Ανακοινώσεις

Απαντήσεις σε ερωτήσεις γονέων και ειδικών ΙV

Ο σκοπός αυτής της διεύθυνσης είναι να φιλοξενήσει ερωτήσεις και δηλώσεις γονέων και ειδικών μαζί με τις απαντήσεις της διεπιστημονικής μας ομάδας. Οι ερωτήσεις αυτές έχουν αποσταλεί από γονείς και ειδικούς στην δ/νσή μας info@proseggisi.gr και έχουν απαντηθεί όλες με αποστολή προσωπικού μέιλ. Σε αυτή τη σελίδα κατατίθενται ανώνυμα ώστε να βοηθηθούν και άλλοι γονείς και ειδικοί από τις απαντήσεις.

Η σελίδα αυτή ανανεώνεται συνεχώς, οπότε είναι καλό εάν σας ενδιαφέρει να την επισκέπτεστε σε τακτά διαστήματα


ΕΡΩΤΗΣΗ: Καλησπέρα !!!! Έχω μια κορούλα 3ετών και 4μηνων! Πάμε παιδικό σταθμό εδώ και 1 χρόνο!!!!! Γενικώς είναι μέσα σε όλα , όμως αδυνατώ να σκεφτώ πως δεν μπορεί πχ να θυμάται μια προσευχούλα που τη λένε εδώ και 3εις εβδομάδες κάθε πρωί όλα τα παιδάκια με ρη δασκάλα . Ή ακόμη και τραγουδάκια-ποιηματάκια-παραμύθια ….κλπ …. το φεγγαράκι μου λαμπρό ξέρει μονάχα από έξω καθαρά εδώ και 2μηνες …. Μιλάει καθαρά ..  όμορφα .. Αλλά θεωρώ δεν συγκρατεί ……. ή κοινός «τεμπελιάζει» ?!?!?!? Δεν μπορώ να πω πως είναι κάτι συγκεκριμένο …. απλά αναρωτιέμαι γιατί να βαριέται έτσι εύκολα ?! …ακόμη κ στο παιχνίδι … ζωγραφική κλπ ……  Μπορώ με κάποιο τρόπο να το αλλάξω να κάνω κάτι επιπλέον ?! Ευχαριστώ ….. 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. Τα περισσότερα παιδιά σε αυτή την ηλικία, καταφέρνουν να ελέγχουν τη συγκέντρωση της προσοχής τους και να ασχολούνται για αρκετή ώρα με παιχνίδια που τους αρέσουν. Έτσι, από την ηλικία των 2,5 – 3 ετών, καταφέρνουν να κατακτήσουν ανώτερους μηχανισμούς μνημονικής καταχώρησης είτε με τη μορφή εκμάθησης τραγουδιών κλπ που ακούνε πολλές φορές, είτε ανώτερων εννοιών. Αναφέρετε την υπόνοιά σας ότι η κόρη σας «βαριέται». Τα παιδιά δεν βαριούνται εάν μαθαίνουν κάτω από οργανωμένες και ζεστές σχεσιακά συνθήκες από την οικογένεια πρωταρχικά και την εκπαιδευτικό σε δεύτερο βαθμό. Και φυσικά, εάν αυτά που τους ζητούμε να μάθουν είναι αναπτυξιακά συμβατά με την ηλικία τους. Εάν δυσκολεύονται, αρχικά προχωρούμε σε ένα διαγνωστικό στάδιο εάν δυσκολεύονται να οργανώσουν την προσοχή τους ή εάν υπάρχει κάποια ανωριμότητα. Η καλύτερη ειδικότητα σε αυτή την ηλικία, είναι του/της Παιδιάτρου Αναπτυξιολόγου. Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, Αλεξάνδρου Στράτος, Δ/ντής Προσέγγισης σε συνεργασία με το Τμήμα Ψυχολογικής Υποστηρίξεως του Κέντρου μας

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: καλημέρα σας και συγχαρητήρια για το έργο σας. Είμαι συνάδελφος Εργοθεραπεύτρια που εργάζομαι στην ….. (αναφέρεται πόλη). Στο χώρο που εργάζομαι μου ζητούν να βρω στο παιδί «ενισχυτές» για να τους χρησιμοποιήσουν σε ένα παιδί με αυτισμό που παρακολουθώ. Μου είπαν αυτούς τους ενισχυτές να μην τους δίνω στο παιδί, παρά μόνον ως επιβράβευση αφού πρώτα κάνει αυτό που θα του ζητήσω. Είναι ένα παιδί 4 ετών με πολύ χαμηλή λειτουργικότητα, πολύ αγχωμένο και κάνει συνεχώς εκρήξεις και δεν ενδιαφέρεται για τίποτα. Θα ήθελα τη γνώμη σας τι να κάνω.

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. Αναφέρεστε προφανώς σε ένα παιδί που εμφανίζει πολύ χαμηλές προσαρμοστικές αντιδράσεις και ενδιαφέροντα προς τα υλικά του χώρου και με χαμηλή διαντίδραση, κοινωνικότητα και κοινωνικοποίηση. Αυτά τα παιδιά εμφανίζουν μεγάλες δυσκολίες στην αισθητηριακή επεξεργασία (πολλές αμυντικές συμπεριφορές), πολλούς αυτό-ερεθισμούς και μεγάλες ακαμψίες στη σκέψη και τη συμπεριφορά. Στο χώρο που εργάζεστε, προφανώς σας ζητούν να εφαρμόσετε μία πρακτική βασισμένη στην Προσαρμοσμένη Ανάλυση Συμπεριφοράς (μέθοδος ΑΒΑ ή PRT). Θα πρέπει εδώ να σας αναφέρω τη διαφορά από την Συμπεριφοριστική και την Εργοθεραπευτική φιλοσοφία και πρακτική. Στη συμπεριφοριστική φιλοσοφία, μέλημα του εκπαιδευτή είναι να χρησιμοποιήσει «εξωτερικούς» ενισχυτές προκειμένου το παιδί να εμπλακεί αρχικά με κάτι που δεν επιθυμεί (κάτι που συχνά επιβαρύνει το άγχος του). Στην Εργοθεραπευτική πρακτική με βάση το μοντέλο ΜΟΗΟ και τη θεωρία της αισθητηριακής ολοκλήρωσης, μας ενδιαφέρει το παιδί να εμπλακεί μέσω του «εσωτερικού του κινήτρου» (inner drive) κάτι που σημαίνει να μάθει να αποστέλλει την προσοχή του και το ενδιαφέρον του σε υλικά και να εμφανίσει προσαρμοστική προς αυτά αντιδράσεις (παιχνίδι), αρχικά χωρίς κανένα περιορισμό. Άρα λοιπόν, μας ενδιαφέρει να μειώσουμε πρώτα την διπλή τεράστια απορρύθμιση που βιώνει το παιδί που του προσφέρετε θεραπευτική επιβοήθηση (αισθητηριακή και συναισθηματική), ώστε να αυξήσει την ικανότητά του αρχικά να προσανατολίζεται στο περιβάλλον και στη συνέχεια να εμπλέκεται με αυτό. Αυτό θα θέλαμε να μεταφέρετε στη διεπιστημονική σας ομάδα. Ότι δεν ψάχνετε για ενισχυτές, αλλά για αντικείμενα αναφοράς που θα εμφανίσει εμπλοκή, όσο πρώιμα και αν είναι. Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, Αλεξάνδρου Στράτος, Δ/ντής Προσέγγισης

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: Γεια σας θα ήθελα να σας ρωτήσω το παιδί μου 2 μισή χρόνων αγοράκι δεν μιλάει ακόμα μόνο μερικές λέξεις αλλά καταλαβαίνει απλές εντολές και μας δείχνει αυτό που θέλει είναι χαρούμενο παιδί με ανθρώπους που ξέρει παίζει με τα παιχνίδια τ με αυτοκινητάκι…

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. Αναφέρεστε σε δυσκολίες του παιδιού σας στην έκφραση της ομιλίας που η αλήθεια είναι πως έχει αργήσει σχετικά. Θα σας συστήναμε μία Λογοθεραπευτική αξιολόγηση για να διαπιστωθούν εάν υπάρχουν κάποιες δυσκολίες που θα έπρεπε να επιβοηθηθούν ή όχι. Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, Αλεξάνδρου Στράτος, Δ/ντής Προσέγγισης σε συνεργασία με το Τμήμα Λογοθεραπείας του Κέντρου μας

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: Καλημέρα σας. Ο γιος μου είναι 7 ετών και 8 μηνών και φοιτά στην Β Δημοτικού. Στον παιδικό σταθμό μου είχαν πει ότι δεν μαθαίνει γρήγορα…π.χ τα χρώματα στα αγγλικά!!! Στο Προνήπιο μου είχε πει ο νηπιαγωγός  ότι «έχει πολύ αργούς ρυθμούς». Στο νηπιαγωγείο μου είπαν και οι δύο νηπιαγωγοί (κλασσικού και ολοήμερου) ότι «έχει αργούς ρυθμούς, ΔΕΝ ολοκληρώνει τις εργασίες του και ότι θα δυσκολευτούμε στο Δημοτικό» και προς το τέλος του εκπαιδευτικού έτους μου σύστησαν να απευθυνθώ σε Κρατικό Κέντρο. Το Κέντρο που τον εξέτασε αποφάνθηκε (ψυχολόγος και Εργοθεραπεύτρια)  ότι έχει διαταραχή οπτικοκινητικού συντονισμού και διαταραχή συναισθήματος και συνέστησε εργοθεραπείες, ψυχοθεραπείες και συμβουλευτικές γονέων, τις οποίες εκτελούμε έκτοτε ανελλιπώς, αλλά κάναμε και μαθήματα ειδικής αγωγής αν και δεν συστήθηκαν στην διάγνωση για να βοηθήσουμε επιπλέον το παιδί. Το παιδί πήγαινε πέρσι στην Α Δημοτικού όπου ΔΕΝ έγραφε τις εργασίες-φωτοτυπίες του κλασσικού  ωραρίου (πρωί) και στην ώρα της μελέτης (ολοήμερο) έγραφε ελάχιστα έως καθόλου, με αποτέλεσμα στο σπίτι να κάνουμε και τις πρωινές εργασίες  και αυτές που έπρεπε να παραδοθούν την επόμενη μέρα. Αυτό συνέβαινε για πολλούς μήνες και σχεδόν καθημερινά ρωτούσα τις άλλες μαμάδες για αυτά που δεν είχε «προλάβει» να γράψει ή μας έδινε ο δάσκαλος φωτοτυπία από τετράδιο άλλου μαθητή. Όταν τον διάβαζα εγώ στο σπίτι ήταν σχετικά πρόθυμος αλλά εξαιρετικά αργός. Για να προλάβουμε όλη τη μελέτη (αφού δεν έκανε παρά ελάχιστα στο σχολείο αλλά και στο σπίτι αργούσε πολύ) αλλά και τις θεραπείες, διακόψαμε την άθληση γιατί δεν προλαβαίναμε. Προς το τέλος του διδακτικού έτους παρατηρήθηκε βελτίωση δηλαδή: –          Μπορούσε να κάνει ανάγνωση με κάποιο ρυθμό. –    Μερικές φορές ολοκλήρωνε ή έστω έγραφε ένα μέρος των πρωινών εργασιών.-          Λογάριαζε με τα δάκτυλα έστω, αλλά διατηρούσε μια «άρνηση» για τα Μαθηματικά. Το καλοκαίρι δεν ασκηθήκαμε παρά μόνο διαβάσαμε βιβλία λογοτεχνικά επιλογής του παιδιού, όπως συνέστησε ο δάσκαλος. Φέτος που φοιτά στην Β Δημοτικού, από τον Σεπτέμβριο 2018 τον έγραψα σε Κέντρο Μελέτης, καθότι το ολοήμερο πρόγραμμα του σχολείου δεν ξεκίνησε (πέρσι ομαλοποιήθηκε το Νοέμβριο και εμείς οι γονείς ως εργαζόμενοι και χωρίς άλλη οικογενειακή βοήθεια, ταλαιπωρηθήκαμε). Δυστυχώς, άρχισε πάλι να παρουσιάζει τα ίδια συμπτώματα που παρουσίαζε στην Α τάξη, δηλαδή: -Δεν ολοκληρώνει τις πρωινές εργασίες.-Δεν θυμάται κάποια πρακτικά πράγματα του σχολείου (π.χ. να φέρει τον φάκελο Αγγλικών στο σπίτι) και δεν λέει και στο Κέντρο Μελέτης ΟΛΑ όσα έχει να κάνει για την επόμενη μέρα, αλλά ούτε και τις ανολοκλήρωτες πρωινές εργασίες. -Μου λέει ψέματα ότι δεν έχει  να κάνει κάτι άλλο, θεωρώντας ότι τώρα η μελέτη δεν είναι υπό τη δική μου επίβλεψη. Ζήτησα από τον δάσκαλο του σχολείου να «τον έχει στο νου του» και τον έχει στο μπροστινό θρανίο και ο οποίος μου είπε ότι το παιδί έχει μάλλον ένα επίπεδο διάσπασης προσοχής. Ζήτησα από την δασκάλα της μελέτης να βλέπει και τις πρωινές εργασίες. Στο παιδί μιλάμε οι γονείς καθημερινά για το ότι «το πρωί γίνεται η βασική δουλειά-στο σχολείο», να είναι πιο προσεκτικός στις οδηγίες του δασκάλου και του έδωσα και ένα πρόχειρο τετράδιο να κρατά τυχόν σημειώσεις πρακτικών θεμάτων της τάξης. Η κοινωνικοποίησή του είναι καλή, φροντίζουμε να βρίσκεται συχνά με φίλους, αφού είναι μοναχοπαίδι και είναι σε γενικές γραμμές ένα ευτυχισμένο παιδί, αν εξαιρέσουμε το «αγκάθι» της μάθησης. Επίσης στο Κ.Ψ.Υ. μου είπαν ότι έχει την μέση νοημοσύνη. ΕΡΩΤΗΜΑΤΑ: 1.      Υπάρχει περίπτωση να έχει ήπια Δ.Ε.Π. και να μην έχει διαγνωσθεί?? 2.    Με ποια επιχειρήματα-δέλεαρ-συνέπειες θα τον πείσω ότι το πρωί στο σχολείο πρέπει να δουλεύει?? Ειλικρινά σας ευχαριστούμε ως γονείς εκ των προτέρων για το χρόνο σας και τις πολύτιμες συμβουλές σας και να μας συγχωρείστε αν μακρηγορήσαμε, αλλά θελήσαμε να προλάβουμε τυχόν απορίες σας.

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. Για να υπάρξει μία επίσημη διάγνωση διάσπασης προσοχής σε ένα παιδί θα πρέπει να υπάρχει μία πληθώρα συμπτωμάτων τόσο στο σπίτι όσο και στον εκπαιδευτικό χώρο. Για την ακρίβεια να εντοπίζονται αρκετές από τις παρακάτω συμπεριφορές: αποτυγχάνει να συγκεντρώσει την προσοχή του σε λεπτομέρειες ή κάνει λάθη απροσεξίας στις σχολικές εργασίες – τη δουλειά ή άλλες δραστηριότητες, δυσκολεύεται να διατηρήσει την προσοχή του σε έργα ή δραστηριότητες του παιχνιδιού, φαίνεται να μην ακούει όταν του απευθύνεται ο λόγος, δεν ακολουθεί μέχρι τέλους οδηγίες και αποτυγχάνει να διεκπεραιώσει σχολικές εργασίες ή άλλα καθήκοντα στο σπίτι ή την τάξη δυσκολεύεται να οργανώσει δουλειές και δραστηριότητες , αποφεύγει – αποστρέφεται ή δείχνει απρόθυμο να εμπλακεί σε έργα που απαιτούν σταθερή και διαρκή πνευματική προσπάθεια (σχολική εργασία, μελέτη), χάνει αντικείμενα απαραίτητα για εργασίες ή δραστηριότητες (παιχνίδια, σχολικές εργασίες για το σπίτι, μολύβια, βιβλία κλπ), η προσοχή του διασπάται εύκολα από εξωτερικά ερεθίσματα, ξεχνά καθημερινές δραστηριότητες. Σίγουρα πάντως αναφέρεστε σε δυσκολίες του παιδιού στην ταχύτητα επεξεργασίας τόσο λεκτικών, όσο και οπτικών ερεθισμάτων που πιστεύουμε ότι ο/η συνάδελφος Εργοθεραπευτής/τρια σας έχουν εξηγήσει πού οφείλονται. Είναι πολύ θετικό το ότι το παιδί σας εξελίσσεται αλλά θα πρέπει να διερευνηθεί βαθύτερα πραγματικά και ο παράγοντας διάσπασης προσοχής από τους συναδέλφους και πιθανά από νέα εκτίμηση του παιδιού από τον κρατικό φορέα (σας ενημερώνουμε ότι η επίσημη διάγνωση της διάσπασης προσοχής βγαίνει μετά τα 6,5 έτη του παιδιού). Κατανοούμε τις ανησυχίες σας και την κόπωση τόσο εσάς των ιδίων όσο και του παιδιού σας. Σας συστήνουμε να επισκεφτείτε και την εξής σελίδα μας: http://www.proseggisi.gr/%CF%84%CE%B1%CF%87%CF%8D%CF%84%CE%B7%CF%84%CE%B1-%CE%B5%CF%80%CE%B5%CE%BE%CE%B5%CF%81%CE%B3%CE%B1%CF%83%CE%AF%CE%B1%CF%82-%CF%84%CE%B9-%CF%87%CF%81%CE%B5%CE%B9%CE%AC%CE%B6%CE%B5%CF%84%CE%B1%CE%B9/

Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, Αλεξάνδρου Στράτος, Δ/ντής Προσέγγισης

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: Καλησπέρα σας! Έχω ένα κοριτσάκι 22 μηνών.. Έχουμε απόλυτη επικοινωνία κ για την ηλικία της μιλάει πολύ καλά. Είναι ένα παιδί με πρόγραμμα και προσπαθώ πάρα πολύ για να μάθει τους κανόνες του σπιτιού, τους κανόνες στο δρόμο, κανόνες συμπεριφοράς κ.τ.λ Είμαι βρεφονηπιοκόμος, οπότε γνωρίζω κάποια βασικά πράγματα για την ανάπτυξη, τη  συμπεριφορά κ γενικότερα για την οριοθέτηση που χρειάζεται ένα παιδί.. Ίσως καμία φορά το παρακάνω Κ έχω περισσότερες απαιτήσεις από τη μικρή μου σε πολλούς τομείς, απ’ ότι μου λένε οι υπόλοιποι στην οικογένεια..Έχω ένα θέμα που με προβληματίζει πάρα πολύ.  Όταν θα βγούμε από το σπίτι, να πάμε σε καφετέρια, σε σούπερ μάρκετ, σε διάφορα μαγαζιά για ψώνια ακόμα κ γ παιχνίδια. Δεν κάθεται δίπλα μου..Όταν μπαίνουμε σε έναν χώρο όπως προανέφερα, ορμά στον χώρο κ τρέχει ανεξέλεγκτα κ ενθουσιάζεται κ δ γυρίζει σε μένα ακόμα κ αν της φωνάξω δ υπακούει.. Αυτο γίνεται κάθε φορά όπου και να πάμε..  Εγώ πάντα της λέω κρατάμε το χέρι της μαμάς, αν την αφήσω όμως φεύγει τρέχοντας κ γελώντας από δίπλα μου.. Είμαι πολύ ανήσυχη..Στενοχωριέμαι πάρα πολύ. Θεωρώ ότι είναι μεγάλη για να τρέχει ανεξέλεγκτα σε έναν χώρο χωρίς ν υπάκουει στο ν γυρίζει κοντά μας.. 2 Σεπτέμβρη γινόμαστε 2 χρόνων..Ανησυχώ μήπως είναι κάτι άλλο στη συμπεριφορά της..Μπορείτε να με βοηθήσετε? Είναι φυσιολογικό? Είναι της ηλικίας? Τι άλλο μπορώ να κάνω για να υπακούσει? Δε τολμάω ν της αφήσω το χέρι θέλει να τρέχει ανεξέλεγκτα.. Σας ευχαριστώ πολύ..

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. Αναφέρεστε σε μία πιθανώς υπερκινητική συμπεριφορά του παιδιού σας. Πολλά παιδιά σε αυτή την ηλικία εμφανίζουν μία εικόνα αναζήτησης κίνησης με σκοπό να εξερευνήσουν το περιβάλλον και δεν είναι ιδιαιτέρως υπάκουα στις εντολές των γονέων για το αντίθετο. Από την άλλη όμως, κάποια παιδιά μπορεί να δυσκολεύονται στην αισθητηριακή επεξεργασία πολυαισθητηριακών περιβαλλόντων και αντιδρούν σε αυτή τη δυσκολία με μία αναζητητική συμπεριφορά κίνησης. Θα ήταν καλό μόλις τελειώσει το Καλοκαίρι να απευθυνθείτε σε κάποιον Εργοθεραπευτή εάν δείτε ότι οι συμπεριφορές αυτές παραμένουν και παρεμποδίζουν τις λειτουργίες συγκέντρωσης της κόρης σας. Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, Αλεξάνδρου Στράτος, Δ/ντής Προσέγγισης σε συνεργασία με το Τμήμα Ψυχολογικής Υποστηρίξεως του Κέντρου μας

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: Καλησπέρα. Έχω ένα αγόρι 3.5 χρόνων. Έχω παρατηρήσει πως ,καθώς προσπαθώ να ορίσω τους κανόνες στο σπίτι και γενικά τον τρόπο συμπεριφοράς μας μέσα και έξω από αυτο, χρησιμοποιώντας τη θετική πλευρά, ο μικρός μου λέει το αντίθετο. Για παράδειγμα. .ταχτοποιούμε τα παιχνίδια μας..ο μικρός απαντάει. .όχι θέλω να τα χαλάσω ..τα θέλω άνω κάτω. Κάνω κάτι λάθος? Ο μικρός τώρα θα πάει παιδικό σταθμό. Ευχαριστώ για το χρόνο σας

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. Τα παιδιά στην ηλικία των 2,5 – 5 ετών έρχονται στο αναπτυξιακό στάδιο της δοκιμής της λέξης «όχι» από μεριάς τους και πόσο αυτό έχει ισχύ στην οικογενειακή δόμηση (κανόνες που τίθενται από το σπίτι). Πρόκειται για ένα φυσιολογικό στάδιο «δοκιμής» της αντοχής των οικογενειακών κανόνων. Σε αυτή την ηλικία παίζει σημαντικό ρόλο η σταθερότητα από μεριάς της οικογένειας στην υποστήριξη των δομών που πρεσβεύει. Για να γίνει αυτό, από τη μία εξηγούμε τους κανόνες (οι οποίοι όμως πάντα φροντίζουμε να είναι συμβατοί και με την ηλικία του παιδιού και όχι υπέρογκοι) με τρόπο φροντιστικό και τρυφερό αλλά ταυτόχρονα και σταθερό (εμείς σε αυτό το σπίτι έτσι λειτουργούμε) και φροντίζουμε στην τήρησή τους χωρίς τιμωρίες ή φωνές. Θα σας προτείναμε το βιβλίο του κ. Νίκου Σιδέρη «τα παιδιά δεν θέλουν ψυχολόγο, γονείς θέλουν». Επίσης θα παίξει σημαντικό ρόλο η συμπεριφορά του παιδιού και στον παιδικό σταθμό που θα ξεκινήσει. Θα πρέπει να είστε σε συνεργασία με την Νηπιαγωγό του. Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, Αλεξάνδρου Στράτος, Δ/ντής Προσέγγισης σε συνεργασία με το Τμήμα Ψυχολογικής Υποστηρίξεως του Κέντρου μας

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: Καλησπέρα σας. Έχω ένα αγοράκι 5 χρόνων και 9 μηνών. Επειδή είναι σχεδόν στο τέλος της χρονιάς τυχαίνει να είναι ο μικρότερος στην τάξη του. Σε λίγο καιρό θα πάει στην πρώτη δημοτικού και έχω κάποιες ανασφάλειες γιατί με φοβίζει το γεγονός ότι δεν είναι τόσο κοινωνικοποιημένος όσο τα άλλα αγοράκια της τάξης του. Στο νηπιαγωγείο είχαμε κάποια θέματα βίας από άλλα παιδιά και αυτό τον επηρέασε αρνητικά στην ψυχολογία του. Είναι ένα παιδί υπάκουο και συζητήσιμο, πολύ έξυπνο δοτικό και χαρούμενο, όμως μετά από άσχημες συμπεριφορές που δέχτηκε επανειλημμένα από τα άλλα παιδιά έχει αρχίσει πλέον να είναι εκδικητικός. π.χ. αν ένα παιδί τον  χτυπήσει κατά τη διάρκεια του παιχνιδιού εκείνος θα κλάψει και δεν θα κάνει κάτι άλλο. Μέσα του όμως το κρατεί ακόμη και αν το άλλο παιδάκι του ζητήσει συγγνώμη.. έτσι ακόμη και αν περάσουν δυο ώρες αργότερα και το ίδιο παιδί του κάνει κάτι άσχημο ή του μιλήσει άσχημα τότε ο δικός μου τον κτυπάει και του λέει: «εσύ άρχισες πρώτος»… Φυσικά το άλλο παιδάκι δεν θυμάται τι έχει προηγηθεί και στο τέλος καταλήγουμε να μαλώνουμε τον δικό μας! Αυτό συνέβη και το τελευταίο διάστημα στο νηπιαγωγείο με αποτέλεσμα οι δασκάλες να τον επιπλήττουν (και λογικό είναι). Του το συζητάμε συχνά με τον μπαμπά του και πάντα μας λέει ότι θα θυμάται την επόμενη φορά πως να αντιμετωπίσει την κατάσταση όμως πάντα συμβαίνει το ίδιο. Καταλαβαίνετε λοιπόν τον φόβο που έχω τώρα που θα αρχίσουμε και το δημοτικό.. εκεί θα υπάρχουν πραγματικά άγρια και σαφώς πιο βίαια παιδιά που αν ο δικός μου δώσει μια σε κάποιον που τον χτύπησε θα φάει δέκα και ειδικά αν το κάνει και δυο τρεις ώρες αργότερα από όταν θα αρχίσει το συμβάν!(στο άσχετο δηλ.) Αν μπορούσατε να με βοηθήσετε θα με χαροποιούσατε πολύ! Ευχαριστώ!

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. Αναφέρεστε σε μία δυσκολία του παιδιού να κατανοήσει τους κανόνες που διέπουν τις σχέσεις με τους συνομηλίκους, σε δυσκολίες στο αυτο-συναίσθημά του (διαχείριση θυμού) και σε μία παρορμητική συμπεριφορά όταν τα πράγματα λειτουργούν εκτός πλαισίου. Φυσικά, όλα τα παιδιά σε αυτή την ηλικία, δυσκολεύονται ακόμη στην οργανωμένη κοινωνική αυτο-διαχείρισή τους, αλλά ίσως στην περίπτωση του γιού σας η αντίδρασή του είναι πιο έντονη (έως πιθανά υπερβολική). Θα ήταν καλό να αναμείνετε και να παρατηρήσετε τις αρχικές αντιδράσεις του παιδιού σας στην ένταξή του στην Α΄ Δημοτικού, αλλά κρίνουμε ότι θα ήταν καλό να συζητήσετε εκτενέστερα τις συμπεριφορές του και με έναν /μία Ψυχολόγο Συμβουλευτικής. Θα ήταν επίσης καλό να δώσετε περισσότερα στοιχεία και για τη συμπεριφορά του παιδιού μέσα στο οικογενειακό σας περιβάλλον (πχ όταν θυμώνει ή αισθάνεται αδικημένο). Όπως είδατε, μπορεί μεν να ακούει αυτά που τον συμβουλεύετε, αλλά δυσκολεύεται αρκετά στον να τα τηρήσει λόγω της παρορμητικής του συμπεριφοράς και των δυσκολιών στη συναισθηματική του ρύθμιση. Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, Αλεξάνδρου Στράτος, Δ/ντής Προσέγγισης σε συνεργασία με το Τμήμα Ψυχολογικής Υποστηρίξεως του Κέντρου μας

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: ΚΑΛΗΣΠΕΡΑ ΣΑΣ ,ΝΙΩΘΩ ΤΥΧΕΡΗ ΠΟΥ ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΗΣΩ ΜΑΖΙ ΣΑΣ ΚΑΙ ΕΥΧΟΜΑΙ ΝΑ ΜΕ ΔΙΑΦΩΤΙΣΕΤΑΙ ΣΤΟ ΔΙΛΗΜΜΑ  ΠΟΥ ΕΧΩ.

ΕΙΜΑΣΤΕ ΜΙΑ ΤΕΤΡΑΜΕΛΗ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ. Η ΚΟΡΗ ΜΑΣ  ΕΙΝΑΙ 11 ΕΤΩΝ ΚΑΙ Ο ΓΙΟΣ ΜΑΣ ΤΟΝ ΔΕΚΕΜΒΡΙΟ ΘΑ ΓΙΝΕΙ ΕΝΝΕΑ ΕΤΩΝ.

ΑΠΟ ΤΟΝ ΙΑΝΟΥΑΡΙΟ ΤΟΥ 2013 ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΟΥΣΕ 1 ΩΡΑ ΚΑΘΕ ΕΒΔΟΜΑΔΑ ΛΟΓΟΘΕΡΑΠΕΙΑ ΚΑΙ 2 ΩΡΕΣ ΕΡΓΟΘΕΡΑΠΕΙΑ ΜΕ ΔΙΑΓΝΩΣΗ «ΔΙΑΤΑΡΑΧΕΣ ΤΗΣ ΑΡΘΡΩΣΗΣ ΓΡΑΦΟΚΙΝΗΤΙΚΕΣ ΔΥΣΚΟΛΙΕΣ». ΤΟΝ ΙΑΝΟΥΑΡΙΟ ΤΟΥ 2017 ΑΛΛΑΞΑΜΕ ΚΕΝΤΡΟ ΔΙΟΤΙ Η ΔΑΣΚΑΛΑ ΑΠΟ ΤΗΝ  ΠΡΩΤΗ ΔΗΜΟΤΙΚΟΥ ΜΑΣ ΕΝΗΜΕΡΩΣΕ ΠΩΣ ΥΠΑΡΧΕΙ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΦΩΝΟΛΟΓΙΚΗΣ ΕΝΗΜΕΡΟΤΗΤΑΣ-ΔΥΣΓΡΑΦΙΑΣ-ΔΥΣΑΝΑΓΝΩΣΙΑΣ ΚΑΙ ΚΑΛΟ ΕΙΝΑΙ ΝΑ ΚΛΕΙΣΟΥΜΕ ΡΑΝΤΕΒΟΥ ΣΤΟ ΚΕ.Δ.Δ.Υ.. ΚΑΙ ΜΑΣ ΠΡΟΤΕΙΝΕ ΝΑ ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΕΙ ΜΑΘΗΜΑΤΑ ΣΤΟ ΤΜΗΜΑ ΕΝΤΑΞΗΣ ΣΤΟ ΟΠΟΙΟ ΚΑΙ ΣΥΝΕΧΙΖΕΙ.

ΣΤΟ ΝΕΟ ΚΕΝΤΡΟ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΜΑΣ ΕΝΗΜΕΡΩΣΑΝ ΠΩΣ ΘΑ ΕΠΡΕΠΕ ΝΑ ΕΙΧΕ ΤΕΛΕΙΩΣΕΙ ΤΟ ΠΑΙΔΙ ΜΑΣ ΜΕ ΤΗΝ ΕΡΓΟΘΕΡΑΠΕΙΑ ΚΑΙ ΜΑΛΛΟΝ ΤΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΕΙΝΑΙ ΜΑΘΗΣΙΑΚΟ. ΠΡΑΓΜΑΤΙ ΤΟΝ ΔΕΚΕΜΒΡΙΟ ΤΟΥ 2017 ΣΤΑΜΑΤΗΣΑΜΕ ΕΡΓΟΘΕΡΑΠΕΙΑ ΚΑΙ ΤΟΝ ΜΑΙΟ ΤΟΥ 2018 ΤΗΝ ΛΟΓΟΘΕΡΑΠΕΙΑ, ΕΝΩ ΞΕΚΙΝΗΣΑΜΕ ΤΟΝ ΙΑΝΟΥΑΡΙΟ ΤΟΥ 2018 ΜΑΘΗΜΑΤΑ ΜΕ ΕΙΔΙΚΗ ΠΑΙΔΑΓΩΓΟ. ΕΠΙΠΛΕΟΝ ΝΑ ΑΝΑΦΕΡΩ ΟΤΙ ΜΕ ΤΟΝ ΠΑΙΔΟΨΥΧΟΛΟΓΟ ΑΡΧΙΣΑΜΕ ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟ ΤΟΥ 2017 ΚΑΙ ΣΥΝΕΧΙΖΟΥΜΕ ΔΙΟΤΙ ΤΟ ΠΑΙΔΙ ΜΑΣ ΕΙΧΕ ΧΑΜΗΛΗ ΑΥΤΟΠΕΠΟΙΘΗΣΗ.ΤΟΝ ΔΕΚΕΜΒΡΙΟ ΤΟΥ 2017 ΠΗΡΑΜΕ ΤΗΝ ΑΠΟΦΑΣΗ ΑΠΟ ΤΟ ΚΕ.Δ.Δ.Υ.  Η ΟΠΟΙΑ ΓΡΑΦΕΙ:»ΔΥΣΛΕΞΙΑ-ΔΥΣΑΝΑΓΝΩΣΙΑ-ΔΥΣΟΡΘΟΓΡΑΦΙΑ-ΔΥΣΓΡΑΦΙΑ». ΕΠΕΙΔΗ ΝΙΩΘΩ ΤΟ ΠΑΙΔΙ ΜΑΣ ΚΟΥΡΑΣΜΕΝΟ ΓΙΑΤΙ ΤΩΡΑ ΤΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ ΑΡΝΕΙΤΑΙ ΝΑ ΔΙΑΒΑΣΕΙ ΚΑΙ ΜΗΝΥΜΑ ΣΤΟ ΚΙΝΗΤΟ ΜΕ ΤΗΝ ΔΙΚΑΙΟΛΟΓΙΑ «ΜΑΜΑ  ΒΡΙΣΚΟΜΑΙ ΣΕ ΔΙΑΚΟΠΕΣ ΚΑΙ ΔΕΝ ΔΙΑΒΑΖΩ ΤΙΠΟΤΑ» ΔΕΝ ΓΝΩΡΙΖΩ ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΚΑΛΥΤΕΡΟ ΚΑΙ ΠΙΟ ΞΕΚΟΥΡΑΣΤΟ ΓΙΑ ΕΚΕΙΝΟΝ. ΤΟΝ ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟ ΘΑ ΠΑΕΙ ΤΕΤΑΡΤΗ ΔΗΜΟΤΙΚΟΥ ΚΑΙ ΘΑ ΕΧΕΙ ΤΟ ΕΞΗΣ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ:

