Ανακοινώσεις

Απαντήσεις σε ερωτήσεις γονέων και ειδικών ΙΙΙΙ

Ο σκοπός αυτής της διεύθυνσης είναι να φιλοξενήσει ερωτήσεις και δηλώσεις γονέων και ειδικών μαζί με τις απαντήσεις της διεπιστημονικής μας ομάδας. Οι ερωτήσεις αυτές έχουν αποσταλεί από γονείς και ειδικούς στην δ/νσή μας info@proseggisi.gr και έχουν απαντηθεί όλες με αποστολή προσωπικού μέιλ. Σε αυτή τη σελίδα κατατίθενται ανώνυμα ώστε να βοηθηθούν και άλλοι γονείς και ειδικοί από τις απαντήσεις.

Η σελίδα αυτή ανανεώνεται συνεχώς, οπότε είναι καλό εάν σας ενδιαφέρει να την επισκέπτεστε σε τακτά διαστήματα


ΕΡΩΤΗΣΗ: Καλημέρα. Η κόρη μου είναι 18 μηνών. Δεν μιλάει και το μαμά που λέει δεν απευθύνεται σε εμένα συνήθως. Όταν ακούει παιδικά τραγούδια στην τηλεόραση χορεύει και προσπαθεί να πει τις λέξεις αλλά δεν μπορεί. Όταν θέλει κάτι μας τραβάει από το χέρι και μας καθοδηγεί να της το δώσουμε. Στο όνομα της γυρνάει απλά πολλές φορές όταν είναι απασχολημένη με κάτι δεν μας δίνει σημασία. Πείτε μου σας παρακαλώ υπάρχει κάποιο πρόβλημα. Τι μπορώ να κάνω? 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ:Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. Όλος ο προσανατολισμός θα πρέπει να επικεντρωθεί στην κοινωνική αναζήτηση του παιδιού σας. Εάν είναι κοινωνική μαζί σας, με κοινωνικό χαμόγελο, αν σας δείχνει και εάν μοιράζεται μαζί σας τα πράγματά της. Εάν σε 2-3 μήνες δεν αναπτύξει ομιλία ή εάν από τώρα εντοπίζετε δυσκολίες στην διαντίδρασή της και την κοινωνικότητά της, θα ήταν καλό να γίνει μία αξιολόγηση από Αναπτυξιολόγο. Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, Αλεξάνδρου Στράτος, Δ/ντής Προσέγγισης σε συνεργασία με το Τμήμα Ψυχολογικής Υποστηρίξεως του Κέντρου μας

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: Γεια σας!!Το κοριτσάκι μου 2 ετών και 2 μηνών ξαφνικά άρχισε να λέει μια «κακή λέξη» που προφανώς από κάπου θα την άκουσε. Προσπάθησα με κουβεντούλα να της δώσω να καταλάβει ότι αυτό που λέει δεν είναι ωραίο. Προσπάθησα και με φωνές αλλά τίποτα. Στεναχωριέμαι πολύ. Πως μπορώ να την προσεγγίσω έτσι ώστε να το κόψει? Καταλαβαίνει. Είμαι σίγουρη ότι καταλαβαίνει γιατί κάθε φορά που λέει αυτή τη λέξη με κοιτάζει να δει πως θα αντιδράσω!
ΑΠΑΝΤΗΣΗ:Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. Το παιδί σας παίζει ένα παιχνίδι «αίτιο-αποτέλεσμα». Χρησιμοποιεί μία λέξη που δεν ξέρει τι σημαίνει αλλά που βλέπει ότι εσείς δίνετε σημασία σε αυτή και «δοκιμάζει» την σταθερότητα της συμπεριφοράς σας. Εάν είναι μόνο αυτή η δυσκολία της, θα σας συστήναμε να της εξηγήσετε ότι απλά δεν σας αρέσει αυτή η λέξη και να τηρήσετε μία συνεπή συμπεριφορά αδιαφορίας χωρίς μεγάλη αντίδραση ή νουθεσίες. Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, Τμήμα Ψυχολογικής Υποστηρίξεως του Κέντρου μας

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: Η κόρη μου είναι 3 ετών , ξεκίνησε δημοτικό παιδικό σταθμό  το Σεπτέμβριο. ενώ φαινόταν να πηγαίνουμε καλά τις πρώτες 2 εβδομάδες, μια μέρα την πήρα με λυγμούς από κει. μου είπε ότι της πέταξε ένα παιδάκι χώμα, από τότε κλαίει με φόβο μέσα στο σπίτι να μη ξαναπάει , το συζητήσαμε και μπροστά της με τη δασκάλα και με το κοριτσάκι το άλλο. αλλά συνεχίζει να κλαίει  και μέσα στο σπίτι και όταν σχολάει να είναι χάλια από το κλάμα και να μου λέει συνέχεια μέσα στη μέρα σε μένα και στις γιαγιάδες της σαν εμμονή δε θέλω να ξαναπάω ,θέλω να είναι και η μαμά μου εκεί, .επίσης να πω από τότε δε μπαίνει ούτε σε παιδότοπο ούτε σε δραστηριότητες αν δεν είμαι και γω μέσα. Να αναφέρω ότι είμαι 7 μηνών έγκυος(όπου ούτε και αυτό της αρέσει ) και φέτος πρώτη χρονιά κάθομαι σπίτι μαζί της με άδεια’ και την έστειλα παιδικό με επιφύλαξη ότι θα τη σταματούσα όταν γεννούσα και ανάλογα με τις ιώσεις θα ξαναπήγαινε κάποια στιγμή μετά. σας παρακαλώ βοηθήστε με. λέτε να την κρατήσω σπίτι μαζί  μου και να πάει όταν γίνει 4 ή να πάει μετά λίγους μήνες από τη γέννα (Μάρτιο)? Φοβάμαι αν τη σταματήσω τώρα μη γίνει μεγαλύτερο μετά το άγχος της όταν ξαναπάει. υπάρχει περίπτωση να θέλει άλλη δασκάλα να τη νιώσει πιο κοντά της?(γιατί εκεί είναι λίγο χαλαρές)ευχαριστώ εκ των πρότερων!

ΑΠΑΝΤΗΣΗ:Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. Η προσαρμογή στο σχολείο και ιδιαίτερα στο πρώτο σχολείο είναι πολύ σημαντική. Φαίνεται πως η μικρή σας όταν συνειδητοποίησε ότι το σχολείο είναι μια πιο μόνιμη καθημερινή δραστηριότητα αντέδρασε. Είναι καλό να διερευνήσετε τους πραγματικούς λόγους της άρνησης της. Είναι σημαντικό να ακούμε τα παιδιά μας όταν πραγματικά δεν θέλουν κάτι αλλά κάποιες φορές δείχνουμε κι εμείς οι ενήλικες υπερβολική ανησυχία στις αντιδράσεις τους και αυτό δεν τα βοηθά! Ίσως να κάνατε μια προσπάθεια να ενταχθεί στο σχολείο με μια καλή συνεργασία με τις δασκάλες! αυτό απαιτεί από εσάς πολύ σταθερότητα. Αν πάλι νιώθετε ότι δεν θα τα καταφέρει μπορείτε να μεταφέρετε την ένταξη της για κάποιους μήνες αργότερα κάνοντας μια συμφωνία με το παιδί! Στο μεταξύ αποφεύγετε συζητήσεις και σχόλια μπροστά της για το σχολείο γενικά! Καμιά φορά δείχνουμε είτε υπερβάλλοντα ενθουσιασμό είτε υπερβολική ανησυχία κι αυτό εντείνει το άγχος του παιδιού! Η αγχώδης αυτή αντίδραση  στο σχολείο παρόλα αυτά χρειάζεται διερεύνηση ιδιαίτερα αν τα συμπτώματα συνεχίζουν είτε αν εμφανιστούν πάλι σε μελλοντική ένταξη στο σχολείο! Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, Βουρλιόγκα Βασιλική, Τμήμα Ψυχολογικής Υποστηρίξεως του Κέντρου μας

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: Καλημέρα σας έχω μία κόρη που είναι δύο ετών και ενώ μιλάει καλά για την ηλικία της και επικοινωνούμε απόλυτα γνωρίζει τα πάντα. Ξαφνικά εδώ και μία εβδομάδα που κάνει την εξής ερώτηση. τι είναι αυτό μαμά. και μου δείχνει με τον χεράκι της (τον δείκτη), όταν είναι κάτι που δεν ξέρει της το εξηγώ όταν είναι όμως κάτι που το γνωρίζει της αλλάζω την ερώτηση και της λέω εγώ  τι είναι δεν ξέρεις και αυτή μου το λέει. θεωρείται ότι πρέπει να ανησυχήσω ή το έχει πάρει για παιχνίδι. ευχαριστώ.

ΑΠΑΝΤΗΣΗ:Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. ΕΑΝ δεν σας απασχολεί τίποτε άλλο, είναι πάρα πολύ λίγο το διάστημα που το παιδί έχει εμφανίσει αυτή τη (μικτή) συμπεριφορά. Είναι κάτι που το κάνουν αρκετά απιδιά όταν προσπαθούν να τονώσουν τη σημασιολογική τους ομιλία. Απλά προσπαθείστε να τραβήξετε το βλέμμα της σε εσάς όταν της απαντάτε με ενθουσιασμό! Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, Αλεξάνδρου Στράτος, Δ/ντής Προσέγγισης σε συνεργασία με το Τμήμα Λογοθεραπείας του Κέντρου μας

