να το τηρείται).Καλό θα ήταν και στην επικοινωνία με τον μπαμπά να  υπάρχει μια σταθερή ρουτίνα(πχ. Που θα τα βλέπει ποιες μέρες και πόσο) ώστε τα παιδάκια σας να περάσουν ομαλά στην νέα τους πραγματικότητα!!!Αποφύγετε την επικοινωνία με όποιον σας αναστατώνει και εστιάστε στα παιδιά σας όταν γίνονται μπροστά τους φασαρίες ( πχ. Πάρτε τα αγκαλιά αν δεν μπορείτε να τα έχετε σε άλλο χώρο, αρχίστε να τους μιλάτε ήρεμα ανεξάρτητα από την ένταση). Μας περιγράφεται μια δύσκολη κατάσταση που χρειάζεται ιδιαίτερους χειρισμούς που δεν μπορούν να περιγραφούν μέσω ενός μηνύματος και μόνο! Σας προτρέπουμε να παροτρύνεται και τον πατέρα των παιδιών ώστε να επισκεφτείτε έναν ειδικό από κοινού, αυτό θα σας βοηθήσει εσάς και κατ’ επέκταση και τα παιδιά σας. Για την ώρα να θυμάστε σταθερότητα, ψυχραιμία και εστιασμός στα παιδιά!! Ευχόμαστε να βοηθήσαμε με κάποιον τρόπο. Είμαστε στη διάθεσή σας!

Με τιμή, Βουρλιόγκα Βασιλική, Τμήμα Ψυχολογικής Υποστηρίξεως του Κέντρου μας

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: Έχω ένα τρίχρονο κοριτσάκι , που έχει κάνει τη νύχτα μέρα . το βράδυ δεν κοιμάται , παρά ελάχιστα . το μεσημέρι μπορεί να κοιμηθεί και να μη ξυπνάει . Ξυπνάει 4 η ώρα το πρωί αν καταφέρει να κοιμηθεί το βράδυ . Λείπω πολλές ώρες απ το σπίτι γιατί εργάζομαι και είναι με τη γιαγιά . επίσης δεν θέλει να κάνει μπάνιο και να λουστεί . τι να κάνω ;;;;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. Προφανώς αναφέρεστε σε ένα παιδί που δυσκολεύεται στην οργανική και αισθητηριακή του ρύθμιση. Σε αυτές τις ηλικίες κανονικά πρέπει να έχει οργανωθεί ο κύκλος του ύπνου του και ταυτόχρονα να μπορεί να λειτουργήσει στις καθημερινές ρουτίνες (μπάνιο, τουαλέτα, βοήθεια στο ντύσιμο, οργάνωση και συγκέντρωση όπου χρειαστεί). Αρχικά θα σας συστήναμε να συζητούσατε με τον/την Παιδίατρο την πιθανότητα να εξεταζόταν το παιδί από Παιδονευρολόγο και στην πορεία από Εργοθεραπευτή για να αποσαφηνιστούν οι ρυθμιστικές δυσκολίες του παιδιού και πώς θα μπορούσαν να αντιμετωπιστούν. Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, Αλεξάνδρου Στράτος, Δ/ντής Προσέγγισης σε συνεργασία με το Τμήμα Ψυχολογικής Υποστηρίξεως του Κέντρου μας

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: Καλησπέρα έχω ένα κοριτσάκι σχεδόν 3 ετών .κάθε φορά που την πάμε για ύπνο θέλει να μας κρατάει το δάχτυλο για να κοιμηθεί.. Βέβαια έτσι την έμαθα.. Αλλά τώρα προσπαθώ να την κόψω αυτή την συνήθεια ,της το λέω ότι τώρα έχει μεγαλώσει κ θα πρέπει να κοιμάται χωρίς το χεράκι μας αλλά αρχίζει κ γκρινιάζει ..πως θα μπορούσα να τα καταφέρω; ευχαριστώ .

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. Στην αρχή εμφανίζουν όλα τα παιδιά μία αντίσταση στο να αλλάξουν τις ρουτίνες ύπνου που έχουν συνηθίσει. Χρειάζεται λίγος χρόνος και σταδιακή μείωση της επιβοήθησης (όχι άμεσα να διακόψετε αυτή τη συνήθεια εισαγωγής στον ύπνο του παιδιού). Χρειάζεται υπομονή και αντικατάσταση αυτής της συνήθειας με μία άλλη ρουτίνα (η συνηθέστερη αντικατάσταση είναι ένα παραμύθι στην αγκαλιά σας μέχρι να εισαχθεί στον ύπνο). Εάν δείτε ότι επιμένουν οι δυσκολίες, τότε θα ήταν καλό να το συζητούσατε με έναν/μία Ψυχολόγο Συμβουλευτικής. Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, Αλεξάνδρου Στράτος, Δ/ντής Προσέγγισης σε συνεργασία με το Τμήμα Ψυχολογικής Υποστηρίξεως του Κέντρου μας

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: Γεια σας έχω 3 παιδιά ένα αγόρι 18 ένα κορίτσι 17 και ένα μικρό αγόρι στα 9..ο μικρός πολλές φορές δεν με ακούει και θέλει να περνάει το δικό του.. στο σχολείο έχει πέσει λίγο η απόδοση του  ( από το τρακάρισμα και μετά που είχα με το αυτοκίνητο ήταν και αυτός μέσα στο αυτοκίνητο.).. εύκολα κλαίει και γκρινιάζει..φοβάται παρά πολύ το σκοτάδι και γενικά φοβάται..η δασκάλα με είπε ότι πάντα προσπαθεί να είναι ο «καραγκιόζης» της τάξης και κάνει φασαρία και γελάνε οι υπόλοιποι..όταν τον μιλώ και του λέω πρόσεχε την συμπεριφορά σου .. μου απαντάει….¨»τι μόνο εγώ κάνω φασαρία και μιλώ’ ‘όλο έμενα λένε»…όταν τον πω κάτι και δεν του αρέσει συνήθως μιλάει ουρλιάζοντας και κλαίγοντας..προχθές στην μπάλα που ήμασταν ενώ είχαν τελειώσει την προπόνηση δεν ήθελε να φύγουμε ήθελε ν καθίσουμε κι άλλο να παίξει.. όταν το είπα Θανάση όλοι φεύγουν πάμε και εμείς γιατί έχω δουλειά άρχισε να θυμώνει και να φωνάζει.. «όχι..εγώ θέλω να κάτσουμε κι άλλο.. δεν φεύγω» και χτυπούσε με το πόδι του την καρέκλα μου..δεν ξέρω τι να κάνω..πρέπει εγώ να του λέω πάντα τι πρέπει να κάνει…όσο για τα μαθήματα ίσως έχουμε διάσπαση προσοχής..δεν ξέρω..

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. Από αυτά που αναφέρετε, το παιδί ταλαιπωρείται συναισθηματικά και είναι πολύ ανήσυχο. Εμφανίζει φοβίες, είναι ανήσυχο και ανυπάκουο, δυσκολεύεται στην κοινωνικοποίησή του και στη μαθησιακή του απόδοση. Με βάση όλα τα παραπάνω, δικαιούται το παιδί μία διαγνωστική προσέγγιση που αρχικά θα σας συστήναμε να γίνει από έναν/μία Παιδοψυχίατρο. Διαφαίνονται δυσκολίες που προφανώς θα έχρηζαν αντιμετώπισης από Παιδοψυχολόγο και πιθανά Εργοθεραπευτή, όχι όμως πριν τεθεί στο παιδί μία διάγνωση. Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, Αλεξάνδρου Στράτος, Δ/ντής Προσέγγισης σε συνεργασία με το Τμήμα Ψυχολογικής Υποστηρίξεως του Κέντρου μας

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: Γεια σας έχω ένα αγοράκι 2 χρόνων και μηνών. γενικά είμαι ήρεμη μαμά δεν φωνάζω εύκολα και μιλάω πολύ με το παιδί μου προσπαθώ πάντα με τη κουβέντα να καταλαβαίνει παρόλο που ακόμα δεν μιλάει καλά κ καθαρά καταλαβαίνει τα πάντα!!τον λατρεύω κ τον έχω πάνω από όλα προσπαθώ να ασχολούμαι παρά πολύ μαζί του! έχω πρόβλημα με τη συννυφάδα μου για το λόγο ότι πάντα συγκρίνει τα παιδιά μεταξύ τους το έκανε από τότε που γεννήθηκαν κ έχει ένα αδικαιολόγητο ανταγωνισμό μαζί μ με αποτέλεσμα να τον βγάζει συχνά στο παιδί μου!!!Τα κάνει τόσο διακριτικά κ έξυπνα που δεν μπορείς να τη πιάσεις εκείνη τη στιγμή κ να της το πεις!!!πιάνω τον εαυτό μ μερικές φορές να λέω στο παιδί μ πράγματα εκείνη τη στιγμή που δεν είναι Λάθος αλλά δεν θέλω να της δίνω θάρρος ότι το κάνω επειδή αυτό είπε! μιλάει με άσχημο τρόπο στο παιδί μου ενώ εγώ με τον καλύτερο στο δικό της!!θέλει να τον κάνει να αισθάνεται άβολα να προσβάλλεται κ να στεναχωρηθεί κατά κάποιο τρόπο για αποθεώσει το δικό της που έκλαψε για κάποιο παιχνίδι που ήθελε πχ! δεν ξέρω πως να τη χειριστώ κ ο άντρας μ με τη πεθερά μ λένε υπομονή! έχω αρχίσει κ δεν την έχω μετά από 7 χρόνια που την ανέχομαι κ ειδικά στο παιδί δεν θέλω κ δεν μπορώ να το ανεχτώ!!!μήνες την είχα μακριά αλλά όπως καταλαβαίνετε αυτό δεν θα γίνεται μια ζωή! έρχεται σπίτι μ κ φωνάζει στο παιδί μ του λέει μη σε πράγματα που εγώ δεν του λέω, ανακατεύεται παντού θέλει να τα μαθαίνει όλα κ γω δεν ξέρω πως να τη φρενάρω! πρόσφατα την έβαλα στη θέση της σε σχέση με το παιδί κ γω διακριτικά αλλά δεν είμαι τόσο τυχερή πάντα! κάνω υπομονή για πεθερικά μου κ για τα αδέρφια ! Πως να φέρομαι στο παιδί μου την ώρα εκείνη που φωνάζει πως να το σταματήσω αυτό;; άλλωστε νομίζω δεν έχει κ το δικαίωμα αυτό στο παιδί μου!!!

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. Το παιδί σας έχει γονείς –εσάς- οι οποίοι είστε και οι μόνοι υποχρεωμένοι αλλά και αρμόδιοι όχι μόνο να το φροντίζετε αλλά και να το προστατεύετε! Και –με βάση τα λεγόμενά σας και την δική σας οπτική αντίληψη της κατάστασης- το παιδί σας δέχεται ένα είδος συναισθηματικής παρενόχλησης από συγγενικό σας πρόσωπο! Αυτό θέλουμε μόνο να θυμάστε! Είναι πολύ μικρό για να προστατέψει τον εαυτό του και είστε οι μόνοι που μπορείτε να το κάνετε. Είναι καλό να έχετε μία κοινή γραμμή με τον σύζυγό σας και με βάση αυτή τη γραμμή να αντιμετωπίσετε την κατάσταση. Πάντα στην αρχή βοηθάει ένας διάλογος για αυτό που σας απασχολεί με το πρόσωπο που σας απασχολεί, μεταφέροντας την αίσθησή σας ή τις διαπιστώσεις σας. Κανείς δεν μπορεί να «μαλώσει» κανένα παιδί εάν δεν το επιτρέψουν οι φυσικοί του γονείς, εκτός εάν είναι κάποιο θέμα εξω-οικιακής δομής (πχ Παιδικός Σταθμός). Δεν θα σας δώσουμε περαιτέρω συμβουλή! Απλά μην ξεχνάτε ότι για να οδηγηθεί ένα παιδί στην αυτοπραγμάτωση, θα πρέπει αρχικά οι γονείς του να το βοηθήσουν, να το προστατέψουν από τις δύσκολες καταστάσεις και να το ενθαρρύνουν στις πιο εύκολες. Για το θέμα της επαρκούς ή όχι ομιλίας που αναφέρατε στην αρχή τω σκέψεών σας, θα ήταν καλό να το συζητούσατε με τον/την Παιδίατρό σας ή να συμβουλευόσασταν Λογοθεραπευτή εάν οι δυσκολίες του θεωρούνται ή όχι φυσιολογικές για τη χρονολογική του ηλικία. Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, Αλεξάνδρου Στράτος, Δ/ντής Προσέγγισης σε συνεργασία με το Τμήμα Ψυχολογικής Υποστηρίξεως του Κέντρου μας

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: Καλημέρα σας, ο γιός μου θα γίνει 6 χρονών 21/5/2018. Διαγνώστηκε με Άσπεργκερ (οριακά) από το …. (αναφέρεται). Το πρόβλημα του αφορά στο κομμάτι της επικοινωνίας και συναναστροφής με τους συνομηλίκους. Επίσης έχει πάρα πολύ άγχος. Ενώ από την αρχή της σχολικής χρονιάς πάμε μπάσκετ και του αρέσει πάρα πολύ, το σταματήσαμε την προηγούμενη εβδομάδα. Η απάντησή του «μου αρέσει πάρα πολύ αλλά με πιάνει να κλαίω». Είχε κλάψει τις 2 τελευταίες φορές και νομίζω ότι η αιτία είναι η μεγάλη προσπάθεια που καταβάλει για να καταλάβει τις οδηγίες του προπονητή και να τα καταφέρει. Θα ήθελα να ρωτήσω αν με την κατάλληλη παρέμβαση (κάνει λογοθεραπεία και Εργοθεραπεία  από τον Δεκέμβριο 2017 με πολλή καλή εξέλιξη και ξεκινάμε από την άλλη εβδομάδα και κοινωνικές δεξιότητες) θα μπορέσει να είναι ευτυχισμένος. Ο κος Κ. (αναφέρεται ο Παιδοψυχίατρος) στο …. (αναφέρεται) μας είπε ότι τα παιδιά αυτά προσπαθούν να προσαρμοστούν. Η προσπάθεια για προσαρμογή όμως σύμφωνα με την δική μου άποψη είναι κάτι που δεν σε αφήνει να χαλαρώσεις. Οπότε είναι δυνατόν να ευτυχίσει??? Περιμένω την απάντησή σας και σας ευχαριστώ εκ των προτέρων για το χρόνο σας!

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. Τα παιδιά με τον αυτιστικό τρόπο σκέψης, συχνά αισθάνονται δύσκολα στις κοινωνικές καταστάσεις, επιπρόσθετα με τις δυσκολίες τους στην ευελιξία της σκέψης και του συναισθήματος, αλλά και τις δυσκολίες στα ζητήματα αισθητηριακής ολοκλήρωσης. Πράγματα αυτονόητα για τα άλλα παιδιά, δεν είναι καθόλου αυτονόητα για τα παιδιά με αυτισμό, οποιασδήποτε λειτουργικότητας. Και συχνά αυτό τα οδηγεί να αισθάνονται διαφορετικά και να απομονώνονται ή να αγχώνονται. Δεν θα συμμεριστούμε όμως την –πεσιμιστική θα λέγαμε- διαπίστωση ή ερώτημά σας εάν θα ευτυχίσει στη ζωή του ή όχι. Παρακολουθείστε από ένα πολύ αξιόλογο Διαγνωστικό Κέντρο που έχει εξαιρετική υπηρεσία συμβουλευτικής και έναν εξαίρετο και πολύ έμπειρο Παιδοψυχίατρο. Ταυτόχρονα, το παιδί παρακολουθεί προγράμματα θεραπευτικής παρέμβασης σε Κέντρο που από ότι καταλάβαμε κάνει διεπιστημονικό έργο, οπότε και από εκεί μπορείτε να βρείτε απαντήσεις σε πολλούς από τους προβληματισμούς σας! Θα σας ζητούσαμε λοιπόν να εμπιστευτείτε τους χώρους που σας προσφέρουν διαγνωστικές και θεραπευτικές υπηρεσίες και να ακούσετε αυτά που έχουν να σας προτείνουν. Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, Αλεξάνδρου Στράτος, Δ/ντής Προσέγγισης σε συνεργασία με το Τμήμα Ψυχολογικής Υποστηρίξεως του Κέντρου μας

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: Έχω ένα γιο 8 ετών. Πηγαίνει Δημοτικού. Από την αρχή της χρονιάς έχει δεχθεί 3 φορές αναίτια σπρωξίματα από καρέκλα-πεσίματα με το κεφάλι από συμμαθητή του και αρκετές λεκτικές επιθέσεις .Η ψυχολόγος που παρακολουθεί το άλλο παιδί αναφέρει ότι το συγκεκριμένο παιδί αναφέρεται συχνά στο δικό μου, ζήτησε πληροφορίες για το δικό μου παιδί και είπε ότι διακρίνει μια ζήλεια. Πέρσι ένα άλλο παιδί είχε δεχτεί επιθέσεις σωματικές και λεκτικές. Το παιδί έχει διάγνωση ΔΕΠΥ. Μπορώ να υποστηρίξω σχολική βία;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. Οι διαγνώσεις των παιδιών δεν είναι «ταμπού» και φυσικά είναι απόλυτα σεβαστές. Όπως είναι από την άλλη αναφαίρετο το δικαίωμά σας να το συζητήσετε με τον/την εκπαιδευτικό του παιδιού σας, πιθανά και με τον/την Δ/ντή-ντρια του Σχολείου για να ζητήσετε να βρεθεί μία λύση. Θα πρέπει αρχικά να γίνει ένας διαχωρισμός μεταξύ bulling και βίας και στη συνέχεια να στηθεί ένα πρόγραμμα από κοινού με τους εκπαιδευτικούς και τους γονείς των παιδιών και εσάς για την αντιμετώπιση του προβλήματος. Οφείλετε να προστατέψετε το παιδί σας, όπως επίσης και να σεβαστείτε την οποιαδήποτε διάγνωση οποιουδήποτε παιδιού. Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, Αλεξάνδρου Στράτος, Δ/ντής Προσέγγισης σε συνεργασία με το Τμήμα Ψυχολογικής Υποστηρίξεως του Κέντρου μας

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: Καλησπέρα σας, Σας γραφώ για το πρόβλημα που αντιμετωπίζουμε με το γιο μας  από τη στιγμή που γεννήθηκε η αδελφή του εδώ και 8 μήνες. Στην αρχή ήταν επιθετικός λεκτικά με μένα , τη μητέρα του. Στην πορεία όμως εδώ και τρεις περίπου μήνες άρχισε να κάνει κάποιες έντονες κινήσεις με τα μάτια του, να τα σφίγγει έντονα. Πήγαμε σε παιδοοφθαλμίατρο, ακολουθήσαμε θεραπεία για ξηροφθαλμία, αλλά το πρόβλημα συνεχίστηκε. Στην αρχή τον μαλώναμε, στη συνέχεια ψάχνοντας για το θέμα αυτό , αρχίσαμε να τον αγνοούμε με αποτέλεσμα το φαινόμενο να αυξάνεται αντί να μειώνεται. Άρχισαν να με παίρνουν και από το σχολείο του. Έτσι και αποφάσισα να επισκεφτούμε τη δική μου οφθαλμίατρο. Η κυρία αφού τον εξέτασε, με διαβεβαίωσε ότι δεν έχει τίποτα και μίλησε και στον ίδιο, ότι είναι μία χαρά και δεν χρειάζεται να κάνει έτσι γιατί τα άρρωστα παιδάκια το κάνουν αυτό. Ύστερα από την επίσκεψη αυτή, όλα άλλαξαν. Όλα σταμάτησαν. Μέχρι που μετά από τρεις περίπου εβδομάδες, άρχισε να κάνει περίεργες κινήσεις με το στόμα ταυτόχρονα με τα μάτια πάλι. Αρχίσαμε να του μιλάμε και εγώ και ο σύζυγος. Τίποτα. Μετά τον αγνοούσαμε ότι το έκανε. Τίποτα. Ακόμη πιο έντονα το έκανε. Πραγματικά, δεν ξέρουμε τι άλλο να κάνουμε. Πως να το αντιμετωπίσουμε. Αν μπορούσατε να μας δίνατε κάποιες συμβουλές, θα μας βοηθούσατε πραγματικά.  Σας ευχαριστώ πολύ

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. Προφανώς μιλάτε για κάποια πιθανά «τικ» του παιδιού σας που θα χρειαζόταν να διαφοροδιαγνωστούν από Παιδονευρολόγο ή Παιδοψυχίατρο. Το σίγουρο είναι ότι το παιδί σας αντιμετωπίζει κάποιου βαθμού στρες για το οποίο θα ήταν καλό αρχικά εσείς να συζητούσατε με κάποιον Ψυχολόγο Συμβουλευτικής (δυστυχώς δεν υπάρχουν μαγικές συνταγές). Θα μας επιτρέψετε όμως να σας πούμε ότι μας ακούγεται πολύ παράξενο ένας ή μία συνάδελφος οποιασδήποτε ειδικότητας να ανέφερε στο παιδί σας ότι «δεν χρειάζεται να κάνει έτσι γιατί τα άρρωστα παιδάκια το κάνουν αυτό». Αν πρόκειται για «τικ» (επιμένουμε ότι θα πρέπει να γίνει μία διαφοροδιάγνωση), αυτό δεν το εμφανίζουν «άρρωστα παιδάκια», αλλά παιδάκια με συχνότερες δυσκολίες διαχείρισης του στρες ή με δυσπραξία ή με δυσκολίες διάσπασης προσοχής ή υπερκινητικότητας. Μόνο αν διαγνωστεί η γενεσιουργός αιτία αυτού του συμπτώματος μπορούμε να σας απαντήσουμε για τις βασικές αρχές αντιμετώπισης αυτών των δυσκολιών. Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, Αλεξάνδρου Στράτος, Δ/ντής Προσέγγισης σε συνεργασία με το Τμήμα Ψυχολογικής Υποστηρίξεως του Κέντρου μας

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: Θα ήθελα κατ αρχήν να σας ευχαριστήσω για τα θέματα που παρουσιάζετε στη σελίδα σας.. Έχω ένα αγοράκι 5μιση χρόνων που τον Σεπτέμβριο θα πάει δημοτικό. Φοιτούσε σε ιδιωτικό νηπιαγωγείο και τώρα σε δημόσια προδημοτικη (Κύπρο). Αυτό που με ανησυχεί είναι ότι δεν έχει ουσιαστικά κάποιο συγκεκριμένο φίλο και παρόλο που δεν το εκφράζει καταλαβαίνω ότι τον στεναχωρεί. Πρόσφατα ήμαστε καλεσμένοι στο σπίτι ενός συμμαθητή του μαζί με αλλά 2 παιδάκια. Ο Σ. ήταν ουσιαστικά εκεί με πρωτοβουλία της μητέρας του παιδιού που μας κάλεσε για να διευρύνει ο γιος της την παρέα του. Παρακολουθώντας τους τον είδα απλά να τους ακολουθεί και να προσπαθεί να παίξει μαζί τους χωρίς όμως να γίνεται μέλος της παρέας των 3 παιδιών που ήταν ήδη συνδεδεμένα και έπαιζαν χωρίς να του δίνουν σημασία. αυτό που θα ήθελα να μου πείτε είναι τι μπορώ να κάνω για να τον βοηθήσω να αποκτήσει εμπιστοσύνη στον εαυτό του και να κάνει φίλους… Ο Σ. είναι ντροπαλός εκτός σπιτιού κι όταν έχει παιδιά της ηλικίας του διστακτικός, μιλά χαμηλόφωνα και δεν απαντά στα πειράγματα. Έχω ακόμα ένα κορίτσι 12 μηνών που έχει πολλές ευαισθησίες με βρογχικά θέματα κι είμαστε συνεχώς από πάνω της κι ίσως παραμελήσαμε τον Σ. σ αυτό το θέμα. Τέλος, πιστεύετε ότι θα πρέπει να τον αφήσω ακόμα ένα χρόνο νηπιαγωγείο να «δυναμώσει» συναισθηματικά; γεννήθηκε 27/11/12. Ευχαριστώ εκ των προτέρων, πολύ!!!!