1) ΘΑ ΞΕΚΙΝΗΣΕΙ ΑΓΓΛΙΚΑ ΔΥΟ ΩΡΕΣ ΙΔΙΑΙΤΕΡΟ

2) ΤΑ ΜΑΘΗΜΑΤΑ ΤΟΥ ΣΧΟΛΕΙΟΥ ΘΑ  ΤΑ ΔΙΑΒΑΖΕΙ ΜΕ ΔΑΣΚΑΛΑ ΠΟΥ ΕΡΧΕΤΑΙ ΣΤΟ ΣΠΙΤΙ,

3) ΤΡΕΙΣ ΦΟΡΕΣ ΤΗΝ ΕΒΔΟΜΑΔΑ ΕΧΕΙ ΣΤΙΒΟ (ΕΠΙΘΥΜΙΑ ΤΟΥ)

4) ΚΑΘΕ ΣΑΒΒΑΤΟ ΧΟΡΟ (ΕΠΙΣΗΣ ΕΠΙΘΥΜΙΑ ΤΟΥ)

5)ΜΙΑ ΦΟΡΑ ΤΗΝ ΕΒΔΟΜΑΔΑ ΜΕ ΤΟΝ ΠΑΙΔΟΨΥΧΟΛΟΓΟ ΚΑΙ ΤΑ ΕΡΩΤΗΜΑ ΕΙΝΑΙ:

  1. A) ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΕΙ ΤΜΗΜΑ ΕΝΤΑΞΗΣ ΣΤΟ ΣΧΟΛΕΙΟ?(ΣΗΜΕΙΩΝΩ ΣΕ ΕΡΩΤΗΣΗ ΜΟΥ ΑΝ ΘΕΛΕΙ ΝΑ ΠΗΓΑΙΝΕΙ ΣΤΟ Τ.ΕΝΤΑΞΗΣ Η ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΗΤΑΝ ΘΕΤΙΚΗ ΓΙΑΤΙ ΟΠΩΣ ΜΟΥ ΑΠΑΝΤΗΣΕ ΘΑ ΓΛΙΤΩΝΕΙ ΤΟ ΜΑΘΗΜΑ ΤΗΣ ΤΑΞΗΣ.

Β) ΜΙΑ ΩΡΑ ΣΤΟ ΣΠΙΤΙ ΜΕ ΕΙΔΙΚΗ ΠΑΙΔΑΓΩΓΟ Ή ΔΥΟ ΩΡΕΣ ΣΕ ΚΕΝΤΡΟ?

ΟΙ ΓΟΝΕΙΣ ΘΑ ΞΕΚΙΝΗΣΟΥΜΕ ΣΥΜΒΟΥΛΕΥΤΙΚΗ ΓΟΝΕΩΝ ΔΙΟΤΙ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΚΕ.Δ.Δ.Υ ΚΑΙ ΤΟ ΤΕΣΤ WISC ΕΧΕΙ Δ.Ν.142.

 ΜΕ ΠΑΡΟΤΡΥΝΣΗ ΤΟΥ ΠΑΙΔΟΨΥΧΟΛΟΓΟΥ ΠΗΓΑΜΕ ΚΑΙ ΣΕ ΠΑΙΔΟΨΥΧΙΑΤΡΟ ΓΙΑ ΜΙΑ ΕΚΤΙΜΗΣΗ ΤΗΣ ΚΛΙΜΑΚΑΣ ΤΟΥ ΠΡΑΚΤΙΚΟΥ ΚΑΙ ΛΕΚΤΙΚΟΥ ….Η ΓΝΩΜΑΤΕΥΣΗ ΤΟΥ ΠΑΙΔΟΨΥΧΙΑΤΡΟΥ ΗΤΑΝ ΠΩΣ ΕΧΟΥΜΕ ΝΑ ΚΑΝΟΥΜΕ ΜΕ ΕΝΑ ΠΑΝΕΞΥΠΝΟ ΠΑΙΔΙ ΤΟ ΟΠΟΙΟ ΔΕΝ ΧΡΕΙΑΖΟΤΑΝ ΤΟ ΤΕΣΤ ΔΙΟΤΙ ΦΑΙΝΕΤΑΙ. ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ ΔΟΥΛΕΙΑ ΑΠΟ ΤΟΝ ΠΑΙΔΟΨΥΧΟΛΟΓΟ ΓΙΑ ΤΟΝΩΣΗ ΤΗΣ ΑΥΤΟΠΕΠΟΙΘΗΣΗΣ.ΣΥΓΝΩΜΗ ΓΙΑ ΤΟ ΜΑΚΡΟΣΚΕΛΕΣ ΚΕΙΜΕΝΟ ΑΛΛΑ ΑΓΩΝΙΩ ΚΑΙ ΔΕΝ ΞΕΡΩ ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΚΑΛΥΤΕΡΟ ΓΙΑ ΤΟ ΠΑΙΔΙ.

ΜΙΑ ΩΡΑ ΜΕ ΕΙΔΙΚΗ ΠΑΙΔΑΓΩΓΟ ΣΤΟ ΣΠΙΤΙ Ή ΔΥΟ ΩΡΕΣ ΣΕ ΚΕΝΤΡΟ Ή ΝΑ ΨΑΞΩ ΓΙΑ ΤΗΝ ΜΕΘΟΔΟ DAVIS?

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. Το παιδί σας αντιμετωπίζει μία Ειδική Μαθησιακή Δυσκολία η οποία και έχει πλήξει πολλούς και διαφορετικούς τομείς της μαθησιακής επίδοσης (γραφή, ανάγνωση, ορθογραφία, φωνολογική ενημερότητα). Τα παιδιά με μαθησιακές δυσκολίες είναι πολύ συχνά απογοητευμένα με τις δυσκολίες τους που κάνουν τόσο εμφανή τη διαφορετικότητά τους στη μαθησιακή επίδοση μέσα στην Τάξη. Πολλά δεν αγαπούν πια τα μαθήματα, άλλα εμφανίζουν αρνητισμό στη μελέτη, άλλα προσπαθούν να τα αποφύγουν και σίγουρα μειώνεται πολύ βαθειά η αυτο-εκτίμησή τους. Κάτι τέτοιο από ότι διαφαίνεται συμβαίνει και με το παιδί σας. Κανονικά με βάση όλη τη βιβλιογραφία, τα παιδιά με μαθησιακές δυσκολίες, πρέπει να παρακολουθούν συνεδρίες μαθησιακής αποκατάστασης (είτε κατ’οίκον είτε σε εξειδικευμένα Κέντρα) μέχρι και την Α΄ Γυμνασίου και ποτέ δεν πρέπει να σταματούν προ της ολοκλήρωσης της Ε΄ Δημοτικού. Η εξαίρεση έγκειται μόνο στα παιδιά που εμφανίζουν κόπωση, οπότε και είναι καλό να το συζητήσουν αρχικά με τον/την Ψυχολόγο που συνεργάζεται μαζί τους. Το ίδιο και η οικογένεια σε συνεργασία με Ψυχολόγο Συμβουλευτικής. Αυτό ακριβώς σας προτείνουμε και εμείς. Αυτή τη συζήτηση ώστε να αποφασίσετε το καλύτερο για το παιδί σας. Μία βαθειά και ουσιαστική συζήτηση με τη Δ/νική Ομάδα του παιδιού. Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, Αλεξάνδρου Στράτος, Δ/ντής Προσέγγισης σε συνεργασία με το Τμήμα Ψυχολογικής Υποστηρίξεως του Κέντρου μας

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: Θα ήθελα να ρωτήσω τι επιπτώσεις μπορεί να προκαλέσει η αλλαγή περιβάλλοντος σε ένα παιδί???? Για παράδειγμα όταν σε μια οικογένεια η μητέρα πάει με το παιδί στην οικογένεια της μαμάς δηλαδή στο παππού και τη γιαγιά για περίπου 40 ημέρες χωρίς το μπαμπά ???? 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. Τα παιδιά ζουν με συγκεκριμένα μοτίβα και περιβάλλοντα που έχουν μάθει να ζουν και να περνούν άνετα, χωρίς όμως αυτό να σημαίνει ότι δεν μπορούν να γίνουν αλλαγές σε αυτά τα περιβάλλοντα αρκεί να έχουν προετοιμαστεί κατάλληλα και με ψυχραιμία από τους γονείς τους. Ο βασικότερος παράγοντας είναι η ηλικία του παιδιού (σε μικρότερες ηλικίες μπορεί να εμφανίσουν μεγαλύτερη ανησυχία που πολύ πιο δύσκολα μπορούμε να τους εξηγήσουμε τους λόγους που χρειάστηκε να γίνει αυτή η αλλαγή) ενώ σε μεγαλύτερες είναι πιο συζητήσιμα και εύκαμπτα. Δεν μας έχετε αναφέρει την ηλικία του παιδιού, οπότε είναι δύσκολο να τοποθετηθούμε ουσιαστικά στην ερώτησή σας. Θα ήταν καλό όμως να θυμάστε ότι οι μεγαλύτερες δυσκολίες (από τη στιγμή που το παιδί στην αλλαγή αυτή είναι μαζί με τον έναν από τους δύο γονείς), έρχεται από τη διαφωνία σε αυτή την απόφαση των γονέων, ιδίως όταν εκδηλώνεται αυτή η ένταση μπροστά στο παιδί. Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, Αλεξάνδρου Στράτος, Δ/ντής Προσέγγισης σε συνεργασία με το Τμήμα Ψυχολογικής Υποστηρίξεως του Κέντρου μας

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: Καλησπέρα. Έχω μια κορούλα 27 μηνών. είναι ένα πολύ γλυκό χαμογελαστό παιδί. Έχει πολύ καλό λόγο, κάνει φανταστικό και συμβολικό παιχνίδι, είναι τρυφερή, ζητεί πολύ να παίξει με άλλα παιδιά κ τα προσεγγίζει όπου κ να είμαστε. Είναι σχεδόν αυτόνομη στις δραστηριότητες καθημερινής ζωής, εκφράζει επιθυμίες κ προτιμήσεις, κάνει συζητήσεις, θέτει ερωτήσεις, φτιάχνει δικά της παραμύθια… Έχει αγγίξει στην ώρα τους όλα τα αναπτυξιακά ορόσημα (η μόνη δυσκολία είναι το ότι δεν χοροπηδάει ακόμα άλλα προσπαθεί κ το έχει καταφέρει μερικές φορές) και γενικά είναι ένα παιδί κοινωνικό κ ευχάριστο που προσαρμόζεται εύκολα κ συνεργάζεται. Μου έχει δημιουργηθεί μια ανησυχία όμως, κυρίως λόγω του ότι στο οικογενειακό μας περιβάλλον υπάρχει παιδί με Άσπεργκερ. Αυτό με κάνει να εξετάζω τη μικρή μου συνεχώς κ με αγχώνει…δεν ξέρω τι από αυτά που με ανησυχούν μπορεί να είναι κομμάτια παιδικότητας ή τι είναι «red flag«. Για παράδειγμα, μερικές φορές (αρκετά σπάνια) κλείνει τα αυτιά της με τα δάχτυλα της. Δεν το κάνει σε οξύ ή ξαφνικό ήχο ούτε όταν φοβάται, το κάνει σε άσχετες φάσεις πχ όταν ακούμε μουσική και παίρνει ένα πονηρό-ερευνητικό βλέμμα. Αυτό κρατεί μερικά δευτερόλεπτα κ μετά πάει παρακάτω…ανταποκρίνεται στο κάλεσμα κ ακολουθεί σύνθετες εντολές άλλα αν είναι απορροφημένη με κάτι ή αν τη μαλώνεις δεν σου δίνει πάντα σημασία, συμπεριφορικά όμως νομίζω…χορεύει τραγουδάει της αρέσει όμως να μουρμουρίζει κ ρυθμούς, ειδικά όταν είναι χαρούμενη πχ στη θάλασσα. Παίζει μερικές φορές με τα μάγουλα της πχ τα ρουφά ή σπρώχνει με τη γλώσσα της, κυρίως όμως απογευματινές ώρες κ έχω διαπιστώσει ότι ανατέλλουν οι τελευταίοι τραπεζίτες κ αν βάλει χέρι στο στόμα το βάζει πίσω πάνω στα ούλα… στη παιδική χαρά παίζει κ σκαρφαλώνει παντού, φοβάται λίγο να σκαρφαλώσει στο παιδότοπο μετά από μια πτώση πού είχε και δεν πολυσυμπαθεί τα καρουζελ κ συναφή παιχνίδια…τα έχει δοκιμάσει όμως κ αυτά δεν κάνει εκρήξεις. παλαιότερα φοβόταν τις μάσκες τώρα το ξεπερνά κ αυτό… Συγγνώμη για το τεράστιο κείμενο, όμως καταλαβαίνω πόσο δύσκολο είναι να πείτε κάτι χωρίς να έχετε δει το παιδί και το άγχος μου μερικές φορές είναι μεγάλο. Πιστεύετε ότι πρέπει να πάω το παιδί για αξιολόγηση ή όλα τα ανωτέρω δικαιολογούνται και αναμένονται με βάση την ηλικία της;;; Ευχαριστώ εκ των πρότερων. Να συμπληρώσω ότι και γνωστικά είναι σε πολύ καλό επίπεδο. Γνωρίζει χρώματα ζώα αριθμούς, αρχίσει κ αναπτύσσει ελεύθερο σχέδιο (φατσουλα, Ήλιο, λουλούδι).κάνει πάζλ, παίζει με μεγάλη γκάμα παιχνιδιών κ έχει πολλές ιδέες για νέους τρόπους παιχνιδιού, έχει πολύ καλή μνήμη και αγαπά πολύ τα παραμύθια. Επίσης θα ξεκινήσει το Σεπτέμβρη παιδικό σταθμό κάτι που ζήτησε μόνη της γιατί «θελει να κάνει φίλους» όπως μού είπε…

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. Θα θέλαμε να σας επισημάνουμε αρχικά ότι η βασική σας υποχρέωση αυτή τη στιγμή είναι να είστε μητέρα αυτού του 27μηνου παιδιού και όχι ένα άτομο που συνεχώς αξιολογεί τις αντιδράσεις του υπό ένα πρίσμα σκέψης «είναι ή όχι αυτό φυσιολογικό;» (κάτι που ταλαιπωρεί και το παιδί αλλά -πολύ περισσότερο- εσάς). Είναι απόλυτα κατανοητή η αυξημένη σας ευαισθητοποίηση λόγω του οικογενειακού σας ιστορικού αλλά δεν βοηθά καθόλου την απόλυτη αγάπη και φροντίδα και την τοποθέτηση δόμησης που θα πρέπει να δίνετε αυτή τη στιγμή στη μικρή που κάνει τα πρώτα της δειλά βήματα στο να κατανοήσει πώς λειτουργεί ο κόσμος μας αλλά και οι σχέσεις. Για το λόγο αυτό, κυριότερα από όλα τα άλλα «συμπτώματα» που αναφέρετε -που με βάση τις περιγραφές σας είναι «ήπια»-, θα σας ζητούσαμε να προχωρούσατε σε μία Αναπτυξιακή και Εργοθεραπευτική εκτίμηση για να παρακολουθηθεί η ψυχοκινητική εξέλιξη του παιδιού -και να ηρεμήσετε από αυτή την πλευρά- μέσω μίας εξειδικευμένης γνώμης και όχι της δικής σας αγωνιώδους καθημερινής αξιολόγησης. Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, Αλεξάνδρου Στράτος, Δ/ντής Προσέγγισης σε συνεργασία με το Τμήμα Ψυχολογικής Υποστηρίξεως του Κέντρου μας

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: Καλημέρα.. Έχω ένα εγγονό 4 χρόνων κοινωνικό χαρούμενο έξυπνο..θα ήθελα τη γνώμη σας αν είναι σωστό όταν θέλει να δει τηλεόραση με ρωτάει( μήπως με δει ο μπαμπάς από την κάμερα?)ο μπαμπάς και γιος μου επειδή είναι η δουλειά του με κάμερες και φοβάται για τον μικρό έχει τοποθετήσει κάμερες στο σπίτι για το οποίο ούτε η νύφη μου συμφωνεί. είναι σωστό να μην κάνει κάτι επειδή θα τον δουν και πώς να πείσω τον μπαμπά του αν αυτό είναι λάθος. Σας ευχαριστώ

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. Συχνά οι γονείς ανησυχούν για το παιδί με αποτέλεσμα να χρησιμοποιούν οποίο μέσο μπορούν για να τα προστατέψουν. Είναι ζήτημα κοινής απόφασης των γονέων πως θα χειριστούν το συγκεκριμένο ζήτημα. Σίγουρα το ότι ο μικρός φοβάται σημαίνει ότι δεν του έχει εξηγηθεί σωστά ο ρόλος της κάμερας. Συζητήστε με τους γονείς για την ανησυχία σας και το ποσό πιστεύεται ότι η κάμερα ταράζει το εγγονάκι σας και το μόνο που μπορείτε να κάνετε είναι να τους ζητήσετε να του δώσουν να καταλάβει την διαφορά ανάμεσα στην ασφάλεια και στην παρακολούθηση των συμπεριφορών του. Έτσι θα μπορεί το παιδάκι να λειτουργεί πιο αυθόρμητα κι όχι κάτω από συνθήκες φόβου. Καλή επιτυχία!! Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, Βασιλική Βουρλιόγκα, Τμήμα Ψυχολογικής Υποστηρίξεως του Κέντρου μας

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: Γεια σας ..Αντιμετωπίζω ένα πρόβλημα με την κόρη μου..Είναι 13 χρόνων αλλά είναι πολύ επιθετική και συνήθως νευριάζει εύκολα με αποτέλεσμα να αντιδρά φωνάζοντας μου όταν δεν γίνετε αυτό που επιθυμεί..Θέλει να βγαίνει τουλάχιστον 2 με 3 φορές την εβδομάδα για καφέ και φυσικά θέλει να βάφεται …κατά την γνώμη μου όμως πιστεύω πως δεν είναι η κατάλληλη ηλικία για να βαφτεί αλλά ούτε για να βγαίνει τόσες φορές την εβδομάδα …Κάθε φορά που της το λέω μου λέει πως πάντα την ξεχωρίζω από τις φίλες τις και πως την καταπιέζω και στην συνέχεια ξεσπά σε κλάματα…Τις έχω πει αρκετές φορές πως η κατάλληλη ηλικία για να βγάζει τα φρύδια της να αρχίζει να βάφεται και να βγαίνει συχνά είναι 15 αλλά αυτή όπως πάντα αντιδρά….Θα σας παρακαλούσα πάρα πολύ εάν μπορέσετε να μου πείτε τι να κάνω σε μια τέτοια περίπτωση. Ευχαριστώ πολύ.