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: Γεια σας.. Ο γιος μου γεννηθείς 2010 .. είναι στο φάσμα του αυτισμού.. Έχει διάσπαση προσοχής και αρκετά  ανεπτυγμένο λόγο για την ηλικία Του.. Κάνει λογοθεραπείες . Φοίτησε στο νηπιαγωγείο 2 χρονιές με παράλληλη δημόσια στήριξη..μετά από εισήγηση του οικείου ΚΕΔΔΥ. Παρά την πρόταση του ΚΕΔΔΥ να τον πάω σε Ειδικό Σχολείο , πάει στην Α Δημοτικού.. Κανονικού Σχολείου με ιδιωτική Παράλληλη Στήριξη..με θεαματικά αποτελέσματα . Η Ερώτηση μου είναι η Εξής: «Μπορεί Ο Διευθυντής η ο Σύλλογος των Καθηγητών… η οποιαδήποτε άλλος να επικαλεστεί την πρόταση του ΚΕΔΔΥ που μιλάει για ειδικό σχολείο και να απομακρύνει το παιδί μου από το κανονικό… την στιγμή μάλιστα που έχει προσαρμοστεί και δεν δημιουργεί κανένα απολύτως πρόβλημα….» ΕΥΧΑΡΙΣΤΏ 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ:Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. Τα ΚΕΔΔΥ είναι γνωμοδοτικό όργανο και οι αποφάσεις του ΔΕΝ είναι απαραίτητο να εφαρμοστούν εάν οι γονείς δεν το επιθυμούν. Φυσικά γνωματεύει με γνώμονα το καλό του παιδιού για τη μαθησιακή, συναισθηματική και κοινωνική του ανάπτυξη. Από τη στιγμή που το παιδί έχει ενσωματωθεί στο Σχολικό περιβάλλον -όπως αναφέρετε- τότε προφανώς ο Διευθυντής η ο Σύλλογος των Διδασκάλων δεν θα έχει κανένα πρόβλημα να παραμείνει το παιδί στο Σχολείο. Εάν όμως τους ανησυχεί κάτι, τότε θα ήταν καλό να το συζητήσετε μαζί τους. Κύριος γνώμονας τόσο των γονέων, όσο και των θεραπευτών και των εκπαιδευτικών, είναι ένα παιδί να μπορεί να επιβοηθηθεί από ένα εκπαιδευτικό περιβάλλον και να μη σηκώσει -ο κυριότερος εχθρός στον αυτισμό- άγχος.  Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, Αλεξάνδρου Στράτος, Δ/ντής Προσέγγισης

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: Καλησπέρα. Είχαμε επικοινωνήσει και παλιότερα. Σας είχα αναφέρει το θέμα με τον 6 χρόνο γιο μου που έλεγε άσχημες κουβέντες στο σχολείο και χτυπούσε αλλά παιδάκια..Δυσκολευόταν πολύ να συγκεντρωθεί στο διάβασμα και να ελέγξει τα συναισθήματα του. Φέτος πλέον στην Β δημοτικού αφού τον είδε Εργοθεραπευτής και Ψυχολόγος από το ΚΨΥ της περιοχής μας διαβεβαίωσαν ότι δεν υπάρχει κάποιο περαιτέρω πρόβλημα αλλά ότι είναι θέμα ορίων και γι αυτό έχει γίνει κάπως χειριστικός. Βέβαια δεν χτυπάει πλέον άλλα παιδάκια αλλά εξακολουθεί να μιλάει άσχημα ακόμη και στην ώρα του μαθήματος. Γενικότερα θέλει να είναι αρνητικά στο επίκεντρό και να προκαλεί. Υπόψη έχει έναν μικρότερο αδερφό τον οποίο αγαπάει αλλά και ζηλεύει πολύ. Ο πατέρας του λόγω επαγγελματικών υποχρεώσεων τον βλέπει τα Σαββατοκύριακα. Η κύρια μου λέει ότι μόλις του πει θα πάρω τηλ την μαμά μαζεύεται και ηρεμεί αλλιώς φωνάζει συχνά και βρίζει την ώρα του μαθήματος. Στο σπίτι υπάρχει τιμωρία όταν η δασκάλα με ενημερώνει…στο σχολείο όμως δεν υπάρχει…τιμωρία..τι με συμβουλεύετε να κάνω;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ:Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. αφού όπως αναφέρετε, η Δ/νική Ομάδα δεν διέγνωσε κάποια άλλη δυσκολία στο παιδί πέραν κομματιών οριοθέτησής του, τότε θα ήταν καλό να συζητήσετε τους  τρόπους διαχείρισης αυτών των συμπεριφορών του παιδιού σας με κάποιον Ψυχολόγο Συμβουλευτικής, ώστε να δρομολογηθούν κοινοί τρόποι αντιμετώπισης των συμπεριφορών του παιδιού σας τόσο από εσάς σαν οικογένεια, όσο και από την εκπαιδευτικό του Σχολείου. Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, Αλεξάνδρου Στράτος, Δ/ντής Προσέγγισης σε συνεργασία με το Τμήμα Ψυχολογικής Υποστηρίξεως του Κέντρου μας

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: Καλημέρα σας. Έχω ένα γιο που πάει Α γυμνασίου  έχει γνωμάτευση  ΔΑΔ και έχουμε από το ΚΕΔΔΥ  χαρτί για παράλληλη στήριξη  .θα ήθελα να ρωτήσω πέραν από την παράλληλη στήριξη στο σχολείο ( και αν στείλουν ) πως μπορώ να τον βοηθήσω στο διάβασμα του στο σπίτι? Με εμένα δεν συνεργάζεται και ούτε έχω τις κατάλληλες γνώσεις ώστε να τον βοηθήσω στα μαθήματα του .Οι εκθέσεις  του είναι πολύ «φτωχές «(ΜΕΓΑΛΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΣΤΗΝ ΕΚΦΡΑΣΗ ΙΔΕΩΝ ) για παιδί γυμνασίου και τα θεωρητικά μαθήματα δε τα διαβάζει πχ Ιστορία δε θέλει καθόλου να διαβάζει… Η Ερώτηση μου είναι αν πέραν από την παράλληλη στήριξη στο σχολείο(ΤΗΝ ΟΠΟΊΑ ΔΕ ΤΗ ΒΛΕΠΩ)  δικαιούνται αυτά τα παιδιά ειδικό παιδαγωγό για το σπίτι ? που το θεωρώ περισσότερο βοηθητικό. ΚΑΙ ΠΟΙΑ ΕΙΝΑΙ Η ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ ΓΙΑ ΝΑ ΠΑΡΟΥΜΕ ? 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ:Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. Δυστυχώς ο νόμος δεν προβλέπει καμία διευκόλυνση για το διάβασμα στο σπίτι στους εφήβους -ή και τα παιδιά ακόμη- με ΔΑΦ. Είναι πολύ συχνό φαινόμενο οι έφηβοι με αυτή τη διάγνωση να δυσκολεύονται αλλά και να είναι σημαντικότατα απρόθυμοι να εμπλακούν με γλωσσικά μαθήματα (έκθεση, Ιστορία κλπ). Θα σας συστήναμε να απευθυνόσασταν σε κάποιο Κέντρο -αν δεν παρακολουθείστε ήδη- ώστε να αξιολογείτο Λογοθεραπευτικά, Ψυχοπαιδαγωγικά και Οροθεραπευτικά ο έφηβος, όπως και να συζητούσατε με τον θεράποντα Παιδοψυχίατρό σας. Φυσικά, στο σπίτι θα χρειαστεί και έναν άλλον άνθρωπο να τον βοηθάει στα μαθήματα του. Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, Αλεξάνδρου Στράτος, Δ/ντής Προσέγγισης σε συνεργασία με το Τμήμα Ψυχολογικής Υποστηρίξεως του Κέντρου μας

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: Καλημέρα και μπράβο σας που απαντάτε κ συμβουλεύετε! Έχω μια κόρη γεννημένη το Μάρτιο του 12 πάει νήπιο και είναι πολύ αναπτυγμένη φανταστείτε ύψος 1,22. Αυτό που θέλω να πω είναι ότι μέσα στην τάξη της είναι το ποιο ψηλό παιδάκι και ότι από τα δέκα πέντε παιδιά είναι δύο νήπια κ τα άλλα προνήπια. Το θέμα μου είναι ότι το παιδί μέσα στην τάξη δεν έχει αποκτήσει ακόμα φίλους ότι μέσα στην τάξη δεν υπακούει ότι προσπαθεί να προστατέψει τα μικρότερα παιδιά αλλά στην ουσία χωρίς να το θέλει τα πιέζει. …τι μπορώ τι μου προτείνετε να κάνω. …τις μιλάω πολύ….και σκέφτομαι να βρω ένα άλλο νηπιαγωγείο που να έχει περισσότερα παιδιά της ηλικίας της μπας και επειδή τα άλλα είναι μικροκαμωμένα να μην μπορεί να ενταχθεί στο σύνολο. Η γνώμη σας σεβαστή.

ΑΠΑΝΤΗΣΗ:Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. Παρά τη διαφορά ηλικίας και σωματομετρίας, τα παιδιά σε αυτή την ηλικία κάνουν εύκολα παρέα με τα υπόλοιπα παιδιά και ας είναι 0,5-1 χρόνο μικρότερα ή πολύ πιο κοντά. Θα ήταν καλό να συζητούσατε αρχικά με τη Νηπιαγωγό του παιδιού σας για πιθανές δυσκολίες στην κοινωνικοποίηση της κόρης σας. Εδώ είναι και ένα άλλο κρίσιμο ερώτημα: Με τα άλλα παιδιά στην Παιδική Χαρά κάνει παρέες; Κοινωνικοποιείται ή είναι και εκεί λίγο «άτσαλη» όπως αναφέρετε και στο Σχολικό περιβάλλον. Εάν διαπιστωθούν από εσάς και τη Νηπιαγωγό κάποιες δυσκολίες, θα ήταν καλό να αξιολογηθεί το παιδί από έναν/μία Αναπτυξιολόγο ή Παιδοψυχίατρο και Εργοθεραπευτή. Αυτά θα θέλαμε να τα σκεφτείτε πολύ σοβαρά πριν αποφασίσετε οποιαδήποτε αλλαγή σχολικού πλαισίου. Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, Αλεξάνδρου Στράτος, Δ/ντής Προσέγγισης σε συνεργασία με το Τμήμα Ψυχολογικής Υποστηρίξεως του Κέντρου μας