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. Αναφέρεστε σε 3 διαφορετικά ζητήματα: (Α). Την «ντροπαλότητα» του παιδιού σας σε σχέση με την κοινωνικοποίησή του, σύναψη δεσμών «φιλίας» ή και ακόμα απλούστερα «παρέας». (Β). Δεν εμπιστεύεται καθόλου τον εαυτό του όταν βρίσκεται εκτός οικιακού χώρου και (Γ). Εάν η ημερομηνία γέννησης του παιδιού (η ηλικία του) θα παίξει κάποιο ρόλο στην ωριμότητα σχολικής του ένταξης. Για τα δύο πρώτα, θα σας απαντήσουμε ότι τα παιδιά που εμφανίζονται ντροπαλά και άτολμα, απλά δεν ζούνε μέσα στην αναμελιά που αναμένεται για την ηλικία τους. Σηκώνουν υψηλά ποσοστά στρες και είναι φοβισμένα και σίγουρα όχι χαρούμενα. Οι λόγοι που τα οδηγούν σε αυτές τις αναχαιτιστικές συμπεριφορές είναι πολλοί και ποικίλοι. Για το λόγο αυτό είναι καλό να γίνεται μία διεπιστημονική αξιολόγηση από Παιδοψυχίατρο ή Παιδοψυχολόγο (για τα θέματα συναισθηματικής αυτοδιαχείρισής τους, Εργοθεραπευτή (για τα θέματα πραξιακής ικανότητας, αίσθησης ατομικής ικανότητας) και Λογοθεραπευτή (για τα θέματα επικοινωνιακής ευχέρειας). Για το τρίτο ζήτημα, η ίδια η Κυπριακή Κυβέρνηση διαπίστωσε αυτό που ισχύει σε όλες τις χώρες –αλλά δεν έχουν πάρει αντίστοιχες αποφάσεις- και αποφάσισε ότι τα παιδιά που δεν έχουν κλείσει τα 6 έτη, είναι ανώριμα να ενταχθούν στη Δημοτική εκπαίδευση (μπορείτε να διαβάσετε πληροφορίες στη δ/νση http://www.newside.gr/2018/01/sxoleio-allagi-oriou-ilikias-anorima-paidia-xronia-mines/ ). Και για αυτό το ζήτημα όμως, θα ήταν καλό να απευθυνθείτε στην ανωτέρω προτεινόμενη διεπιστημονική ομάδα, η οποία μπορεί να προχωρήσει στη διερεύνηση σχολικής ετοιμότητας του παιδιού σας. Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, Αλεξάνδρου Στράτος, Δ/ντής Προσέγγισης σε συνεργασία με το Τμήμα Ψυχολογικής Υποστηρίξεως του Κέντρου μας

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: Καλησπέρα έχω ένα αγγελουδάκι αγοράκι 20 μηνών τον Κωνσταντίνο είναι ένα πάρα πολύ ζωηρό μωρό παντού τον κυνηγάω γιατί ο ίδιος κυνηγάει συνεχώς τις ζημιές. αλλά αυτό που με απασχολεί πιο πολύ είναι η συμπεριφορά του προς τα άλλα παιδάκια έχω πολλές φίλες μου με παρόμοια ηλικία και τον πάω για να παίξουμε αλλά ούτε κ εκεί ηρεμεί κάνει χειρονομίες τραβάει τα μαλλάκια τους τα σπρώχνει δηλαδή είναι επιθετικός στο σπίτι μας δεν έχει δει τέτοια ούτε του κάνουμε χειρονομίες τι θα κάνω διαρκώς όπου κ να μαστε πρέπει να είμαι συνεχώς δίπλα μη χτυπήσει κανένα παιδάκι του μιλάω εκείνη την στιγμή ότι δεν είναι σωστό κ τον απομακρύνω στο δίλεπτο ξανακάνει το ίδιο

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. Σας απαντούμε αρχικά στο 1ο από τα 2 μέιλ που στείλατε. Σε αυτή την ηλικία τα παιδιά αρκετά συχνά είναι ανήσυχα και υπερκινητικά, αλλά από την άλλη είναι και κοινωνικά και αποζητούν τα άλλα παιδιά. Πιθανά όμως εδώ αναφέρεστε σε δυσκολίες του παιδιού στην κοινωνικότητα που σε συνδυασμό με την αυξημένη του κινητικότητα (σε βαθμό που να σας κουράζει πολύ) θα ήταν καλό να αξιολογηθεί από έναν/μία Παιδίατρο Αναπτυξιολόγο για να σας κατευθύνει κατάλληλα. Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, Αλεξάνδρου Στράτος, Δ/ντής Προσέγγισης

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: ΓΕΙΑ ΣΑΣ!ΘΑ ΣΑΣ ΠΑΡΑΚΑΛΟΥΣΑ ΝΑ ΜΕ ΒΟΗΘΗΣΕΤΑΙ ΣΕ ΕΝΑ ΣΟΒΑΡΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΠΟΥ ΑΝΤΙΜΕΤΟΠΙΖΩ ΜΕ ΤΟ ΔΕΚΑΠΕΝΤΑΧΡΟΝΟ ΓΙΟ ΜΟΥ!ΕΔΩ ΚΑΙ ΑΡΚΕΤΟ ΚΑΙΡΟ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΡΧΗ ΣΧΕΔΟΝ ΤΗΣ ΣΧΟΛΙΚΗΣ ΧΡΟΝΙΑΣ ΟΙ ΚΑΘΗΓΗΤΕΣ ΤΟΥ ΜΟΥ ΑΝΑΦΕΡΟΥΝ ΠΩΣ ΕΧΕΙ ΑΝΑΡΜΟΣΤΗ ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΑ ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΤΟΥΣ.ΕΙΝΑΙ ΕΠΙΘΕΤΙΚΟΣ ΑΝΤΙΜΙΛΑΕΙ ΚΑΙ ΠΟΛΛΕΣ ΦΟΡΕΣ ΔΕΝ ΣΥΜΕΤΕΧΕΙ ΣΤΑ ΜΑΘΗΜΑΤΑ .ΣΤΟ ΣΠΙΤΙ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΤΕΤΟΙΑ ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΑ.ΟΜΩΣ ΔΕΝ ΔΙΑΒΑΖΕΙ ΣΧΕΔΟΝ ΚΑΘΟΛΟΥ ΚΑΙ ΚΑΘΕΤΑΙ ΠΟΛΛΕΣ ΩΡΕΣ ΣΤΟ (ex box)ΒΓΑΙΝΕΙ ΤΙΣ ΒΟΛΤΕΣ ΤΟΥ ΚΑΙ ΚΑΘΕ ΣΑΒΒΑΤΟ ΒΡΑΔΥ ΒΓΑΙΝΕΙ ΚΑΙ ΓΥΡΙΖΕΙ ΠΑΝΤΑ ΤΟ ΑΡΓΟΤΕΡΟ ΤΙΣ 11.ΤΙ ΝΑ ΚΑΝΩ ΜΑΖΙ ΤΟΥ;ΕΙΜΑΙ ΠΟΛΥ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΕΝΗ

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. Τα 15 έτη είναι πολύ σημαντικά σε έναν έφηβο και πραγματοποιείται μία μεταστροφή στη συμπεριφορά του (άλλοτε καλύτερη και άλλοτε χειρότερη). Η οικογενειακή αρωγή και σταθερότητα παίζουν πολύ σημαντικό ρόλο στο να αισθανθεί και ο ίδιος σταθερός και ότι ανήκει στην οικογένεια. Δεν ξέρουμε εάν κάνατε κάποια συζήτηση μαζί του σοβαρά και αφιερώνοντάς του χρόνο και –εάν ναι- τι σας απάντησε. Σε κάθε περίπτωση, θα σας συμβουλεύαμε να συζητήσετε το θέμα σας με έναν ψυχολόγο. Αρχικά εσείς για να συζητούσατε τους μηχανισμούς προσέγγισης του εφήβου και στη συνέχεια –εάν δεχτεί- με τον ίδιο. Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή

Αλεξάνδρου Στράτος, Δ/ντής Προσέγγισης σε συνεργασία με το Τμήμα Ψυχολογικής Υποστηρίξεως του Κέντρου μας

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: Γειά σας θα ήθελα την γνώμη σας το παιδι μου είναι 2 χρόνων και δεν μιλάει καθόλου όμως μάσκα εξηγεί με κινήσεις παίζει με τα παιχνίδια του μας αγκαλιάζει μας φυλάει είναι χαρούμενο παιδί μιμείται βλέπει τηλεόραση παιδικά  θα ήθελα την γνώμη σας αν υπάρχει περίπτωση να έχει αυτισμο με ανησυχεί πολύ που δεν μιλάει

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. Αναφέρεστε σαφώς σε μία καθυστέρηση ομιλίας. Αυτή η καθυστέρηση μπορεί να οφείλεται σε πολλούς διαφορετικούς λόγους, όπως όμως επίσης και σε τίποτα το σοβαρό από την άλλη (απλή ανωριμότητα). Θα ήταν καλό να το συζητούσατε αρχικά με τον/ην Παιδίατρο που παρακολουθεί το παιδί σας. Επίσης μπορείτε να συμπληρώσετε το ερωτηματολόγιο που σας επισυνάπτουμε συνημμένα και να μας το αποστείλετε. Εάν χρειαστεί, θα ήταν καλό να αξιολογηθεί το παιδί από έναν Παιδίατρο Αναπτυξιολόγο για να αποσαφηνιστούν οι αιτίες αυτής της καθυστέρησης ομιλίας. Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή

Αλεξάνδρου Στράτος, Δ/ντής Προσέγγισης

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: Καλησπέρα, έχουμε δύο παιδάκια, ένα αγοράκι 8 χρόνων κι ένα κοριτσάκι 6 χρόνων. Θα ήθελα να σας απασχολήσω για τον γιο μου.  Η ανάπτυξη του ήταν πάντα φυσιολογική, είναι ένα εξαιρετικό παιδί, άριστος μαθητής που δεν μας έχει δυσκολέψει σε τίποτα μέχρι στιγμής. Αυτό που θα ήθελα να σας ρωτήσω είναι το εξής· Έκοψε την πάνα γύρω στα 2,5 για την ημέρα (τσίσα και κακά)  και μετά με αρκετή δυσκολία την κόψαμε και την νύχτα γύρω στα 4,5. Όλα αυτά τα χρόνια παρατηρούμε ότι πολύ εύκολα λερώνει το εσώρουχο του χωρίς να τον ενοχλεί. Για μεγάλο διάστημα αφού είχαμε κόψει την πάνα έβρεχε λίγο μπροστά το εσώρουχο του, που κάποιες φορές περνούσε και στο παντελόνι του, που αν δεν τον βλέπαμε εμείς για να το αλλάξει συνέχιζε έτσι το παιχνίδι του. Αυτό ευτυχώς το έχει σταματήσει μετά από πολλή προσπάθεια. Όμως το ίδιο συμβαίνει και με τα κακά του ακόμα κ σ αυτή την ηλικία. Σχεδόν καθημερινά βλέπω λεκέδες στο εσώρουχο του από κόπρανα, άλλες φορές σε υγρή μορφή κ άλλες ξηραμένα κομματάκια, σε μικρή φυσικά ποσότητα που δεν γίνεται αντιληπτή από άλλους. Δεν μπορούμε να καταλάβουμε γιατί δεν πάει εγκαίρως τουαλέτα παρόλο που του έχουμε κάνει άπειρες συζητήσεις γι αυτό το θέμα. Και για να γίνω πιο συγκεκριμένη, έχει τύχει να πιάνω μυρωδιά και να τον ρωτάω επίμονα αν θέλει να πάει τουαλέτα, ο οποίος αρνείται κ συνεχίζει να παίζει και μετά από λίγη ώρα τον ακούω στο μπάνιο που πλένεται και αλλάζει εσώρουχο. Δεν θα διακόψει το παιχνίδι του για να έρθει μέσα και να πάει στο μπάνιο αμέσως ή μπορεί να έχει ήδη λερωθεί αλλά και πάλι δεν θα διακόψει αυτό που κάνει. Δεν μπορώ να καταλάβω αν είναι δυσκοιλιότητα γιατί τα κόπρανα του είναι φυσιολογικά και δεν μου έχει παραπονεθεί ποτέ ότι πονάει ή κάτι τέτοιο. Απλά συνειδητοποιούμε ότι έχει φτάσει σε μια ηλικία που δεν δικαιολογείται να λερώνει το εσώρουχο του. Είναι απλά αδιαφορία, ανωριμότητα, αναισθησία? Είναι παθολογικό? Δεν μπορώ να δεχτώ ότι δεν τον ενοχλεί. Μάλλον τον ενοχλεί γιατί αρκετές φορές προσπαθεί να μας το κρύψει ή άλλες φορές τον ακούω που νευριάζει κι αυτό με στενοχωρεί ακόμα περισσότερο. Απλά αγχωνόμαστε γιατί πέρα από την προσωπική του υγιεινή δεν θέλουμε να εκτεθεί στο σχολείο του, στις δραστηριότητες του ή και στην γειτονιά με τους φίλους του από κάποια μυρωδιά που πολλές φορές ο ίδιος δεν αντιλαμβάνεται άλλα εμείς οι άλλοι το καταλαβαίνουμε. Του έχουμε μιλήσει πολλές φορές με τον μπαμπά του, του το έχουμε εξηγήσει με το καλό, τον έχουμε μαλώσει, τον έχουμε προσβάλει αλλά τίποτα. Τι πρέπει να κάνουμε, χρειάζεται να απευθυνθούμε σε ειδικό? Και σε τι ειδικό? Ευχαριστώ εκ των προτέρων για τον χρόνο σας και την βοήθεια σας.

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. Αρχικά θα ήταν καλό αυτό που σας απασχολεί να το συζητήσετε με τον/ην Παιδίατρο που παρακολουθεί το παιδί σας. Κάποια παιδιά –σε σπάνιες όμως περιπτώσεις- δεν έχουν καλά οργανωμένους σφιγκτήρες και έχουν μικρή απώλεια κοπράνων. Εάν το κρίνει σκόπιμο ο/ θεράπων Παιδίατρος, υπάρχει στο Νοσοκομείο Παίδων αντίστοιχη υπηρεσία που μπορείτε να απευθυνθείτε. Από την άλλη, αυτό συμβαίνει συχνά σε παιδιά με χαμηλό μυϊκό τόνο (υποτονικά, αδέξια, που αποφεύγουν την κίνηση) ή σε παιδιά με διάσπαση προσοχής ή σε παιδιά με συναισθηματικές δυσκολίες. Σε αυτή την περίπτωση, δίνετε ένα αναλυτικό ιστορικό σε έναν/μία ψυχολόγο, όπου και σας παραπέμπει σε περαιτέρω αξιολογήσεις εάν το κρίνει σκόπιμο κατά τη λήψη του ιστορικού. Η ομάδα αξιολόγησης περιλαμβάνει πιθανά Παιδίατρο Αναπτυξιολόγο, Παιδοψυχίατρο, Εργοθεραπευτή και πιθανά Νευρολόγο. Αυτό δεν σημαίνει ότι χρειάζονται όλες οι ειδικότητες να δουν το παιδί αλλά όποια κριθεί σκόπιμο από το ιστορικό που θα δώσετε. Σίγουρα δεν βοηθάει καθόλου το να μαλώσετε το παιδί σας. Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, Αλεξάνδρου Στράτος, Δ/ντής Προσέγγισης σε συνεργασία με το Τμήμα Ψυχολογικής Υποστηρίξεως του Κέντρου μας

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: Γεια σάς είμαι μητέρα 6 παιδιών, θέλω να σάς ρωτήσω κάτι πού με προβληματίζει, τα παιδιά μου πηγαίνουν σχολείο, ο πρώτος μου πάει πέμπτη δημοτικό, ο δεύτερος τετάρτη, η κόρη μου τρίτη, ο άλλος μου γιος πρώτη δημοτικού η άλλη μου κόρη νήπιο, ο μικρός είναι μαζί μου στο σπίτι, έχω λοιπόν το εξής πρόβλημα, τα έχω γράψει στην ολοήμερη λειτουργία τού σχολείο, η μικρή μου λοιπόν που πάει νηπιαγωγείο κάθε μεσημέρι που της πηγαίνω το φαγητό σχολείο αρχίζει τα κλάματα και δ λέει να σταματήσει με αποτέλεσμα η να την παίρνω μαζί μου και να σταματάει η να κάθομαι εκεί μέχρι να της περάσει, η δασκάλα της μου λέει ότι όσο δεν με βλέπει είναι μία χαρά δεν έχει κάποιο πρόβλημα, σήμερα μου είπε ότι θέλει να μιλήσουμε γι’αυτή την συμπεριφορά της μικρής, και αγχώθηκα σε τί Μπορεί να οφείλετε αυτό; 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας και σας συγχαίρουμε για την απόφασή σας να έχετε πολλά παιδιά. Η μικρή προφανώς αντιμετωπίζει κάποιο άγχος την ώρα που σας βλέπει ενδιάμεσα στο το μάθημά της –από τη στιγμή που οι Νηπιαγωγοί σας αναφέρουν ότι τις άλλες ώρες το παιδί είναι καλά). Μπορεί να συμβαίνει για πολλούς διαφορετικούς λόγους (δεν περνάει καλά στο Σχολείο; ενδιαφέρεται για εσάς περισσότερο από τους συμμαθητές; είναι κουρασμένη και θέλει το μεσημέρι να ξεκουράζεται; αντιμετωπίζει μία δυσκολία στην ευελιξία στη σκέψη; κλπ). Αρχικά θα ήταν καλό να δοκιμάζατε να της βάζατε από το πρωί το φαγητό μαζί της για να μη σας βλέπει το μεσημέρι ή να το αποστέλλατε με μία άλλη μητέρα αφού ενημερώνατε πρώτα το παιδί. Ή από την άλλη πραγματικά να μην την αφήνετε στο Ολοήμερο. Σίγουρα είναι ένα θέμα που θα πρέπει αρχικά να το συζητήσετε εκτενώς με τις Νηπιαγωγούς του παιδιού (για να διερευνήσετε γενικότερα τις συμπεριφορές του παιδιού στο Σχολείο) και στη συνέχεια με το παιδί κάποια ήρεμη στιγμή στο σπίτι αφιερώνοντάς της χρόνο και μη κατακρίνοντας αυτά που θα σας πει (πολλές φορές την απάντηση που διερωτόμαστε την έχουν τα ίδια τα παιδιά με μία πολύ απλή πολλές φορές περιγραφή). Εάν με όλα αυτά δεν βρείτε κάποια λύση, τότε θα ήταν καλό να συζητήσετε το θέμα με έναν/μία Παιδοψυχολόγο όπου θα μπορούσε να σας κατευθύνει κατάλληλα. Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, Αλεξάνδρου Στράτος, Δ/ντής Προσέγγισης σε συνεργασία με το Τμήμα Ψυχολογικής Υποστηρίξεως του Κέντρου μας