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. Η εφηβεία είναι μια ηλικία με πολλές αλλαγές. Η πρώτη φάση της εφηβείας στην οποία βρίσκεται η κόρη σας χαρακτηρίζεται κυρίως από ένταση και αμφιθυμία. Καλό είναι να την ακούτε λίγο πιο ενεργητικά λέγοντας της πιο συχνά ότι την κατανοείτε. Από την άλλη πλευρά χρειάζεται να κατανοήσει τους κανόνες της οικογένειας όπως αυτοί τίθενται από τους γονείς. Φαίνεται ότι υπάρχει μια δυσκολία κι ενδεχομένως μια ασάφεια για το ποιοι κανόνες ισχύουν. Το αν εσείς κρίνετε ότι δεν είναι κατάλληλη ηλικία ή όχι σε αυτή την φάση είναι δύσκολο να το ακούσει η κόρη της. Αποφύγετε τις δογματικές απόψεις και συμπορευτείτε στα θέλω της αλλά θέτοντας κανόνες. Για παράδειγμα: μπορείς να βγαίνεις αλλά μόνο δύο φορές την εβδομάδα, μπορείς να χρησιμοποιήσεις μακιγιάζ αλλά διακριτικά ώστε να σε αναδεικνύει κτλ.. Επίσης συζητείστε μαζί της και προσπαθήστε να την ακούτε χωρίς να γίνεστε επικριτική ώστε να βελτιώσετε την επικοινωνία σας μαζί της. Αν οι εντάσεις κι ο θυμός εμπεριέχουν και λεκτική και σωματική βία καλό είναι να ζητήσετε πιο εξατομικευμένη συμβουλή από κάποιον ειδικό. Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, Βασιλική Βουρλιόγκα, Τμήμα Ψυχολογικής Υποστηρίξεως του Κέντρου μας

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: Καλή σας ημέρα. Θα ήθελα να σας κάνω μία ερώτηση. Έχω ένα γιο πέντε χρονών και έξι μηνών και η δασκάλα του στο νήπιο διαπίστωσε ότι το παιδί γράφει αυτό που ακούει χωρίς να κοιτάει στον πίνακα. Μας είπε ότι το παιδί έχει σπάσει τον κώδικα γραφής. Θα ήθελα να μάθω τι σημαίνει αυτο. Ευχαριστώ.

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. Στην ηλικία των 5,5 ετών το παιδί αναμένεται στην καλύτερη των περιπτώσεων να γνωρίζει να γράφει όλα τα κεφαλαία γράμματα (σε αντιγραφή), μερικά από μνήμης και τους αριθμούς. Μπορείτε να διαβάσετε και το λινκ

http://www.proseggisi.gr/%CE%B7-%CE%B1%CE%BD%CE%AC%CF%80%CF%84%CF%85%CE%BE%CE%B7-%CF%84%CE%B7%CF%82-%CE%B3%CF%81%CE%B1%CF%86%CE%BF%CE%BA%CE%B9%CE%BD%CE%B7%CF%84%CE%B9%CE%BA%CF%8C%CF%84%CE%B7%CF%84%CE%B1%CF%82-%CF%83%CF%84/

Η κωδικοποίηση της γραφής πραγματώνεται κατά μέσο όρο ένα 4μηνο μετά την ένταξη του παιδιού στην Α΄ Δημοτικού. Σε αυτή την ηλικία, άλλα παιδιά γράφουν αυτό που βλέπουν (πιστή αντιγραφή) και άλλα γράφουν τον φωνολογικό κώδικα χωρίς να δώσουν σημασία στην ακρίβεια των γραφομένων (πχ γράφουν «ινε» αντί για «είναι» γιατί ακολουθούν το φωνολογικό και όχι τον ορθογραφικό ή τον αντιγραφικό κώδικα. ΕΠΙΜΕΝΟΥΜΕ όμως: είναι πολύ μικρό το παιδί (και προφανώς με καλό φωνολογικό κώδικα) για να το υποβάλλουμε σε ασκήσεις απαίτησης γραφής (θέλουμε να σας επιστήσουμε και την προσοχή ότι η έρευνα αποδεικνύει ότι όσο συντομότερα εντάσσονται τα παιδιά στη γραφή, τόσο μεγαλύτερα ποσοστά δυσγραφίας αντιμετωπίζουν). Χρησιμοποιείστε λοιπόν γραφοκινητικές ασκήσεις και ασκήσεις προγραφής για αύξηση της επιδεξιότητας και όχι γραφή. Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, Αλεξάνδρου Στράτος, Δ/ντής Προσέγγισης σε συνεργασία με το Τμήμα Ψυχολογικής Υποστηρίξεως του Κέντρου μας

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: Καλησπέρα σας και συγχαρητήρια για την προσφορά σας. Ο γιος μου είναι 5 ετών και φοβάται το σχολείο και όλες τις δραστηριότητες που υπάρχει κάποιος δάσκαλος, γενικά όπου υπάρχουν πολλά παιδιά που ακολουθούν καθοδήγηση δασκάλου/ας. Δεν έχει πάει παιδικό και στο νηπιαγωγείο στα μικρά νήπια όπου ήταν η πρώτη επαφή με το σχολείο έβγαλε την φοβία αυτη, σε αυτό συνέβαλαν και η δασκάλες του νηπιαγωγείου διότι ήταν πολύ απότομες τις πρώτες ημέρες έτσι ώστε ο μικρός το πήρε πολύ στραβά και δεν ήθελε να ξαναπάει σχολείο, δεν τον πιέσαμε και εμείς και τον αφήσαμε για ένα διάστημα χωρίς αποτέλεσμα όμως γιατί στη πορεία κάθε φορά που συζητάμε για σχολείο ανγχονεται και εμφανίζει φαγούρα στο πρόσωπο και νευρικές κινήσεις. Τον Σεπτέμβριο θα πρέπει να πάει αναγκαστικά στο νηπιαγωγείο και δεν ξέρουμε τι πρέπει να κάνουμε. Σας ευχαριστώ και περιμένω απάντηση σας

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. Από ότι φαίνεται, το παιδί σας αντιμετωπίζει μία σοβαρή δυσκολία να αντιμετωπίσει το άγχος του που δεν ξέρουμε από πού προέρχεται. Οι αιτίες μπορεί να είναι ποικίλες (ενδεικτικά σας αναφέρουμε: Άγχος αποχωρισμού, Φοβία, Χαμηλή αυτοεικόνα, Δυσκολίες κοινωνικοποίησης, Επικοινωνιακές δυσκολίες, Δυσκολίες κατανόησης ομιλίας, Δυσπραξία, Διαταραχές Αισθητηριακής επεξεργασίας, Απουσία ευελιξίας σκέψης κλπ). Αρχικά λοιπόν θα πρέπει να οριστεί η δυσκολία του παιδιού μέσω μίας αξιολόγησης από διεπιστημονική ομάδα. Οι ειδικοί θα σας ενημερώσουν από πού πηγάζει αυτό το άγχος και τι θα πρέπει να γίνει. Θα σας συστήναμε να προβείτε σύντομα σε αυτή την αξιολόγηση, επειδή η υπαναχώρηση που επιδείξατε στο άγχος του παιδιού πιθανά να το αυξήσει και θα χρειαστείτε κατάλληλους μηχανισμούς αντιμετώπισής του. Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, Αλεξάνδρου Στράτος, Δ/ντής Προσέγγισης σε συνεργασία με το Τμήμα Ψυχολογικής Υποστηρίξεως του Κέντρου μας

—————————————–

 ΕΡΩΤΗΣΗ: Καλησπέρα σας! ήθελα τη γνώμη σας για κάτι που με απασχολεί με τον γιο μου. Είναι 11 ετών. καλός μαθητής ,χωρίς προβλήματα γενικά στο σχολείο. ασχολείται με το ποδόσφαιρο, όπου ούτε και εκεί υπάρχει κάποιο εμφανές πρόβλημα. Από το Πάσχα και μέχρι και σήμερα, περίπου 3 φορές την εβδομάδα ,από τη στιγμή που ξεκινάει να βραδιάζει τον πιάνει έντονο άγχος για την ώρα, ότι δεν θα μπορέσει να τον πάρει ο ύπνος και κλαίει πολύ. πραγματικά δεν μπορούμε να αποδώσουμε κάπου αυτή την αλλαγή. Θα με ενδιέφερε πολύ η γνώμη σας. Ευχαριστώ εκ των προτέρων.

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. Αναφέρεστε προφανώς σε μία δυσκολία διαχείρισης άγχους του παιδιού σας. Θα πρέπει όμως να διερευνηθεί μία πολύ σημαντική λεπτομέρεια: Εάν υπήρχαν και άλλες εκδηλώσεις άγχους του παιδιού. Συνήθως υπάρχει ένα ιστορικό άγχους στα παιδιά που ξαφνικά εμφανίζουν μία πιο σημαντική και αξιοσημείωτη δυσκολία στο μηχανισμό της σκέψης τους. Θα αφήσετε λίγο χρόνο, 10-15 ημέρες χωρίς να δείξετε σημεία ανησυχίας ή φόβου. Εάν επιμείνουν αυτές οι δυσκολίες, τότε θα ήταν καλό να το συζητήσετε με έναν/μία Ψυχολόγο, που θα σας καθοδηγήσεις ποια θα ήταν τα καλύτερα βήματα για να αντιμετωπιστεί η δυσκολία. Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, Αλεξάνδρου Στράτος, Δ/ντής Προσέγγισης σε συνεργασία με το Τμήμα Ψυχολογικής Υποστηρίξεως του Κέντρου μας

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: Καλημέρα .Θα ήθελα να με βοηθήσετε σε κάτι που εδώ και αρκετό καιρό μας βασανίζει. Έχω ένα αγόρι ηλικίας 12 χρόνων περίπου τελειώνει την ΣΤ και όπως είναι φυσικό πάμε γυμνάσιο του χρόνου. Μένουμε λίγο έξω από ….. (αναφέρεται η πόλη) και το γυμνάσιο που θα πάει είναι εκεί. Εκείνος το θέλει πολύ γιατί θα πάει με τους φίλους του και νιώθει ωραία το σχολείο έχει κάνει και μια προετοιμασία και τούς  πήγε εκδρομή να γνωρίσουν το γυμνάσιο εκεί έχει κι άλλους φίλους απ την αθλητική ομάδα που παίζει .Ο μπαμπάς όμως έχει αντίθετη άποψη για το συγκεκριμένο γυμνάσιο δεν του αρέσει γιατί στην συγκεκριμένη περιοχή ζουν αρκετοί …….. (αναφέρονται εθνότητες) που πηγαίνουν κι αυτά εκεί όπως είναι φυσικό δεν είναι ρατσιστής άλλα το βλέπει αλλιώς με φόβο δεν θα πω κάτι άλλο γιατί εγώ είμαι αντίθετη μ αυτή την άποψη. θέλει να τον πάει σε γυμνάσιο μέσα στην πόλη ο μικρός είναι αρνητικός δεν θέλει είναι ένα κλειστό παιδί  σε γενικές γραμμές ένα πολύ καλό παιδί ένας πολύ καλός αθλητής χωρίς καθόλου ξεσπάσματα με δική μου παρότρυνση του είπα να μιλήσει με το μπαμπά του να το συζητήσει. θα ήθελα να με βοηθήσετε είναι μια δύσκολη μετάβαση το δημοτικό στο γυμνάσιο έρχεται και η εφηβεία δεν θέλω να ξεκινήσει αρνητικά όλο αυτό. Οι ψυχολόγοι του σχολείου μας εδώ όταν μας μίλησαν μας είπαν ότι αν δεν θέλει να μην τον πιέσουμε άλλα ο μπαμπάς του αντιδρά κι εκείνος πολύ πεισματικά. Πως να το χειριστώ;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. Η μετάβαση του παιδιού από το Δημοτικό στο Γυμνάσιο είναι μία πολύ κρίσιμη περίοδος στην ηλικία του αφού έρχεται ταυτόχρονα και με την εφηβεία του. Πολλά παιδιά αντιμετωπίζουν αυτή την αλλαγή με στρες και φόβο. Για αυτό το λόγο κρίνεται σκόπιμη η ένταξη του εφήβου σε Γυμνάσιο όπου θα υπάρχουν και πρώην συμμαθητές του από το Δημοτικό ώστε να έχει ένα καλό πλαίσιο αναφοράς με ανθρώπους που ήδη γνωρίζει. Από την άλλη, θα πρέπει να είναι ένα πλαίσιο που να ταιριάζει με το δυναμικό του εφήβου. Και φυσικά δεν μιλάμε για τον πληθυσμό όσον αφορά την χώρα καταγωγής των μαθητών, αλλά όσον αφορά το γενικότερο δυναμικό των μαθητών και των καθηγητών. Κρίνουμε σκόπιμο λοιπόν να το συζητήσετε με το σύζυγο και να του αναπτύξετε τα δικά σας επιχειρήματα, αλλά να ακούσετε και εσείς προσεχτικά τα δικά του. Από την άλλη, εάν σας απασχολεί κάτι όσον αφορά το συναίσθημα του παιδιού σας, θα ήταν καλό να εξεταστεί το παιδί από κάποιον/α Παιδοψυχολόγο, ώστε να σας αναλύσει τους μηχανισμούς σκέψης και συναισθηματικής διαχείρισης του εφήβου και να σας αναλύσει ποια θα ήταν η καλύτερη προτεινόμενη λύση.  Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, Αλεξάνδρου Στράτος, Δ/ντής Προσέγγισης σε συνεργασία με το Τμήμα Ψυχολογικής Υποστηρίξεως του Κέντρου μας

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: Καλημέρα σας,έχω ένα αγοράκι που το καλοκαίρι θα κλείσει τα 4. Είναι το μοναδικό μας παιδάκι. Είναι ένα πολύ κοινωνικό παιδί και δεν δείχνει να δυσκολεύεται καθόλου στις συναναστροφές. Δείχνει πάντα να τον ενδιαφέρει το μοίρασμα και το παιχνίδι με άλλα παιδιά παρά το να κάθεται και να παίζει μόνο του. Αυτό που μας προβληματίζει με το σύζυγο είναι ότι τυχαίνει πάρα πολλές φορές άλλα παιδάκια να μη θέλουν να παίξουν μαζί του. Εκείνος δείχνει να στεναχωριέται. Πώς μπορώ να βοηθήσω το παιδί να κάνει παρέες να μη στεναχωριέται όταν τον απορρίπτουν και ταυτόχρονα να μην χάσει αυτό τον αυθορμητισμό του; Σας ευχαριστώ πολύ