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: Γεια σας έχω ένα αγοράκι 6 χρονών είναι γερός δυνατός και αρκετά έξυπνος… Φέτος ξεκινήσαμε τα μαθήματα στην πρώτη τάξη και τα πάμε αρκετά καλά φυσικά και εμείς κάνουμε λόγο θεραπείες για το  Δ, Θ. Αυτό που θέλω να ρωτήσω είναι πως όταν ζορίζεται αρχίζει και θυμώνει με τον εαυτό του χτυπάει το θρανίο με το κεφάλι του και ισχυρίζεται ότι δεν είναι αρκετά έξυπνος. Αυτό όμως είναι το αντίθετο από αυτό που προσπαθώ να του μεταδώσω μιας και του λέω να ηρεμήσει και ότι είναι αρκετά έξυπνος… υπάρχει κάτι που κάναμε εμείς λάθος? Πως μπορώ να το διορθώσω? Ευχαριστώ 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ:Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. Περιγράφετε ένα παιδί που είτε είναι καλό στους «θεατρινισμούς» είτε είναι πολύ θυμωμένο ή απογοητευμένο. Φυσικά και δεν μπορούμε να παραβλέψουμε αυτές τις συμπεριφορές. Θα θέλαμε να το συζητήσετε με τον/ην Λογοθεραπευτή/τρια που παρακολουθεί το παιδί σας γιατί πιθανά να χρειαζόταν μία Παιδοψυχολγική και Εργοθεραπευτική αξιολόγηση για να αποκλειστούν παράγοντες συναισθηματικών δυσκολιών και μαθησιακής επίσης υπό-απόδοσης. Σίγουρα με το να προσπαθείτε να το «πείσετε λεκτικά» ότι είναι έξυπνος, όπως βλέπετε δεν πετυχαίνετε πολλά πράγματα. Θα ήταν καλό να τον ρωτήσετε απλά και ψύχραιμα τι είναι αυτό που τον κάνει να πιστεύει ότι δεν είναι έξυπνος. Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, Αλεξάνδρου Στράτος, Δ/ντής Προσέγγισης σε συνεργασία με το Τμήμα Ψυχολογικής Υποστηρίξεως του Κέντρου μας

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: ΓΕΙΑ ΣΑΣ. ΤΟ ΠΑΙΔΙ ΜΟΥ ΕΙΝΑΙ ΑΓΟΡΙ 8 ΕΤΩΝ. ΑΝ ΤΥΧΕΙ ΚΑΙ ΑΡΓΗΣΟΥΜΕ ΝΑ ΠΑΜΕ ΣΤΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΔΕΝ ΘΕΛΕΙ ΜΕΤΑ ΝΑ ΜΠΕΙ ΣΤΗΝ ΤΑΞΗ ΜΕ ΤΙΠΟΤΑ.ΣΗΜΕΡΑ ΜΑΣ ΤΟ ΕΚΑΝΕ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΑΘΛΗΤΙΚΗ ΤΟΥ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ.ΚΑΘΕΤΑΙ ΚΑΙ ΚΛΑΙΕΙ ΚΑΙ ΔΕΝ ΘΕΛΕΙ ΝΑ ΠΑΕΙ ΕΝΩ ΛΑΤΡΕΥΕΙ ΤΟ ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΟ ΚΑΙ ΤΗΝ ΠΡΟΠΟΝΗΣΗ ΠΟΥ ΚΑΝΕΙ ΑΠΟ 5 ΧΡΟΝΩΝ.ΣΤΗΝ ΟΜΑΔΑ ΠΟΥ ΠΗΓΑΙΝΕΙ ΤΟΝ ΑΓΑΠΟΥΝ ΟΛΟΙ ΚΑΙ ΤΟΝ ΕΧΟΥΝ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΣΑΝ ΑΡΧΗΓΟ.  Υ.Γ. ΟΤΑΝ ΤΥΧΕΙ ΝΑ ΚΑΘΥΣΤΕΡΗΣΟΥΜΕ ΜΙΛΑΜΕ ΤΟ ΠΟΛΥ ΓΙΑ 5 ΛΕΠΤΑ ΚΑΙ ΑΥΤΟ ΣΥΝΕΒΗ 3 ΦΟΡΕΣ ΣΤΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΤΗΝ  ΠΕΡΣΙΝΗ ΧΡΟΝΙΑ ΚΑΙ 1 ΦΕΤΟΣ. ΜΕ ΕΚΤΙΜΗΣΗ

 ΑΠΑΝΤΗΣΗ:Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. Αναφέρεστε σε μία άκαμπτη σκέψη του παιδιού που σχετίζεται με το χρόνο και την συνέπεια. Θα πρέπει να διερωτηθείτε εάν έγινε κάτι κάποια φορά που καθυστερήσατε και εμφανίστηκαν αυτές οι δυσκολίες. Στην ηλικία που βρίσκεται (8 ετών) λογικά είναι συζητήσιμος και μπορεί να σας απαντήσει στο ερώτημα τι είναι αυτό που το δυσκολεύει, εάν μιλήσετε κάποια στιγμή με ηρεμία και αμέριστο ενδιαφέρον. Θα πρέπει να ανησυχήσετε εάν : (α) δεν έχει κάτι να σας πει (β) βλέπετε να υπάρχουν τέτοιες δύσκαμπτες συμπεριφορές και σε άλλα αντίστοιχα ζητήματα της καθημερινότητάς του (είτε το έχετε εντοπίσει εσείς, είτε ο δάσκαλος στο Σχολείο), (γ) αν αυτό αρχίζει σταδιακά να αγχώνει το παιδί (πχ σημαντική και βασανιστική αγωνία το πρωί μήπως και αργήσει) και (δ) εάν γενικότερα στο Σχολείο ή στο ποδόσφαιρο δυσκολεύεται να κάνει φίλους. Εάν σας απασχολήσουν κάποια από τα παραπάνω, θα ήταν καλό να γινόταν μία αξιολόγηση του παιδιού από έναν Παιδοψυχολόγο, που θα μπορούσε να σας αναλύσει τους μηχανισμούς σκέψης του παιδιού και τρόπους επίλυσης των δυσκολιών του. Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, Αλεξάνδρου Στράτος, Δ/ντής Προσέγγισης σε συνεργασία με το Τμήμα Ψυχολογικής Υποστηρίξεως του Κέντρου μας

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: Γεια σας, Θα ήθελα να ρωτήσω σχετικά με την κόρη μου. Είναι 9  ετών και από 4,5 ετών κάνει ειδική αγωγή σε κάποιο κέντρο. Έχει διαγνωστεί με ΔΑΔ-αυτισμό. Είναι λειτουργική και φοιτά σε κανονικό σχολείο στην Τάξη με 2 χρονιές επαναφοίτηση. Μια στο νηπιαγωγείο και μια στην Β. Ήταν σε δημόσιο σχολείο με παράλληλη στήριξη και τώρα είναι σε ιδιωτικό χωρίς παράλληλη. Το θέμα είναι ότι σκέφτομαι ν΄ αλλάξω κέντρο όπου πηγαίνει τα απογεύματα γιατί άκουσα καλά λόγια για κάποιο άλλο. Όμως η μικρή έχει δεθεί πολύ με τους θεραπευτές και ειδικά τον λογοθεραπευτή. Φοβάμαι μήπως της στοιχίσει η απομάκρυνσή της από αυτούς και δεν ανταποκρίνεται το ίδιο με τους καινούργιους. Τι θα ήταν πιο συμφέρον για το παιδί πιστεύετε? Δεν είναι ότι δεν κάνουν καλή δουλειά και εκεί που την πηγαίνω αλλά σκέφτηκα και κάποια εναλλακτική προσέγγιση για το καλό της. Λόγω του γεγονότος ότι με τον λογοθεραπευτή κάνουν διαλόγους για τη ζωή της, έχει δεθεί τόσο πολύ μαζί του που τον ζητάει κάθε φορά που πάμε στο κέντρο. Δεν ξέρω τι να κάνω. Μήπως λόγω εμπειρίας σας έχετε να μου προτείνετε κάτι? Ευχαριστώ. Με εκτίμηση,

ΑΠΑΝΤΗΣΗ:Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. Αναφέρεστε σε ένα σημαντικότατο ζήτημα που σχετίζεται με τη διακοπή θεραπευτικής σχέσης. Δεν είναι εύκολο αυτό να γίνεται και ιδίως εάν το παιδί «δένεται» με τους θεραπευτές (ισχυρό συμβόλαιο θεραπευτή – θεραπευόμενου). Πόσο μάλλον όταν αντιμετωπίζει ΔΑΦ που δεν υπάρχει μεγάλη ευελιξία στη σκέψη και το συναίσθημα. Θα θέλαμε τόσο εσείς να ξανασκεφτείτε τους λόγους που σας ωθούν να διακόψετε τη συνεργασία σας και επίσης να μιλήσετε με το Κέντρο που πηγαίνετε για τους ενδοιασμούς σας. Εάν τελικά αποφασίσετε την αλλαγή του χώρου, θα ήταν καλό να γίνουν 3-4 ραντεβού αποχαιρετισμού με το παιδί για να γίνει ομαλότερη η μεταβίβαση. Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, Αλεξάνδρου Στράτος, Δ/ντής Προσέγγισης σε συνεργασία με το Τμήμα Ψυχολογικής Υποστηρίξεως του Κέντρου μας