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ:  Θέμα: Σύνδρομο Asperger. Κύριε Αλεξάνδρου, σε εσάς και τους συνεργάτες σας στέλνω την καλημέρα μου και τις ευχές μου για μια όμορφη και παραγωγική χρονιά.Επ’ αφορμή της πρόσφατης διάγνωσης του γιου μου, Δημήτρη (8 ετών και 9 μηνών),  η οποία τον εντάσσει στο φάσμα του Asperger, έκανα μια πιο επιστάμενη έρευνα και βρήκα τη σελίδα σας, η οποία μού άφησε άριστες εντυπώσεις. Δράττομαι, λοιπόν, της ευκαιρίας (και της δυνατότητας που δίνετε στους αναγνώστες σας!) να σας εκθέσω τους προβληματισμούς μου, κυρίως όσο αφορά τη διαχείριση τόσο του ίδιου του Δημήτρη όσο και της 12χρονης κόρης μας, Μαριλένας. Προ 6 μηνών περίπου, απευθυνθήκαμε σε παιδοψυχολόγο, καθώς ο Δημήτρης εμφάνισε ξανά νυχτερινή ενούρηση (περίπου 2-3 φορές την εβδομάδα) και εντονότατες, καθημερινές κρίσεις πανικού και φοβίες (κυρίως αποχωρισμού και θανάτου) καθώς και απρόκλητα, όπως νομίζαμε, ξεσπάσματα θυμού. Σημειωτέον ότι το ίδιο το παιδί, όταν εμείς είχαμε ήδη δρομολογήσει το ραντεβού μας με την ειδικό και… ψάχναμε τον κατάλληλο τρόπο για να τον προετοιμάσουμε για μια τέτοια συνεργασία, σε μια συναισθηματική έξαρση μας ζήτησε ο ίδιος να επισκεφτεί έναν ψυχολόγο «για να μάθει να διαχειρίζεται το άγχος και τον θυμό του». Η συνεργασία, όντως, υπήρξε (και εξακολουθεί) εκ μέρους του συνειδητοποιημένη, ομαλή και αποδοτική (έχουν αμβλυνθεί κατά πολύ και σε συχνότητα τα παραπάνω φαινόμενα και δείχνει να «απομυθοποιεί» τα ερεθίσματα που τα προκαλούν. Κατόπιν παρότρυνσης δε της παιδοψυχολόγου, η οποία «ταξινόμησε» επιστημονικά στοιχεία της συμπεριφοράς και του χαρακτήρα του Δημήτρη, τα οποία και οι ίδιοι είχαμε παρατηρήσει (αλλά και δικής μας επιθυμίας, αφού υπάρχει ψυχιατρικό ιστορικό στην ευρύτερη οικογένεια) απευθυνθήκαμε σε παιδοψυχίατρο, ο οποίος διέγνωσε τη διαταραχή και μας καθοδήγησε να συνεχίσουμε με την παιδοψυχολόγο τις συνεδρίες ανά δεκαπενθήμερο (έκρινε τον μικρό αφ’ ενός καλά δρομολογημένο αφ’ ετέρου  με υψηλότατη νοημοσύνη, εκφραστική δυνατότητα αλλά και αρκετή ικανότητα κατανόησης αφηρημένων εννοιών και διαίσθηση,  γεγονός το οποίο τον καθιστά πλήρως λειτουργικό και χωρίς σοβαρές ελλείψεις στην κοινωνική του αλληλεπίδραση). Έχοντας δε από το ίδιο το παιδί  αλλά και από εμάς μια εικόνα για το προφίλ της δασκάλας του στο δημοτικό, η παιδοψυχίατρος πρότεινε να μην της αναφέρουμε κάτι, διότι ενδεχόμενοι άστοχοι εκ μέρους της χειρισμοί θα μπορούσαν να τον επιβαρύνουν. (Προσωπικά συμφωνώ μαζί της αλλά θα με ενδιέφερε να ξέρω ποια είναι η δική σας γνώμη πάνω σε αυτό). Σκοπεύουμε, φυσικά, να συνεχίσουμε και οι γονείς τη συμβουλευτική από την παιδοψυχολόγο, προκειμένου να διαχειριστούμε με τον καλύτερο δυνατό τρόπο τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά του παιδιού μας. Εξίσου, όμως, με τον Δημήτρη με προβληματίζει η 12χρονη κόρη μας, Μαριλένα, τόσο σε προσωπικό επίπεδο όσο και σε σχέση με τη διαχείριση του αδερφού της, όταν εκείνος υπερ-αντιδρά ή αδυνατεί να κατανοήσει το χιούμορ ή τις αλληγορίες και τις μεταφορές κτλ, πράγμα το οποίο την κάνει να θυμώνει και να αγανακτεί  και η ίδια. Πρόκειται για ένα έξυπνο, εσωστρεφές, τρυφερό, με ιδιαίτερη ευαισθησία (και… ευθιξία!) κορίτσι στην προεφηβικά,  σε φάση αντίδρασης και έντασης με τους γονείς (ιδιαίτερα με τη μαμά!), θυμώδης, εκδηλώνει ζήλια για τον αδελφό της και αισθάνεται παραμελημένη. Παραπονείται ότι ο Δημήτρης πάντα ήταν στο απυρόβλητο (κάτι τέτοιο δεν ισχύει, αντίθετα, συχνά μην ξέροντας πώς να τον διαχειριστούμε ή να συνεννοηθούμε μαζί του ήμασταν αυστηροί απέναντί του σε διάφορες αντιδράσεις και γκρίνιες του, τις οποίες θεωρούσαμε «καπρίτσια»…).  Αν και έχω προσπαθήσει να  πείσω τη Μαριλένα να έρθει και εκείνη στην παιδοψυχολόγο, αρνείται πεισματικά και απόλυτα, θυμώνει μόνο και στην ιδέα. Σε περσινή δε επίσκεψή μας σε Παιδονευρολόγο (είχε ημικρανικά ισοδύναμα μετά από τραυματισμό στον αυχένα της), όταν ανάφερα και το γεγονός ότι συχνά «σωματοποιεί» το άγχος της (κοιλόπονοι κτλ, είχαμε αποκλείσει οργανικά αίτια)  καθώς και  προγενέστερα περιστατικά (π.χ. στην ηλικία των 3 ετών παρουσίαζε νυχτερινούς τρόμους για ένα διάστημα, και είχαμε απευθυνθεί σε ψυχολόγο, ο οποίος έκρινε ότι οφείλονταν στο άγχος που της προκαλούσε η εγκυμοσύνη μου και η επικείμενη γέννηση του αδελφού της), ο παιδονευρολόγος πρότεινε να επισκεφτούμε και παιδοψυχολόγο. Το γεγονός αυτό τάραξε πολύ την κόρη μου και, μόλις βγήκαμε από το ιατρείο, μού δήλωσε ότι δεν επρόκειτο να πάει, παρότι προσπάθησα να της εξηγήσω ότι κάτι τέτοιο θα τη βοηθούσε να αποφορτιστεί και να διαχειρίζεται καλύτερα όσα ενδεχομένως την πιέζουν. Τώρα δε, που είναι μια ανάσα πριν την εφηβεία και δεν ξέρω ποιες από τις αντιδράσεις της μπορώ να αποδώσω σε αυτό και ποιες όχι, συν το γεγονός ότι οι σχέσεις με τον αδερφό της είναι σε συχνή ένταση, σας ρωτώ: Πώς μπορώ να την κατευθύνω ώστε να λάβει και η ίδια προσωπικά βοήθεια και ανακούφιση  (και να έχουμε μια εκτίμηση και για εκείνη) αλλά και να «εκπαιδευτεί» στη διαχείριση του Δημήτρη, ώστε οι σχέσεις τους να είναι πιο ήρεμες; Είναι αγαπημένα αδέρφια, και νοιάζονται ο ένας για τον/ην άλλο/η (εσχάτως βέβαια τσακώνονται συχνότερα και ενίοτε πιάνονται στα χέρια και δεν ξέρω πάντα ποιος είναι ο κατάλληλος τρόπος να αντιδρώ σε αυτό) και θέλω να έχουν και στο μέλλον μια σχέση που, εκτός από την αγάπη, περιλαμβάνει και την αμοιβαία κατανόηση… Σας ευχαριστώ για τον χρόνο και την ανοχή σας στο μακροσκελές κείμενό μου, περιμένω με ανυπομονησία την απάντησή σας, με εκτίμηση, Α.Μ.

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. Όσον αφορά το πρώτο σκέλος της ερώτησης σας: Η βιβλιογραφία (πέραν της εμπειρίας), αναφέρει ότι είναι καλό οι εκπαιδευτικοί να γνωρίζουν την ακριβή δυσκολία του παιδιού (και την επίσημη διάγνωση) εάν αντιμετωπίζουν συγκεκριμένες δυσκολίες στη διαχείριση του παιδιού. Φυσικά και υπάρχουν εξαιρέσεις που είναι στην αρμοδιότητα του Ιατρού Διαγνώστη αλλά και του/της θεράποντος Παιδοψυχολόγου για το εάν θα πρέπει ή όχι αυτό να γίνει (και με μόνο γνώμονα την πιθανή προστασία του παιδιού από κρούσματα απόρριψης λόγω «ταμπελοποίησης»). Εμείς αναφερόμαστε βιβλιογραφικά, στηριζόμενοι στην άποψη του Tony Attwood (βιβλία του κυκλοφορούν και στα Ελληνικά) όσον αφορά την εκπαίδευση εκπαιδευτικών για το σύνδρομο Asperger. Όσον αφορά το δεύτερο πρώτο σκέλος της ερώτησης σας: Είναι ξεκάθαρο ότι η κόρη σας είναι ταραγμένη και έχει σωματοποιήσει το άγχος της. Η πρότασή μας είναι να είχατε μία πολύ ανοιχτή συζήτηση μαζί της. Αναφέρεστε σε ένα τεράστιο θέμα που αφορά τα αδέλφια παιδιών με αυτισμό, (μπορείτε να διαβάσετε το άρθρο μας στη δ/νση : http://www.proseggisi.gr/%CF%84%CE%B1-%CE%B1%CE%B4%CE%B5%CE%BB%CF%86%CE%B1%CE%BA%CE%B9%CE%B1-%CF%84%CE%BF%CF%85%CF%83/αλλά από ότι φαίνεται είναι ένα παιδί που ανέκαθεν είχε άγχος. Από τη στιγμή που ο γιος  σας παρακολουθείται από Παιδοψυχολόγο και εσείς λαμβάνετε συμβουλευτική υποστήριξη, θα ήταν πολύ πιο ασφαλές να συζητούσατε μαζί τους για τους πιθανούς τρόπους προσέγγισης της κόρης σας. Εάν ένα παιδί χρειάζεται αλλά δεν επιθυμεί να παρακολουθείται από Παιδοψυχολόγο ή έστω και να μιλήσει σε αυτόν/ή, τότε εφαρμόζεται μόνον συμβουλευτική οικογενείας μέχρι να αισθανθεί έτοιμο. Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, Αλεξάνδρου Στράτος, Δ/ντής Προσέγγισης σε συνεργασία με το Τμήμα Ψυχολογικής Υποστηρίξεως του Κέντρου μας

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ:  Καλησπέρα σας. έχω ένα αγοράκι 17 μηνών. αυτό που με ανησυχεί είναι ότι δεν δείχνει ακόμα ξεκάθαρα με το δείκτη αλλά με ολόκληρο το χέρι. δεν απομονώνει τον δείκτη απλά το τεντώνει πιο έντονα. ακόμα και σε βιβλίο που θα μου δείξει τις εικόνες απλά ασκεί πιο έντονη πίεση στο δάχτυλο του. γενικότερα ακολουθεί εντολές, είναι κοινωνικός με τα οικεία άτομα, έχει καλή βλεμματική επαφή, μοιράζεται το παιχνίδι του μαζί μας, μιμείται αρκετά..λεκτικά λέει λεξούλες όπως μαμά, μπαμπά, γιαγιά, παππού, κακά, φωνούλες απ όλα τα ζωάκια μαμ, νάνι κτλ. επίσης με προβληματίζει ότι με τα παιδάκια είναι αρκετά διστακτικός. δεν έχουμε βέβαια στο περιβάλλον μας για να συναναστρέφεται πιο τακτικά. άρχισε να δέχεται το παιδότοπο ευχάριστα αλλά προτιμά να παίζει με τις μπάλες (είτε να τις πετάξει μέσα σε κάτι  είτε να τις κλωτσήσει) η να παρατηρεί τα αλλά παιδιά και να τα χαιρετά ( όχι πάντα). ποια είναι η γνώμη σας? πρέπει να απευθυνθώ κάπου? ευχαριστώ εκ των πρότερων!

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. Οι δυσκολίες που αναφέρετε δεν είναι πολύ σημαντικές αλλά υφίστανται. Αυτά που αναφέρετε για την κοινωνικοποίηση του παιδιού είναι πιθανά σημαντικότερα από τις δυσκολίες στο δείξιμο όπου μοιάζει να γίνεται με λίγο αδέξιο τρόπο. Από την άλλη είναι θετικό που το παιδί σας έχει αναπτύξει πρώτη ομιλία και παρατηρείτε καλή βλεμματική επαφή. Θα σας προτείναμε να συμπληρώνατε το ερωτηματολόγιο στη δ/νση μας:

http://www.proseggisi.gr/%CF%80%CF%81%CF%89%CE%B9%CE%BC%CE%B1-%CF%83%CE%B7%CE%BC%CE%B1%CE%B4%CE%B9%CE%B1-%CE%B1%CF%85%CF%84%CE%B9%CF%83%CE%BC%CE%BF%CF%85-%CF%83%CE%B5-%CE%B2%CF%81%CE%B5%CF%86%CE%B7-%CE%BA%CE%B1%CE%B9-%CE%BC/

ώστε να μελετούσαμε διεξοδικότερα την εικόνα του παιδιού σας. Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, Αλεξάνδρου Στράτος, Δ/ντής Προσέγγισης

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ:  Καλησπέρα. Εξαιρετική η δυνατότητα που δίνετε σε προβληματιζόμενους γονείς. Ο γιος μου πηγαίνει στην Α’ δημοτικού και έχει γεννηθεί τον μήνα Δεκέμβριο. Ενώ δεν παρουσιάζει κάποια δυσκολία στην κατανόηση των όσων διδάσκεται, συχνά παρουσιάζει σύντομη κόπωση, αποθάρρυνση από μεγάλο όγκο εργασιών, καθώς και αδυναμία να ακολουθήσει τα όσα διαδραματίζονται μέσα στην τάξη στο χρονικό περιθώριο που τους δίνεται. Αποτέλεσμα η άρνηση ολοκλήρωσης της υποχρέωσής του. Τι μπορούμε να κάνουμε για να τον βοηθήσουμε; Ευχαριστώ. 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας και για τα καλά σας λόγια. Τα σύγχρονα αποτελέσματα των ερευνών σχολικής ετοιμότητας, δείχνουν ότι τα παιδιά εμφανίζουν αυτή την ετοιμότητα μετά τα 6,5 έτη όσον αφορά τη νευρολογική τους ωρίμανση. Όπως διαπιστώνετε λοιπόν, το παιδί εντάχτηκε πολύ ανώριμο (5 ετών και 8 ή 9 μηνών) στην Α΄ Δημοτικού, ακόμη και αν κατείχε όλο το γνωστικό αντικείμενο. Πολύ συχνό αποτέλεσμα είναι να εμφανίζεται στα παιδιά αργός ρυθμός αφομοίωσης, κόπωση και πρωτογενής ή δευτερογενής εικόνα διάσπασης προσοχής. Θα σας προτείναμε μία εξέταση του παιδιού από Παιδίατρο Αναπτυξιολόγο ή Εργοθεραπευτή αρχικά για να διαπιστωνόταν το μέγεθος της δυσκολίας του παιδιού σας. Δυστυχώς από μόνη σας χωρίς την συμβουλευτική βοήθεια του ειδικού -πιθανά και την παρέμβαση του- δεν μπορείτε να βοηθήσετε. Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, Αλεξάνδρου Στράτος, Δ/ντής Προσέγγισης

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: Καλησπέρα σας, ο γιος μου είναι 5 χρόνων και φοιτά στο νηπιαγωγείο. Παρουσιάζει κάποιες αδυναμίες, όπως δυσκολεύεται να ανακαλέσει στη μνήμη του κάποιους από τους αριθμούς. Επίσης, είναι αρνητικός στο να καθίσει να διαβάσει κάποια γραμματάκια τα οποία μαθαίνουν σιγά σιγά στο σχολείο, λέγοντας μου πως δυσκολεύεται. Η νηπιαγωγός με έχει ενημερώσει σχετικά με την δυσκολία να κατανοήσει γράμματα και γενικότερα το ότι  είναι πιο πίσω από τα παιδιά της ηλικίας του. Το κέντρο που τον παρακολουθεί έχει κάνει διάγνωση για ΔΕΠΥ. Αντιθέτως, είναι ένα παιδί εξαιρετικά συνεργάσιμο και υπάκουο στο σχολείο καταβάλλοντας κάθε δυνατή προσπάθεια. Μπορεί να διαγνωστεί κάποια μαθησιακή δυσκολία όπως δυσλεξία κτλ στην ηλικία που βρίσκεται; Σας ευχαριστώ εκ των προτέρων για την πολύτιμη βοήθεια σας.

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. Τα παιδιά που δυσκολεύονται στη μνημονική κωδικοποίηση και αποκωδικοποίηση (στην προκείμενη περίπτωση ο γιος σας δυσκολεύεται να κωδικοποιήσει) θεωρούνται ότι αντιμετωπίζουν μία μαθησιακή ανωριμότητα η οποία βεβαίως και μπορεί να εξελιχθεί σε μαθησιακή δυσκολία (ειδική, όπως η δυσλεξία ή και γενικευμένη). Για αυτό το λόγο γίνεται και ο προληπτικός έλεγχος σχολικής ετοιμότητας για να διαπιστωθούν οι πιθανές δυσκολίες που θα αντιμετωπίσει το παιδί εάν ενταχθεί στην Α΄ Δημοτικού με πιθανότητα να εισηγηθεί από τους ειδικούς μέχρι και η αναστολή φοίτησης στην Α΄ Δημοτικού (επανάληψη της φοίτησης στο Νηπιαγωγείο). Επισήμως με Κρατικό χαρτί αυτό γίνεται από τα ΚΕΔΔΥ ή από Αναπτυξιολόγους ή Ψυχολόγους σε Νοσοκομεία ή Κέντρα Ψυχικής Υγιεινής. Και οι περισσότεροι ιδιωτικοί φορείς εφαρμόζουν τεστ χωρίς όμως να χορηγούν αναγνωρισμένο από το Κράτος χαρτί.  Τα παιδιά που δυσκολεύονται στο να μάθουν, εμφανίζουν όντως διασπαστικές εικόνες και δυσκολίες στη συναισθηματική τους ρύθμιση (απροθυμία να εμπλακούν σε διαδικασίες μάθησης, θυμό κλπ). Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, Αλεξάνδρου Στράτος, Δ/ντής Προσέγγισης

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ:Καλημέρα, σας είχα ενοχλήσει και στο παρελθόν για την μικρή μου κόρη. τώρα θέλω να σας ρωτήσω σχετικά με την άλλη μου κόρη η οποία είναι δευτέρα δημοτικού και εντοπίζω μια αδυναμία στην ανάγνωσή της. Δηλαδή πολλές φορές όταν διαβάζει μπερδεύει τα γράμματα είτε τα σύμφωνα είτε ακόμα και τα φωνήεντα, όταν την διορθώσω το διαβάζει κανονικά. Γενικά δεν έχει κάποιο άλλο θέμα και στην γραμματική και στην ορθογραφία και στα μαθηματικά αλλά και όταν της υπαγορεύεις κάτι το γράφει γρήγορα. Πιστεύεται ότι η ανάγνωση χρειάζεται περισσότερη εξάσκηση ή μπορεί ν α συμβαίνει κάτι άλλο ? ευχαριστώ..

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. Είναι σημαντική δυσκολία ένα παιδί στη Β΄ Δημοτικού να δυσκολεύεται είτε στην οπτική είτε στην φωνημική αναγνώριση γραμμάτων. Η δυσκολία θεωρείται ακόμη πιο σύνθετη εάν αυτό το παρουσιάζει και στο γραπτό λόγο. Πάντως αυτή η δυσκολία προέρχεται είτε από την ακουστική επεξεργασία του παιδιού (κάτι που θα πρέπει να αξιολογηθεί από έναν εξειδικευμένο στα τεστ ακουστικής ενημερότητας Λογοθεραπευτή) είτε στην οπτική επεξεργασία (κάτι που θα πρέπει να αξιολογηθεί από έναν εξειδικευμένο στα τεστ οπτικής επεξεργασίας Εργοθεραπευτή). Θα σας προτείναμε να επισπεύσετε την αξιολόγηση από Δ/νική Ομάδα γιατί στην Γ΄ Δημοτικού η ύλη θα είναι πολύ πιο δύσκολη και χρειάζεται αυτοματοποιημένη ανάγνωση. Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, Αλεξάνδρου Στράτος, Δ/ντής Προσέγγισης

—————————————–

 ΕΡΩΤΗΣΗ: Καλησπέρα σας! Ήθελα να σας αναφέρω για το γιο μου ο οποίος είναι σχεδόν 4 χρόνων! Ξεκινήσαμε παιδικό κανονικά με λίγες αντιδράσεις γιατί ήθελε εμένα αλλά τώρα έχει συνηθίσει! Έχει αρχίσει το τελευταίο διάστημα να λέει ψέματα που κατά βάση έχουν τιμωρία από τη δασκάλα. Τη πρώτη φορά το άφησα, τη δεύτερη ρώτησα κ μου είπαν όχι κ χθες μου έφτιαξε ολόκληρη ιστορία κ στο τέλος είπε ότι χτύπησε τη δασκάλα κ τον βάλανε τιμωρία. Ρώτησα τη δασκάλα κ μου είπε ότι δεν έχει γίνει κτ τέτοιο κ πως δεν έχει πειράξει ποτέ κανέναν. Να σημειώσω ότι υπάρχει κ αδερφός 2,5 χρόνων!! Οι μεταξύ τους σχέσεις σχετικά είναι καλές κ παίζουν κ δε πάνε πουθενά χώρια..πέφτει κ ξύλο όμως! Στο σχολείο μου είπανε επίσης σε μια ενημέρωση ότι δεν έχει πολύ αυτοπεποίθηση ή είναι εσωστρεφής. Και ερωτώ: Να ψάξω το ενδεχόμενο να γίνεται κάτι στο σχολείο? Μήπως το παιδί μου θέλει να μου τραβήξει την προσοχή? Μήπως να πάω να συμβουλευτώ κάποιον παιδοψυχολόγο? Σας ευχαριστώ εκ των προτέρων!!

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. σε αυτή την ηλικία, είναι συχνό τα παιδιά να λένε κάποια ψέματα. Αυτά κυρίως στηρίζονται στην ανάγκη τους να τους δώσουν οι ενήλικες σημασία, ή και στην ιδιοσυγκρασία της εμφάνισης του νέου αναπτυξιακού σταδίου της θεωρίας του νου. Ο συνδυασμός με την μη υψηλή αυτοπεποίθηση που αναφέρει η Νηπιαγωγός, κάνει το θέμα λίγο πιο περίπλοκο. Δεν δείχνει να συμβαίνει κάτι στο Σχολείο, γιατί τότε θα έλεγε εκεί ψέματα και όχι στο σπίτι. Νομίζουμε όντως ότι θα ήταν καλό να είχατε μία συζήτηση με Παιδοψυχολόγο. Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, Αλεξάνδρου Στράτος, Δ/ντής Προσέγγισης σε συνεργασία με το Τμήμα Ψυχολογικής Υποστηρίξεως του Κέντρου μας

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: Καλησπέρα βρήκα το site σας κ θα ήθελα να σας ρωτήσω κάποια πράγματα για την ανάπτυξη της μικρής μου. Πριν ξεκινήσω να σας πω ότι έχω έναν ανιψιό από την πλευρά του συζύγου με αυτισμό. Και είμαι ιδιαίτερα αγχωμένη με αυτό το θέμα από την εγκυμοσύνη ακόμα. Οπότε παρατηρώ τα ορόσημα κάθε ηλικίας. Η μικρή μου 15 μηνών τώρα, ξεκίνησε από νωρίς να κάνει πράγματα.. Από 8μηνων είπε συνειδητά Μπαμπά, άρχισε να μιμείται έπαιξε παλαμάκια και άρχισε να δίνει την πιπίλα της όταν της ζητούσες. Τώρα η μικρή εκτελεί αρκετές εντολές και καταλαβαίνει αρκετά.. επικοινωνούμε αρκετά καλά.! Κάνει παλαμάκια, χαιρετά, στέλνει φιλάκια, κάνει πεταλούδα, κάνει κόλα το, κουτουλά, παίζει κούκου τσα, έχει ξεκινήσει να τρώει μόνη της με κουτάλι, λέει 14 λέξεις, δείχνει με το δάχτυλο ότι θέλει να ζητήσει, κάνει ήχους από 5 ζωάκια, φυσάει, ρουφά, αναγνωρίζει αντικείμενα σε ποιον ανήκουν πχ της δείχνει την τσάντα μου και την ρωτά ποιανού είναι και απαντά «μαμά», χορεύει, τραγουδά συμπληρώνοντας φράσεις η ήχους από τα τραγούδια που ακούει. Γενικά θεωρώ η αντίληψη ότι είναι πολύ καλή και μου το λένε και οι άλλοι. Της αρέσουν οι βόλτες, θέλει να είναι συνεχώς έξω με κόσμο. Είναι περίεργη για το περιβάλλον πολύ. Ακολουθεί παιδιά τους δίνει και παίρνει παιχνίδια.. Είναι γελαστή, αλλά και πολύ απαιτητική ζητά συνεχώς πράγματα και αν δεν της τα δώσεις γκρινιάζει. Έχω κάνει το mchat και αυτό που με προβληματίζει είναι «Να ανταποκρίνεται στο όνομα της». Όταν είμαστε σπίτι και την φωνάζω μόνο με το όνομα τις περισσότερες φορές δεν ανταποκρίνεται! Αν όμως πω το όνομα και συμπληρώσω «Μαριλενα» έλα εδω, έλα να φας, θες νερό η οτιδήποτε συμπληρώσω μετά το όνομα ανταποκρίνεται σχεδόν πάντα. Επίσης αν πω «Κοίτα», Πάντα θα γυρίσει να με κοιτάξει. Να σημειώσω ότι γυρίζει σε θορύβους και αντιλαμβάνεται όταν κάποιος μπαίνει η βγαίνει από τον δωμάτιο. Να σημειώσω εκτελεί εντολές ακόμα και αν δεν κοιτάζει.. Ένα άλλο που δεν καταλαβαίνω στο τεστ είναι αυτό που λέει να κοιτάζει ότι κοιτάζω. Μου δείχνει τι θέλει, μου δείχνει κάτι που θέλει να μοιραστεί μαζί μου και με κοιτάζει όταν κάτι περίεργο συμβεί η χαρεί με κάτι..αλλά δεν καταλαβαίνω τι εννοεί να κοιτάζει κάτι που κοιτώ. Όταν της δείξω κάτι το κοιτάζει. Πρέπει λοιπόν να γυρίζει πάντα με σκέτο το όνομα; Ωστόσο όταν την φωνάζουν άλλοι ακόμα και με σκέτο το όνομα σχεδόν πάντα γυρνά. Όταν είμαστε έξω βέβαια έχω την αίσθηση ότι ανταποκρίνεται σχεδόν πάντα ακόμα και με σκέτο το όνομα. Να πω δεν έχει εμμονές, Της αρέσουν οι αγκαλιές! Δεν παίζει καθόλου μόνη της. Και γενικά αποζητά τον κόσμο. Και κάτι τελευταίο περπάτησε 13,5 μηνών. Πριν περπατήσει στεκόταν και χρησιμοποιούσε αρκετά τις μύτες των ποδιών.. Μόλις περπάτησε, περπατά κανονικά, μόνο μερικές φορές που βλέπω να κάνει 1-2βηματα με τις μύτες, αλλά σαν να το κάνει επίτηδες δλδ σαν να προσπαθεί να το κάνει γτ ορισμένες φορές γελάει κιόλας..Σας προβληματίζει κάτι στην συμπεριφορά της; Να σας ομολογήσω ότι αν δεν υπήρχε το ιστορικό του αυτισμού δεν θα έμπαινα σε αυτή την διαδικασία.. Περιμένω με αγωνία απάντηση σας!! Σας ευχαριστώ!