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. Περιγράφετε το παιδί σας σαν ένα παιδί κοινωνικό που επιθυμεί να κάνει σχέσεις με άλλα παιδιά μεν, αλλά βλέπουμε ότι τα άλλα παιδιά δεν επιθυμούν -πιθανά συχνά- να κοινωνικοποιούνται μαζί του και να αναπτύξουν σχέση. Αυτό συμβαίνει συχνά όταν τα παιδιά αντιμετωπίζουν τρεις πιθανές δυσκολίες: (α). κινητική αδεξιότητα (οπότε δεν παίζουν καλά με τα άλλα παιδιά, αποτυγχάνουν και τα άλλα παιδιά θυμώνουν), (β). διάσπαση προσοχής ή υπερκινητικότητα (οπότε παρεμβαίνουν με λάθος τρόπο στα παιχνίδια των άλλων παιδιών λόγω παρορμητικότητας ή μη ελεγχόμενου αυθορμητισμού) και (γ). αδεξιότητα  στον τρόπο κοινωνικής επικοινωνίας (οπότε δεν επικοινωνούν κατάλληλα ως προς την κατάσταση με τα άλλα παιδιά και έτσι δεν γίνονται αποδεκτά). Από την άλλη φυσικά, όλα τα παιδιά βιώνουν κοινωνική απόρριψη από κάποια παιδιά (δεν μπορούμε να κάνουμε παρέα με όλους τους ανθρώπους που θέλουμε), κάτι που τα στενοχωρεί μεν, αλλά είναι καλό να το συζητήσετε με το παιδί σας πολύ απλά και με μεγάλη ψυχραιμία. Εάν πιστεύετε ότι σας απασχολούν κάποια από τις 3 παραπάνω πιθανές δυσκολίες, θα ήταν καλό να απευθυνθείτε σε κάποιον ειδικό για να γίνει μία εξέταση, αφού πρώτα συμβουλευτείτε και τη γνώμη της Νηπιαγωγού. Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, Αλεξάνδρου Στράτος, Δ/ντής Προσέγγισης σε συνεργασία με το Τμήμα Ψυχολογικής Υποστηρίξεως του Κέντρου μας

————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ 2: Καταρχήν να σας ευχαριστήσω θερμά για την άμεση απάντησή σας. Είναι εξαιρετικό που μπορείτε να απαντάτε σε προβλήματα που απασχολούν τους γονείς τόσο άμεσα.  Από την απάντηση σας καταλαβαίνω ότι δεν έχω εξηγήσει σωστά τον προβληματισμό μου. Προφανώς και πολλά παιδάκια παίζουν μαζί του και μάλιστα η νηπιαγωγός μου τον περιγράφει σαν ένα φυσιολογικό παιδάκι που κοινωνικοποιείται εύκολα και προσαρμόζεται στις καταστάσεις χωρίς κανένα πρόβλημα στη συμπεριφορά του.   Αυτό που δεν ξέρω πως να χειριστώ είναι πως να αντιδράσω εγώ ή τι να πω στον ίδιο για να τον βοηθήσω όταν κάποιο παιδάκι δεν θέλει να παίξει μαζί του.  Για παράδειγμα έχουμε στον οικογενειακό μας κύκλο ένα κοριτσάκι που το ίδιο έχει πολλά προβλήματα συμπεριφοράς (διαπιστωμένα και από ειδικούς) και όποτε πάμε σπίτι τους δεν δέχεται να παίξει κάποιο παιχνίδι ή ακόμα και να μοιραστεί τα παιχνιδάκια της. Εγώ όταν βρίσκομαι μπροστά σε μια σκηνή που το δικό μου παιδί της ζητάει να παίξουν και εκείνη αρνείται πρέπει να παρέμβω ή όχι? Αλλά και γενικότερα με άγνωστα παιδάκια πρέπει κάπως να συμβουλεύω το παιδί μου? Σας ζητώ συγνώμη αν γίνομαι φορτική και σας ευχαριστώ εκ των προτέρων. Καλή συνέχεια στο έργο σας

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Σας ευχαριστούμε για την εκ νέου επικοινωνία σας. Δεν επιθυμούν όλα τα παιδάκια να παίξουν με όλα τα παιδάκια. Και αυτό το εξηγούμε, απλά και με ψυχραιμία, στο παιδί μας. Υπάρχουν κάποια παιδάκια που θέλουν να είναι μοναχικά, όπως και κάποια παιδάκια που δεν θέλουν ιδιαίτερα να παίζουν, κάτι που εξηγούμε στο παιδί μας ότι είναι δικαίωμά τους και πρέπει να το σεβαστούμε. Φυσικά και αυτό μπορεί να πληγώσει το παιδί μας, οπότε και οφείλουμε να το παρηγορήσουμε για αυτό, χωρίς να παρέμβουμε στην κοινωνική του προσπάθεια για διαντίδραση. Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, Αλεξάνδρου Στράτος, Δ/ντής Προσέγγισης σε συνεργασία με το Τμήμα Ψυχολογικής Υποστηρίξεως του Κέντρου μας

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: Καλημέρα σας. Έχουμε χωρίσει εδώ και 1 1/2 χρόνο περίπου. Το συγκριμένο διαζύγιο είναι από τα «ιδιαίτερα δύσκολα». Τα παιδιά είναι 16 και 12 χρονών. Ενώ μένουμε σε  πολύ κοντινή απόσταση, δεν βλέπει πια τα παιδιά, δεν ασχολείται με οτιδήποτε έχει να κάνει με την καθημερινότητα τους. Δεν τα πάει κάποια ημέρα σχολείο, σε μάθημα, δεν ξέρει τη ζωή τους. Αρκείται σε κάποιο τηλεφώνημα και στα σαββατοκύριακα που έχει μαζί τους, στα οποία δυστυχώς τις τελευταίες φορές θα κανονίσει να βγει. Ο γιος μου (16) τα 2 τελευταία σκ τα οποία ήταν «του πατέρα τους» δεν έμεινε μαζί του. Πριν λίγες ημέρες η κόρη μου (12) μου είπε ότι δεν θέλει να πάει. Άλλες φορές το παλεύω άλλες λέω από μέσα μου «του αξίζει» άλλα καταλήγω απλά στο να κάνουν τα παιδιά αυτό που νιώθουν. Να σημειώσω ότι η προσωπική και κοινωνική ζωή μου είναι κανονική και είμαι ευχαριστημένη όπως εξελίσσεται. Τα παιδιά μου όμως είναι πάντα προτεραιότητα. Ουσιαστικά, εμένα έχουν μόνο. Τα μεγάλα άγχη μου είναι ότι απ ότι φαίνεται τα παιδιά θα μεγαλώσουν με την πλήρη απουσία του πατέρα τους (συναισθηματική και οικονομική). Το παλεύω κατά καιρούς με καλό, με άσχημο τρόπο στη συνέχεια το αφήνω για να υπάρχει ηρεμία άλλα παρατηρώ ότι όσο το αφήνω βλέπει τα παιδιά λιγότερο. Τα παιδιά βλέπουν, κρίνουν και πράττουν αναλόγως άλλα στο τέλος της ημέρας, ζουν την πλήρη απουσία του πατέρα τους. -ποια πιστεύετε είναι η καλύτερη αντιμετώπιση?

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. Τα διαζύγια δυστυχώς σπάνια είναι ομαλά και πολλές φορές οι επιπλοκές τους έχουν βαρύ συναισθηματικό αντίκτυπο στα μέλη μιας οικογένειας! Είναι καλό ανεξάρτητα από τις δυσκολίες να παραμένετε σταθερή στα συμφωνηθέντα κυρίως απέναντι στα παιδιά σας. Εκείνα δυστυχώς βρίσκονται σε πιο δύσκολη θέση από ότι οι ενήλικες. Βοηθά οπότε εσείς να γνωστοποιείται στα παιδιά σας εγκαίρως πότε θα δουν τον μπαμπά κι αν εκείνος δεν είναι διαθέσιμος να είστε εκεί για τα παιδιά σας ώστε να τα ακούτε συναισθηματικά χωρίς να τα επιβαρύνεται με την φόρτιση που ενδεχομένως έχετε λόγω της κακής συνεννόησης. Αν έχουν λοιπόν παράπονα ακούστε τα κι ενισχύστε τα να μιλήσουν στον πατέρα τους για τα παράπονά τους. Αν πάλι δεν έχουν παράπονα και δέχονται την κατάσταση ως έχει τότε πάλι να είστε εκεί για εκείνα δείχνοντας τους εμπιστοσύνη. Έχει λοιπόν σημασία να νιώθουν πως είστε διαθέσιμη να τα κατανοείτε χωρίς να νιώθουν ότι πρέπει να σας προστατέψουν. Θα ήταν καλό αν δεν το έχετε ήδη κάνει να συμβουλευτείτε και κάποιον ειδικό ώστε να γίνει μια πιο εξατομικευμένη προσέγγιση των δυσκολιών που αντιμετωπίζετε. Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, Βουρλιόγκα Βασιλική, Ψυχολόγος Κέντρου Προσέγγιση

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: καλημέρα σας θα ήθελα να σας ρωτήσω σχετικά με τον γιό μου και τις δυσκολίες του. (μαθησιακές δυσκολίες ( δυσορθογραφία ). Έχουμε ήδη απευθυνθεί σε κάποιο κέντρο από το τέλος της σχολικής χρονιάς της τρίτης δημοτικού διαγνώστηκε με μαθησιακές δυσκολίες – δυσορθογραφία .τώρα τελειώνει την πέμπτη δημοτικού το παιδί, ξέχασα να αναφέρω πως περάσαμε από το Κ.Ε.ΔΥ  τον Σεπτέμβρη. ενώ λοιπόν την πρώτη χρονιά των συνεδριών της λογοθεραπείας μας είχαμε βελτίωση  φέτος έχουμε κάνει τεράστια πτώση και ενώ το επισημαίναμε στον λογοθεραπευτή και μας καθησύχαζε , εχθές μας είπε πως δεν βελτιώνετε και πρέπει να κάνουμε νοητικό έλεγχο στο παιδί , σε κέντρο που θα μας υποδείξει αυτός στην Αθήνα! (είμαστε στην επαρχεία.)Θα ήθελα να με ενημερώσετε για τις υποχρεώσεις του λογοθεραπευτή απέναντι μας γιατί δεν είχαμε ποτέ καμία ενημέρωση σχετικά με την πρόοδο του παιδιού παρά μόνο μία φορά στα 2 χρόνια και κατά πόσο είναι λογικό ενώ κάνουμε υποτίθεται λογοθεραπείες να επιμένει να προσλάβουμε ειδικό παιδαγωγό στο σπίτι για να διαβάζει το παιδί τον οποίο βέβαια μας συστήνει ο ίδιος. Τέλος θα ήθελα να μου πείτε εσείς τι θεραπείες θα προτείνατε στην περίπτωση του παιδιού μου και τί πλάνο θα είχατε . ΣΑΣ ΕΥΧΑΡΙΣΤΏ ΕΚ ΤΩΝ ΠΡΟΤΈΡΩΝ ΜΕ ΕΚΤΊΜΗΣΗ Η ΑΠΕΛΠΙΣΜΈΝΗ ΜΗΤΈΡΑ ΤΟΥ 11ΧΡΟΝΟΥ.

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. Οι μαθησιακές δυσκολίες είναι μία αναπτυξιακή δυσκολία που επηρεάζει όλη την επίδοση του παιδιού στη μαθησιακή επίδοση (εάν υπόκεινται στις γενικευμένες) ή σε συγκεκριμένες περιοχές (εάν υπόκεινται στις ειδικές μαθησιακές δυσκολίες). Τα ΚΕΔΔΥ, για να προχωρήσουν στη διαφοροδιάγνωση, πραγματοποιούν έλεγχο νοητικού δυναμικού μέσω του WISC III Ή IV (τελευταία έκδοση), οπότε προφανώς το παιδί σας έχει υποβληθεί σε ψυχομετρικό έλεγχο. Εάν όχι, πραγματικά είναι καλό να γίνει (είτε σε ιδιωτικό, είτε σε κρατικό πλαίσιο). Επιπρόσθετα αντιλαμβανόμαστε ότι υπάρχει ένας προβληματισμός όσον αφορά την εμπιστοσύνη σας στο συνάδελφο και τη μεθοδολογία επιβοήθησής του στο παιδί σας, κάτι για το οποίο δεν μπορούμε να σας πούμε κάτι περαιτέρω πλην ίσως να το συζητούσατε μαζί του/της. Από ότι όμως κατανοούμε, ο/η συνάδελφος κρίνει ότι δεν δύναται να βοηθηθεί το παιδί σας από ένα Λογοθεραπευτικό πρόγραμμα και κρίνει ότι θα χρειαζόταν μία Ειδική Μαθησιακή παρέμβαση. Κρίνουμε ότι θα ήταν καλό να συζητήσετε το προτεινόμενο θεραπευτικό πρόγραμμα με τον Ιατρό που ήδη έχει γνωμοδοτήσει για το παιδί σας και ταυτόχρονα να υπήρχε μία διεπιστημονική συνεργασία του ιδίου με τον/την Λογοθεραπευτή/τρια που επιβοηθά το παιδί σας. Η Ε΄ Δημοτικού είναι μία πολύ δύσκολη τάξη και πολύ συχνά τα παιδιά δυσκολεύονται πάρα πολύ να ανταποκριθούν. Η επιλογή σας είναι διπλή: Είτε ζητάτε μία δεύτερη γνώμη, είτε εμπιστεύεστε τα λεγόμενα του θεράποντα ειδικού και ακολουθείτε τις συμβουλές του. Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, Αλεξάνδρου Στράτος, Δ/ντής Προσέγγισης

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: Καλησπέρα!   Έχω έναν γιο 14 ετών με σύνδρομο Άσπεργκερ.  Μόλις τελείωσε την β γυμνασίου . Μια χρονιά γεμάτη άγχος! Θα ήθελα  να ρωτήσω που μπορώ να βρω οδηγίες προς τους εκπαιδευτικούς για τα παιδιά αυτά. Να είναι επίσημο έγγραφο ώστε και στο σχολείο να το λάβουν σοβαρά υπόψη τους.   Από το ΚΕΔΔΥ δεν μπορούν να δώσουν.   Σας παρακαλώ βοηθήστε με. Οι καθηγητές δεν ξέρουν πως πρέπει να αντιμετωπίσουν αυτά τα παιδιά.  Ευχαριστώ. 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: ΣΑΣ ΕΥΧΑΡΙΣΤΟΥΜΕ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ ΣΑΣ. ΚΡΙΝΟΥΜΕ ΟΤΙ ΤΟ ΚΑΛΥΤΕΡΟ ΒΟΗΘΗΜΑ ΕΙΝΑΙ ΣΤΗΝ ΕΞΗΣ ΔΙΕΥΘΥΝΣΗ:

http://prosvasimo.gr/docs/pdf/epimorfwtiko-uliko-autismos/Autismos_3.pdf

Με τιμή, Αλεξάνδρου Στράτος, Δ/ντής Προσέγγισης

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: Καλημέρα, Σας είχα ξαναστείλει μήνυμα για την κόρη μου που ήταν 15 μηνών και την ανησυχία μου για αυτισμό, λόγω του ιστορικού (αυτισμός στον ανιψιό μας). Η κόρη μου σχεδόν 20μηνων τώρα, έχει ένα λεξιλόγιο γύρω στις 22 λέξεις το οποίο αυξάνεται συνεχώς, και το χρησιμοποιεί καθημερινά για κάνει γνωστές τις ανάγκες της (μου ζητά την πιπίλα, το νερό όταν διψάσει, φαγητό κτλ) Επίσης έχει αρχίσει και λέει 2 λέξεις μαζί «μαμά πάρε». Δεν υπάρχει δλδ πρόβλημα επικοινωνίας ξέρω τι θέλει κ πότε. Μου δείχνει κ κοιτάζει πίσω σε εμένα (υπάρχει δλδ κοινή προσοχή), τρώει μόνη της, ξέρει να κάνει τους ήχους πάνω από 10 ζώων (δεν τα μετρώ σαν λέξεις αυτά), ξέρει 9 σημεία του σώματος της να τα δείχνει, ξέρει να σου δείξει πολλά σημεία μέσα στο σπίτι (που είναι το ρολόι, η κουρτίνα η πόρτα κτλ), σκαρφαλώνει παντού κ όταν κάπου δεν είναι σίγουρη ζητά βοήθεια, τρώει από όλα (εκτός αυγό) και κοιμάται καλά. Μιμείται. χαιρετά αυθόρμητα. Και γενικά κάνει όλες τις χειρονομίες (παλαμάκια, πεταλούδα κτλ) Γενικά είναι ένα έξυπνο παιδί που μαθαίνει σχετικά εύκολα. Με τις εντολές τώρα, αν τις πεις να σου δείξει κάτι θα το κάνει στο 100% αν τις πεις φέρε μου αυτό θα το κάνει όχι με συνέπεια πχ θα φέρει την πιπίλα, το νερό, τα παπούτσια, θα δώσει κάτι σε κάποιον άλλο αν της πεις, αλλά αν της πεις κάτι «δύσκολο» πχ φέρε τα τουβλάκια (δλδ κάτι που δεν το κάνει συχνά) μπορεί και να μην το φέρει! Είναι ένα παιδί που  δεν θα το ονόμαζα «εύκολο» είναι αρκετά επιμονή όταν θέλει κάτι και κλαίει αν δεν κάνει αυτό που θέλει αλλά σπίτι το ξεπερνάμε εύκολα.. Το πρόβλημα μου είναι όταν είμαστε έξω σε κάποιο πάρκο. Δεν με ακούει καθόλου πάει εκεί που θέλει και αν πάω να την πάρω τσιρίζει και κάνει τόξο το σώμα της και αισθάνομαι ότι γινόμαστε θέαμα.. Βεβαία θα κοιτάξει πίσω να δει που είμαστε, αλλά θα συνεχίσει την πορεία της, αν επιμείνω θα βάλει τα κλάματα και ίσως έρθει.  Αυτό είναι και το βασικό μου πρόβλημα..ενθουσιάζεται πολύ με το χώρο και δεν με ακούει.. δλδ μπορεί να πηγαίνει και να παίρνει τα πράγματα των ανθρώπων, να σκαρφαλώνει στα παγκάκια, να τις κάνει κάτι εντύπωση που βρίσκεται κάτω πχ ένα σκουπίδι και να θέλει να το πιάσει. Κούνια, τραμπάλα κτλ θα κάτσει κυριολεκτικά 1 λεπτό και θα θέλει να πάει κάπου αλλού γτ κάτι άλλο της τράβηξε την προσοχή. Όσο αφορά την κοινωνικότητα της είναι ένα παιδί που του αρέσει πολύ το έξω, χαίρεται πολύ όταν έχουμε κόσμο στο σπίτι! Με τους μεγάλους τα πάει πολύ καλά, το ίδιο και με τα μεγαλύτερα παιδιά.. με τα συνομήλικα τώρα έχω παρατηρήσει όταν βρίσκεται στο σπίτι μας και έρθει κάποιο άλλο παιδί θα ασχοληθεί μαζί του πχ θα του δώσει κανένα παιχνίδι..όταν είμαστε έξω όμως θα ασχοληθεί με το περιβάλλον και πιο σπάνια θα πάει σε κάποιο παιδί. Αν την προσελκύσει κάποιο άλλο παιδί δεν είναι επιθετική θα του χαμογελάσει η θα κάτσει να την αγκαλιάσει.. Και αν της πεις «κάνε καλό το παιδάκι», θα το κάνει. Αλλά αν στο σπίτι έχουμε πχ μια μαμά και το παιδί της, θα ασχοληθεί με το παιδί ναι μεν αλλά περισσότερο θα ασχοληθεί με την μαμά του παιδιού, θα της δίνει παιχνίδια η θα της ζητά αγκαλιά. Να σημειώσω ότι ακόμα περιπατάει περιστασιακά στις μύτες (το κάνει από 15 μηνών). Στο Mchat έχει σκορ 0 η 1, δεν καταλαβαίνω την ερώτηση να κοιτάζει εκεί που κοιτά, αν απλώς σηκώσω το κεφάλι και κοιτάξω το ταβάνι, δεν θα το κάνει, αν της πω όμως «κοίτα εκεί», θα το κάνει. Επίσης αν ψάχνει κάτι και της πω » εκεί είναι», δείχνοντας της με το βλέμμα θα κοιτάξει εκεί. Θα με ενδιέφερε πολύ η γνώμη σας, αν βλέπετε κάποιο πρόβλημα.

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Σας ευχαριστούμε για την εκ νέου επικοινωνία σας. Είδατε ότι σε κάποιους τομείς το παιδί σας εξελίσσεται πολύ ικανοποιητικά αλλά σε κάποιους άλλους δυσκολεύεται ακόμη. Σας αποστέλλουμε 2 ερωτηματολόγια που θα ήταν καλό να τα συμπληρώνατε για να διαπίστωνε η Δ/νική μας ομάδα εάν συντρέχει κάποιος λόγος να γινόταν μία αξιολόγηση του παιδιού από κάποιον ειδικό ή όχι. Και πάντα μην ξεχνάτε: (1) δεν είναι μόνο ο αυτισμός μία Αναπτυξιακή δυσκολία. Μπορεί να υπάρχει πχ δυσπραξία ή κάποια ανωριμότητα σε κάποιους τομείς ή προοίμιο υπερκινητικότητας και (2) δεν είναι όλες οι ιδιαιτερότητες των παιδιών υποχρεωτικά Αναπτυξιακή δυσκολία. Στην ερώτηση του M-CHAT, είναι εάν κοιτάζει μόνο εάν κοιτάζετε επίμονα χωρίς να πείτε «κοίτα». Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, Αλεξάνδρου Στράτος, Δ/ντής Προσέγγισης

 ΕΡΩΤΗΣΗ (2):  Καλησπέρα, καθυστέρησα να σας απαντήσω γτ ήθελα λίγο να δώσω χρόνο στην κόρη μου και να την παρατηρήσω, ώστε να σας απαντήσω καλύτερα στα ερωτηματολόγια. Να σας πω ότι πήγα την μικρή σε ένα παιδοψυχίατρο για μια εκτίμηση και μου είπε ότι είναι πολύ φυσιολογική για την ηλικία της και να μην αγχώνομαι. Να σας πω ότι από το προηγούμενο mail μου η μικρή μου έχει κάνει τεράστια πρόοδο, έχει σχεδόν διπλασιάσει το λεξιλόγιο της, λέμε γύρω στις 50λεξεις και κάνουμε μικρές προτάσεις 2 λέξεων.  Είναι 21 μηνών. Στο σπίτι συνεννοούμαστε πλήρως (μου μιλεί και μου δείχνει ταυτόχρονα όλες τις ανάγκες της).. Αυτές τις μέρες ξεκίνησε να τραγουδά κανονικά όλα τα τραγούδια που ακούει «πιάνοντας» όλες τις καταλήξεις και το ρυθμό. Εκτελεί διπλές εντολές και φέρνει και αντικείμενα που τις ζητώ από άλλα δωμάτια. Μπορεί να μιμητέ με ευκολία ήχους, λέξεις, εκφράσεις προσώπου και κινήσεις. Για να καταλάβετε εγώ άδω κ πολλούς μήνες δεν της προσφέρω τπτ αν δεν μου το ζητήσει, πχ μου ζητάει νερό..της λέω «είναι στο δωμάτιο σου», πάει και το φέρνει, ζητάει φαγητό, της λέω φέρε το πιάτο σου κτλ κτλ. Υπάρχει πλήρη επικοινωνία δλδ χωρίς κανένα πρόβλημα. Επίσης πέρα από τις βασικές ανάγκες μου επικοινωνεί και οτιδήποτε θέλει, σχεδόν μιλάμε. Καταλαβαίνει το χιούμορ μου, μου κάνει κ εκείνη αστεία. Γενικά είναι ένα παιδί με πολύ χιούμορ που συνεχώς κάνει γκριμάτσες για να γελάσουμε. Ξεκίνησε να μου περιγράφει τι βλέπει στην τηλεόραση, πχ βλέπει κάτι που της κάνει εντύπωση, έρχεται στην κουζίνα που είμαι και μου το «λέει». Γενικώς ζητάει την προσοχή μας και των άλλων συνεχώς. Πραγματικά θεωρώ ότι έχει πολύ καλή αντίληψη! Αυτές τις μέρες έχει κάνει πρόοδο όσο αφορά τα παιδάκια έχει αρχίσει κ τα πλησιάζει τους δίνει το χέρι για να τα χαιρετήσει, τα αγκαλιάζει κ δείχνει πρόθυμη να ακολουθήσει στο παιχνίδι. Με τους μεγάλους κ τα μεγάλα παιδιά ήταν ανεκαθεν κοινωνική! Για αυτισμό έτσι όπως τον ξέρω πραγματικά δεν ανησυχώ, βλέπω ότι το παιδί  κάθε μήνα έχει πρόοδο κ ότι με απασχολούσε σιγά σιγά φεύγει.  Το «πρόβλημα» που έχω είναι ότι είναι ατίθαση! Δλδ όταν κάτι θέλει να κάνει θα το κάνει ο κόσμος να χαλάσει, θα τσιρίξει, θα ουρλιάξει, θα κάτσει κάτω για να μην την πάρω! Δεν έχει διάρκεια 2-3 λεπτακια, άπλα βγάζει πολύ αντίδραση, θα ουρλιάξει τόσο δυνατά που θα γυρίσουν όλοι να μας κοιτάξουν! Δεν ξέρω πως να την κάνω να «υπακούσει» σε κάποια βασικά.. Όταν την αφήνουμε να κάνει ότι θέλει είναι αγγελούδι, δεν υπάρχει κανένα πρόβλημα. Γενικά είναι ένα παΐδι που δεν κουράζεται ποτέ, βγαίνουμε έξω κ θα κάτσει για να φάει μόνο και θα τρέχει (μπορεί και 3 ώρες)από δω κ από εκεί, χαιρετίζει τους πάντες, ανθρώπους, ζώα, λουλούδια. Ένα πολύ ευχάριστο παΐδι με τρομερή ενέργεια θα έλεγα! Υπάρχουν βέβαια κ φορές που είναι πολύ υπακούει κυρίως όμως με τους άλλους η αν την «μαλώσει», κάποιος άλλος. Επίσης αν της φωνάξουμε, γυρίζει κ μας «φωνάζει» κ εκείνη η θα ξεκινήσει να κάνει το αντίθετο από ότι της λέμε, σαν να το κάνει επίτηδες (γτ μας κοιτάζει για να δει την αντίδραση μας). Στο mchat τώρα (εγώ είχα κάνει ένα άλλο) Την έχω πιάσει κάμποσες φορές να αφαιρείται σαν να σκάφτεται, κάποια δευτερόλεπτα όμως (συνήθως συμβαίνει όταν δεν είναι καλά η είναι κουρασμένη). Όσο για το αν κοιτάζει εκεί που κοιτώ, άλλες φορές το κάνει άλλες μου στρίβει το πρόσωπο προς αυτήν ώστε να μην κοιτώ εκεί η θα μου φωνάξει ώστε να σταματήσω να το κάνω. Όμως την έχω παρατηρήσει έξω να παρακολουθεί κάποιον άλλο που κοιτάζει..οπότε δεν ξέρω σίγουρα..Το περπάτημα στις μύτες έχει περιόδους ύφεσης κ έξαρσης, δλδ υπήρχε ένα διάστημα κοντά στον ένα μήνα που σχεδόν δεν το έβλεπα κ τώρα πάλι το κάνει πιο συχνά. Το κάνει έντονα όταν είναι ξυπόλυτη, ενώ με παπούτσια όχι και τόσο κ όταν είμαστε εκτός σπιτιού σχεδόν καθόλου! Ωστόσο όταν της κάνω παρατήρηση το διορθώνει για λίγο, άλλα μετά μάλλον ξεχνιέται κ το ξανακάνει. Κάποιες φορές της λέω το έξης «έλα να περπατήσουμε σωστά», και κάνουμε βόλτες όλο το σπίτι σωστά! Άλλα κάποια στιγμή το ξανακάνει.,

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. Με βάση τις απαντήσεις σας το παιδί έχει μία ανήσυχη συμπεριφορά αυξημένης κίνησης και πιθανά αισθητηριακής υπερ-ευαισθησίας. Είναι πολύ ευχάριστο που απευθυνθήκατε σε Παιδοψυχίατρο ο οποίος δεν εντόπισε κάποιες ιδιαίτερες δυσκολίες. Οπότε για τις δυσκολίες που αναφέρετε, θα ήταν καλό να απευθυνθείτε σε κάποιον/α Ψυχολόγο Συμβουλευτικής για να σας καθοδηγήσει για τρόπους αντιμετώπισης ακατάλληλων συμπεριφορών του παιδιού. Θα σας προτείναμε όμως επίσης να μειώσετε την «αξιολογητική» ματιά που δείχνετε να έχετε επάνω στο παιδί και να της αφιερώσετε «μητρικό», τρυφερό και απαλό χρόνο. Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, Αλεξάνδρου Στράτος, Δ/ντής Προσέγγισης σε συνεργασία με το Τμήμα Ψυχολογικής Υποστηρίξεως του Κέντρου μας

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: Γεια σας  ή κόρη μου πάει στην πρώτη γυμνασίου και τώρα στο τέλος αρνείται  να πάει σχολείο χωρίς να προκύψει κανένα ιδιαίτερο θέμα κλαίει καθημερινά πως μπορώ να το αντιμετωπίσω και στο δημοτικό κάποιες φορές γινόταν το ίδιο αλλά έλεγα ότι ήταν μικρή τι πρέπει να κάνω να την πιέσω για να πάει η όχι ευχαριστώ πολύ

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. Όταν οι έφηβοι/ες  αρνούνται  να πάνε στο Σχολείο (μία σύνθετη και σοβαρή δυσκολία), οι πιθανότητες είναι συνήθως τρεις: (α) κάποια δυσκολία που προκύπτει στο εκεί περιβάλλον (καθηγητές οι συμμαθητές) είτε στην κοινωνικοποίηση είτε εξαιτίας κάποιου συμβάντος και (β) κάποια μαθησιακή δυσκολία που τους/τις αποθαρρύνει στην εκπαιδευτική συμμετοχή και (γ) μία «θεαματική» αντίδραση για να λάβει την προσοχή των γονέων. Επειδή έχει συμβεί αυτό και στο παρελθόν και από ότι φαίνεται η μικρή δεν επιθυμεί να το συζητήσει μαζί σας, θα ήταν καλό να συζητούσατε το θέμα με έναν/μία Παιδοψυχολόγο για να σας έλεγε ποια βήματα θα ήταν καλό να ακολουθήσετε για να λυθεί το ζήτημα. Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, Αλεξάνδρου Στράτος, Δ/ντής Προσέγγισης σε συνεργασία με το Τμήμα Ψυχολογικής Υποστηρίξεως του Κέντρου μας

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: Καλημέρα κ καλή εβδομάδα! θα ήθελα τη βοήθεια σας γιατί είμαι πάρα πολύ αγχωμένη κ φοβάμαι μην πάρω την λάθος απόφαση. το παιδί μου είναι γεννημένο τέλη Νοεμβρίου και του χρόνου θα φοιτήσει στην Α δημοτικού. Ο Αναπτυξιολόγος φέτος μου είπε ότι παρουσιάζουν αναπτυξιακή ανωριμότητα κ μαθησιακές δυσκολίες. Πρότεινε να γίνει επαναφοίτηση στο νηπιαγωγείο. Το σχολείο διαφωνεί κ θεωρεί ότι πρέπει να προχωρήσει, ενώ 2 ακόμα κέντρα Λογοθεραπείας που το πήγα μου είπαν ότι βλέπουν μαθησιακές δυσκολίες. Θα πρέπει να αποφασίσω επαναφόρτιση ή Α δημοτικού κ δεν ξέρω τι να κάνω….ποιο είναι το καλύτερο για το παιδί.

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. Από ότι αναγράφετε, μόνο το Νηπιαγωγείο επιμένει στην ένταξη των παιδιών στην Α΄ Δημοτικού ενώ οι ειδικοί που έχουν συγκεκριμένα τεστ ηλικιακής επίδοσης και σχολικής ετοιμότητας, δεν εντοπίζουν μαθησιακή ετοιμότητα. Πάντα λαμβάνεται υπόψιν η άποψη του/ης Νηπιαγωγού γιατί μας ενδιαφέρει η εικόνα του παιδιού στο Νηπιαγωγείο, αλλά οι συνάδελφοι δεν διαθέτουν εργαλεία αξιολόγησης, ενώ ο ειδικός ναι. Οπότε, σαν γονείς θα ήταν καλό να ακούσετε τη γνώμη των ειδικών -που από ότι αναφέρετε είναι ομόφωνη-. Από την άλλη και η έρευνα έχει δείξει ότι τα παιδιά που εντάσσονται στην Α΄ Δημοτικού σε ηλικία κάτω των 6 ετών, έχουν 2πλάσια ποσοστά εμφάνισης μαθησιακών δυσκολιών. Τέλος, σας παραπέμπουμε στη δ/νση του site μας http://www.proseggisi.gr/%CF%83%CF%87%CE%BF%CE%BB%CE%B9%CE%BA%CE%AE-CE%B5%CF%84%CE%BF%CE%B9%CE%BC%CF%8C%CF%84%CE%B7%CF%84%CE%B1-%CF%80%CF%8C%CF%84%CE%B5-%CE%B5%CE%AF%CE%BD%CE%B1%CE%B9-%CE%AD%CF%84%CE%BF%CE%B9%CE%BC/

όπου έχει χρήσιμες πληροφορίες για τη σχολική ετοιμότητα ενός παιδιού. Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, Αλεξάνδρου Στράτος, Δ/ντής Προσέγγισης

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: Γεια σας έχω τρία παιδιά το πρώτο 7 χρόνων αγόρι το δεύτερο 6 κορίτσι και το τρίτο αγόρι 3 και 8 μηνών .ο μεγάλος είναι έξυπνος στο σχολείο αν έχει διαθεση και δεν βαριέται ο καλύτερος έχει ωραίο λόγο για την ηλικία του είναι αν συζητάει νομίζετε πως σας μιλάει μεγάλο παιδί όμως βαριέται να διαβάσει και είναι πολύ ζωηρός τι να κάνω ; Το δεύτερο που είναι το κορίτσι όλη την ώρα θέλει από πίσω μου ζηλεύει δεν θέλει να είμαι αγκαλιά με τα αδέρφια της μόνο μαζί της και κλαίει χωρίς λόγο και θυμώνει τι να κάνω ; Και το τρίτο γιατί είναι με την νταντά του που είναι αγγλόφωνη καταλαβαίνει αγγλικά τα πάντα ελληνικά λιγότερα και μιλάει λίγα ελληνικά που καταλαβαίνεις τα αλλά δεν καταλαβαίνω τι λέει και δεν έχει κόψει την πάνα ; Τι να κάνω ? Η παιδίατρος λέει ότι δεν έχει πρόβλημα απλά ότι ακούει συνέχεια αγγλικά καταλαβαίνει τα πάντα εσείς τη λέτε? Α. Και κάτι τελευταίο θέλουν όλα να τα κοιμίζουν δεν κοιμούνται μόνα τους και όταν ξυπνήσουν και μας χάσουν έρχονται στα κρεβάτια μας όλο το βράδυ κάνω βόλτες στα δωμάτια δεν το κόβουν τι να κάνω; Ευχαριστώ !!