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: Καλησπέρα σας έχω ένα σοβαρό πρόβλημα.. από τον Μάρτιο προσπαθώ να πέραση η μικρή μου κόρη αξιολόγηση στα κεδδυ και αυτό δεν μπορεί να γίνει όλοι μπαίνουν εμπόδια.. Μόλις μου είπε η δασκάλα στα αγγλικά τις βλέπω κάποιο πρόβλημα σαν δυσλεξία ψάξτε το.. άρχισα και εγώ να μιλήσουμε λέω με την δασκάλα δεν έχω ιδέα τι μου λέτε εγώ δε έχω διδαχτεί κάτι τέτοιο,  σε παρακαλώ να την παρατηρείτε λίγο παραπάνω και αν είναι να κάνουμε μια αίτηση για να περάσει από αξιολόγηση.. Ναι αλλά δεν ξέρω  τι να γράψω μέσα η απάντηση τις. Να μιλήσουμε και με μια ειδική παιδαγωγό λέω πάω και εκεί η κυρία μίλησε με το παιδί έκαναν κάποια πράγματα ήταν  δώρο άδωρο.. τπτ και από εκεί λέω μέσα Απριλίου θα ξανά μιλήσουμε με την δασκάλα φέρνει μια σχολική σύμβολο για κάποιο άλλο παιδί και μου είπαν ότι θα δει και την μικρή μου.. Λοιπόν έχει αρκετά μεγάλο θέμα στα γράμματα όλα κολλημένα μεταξύ η ορθογραφία της πολύ χάλια και υπήρχαν και αδιόρθωτες ορθογραφίες. Θέλω να τα δει όλα η κυρία τα τετράδια σου… είδε μόνο τα δύο τρία τελευταία γιατί τα άλλα ήταν  παλιά.. και φυσικά εκεί την πίεζα λίγο παραπάνω και έκανε καλύτερα γράμματα.. με φωνάζουν εκείνη την ώρα σχολείο πάω με τον άντρα μου και με πιάνουν μονότερμα και οι τρεις και εγώ στην μέση μπας και βγάλω άκρη αλλά μπα…. αυτοί μου λέγανε ότι είμαι υπερβολική και ότι όλα τα παιδιά έτσι είναι και ότι είναι λίγο ταμπέλα βαριέται και άλλα τέτοια.. και εγώ πείσμωσα πιο πολύ μέχρι που ο διευθυντής γύρισε και μου είπε την κορυφαία ατάκα κυρία μου θέλετε το παιδί σας να το βγάλετε με πρόβλημα? ?? Φυσικά και όχι αλλά αν υπάρχει πρόβλημα του είπα θέλω να το ξέρω από ειδικούς και αν δεν υπάρχει τότε πάλι θέλω να το ξέρω.. εμείς δεν μπορούμε να γράψουμε ψέματα για κάτι που δεν υπάρχει μου λέγανε να δεν ζήτησα να γραφτείτε κάτι που να είναι ψέματα.. Τέλος πάντων μετά πολλά πολλά ήταν τέλος Μαΐου αυτή η κουβέντα μου είπαν ότι θα κάνουμε  μια άτυπη διαδικασία θα γράψουν αυτά που βλέπουν δλδ τπτ και θα με ενημερώσει η δασκάλα έφυγε και ο μισός Ιούνιος και 15 που τελείωναν το σχολείο με πιάνει η δασκάλα στην αυλή και μου λέει δεν έχω κάνει κάτι γιατί η σχολική σύμβουλος μου είπε ότι δεν πρέπει να γίνει κάτι και ότι το έχει στα υπόψιν τις..το καλοκαίρι το άφησα ως έχει αλλά με έτρωγε να πάει στην τρίτη δημοτικού με θέματα τέτοια δεν ξέραμε αν έχει πάλι την ίδια δασκάλα.. Έτσι 1 Σεπτεμβρίου πήγα στο …. (σ.σ. αναφέρεται το Κέντρο) με το παγκόσμιος αναγνωρισμένο τεστ οφθαλμοκίνησης …. (σ.σ. αναφέρεται το όνομα). Λοιπόν κάναμε μια αξιολόγηση εκεί και το τεστ που έχει εκεί και περίμενα την διάγνωση η διάγνωση βγήκε στις 18 Σεπτεμβρίου. Διάσπαση προσοχή δυσορθογραφία κακή διαχείριση χρόνο και βραχυπρόθεσμη μνήμη και ότι είναι στα γραπτά τις 2 χρόνια πίσω και προφορικά και απαντήσεις και τέτοια ένα χρόνο και κάτι μπροστά. .τπτ αυτά τα λίγα αφήνω να δω πως θα πάει γιατί είχε και ένα ατύχημα έλειψε για μια βδομάδα.. έρχεται μέσα Οκτωβρίου συνέλευσης γονέων καινούργια δασκάλα και δύο βδομάδες να λείπει άντε να δω λέω.. Η δασκάλα τις το μόνο που την προβλημάτισε είναι τα γράμματα τις είναι χάλια.. τις λέω κυρία αυτό και αυτό θα πρέπει να δείτε μερικά πράγματα αν υπάρχουν για να ξέρω και εγώ.. Λοιπόν μου είπαν από το κέντρο που πήγα ότι θα ήταν καλό να ξεκινήσει άμεσα στήριξη αλλά για να έχω και για το σχολείο κάτι πιο κατοχυρωμένο να πάω στο κεδδυ και να μιλήσουμε.. Έτσι και έκανα πήγα μόνη μου αφού δεν μπορούσα να συνεννοηθήκαμε με διευθυντή και η καινούρια δασκάλα δεν θα έμπαινε σε αυτή την διαδικασία.. πήγα μίλησα έδωσα και την γνωμάτευση τις αξιολογήσεις του κέντρου και μου απάντησαν ότι τώρα δεν μπορούν να ξανά κάνουν το τεστ γιατί έχει ήδη γίνει.. Ναι σειρά θέλω να πάρω αίτηση να κάνω και οπότε έρθει το ραντεβού μας. θα μιλήσουμε με το σχολείο την δασκάλα τον διευθυντή και θα σας ειδοποιήσουμε εμείς άμεσα δεν αν δεν έπαιρνα εγώ τπτ όταν λοιπόν πήρα μου είναι ότι θέλει να με δει η ίδια η διευθύντρια του κεδδυ λέω οκ μάλλον  θα βγάλω άκρη κάπως που να ήξερα ότι θα με έστελνε από κει που ήρθα πήρα όλα τα τετράδια της κόρης μου και πήγα εκεί και μόνο τα ξεφυλλίζει και λέει δυσλεξία δεν έχει και αφού υπάρχει καλυτέρευσή από πέρσι.. λέω συγνώμη έχετε διάβαση την γνωμάτευση που έχω φέρει και εγώ αν πήγε να στον …..  (σ.σ. αναφέρεται το όνομα)θα μου έβγαζε πρόβλημα και εμένα και εσένα και σε όλους. Ένταξη οκ αυτά τα έχω ξανά ακούσει άρα δεν υπάρχει περίπτωση να μπω μου είπε μόνο ότι Εντάξει άρα μου λέτε ότι το παιδί έχει μαθησιακά κενά και λέω πολλά να κάνουμε τότε μια αξιολόγηση για μαθησιακά κενά λέω ναι φυσικά και θα βάλετε το παιδί σε τέτοια διαδικασία?  Και λέω ναι γιατί όχι.. και η λύση της ήταν να αφήσω την μικρή ως έχει δλδ να παρακολουθεί μαθήματα στο κέντρο του …..  (σ.σ. αναφέρεται το όνομα). Για λίγο καιρό αφού έχω ασφάλεια και τπτ άλλο… πείτε μου σας παρακαλώ πολύ τι να κάνω έχω τρελαθεί 9 μήνες τώρα το παιδί πλέον το αντιμετωπίζω αλλιώς και όχι σαν ένα τεμπέλικο παιδί που δεν θέλει και βαριέται… αν μπορείτε να με βοηθήσετε έστω και λίγο? ?? Ευχαριστώ και συγνώμη για το κατεβατό

ΑΠΑΝΤΗΣΗ:Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. Όπως κατανοείτε το κείμενό σας ήταν τεράστιο και δύσκολο να αναγνωστεί. Βασικά λοιπόν υπάρχουν δύο απόψεις η μία απέναντι από την άλλη. Σε αυτές τις περιπτώσεις, θέλω να γνωρίζετε ότι εκτός από τα ΚΕΔΔΥ, υπάρχουν και τα Κέντρα Ψυχικής Υγιεινής όπου αξιολογείται το παιδί από Δ/νική Ομάδα. Κατανοούμε ότι οι εκπαιδευτικοί δεν εντοπίζουν κάτι αλλά φυσικά και μπορείτε να ζητήσετε βοήθεια από τα ΚΨΥ. Και εδώ τίθεται και το θέμα, εάν και κατά πόσον εμπιστευτήκατε το θεραπευτικό χώρο που απευθυνθήκατε. Εάν ναι, τότε μπορείτε να ξεκινήσετε εκεί την εφαρμογή θεραπευτικού προγράμματος (πάντοτε ένα πρόγραμμα αποκατάστασης βοηθάει όλα τα παιδιά) μέχρι να δει το παιδί και η θεραπευτική ομάδα του ΚΨΥ. Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, Αλεξάνδρου Στράτος, Δ/ντής Προσέγγισης σε συνεργασία με το Τμήμα Ψυχολογικής Υποστηρίξεως του Κέντρου μας

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: Καλησπέρα!Εχω ένα μωράκι 6 μηνών που δυσανασχετεί -κλαίει σχεδόν για τα πάντα(πχ.για τα φρούτα, Όταν αλλάζουμε πάνα,  ρούχα κ.α) Την τελευταία εβδομάδα   Κάθε λίγο κ λιγάκι κουνάει δεξιά αριστερά το κεφάλι του κ συχνά σφίγγει τις γροθιές του κ κάνει μια γκριμάτσα με το στόμα σα να έχει νευριάσει. Πρέπει να δούμε κάποιον ειδικό; Είναι ανησυχητικά Όλα αυτά;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ:Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. Είναι πολύ μωρό ακόμη για να σας λέγαμε ότι θα χρειαζόταν κάποια αξιολόγηση (Παιδονευρολογική ή Αναπτυξιολογική) ΕΑΝ ΔΕΝ ΤΟ ΚΡΙΝΕΙ ΣΚΟΠΙΜΟ Ο ΠΑΙΔΙΑΤΡΟΣ. Έχετε σίγουρα ένα μωρό ανήσυχο που δυσκολεύεται στις αλλαγές και αυτό θα πρέπει να το συζητήσετε διεξοδικότατα με τον θεράποντα Παιδίατρο του παιδιού. Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, Αλεξάνδρου Στράτος, Δ/ντής Προσέγγισης σε συνεργασία με το Τμήμα Ψυχολογικής Υποστηρίξεως του Κέντρου μας

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: Γεια σας!εχω ένα αγόρι 4 χρονών και έχει διαγνωστεί με αυτισμό υψηλής λειτουργικότητας. Κάνουμε εργοθεραπείες λογοθεραπείες και τα πάμε καλά. δυστυχώς όμως έχει λίγες μέρες τώρα δεν θέλει να πάει στο σχολείο κλαίει κάνει εμετό τρελαίνεται κλείνεται στο εαυτό του. η δασκάλα μου είπε ότι δεν συμβαίνει κάτι. εγώ τον άλλαξα σχολείο γιατί δεν ήθελε ούτε απ’εξω να περάσουμε. στο καινούριο σχολείο τα ίδια κλάματα εμετοί αναστάτωση. δεν ξέρω τι να κάνω. πως μπορώ να βοηθήσω το παιδί μου?