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. Αναφέρεστε στην λεπτομερή σας πληροφόρηση για πολλά και πολύ ωραία ορόσημα που έχει κατακτήσει η μικρή σας. Προς το παρόν δείχνει να μην υπάρχει κάτι ανησυχητικό και η βάδιση στις μύτες των ποδιών θεωρείται φυσιολογική για κάποιες ηλικίες όταν δεν είναι μόνιμη. Άλλωστε το M-CHAT είναι ακόμη νωρίς να το χορηγήσετε (είναι μόλις 15 μηνών το παιδί και όχι 18 μηνών). Αυτή τη στιγμή πάντως όλοι οι δείκτες δείχνουν φυσιολογικοί. Οπότε οι ανησυχίες σας προς το παρόν δεν έχουν ακριβές αντικείμενο. Εάν ωστόσο ανησυχείτε για κάτι, μπορείτε να επισκεφτείτε Παιδίατρο Αναπτυξιολόγο. Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, Αλεξάνδρου Στράτος, Δ/ντής Προσέγγισης

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: Καλησπέρα σας. Έχουμε μία κορούλα σχεδόν 3 ετών, που έχει από πολύ μικρή ισχυρή προσωπικότητα και δεν έχει δείξει ποτέ σημάδια προσκόλλησης σε κανέναν και τίποτα. Όμως ζούμε σε ένα ζεστό αλλά μικρό σπίτι 60 τμ και η μικρή δεν έχει δικό της δωμάτιο. Της έχουμε φτιάξει γωνιές στο σπίτι για να τις νοιώθει δικές της, αλλά το κρεβατάκι της είναι στον ίδιο χώρο με τον δικό μας. Πόσο κακό είναι αυτό…? Δεν βλέπω σύντομα να υπάρχει η δυνατότητα για μεγαλύτερο σπίτι, γι αυτό ρωτώ..Έχω σκεφτεί να το κάνουμε παιδικό και να κοιμόμαστε εμείς στο σαλόνι…. Το παιδί από μόνο του είναι ανεξάρτητο όσο λίγα, αλλά για πόσο θα είναι ασφαλές για την ψυχική του ανάπτυξη να συμβαίνει αυτό…?

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. Αναφέρεστε σε ένα ζήτημα που όπως είπατε δεν προβλέπετε να αλλάξει σύντομα. Η αλήθεια είναι πως βοηθάει πάρα πολύ τα παιδιά να έχουν δικό τους δωμάτιο, ώστε να ανεξαρτητοποιηθούν και να αυτο-διαχειρστούν. Από την άλλη όμως το παιδί σας είναι -όπως αναφέρετε- πολύ ανεξάρτητο. Οπότε, θα παραμείνετε στην καλή σας πρόθεση και στην παροχή όσο το δυνατόν περισσότερων ευκαιριών να βρίσκεται και εκτός σπιτιού το παιδί. Και θα είναι καλό να μην ξεχνάτε: Η σχέση είναι σημαντικότερη από τους χώρους. Θα συνεχίσετε λοιπόν να είστε τρυφεροί και δοτικοί γονείς στα συγκεκριμένα τετραγωνικά του σπιτιού σας και όλα θα πάνε καλά! Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, Αλεξάνδρου Στράτος, Δ/ντής Προσέγγισης σε συνεργασία με το Τμήμα Ψυχολογικής Υποστηρίξεως του Κέντρου μας

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: ΚΑΛΗΣΠΕΡΑ ΣΑΣ ΕΧΩ ΜΙΑ ΚΟΡΟΥΛΑ 3 ΕΤΩΝ ΟΠΟΥ Η ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΑ ΤΗΣ ΠΟΛΛΕΣ ΦΟΡΕΣ ΜΕ ΑΝΗΣΥΧΕΙ.ΓΙΑ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ  ΠΗΓΑΙΝΩ ΝΑ ΤΗΣ ΦΟΡΕΣΩ ΤΗΝ ΜΠΛΟΥΖΑ ΤΗΣ ΠΥΖΑΜΑΣ ΜΟΥ ΛΕΕΙ ΟΧΙ ΔΕΝ ΘΕΛΩ ΑΥΤΗ ΝΑ ΦΟΡΕΣΩ ΜΕ ΚΛΑΜΑΤΑ  ,ΠΗΓΑΙΝΩ ΝΑ ΦΕΡΩ ΑΛΛΗ ΚΑΙ ΚΛΑΙΕΙ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ ΚΑΙ ΟΥΡΛΙΑΖΕΙ ΤΑΥΤΟΧΡΟΝΑ ΓΙΑΤΙ ΤΕΛΙΚΑ ΘΕΛΕΙ ΤΗΝ ΠΡΩΤΗ.ΠΡΟΣΠΑΘΩ ΝΑ ΤΗΣ ΕΞΗΓΗΣΩ ΠΩΣ ΔΕΝ ΕΚΑΝΑ ΚΑΤΙ ΚΑΚΟ ΓΙΑ ΝΑ ΟΥΡΛΙΑΖΕΙ ΚΑΙ ΠΩΣ ΕΚΕΙΝΗ ΑΛΛΑΞΕ ΓΝΩΜΗ ΚΑΙ ΠΩΣ ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΝΑ ΣΥΖΗΤΑΜΕ ΚΑΙ ΛΕΜΕ ΤΙ ΘΕΛΟΥΜΕ ΧΩΡΙΣ ΦΩΝΕΣ ,ΟΜΩΣ ΜΑΤΑΙΑ ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΑ ΑΝΑΦΕΡΕΙ ΟΤΙ ΘΕΛΩ ΝΑ ΟΥΡΛΙΑΖΩ ΚΑΙ ΝΑ ΚΛΑΙΩ .ΑΥΤΑ ΕΧΟΥΝ ΓΙΝΕΙ 2-3 ΦΟΡΕΣ ΚΑΙ ΔΕΝ ΞΕΡΩ ΠΟΙΟΣ ΕΙΝΑΙ Ο ΚΑΤΑΛΛΗΛΟΣ ΤΡΟΠΟΣ ΝΑ ΤΟ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΤΩ ΣΑΝ ΜΗΤΕΡΑ ΓΙΑΤΙ ΟΛΟ ΑΥΤΟ ΜΕ ΠΑΝΙΚΟΒΑΛΕΙ ΚΑΙ ΜΟΥ ΔΗΜΙΟΥΡΓΕΙ  ΚΑΙ ΕΜΕΝΑ ΑΓΧΟΣ

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. Από τη μία θα σας πούμε ότι είναι αναφαίρετο δικαίωμα του παιδιού να φωνάζει και να κλαίει. Από την άλλη, μπορείτε απλά να τις φέρετε τις μπλούζες μπροστά της για να διαλέξει αυτή που επιθυμεί εκείνη. Τα παιδιά εμφανίζουν συχνά κάποιες συμπεριφορές όντως σαν να μην ξέρουν τι θέλουν. Η δική μας υποχρέωση είναι να μην δίνουμε πάντα μεγάλη σημασία. Πολλές φορές, απλά τα παιδιά είναι παιδιά. Με ψυχραιμία τους αναφέρουμε ότι είναι απλά εκνευρισμένα και τα αφήνουμε να βρούνε μόνα τους τη δυνατότητα αυτορρύθμισης αφού τα ρωτήσουμε αν μπορούμε κάπως να τα βοηθήσουμε. Εάν σας απασχολεί μόνο η συγκεκριμένη συμπεριφορά, δεν δείχνει κάτι ανησυχητικό. Εάν όμως είναι πιο πολύπλοκη η κατάσταση, τότε θα ήταν καλό να το συζητήσετε με κάποιον ψυχολόγο. Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, Αλεξάνδρου Στράτος, Δ/ντής Προσέγγισης σε συνεργασία με το Τμήμα Ψυχολογικής Υποστηρίξεως του Κέντρου μας

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: Είμαι γονιός ενός μικρού κοριτσιού 9 ετών, αλλά η ερώτησή μου αφορά την ανιψιά μου ηλικίας 3 ετών. Χωρίς να έχω τακτική επαφή με το μικρό αυτό κοριτσάκι, τις λίγες φορές που ήμουν κοντά της παρατήρησα κάποιες συμπεριφορές, που συγκριτικά με την κόρη μου στην αντίστοιχη ηλικία, με παραξένεψαν. 1. Το παιδάκι αυτό το χαρακτηρίζει μια τεράστια κινητικότητα που είναι ίσως φυσιολογικό. 2. Δεν έχει καταφέρει να απαντήσει σε μία απλή ερώτηση του τύπου  » θέλεις να έρθει ο μπαμπάς ή η μαμά ?»  ή «θέλεις να παίξουμε με αυτό το παιχνίδι ?» 3. Μιλάει συνήθως ασυνάρτητα και επαναλαμβάνει περίπλοκες φράσεις από τη σειρά Πέπα το γουρουνάκι, κάτι που οι γονείς της βάζουν να παρακολουθεί γιατί μόνο αυτό μπορεί να την ησυχάσει πχ σε στιγμές που πρέπει να φάει ή που πρέπει να κάτσει ήσυχη. 4. Έχει στιγμές «παύσης» κίνησης και ομιλίας.  Σας αναφέρω ότι το κοριτσάκι περνάει τις περισσότερες ώρες της ημέρας της με την υπερπροστατευτική μητέρα της και τους γονείς της (παππού και γιαγιά, δύο ανθρώπους από χωριό με απαρχαιωμένες αντιλήψεις, χαμηλό επίπεδο εκπαίδευσης και «ακαλλιέργητοι» και λίγες ώρες με τον πατέρα της που είναι πιο καλλιεργημένος, ευγενικός και με πιο υψηλό επίπεδο. Το κοριτσάκι αυτό δεν μπορεί να φάει μόνο του, όχι απλά με τη χρήση κουταλιού αλλά να πάρει πχ μία πατάτα και να τη φάει εφόσον έχει μάθει να την ταΐζει η μαμά της. Μου δίνει την αίσθηση η θετική συμπεριφορά που βγαίνει κάποιες φορές από το παιδάκι, όπως το «ευχαριστώ» που λέει μερικές φορές, προκύπτει από την απομίμηση συμπεριφορών των ηρώων της παιδικής σειράς «Πέπα». Πιστεύετε ότι η συμπεριφορά του παιδιού είναι φυσιολογική με βάση το γενικό πλαίσιο και αν όχι τι προτείνετε γενικά και τι προτείνετε και σε εμάς (τους τρίτους), αν τυχόν υπάρχει πρόβλημα, για να προσεγγίσουμε τους γονείς και να τους βοηθήσουμε.

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας και καλή χρονιά. Αναφέρεστε σε μία πληθώρα αναπτυξιακών αποστάσεων μεταξύ του προσδοκώμενου για την ηλικία των παιδιών και των πραγματικών συμπεριφορών του, όπως και μία ακαμψία στη σκέψη, πιθανή ηχολαλία αλλά και δυσκολίες στην κοινωνικοποίηση του και την αυτοεξυπηρέτησή του. Δυστυχώς υπάρχουν πολλοί λόγοι για τους οποίους θα ήταν καλό να γινόταν μία αξιολόγηση από κάποιον ειδικό (συνήθως ξεκινούμε από Αναπτυξιολόγο Παιδίατρο και εάν κρίνει σκόπιμο γίνεται και εξέταση από Παιδονευρολόγο λόγω των «στιγμών «παύσης» κίνησης και ομιλίας» που αναφέρετε. Θα σας προτείναμε να επισπεύσετε τις κινήσεις σας γιατί όσο νωρίτερα αρχίσει θεραπευτική παρέμβαση στο παιδί, τόσο καλύτερα είναι τα αποτελέσματα. Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, Αλεξάνδρου Στράτος, Δ/ντής Προσέγγισης

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: Πήρα το θάρρος να στείλω γιατί με προβλημάτισε πραγματικά η συμπεριφορά του γιου μου που είναι 22 μηνών τις βραδινές ώρες. Πολύ συχνά έχουμε θέμα στον ύπνο ξυπνάει κλαίει για λίγο ζητάει να πάει στην κουζίνα για να πάμε στο ψυγείο ώστε να πάρει κάτι να κρατάει και να κοιμηθεί(γίνεται το χατίρι πάμε για ύπνο). Αλλά αυτό που πραγματικά με προβλημάτισε είναι ότι χθες το βράδυ ξύπνησε κατά της 12 και στις 5 και άρχισε να φωνάζει πάρα πολύ σε υστερικό σημείο, τεντωμένα χέρια πόδια και να φωνάζει . ύστερα φωνάζει μπαμπά πάμε στον μπαμπά δεν θέλουμε και έτσι έκανε με όλα τα ήθελε όλα δεν ήθελε και τίποτα. Μου το είχε ξανακάνει και άλλη φορά. Τώρα είναι πιο έντονο γιατί χτυπάει κιόλας. Εγώ αντιδρώ πρώτα βέβαια τον παίρνω με καλή διάθεση ώστε να τον ηρεμήσω δεν θέλει αγκαλιά χτυπιέται σαν ψάρι ένα απίστευτο πράγμα. Τα έχω δοκιμάσει όλα να τον βάζω στο κρεβάτι τιμωρία ,τον παίρνω αγκαλιά, του μιλάω χωρίς φωνές, του δίνω φιλάκια ώστε να ηρεμήσει αλλά σε αυτήν κατάσταση πραγματικά δεν ξέρω πως να φερθώ και πως να  το αντιμετωπίσω. Και πολλές φορές είναι με κλειστά μάτια και απλά κλαίει χωρίς σταματημό και αυτό μπορεί να κρατήσει και 2 ώρες χωρίς να ηρεμεί. Το σπίτι μου φωνές δεν έχει! SOS 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας και καλή χρονιά! Αναφέρεστε σε μία διαταραχή ύπνου του παιδιού που το οδηγούν σε δύσκολη συμπεριφορά και δυσκολίες να επανα – εισέλθει στην κατάσταση ύπνου. Δεν μας αναφέρατε εάν υπάρχουν δυσκολίες στη συμπεριφορά του ή/και παραμένουσα ανησυχία κλπ και στη διάρκεια της ημέρας. Αρχικά θα πρέπει να το συζητήσετε με τον/την Παιδίατρο του παιδιού. Το σύνηθες όμως είναι να ρωτάμε και τη γνώμη Παιδονευρολόγου που είναι και η μόνη υπεύθυνη ειδικότητα για τις πιθανές διαταραχές ύπνου. Εάν δεν εντοπιστεί κάτι, τότε –και μόνον τότε- προχωράμε σε διαχείριση συμπεριφοράς μέσω συμβουλευτικής οικογενείας και αφού πρώτα ληφθεί ένα αναλυτικό ιστορικό. Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, Αλεξάνδρου Στράτος, Δ/ντής Προσέγγισης σε συνεργασία με το Τμήμα Ψυχολογικής Υποστηρίξεως του Κέντρου μας

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ:  καλησπέρα σας. ο μεγάλος μου γιος ηλικίας 11 ετών (25-12-2006) πηγαίνει στην έκτη δημοτικού. από πέρυσι παρατήρησα πως κάθε φορά που άκουγε τη λέξη αγάπη, φιλάω, σε αγαπάω χτυπούσε το πουλάκι του κ δεν δεχόταν από κανέναν να τον αγκαλιάσει. επίσης κάθε μήνα είχε κ από ένα διαφορετικό τρικ όπως το να κάνει διάφορες γκριμάτσες. πέρυσι τέτοια εποχή είχαμε παρακολουθήσει για 3 μήνες συνεδρίες σε παιδοψυχολόγο κ με ενημέρωσε πως πρόκειται για κάποιου είδους ψυχαναγκασμό που κ ο ίδιος πρώτη φορά αντιμετώπιζε πλέον όταν βλέπει ακόμη κ έναν πατέρα να φιλά το παιδί του τρελαίνεται φωνάζει κρατεί το πουλάκι του κ φεύγει από εκείνο το μέρος καταλαβαίνετε πως στενοχωριέμαι απίστευτα γιατί έχω κ ένα δεύτερο αγόρι από πίσω ηλικίας 7 ετών κ του στερώ τα φιλιά μου για να μην αναστατωθεί ο μεγάλος μου αλλά γενικά προβληματίζομαι για την εξέλιξη αυτή θα με βοηθούσε απίστευτα η τοποθέτηση σας ευχαριστώ!

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας και καλή σας χρονιά. Για να διερευνηθεί περισσότερο αυτό που δυσκολεύει το παιδί σας (το οποίο δείχνει ότι βασανίζει τόσο το ίδιο όσο και εσάς έντονα) και από τη στιγμή που υπάρχει και εκδήλωση τικς, στην ουσία χρειάζονται τα εξής: (α). Λήψη αναλυτικού Ιστορικού του παιδιού. (β). Παιδοψυχιατρική εκτίμηση για μία ουσιαστική διάγνωση και (γ). Συστηματική Ψυχοεκπαίδευση του παιδιού, στο βαθμό που θα κρίνει ο/η Παιδοψυχίατρος. Σίγουρα μόνο η επιβοήθηση από Παιδοψυχολόγο δεν αρκεί εάν δεν υπάρξει Παιδοψυχιατρική παρακολούθηση. Θα σας προτείναμε να βιαστείτε γιατί αυτές οι δυσκολίες απαιτούν άμεση, συστηματική και μακρόχρονη αντιμετώπιση. Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, Αλεξάνδρου Στράτος, Δ/ντής Προσέγγισης σε συνεργασία με το Τμήμα Ψυχολογικής Υποστηρίξεως του Κέντρου μας

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: Καλησπέρα θα ήθελα και εγώ να σας υποβάλω μια ερώτηση. Ο μικρός μου γιος είναι 8 χρόνων παρουσίασε κρίσεις Ε αλλά με τη φαρμακευτική αγωγή έχουν σταματήσει. Εδω και καμία δεκαριά μέρες όμως κάνει ορισμένες φορές τάισα πάνω του και στον ξύπνιο του αλλά και στον ύπνο του. συνήθως όταν είναι πολύ απορροφημένος σε αυτό που κάνει. Μήπως είναι κρίση μήπως τεμπελιά η μήπως μιμείται τον μεγάλο μου γιο που λόγο τετραπληγίας είμαι αναγκασμένη να του φορώ πάνα; Πείτε μου αν μπορείτε τη γνώμη σας και τη με συμβουλεύετε να κάνω.