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. Αναφέρεστε σε μία δυσκολία στο σύστημά σας το οικογενειακό που επηρεάζει όλα τα παιδιά ή και το αντίστροφο, οι ιδιαιτερότητες των παιδιών σας επηρεάζουν την οικογενειακή σας λειτουργία. Αναφέρεστε στα εξής: (α). Το μεγάλο σας αγόρι παρουσιάζει μία συμπτωματολογία που πρέπει να διαφοροδιαγνωστεί μεταξύ δυσκολιών στη συγκέντρωση ή στη συναισθηματική ρύθμιση (διαβάζει ΟΤΑΝ έχει διάθεση και είναι υπερκινητικός). (β). Η κόρη σας δείχνει σημάδια εμφανούς ζήλιας και δυσκολιών στη συναισθηματική της ρύθμιση (συμβαίνει συχνά στο «σάντουιτς» μεσαίο αδελφάκι) και (γ) για το μικρό σας παιδί πιθανά να υπάρχει μία δυσκολία στη γλωσσική – επικοινωνιακή εξέλιξη και μία ανωριμότητα αναπτυξιακή ή συναισθηματική (σχετικά με την πάνα). Νομίζουμε ότι για όλα αυτά μαζί θα ήταν καλό να μιλήσετε με κάποιον ειδικό (για τα διαγνωστικά ζητήματα τέτοιων δυσκολιών βοηθάει καλύτερα ένας Παιδοψυχίατρος) που θα κατευθύνει τις σκέψεις και τις ενέργειές σας και προφανώς να χρειαστεί να αξιολογήσει και τα 3 παιδιά σας. Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, Αλεξάνδρου Στράτος, Δ/ντής Προσέγγισης σε συνεργασία με το Τμήμα Ψυχολογικής Υποστηρίξεως του Κέντρου μας

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: ΚΑΛΗΜΕΡΑ ΣΑΣ.ΕΧΩ ΕΝΑ ΚΟΡΙΤΣΑΚΙ 3,5 ΧΡΟΝΩΝ ΚΑΙ ΕΙΜΑΙ ΣΕ ΔΙΑΣΤΑΣΗ ΜΕ ΤΗΝ ΓΥΝΑΙΚΑ ΜΟΥ.ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΑ Η ΓΥΝΑΙΚΑ ΜΟΥ ΕΓΚΑΤΕΛΕΙΨΕ ΤΗΝ ΣΥΖΥΓΙΚΗ ΣΤΕΓΗ ΣΤΙΣ 24/11/2017 ΧΩΡΙΣ ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΗ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ ΜΟΥ, ΑΡΠΑΖΟΝΤΑΣ ΤΗΝ ΑΝΗΛΙΚΗ ΚΟΡΗ ΜΑΣ ΚΑΙ ΠΗΓΑΙΝΟΝΤΑΣ ΣΤΟΝ ΒΟΛΟ ΣΤΟ ΠΑΤΡΙΚΟ ΤΗΣ ΣΠΙΤΙ ,ΟΠΟΥ ΚΑΙ ΔΙΑΜΕΝΕΙ ΜΕΧΡΙ ΣΗΜΕΡΑ.ΠΑΡΟΛΛΕΣ ΤΙΣ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΕΣ ΠΟΥ ΕΓΙΝΑΝ ΓΙΑ ΝΑ ΒΡΕΘΕΙ ΜΙΑ ΛΥΣΗ,ΔΥΣΤΥΧΩΣ ΕΙΜΑΣΤΕ ΣΤΑ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΑ ΣΕ ΣΦΟΔΡΗ ΣΥΓΚΡΟΥΣΗ.Η ΙΔΙΑ ΜΟΥ ΑΠΟΣΤΕΡΗΣΕ ΤΟ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΜΟΥ ΝΑ ΔΩ ΤΟ ΠΑΙΔΙ ΜΟΥ ΜΕΧΡΙ 10/3/2018 (4 ΜΗΝΕΣ ΣΧΕΔΟΝ),ΟΠΟΥ ΚΕΡΔΙΣΑ ΤΑ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΑ ΜΕΤΡΑ ΤΑ ΟΠΟΙΑ ΔΥΣΤΥΧΩΣ ΕΦΑΡΜΟΣΤΗΚΑΝ ΑΠΟ ΤΗΝ ΜΕΡΙΑ ΤΗΣ ΣΕ ΠΟΣΟΣΤΟ 30%-40%.ΤΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΠΟΥ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΖΩ ΕΙΝΑΙ ΟΤΙ Η ΕΝ ΔΙΑΣΤΑΣΗ ΓΥΝΑΙΚΑ ΜΟΥ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΕΙ ΤΟ ΠΑΙΔΑΚΙ ΩΣ ΑΣΠΙΔΑ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ ΚΑΙ Η ΚΟΡΗ ΜΟΥ ΛΕΕΙ ΣΥΝΕΧΩΣ ΑΓΑΠΩ ΤΗΝ ΓΙΑΓΙΑ ΚΑΙ Ο ΜΠΑΜΠΑΣ ΕΙΝΑΙ ΚΑΚΟΣ ΚΑΙ ΔΕΝ ΤΟΝ ΘΕΛΩ,ΠΡΑΓΜΑ ΠΟΥ ΚΑΤΑΔΕΙΚΝΥΕΙ ΟΤΙ ΕΧΕΙ ΠΕΣΕΙ ΦΑΡΜΑΚΙ ΣΤΗΝ ΨΥΧΟΥΛΑ ΤΟΥ ΚΑΙ ΑΚΟΥΕΙ ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΤΟΥ ΛΕΝΕ.ΠΑΡΑΚΑΛΩ ΠΟΛΥ ΤΗΝ ΑΜΕΣΗ ΒΟΗΘΕΙΑ ΣΑΣ ΓΙΑ ΝΑ ΜΠΟΡΕΣΩ ΝΑ ΞΑΝΑΚΕΡΔΙΣΩ ΤΗΝ ΕΜΠΙΣΤΟΣΥΝΗ ΤΗΣ ΚΟΡΗΣ ΜΟΥ ΚΑΙ ΝΑ ΕΝΗΜΕΡΩΘΩ ΓΙΑ ΤΟΝ ΤΡΟΠΟ ΠΟΥ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΗΘΕΙ ΠΡΟΣ ΚΑΛΥΤΕΡΕΥΣΗ ΤΗΣ ΨΥΧΙΚΗΣ ΥΓΕΙΑΣ ΤΗΣ ΚΟΡΗΣ ΜΟΥ ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ 3,5 ΧΡΟΝΩΝ,ΣΕ ΜΙΑ ΠΟΛΥ ΚΡΙΣΙΜΗ ΗΛΙΚΙΑ.

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας κι εύχομαστε σύντομα να ομαλοποιηθούν οι συγκρούσεις προς όφελος κυρίως του παιδιού σας!! Μας περιγράφετε μια πολύ δύσκολη και πολύπλοκη κατάσταση και δυστυχώς είναι πολύ δύσκολο να πάρετε καθοδήγηση μέσω μυνηματων!! Κρίνουμε σκόπιμο να αναζητήσετε συστηματική βοήθεια ώστε να την αντιμετωπίσετε!!!Παρόλα αυτά προσπαθείστε να είστε συνεπείς στην επικοινωνία και στην σχέση σας με το παιδί όσο πιο πολύ μπορείτε! Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, Βουρλιόγκα Βασιλική Τμήμα Ψυχολογικής Υποστηρίξεως του Κέντρου μας

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: Καλησπέρα σας, Δυστυχώς βρισκόμαστε στη Θεσσαλονίκη οπότε δεν είναι δυνατό να σας επισκεφτούμε από κοντά γι’ αυτό θα παρακαλούσα μια κατεύθυνσή σας μέσω του μηνύματος αυτού ή κάποιου άλλου μέσου αν είναι εφικτό. Θα ήθελα τη γνώμη/ βοήθειά σας σχετικά με τα παρακάτω, Ο γιός μου 12 μηνών δεν μπουσούλησε καθόλου παρά τις -κατά τη γνώμη μου- αρκετές προσπάθειές μας. Λόγω του ότι  βάζω παιχνιδάκια για να τα πιάσει, τον ενθαρρύνω να κάνει προσπάθεια να έρθει στο μέρος μου, μπουσουλάω για να το δει μήπως μιμηθεί μέχρι που ζορίζεται, κλαίει και μετά από λίγο (όχι αμέσως μόλις κλάψει) τον παίρνω αγκαλιά ή γυρνάει μόνος του ανάσκελα. Να σημειώσω ότι ξεκίνησε να θέλει από μόνος του να περπατήσει από 8 μηνών περίπου και 12 μηνών πια περπατά σχεδόν μόνος του(τον κρατάμε με το ένα χέρι) Πως αλλιώς μπορώ να τον βοηθήσω? Έχει νόημα να μπουσουλήσει ακόμα και τώρα ώστε να αναπτύξει τις ανάλογες δεξιότητες και λειτουργίες που αναφέρετε στο άρθρο σας και να μην έχει προβλήματα μετέπειτα στη ζωή του? Τι να κάνουμε? Σας ευχαριστώ εκ των προτέρων

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. Σας παραθέτω το άρθρο που αναφέρεται στο σημαντικότατο ρόλο του μπουσουλήματος στην ανάπτυξη του παιδιού:

Μπουσούλημα. Μια Τόσο Σημαντική Και Κρίσιμη Για Την Ανάπτυξη Του Παιδιού Δεξιότητα. Απαντώντας σε 6 κρίσιμες ερωτήσεις

Όπως βλέπετε λοιπόν, το μπουσούλημα είναι μία σημαντική προγραμματιστική κατάκτηση του παιδιού που οφείλεται στην ανάπτυξη του αμφίπλευρου συντονισμού και που οι έρευνες έχουν δείξει ότι πρέπει να εκπαιδευτεί σε αυτό το μωρό, ακόμη και εάν έχει βαδίσει. Φυσικά είναι ακόμη πολύ μικρό αλλά ένας Εργοθεραπευτής θα μπορούσε από τώρα να σας πει τη γνώμη του γιατί δεν μπορεί να κατακτήσει αυτή την ικανότητα και πώς θα μπορούσατε να το εκπαιδεύσετε με αποφασιστικό τρόπο. Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, Αλεξάνδρου Στράτος, Δ/ντής Προσέγγισης

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: Έχω ένα αγοράκι 7.5 χρονών  εδώ και μήνες μας κάνει νερά στο σπίτι….Δεν θέλει να πάει σχολείο κλαίει το βράδυ….Της Κυριακής πάντα την Δευτέρα το πρωί Πάμε πάντα κλαμένη σχολείο και φυσικά έχω Ενημέρωση την δασκάλα  Μας να έχει το νου της να δούμε πόσο κρατάει αυτό….συνήθως μου είπε πως του κρατάει ώσπου να αρχίσει το μάθημα μετά ξεχνιέται….Αυτό όμως με στεναχωρεί πολύ γιατί το παιδί από τότε που άρχισε να μην θέλει το σχολείο έχει βγάλει τριχοφάγο και κάθε που ζορίζετε  κάνουμε καινούρια εστία. …Δεν είναι καθόλου επιμελής μαθητής βαριέται να γράψει στα μαθηματικά είναι ατσίδας Αλλά μην του πεις διάβασε συνεχίζουμε νομίζω πως στην πρώτη διαβάζαμε καλύτερα….Και για γράψιμό η άλλοι μπορεί να έχουν τελειώσει εμείς ούτε να έχουμε αρχίσει και όταν η κυρία του λέει άντε τι κάνεις….το πάει τρέχοντας δεν προλαβαίνει να το τελειώσει Αλλά θέλω να πω ότι ξέρει Αλλά βαριέται να το κάνει….το παιδί μου το είχα αναλάβει εγώ στο διάβασμα από την Α Δημοτικού….Και όλα ήταν μια χαρά….Μετά στην Β Δημοτικού αρχίσαμε καλά και εγώ μετά αρρώστησα χρειάστηκε να λείψω για 1 μήνα σχεδόν με αποτέλεσμα να τον διαβάζει η γιαγιά….Η οποία ήταν πολύ αυστηρή απέναντι του στη Γράφει ενώ εγώ πολύ ελαστική εγώ Π.Χ. δεν είχα σβήσει πότε αντιγραφή Γιατί δεν ήταν ωραία τα γράμματά. …των ρώταγα σου αρέσουν? μου Έλεγε Όχι και πολύ …..οκ του έλεγα αύριο θα προσπαθήσεις Καλύτερα. …Ενώ η γιαγιά έσβηνε αυστηρά. ….Και ξανά έγραφε ο μικρός. …Και ξανά έσβηνε η γιαγιά….Όταν επέστρεψα από το νοσοκομείο το πρώτο πράγμα που μου είπε δεν θέλω να ξανά διαβάσω πότε με την γιαγιά ξανά!!!Τώρα από όλα αυτά με στενάχωρη πολύ το κλάμα και ο τριχοφάγος….Και το κακό φυσικά είναι ότι εγώ έχω σοβαρό θέμα υγείας και χρειάζεται κατά καιρούς να λείπω για νοσηλείες. ….τι να κάνω που με τρώνε η τύψεις? Το παιδάκι μου βασανίζεται….Που να απευθυνθώ

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. Το άγχος στην ηλικία των 6 και 7 ετών είναι ένα πολύ βασανιστικό σύμπτωμα για το παιδί και πολύ σωστά αναφέρετε τη λέξη «βασανίζεται». Όπως βλέπετε ο χρόνος ουσιαστικά δεν το βοηθάει να βγει από αυτόν τον βασανιστικό κυκεώνα που έχει εισέλθει και φυσικά οι αυστηροί μηχανισμοί μελέτης δεν κάνουν τίποτα παραπάνω από το να του το εντείνουν. Επιπρόσθετα, οι δυσκολίες με την υγεία σας δείχνουν να έχουν επιδεινώσει τη συναισθητική του ασφάλεια. Η πρότασή μας είναι να απευθυνθείτε και να ζητήσετε τη γνώμη Παιδοψυχιάτρου για να καθοριστεί η διάγνωση του παιδιού και να δρομολογηθεί ένας τρόπος μείωσης του άγχους του (προφανώς με Ψυχολογική Υποστήριξη και δική σας συμβουλευτική υποστήριξη). Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, Αλεξάνδρου Στράτος, Δ/ντής Προσέγγισης σε συνεργασία με το Τμήμα Ψυχολογικής Υποστηρίξεως του Κέντρου μας

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: Γεια σας. Θα ήθελα να σας κάνω κάποιες ερωτήσεις σχετικά με την μικρή μου κόρη που είναι 12 ετών και πηγαίνει στην 1η Γυμνασίου. Καταρχάς να αναφέρω ότι από την 3η Δημοτικού που ξεκίνησε να μαθαίνει απέξω κάποια μαθήματα όπως η Ιστορία, είχε δυσκολία στο να κατανοήσει και να αποστηθίσει αυτό που διάβαζε. Με προσπάθεια και αρκετή βοήθεια από εμένα αλλά και από τις δασκάλες του δημοτικού τα κατάφερε. Τελείωσε το δημοτικό με καλούς βαθμούς και καμία δασκάλα δεν μου ανέφερε ποτέ ότι έχει κάποιο μαθησιακό πρόβλημα το παιδί. Το πρόβλημα όμως φάνηκε στο Γυμνάσιο πλέον. Ξεκίνησε τους πρώτους μήνες να διαβάζει μόνη της χωρίς την βοήθεια μου όπως συνήθιζε να κάνει και στις τελευταίες τάξεις του Δημοτικού όμως τα αποτελέσματα είναι απογοητευτικά…..Αρχικά στα γραπτά τεστ και διαγωνίσματα έγραψε κάτω από την βάση στην πλειοψηφία των μαθημάτων, ενώ όταν ήρθα σε επαφή με τους καθηγητές της με ενημέρωσαν ότι δεν ενδιαφέρεται και δεν συμμετέχει στα προφορικά ενώ ως επί το πλείστον είναι αδιάβαστη όταν την εξετάζουν. Πήρε βαθμούς και απογοητεύτηκε τελείως και εκείνη και εγώ αφού σε όλα τα μαθήματα ήταν κοντά στο 10 η 11 η βαθμολογία της. Επίσης να σας αναφέρω ότι ασχολείται με τον αθλητισμό και κάνει αγωνιστικό ταε κβο ντο. Είναι πολύ καλή στο άθλημα της με πολλές διακρίσεις και ενώ ασχολείται αρκετές ώρες με αυτό είμαστε κι εμείς οι γονείς της πιο ελαστικοί όσον αφορά το διάβασμα….Δεν απαιτούμε να είναι άριστη μαθήτρια αλλά όσο μπορεί καλύτερα να ανταποκρίνεται στις υποχρεώσεις της. Επειδή εγώ δεν εργάζομαι και τις ώρες που η κόρη μου διαβάζει βρίσκομαι στο σπίτι έχω προσφερθεί πολλές φορές να την βοηθήσω με τα μαθήματα της ώστε να  να αισθάνεται ότι έχει κάποιον δίπλα της στην προσπάθεια της. Αυτό όμως που συμπεραίνω είναι ότι δεν μπορεί να αποστηθίσει….Όση ώρα και να διαβάζει ένα μάθημα δεν το θυμάται. Όταν πάει να το πει απέξω δυσκολεύεται να εκφραστεί και αν ξεχάσει μια λέξη έχει ξεχάσει όλο το μάθημα….Αυτό έχει ως αποτέλεσμα στο σχολείο να διστάζει να συμμετέχει στο μάθημα, να κομπιάζει όταν την ρωτάει κάτι ο καθηγητής της και να μην μπορεί να αποτυπώσει ότι ξέρει σε ένα τεστ η διαγώνισμα. Από την άλλη οι καθηγητές της μου λένε ότι απλά βαριέται να διαβάσει και δεν συμμετέχει καθόλου. Εσείς πιστεύετε ότι πρόκειται για κάποια μαθησιακή δυσκολία και αν ναι πως θα μπορούσα να την βοηθήσω? Σας ευχαριστώ και συγγνώμη για την μεγάλη εισαγωγή αλλά την θεώρησα απαραίτητη για σας βάλω το κλίμα.