ΑΠΑΝΤΗΣΗ:Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. Από ότι αναγράφετε, το παιδί παρακολουθείται από Δ/νική Ομάδα (Εργοθεραπευτή και Λογοθεραπευτή). Ταυτόχρονα έχει και διάγνωση από Ιατρική Ειδικότητα. Η ηλικία των 4 είναι μία ηλικία στην οποία μπορεί να μεταστραφεί σημαντικά η συμπεριφορά όλων των παιδιών, πολύ δε περισσότερο όταν βρίσκονται στο φάσμα του αυτισμού (πχ άρνηση τροφής, σχολική άρνηση, παλινδρόμηση στον έλεγχο σφιγκτήρων, αύξηση ευερεθιστότητας κλπ). Αφού το παιδί σας κάνει αυτή την άρνηση, σημαίνει ότι κάτι το ενοχλεί σοβαρότατα είτε στη σκέψη, είτε στα ερεθίσματα που εκτίθεται στο Σχολικό περιβάλλον. Αυτό λοιπόν θα πρέπει να το συζητήσετε αρχικά με την ομάδα παρέμβασης του παιδιού και -εάν κρίνουν σκόπιμο- και με τον Παιδοψυχίατρο που παρακολουθεί το παιδί σας. Ελπίζουμε την απόφαση να του αλλάξετε σχολικό πλαίσιο να την συζητήσατε πρώτα με την ομάδα παρέμβασης και να μην την πήρατε μόνη σας γιατί πιθανά δεν ήταν η καταλληλότερη. Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, Αλεξάνδρου Στράτος, Δ/ντής Προσέγγισης σε συνεργασία με το Τμήμα Ψυχολογικής Υποστηρίξεως του Κέντρου μας

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: Καλησπέρα σας, θα ήθελα να μοιραστώ μαζί σας ένα πρόβλημα που έχω με τον δάσκαλο της κόρης μου στην Στ τάξη. Μου παραπονέθηκε ότι ο δάσκαλος της συνεχώς μέσα στην τάξη την αποθαρρύνει και νιώθει ότι  την στοχοποιεί. Κάθε φορά σχεδόν που θα του πει μάθημα προσπαθεί να της βρει κάποιο ψεγάδι ακόμη και όταν απαντάει σωστά (δεδομένου ότι είναι μια άριστη μαθήτρια) πολλές φορές της λέει πως κάτι ξέχασες κάτι δεν είπες καλά ενώ ξέρει πολύ καλά πως δεν ισχύει ή την ρωτάει για πράγματα που δεν τα έχουν αναφέρει στην τάξη και της κάνει παρατήρηση γιατί δεν τα θυμάται. Όταν του λέει μάθημα αδιαφορεί επιδεικτικά διορθώνοντας κάποιο γραπτό  από άλλους μαθητές ή κοιτώντας αλλού ή της απαντάει με ένα καλά καλά … καλή προσπάθεια. Επίσης τους έχει στον τοίχο ένα πινακάκι προόδου με σκαλάκια κάθε φορά που απαντούν σωστά και φτάνουν στο αστέρι, και τις περισσότερες φορές που απαντάει (και εννοώ σωστά) δεν την προχωράει και όταν τον ρωτάει γιατί της απαντάει ότι έλα τώρα μωρέ εντάξει το ξέχασα ή δεν πειράζει και συνεχίζει να την αφήνει στην ίδια θέση. Δεν μπορώ να καταλάβω γιατί κάνει αυτόν τον πόλεμο νεύρων στο παιδί μου και θέλει να του δημιουργεί χαμηλή  αυτοεκτίμηση. Δεδομένου πως το παιδί δεν δημιουργεί ποτέ προβλήματα ούτε στον ίδιο ούτε στους συμμαθητές του και μάλιστα το έχουν εντοπίσει και το συζητούν  και τα άλλα παιδιά. Η ίδια φοβάται και δεν με αφήνει να το συζητήσω με τον δάσκαλό της γιατί και σε άλλο παιδάκι της τάξης του που συνέβαινε αυτό αλλά όχι τόσο έντονα και διαμαρτυρήθηκε το πρόσβαλλε μετά και το ειρωνεύονταν συνεχώς στην τάξη. Μόνο ένα παιδάκι συγκεκριμένο στην τάξη του, έχει στο απυρόβλητο όπου φροντίζει συνεχώς να το επαινεί επιδεικτικά μπροστά στα άλλα ακόμη και όταν κάνει κάποιο λάθος, λόγω προσωπικής του  γνωριμίας και συμπάθειας με τους γονείς της.  Όταν πρόπερσι τον ξαναείχαμε δάσκαλο έκανε ακριβώς τα ίδια πράγματα σε όλα τα παιδιά της ίδιας τάξης όχι τόσο έντονα όσο στο δικό μου αλλά περνούσε δίπλα από τα παιδιά την ώρα που έγραφαν τεστ και βοηθούσε στο να διορθώσει τα λάθη του το συγκεκριμένο κοριτσάκι και φυσικά τα άλλα παιδιά το σχολίαζαν και στεναχωριόνταν και όταν του το έλεγαν προσποιούνταν πως δεν άκουσε τίποτα.  Δεν ξέρω τι να κάνω είμαι σε πολύ δύσκολη θέση , δεν ξέρω πως πρέπει να κινηθώ , ούτε και μου φταίει σε κάτι το παιδάκι που επαινεί και ξεχωρίζει συνεχώς (εις βάρος των άλλων με την συμπεριφορά του ) που στην τελική και αυτό είναι μια άριστη μαθήτρια. Στο παρελθόν είχε ο ίδιος δημιουργήσει έχθρα ανάμεσα στα παιδιά και δεν είναι ωραίο σε ένα σχολείο όπου ο ίδιος έχει 2 τάξεις και συνολικά 8 παιδιά. Θα βγάλω άκρη αν το συζητήσω μαζί του, να απευθυνθώ στην α βαθμια (όπου εκείνος θα ισχυριστεί ότι θέλει) να μιλήσω με την σχολική σύμβουλο? Μήπως κάνω τα πράγματα χειρότερα για το παιδί μου ? Παρακαλώ συμβουλέψτε με. Η μικρή ζορίζεται πολύ και συνεχώς μου εκφράζει το πρωί πως δεν θέλει για αυτούς τους λόγους να πάει σχολείο.

ΑΠΑΝΤΗΣΗ:Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. Εάν αυτά που αναφέρετε ισχύουν, τότε πραγματικά το παιδί σας αποθαρρύνεται και στενοχωριέται. Θα ήταν καλό αρχικά να είστε απόλυτα σίγουρη ότι αυτό ισχύει διασταυρώνοντας τις πληροφορίες και με τους άλλους γονείς των συμμαθητών/τριών της κόρης σας. Εάν λοιπόν πραγματικά ισχύει, τότε οι επιλογές σας μπορούν να έχουν τρεις άξονες: (α) επερώτηση και τοποθέτηση του θέματος στο σύλλογο γονέων και κηδεμόνων του Σχολείου για να αποφάσιζε τις κινήσεις που θα ήταν καλό να γίνουν (θα ήταν καλό να απευθυνθεί πιθανά ο σύλλογος στην α΄ βάθμια και όχι μόνο εσείς ως γονέας. (β) μία συζήτηση με την κόρη σας εξηγώντας της πως είστε δίπλα της για να την βοηθήσετε και δεν θα ήταν κακό να είχατε μία συζήτηση με τον δάσκαλο (για να μην αισθάνεται το παιδί σας αβοήθητο) πιθανά και παρουσία της κόρης σας και (γ) πιθανά μία συζήτηση με τον Δ/ντή του Σχολείου για να εκθέσετε την κατάσταση και τον προβληματισμό σας. Φυσικά θα μπορούσαμε να έχουμε πιο ξεκάθαρη άποψη μόνο εάν είχατε συζητήσει το θέμα σας με έναν/μία Ψυχολόγο Συμβουλευτικής. Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, Αλεξάνδρου Στράτος, Δ/ντής Προσέγγισης σε συνεργασία με το Τμήμα Ψυχολογικής Υποστηρίξεως του Κέντρου μας

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: Γεια σας έχω ένα αγοράκι 3χρονων φέτος ξεκινήσαμε παιδικό σταθμό τις δυο πρώτες εβδομάδες του άρεσε πάρα πολύ δεν γκρίνιαζε ούτε έκλαιγε και ξαφνικά αυτό όλο άλλαξε και δεν θέλει να πηγαίνει κλαίει και γκρινιάζει η δασκάλα του μου λέει ότι δεν δραστηριοποιείται κάθεται σε μια καρέκλα και δεν κάνει τίποτα δε πάει τουαλέτα και δε τρώει. είναι γαντζωμένος πάνω μου και πολλές φορές κολλαει και επαναλαμβάνει στη δασκάλα του διάφορα όπως η μαμά μου είναι δική μου η μαμά μου θα έρθει να με πάρει κλπ το τελευταίο διάστημα δε γκρινιάζει τόσο αλλά συνεχίζει να μη κάνει τίποτα στο σχολείο έχει περάσει ένας μήνας και έχω δοκιμάσει σχεδόν τα πάντα ώστε να τον ηρεμήσω και να δει διαφορετικά το σχολείο. δε ξέρω που οφείλεται όλη αυτή η αντίδραση ξαφνικά και η δασκάλα του μου είπε ότι ίσως του κάνει κακό που τον πηγαίνω στο παιδικό Θα ήθελα πολύ τη γνώμη σας ευχαριστώ

ΑΠΑΝΤΗΣΗ:Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. Είναι πραγματικά ανησυχητικό το ότι το παιδί δεν επιδεικνύει την ίδια κοινωνικότητα και προσαρμοστικότητα με τα άλλα συνομήλικα παιδιά στην Τάξη. Προφανώς έχει εμφανίσει μία σημαντικά αμυντική συμπεριφορά. Οι λόγοι μπορεί να είναι πολλοί και ποικίλοι. Το πρώτο βήμα που θα ήταν καλό να κάνετε για να αποσαφηνιστεί η δυσκολία του παιδιού και να βρεθούν αποφασιστικοί τρόποι αντιμετώπισης της δυσκολίας είναι να εξεταστεί το παιδί αρχικά από έναν Ιατρό Αναπτυξιολόγο ή Παιδοψυχίατρο. Με βάση τη διαγνωστική τους προσέγγιση, θα μπορούσαν άμεσα να σας προτείνουν κάποιες λύσεις. Δεν θεωρείται απίθανο το παιδί να χρειαζόταν Εργοθεραπευτική ή Λογοθεραπευτική υποστήριξη για να ξεπεράσει τις δυσκολίες του. Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, Αλεξάνδρου Στράτος, Δ/ντής Προσέγγισης σε συνεργασία με το Τμήμα Ψυχολογικής Υποστηρίξεως του Κέντρου μας