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας και καλή χρονιά. Συμβαίνει συχνά σε παιδιά με κρίσεις Ε η φαρμακευτική αγωγή να μειώσει λίγο τη σωματο-ενημερότητά τους και -ιδίως κατά το πρώτο διάστημα λήψης της αγωγής- να εμφανίσουν ενούρηση. Αν όμως βρίσκεται το παιδί σε μακροχρόνια χρήση του φαρμάκου, δεν δικαιολογείται. Θα σας προτείναμε να επικοινωνούσατε με τον/την Παιδονευρολόγο που σας χορηγεί την αγωγή και να το αναφέρετε, μαζί και κε οποιαδήποτε άλλα στοιχεία στο σπίτι ή το σχολείο που παρατηρείτε ότι έχουν αλλάξει. Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, Αλεξάνδρου Στράτος, Δ/ντής Προσέγγισης

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: Καλημέρα σας. Λέγομαι Αλέξανδρος και έχω μια κόρη κοντά  8 χρόνων. Το τελευταίο καιρό εγώ με την γυναίκα μου αντιμετωπίζουμε ένα πρόβλημα με την μικρή. Πολλές φορές μας εκμυστηρεύεται τις σκέψεις τις, αυτές είναι κακές κουβέντες οι οποίες αποκαλεί εμάς χωρίς να  υπάρχει κάποιος ιδιαίτερος λόγος η κάποιες άσχημες σκέψεις όπως θα ήθελα μια άλλη μητέρα η μπαμπά, σκέψεις που τις εξομολογεί σε μας με κλάματα χωρίς να μπορούμε να βοηθήσουμε. Γενικά είναι ένα υπερευαίσθητο παιδί παθητικό πολλές φορές όταν είναι να αντιμετωπίσει το οποιοδήποτε πρόβλημα. Απλά δεν καταλαβαίνω αυτές οι σκέψεις από που πηγάζουν όταν ειλικρινά έχει μεγαλώσει σε ένα περιβάλλον τελείως φυσιολογικό χωρίς ιδιαίτερα θέματα όπως τσακωμούς βρισιές, χωρισμούς μικρής η μεγάλης κλίμακας. Ένα παιδί δευτέρας δημοτικού με πολύ καλές βάσεις στο σχολείο όσο και στα Αγγλικά της (Έχοντας ενημερωθεί από τους δάσκαλους).Πολλές σκέψεις που την βαραίνουν το βράδυ. θα ήθελα την βοήθεια σας. Με σεβασμό

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. Πραγματικά οι σκέψεις που βασανίζουν την κόρη σας δεν συναντώνται ιδιαίτερα σε παιδιά που μεγαλώνουν σε τυπικές και ζεστές οικογένειες. Μπορεί να τα απασχολήσουν άλλα πράγματα αλλά όχι θέματα επιθυμίας άλλων γονέων. Κατανοείτε βεβαίως ότι δεν το εννοεί αυτό που λέει αλλά θα ήταν καλό να διερευνηθεί βαθύτερα τι είναι αυτό που την απασχολεί. Θα σας συστήναμε να απευθυνθείτε σε ένα ψυχολόγο αρχικά εσείς και στην πορεία να αξιολογηθεί και η μικρή. Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, Αλεξάνδρου Στράτος, Δ/ντής Προσέγγισης σε συνεργασία με το Τμήμα Ψυχολογικής Υποστηρίξεως του Κέντρου μας

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: Καλησπέρα σας. έχω ένα αγοράκι 20 μηνών και αυτό που με στεναχωρεί πάρα πολύ  είναι ότι δεν με λέει μαμά και όταν του λέμε πες μαμά, γκρινιάζει. με λέει μπαμπά, γιαγιά , εεεε,.και λέει αρκετές λέξεις πιο πολύ  όμως μπαμπά. τι μπορώ να κάνω;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. Αν καταλάβαμε καλά, το παιδί μιλάει με λεξούλες και δεν αναφέρει μόνο το «μαμά». Έχετε δοκιμάσει να «χαριεντιστείτε» έχοντάς το στα πόδια σας και να δείχνετε τον εαυτό σας λέγοντας «μαμά» και το ίδιο λέγοντας το όνομά του; Πάντα σε καλή διάθεση και όχι δίνοντας την εντολή «πες μαμά». Για κάποιο λόγο το παιδί σας (εάν έχει ομιλία και κοινωνικοποίηση) ή έχει μπερδευτεί ή έχει πεισμώσει λόγω πίεσης. Εάν η δυσκολία είναι μόνον αυτή, δεν εντοπίζουμε κάποια δυσκολία.  Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, Αλεξάνδρου Στράτος, Δ/ντής Προσέγγισης σε συνεργασία με το Τμήμα Ψυχολογικής Υποστηρίξεως του Κέντρου μας

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: Καλησπέρα σας έχω ένα αγοράκι 4 μιση χρόνων και συνέχεια δε στέκεται πουθενά ρωτήσαμε τη παιδίατρο για διάσπαση αλλά εφ όσον κάθεται να δει κάτι ολοκληρωμένο στη τηλεόραση είπε ότι δε πρόκειται για διάσπαση αλλά καθαρά από ανωριμότητα. Αυτό που μας προβληματίζει με τον άντρα μου είναι πως χαχανίζει συνέχεια του κάνουμε παρατήρηση κ συνεχίζει κάνει κάτι η αδελφή του που είναι μικρότερη και πάλι χαζογελά, ότι ώρα θέλει σηκώνεται από τραπέζι που τρώμε για να γελάσει ή να κάνει διάφορα άσχετα, δεν συγκεντρώνεται ούτε τα παπούτσια του να φορέσει. Τι μπορούμε να κάνουμε πως να το κατευθύνουμε σωστά;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. Δεν θεωρείται στοιχείο στη διερεύνηση της ΔΕΠ-Υ το εάν ένα παιδί κάθεται στην τηλεόραση ή στα tablet ή κινητά (πολλά υπερκινητικά παιδιά κάθονται στις οθόνες). Θα σας ζητούσαμε να γινόταν μία αξιολόγηση του παιδιού από Αναπτυξιολόγο ή Παιδοψυχίατρο, αφού τα στοιχεία που αναφέρετε είναι ανησυχητικά όσον αφορά τόσο τη συγκέντρωση του παιδιού, όσο και τη ρύθμιση της συμπεριφοράς του. Παίζει σημαντικό ρόλο και το τι εντοπίζει το Προνήπιο στις συμπεριφορές του παιδιού σας. Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, Αλεξάνδρου Στράτος, Δ/ντής Προσέγγισης σε συνεργασία με το Τμήμα Ψυχολογικής Υποστηρίξεως του Κέντρου μας

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: Καλησπέρα σας θα ήθελα να ρωτήσω για την κόρη μου πότε δεν θέλει να διαβάζει, ε έλεγα μωρό είναι θα στρώσει, φέτος πέρασε σε μια σχολή και ούτε εκεί θέλει να διαβάζει, πείτε μου σας παρακαλώ τι να κάνω πώς να την βοηθήσω να τελειώσει την σχολή της, έχω αγανάκτηση μου έρχεται μα την σταματήσω από την σχολή.

ΑΠΑΝΤΗΣΗ:Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. Μιλάτε για μία μετέφηβη που φοιτά σε κάποια Σχολή; Προφανώς οι λόγοι είναι ή συναισθηματικοί ή υπάρχει μία μαθησιακή δυσκολία που την καθιστά απρόθυμη να εμπλακεί με μελέτη. Πιστεύουμε πως το μόνο που μπορείτε να κάνετε είναι μία συζήτηση των ανησυχιών σας. Δεν είναι σωστό να αντιτάσσεστε ούτε να την κατακρίνετε, ούτε φυσικά να την απειλήσετε ότι θα την διαγράψετε παρά μόνο αφού έχετε κάνει μία εκτενή συζήτηση. Μιλάμε για ένα άτομο που έχει πια τη δυνατότητα της ανεξάρτητης επιλογής. Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, Αλεξάνδρου Στράτος, Δ/ντής Προσέγγισης σε συνεργασία με το Τμήμα Ψυχολογικής Υποστηρίξεως του Κέντρου μας

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: Καλημέρα σας, Από την περασμένη άνοιξη παρακολουθώ θεραπευτικά ένα παιδί (φέτος πηγαίνει Β’ δημοτικού). Παρουσιάζει μαθησιακές δυσκολίες (δυσγραφία, δυσαναγνωσία, δυσαριθμησία), δυσκολία διατήρησης προσοχής και στον τομέα της κίνησης έχει ελλιπή αμφίπλευρο, ομόπλευρο και αντίπλευρο συντονισμό, χρονισμό, ισορροπία, δακτυλοβασία και παραμένοντα αντανακλαστικά. Ακόμα η οφθαλμοκίνησή του υπολείπεται σημαντικά. Ωστόσο οι γονείς δεν έχουν πάει ακόμα στον οπτομέτρη παρά τις επαναλαμβανόμενες υπενθυμίσεις και συζητήσεις που έχω κάνει. Το νοητικό του δυναμικό θα διερευνηθεί μέσω WISC διότι φαίνεται χαμηλό. Σχετικά με την πλευρίωσή του είχα παρατηρήσει ότι χρησιμοποιεί το δεξί χέρι-πόδι-μάτι μέσα στο αδρό κινητικό παιχνίδι, το δεξί χέρι για να πιάσει αυθόρμητα, να μετρήσει, να δείξει κάτι, να γράφει στον πίνακα αλλά το αριστερό για να  γράψει σε χαρτί. Από όταν ξεκινήσαμε μέχρι το καλοκαίρι δουλέψαμε πολύ με δρα/τες σχήματος σώματος, αδρού κινητικού συντονισμού άνω -κάτω κορμού, σε ύπτια και πρηνή κυρίως θέση, δρα/τες με στόχους, αντιγραφή και διατήρηση τονικών και φασικών κινητικών προτύπων και δρα/τες με διαδρομές εμποδίων, σκάλες, μονόζυγο, κούνιες κλπ. Παρόλα αυτά το παιδί δεν έδειξε να προτιμά περισσότερο την μια ή την άλλη πλευρά καθώς η μητέρα ανέφερε ότι στο σπίτι όταν ξεκίνησε να πρωτογράφει-ζωγραφίζει χρησιμοποίησε ΑΡ αλλά τώρα τον έχει δει να δοκιμάζει και με το ΔΕ (εικάζει ότι είναι λόγω του ότι βλέπει τους συμμαθητές του).   Σε έναν έλεγχο που έκανα πρόσφατα είδα ότι σε ασκήσεις γραφοκίνησης (προγραφικές, λαβύρινθους κλπ) με το ΔΕ είχε σωστή λαβή, ροή, οπτικοκινητικότητα και φορά ενώ με το ΑΡ η λαβή, η φορά και η ροή είναι μη λειτουργικές. Το παιδί θέλει να γράφει με το ΑΡ. Το πρόγραμμα τώρα περιλαμβάνει μόνο αμφίπλευρο, ομόπλευρο και αντίπλευρο συντονισμό, χρονισμό και ισορροπία, συμμετρική και ασύμμετρη  χρήση. Α.Α. Χρειάζεται να αλλάξει το χέρι γραφής και αν ναι πως (είναι πλέον Β δημοτικού). Με εκτίμηση,Χ. Γ. εργοθεραπεύτρια

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. Η πλευρική προτίμηση ενός παιδιού είναι μία διαδικασία που υπόκειται σε νευρολογικό παράγοντα (εγκεφαλική απόπτωση) και περιβαλλοντικό (πχ μίμηση άλλων παιδιών, εγκλωβισμός της μίας πλευράς λόγω θέσης που κάθεται το παιδί ή λόγω πίεσης γονικής ή λόγω ενός ατυχήματος στο ένα χέρι). Για την αξιολόγηση της πλευρικής προτίμησης, στην ουσία ο Εργοθεραπευτής χρησιμοποιεί πολλές συμπτωματικές παρατηρήσεις (για λεπτομέρειες μπορείτε να διαβάσετε το άρθρο http://www.proseggisi.gr/%CF%84%CE%BF-%CF%80%CF%81%CE%BF%CF%84%CE%B9%CE%BC%CE%BF%CE%BC%CE%B5%CE%BD%CE%BF-%CF%87%CE%B5%CF%81%CE%B9-%CF%84%CE%BF%CF%85-%CF%80%CE%B1%CE%B9%CE%B4%CE%B9%CE%BF%CF%85-%CE%BA%CE%B1%CE%B9-%CE%B7-%CE%B5/). Το πρόγραμμα, όπως πολύ σωστά αναφέρετε περιλαμβάνει δραστηριότητες ομόπλευρου και αντίπλευρου συντονισμού. Θέλουμε δύο χέρια ικανά και απασχολούμενα ώστε να αφήσουμε τον εγκέφαλο να αποφασίσει. Σε πολλά παιδιά δυστυχώς θα εμφανιστούν διαφορετικές προτιμήσεις για διαφορετικές δραστηριότητες (πχ ψαλίδι με το αριστερό και μολύβι με το δεξί). Πέραν του να προτείνουμε στο παιδί την αλλαγή χεριού (εάν το βολέψει) δεν μπορούμε να κάνουμε κάτι άλλο στην ουσία, αφού απλά ο εγκέφαλός του επέλεξε αυτό το σφάλμα στη λειτουργία του. Άρα θα σεβαστούμε την ανάγκη του παιδιού να γράφει με το Α χέρι αλλά θα αυξήσουμε όσο μπορούμε τη λειτουργικότητα μέσω προγραφής. Δεν πρέπει να «αλλάξουμε» προτίμηση στο παιδί. Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, Αλεξάνδρου Στράτος, Δ/ντής Προσέγγισης

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: Καλημέρα. Η κόρη μου είναι 18 μηνών. Δεν μιλάει και το μαμά που λέει δεν απευθύνεται σε εμένα συνήθως. Όταν ακούει παιδικά τραγούδια στην τηλεόραση χορεύει και προσπαθεί να πει τις λέξεις αλλά δεν μπορεί. Όταν θέλει κάτι μας τραβάει από το χέρι και μας καθοδηγεί να της το δώσουμε. Στο όνομα της γυρνάει απλά πολλές φορές όταν είναι απασχολημένη με κάτι δεν μας δίνει σημασία. Πείτε μου σας παρακαλώ υπάρχει κάποιο πρόβλημα. Τι μπορώ να κάνω? 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ:Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. Όλος ο προσανατολισμός θα πρέπει να επικεντρωθεί στην κοινωνική αναζήτηση του παιδιού σας. Εάν είναι κοινωνική μαζί σας, με κοινωνικό χαμόγελο, αν σας δείχνει και εάν μοιράζεται μαζί σας τα πράγματά της. Εάν σε 2-3 μήνες δεν αναπτύξει ομιλία ή εάν από τώρα εντοπίζετε δυσκολίες στην διαντίδρασή της και την κοινωνικότητά της, θα ήταν καλό να γίνει μία αξιολόγηση από Αναπτυξιολόγο. Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, Αλεξάνδρου Στράτος, Δ/ντής Προσέγγισης σε συνεργασία με το Τμήμα Ψυχολογικής Υποστηρίξεως του Κέντρου μας

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: Γεια σας!!Το κοριτσάκι μου 2 ετών και 2 μηνών ξαφνικά άρχισε να λέει μια «κακή λέξη» που προφανώς από κάπου θα την άκουσε. Προσπάθησα με κουβεντούλα να της δώσω να καταλάβει ότι αυτό που λέει δεν είναι ωραίο. Προσπάθησα και με φωνές αλλά τίποτα. Στεναχωριέμαι πολύ. Πως μπορώ να την προσεγγίσω έτσι ώστε να το κόψει? Καταλαβαίνει. Είμαι σίγουρη ότι καταλαβαίνει γιατί κάθε φορά που λέει αυτή τη λέξη με κοιτάζει να δει πως θα αντιδράσω!
ΑΠΑΝΤΗΣΗ:Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. Το παιδί σας παίζει ένα παιχνίδι «αίτιο-αποτέλεσμα». Χρησιμοποιεί μία λέξη που δεν ξέρει τι σημαίνει αλλά που βλέπει ότι εσείς δίνετε σημασία σε αυτή και «δοκιμάζει» την σταθερότητα της συμπεριφοράς σας. Εάν είναι μόνο αυτή η δυσκολία της, θα σας συστήναμε να της εξηγήσετε ότι απλά δεν σας αρέσει αυτή η λέξη και να τηρήσετε μία συνεπή συμπεριφορά αδιαφορίας χωρίς μεγάλη αντίδραση ή νουθεσίες. Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, Τμήμα Ψυχολογικής Υποστηρίξεως του Κέντρου μας

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: Η κόρη μου είναι 3 ετών , ξεκίνησε δημοτικό παιδικό σταθμό  το Σεπτέμβριο. ενώ φαινόταν να πηγαίνουμε καλά τις πρώτες 2 εβδομάδες, μια μέρα την πήρα με λυγμούς από κει. μου είπε ότι της πέταξε ένα παιδάκι χώμα, από τότε κλαίει με φόβο μέσα στο σπίτι να μη ξαναπάει , το συζητήσαμε και μπροστά της με τη δασκάλα και με το κοριτσάκι το άλλο. αλλά συνεχίζει να κλαίει  και μέσα στο σπίτι και όταν σχολάει να είναι χάλια από το κλάμα και να μου λέει συνέχεια μέσα στη μέρα σε μένα και στις γιαγιάδες της σαν εμμονή δε θέλω να ξαναπάω ,θέλω να είναι και η μαμά μου εκεί, .επίσης να πω από τότε δε μπαίνει ούτε σε παιδότοπο ούτε σε δραστηριότητες αν δεν είμαι και γω μέσα. Να αναφέρω ότι είμαι 7 μηνών έγκυος(όπου ούτε και αυτό της αρέσει ) και φέτος πρώτη χρονιά κάθομαι σπίτι μαζί της με άδεια’ και την έστειλα παιδικό με επιφύλαξη ότι θα τη σταματούσα όταν γεννούσα και ανάλογα με τις ιώσεις θα ξαναπήγαινε κάποια στιγμή μετά. σας παρακαλώ βοηθήστε με. λέτε να την κρατήσω σπίτι μαζί  μου και να πάει όταν γίνει 4 ή να πάει μετά λίγους μήνες από τη γέννα (Μάρτιο)? Φοβάμαι αν τη σταματήσω τώρα μη γίνει μεγαλύτερο μετά το άγχος της όταν ξαναπάει. υπάρχει περίπτωση να θέλει άλλη δασκάλα να τη νιώσει πιο κοντά της?(γιατί εκεί είναι λίγο χαλαρές)ευχαριστώ εκ των πρότερων!

ΑΠΑΝΤΗΣΗ:Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. Η προσαρμογή στο σχολείο και ιδιαίτερα στο πρώτο σχολείο είναι πολύ σημαντική. Φαίνεται πως η μικρή σας όταν συνειδητοποίησε ότι το σχολείο είναι μια πιο μόνιμη καθημερινή δραστηριότητα αντέδρασε. Είναι καλό να διερευνήσετε τους πραγματικούς λόγους της άρνησης της. Είναι σημαντικό να ακούμε τα παιδιά μας όταν πραγματικά δεν θέλουν κάτι αλλά κάποιες φορές δείχνουμε κι εμείς οι ενήλικες υπερβολική ανησυχία στις αντιδράσεις τους και αυτό δεν τα βοηθά! Ίσως να κάνατε μια προσπάθεια να ενταχθεί στο σχολείο με μια καλή συνεργασία με τις δασκάλες! αυτό απαιτεί από εσάς πολύ σταθερότητα. Αν πάλι νιώθετε ότι δεν θα τα καταφέρει μπορείτε να μεταφέρετε την ένταξη της για κάποιους μήνες αργότερα κάνοντας μια συμφωνία με το παιδί! Στο μεταξύ αποφεύγετε συζητήσεις και σχόλια μπροστά της για το σχολείο γενικά! Καμιά φορά δείχνουμε είτε υπερβάλλοντα ενθουσιασμό είτε υπερβολική ανησυχία κι αυτό εντείνει το άγχος του παιδιού! Η αγχώδης αυτή αντίδραση  στο σχολείο παρόλα αυτά χρειάζεται διερεύνηση ιδιαίτερα αν τα συμπτώματα συνεχίζουν είτε αν εμφανιστούν πάλι σε μελλοντική ένταξη στο σχολείο! Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, Βουρλιόγκα Βασιλική, Τμήμα Ψυχολογικής Υποστηρίξεως του Κέντρου μας

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: Καλημέρα σας έχω μία κόρη που είναι δύο ετών και ενώ μιλάει καλά για την ηλικία της και επικοινωνούμε απόλυτα γνωρίζει τα πάντα. Ξαφνικά εδώ και μία εβδομάδα που κάνει την εξής ερώτηση. τι είναι αυτό μαμά. και μου δείχνει με τον χεράκι της (τον δείκτη), όταν είναι κάτι που δεν ξέρει της το εξηγώ όταν είναι όμως κάτι που το γνωρίζει της αλλάζω την ερώτηση και της λέω εγώ  τι είναι δεν ξέρεις και αυτή μου το λέει. θεωρείται ότι πρέπει να ανησυχήσω ή το έχει πάρει για παιχνίδι. ευχαριστώ.

ΑΠΑΝΤΗΣΗ:Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. ΕΑΝ δεν σας απασχολεί τίποτε άλλο, είναι πάρα πολύ λίγο το διάστημα που το παιδί έχει εμφανίσει αυτή τη (μικτή) συμπεριφορά. Είναι κάτι που το κάνουν αρκετά απιδιά όταν προσπαθούν να τονώσουν τη σημασιολογική τους ομιλία. Απλά προσπαθείστε να τραβήξετε το βλέμμα της σε εσάς όταν της απαντάτε με ενθουσιασμό! Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, Αλεξάνδρου Στράτος, Δ/ντής Προσέγγισης σε συνεργασία με το Τμήμα Λογοθεραπείας του Κέντρου μας

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: Γεια σας.. Ο γιος μου γεννηθείς 2010 .. είναι στο φάσμα του αυτισμού.. Έχει διάσπαση προσοχής και αρκετά  ανεπτυγμένο λόγο για την ηλικία Του.. Κάνει λογοθεραπείες . Φοίτησε στο νηπιαγωγείο 2 χρονιές με παράλληλη δημόσια στήριξη..μετά από εισήγηση του οικείου ΚΕΔΔΥ. Παρά την πρόταση του ΚΕΔΔΥ να τον πάω σε Ειδικό Σχολείο , πάει στην Α Δημοτικού.. Κανονικού Σχολείου με ιδιωτική Παράλληλη Στήριξη..με θεαματικά αποτελέσματα . Η Ερώτηση μου είναι η Εξής: «Μπορεί Ο Διευθυντής η ο Σύλλογος των Καθηγητών… η οποιαδήποτε άλλος να επικαλεστεί την πρόταση του ΚΕΔΔΥ που μιλάει για ειδικό σχολείο και να απομακρύνει το παιδί μου από το κανονικό… την στιγμή μάλιστα που έχει προσαρμοστεί και δεν δημιουργεί κανένα απολύτως πρόβλημα….» ΕΥΧΑΡΙΣΤΏ 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ:Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. Τα ΚΕΔΔΥ είναι γνωμοδοτικό όργανο και οι αποφάσεις του ΔΕΝ είναι απαραίτητο να εφαρμοστούν εάν οι γονείς δεν το επιθυμούν. Φυσικά γνωματεύει με γνώμονα το καλό του παιδιού για τη μαθησιακή, συναισθηματική και κοινωνική του ανάπτυξη. Από τη στιγμή που το παιδί έχει ενσωματωθεί στο Σχολικό περιβάλλον -όπως αναφέρετε- τότε προφανώς ο Διευθυντής η ο Σύλλογος των Διδασκάλων δεν θα έχει κανένα πρόβλημα να παραμείνει το παιδί στο Σχολείο. Εάν όμως τους ανησυχεί κάτι, τότε θα ήταν καλό να το συζητήσετε μαζί τους. Κύριος γνώμονας τόσο των γονέων, όσο και των θεραπευτών και των εκπαιδευτικών, είναι ένα παιδί να μπορεί να επιβοηθηθεί από ένα εκπαιδευτικό περιβάλλον και να μη σηκώσει -ο κυριότερος εχθρός στον αυτισμό- άγχος.  Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, Αλεξάνδρου Στράτος, Δ/ντής Προσέγγισης

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: Καλησπέρα. Είχαμε επικοινωνήσει και παλιότερα. Σας είχα αναφέρει το θέμα με τον 6 χρόνο γιο μου που έλεγε άσχημες κουβέντες στο σχολείο και χτυπούσε αλλά παιδάκια..Δυσκολευόταν πολύ να συγκεντρωθεί στο διάβασμα και να ελέγξει τα συναισθήματα του. Φέτος πλέον στην Β δημοτικού αφού τον είδε Εργοθεραπευτής και Ψυχολόγος από το ΚΨΥ της περιοχής μας διαβεβαίωσαν ότι δεν υπάρχει κάποιο περαιτέρω πρόβλημα αλλά ότι είναι θέμα ορίων και γι αυτό έχει γίνει κάπως χειριστικός. Βέβαια δεν χτυπάει πλέον άλλα παιδάκια αλλά εξακολουθεί να μιλάει άσχημα ακόμη και στην ώρα του μαθήματος. Γενικότερα θέλει να είναι αρνητικά στο επίκεντρό και να προκαλεί. Υπόψη έχει έναν μικρότερο αδερφό τον οποίο αγαπάει αλλά και ζηλεύει πολύ. Ο πατέρας του λόγω επαγγελματικών υποχρεώσεων τον βλέπει τα Σαββατοκύριακα. Η κύρια μου λέει ότι μόλις του πει θα πάρω τηλ την μαμά μαζεύεται και ηρεμεί αλλιώς φωνάζει συχνά και βρίζει την ώρα του μαθήματος. Στο σπίτι υπάρχει τιμωρία όταν η δασκάλα με ενημερώνει…στο σχολείο όμως δεν υπάρχει…τιμωρία..τι με συμβουλεύετε να κάνω;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ:Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. αφού όπως αναφέρετε, η Δ/νική Ομάδα δεν διέγνωσε κάποια άλλη δυσκολία στο παιδί πέραν κομματιών οριοθέτησής του, τότε θα ήταν καλό να συζητήσετε τους  τρόπους διαχείρισης αυτών των συμπεριφορών του παιδιού σας με κάποιον Ψυχολόγο Συμβουλευτικής, ώστε να δρομολογηθούν κοινοί τρόποι αντιμετώπισης των συμπεριφορών του παιδιού σας τόσο από εσάς σαν οικογένεια, όσο και από την εκπαιδευτικό του Σχολείου. Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, Αλεξάνδρου Στράτος, Δ/ντής Προσέγγισης σε συνεργασία με το Τμήμα Ψυχολογικής Υποστηρίξεως του Κέντρου μας

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: Καλημέρα σας. Έχω ένα γιο που πάει Α γυμνασίου  έχει γνωμάτευση  ΔΑΔ και έχουμε από το ΚΕΔΔΥ  χαρτί για παράλληλη στήριξη  .θα ήθελα να ρωτήσω πέραν από την παράλληλη στήριξη στο σχολείο ( και αν στείλουν ) πως μπορώ να τον βοηθήσω στο διάβασμα του στο σπίτι? Με εμένα δεν συνεργάζεται και ούτε έχω τις κατάλληλες γνώσεις ώστε να τον βοηθήσω στα μαθήματα του .Οι εκθέσεις  του είναι πολύ «φτωχές «(ΜΕΓΑΛΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΣΤΗΝ ΕΚΦΡΑΣΗ ΙΔΕΩΝ ) για παιδί γυμνασίου και τα θεωρητικά μαθήματα δε τα διαβάζει πχ Ιστορία δε θέλει καθόλου να διαβάζει… Η Ερώτηση μου είναι αν πέραν από την παράλληλη στήριξη στο σχολείο(ΤΗΝ ΟΠΟΊΑ ΔΕ ΤΗ ΒΛΕΠΩ)  δικαιούνται αυτά τα παιδιά ειδικό παιδαγωγό για το σπίτι ? που το θεωρώ περισσότερο βοηθητικό. ΚΑΙ ΠΟΙΑ ΕΙΝΑΙ Η ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ ΓΙΑ ΝΑ ΠΑΡΟΥΜΕ ? 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ:Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. Δυστυχώς ο νόμος δεν προβλέπει καμία διευκόλυνση για το διάβασμα στο σπίτι στους εφήβους -ή και τα παιδιά ακόμη- με ΔΑΦ. Είναι πολύ συχνό φαινόμενο οι έφηβοι με αυτή τη διάγνωση να δυσκολεύονται αλλά και να είναι σημαντικότατα απρόθυμοι να εμπλακούν με γλωσσικά μαθήματα (έκθεση, Ιστορία κλπ). Θα σας συστήναμε να απευθυνόσασταν σε κάποιο Κέντρο -αν δεν παρακολουθείστε ήδη- ώστε να αξιολογείτο Λογοθεραπευτικά, Ψυχοπαιδαγωγικά και Οροθεραπευτικά ο έφηβος, όπως και να συζητούσατε με τον θεράποντα Παιδοψυχίατρό σας. Φυσικά, στο σπίτι θα χρειαστεί και έναν άλλον άνθρωπο να τον βοηθάει στα μαθήματα του. Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, Αλεξάνδρου Στράτος, Δ/ντής Προσέγγισης σε συνεργασία με το Τμήμα Ψυχολογικής Υποστηρίξεως του Κέντρου μας

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: Καλημέρα και μπράβο σας που απαντάτε κ συμβουλεύετε! Έχω μια κόρη γεννημένη το Μάρτιο του 12 πάει νήπιο και είναι πολύ αναπτυγμένη φανταστείτε ύψος 1,22. Αυτό που θέλω να πω είναι ότι μέσα στην τάξη της είναι το ποιο ψηλό παιδάκι και ότι από τα δέκα πέντε παιδιά είναι δύο νήπια κ τα άλλα προνήπια. Το θέμα μου είναι ότι το παιδί μέσα στην τάξη δεν έχει αποκτήσει ακόμα φίλους ότι μέσα στην τάξη δεν υπακούει ότι προσπαθεί να προστατέψει τα μικρότερα παιδιά αλλά στην ουσία χωρίς να το θέλει τα πιέζει. …τι μπορώ τι μου προτείνετε να κάνω. …τις μιλάω πολύ….και σκέφτομαι να βρω ένα άλλο νηπιαγωγείο που να έχει περισσότερα παιδιά της ηλικίας της μπας και επειδή τα άλλα είναι μικροκαμωμένα να μην μπορεί να ενταχθεί στο σύνολο. Η γνώμη σας σεβαστή.

ΑΠΑΝΤΗΣΗ:Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. Παρά τη διαφορά ηλικίας και σωματομετρίας, τα παιδιά σε αυτή την ηλικία κάνουν εύκολα παρέα με τα υπόλοιπα παιδιά και ας είναι 0,5-1 χρόνο μικρότερα ή πολύ πιο κοντά. Θα ήταν καλό να συζητούσατε αρχικά με τη Νηπιαγωγό του παιδιού σας για πιθανές δυσκολίες στην κοινωνικοποίηση της κόρης σας. Εδώ είναι και ένα άλλο κρίσιμο ερώτημα: Με τα άλλα παιδιά στην Παιδική Χαρά κάνει παρέες; Κοινωνικοποιείται ή είναι και εκεί λίγο «άτσαλη» όπως αναφέρετε και στο Σχολικό περιβάλλον. Εάν διαπιστωθούν από εσάς και τη Νηπιαγωγό κάποιες δυσκολίες, θα ήταν καλό να αξιολογηθεί το παιδί από έναν/μία Αναπτυξιολόγο ή Παιδοψυχίατρο και Εργοθεραπευτή. Αυτά θα θέλαμε να τα σκεφτείτε πολύ σοβαρά πριν αποφασίσετε οποιαδήποτε αλλαγή σχολικού πλαισίου. Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, Αλεξάνδρου Στράτος, Δ/ντής Προσέγγισης σε συνεργασία με το Τμήμα Ψυχολογικής Υποστηρίξεως του Κέντρου μας

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: Γεια σας έχω ένα αγοράκι 6 χρονών είναι γερός δυνατός και αρκετά έξυπνος… Φέτος ξεκινήσαμε τα μαθήματα στην πρώτη τάξη και τα πάμε αρκετά καλά φυσικά και εμείς κάνουμε λόγο θεραπείες για το  Δ, Θ. Αυτό που θέλω να ρωτήσω είναι πως όταν ζορίζεται αρχίζει και θυμώνει με τον εαυτό του χτυπάει το θρανίο με το κεφάλι του και ισχυρίζεται ότι δεν είναι αρκετά έξυπνος. Αυτό όμως είναι το αντίθετο από αυτό που προσπαθώ να του μεταδώσω μιας και του λέω να ηρεμήσει και ότι είναι αρκετά έξυπνος… υπάρχει κάτι που κάναμε εμείς λάθος? Πως μπορώ να το διορθώσω? Ευχαριστώ 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ:Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. Περιγράφετε ένα παιδί που είτε είναι καλό στους «θεατρινισμούς» είτε είναι πολύ θυμωμένο ή απογοητευμένο. Φυσικά και δεν μπορούμε να παραβλέψουμε αυτές τις συμπεριφορές. Θα θέλαμε να το συζητήσετε με τον/ην Λογοθεραπευτή/τρια που παρακολουθεί το παιδί σας γιατί πιθανά να χρειαζόταν μία Παιδοψυχολγική και Εργοθεραπευτική αξιολόγηση για να αποκλειστούν παράγοντες συναισθηματικών δυσκολιών και μαθησιακής επίσης υπό-απόδοσης. Σίγουρα με το να προσπαθείτε να το «πείσετε λεκτικά» ότι είναι έξυπνος, όπως βλέπετε δεν πετυχαίνετε πολλά πράγματα. Θα ήταν καλό να τον ρωτήσετε απλά και ψύχραιμα τι είναι αυτό που τον κάνει να πιστεύει ότι δεν είναι έξυπνος. Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, Αλεξάνδρου Στράτος, Δ/ντής Προσέγγισης σε συνεργασία με το Τμήμα Ψυχολογικής Υποστηρίξεως του Κέντρου μας

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: ΓΕΙΑ ΣΑΣ. ΤΟ ΠΑΙΔΙ ΜΟΥ ΕΙΝΑΙ ΑΓΟΡΙ 8 ΕΤΩΝ. ΑΝ ΤΥΧΕΙ ΚΑΙ ΑΡΓΗΣΟΥΜΕ ΝΑ ΠΑΜΕ ΣΤΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΔΕΝ ΘΕΛΕΙ ΜΕΤΑ ΝΑ ΜΠΕΙ ΣΤΗΝ ΤΑΞΗ ΜΕ ΤΙΠΟΤΑ.ΣΗΜΕΡΑ ΜΑΣ ΤΟ ΕΚΑΝΕ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΑΘΛΗΤΙΚΗ ΤΟΥ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ.ΚΑΘΕΤΑΙ ΚΑΙ ΚΛΑΙΕΙ ΚΑΙ ΔΕΝ ΘΕΛΕΙ ΝΑ ΠΑΕΙ ΕΝΩ ΛΑΤΡΕΥΕΙ ΤΟ ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΟ ΚΑΙ ΤΗΝ ΠΡΟΠΟΝΗΣΗ ΠΟΥ ΚΑΝΕΙ ΑΠΟ 5 ΧΡΟΝΩΝ.ΣΤΗΝ ΟΜΑΔΑ ΠΟΥ ΠΗΓΑΙΝΕΙ ΤΟΝ ΑΓΑΠΟΥΝ ΟΛΟΙ ΚΑΙ ΤΟΝ ΕΧΟΥΝ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΣΑΝ ΑΡΧΗΓΟ.  Υ.Γ. ΟΤΑΝ ΤΥΧΕΙ ΝΑ ΚΑΘΥΣΤΕΡΗΣΟΥΜΕ ΜΙΛΑΜΕ ΤΟ ΠΟΛΥ ΓΙΑ 5 ΛΕΠΤΑ ΚΑΙ ΑΥΤΟ ΣΥΝΕΒΗ 3 ΦΟΡΕΣ ΣΤΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΤΗΝ  ΠΕΡΣΙΝΗ ΧΡΟΝΙΑ ΚΑΙ 1 ΦΕΤΟΣ. ΜΕ ΕΚΤΙΜΗΣΗ

 ΑΠΑΝΤΗΣΗ:Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. Αναφέρεστε σε μία άκαμπτη σκέψη του παιδιού που σχετίζεται με το χρόνο και την συνέπεια. Θα πρέπει να διερωτηθείτε εάν έγινε κάτι κάποια φορά που καθυστερήσατε και εμφανίστηκαν αυτές οι δυσκολίες. Στην ηλικία που βρίσκεται (8 ετών) λογικά είναι συζητήσιμος και μπορεί να σας απαντήσει στο ερώτημα τι είναι αυτό που το δυσκολεύει, εάν μιλήσετε κάποια στιγμή με ηρεμία και αμέριστο ενδιαφέρον. Θα πρέπει να ανησυχήσετε εάν : (α) δεν έχει κάτι να σας πει (β) βλέπετε να υπάρχουν τέτοιες δύσκαμπτες συμπεριφορές και σε άλλα αντίστοιχα ζητήματα της καθημερινότητάς του (είτε το έχετε εντοπίσει εσείς, είτε ο δάσκαλος στο Σχολείο), (γ) αν αυτό αρχίζει σταδιακά να αγχώνει το παιδί (πχ σημαντική και βασανιστική αγωνία το πρωί μήπως και αργήσει) και (δ) εάν γενικότερα στο Σχολείο ή στο ποδόσφαιρο δυσκολεύεται να κάνει φίλους. Εάν σας απασχολήσουν κάποια από τα παραπάνω, θα ήταν καλό να γινόταν μία αξιολόγηση του παιδιού από έναν Παιδοψυχολόγο, που θα μπορούσε να σας αναλύσει τους μηχανισμούς σκέψης του παιδιού και τρόπους επίλυσης των δυσκολιών του. Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, Αλεξάνδρου Στράτος, Δ/ντής Προσέγγισης σε συνεργασία με το Τμήμα Ψυχολογικής Υποστηρίξεως του Κέντρου μας

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: Γεια σας, Θα ήθελα να ρωτήσω σχετικά με την κόρη μου. Είναι 9  ετών και από 4,5 ετών κάνει ειδική αγωγή σε κάποιο κέντρο. Έχει διαγνωστεί με ΔΑΔ-αυτισμό. Είναι λειτουργική και φοιτά σε κανονικό σχολείο στην Τάξη με 2 χρονιές επαναφοίτηση. Μια στο νηπιαγωγείο και μια στην Β. Ήταν σε δημόσιο σχολείο με παράλληλη στήριξη και τώρα είναι σε ιδιωτικό χωρίς παράλληλη. Το θέμα είναι ότι σκέφτομαι ν΄ αλλάξω κέντρο όπου πηγαίνει τα απογεύματα γιατί άκουσα καλά λόγια για κάποιο άλλο. Όμως η μικρή έχει δεθεί πολύ με τους θεραπευτές και ειδικά τον λογοθεραπευτή. Φοβάμαι μήπως της στοιχίσει η απομάκρυνσή της από αυτούς και δεν ανταποκρίνεται το ίδιο με τους καινούργιους. Τι θα ήταν πιο συμφέρον για το παιδί πιστεύετε? Δεν είναι ότι δεν κάνουν καλή δουλειά και εκεί που την πηγαίνω αλλά σκέφτηκα και κάποια εναλλακτική προσέγγιση για το καλό της. Λόγω του γεγονότος ότι με τον λογοθεραπευτή κάνουν διαλόγους για τη ζωή της, έχει δεθεί τόσο πολύ μαζί του που τον ζητάει κάθε φορά που πάμε στο κέντρο. Δεν ξέρω τι να κάνω. Μήπως λόγω εμπειρίας σας έχετε να μου προτείνετε κάτι? Ευχαριστώ. Με εκτίμηση,

ΑΠΑΝΤΗΣΗ:Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. Αναφέρεστε σε ένα σημαντικότατο ζήτημα που σχετίζεται με τη διακοπή θεραπευτικής σχέσης. Δεν είναι εύκολο αυτό να γίνεται και ιδίως εάν το παιδί «δένεται» με τους θεραπευτές (ισχυρό συμβόλαιο θεραπευτή – θεραπευόμενου). Πόσο μάλλον όταν αντιμετωπίζει ΔΑΦ που δεν υπάρχει μεγάλη ευελιξία στη σκέψη και το συναίσθημα. Θα θέλαμε τόσο εσείς να ξανασκεφτείτε τους λόγους που σας ωθούν να διακόψετε τη συνεργασία σας και επίσης να μιλήσετε με το Κέντρο που πηγαίνετε για τους ενδοιασμούς σας. Εάν τελικά αποφασίσετε την αλλαγή του χώρου, θα ήταν καλό να γίνουν 3-4 ραντεβού αποχαιρετισμού με το παιδί για να γίνει ομαλότερη η μεταβίβαση. Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, Αλεξάνδρου Στράτος, Δ/ντής Προσέγγισης σε συνεργασία με το Τμήμα Ψυχολογικής Υποστηρίξεως του Κέντρου μας

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: Καλησπέρα σας έχω ένα σοβαρό πρόβλημα.. από τον Μάρτιο προσπαθώ να πέραση η μικρή μου κόρη αξιολόγηση στα κεδδυ και αυτό δεν μπορεί να γίνει όλοι μπαίνουν εμπόδια.. Μόλις μου είπε η δασκάλα στα αγγλικά τις βλέπω κάποιο πρόβλημα σαν δυσλεξία ψάξτε το.. άρχισα και εγώ να μιλήσουμε λέω με την δασκάλα δεν έχω ιδέα τι μου λέτε εγώ δε έχω διδαχτεί κάτι τέτοιο,  σε παρακαλώ να την παρατηρείτε λίγο παραπάνω και αν είναι να κάνουμε μια αίτηση για να περάσει από αξιολόγηση.. Ναι αλλά δεν ξέρω  τι να γράψω μέσα η απάντηση τις. Να μιλήσουμε και με μια ειδική παιδαγωγό λέω πάω και εκεί η κυρία μίλησε με το παιδί έκαναν κάποια πράγματα ήταν  δώρο άδωρο.. τπτ και από εκεί λέω μέσα Απριλίου θα ξανά μιλήσουμε με την δασκάλα φέρνει μια σχολική σύμβολο για κάποιο άλλο παιδί και μου είπαν ότι θα δει και την μικρή μου.. Λοιπόν έχει αρκετά μεγάλο θέμα στα γράμματα όλα κολλημένα μεταξύ η ορθογραφία της πολύ χάλια και υπήρχαν και αδιόρθωτες ορθογραφίες. Θέλω να τα δει όλα η κυρία τα τετράδια σου… είδε μόνο τα δύο τρία τελευταία γιατί τα άλλα ήταν  παλιά.. και φυσικά εκεί την πίεζα λίγο παραπάνω και έκανε καλύτερα γράμματα.. με φωνάζουν εκείνη την ώρα σχολείο πάω με τον άντρα μου και με πιάνουν μονότερμα και οι τρεις και εγώ στην μέση μπας και βγάλω άκρη αλλά μπα…. αυτοί μου λέγανε ότι είμαι υπερβολική και ότι όλα τα παιδιά έτσι είναι και ότι είναι λίγο ταμπέλα βαριέται και άλλα τέτοια.. και εγώ πείσμωσα πιο πολύ μέχρι που ο διευθυντής γύρισε και μου είπε την κορυφαία ατάκα κυρία μου θέλετε το παιδί σας να το βγάλετε με πρόβλημα? ?? Φυσικά και όχι αλλά αν υπάρχει πρόβλημα του είπα θέλω να το ξέρω από ειδικούς και αν δεν υπάρχει τότε πάλι θέλω να το ξέρω.. εμείς δεν μπορούμε να γράψουμε ψέματα για κάτι που δεν υπάρχει μου λέγανε να δεν ζήτησα να γραφτείτε κάτι που να είναι ψέματα.. Τέλος πάντων μετά πολλά πολλά ήταν τέλος Μαΐου αυτή η κουβέντα μου είπαν ότι θα κάνουμε  μια άτυπη διαδικασία θα γράψουν αυτά που βλέπουν δλδ τπτ και θα με ενημερώσει η δασκάλα έφυγε και ο μισός Ιούνιος και 15 που τελείωναν το σχολείο με πιάνει η δασκάλα στην αυλή και μου λέει δεν έχω κάνει κάτι γιατί η σχολική σύμβουλος μου είπε ότι δεν πρέπει να γίνει κάτι και ότι το έχει στα υπόψιν τις..το καλοκαίρι το άφησα ως έχει αλλά με έτρωγε να πάει στην τρίτη δημοτικού με θέματα τέτοια δεν ξέραμε αν έχει πάλι την ίδια δασκάλα.. Έτσι 1 Σεπτεμβρίου πήγα στο …. (σ.σ. αναφέρεται το Κέντρο) με το παγκόσμιος αναγνωρισμένο τεστ οφθαλμοκίνησης …. (σ.σ. αναφέρεται το όνομα). Λοιπόν κάναμε μια αξιολόγηση εκεί και το τεστ που έχει εκεί και περίμενα την διάγνωση η διάγνωση βγήκε στις 18 Σεπτεμβρίου. Διάσπαση προσοχή δυσορθογραφία κακή διαχείριση χρόνο και βραχυπρόθεσμη μνήμη και ότι είναι στα γραπτά τις 2 χρόνια πίσω και προφορικά και απαντήσεις και τέτοια ένα χρόνο και κάτι μπροστά. .τπτ αυτά τα λίγα αφήνω να δω πως θα πάει γιατί είχε και ένα ατύχημα έλειψε για μια βδομάδα.. έρχεται μέσα Οκτωβρίου συνέλευσης γονέων καινούργια δασκάλα και δύο βδομάδες να λείπει άντε να δω λέω.. Η δασκάλα τις το μόνο που την προβλημάτισε είναι τα γράμματα τις είναι χάλια.. τις λέω κυρία αυτό και αυτό θα πρέπει να δείτε μερικά πράγματα αν υπάρχουν για να ξέρω και εγώ.. Λοιπόν μου είπαν από το κέντρο που πήγα ότι θα ήταν καλό να ξεκινήσει άμεσα στήριξη αλλά για να έχω και για το σχολείο κάτι πιο κατοχυρωμένο να πάω στο κεδδυ και να μιλήσουμε.. Έτσι και έκανα πήγα μόνη μου αφού δεν μπορούσα να συνεννοηθήκαμε με διευθυντή και η καινούρια δασκάλα δεν θα έμπαινε σε αυτή την διαδικασία.. πήγα μίλησα έδωσα και την γνωμάτευση τις αξιολογήσεις του κέντρου και μου απάντησαν ότι τώρα δεν μπορούν να ξανά κάνουν το τεστ γιατί έχει ήδη γίνει.. Ναι σειρά θέλω να πάρω αίτηση να κάνω και οπότε έρθει το ραντεβού μας. θα μιλήσουμε με το σχολείο την δασκάλα τον διευθυντή και θα σας ειδοποιήσουμε εμείς άμεσα δεν αν δεν έπαιρνα εγώ τπτ όταν λοιπόν πήρα μου είναι ότι θέλει να με δει η ίδια η διευθύντρια του κεδδυ λέω οκ μάλλον  θα βγάλω άκρη κάπως που να ήξερα ότι θα με έστελνε από κει που ήρθα πήρα όλα τα τετράδια της κόρης μου και πήγα εκεί και μόνο τα ξεφυλλίζει και λέει δυσλεξία δεν έχει και αφού υπάρχει καλυτέρευσή από πέρσι.. λέω συγνώμη έχετε διάβαση την γνωμάτευση που έχω φέρει και εγώ αν πήγε να στον …..  (σ.σ. αναφέρεται το όνομα)θα μου έβγαζε πρόβλημα και εμένα και εσένα και σε όλους. Ένταξη οκ αυτά τα έχω ξανά ακούσει άρα δεν υπάρχει περίπτωση να μπω μου είπε μόνο ότι Εντάξει άρα μου λέτε ότι το παιδί έχει μαθησιακά κενά και λέω πολλά να κάνουμε τότε μια αξιολόγηση για μαθησιακά κενά λέω ναι φυσικά και θα βάλετε το παιδί σε τέτοια διαδικασία?  Και λέω ναι γιατί όχι.. και η λύση της ήταν να αφήσω την μικρή ως έχει δλδ να παρακολουθεί μαθήματα στο κέντρο του …..  (σ.σ. αναφέρεται το όνομα). Για λίγο καιρό αφού έχω ασφάλεια και τπτ άλλο… πείτε μου σας παρακαλώ πολύ τι να κάνω έχω τρελαθεί 9 μήνες τώρα το παιδί πλέον το αντιμετωπίζω αλλιώς και όχι σαν ένα τεμπέλικο παιδί που δεν θέλει και βαριέται… αν μπορείτε να με βοηθήσετε έστω και λίγο? ?? Ευχαριστώ και συγνώμη για το κατεβατό