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: Γεια σας έχω ένα αγόρι 4 χρονών και ένα 2 μηνών και έχουμε θέματα με τον σύζυγο και πάμε για χωρισμό στο σπίτι μένουν και οι γονείς του συζύγου μου και έχουν υπάρξει αρκετές έντασης εδω και ένα χρόνο . Τον μεγάλο μου γιο τον μεγάλωσα μόνη μου μέχρι τώρα Και από παλιά ήταν λίγο ποιο προσκολλημένος στον πατέρα του επειδή δεν τον έβλεπε και δεν ασχολιόταν τόσο μαζί του όμως το τελευταίο τρίμηνο έχει γίνει πολύ απόμακρος μαζί μου εκεί που βγαίναμε συνέχεια μαζί, τον τάιζα εγώ τώρα έχει προσκολληθεί στους παππούδες του οι οποίοι εδω και ένα χρόνο που έχουν έρθει δεν ασχολιόντουσαν μαζί του και έγκυος που ήμουν αλλά το τελευταίο διάστημα προσπαθούν να τον φέρουν κοντά τους από εκεί που μόνο μαζί μου έβγαινε μόνο εγώ ασχολιόμουν μαζί του και τον πατέρα του τον παρακάλαγα για να περνά λίγο χρόνο μαζί του γιατί έλειπε όλη μέρα τώρα τον έχουν κάνει να θέλει να φεύγει μαζί τους θέλει να είναι συνέχεια μαζί τους  και όταν του λέω θα πάμε βόλτα με την μαμά ποτέ δεν θέλει να έρθει και όταν πηγαίνουν αυτοί κάπου το παιδί αρχίζει και φωνάζει και κλαίει πηγαίνω να τον αγκαλιάζω και απομακρύνεται και το πρωί μόλις ξυπνήσει πάει από το δωμάτιο τους. Και κάθε φορά που γυρίζουν από κάπου που έχουν πάει ο γιος μου δείχνει περισσότερη αντιπάθεια προς το πρόσωπο μου σε σύγκριση από την ώρα που έχει φύγει, όλη την ήμερα κάθεται στο δωμάτιο τους χωρίς να θέλει να έρχεται εκεί που είμαι εγώ και το βράδυ όταν πηγαίνω να τον πάρω για ύπνο αρχίζει με τραβά από τα μαλλιά, κλαίει, φωνάζει, και με γρατζουναει προσπαθώ με ηρεμία να τον ηρεμίσω αλλά η συμπεριφορά του με ανησυχεί πάρα πολύ γιατί έχει έρθει και μου έχει πει μια φορά όταν γύρισε γιατί τον ρώτησα γιατί φέρεσαι έτσι στην μαμά και μου έχει απαντήσει εσύ δεν αγαπάς εμένα και του κάνω ποιος σου το είπε αυτό και μου κάνει η γιαγιά μου..και κάθε φορά που με κοιτάζει με βλέπει με βλέμμα μίσους και απέχθειας και δεν θέλει να περνά καθόλου χρόνο μαζί μου..σας παρακαλώ βοηθήστε με πως να χειριστώ την κατάσταση είμαι σε πολύ δύσκολη γιατί καταλαβαίνω από τα προβλήματα που υπάρχουν στο σπίτι εδω και ένα χρόνο μπορεί να έχουν αντίκτυπο στο παιδί αλλά δεν ξέρω τι να κάνω αφού και ο σύζυγος έκανε δώρα το μερίδιο του σπιτιού του στους γονείς του και προσπαθούν πως και πως να μου κάνουν ψυχολογικό πόνο για να φύγω και να πουλήσουμε το σπίτι γιαυτο προσπαθούν να φέρουν το παιδί κοντά τους και έχω ακούσει την πεθερά μου να λέει στο παιδί εσύ θα μείνεις με την γιαγιά και τον μπαμπά και το παιδί να μου λέει συνέχεια πως εγώ θα μείνω με τον μπαμπά μου. Πείτε μου σας παρακαλώ τι να κάνω είμαι σε πολύ δύσκολη θέση..ευχαριστώ.

ΑΠΑΝΤΗΣΗ:Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. Το θέμα που αναφέρετε, είναι όντως σοβαρότατο και όχι εύκολα επιλύσιμο. Το ιδανικό θα ήταν να απευθυνθείτε αρχικά σε Ψυχολόγο εσείς και ο σύζυγος για να συζητούσατε το θέμα. Εάν αυτό είναι αδύνατο, τότε θα ήταν καλό να απευθυνθείτε εσείς η ίδια για να μπορέσετε να βοηθηθείτε συμβουλευτικά. Ο/η Ψυχολόγος θα σας πουν εάν θα χρειαζόταν να δει και το παιδί για κάτι περισσότερο. Δυστυχώς εάν δεν κάνετε κάποια τέτοια κίνηση, το πρόβλημα δεν θα λυθεί. Έχετε ένα πολύ θυμωμένο γενικότερα παιδί που ζει σε ένα πολύ θυμωμένο οικογενειακό περιβάλλον και κάθε άλλου τύπου βοήθεια από μεριάς μας μέσω ενός απλού μέιλ θα ήταν πολύ επικίνδυνη. Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, Αλεξάνδρου Στράτος, Δ/ντής Προσέγγισης σε συνεργασία με το Τμήμα Ψυχολογικής Υποστηρίξεως του Κέντρου μας

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: Χαίρεται και σας ευχαριστώ εκ των προτέρων για το χρόνο σας. Η κόρη μου είναι Β Λυκείου και έχει διάγνωση Παιδονευρολόγου με δυσπραξία. Μετά την Αξιολόγησή της από τα ΚΕΔΔΥ μας ανακοινώθηκε ότι δεν δικαιούται προφορικές εξετάσεις ενώ η ίδια έχει σημαντικές διαφορές μεταξύ των γραπτών και προφορικών τρόπων εξέτασης όπως μας επιβεβαιώνουν και οι καθηγητές της. Τί ισχύει με τη νομοθεσία και πως μπορεί να εξεταστεί προφορικά στις πανελλήνιες της επόμενης σχολικής χρονιάς. Με εκτίμηση

ΑΠΑΝΤΗΣΗ:Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. Ο ορισμός «Δυσπραξία» δεν υπάρχει στο ΦΕΚ για εναλλακτική εξέταση του παιδιού, παρά μόνον «Δυσγραφία» την οποία και εάν δεν τη λάβατε, όντως δεν υπάρχει δυνατότητα απαλλαγής των γραπτών εξετάσεων. Πιθανά να έπρεπε να το συζητήσετε στα ΚΕΔΔΥ. Άλλος τρόπος δυστυχώς δεν υπάρχει. Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, Αλεξάνδρου Στράτος, Δ/ντής Προσέγγισης

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: Καλημέρα. Ο γιός μου είναι στην α δημοτικού σχολείου και είναι πολύ κοινωνικός. Για πρώτη φορά χθες μου είπε ότι στην τάξη δεν ήταν συγκεντρωμένος στο μάθημα και κρατούσε το κεφάλι του και τραγουδούσε. Η δασκάλα του έκανε παρατήρηση και όλα τα παιδάκια γελούσαν. Τι πρέπει να του πω; Δεν του άρεσε που τον κορόιδευαν τα άλλα παιδιά και που είπε ότι η δασκάλα έπρεπε να κάνει παρατήρηση και στα άλλα παιδιά επειδή γέλασαν και τον κορόιδευαν.

 ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. Όλα τα παιδιά κάποια στιγμή στο σχολείο θα αντιμετωπίσουν μία «δύσκολη» στιγμή και θα βγουν λίγο εκτός εκπαιδευτικής δομής και απαίτησης. Στην πιθανή παρατήρηση της εκπαιδευτικού συμβαίνει συχνά επίσης να «πυροδοτηθεί» η υπόλοιπη Τάξη με γέλια συνήθως. Η ευθύνη της εκπαιδευτικού είναι να μην επιτρέψει αυτή τη συμπεριφορά της Τάξης. Εσείς θα ήταν καλό: (Α) να μιλήσετε με την εκπαιδευτικό για να διερευνηθεί το πώς θα μπορούσε να διαχειριστεί από εδώ και μπρός την κατάσταση και (β) να εξηγήσετε στο παιδί σας πως όταν αφαιρούμαστε κάποιες στιγμές η δασκάλα οφείλει να μας επαναφέρει στην τάξη αλλά σε αυτή την παρατήρηση κάποια παιδιά μπορεί να γελάσουν! Δε σημαίνει αυτό κάτι κακό, αλλά είναι καλό να προσπαθεί να μη γίνεται. Εάν πάντως σας εξηγήσει η εκπαιδευτικός ότι αυτή η συμπεριφορά από το παιδί σας εμφανίζεται συχνά, τότε θα ήταν καλό να γίνει μία αξιολόγηση για πιθανή συμπτωματολογία διάσπασης προσοχής. Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, Αλεξάνδρου Στράτος, Δ/ντής Προσέγγισης σε συνεργασία με το Τμήμα Ψυχολογικής Υποστηρίξεως του Κέντρου μας

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: Καλημέρα είμαι ο γιος μου είναι 13 χρονών και πηγαίνει στη Β γυμνασίου. Στην πρώτη γυμνασίου μαζί με την εφηβεία παρατηρήσαμε ότι υπήρξαν δυσκολίες στην οργάνωση των μαθημάτων του και ταυτόχρονα στην συμπεριφορά του ως προς τους καθηγητές που δεν τον αφουγκράζονταν.. Στο δημοτικό ήταν ένας μαθητής που μπορούσε να τα βγάλει πέρα τον συμπαθούσαν και συμμετείχε με επιτυχία στις εκδηλώσεις και στα αθλήματα. (πρόκειται για ένα πολύ συμπαθητικό αγόρι που νοιάζεται πολύ για τους άλλους) Σήμερα λοιπόν μετά από μια δύσκολη χρονιά καταφέρνοντας να κάνουμε μια αξιολόγηση σε ιδιωτικό κέντρο, παρουσίασε Αναπτυξιακή Διαταραχή της Ανάγνωσης και της Γραφής (Δυσλεξία). «Ο ίδιος καταβάλλει μεγάλες προσπάθειες προκειμένου να ξεπεράσει τις δυσκολίες του. Η βαθμολογία του στο σχολείο δεν πρέπει να επηρεάζεται από τη δυσορθογραφία του η οποία οφείλεται στη Δυσλεξία και δεν συσχετίζεται με την άγνοια της Γραμματικής.» Αυτά ήταν και τα λόγια από τη διάγνωση του κέντρου στο δια ταύτα. Από το ΚΕΔΥ υπάρχει μια αναμονή 1,2 με 2 χρόνια για τη διαδικασία της αξιολόγησης.  Το σχολείο δεν λαμβάνει υπόψιν του την ιδιωτική αξιολόγηση και δεν θέλει και να συνεργαστεί σε απλές επιθυμίες όπως τον να δίνει σημειώσεις στο παιδί τις καθημερινές εργασίες ή να δίνει μαζί με τα γραπτά και προφορικά τα μαθήματα. Δεν υπήρξε το ενδιαφέρων και η φροντίδα που θα χρειαζόταν σε τέτοιες περιπτώσεις. Από εσάς θα ήθελα τη γνώμη σας πως να κινηθώ για να τον βοηθήσω και το παιδί και τους καθηγητές του που τα έχουν «χάσει». Σας ευχαριστώ εκ των προτέρων!

 ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. Η διάγνωση που λάβατε, σημαίνει ότι το παιδί δυσκολευόταν στην ανάγνωση και το γραπτό λόγο και από το Δημοτικό προφανώς, αλλά μάλλον δεν υπέπεσε στην αντίληψη είτε τη δική σας είτε και των εκπαιδευτικών. Δυστυχώς πολύ συχνά στο Γυμνάσιο οι δυσκολίες αυτές εντείνονται και οι έφηβοι απογοητεύονται και -μέσα και στη γενικότερη ταραχή τους- αποδιοργανώνονται. Έχετε δίκιο για τα ΚΕΔΔΥ. Θα σας συστήναμε να απευθυνθείτε και σε Κέντρο Ψυχικής Υγιεινής για να πάρετε κάποιο κρατικό χαρτί μέχρι να σας δουν στα ΚΕΔΔΥ. Ταυτόχρονα όμως θα σας προτείναμε την επιβοήθηση του εφήβου από Ειδική Παιδαγωγό εξειδικευμένη στην αντιμετώπιση της Δυσλεξίας, αφού όπως λέτε το παιδί προσπαθεί πολύ, οπότε θα έπρεπε να επιβοηθηθεί για κάποιους γνωστικούς και μεταγνωστικούς μηχανισμούς που λείπουν στα παιδιά με μαθησιακές δυσκολίες. Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, Αλεξάνδρου Στράτος, Δ/ντής Προσέγγισης σε συνεργασία με το Τμήμα Ψυχολογικής Υποστηρίξεως του Κέντρου μας

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ:  Γεια σας! Η κορούλα μου είναι πεντέμισι χρονών και φέτος είναι η τρίτη χρονιά που έρχεται σε επαφή με το σχολικό χώρο έχουνε προηγηθεί ο παιδικός σταθμός και τα προνήπια με πολύ θέληση από την ίδια και με πολύ επιμονή να πηγαίνει συνέχεια ακόμα και τις μέρες που ήτανε άρρωστη έκλαιγε και με ζητούσε να πηγαίνει σχολείο. Έχει λίγες μέρες που ενώ ξεκινάμε το πρωί να πάμε στο ίδιο νηπιαγωγείο που πηγαίναμε πέρσι αλλά με διαφορετική δασκάλα μόλις φτάνουμε στα νήπια και βλέπει ότι έχει μόνο ένα κοριτσάκι επειδή τα υπόλοιπα τρία κορίτσια είναι άρρωστα αρνείται να κάτσει κλαίει έντονα και με παρακαλάει να την πάρω. Με λέει ότι θέλει περισσότερη παρέα κοριτσιών από τα ένα δύο που βρίσκονται εκεί και ότι τα αγόρια κάνουν πολύ φασαρία και ότι αυτός είναι ο λόγος που δεν θέλει να κάτσει. Επίσης τα αγόρια είναι δεκαπέντε και τα κορίτσια μόλις τέσσερα και συνέχεια απουσιάζουν λόγω ότι είναι προνήπια και έχουν θέματα με τις ιώσεις. Η δασκάλα με είπε να την αφήσω να κλαίει και να φύγω πράμα που μου είναι αδύνατον γιατί δεν κλαίει απλά αλλά φωνάζει δυνατά και με σπαραγμό να την πάρω. Είπα την δασκάλα μήπως να την γράψω σε άλλα νήπια που να έχει περισσότερα κορίτσια γιατί αυτός είναι ο λόγος που δεν θέλει να πάει το παιδί και με είπε ότι είναι θέμα προσαρμογής και ότι και σε άλλα νήπια να πάει πάλι τα ίδια θα κάνει και ότι μπορεί να έχω πρόβλημα στη πρώτη δημοτικού. Να σας πω επίσης ότι είναι ένα πολύ κοινωνικό παιδί που δίνει πολύ περισσότερη βάση στα παιδιά από ότι στους μεγάλους και ότι πηγαίνει μπαλέτο με πολύ πάλι θέληση από την ίδια και όχι από παρότρυνση δική μου. Θα ήθελα τη συμβουλή σας γιατί ξέροντας ότι είχε πολύ θέληση για το σχολείο και ποτέ δεν είχαμε τέτοιου είδους θέματα με κλάματα και σπαραγμούς  τώρα έχουμε θέμα. Παλιότερα με έλεγε κιόλας φύγε εσύ τώρα πάνε σπίτι και στο παιδικό σταθμό και στα προνήπια. Η δασκάλα επίσης με είπε ότι είναι υποχρεωτικό να έρχεται και ότι δεν γίνεται να την παίρνω επειδή σπαράζει στο κλάμα και ότι δεν θα με δώσει τη βεβαίωση της φοίτησης αν την παίρνω σπίτι όταν κλαίει αλλά να την αφήνω και να φεύγω. Όσες φορές ήτανε έστω τρία κοριτσάκια έκατσε με τη θέληση της. Εσείς τι με προτείνεται να κάνω να απευθυνθώ σε άλλο νηπιαγωγείο που να έχει περισσότερα κορίτσια ή να την αφήσω χωρίς τη θέληση της. Σας ευχαριστώ πολύ και συγνώμη για το μεγάλο κείμενο

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. Αρχικά αναφέρεστε σε κάτι που χρειάζεται να συζητηθεί περαιτέρω και με διάθεση συνεργασίας με τη Νηπιαγωγό της κόρης σας. Θα πρέπει να ακούσετε την άποψή της, γιατί πιστεύει η ίδια ότι συμβαίνει αυτό που αναφέρετε και πώς σκέφτεται να το αντιμετωπίσει. Από την άλλη όμως, είναι καλό να της αναφέρετε και τους δικούς σας προβληματισμούς που τόσο αναλυτικά αναφέρατε σε εμάς. Πάντα καλόπιστα και πάντα με διάθεση να βοηθήσετε όλοι μαζί το παιδί να αισθανθεί και πάλι άνετα. Είναι καλό που το παιδί είναι κοινωνικό, από την άλλη όμως, δεν είναι ευέλικτη αυτή η επιμονή της μικρής το Νηπιαγωγείο να έχει πολλά κορίτσια για να αισθανθεί καλά και φυσικά η αντίδρασή της είναι αρκετά επίσης άκαμπτη. Εάν κριθεί σκόπιμο από τη Νηπιαγωγό ή εσάς και δεν βρείτε κάποια λύση, θα ήταν καλό να συζητήσετε το θέμα αρχικά με μία Ψυχολόγο Συμβουλευτικής που θα συζητούσατε όλη τη συμπτωματολογία και θα δίνατε ένα αναλυτικό ιστορικό, ώστε να διερευνηθεί η πιθανότητα ή όχι να αξιολογηθεί το παιδί από κάποιον ειδικό (πχ Ψυχολόγο ή Παιδοψυχίατρο). Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, Αλεξάνδρου Στράτος, Δ/ντής Προσέγγισης σε συνεργασία με το Τμήμα Ψυχολογικής Υποστηρίξεως του Κέντρου μας

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: Καλησπέρα σας. Το παιδί μου πηγαίνει στη β δημοτικού. Αντιμετωπίζει μεγάλες δυσκολίες στην τάξη αλλά και στο σπίτι, όταν πάμε να διαβάσουμε, γίνεται μία κόλαση (φανταστείτε ότι ο μπαμπάς του δεν αντέχει να τον διαβάσει γιατί εκνευρίζεται). Διαγνώστηκε με διάσπαση προσοχής και υπερκινητικότητα από παιδοψυχίατρο. Μου σύστησε να παρακολουθήσει Εργοθεραπεία και ψυχολογική υποστήριξη. Θα ήθελα τη γνώμη σας. Σας ευχαριστώ εκ των προτέρων και σας συγχαίρω για το έργο σας.