ΑΠΑΝΤΗΣΗ:Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. Όπως κατανοείτε το κείμενό σας ήταν τεράστιο και δύσκολο να αναγνωστεί. Βασικά λοιπόν υπάρχουν δύο απόψεις η μία απέναντι από την άλλη. Σε αυτές τις περιπτώσεις, θέλω να γνωρίζετε ότι εκτός από τα ΚΕΔΔΥ, υπάρχουν και τα Κέντρα Ψυχικής Υγιεινής όπου αξιολογείται το παιδί από Δ/νική Ομάδα. Κατανοούμε ότι οι εκπαιδευτικοί δεν εντοπίζουν κάτι αλλά φυσικά και μπορείτε να ζητήσετε βοήθεια από τα ΚΨΥ. Και εδώ τίθεται και το θέμα, εάν και κατά πόσον εμπιστευτήκατε το θεραπευτικό χώρο που απευθυνθήκατε. Εάν ναι, τότε μπορείτε να ξεκινήσετε εκεί την εφαρμογή θεραπευτικού προγράμματος (πάντοτε ένα πρόγραμμα αποκατάστασης βοηθάει όλα τα παιδιά) μέχρι να δει το παιδί και η θεραπευτική ομάδα του ΚΨΥ. Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, Αλεξάνδρου Στράτος, Δ/ντής Προσέγγισης σε συνεργασία με το Τμήμα Ψυχολογικής Υποστηρίξεως του Κέντρου μας

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: Καλησπέρα!Εχω ένα μωράκι 6 μηνών που δυσανασχετεί -κλαίει σχεδόν για τα πάντα(πχ.για τα φρούτα, Όταν αλλάζουμε πάνα,  ρούχα κ.α) Την τελευταία εβδομάδα   Κάθε λίγο κ λιγάκι κουνάει δεξιά αριστερά το κεφάλι του κ συχνά σφίγγει τις γροθιές του κ κάνει μια γκριμάτσα με το στόμα σα να έχει νευριάσει. Πρέπει να δούμε κάποιον ειδικό; Είναι ανησυχητικά Όλα αυτά;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ:Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. Είναι πολύ μωρό ακόμη για να σας λέγαμε ότι θα χρειαζόταν κάποια αξιολόγηση (Παιδονευρολογική ή Αναπτυξιολογική) ΕΑΝ ΔΕΝ ΤΟ ΚΡΙΝΕΙ ΣΚΟΠΙΜΟ Ο ΠΑΙΔΙΑΤΡΟΣ. Έχετε σίγουρα ένα μωρό ανήσυχο που δυσκολεύεται στις αλλαγές και αυτό θα πρέπει να το συζητήσετε διεξοδικότατα με τον θεράποντα Παιδίατρο του παιδιού. Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, Αλεξάνδρου Στράτος, Δ/ντής Προσέγγισης σε συνεργασία με το Τμήμα Ψυχολογικής Υποστηρίξεως του Κέντρου μας

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: Γεια σας!εχω ένα αγόρι 4 χρονών και έχει διαγνωστεί με αυτισμό υψηλής λειτουργικότητας. Κάνουμε εργοθεραπείες λογοθεραπείες και τα πάμε καλά. δυστυχώς όμως έχει λίγες μέρες τώρα δεν θέλει να πάει στο σχολείο κλαίει κάνει εμετό τρελαίνεται κλείνεται στο εαυτό του. η δασκάλα μου είπε ότι δεν συμβαίνει κάτι. εγώ τον άλλαξα σχολείο γιατί δεν ήθελε ούτε απ’εξω να περάσουμε. στο καινούριο σχολείο τα ίδια κλάματα εμετοί αναστάτωση. δεν ξέρω τι να κάνω. πως μπορώ να βοηθήσω το παιδί μου?

ΑΠΑΝΤΗΣΗ:Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. Από ότι αναγράφετε, το παιδί παρακολουθείται από Δ/νική Ομάδα (Εργοθεραπευτή και Λογοθεραπευτή). Ταυτόχρονα έχει και διάγνωση από Ιατρική Ειδικότητα. Η ηλικία των 4 είναι μία ηλικία στην οποία μπορεί να μεταστραφεί σημαντικά η συμπεριφορά όλων των παιδιών, πολύ δε περισσότερο όταν βρίσκονται στο φάσμα του αυτισμού (πχ άρνηση τροφής, σχολική άρνηση, παλινδρόμηση στον έλεγχο σφιγκτήρων, αύξηση ευερεθιστότητας κλπ). Αφού το παιδί σας κάνει αυτή την άρνηση, σημαίνει ότι κάτι το ενοχλεί σοβαρότατα είτε στη σκέψη, είτε στα ερεθίσματα που εκτίθεται στο Σχολικό περιβάλλον. Αυτό λοιπόν θα πρέπει να το συζητήσετε αρχικά με την ομάδα παρέμβασης του παιδιού και -εάν κρίνουν σκόπιμο- και με τον Παιδοψυχίατρο που παρακολουθεί το παιδί σας. Ελπίζουμε την απόφαση να του αλλάξετε σχολικό πλαίσιο να την συζητήσατε πρώτα με την ομάδα παρέμβασης και να μην την πήρατε μόνη σας γιατί πιθανά δεν ήταν η καταλληλότερη. Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, Αλεξάνδρου Στράτος, Δ/ντής Προσέγγισης σε συνεργασία με το Τμήμα Ψυχολογικής Υποστηρίξεως του Κέντρου μας

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: Καλησπέρα σας, θα ήθελα να μοιραστώ μαζί σας ένα πρόβλημα που έχω με τον δάσκαλο της κόρης μου στην Στ τάξη. Μου παραπονέθηκε ότι ο δάσκαλος της συνεχώς μέσα στην τάξη την αποθαρρύνει και νιώθει ότι  την στοχοποιεί. Κάθε φορά σχεδόν που θα του πει μάθημα προσπαθεί να της βρει κάποιο ψεγάδι ακόμη και όταν απαντάει σωστά (δεδομένου ότι είναι μια άριστη μαθήτρια) πολλές φορές της λέει πως κάτι ξέχασες κάτι δεν είπες καλά ενώ ξέρει πολύ καλά πως δεν ισχύει ή την ρωτάει για πράγματα που δεν τα έχουν αναφέρει στην τάξη και της κάνει παρατήρηση γιατί δεν τα θυμάται. Όταν του λέει μάθημα αδιαφορεί επιδεικτικά διορθώνοντας κάποιο γραπτό  από άλλους μαθητές ή κοιτώντας αλλού ή της απαντάει με ένα καλά καλά … καλή προσπάθεια. Επίσης τους έχει στον τοίχο ένα πινακάκι προόδου με σκαλάκια κάθε φορά που απαντούν σωστά και φτάνουν στο αστέρι, και τις περισσότερες φορές που απαντάει (και εννοώ σωστά) δεν την προχωράει και όταν τον ρωτάει γιατί της απαντάει ότι έλα τώρα μωρέ εντάξει το ξέχασα ή δεν πειράζει και συνεχίζει να την αφήνει στην ίδια θέση. Δεν μπορώ να καταλάβω γιατί κάνει αυτόν τον πόλεμο νεύρων στο παιδί μου και θέλει να του δημιουργεί χαμηλή  αυτοεκτίμηση. Δεδομένου πως το παιδί δεν δημιουργεί ποτέ προβλήματα ούτε στον ίδιο ούτε στους συμμαθητές του και μάλιστα το έχουν εντοπίσει και το συζητούν  και τα άλλα παιδιά. Η ίδια φοβάται και δεν με αφήνει να το συζητήσω με τον δάσκαλό της γιατί και σε άλλο παιδάκι της τάξης του που συνέβαινε αυτό αλλά όχι τόσο έντονα και διαμαρτυρήθηκε το πρόσβαλλε μετά και το ειρωνεύονταν συνεχώς στην τάξη. Μόνο ένα παιδάκι συγκεκριμένο στην τάξη του, έχει στο απυρόβλητο όπου φροντίζει συνεχώς να το επαινεί επιδεικτικά μπροστά στα άλλα ακόμη και όταν κάνει κάποιο λάθος, λόγω προσωπικής του  γνωριμίας και συμπάθειας με τους γονείς της.  Όταν πρόπερσι τον ξαναείχαμε δάσκαλο έκανε ακριβώς τα ίδια πράγματα σε όλα τα παιδιά της ίδιας τάξης όχι τόσο έντονα όσο στο δικό μου αλλά περνούσε δίπλα από τα παιδιά την ώρα που έγραφαν τεστ και βοηθούσε στο να διορθώσει τα λάθη του το συγκεκριμένο κοριτσάκι και φυσικά τα άλλα παιδιά το σχολίαζαν και στεναχωριόνταν και όταν του το έλεγαν προσποιούνταν πως δεν άκουσε τίποτα.  Δεν ξέρω τι να κάνω είμαι σε πολύ δύσκολη θέση , δεν ξέρω πως πρέπει να κινηθώ , ούτε και μου φταίει σε κάτι το παιδάκι που επαινεί και ξεχωρίζει συνεχώς (εις βάρος των άλλων με την συμπεριφορά του ) που στην τελική και αυτό είναι μια άριστη μαθήτρια. Στο παρελθόν είχε ο ίδιος δημιουργήσει έχθρα ανάμεσα στα παιδιά και δεν είναι ωραίο σε ένα σχολείο όπου ο ίδιος έχει 2 τάξεις και συνολικά 8 παιδιά. Θα βγάλω άκρη αν το συζητήσω μαζί του, να απευθυνθώ στην α βαθμια (όπου εκείνος θα ισχυριστεί ότι θέλει) να μιλήσω με την σχολική σύμβουλο? Μήπως κάνω τα πράγματα χειρότερα για το παιδί μου ? Παρακαλώ συμβουλέψτε με. Η μικρή ζορίζεται πολύ και συνεχώς μου εκφράζει το πρωί πως δεν θέλει για αυτούς τους λόγους να πάει σχολείο.

ΑΠΑΝΤΗΣΗ:Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. Εάν αυτά που αναφέρετε ισχύουν, τότε πραγματικά το παιδί σας αποθαρρύνεται και στενοχωριέται. Θα ήταν καλό αρχικά να είστε απόλυτα σίγουρη ότι αυτό ισχύει διασταυρώνοντας τις πληροφορίες και με τους άλλους γονείς των συμμαθητών/τριών της κόρης σας. Εάν λοιπόν πραγματικά ισχύει, τότε οι επιλογές σας μπορούν να έχουν τρεις άξονες: (α) επερώτηση και τοποθέτηση του θέματος στο σύλλογο γονέων και κηδεμόνων του Σχολείου για να αποφάσιζε τις κινήσεις που θα ήταν καλό να γίνουν (θα ήταν καλό να απευθυνθεί πιθανά ο σύλλογος στην α΄ βάθμια και όχι μόνο εσείς ως γονέας. (β) μία συζήτηση με την κόρη σας εξηγώντας της πως είστε δίπλα της για να την βοηθήσετε και δεν θα ήταν κακό να είχατε μία συζήτηση με τον δάσκαλο (για να μην αισθάνεται το παιδί σας αβοήθητο) πιθανά και παρουσία της κόρης σας και (γ) πιθανά μία συζήτηση με τον Δ/ντή του Σχολείου για να εκθέσετε την κατάσταση και τον προβληματισμό σας. Φυσικά θα μπορούσαμε να έχουμε πιο ξεκάθαρη άποψη μόνο εάν είχατε συζητήσει το θέμα σας με έναν/μία Ψυχολόγο Συμβουλευτικής. Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, Αλεξάνδρου Στράτος, Δ/ντής Προσέγγισης σε συνεργασία με το Τμήμα Ψυχολογικής Υποστηρίξεως του Κέντρου μας

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: Γεια σας έχω ένα αγοράκι 3χρονων φέτος ξεκινήσαμε παιδικό σταθμό τις δυο πρώτες εβδομάδες του άρεσε πάρα πολύ δεν γκρίνιαζε ούτε έκλαιγε και ξαφνικά αυτό όλο άλλαξε και δεν θέλει να πηγαίνει κλαίει και γκρινιάζει η δασκάλα του μου λέει ότι δεν δραστηριοποιείται κάθεται σε μια καρέκλα και δεν κάνει τίποτα δε πάει τουαλέτα και δε τρώει. είναι γαντζωμένος πάνω μου και πολλές φορές κολλαει και επαναλαμβάνει στη δασκάλα του διάφορα όπως η μαμά μου είναι δική μου η μαμά μου θα έρθει να με πάρει κλπ το τελευταίο διάστημα δε γκρινιάζει τόσο αλλά συνεχίζει να μη κάνει τίποτα στο σχολείο έχει περάσει ένας μήνας και έχω δοκιμάσει σχεδόν τα πάντα ώστε να τον ηρεμήσω και να δει διαφορετικά το σχολείο. δε ξέρω που οφείλεται όλη αυτή η αντίδραση ξαφνικά και η δασκάλα του μου είπε ότι ίσως του κάνει κακό που τον πηγαίνω στο παιδικό Θα ήθελα πολύ τη γνώμη σας ευχαριστώ

ΑΠΑΝΤΗΣΗ:Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. Είναι πραγματικά ανησυχητικό το ότι το παιδί δεν επιδεικνύει την ίδια κοινωνικότητα και προσαρμοστικότητα με τα άλλα συνομήλικα παιδιά στην Τάξη. Προφανώς έχει εμφανίσει μία σημαντικά αμυντική συμπεριφορά. Οι λόγοι μπορεί να είναι πολλοί και ποικίλοι. Το πρώτο βήμα που θα ήταν καλό να κάνετε για να αποσαφηνιστεί η δυσκολία του παιδιού και να βρεθούν αποφασιστικοί τρόποι αντιμετώπισης της δυσκολίας είναι να εξεταστεί το παιδί αρχικά από έναν Ιατρό Αναπτυξιολόγο ή Παιδοψυχίατρο. Με βάση τη διαγνωστική τους προσέγγιση, θα μπορούσαν άμεσα να σας προτείνουν κάποιες λύσεις. Δεν θεωρείται απίθανο το παιδί να χρειαζόταν Εργοθεραπευτική ή Λογοθεραπευτική υποστήριξη για να ξεπεράσει τις δυσκολίες του. Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, Αλεξάνδρου Στράτος, Δ/ντής Προσέγγισης σε συνεργασία με το Τμήμα Ψυχολογικής Υποστηρίξεως του Κέντρου μας

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: Γεια σας έχω ένα αγόρι 4 χρονών και ένα 2 μηνών και έχουμε θέματα με τον σύζυγο και πάμε για χωρισμό στο σπίτι μένουν και οι γονείς του συζύγου μου και έχουν υπάρξει αρκετές έντασης εδω και ένα χρόνο . Τον μεγάλο μου γιο τον μεγάλωσα μόνη μου μέχρι τώρα Και από παλιά ήταν λίγο ποιο προσκολλημένος στον πατέρα του επειδή δεν τον έβλεπε και δεν ασχολιόταν τόσο μαζί του όμως το τελευταίο τρίμηνο έχει γίνει πολύ απόμακρος μαζί μου εκεί που βγαίναμε συνέχεια μαζί, τον τάιζα εγώ τώρα έχει προσκολληθεί στους παππούδες του οι οποίοι εδω και ένα χρόνο που έχουν έρθει δεν ασχολιόντουσαν μαζί του και έγκυος που ήμουν αλλά το τελευταίο διάστημα προσπαθούν να τον φέρουν κοντά τους από εκεί που μόνο μαζί μου έβγαινε μόνο εγώ ασχολιόμουν μαζί του και τον πατέρα του τον παρακάλαγα για να περνά λίγο χρόνο μαζί του γιατί έλειπε όλη μέρα τώρα τον έχουν κάνει να θέλει να φεύγει μαζί τους θέλει να είναι συνέχεια μαζί τους  και όταν του λέω θα πάμε βόλτα με την μαμά ποτέ δεν θέλει να έρθει και όταν πηγαίνουν αυτοί κάπου το παιδί αρχίζει και φωνάζει και κλαίει πηγαίνω να τον αγκαλιάζω και απομακρύνεται και το πρωί μόλις ξυπνήσει πάει από το δωμάτιο τους. Και κάθε φορά που γυρίζουν από κάπου που έχουν πάει ο γιος μου δείχνει περισσότερη αντιπάθεια προς το πρόσωπο μου σε σύγκριση από την ώρα που έχει φύγει, όλη την ήμερα κάθεται στο δωμάτιο τους χωρίς να θέλει να έρχεται εκεί που είμαι εγώ και το βράδυ όταν πηγαίνω να τον πάρω για ύπνο αρχίζει με τραβά από τα μαλλιά, κλαίει, φωνάζει, και με γρατζουναει προσπαθώ με ηρεμία να τον ηρεμίσω αλλά η συμπεριφορά του με ανησυχεί πάρα πολύ γιατί έχει έρθει και μου έχει πει μια φορά όταν γύρισε γιατί τον ρώτησα γιατί φέρεσαι έτσι στην μαμά και μου έχει απαντήσει εσύ δεν αγαπάς εμένα και του κάνω ποιος σου το είπε αυτό και μου κάνει η γιαγιά μου..και κάθε φορά που με κοιτάζει με βλέπει με βλέμμα μίσους και απέχθειας και δεν θέλει να περνά καθόλου χρόνο μαζί μου..σας παρακαλώ βοηθήστε με πως να χειριστώ την κατάσταση είμαι σε πολύ δύσκολη γιατί καταλαβαίνω από τα προβλήματα που υπάρχουν στο σπίτι εδω και ένα χρόνο μπορεί να έχουν αντίκτυπο στο παιδί αλλά δεν ξέρω τι να κάνω αφού και ο σύζυγος έκανε δώρα το μερίδιο του σπιτιού του στους γονείς του και προσπαθούν πως και πως να μου κάνουν ψυχολογικό πόνο για να φύγω και να πουλήσουμε το σπίτι γιαυτο προσπαθούν να φέρουν το παιδί κοντά τους και έχω ακούσει την πεθερά μου να λέει στο παιδί εσύ θα μείνεις με την γιαγιά και τον μπαμπά και το παιδί να μου λέει συνέχεια πως εγώ θα μείνω με τον μπαμπά μου. Πείτε μου σας παρακαλώ τι να κάνω είμαι σε πολύ δύσκολη θέση..ευχαριστώ.

ΑΠΑΝΤΗΣΗ:Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. Το θέμα που αναφέρετε, είναι όντως σοβαρότατο και όχι εύκολα επιλύσιμο. Το ιδανικό θα ήταν να απευθυνθείτε αρχικά σε Ψυχολόγο εσείς και ο σύζυγος για να συζητούσατε το θέμα. Εάν αυτό είναι αδύνατο, τότε θα ήταν καλό να απευθυνθείτε εσείς η ίδια για να μπορέσετε να βοηθηθείτε συμβουλευτικά. Ο/η Ψυχολόγος θα σας πουν εάν θα χρειαζόταν να δει και το παιδί για κάτι περισσότερο. Δυστυχώς εάν δεν κάνετε κάποια τέτοια κίνηση, το πρόβλημα δεν θα λυθεί. Έχετε ένα πολύ θυμωμένο γενικότερα παιδί που ζει σε ένα πολύ θυμωμένο οικογενειακό περιβάλλον και κάθε άλλου τύπου βοήθεια από μεριάς μας μέσω ενός απλού μέιλ θα ήταν πολύ επικίνδυνη. Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, Αλεξάνδρου Στράτος, Δ/ντής Προσέγγισης σε συνεργασία με το Τμήμα Ψυχολογικής Υποστηρίξεως του Κέντρου μας

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: Χαίρεται και σας ευχαριστώ εκ των προτέρων για το χρόνο σας. Η κόρη μου είναι Β Λυκείου και έχει διάγνωση Παιδονευρολόγου με δυσπραξία. Μετά την Αξιολόγησή της από τα ΚΕΔΔΥ μας ανακοινώθηκε ότι δεν δικαιούται προφορικές εξετάσεις ενώ η ίδια έχει σημαντικές διαφορές μεταξύ των γραπτών και προφορικών τρόπων εξέτασης όπως μας επιβεβαιώνουν και οι καθηγητές της. Τί ισχύει με τη νομοθεσία και πως μπορεί να εξεταστεί προφορικά στις πανελλήνιες της επόμενης σχολικής χρονιάς. Με εκτίμηση

ΑΠΑΝΤΗΣΗ:Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. Ο ορισμός «Δυσπραξία» δεν υπάρχει στο ΦΕΚ για εναλλακτική εξέταση του παιδιού, παρά μόνον «Δυσγραφία» την οποία και εάν δεν τη λάβατε, όντως δεν υπάρχει δυνατότητα απαλλαγής των γραπτών εξετάσεων. Πιθανά να έπρεπε να το συζητήσετε στα ΚΕΔΔΥ. Άλλος τρόπος δυστυχώς δεν υπάρχει. Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, Αλεξάνδρου Στράτος, Δ/ντής Προσέγγισης

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: Καλημέρα. Ο γιός μου είναι στην α δημοτικού σχολείου και είναι πολύ κοινωνικός. Για πρώτη φορά χθες μου είπε ότι στην τάξη δεν ήταν συγκεντρωμένος στο μάθημα και κρατούσε το κεφάλι του και τραγουδούσε. Η δασκάλα του έκανε παρατήρηση και όλα τα παιδάκια γελούσαν. Τι πρέπει να του πω; Δεν του άρεσε που τον κορόιδευαν τα άλλα παιδιά και που είπε ότι η δασκάλα έπρεπε να κάνει παρατήρηση και στα άλλα παιδιά επειδή γέλασαν και τον κορόιδευαν.

 ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. Όλα τα παιδιά κάποια στιγμή στο σχολείο θα αντιμετωπίσουν μία «δύσκολη» στιγμή και θα βγουν λίγο εκτός εκπαιδευτικής δομής και απαίτησης. Στην πιθανή παρατήρηση της εκπαιδευτικού συμβαίνει συχνά επίσης να «πυροδοτηθεί» η υπόλοιπη Τάξη με γέλια συνήθως. Η ευθύνη της εκπαιδευτικού είναι να μην επιτρέψει αυτή τη συμπεριφορά της Τάξης. Εσείς θα ήταν καλό: (Α) να μιλήσετε με την εκπαιδευτικό για να διερευνηθεί το πώς θα μπορούσε να διαχειριστεί από εδώ και μπρός την κατάσταση και (β) να εξηγήσετε στο παιδί σας πως όταν αφαιρούμαστε κάποιες στιγμές η δασκάλα οφείλει να μας επαναφέρει στην τάξη αλλά σε αυτή την παρατήρηση κάποια παιδιά μπορεί να γελάσουν! Δε σημαίνει αυτό κάτι κακό, αλλά είναι καλό να προσπαθεί να μη γίνεται. Εάν πάντως σας εξηγήσει η εκπαιδευτικός ότι αυτή η συμπεριφορά από το παιδί σας εμφανίζεται συχνά, τότε θα ήταν καλό να γίνει μία αξιολόγηση για πιθανή συμπτωματολογία διάσπασης προσοχής. Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, Αλεξάνδρου Στράτος, Δ/ντής Προσέγγισης σε συνεργασία με το Τμήμα Ψυχολογικής Υποστηρίξεως του Κέντρου μας

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: Καλημέρα είμαι ο γιος μου είναι 13 χρονών και πηγαίνει στη Β γυμνασίου. Στην πρώτη γυμνασίου μαζί με την εφηβεία παρατηρήσαμε ότι υπήρξαν δυσκολίες στην οργάνωση των μαθημάτων του και ταυτόχρονα στην συμπεριφορά του ως προς τους καθηγητές που δεν τον αφουγκράζονταν.. Στο δημοτικό ήταν ένας μαθητής που μπορούσε να τα βγάλει πέρα τον συμπαθούσαν και συμμετείχε με επιτυχία στις εκδηλώσεις και στα αθλήματα. (πρόκειται για ένα πολύ συμπαθητικό αγόρι που νοιάζεται πολύ για τους άλλους) Σήμερα λοιπόν μετά από μια δύσκολη χρονιά καταφέρνοντας να κάνουμε μια αξιολόγηση σε ιδιωτικό κέντρο, παρουσίασε Αναπτυξιακή Διαταραχή της Ανάγνωσης και της Γραφής (Δυσλεξία). «Ο ίδιος καταβάλλει μεγάλες προσπάθειες προκειμένου να ξεπεράσει τις δυσκολίες του. Η βαθμολογία του στο σχολείο δεν πρέπει να επηρεάζεται από τη δυσορθογραφία του η οποία οφείλεται στη Δυσλεξία και δεν συσχετίζεται με την άγνοια της Γραμματικής.» Αυτά ήταν και τα λόγια από τη διάγνωση του κέντρου στο δια ταύτα. Από το ΚΕΔΥ υπάρχει μια αναμονή 1,2 με 2 χρόνια για τη διαδικασία της αξιολόγησης.  Το σχολείο δεν λαμβάνει υπόψιν του την ιδιωτική αξιολόγηση και δεν θέλει και να συνεργαστεί σε απλές επιθυμίες όπως τον να δίνει σημειώσεις στο παιδί τις καθημερινές εργασίες ή να δίνει μαζί με τα γραπτά και προφορικά τα μαθήματα. Δεν υπήρξε το ενδιαφέρων και η φροντίδα που θα χρειαζόταν σε τέτοιες περιπτώσεις. Από εσάς θα ήθελα τη γνώμη σας πως να κινηθώ για να τον βοηθήσω και το παιδί και τους καθηγητές του που τα έχουν «χάσει». Σας ευχαριστώ εκ των προτέρων!

 ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. Η διάγνωση που λάβατε, σημαίνει ότι το παιδί δυσκολευόταν στην ανάγνωση και το γραπτό λόγο και από το Δημοτικό προφανώς, αλλά μάλλον δεν υπέπεσε στην αντίληψη είτε τη δική σας είτε και των εκπαιδευτικών. Δυστυχώς πολύ συχνά στο Γυμνάσιο οι δυσκολίες αυτές εντείνονται και οι έφηβοι απογοητεύονται και -μέσα και στη γενικότερη ταραχή τους- αποδιοργανώνονται. Έχετε δίκιο για τα ΚΕΔΔΥ. Θα σας συστήναμε να απευθυνθείτε και σε Κέντρο Ψυχικής Υγιεινής για να πάρετε κάποιο κρατικό χαρτί μέχρι να σας δουν στα ΚΕΔΔΥ. Ταυτόχρονα όμως θα σας προτείναμε την επιβοήθηση του εφήβου από Ειδική Παιδαγωγό εξειδικευμένη στην αντιμετώπιση της Δυσλεξίας, αφού όπως λέτε το παιδί προσπαθεί πολύ, οπότε θα έπρεπε να επιβοηθηθεί για κάποιους γνωστικούς και μεταγνωστικούς μηχανισμούς που λείπουν στα παιδιά με μαθησιακές δυσκολίες. Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, Αλεξάνδρου Στράτος, Δ/ντής Προσέγγισης σε συνεργασία με το Τμήμα Ψυχολογικής Υποστηρίξεως του Κέντρου μας

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ:  Γεια σας! Η κορούλα μου είναι πεντέμισι χρονών και φέτος είναι η τρίτη χρονιά που έρχεται σε επαφή με το σχολικό χώρο έχουνε προηγηθεί ο παιδικός σταθμός και τα προνήπια με πολύ θέληση από την ίδια και με πολύ επιμονή να πηγαίνει συνέχεια ακόμα και τις μέρες που ήτανε άρρωστη έκλαιγε και με ζητούσε να πηγαίνει σχολείο. Έχει λίγες μέρες που ενώ ξεκινάμε το πρωί να πάμε στο ίδιο νηπιαγωγείο που πηγαίναμε πέρσι αλλά με διαφορετική δασκάλα μόλις φτάνουμε στα νήπια και βλέπει ότι έχει μόνο ένα κοριτσάκι επειδή τα υπόλοιπα τρία κορίτσια είναι άρρωστα αρνείται να κάτσει κλαίει έντονα και με παρακαλάει να την πάρω. Με λέει ότι θέλει περισσότερη παρέα κοριτσιών από τα ένα δύο που βρίσκονται εκεί και ότι τα αγόρια κάνουν πολύ φασαρία και ότι αυτός είναι ο λόγος που δεν θέλει να κάτσει. Επίσης τα αγόρια είναι δεκαπέντε και τα κορίτσια μόλις τέσσερα και συνέχεια απουσιάζουν λόγω ότι είναι προνήπια και έχουν θέματα με τις ιώσεις. Η δασκάλα με είπε να την αφήσω να κλαίει και να φύγω πράμα που μου είναι αδύνατον γιατί δεν κλαίει απλά αλλά φωνάζει δυνατά και με σπαραγμό να την πάρω. Είπα την δασκάλα μήπως να την γράψω σε άλλα νήπια που να έχει περισσότερα κορίτσια γιατί αυτός είναι ο λόγος που δεν θέλει να πάει το παιδί και με είπε ότι είναι θέμα προσαρμογής και ότι και σε άλλα νήπια να πάει πάλι τα ίδια θα κάνει και ότι μπορεί να έχω πρόβλημα στη πρώτη δημοτικού. Να σας πω επίσης ότι είναι ένα πολύ κοινωνικό παιδί που δίνει πολύ περισσότερη βάση στα παιδιά από ότι στους μεγάλους και ότι πηγαίνει μπαλέτο με πολύ πάλι θέληση από την ίδια και όχι από παρότρυνση δική μου. Θα ήθελα τη συμβουλή σας γιατί ξέροντας ότι είχε πολύ θέληση για το σχολείο και ποτέ δεν είχαμε τέτοιου είδους θέματα με κλάματα και σπαραγμούς  τώρα έχουμε θέμα. Παλιότερα με έλεγε κιόλας φύγε εσύ τώρα πάνε σπίτι και στο παιδικό σταθμό και στα προνήπια. Η δασκάλα επίσης με είπε ότι είναι υποχρεωτικό να έρχεται και ότι δεν γίνεται να την παίρνω επειδή σπαράζει στο κλάμα και ότι δεν θα με δώσει τη βεβαίωση της φοίτησης αν την παίρνω σπίτι όταν κλαίει αλλά να την αφήνω και να φεύγω. Όσες φορές ήτανε έστω τρία κοριτσάκια έκατσε με τη θέληση της. Εσείς τι με προτείνεται να κάνω να απευθυνθώ σε άλλο νηπιαγωγείο που να έχει περισσότερα κορίτσια ή να την αφήσω χωρίς τη θέληση της. Σας ευχαριστώ πολύ και συγνώμη για το μεγάλο κείμενο

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. Αρχικά αναφέρεστε σε κάτι που χρειάζεται να συζητηθεί περαιτέρω και με διάθεση συνεργασίας με τη Νηπιαγωγό της κόρης σας. Θα πρέπει να ακούσετε την άποψή της, γιατί πιστεύει η ίδια ότι συμβαίνει αυτό που αναφέρετε και πώς σκέφτεται να το αντιμετωπίσει. Από την άλλη όμως, είναι καλό να της αναφέρετε και τους δικούς σας προβληματισμούς που τόσο αναλυτικά αναφέρατε σε εμάς. Πάντα καλόπιστα και πάντα με διάθεση να βοηθήσετε όλοι μαζί το παιδί να αισθανθεί και πάλι άνετα. Είναι καλό που το παιδί είναι κοινωνικό, από την άλλη όμως, δεν είναι ευέλικτη αυτή η επιμονή της μικρής το Νηπιαγωγείο να έχει πολλά κορίτσια για να αισθανθεί καλά και φυσικά η αντίδρασή της είναι αρκετά επίσης άκαμπτη. Εάν κριθεί σκόπιμο από τη Νηπιαγωγό ή εσάς και δεν βρείτε κάποια λύση, θα ήταν καλό να συζητήσετε το θέμα αρχικά με μία Ψυχολόγο Συμβουλευτικής που θα συζητούσατε όλη τη συμπτωματολογία και θα δίνατε ένα αναλυτικό ιστορικό, ώστε να διερευνηθεί η πιθανότητα ή όχι να αξιολογηθεί το παιδί από κάποιον ειδικό (πχ Ψυχολόγο ή Παιδοψυχίατρο). Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, Αλεξάνδρου Στράτος, Δ/ντής Προσέγγισης σε συνεργασία με το Τμήμα Ψυχολογικής Υποστηρίξεως του Κέντρου μας

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: Καλησπέρα σας. Το παιδί μου πηγαίνει στη β δημοτικού. Αντιμετωπίζει μεγάλες δυσκολίες στην τάξη αλλά και στο σπίτι, όταν πάμε να διαβάσουμε, γίνεται μία κόλαση (φανταστείτε ότι ο μπαμπάς του δεν αντέχει να τον διαβάσει γιατί εκνευρίζεται). Διαγνώστηκε με διάσπαση προσοχής και υπερκινητικότητα από παιδοψυχίατρο. Μου σύστησε να παρακολουθήσει Εργοθεραπεία και ψυχολογική υποστήριξη. Θα ήθελα τη γνώμη σας. Σας ευχαριστώ εκ των προτέρων και σας συγχαίρω για το έργο σας.

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. Το σύνδρομο της Διαταραχής Ελλειμματικής Προσοχής – Υπερκινητικότητας (ΔΕΠ-Υ) οφείλεται σε μία οργανική δυσλειτουργία του παιδιού που σχετίζεται με τις ορμόνες της κίνησης και της ανησυχίας. Ο Εργοθεραπευτής λοιπόν καλείται να οργανώσει έτσι τα ερεθίσματα του περιβάλλοντος, αλλά και να οδηγήσει το παιδί σε μία νευρολογική ανασυγκρότηση ώστε να μπορεί το νευρικό σύστημα του παιδιού σας να συναντάει τις απαιτήσεις του περιβάλλοντος με όσο γίνεται λιγότερη υπέρ-διέγερση. Η Εργοθεραπεία λοιπόν θα επιχειρήσει να βοηθήσει το παιδί σας να είναι λιγότερο υπερδιεγερμένο και να σας βοηθήσει επίσης εσάς και την εκπαιδευτικό να ακολουθήσετε στρατηγικές που θα το βοηθήσουν να είναι πιο συγκεντρωμένο (βοηθά αποφασιστικά η εφαρμογή «αισθητηριακής δίαιτας»). Ο/η Ψυχολόγος από την άλλη, βοηθάει καίρια στον έλεγχο των συμπεριφορών του παιδιού και στην αύξηση της αυτό-εικόνας του (μην ξεχνάμε ότι τα παιδιά με ΔΕΠ-Υ συχνά δυσκολεύονται να διαχειριστούν το θυμό τους). Άρα λοιπόν κρίνουμε ότι σας έχει συσταθεί η σωστή θεραπευτική παρέμβαση. Θα χρειαστείτε επιπρόσθετα και εσείς συμβουλευτική οικογενείας για να μπορέσετε να διαχειριστείτε τις συμπεριφορές του παιδιού. Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, Αλεξάνδρου Στράτος, Δ/ντής Προσέγγισης

—————————————–

 ΕΡΩΤΗΣΗ: Η κόρη μου είναι 7,5 ετών, και εδώ και 2 χρόνια ζούμε στην Δανία.  Δυστυχώς αδυνατεί να μάθει την γλώσσα, με αποτέλεσμα να πρέπει να πάει σε ειδική τάξη για παιδιά από άλλες χώρες.  Άρχισε να μιλάει μετά τα 2 της, και η λεκτική της ικανότητα αναπτύχθηκε σιγά σιγά, αλλά τώρα  όλα είναι άψογα, τόσο στην ομιλία όσο και στην κατανόηση δύσκολων εννοιών.  Έχει διάσπαση προσοχής αλλά όχι υπερκινητικότητα.  Η νοητική της κατάσταση είναι ενός μέσου παιδιού.  Η δυσκολία εκμάθησης και κατανόησης της γλώσσας την έκαναν να χάσει μια χρονιά.  Όμως παραμένει κλειδωμένη, και τα δανικά της είναι υπερβολικά φτωχά σε σχέση με άλλα ελληνόπουλα που βιώνουν παρόμοια κατάσταση.  Δεν ξέρω πως να διαχειριστώ την κατάσταση και το παιδί για να το βοηθήσω στην εκμάθηση. Ευχαριστώ πολύ

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. Η κόρη σας από αυτά που αναφέρετε, δυσκολεύεται αρκετά στην εκμάθηση 2ης γλώσσας για 2 πιθανούς λόγους: (α) είτε κάποιες δυσκολίες κοινωνικοποίησης και κοινωνικής σκέψης, οπότε η δεύτερη γλώσσα που θα διευκόλυνε την κοινωνική της επαφή με τα συνομήλικά της παιδιά δεν της είναι απαραίτητα ή (β) μία δυσκολία στη μάθηση (πιθανότατα γλωσσική) που επηρεάζει την ικανότητα κωδικοποίησης και αποκωδικοποίησης αυτής της γλώσσας. Κανονικά αρχικά τα παιδιά με αυτές τις δυσκολίες αξιολογούνται από Λογοθεραπευτή και Ψυχολόγο (που στην προκείμενη κατάσταση θα ήταν καλό να γνωρίζει Ελληνικά ή να γίνει χρήση διερμηνέα), αφού οι συγκεκριμένες δυσκολίες δείχνουν να έχουν σημαντικά αρνητικά επίδραση στη λειτουργική προσαρμογή του παιδιού στη Δανία και πρέπει αρκετά σύντομα να βρεθεί μία λύση με πιθανή παρέμβαση. Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, Αλεξάνδρου Στράτος, Δ/ντής Προσέγγισης σε συνεργασία με το Τμήμα Ψυχολογικής Υποστηρίξεως και Λογοθεραπείας του Κέντρου μας

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: Καλησπέρα σας. Είμαι μητέρα ενός κοριτσιού 12 χρόνων και ύστερα από παρακίνηση επισκέφθηκα λογοθεραπεύτρια η οποία διέγνωσε διάσπαση προσοχής και ανωριμότητα και με παρέπεμψε σε παιδονευρολόγο. Θα ήθελα να σας ρωτήσω αν αυτό θα βοηθήσει προκειμένου το παιδί να ωριμάσει και να τελειοποιηθεί στον τρόπο έκφρασης και γραφής. Ευχαριστώ θερμά εκ των προτέρων!

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. Αρχικά να σας αναφέρω ότι η συνάδελφος δεν διέγνωσε τις συγκεκριμένες δυσκολίες στην κόρη σας. Απλά τις εντόπισε. Για αυτό το λόγο και σας ζήτησε να πάρετε τη γνώμη Παιδονευρολόγου (ή / και Παιδοψυχίατρου) αφού είναι οι μόνες Ιατρικές Ειδικότητες που μπορούν να διαγνώσουν τι κρύβεται πίσω από τη συμπτωματολογία του παιδιού με βάση την διαγνωστική κωδικοποίηση ICD-10. Στην ερώτησή σας εάν η ειδική παρέμβαση (Εργοθεραπεία, Λογοθεραπεία, Ψυχοπαιδαγωγική παρέμβαση) θα βοηθήσει το παιδί σας «να ωριμάσει και να τελειοποιηθεί στον τρόπο έκφρασης και γραφής» (όπως αναφέρετε), αυτό θα εξαρτηθεί (α) από το βάθος των δυσκολιών που έχει προκαλέσει η συγκεκριμένη συμπτωματολογία στο μαθησιακό δυναμικό και τον ψυχισμό (κίνητρα) του παιδιού (είναι δυστυχώς ήδη σε μεγάλη ηλικία και έχει παγιώσει πολλά σημεία του προφίλ της) και (β) από την ταχύτητα ανταπόκρισης της στην εφαρμογή των θεραπευτικών προγραμμάτων και τη διάθεσή της να βοηθηθεί. Αποφασιστικότατο βέβαια ρόλο θα παίξει και η δική σας τροποποίηση της συμπεριφοράς σας προς το παιδί, που θα πρέπει να προσαρμοστεί στις ανάγκες της πάθησής της (μόλις διαγνωστεί). Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, Αλεξάνδρου Στράτος, Δ/ντής Προσέγγισης σε συνεργασία με το Τμήμα Ψυχολογικής Υποστηρίξεως του Κέντρου μας

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: Καλησπέρα σας, Είμαι φιλόλογος και εργάζομαι σε ένα κέντρο μελέτης. Θα ήθελα να με συμβουλεύεστε πως να αντιμετωπίσω έναν μαθητή μου , ο οποίος βάζει τα κλάματα προκειμένου να γλιτώσει το διάβασμα. Το παιδάκι είναι μαθητής της Β´ Γυμνασίου. Αποφοίτησε την Α γυμνασίου με γενικό βαθμό 12. Στην αρχή φαινόταν πρόθυμος αλλά τώρα που μας συνήθισε βάζει τα κλάματα και λέει ότι είναι κουρασμένος. Έπειτα από τηλεφωνική επικοινωνία με την μητέρα με ενημέρωσε ότι πρόκειται για έναν «ρόλο» καθώς το ίδιο έκανε και πέρυσι σε εκείνη. Θα ήθελα να με συμβουλεύσετε πως να το διαχειριστώ. Με εκτίμηση

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. Αναφέρεστε σε ένα καθόλου «παιδάκι» (επιτρέψτε μας την έκφραση με βάση αυτά που αναγράψατε), αλλά σε έναν έφηβο. Καταλαβαίνετε λοιπόν ότι το κλάμα ενός εφήβου είναι πολύ πιο ουσιαστικό και «προβληματικό» από ότι ενός παιδιού 6 ή 8 ετών. Σημαίνει ότι όντως η δυσκολία του αποσυντονίζει πάρα πολύ τη συναισθηματική του ρύθμιση και αυτό τον έχει πιέσει πολύ (πιθανά και λόγω ενδοοικογενειακής πίεσης) και οδηγείται στην παραίτηση τύπου «είμαι κουρασμένος». Αρχικά λοιπόν σας συστήνουμε να ζητήσετε από τους γονείς να γίνει μία αξιολόγηση από κάποιον ειδικό για την διαπίστωση των δυσκολιών του εφήβου (πιθανά καλύτερα από Δ/νική Ομάδα με Εργοθεραπευτή, Λογοθεραπευτή, Ψυχοπαιδαγωγό, Παιδοψυχίατρο). Μόνον έτσι θα μπορέσει να στηθεί ένα πρόγραμμα αναδιοργάνωσης και επανα-προσανατολισμού του στη μαθησιακή διαδικασία. Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, Αλεξάνδρου Στράτος, Δ/ντής Προσέγγισης σε συνεργασία με το Τμήμα Ψυχολογικής Υποστηρίξεως του Κέντρου μας

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: Καλησπέρα, Τον τελευταίο καιρό ο γιος μου -ο οποίος είναι 8 ετών-αντιμετωπίζει κάποιες δυσκολίες στις συναναστροφές του. Έχει αλλάξει σχολείο και ο μέχρι τώρα «κολλητός » του φίλος έχει προσκολληθεί σε ένα άλλο παιδί παραμερίζοντάς τον. Το γεγονός αυτό βλέπω ότι τον στεναχωρεί, πράγμα που εξουθενώνει ψυχικά και εμάς, προβληματιζόμενοι για το αν τελικά πρέπει να απομακρυνθούμε λιγάκι από τον κύκλο αυτό-την παρέα- για να του δώσουμε χώρο να το ξεπεράσει ή αν πρέπει να αφήσουμε το παιδί να το διαχειριστεί. Ευχαριστώ πολύ

ΑΠΑΝΤΗΣΗ :Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. Καλό είναι να συζητήσετε με τον γιο σας και να τον βοηθήσετε να το χειριστεί ο ίδιος. Η αλήθεια είναι ότι η αλλαγή σχολικού περιβάλλοντος επιφέρει αναστάτωση και χρειάζεται χρόνος. Καλό θα ήταν να αρχίσετε, χωρίς πίεση,  να πλησιάσετε κι εσείς άλλες οικογένειες από το νέο περιβάλλον για εξωσχολική συναναστροφή. Χρειάζεται όμως ηρεμία και χρόνο, καθώς επίσης να θυμάστε ότι όσο αναστατώνεστε εσείς τόσο πιο πολύ αναστατώνεται κι εκείνος! Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, Βουρλιόγκα Βασιλική, Τμήμα Ψυχολογικής Υποστηρίξεως του Κέντρου μας

 

—————————————–