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. Το σύνδρομο της Διαταραχής Ελλειμματικής Προσοχής – Υπερκινητικότητας (ΔΕΠ-Υ) οφείλεται σε μία οργανική δυσλειτουργία του παιδιού που σχετίζεται με τις ορμόνες της κίνησης και της ανησυχίας. Ο Εργοθεραπευτής λοιπόν καλείται να οργανώσει έτσι τα ερεθίσματα του περιβάλλοντος, αλλά και να οδηγήσει το παιδί σε μία νευρολογική ανασυγκρότηση ώστε να μπορεί το νευρικό σύστημα του παιδιού σας να συναντάει τις απαιτήσεις του περιβάλλοντος με όσο γίνεται λιγότερη υπέρ-διέγερση. Η Εργοθεραπεία λοιπόν θα επιχειρήσει να βοηθήσει το παιδί σας να είναι λιγότερο υπερδιεγερμένο και να σας βοηθήσει επίσης εσάς και την εκπαιδευτικό να ακολουθήσετε στρατηγικές που θα το βοηθήσουν να είναι πιο συγκεντρωμένο (βοηθά αποφασιστικά η εφαρμογή «αισθητηριακής δίαιτας»). Ο/η Ψυχολόγος από την άλλη, βοηθάει καίρια στον έλεγχο των συμπεριφορών του παιδιού και στην αύξηση της αυτό-εικόνας του (μην ξεχνάμε ότι τα παιδιά με ΔΕΠ-Υ συχνά δυσκολεύονται να διαχειριστούν το θυμό τους). Άρα λοιπόν κρίνουμε ότι σας έχει συσταθεί η σωστή θεραπευτική παρέμβαση. Θα χρειαστείτε επιπρόσθετα και εσείς συμβουλευτική οικογενείας για να μπορέσετε να διαχειριστείτε τις συμπεριφορές του παιδιού. Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, Αλεξάνδρου Στράτος, Δ/ντής Προσέγγισης

—————————————–

 ΕΡΩΤΗΣΗ: Η κόρη μου είναι 7,5 ετών, και εδώ και 2 χρόνια ζούμε στην Δανία.  Δυστυχώς αδυνατεί να μάθει την γλώσσα, με αποτέλεσμα να πρέπει να πάει σε ειδική τάξη για παιδιά από άλλες χώρες.  Άρχισε να μιλάει μετά τα 2 της, και η λεκτική της ικανότητα αναπτύχθηκε σιγά σιγά, αλλά τώρα  όλα είναι άψογα, τόσο στην ομιλία όσο και στην κατανόηση δύσκολων εννοιών.  Έχει διάσπαση προσοχής αλλά όχι υπερκινητικότητα.  Η νοητική της κατάσταση είναι ενός μέσου παιδιού.  Η δυσκολία εκμάθησης και κατανόησης της γλώσσας την έκαναν να χάσει μια χρονιά.  Όμως παραμένει κλειδωμένη, και τα δανικά της είναι υπερβολικά φτωχά σε σχέση με άλλα ελληνόπουλα που βιώνουν παρόμοια κατάσταση.  Δεν ξέρω πως να διαχειριστώ την κατάσταση και το παιδί για να το βοηθήσω στην εκμάθηση. Ευχαριστώ πολύ

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. Η κόρη σας από αυτά που αναφέρετε, δυσκολεύεται αρκετά στην εκμάθηση 2ης γλώσσας για 2 πιθανούς λόγους: (α) είτε κάποιες δυσκολίες κοινωνικοποίησης και κοινωνικής σκέψης, οπότε η δεύτερη γλώσσα που θα διευκόλυνε την κοινωνική της επαφή με τα συνομήλικά της παιδιά δεν της είναι απαραίτητα ή (β) μία δυσκολία στη μάθηση (πιθανότατα γλωσσική) που επηρεάζει την ικανότητα κωδικοποίησης και αποκωδικοποίησης αυτής της γλώσσας. Κανονικά αρχικά τα παιδιά με αυτές τις δυσκολίες αξιολογούνται από Λογοθεραπευτή και Ψυχολόγο (που στην προκείμενη κατάσταση θα ήταν καλό να γνωρίζει Ελληνικά ή να γίνει χρήση διερμηνέα), αφού οι συγκεκριμένες δυσκολίες δείχνουν να έχουν σημαντικά αρνητικά επίδραση στη λειτουργική προσαρμογή του παιδιού στη Δανία και πρέπει αρκετά σύντομα να βρεθεί μία λύση με πιθανή παρέμβαση. Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, Αλεξάνδρου Στράτος, Δ/ντής Προσέγγισης σε συνεργασία με το Τμήμα Ψυχολογικής Υποστηρίξεως και Λογοθεραπείας του Κέντρου μας

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: Καλησπέρα σας. Είμαι μητέρα ενός κοριτσιού 12 χρόνων και ύστερα από παρακίνηση επισκέφθηκα λογοθεραπεύτρια η οποία διέγνωσε διάσπαση προσοχής και ανωριμότητα και με παρέπεμψε σε παιδονευρολόγο. Θα ήθελα να σας ρωτήσω αν αυτό θα βοηθήσει προκειμένου το παιδί να ωριμάσει και να τελειοποιηθεί στον τρόπο έκφρασης και γραφής. Ευχαριστώ θερμά εκ των προτέρων!

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. Αρχικά να σας αναφέρω ότι η συνάδελφος δεν διέγνωσε τις συγκεκριμένες δυσκολίες στην κόρη σας. Απλά τις εντόπισε. Για αυτό το λόγο και σας ζήτησε να πάρετε τη γνώμη Παιδονευρολόγου (ή / και Παιδοψυχίατρου) αφού είναι οι μόνες Ιατρικές Ειδικότητες που μπορούν να διαγνώσουν τι κρύβεται πίσω από τη συμπτωματολογία του παιδιού με βάση την διαγνωστική κωδικοποίηση ICD-10. Στην ερώτησή σας εάν η ειδική παρέμβαση (Εργοθεραπεία, Λογοθεραπεία, Ψυχοπαιδαγωγική παρέμβαση) θα βοηθήσει το παιδί σας «να ωριμάσει και να τελειοποιηθεί στον τρόπο έκφρασης και γραφής» (όπως αναφέρετε), αυτό θα εξαρτηθεί (α) από το βάθος των δυσκολιών που έχει προκαλέσει η συγκεκριμένη συμπτωματολογία στο μαθησιακό δυναμικό και τον ψυχισμό (κίνητρα) του παιδιού (είναι δυστυχώς ήδη σε μεγάλη ηλικία και έχει παγιώσει πολλά σημεία του προφίλ της) και (β) από την ταχύτητα ανταπόκρισης της στην εφαρμογή των θεραπευτικών προγραμμάτων και τη διάθεσή της να βοηθηθεί. Αποφασιστικότατο βέβαια ρόλο θα παίξει και η δική σας τροποποίηση της συμπεριφοράς σας προς το παιδί, που θα πρέπει να προσαρμοστεί στις ανάγκες της πάθησής της (μόλις διαγνωστεί). Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, Αλεξάνδρου Στράτος, Δ/ντής Προσέγγισης σε συνεργασία με το Τμήμα Ψυχολογικής Υποστηρίξεως του Κέντρου μας

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: Καλησπέρα σας, Είμαι φιλόλογος και εργάζομαι σε ένα κέντρο μελέτης. Θα ήθελα να με συμβουλεύεστε πως να αντιμετωπίσω έναν μαθητή μου , ο οποίος βάζει τα κλάματα προκειμένου να γλιτώσει το διάβασμα. Το παιδάκι είναι μαθητής της Β´ Γυμνασίου. Αποφοίτησε την Α γυμνασίου με γενικό βαθμό 12. Στην αρχή φαινόταν πρόθυμος αλλά τώρα που μας συνήθισε βάζει τα κλάματα και λέει ότι είναι κουρασμένος. Έπειτα από τηλεφωνική επικοινωνία με την μητέρα με ενημέρωσε ότι πρόκειται για έναν «ρόλο» καθώς το ίδιο έκανε και πέρυσι σε εκείνη. Θα ήθελα να με συμβουλεύσετε πως να το διαχειριστώ. Με εκτίμηση

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. Αναφέρεστε σε ένα καθόλου «παιδάκι» (επιτρέψτε μας την έκφραση με βάση αυτά που αναγράψατε), αλλά σε έναν έφηβο. Καταλαβαίνετε λοιπόν ότι το κλάμα ενός εφήβου είναι πολύ πιο ουσιαστικό και «προβληματικό» από ότι ενός παιδιού 6 ή 8 ετών. Σημαίνει ότι όντως η δυσκολία του αποσυντονίζει πάρα πολύ τη συναισθηματική του ρύθμιση και αυτό τον έχει πιέσει πολύ (πιθανά και λόγω ενδοοικογενειακής πίεσης) και οδηγείται στην παραίτηση τύπου «είμαι κουρασμένος». Αρχικά λοιπόν σας συστήνουμε να ζητήσετε από τους γονείς να γίνει μία αξιολόγηση από κάποιον ειδικό για την διαπίστωση των δυσκολιών του εφήβου (πιθανά καλύτερα από Δ/νική Ομάδα με Εργοθεραπευτή, Λογοθεραπευτή, Ψυχοπαιδαγωγό, Παιδοψυχίατρο). Μόνον έτσι θα μπορέσει να στηθεί ένα πρόγραμμα αναδιοργάνωσης και επανα-προσανατολισμού του στη μαθησιακή διαδικασία. Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, Αλεξάνδρου Στράτος, Δ/ντής Προσέγγισης σε συνεργασία με το Τμήμα Ψυχολογικής Υποστηρίξεως του Κέντρου μας

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: Καλησπέρα, Τον τελευταίο καιρό ο γιος μου -ο οποίος είναι 8 ετών-αντιμετωπίζει κάποιες δυσκολίες στις συναναστροφές του. Έχει αλλάξει σχολείο και ο μέχρι τώρα «κολλητός » του φίλος έχει προσκολληθεί σε ένα άλλο παιδί παραμερίζοντάς τον. Το γεγονός αυτό βλέπω ότι τον στεναχωρεί, πράγμα που εξουθενώνει ψυχικά και εμάς, προβληματιζόμενοι για το αν τελικά πρέπει να απομακρυνθούμε λιγάκι από τον κύκλο αυτό-την παρέα- για να του δώσουμε χώρο να το ξεπεράσει ή αν πρέπει να αφήσουμε το παιδί να το διαχειριστεί. Ευχαριστώ πολύ

ΑΠΑΝΤΗΣΗ :Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. Καλό είναι να συζητήσετε με τον γιο σας και να τον βοηθήσετε να το χειριστεί ο ίδιος. Η αλήθεια είναι ότι η αλλαγή σχολικού περιβάλλοντος επιφέρει αναστάτωση και χρειάζεται χρόνος. Καλό θα ήταν να αρχίσετε, χωρίς πίεση,  να πλησιάσετε κι εσείς άλλες οικογένειες από το νέο περιβάλλον για εξωσχολική συναναστροφή. Χρειάζεται όμως ηρεμία και χρόνο, καθώς επίσης να θυμάστε ότι όσο αναστατώνεστε εσείς τόσο πιο πολύ αναστατώνεται κι εκείνος! Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, Βουρλιόγκα Βασιλική, Τμήμα Ψυχολογικής Υποστηρίξεως του Κέντρου μας

 

—————————————–