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. Από ότι είχε φανεί από το Δημοτικό ακόμα, φαίνεται πως το παιδί σας ταλαιπωρείται από κάποια δυσκολία στην κωδικοποίηση και αποκωδικοποίηση της γνώσης. Συχνά αυτό παραβλέπεται στο Δημοτικό Σχολείο, αλλά στο Γυμνάσιο με την αύξηση των απαιτήσεων της ύλης και την πιο «απρόσωπη» διαδικασία εκπαίδευσης λόγω των πολλών καθηγητών, οι δυσκολίες αναδύονται στην πραγματική τους διάσταση. Θα σας προτείναμε να προχωρούσατε σε διερεύνηση του μαθησιακού δυναμικού της κόρης σας. Ο ασφαλέστερος τρόπος είναι η χορήγηση του τεστ WISC – V που μπορεί να γίνει είτε στα ΚΕΔΔΥ, είτε σε εξειδικευμένους χώρους που μπορούν να το χορηγήσουν (στον χώρο μας υπάρχει αυτή η δυνατότητα). Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, Αλεξάνδρου Στράτος, Δ/ντής Προσέγγισης

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: Γεια σας, έχω 2 παιδιά 7 και 4 ετών αντίστοιχα. αγόρι, κορίτσι. ο γιος μου μαθητής Α’ δημοτικού είναι ζωηρός και δεν ακούει ούτε εμάς στο σπίτι ούτε τη δασκάλα του. Η πρόοδος του στο σχολείο είναι ικανοποιητική αλλά η δασκάλα μου είπε ότι φέρεται ανώριμα. Στο σπίτι βλέπει πολλές ώρες τάμπλετ κ τηλεόραση. Συχνά επιτίθεται στην μικρότερη αδελφή του. Επίσης σχετικά με το φαγητό τρώει επιλεκτικά. Είναι πεισματάρης κ νευριάζει εύκολα. θέλει να γίνεται το δικό του. Τι να κάνω? πρέπει να επισκεφτούμε ειδικό?

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. Με βάση αυτά που αναφέρετε, το παιδί σας δυσκολεύεται στη διαχείριση του συναισθήματός του. Οι αιτίες μπορούν να είναι πολλές. Θα ήταν πραγματικά καλό να επισκεπτόσασταν Παιδο-Ψυχολόγο ώστε να συζητούσατε αυτά που σας απασχολούν και που εκείνος/η θα έκρινε εάν θα έπρεπε να εξεταστεί το παιδί από τον/την ίδιο/α ή από έναν Παιδοψυχίατρο ή οποιοδήποτε άλλο μέλος Δ/νικής Ομάδας. Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, Αλεξάνδρου Στράτος, Δ/ντής Προσέγγισης σε συνεργασία με το Τμήμα Ψυχολογικής Υποστηρίξεως του Κέντρου μας

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: Καλημέρα σας κ μπράβο για την πολύ καλή δουλειά που κάνετε! Έχω τον γιο μου διαγνωσμένο από την β Δημοτικού με ήπια ΔΕΠ-Υ κ στοιχεία δυσλεξίας. Έχω ξεκινήσει την διαδικασία στο κει για την απαλλαγή στα προφορικά στο Γυμνάσιο. Τον είδε η ειδική εκπαιδευτικός κ μου είπε ότι έχει πολλά γνωστικά κενά που θα πρέπει να τον βοηθήσω κ εγώ όπως μπορώ να τα καλύψει μέχρι τον Σεπτέμβριο. Να σημειώσω ότι το παιδί πάει σε τμήμα ένταξης όλα αυτά τα χρόνια. Θέλω να ρωτήσω το εξής: υποθετικά μιλώντας  πάντα, μπορεί το ΚΕΔΔΥ να προτείνει επανάληψη τάξης σε αυτή την ηλικία λόγω τον πολλών κενών κ αν ναι πόσο μετράει η γνώμη τους; (Οι γονείς του παιδιού δεν θέλουμε το παιδί για κανένα λόγο να επαναλάβει τάξη). Σας ευχαριστώ εκ των προτέρων για την απάντηση!

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. Τα ΚΕΔΔΥ απλά γνωμοδοτούν. Το εάν ένα παιδί θα επαναλάβει ή όχι μία τάξη σχετίζεται και με τη σύμφωνη γνώμη των γονέων ή όχι. Εάν οι γονείς δεν συμφωνήσουν δεν γίνεται η επανάληψη. Θα σας προτείναμε όμως να δίνατε σημασία στη γνώμη των ΚΕΔΔΥ γιατί από ότι διαφαίνεται έχουν εντοπίσει σημαντικές δυσκολίες στο παιδί σας οι οποίες θα το δυσκολέψουν πάρα πολύ στο Γυμνάσιο, με κίνδυνο να σηκώσει σοβαρότατο άγχος -λόγω και της εφηβείας του- που θα δυσκολέψει ακόμη περισσότερα τις επιδόσεις του. Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, Αλεξάνδρου Στράτος, Δ/ντής Προσέγγισης σε συνεργασία με το Τμήμα Ψυχολογικής Υποστηρίξεως του Κέντρου μας

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: Καλησπέρα, Έχω ένα παιδί 4 χρόνων και έχει διαγνωστεί με αρθρωτική διαταραχή (την πιπίλα την έκοψε στα 2,5 και το μπιμπερό ) και θα ξεκινήσουμε συνεδρίες  , είναι σοβαρή ;; Επίσης έχει χαμηλό ανάστημα είναι 98 και το βάρος 15,500. Υπάρχουν φορές που θα ξυπνήσει το βράδυ θα κλαίει αλλά δε θα μου λέει τι έχει και απλά τον βλέπω ότι είναι ιδρωμένος η μετά θα μου πει ότι διψάει η ότι θέλει τουαλέτα . Και ότι όταν τρέχει πολλές φορές θα πέσει η και όταν  περπατάει μετά από 15-20 λεπτά μου λέει κουράστηκα ,πονάνε τα πόδια μου η και θα παραπατήσει σε μια ευθεία   .  Γενικά τον βλέπω να κουράζεται , εύκολα να χοροπηδάει ξεκίνησε στα 3,5 ποδήλατο τώρα ξεκινάει να γυρνάει το πετάλι και δε ξέρω τι να ψάξω ακριβώς και σε τι ειδικότητα γιατρού για να μου πει αν έχει θέμα η όχι  .. (Όταν  ήταν  3 χρόνων έλεγα οκ είναι μικρούλης κουράστηκε τώρα όμως δε ξέρω αρχίζω να ανησυχώ περισσότερο μήπως έχει κάποιο θέμα ;; ) . Μπορείτε να με καθοδηγήσετε πως να το ψάξω ;;και ποια είναι η γνώμη σας βάση αυτών που σας είπα . Ευχαριστώ παρά πολύ . Ανυπομονώ για την απάντηση σας . Καλή ανάσταση και καλές γιορτές . 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. Η διάγνωση της αρθρωτικής διαταραχής είναι μία απλή διάγνωση, πολύ συχνή σε παιδιά, που απαιτεί Λογοθεραπευτική παρέμβαση με καλά αποτελέσματα (η ταχύτητα βελτίωσης ορίζεται από το βαθμό της δυσκολίας και το επίπεδο συνεργασίας του παιδιού). Αναφέρεστε όμως και σε θέματα που πιθανά σχετίζονται με τον μυϊκό τόνο του παιδιού ή τη δύναμη και αντοχή του. Για το ζήτημα αυτό, θα ήταν καλό να το συζητήσετε με τον/την Παιδίατρο και ταυτόχρονα πιθανά με έναν Παιδονευρολόγο γιατί πιθανά να χρειαστεί αντιμετώπιση από Εργοθεραπευτή. Ταυτοχρόνως συζητείστε το και με τον/την Λογοθεραπευτή/τρια του παιδιού εάν αυτές οι δυσκολίες κρίνει ότι επηρεάζουν και την άρθρωση. Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, Αλεξάνδρου Στράτος, Δ/ντής Προσέγγισης σε συνεργασία με το Τμήμα Λογοθεραπείας του Κέντρου μας

ΔΗΛΩΣΗ : Σας υπέρ ευχαριστώ για την άμεση και κατατοπιστική απάντηση !! Να είσαστε καλά που βοηθάτε γονείς – δασκάλους  και αφιερώνετε από τον χρόνο σας που σίγουρα θα είναι πολύτιμος με αυτό το έργο που τελείτε. Με εκτίμηση 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ (2): Και εμείς σας ευχαριστούμε θερμά για το έκδηλο ενδιαφέρον στο παιδί σας. Τα λόγια σας μας γεμίζουν οξυγόνο για να συνεχίζουμε.

Καλή Ανάσταση

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: Γεια σας έχω μια κόρη 15 ετών . Έχει αρχίσει το τελευταίο ενάμισι χρόνο να έχει φοβίες με συνέπεια να καταλήγει σε μικρό ξεσπάσματα πανικού. Την συμβούλεψα να πάμε σε ψυχολόγο και έκανε μόνο μια συνεδρία ,γιατί θεώρησε εκείνη ότι ήθελε να το ξεπεράσει μόνη της. Τα κατάφερε μέχρι πριν από λίγο καιρό και ενώ έχει έναν δεσμό που περνούσε απίστευτα καλά και γενικά όλα γύρω της είναι καλά, έχει ξεσπάσματα θυμού,  της βγαίνει μια κακία από μέσα της, δεν την πολυενδιαφέρει το σχολείο της και γενικά μου λέει ότι αισθάνεται κενή. Αναγνωρίζει ότι η συμπεριφορά της δεν είναι φυσιολογική και θέλει και η ίδια να νιώσει όπως πριν συναισθηματικά γεμάτη. Να σημειώσω δε ότι δεν είναι όλες τις ώρες έτσι μόνο ξεσπάσματα έχει μια φορά την ημέρα ή το διήμερο. Όπως επίσης είναι ένα πολύ ευαίσθητο και φιλότιμο παΐδι, κοινωνικά ενεργό  ασχολείται με τον εθελοντισμό από μικρή ηλικία , είναι η ψυχή της παρέας και επίσης είναι πολύ φιλόζωη και έχει μεγαλώσει με κατοικίδια μιας και είναι το στερνοπούλι μας. Θέλω να με συμβουλέψετε και να μου εξηγήσετε που μπορεί να οφείλεται αυτά τα ξεσπάσματα θυμού και αν η ομοιοπαθητική μπορεί να βοηθήσει. Ευχαριστώ αναμένω απάντηση σας

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. Η εφηβεία μπορεί να συγκριθεί σε αλλαγές μόνο με την πρώτη βρεφική ηλικία, όλα αλλάζουν γρήγορα!! Η κόρη σας φαίνεται πως έχει άγχος που ενδεχομένως να μην μπορεί να διαχειριστεί με αποτέλεσμα να πιέζεται. Επειδή η εφηβεία είναι μια πολύ όμορφη αλλά ιδιαίτερη αναπτυξιακή περίοδος θα ήταν σκόπιμο να αναζητήσετε βοήθεια ειδικού ώστε να είστε σίγουρη ότι θα βοηθήσετε όσο πιο αποτελεσματικά γίνεται το παιδί σας. Μπορείτε να επισκεφτείτε πρώτα οι γονείς έναν ψυχολόγο και να σας καθοδηγήσει. Είμαστε σίγουροι ότι προσπαθείτε πολύ και η ανησυχία σας φαίνεται μεγάλη. Γενικά  χρειάζεται πολύ ψυχραιμία από μέρους σας και να δείχνετε κατανόηση στις δυσκολίες της κόρης σας ώστε να μην νοιώθει μόνη και παράλογη. Η αλλαγή στάσης του γονέα απέναντι στις δυσκολίες των παιδιών είναι πολλές φορές βοηθητική .Είμαστε στην διάθεσή σας για οποιαδήποτε διευκρίνιση.

Με τιμή, Βασιλική Βουρλιόγκα, Ψυχολόγος Κέντρου Προσέγγιση

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: ΕΧΩ ΜΙΑ ΚΟΡΗ 14 ΜΗΝΩΝ. ΠΡΙΝ 3 ΒΔΟΜΑΔΕΣ ΕΠΕΣΤΡΕΨΑ ΣΤΗ ΔΟΥΛΕΙΑ. ΤΙΣ ΔΥΟ ΠΡΩΤΕΣ ΜΕΡΕΣ ΟΤΑΝ ΕΠΕΣΤΡΕΦΑ ΣΠΙΤΙ ΜΟΥ ΕΚΑΝΕ ΜΟΥΤΡΑ ΓΙΑ 2 ΛΕΠΤΑ (ΔΛΔ ΕΝΩ ΤΗΣ ΑΠΗΥΘΗΝΑ ΤΟ ΛΟΓΟ ΔΕΝ ΜΕ ΚΟΙΤΟΥΣΕ ΚΑΝ) ΚΑΙ ΜΕΤΑ ΜΟΥ ΕΚΑΝΕ ΓΕΛΑΚΙΑ. ΤΩΡΑ ΜΕΤΑ ΤΟ 4ΗΜΕΡΟ ΤΩΝ ΕΟΡΤΩΝ ΠΟΥ ΗΜΟΥΝΑ ΟΛΗ ΜΕΡΑ ΜΑΖΙ ΤΗΣ ΚΑΙ ΕΝΝΟΕΙΤΕ ΑΦΙΕΡΩΣΑ ΠΟΛΥ ΧΡΟΝΟ ΣΤΟ ΠΑΙΔΙ ΜΟΥ, ΓΥΡΙΣΑ ΣΤΗ ΔΟΥΛΕΙΑ ΧΘΕΣ ΚΑΙ ΕΠΙΣΤΡΕΦΟΝΤΑΣ ΣΤΟ ΣΠΙΤΙ ΕΙΔΑ ΕΝΑ ΠΑΙΔΙ ΝΑ ΚΛΑΙΕΙ ΚΑΙ ΝΑ ΜΕ ΖΗΤΑΕΙ ΜΕ ΛΥΓΜΟΥΣ (ΚΑΤΙ ΤΟ ΟΠΟΙΟ ΔΕΝ ΕΚΑΝΕ ΠΡΙΝ, ΙΣΑ ΙΣΑ ΕΛΕΓΑ ΟΤΙ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΕΞΑΡΤΗΜΕΝΟ ΠΑΙΔΙ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΓΟΝΕΙΣ ΤΟΥ) ΚΑΙ ΣΗΜΕΡΑ ΤΑ ΙΔΙΑ.. ΜΗΠΩΣ ΤΟ ΠΑΙΔΙ ΘΕΛΕΙ ΝΑ ΜΟΥ ΠΕΙ ΚΑΤΙ ΜΕ ΑΥΤΟΝ ΤΟΝ ΤΡΟΠΟ? ΜΗΠΩΣ ΔΕΝ ΠΕΡΝΑΕΙ ΚΑΛΑ ΕΚΕΙ ΠΟΥ ΤΗΝ ΑΦΗΝΩ? ΜΗΠΩΣ ΤΗΣ ΦΕΡΟΝΤΑΙ ΑΣΧΗΜΑ? ΣΑΣ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΕΚ ΤΟΝ ΠΡΟΤΕΡΩΝ,

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Η προσκόλληση των παιδιών στον γονέα έχει διάφορα στάδια. Η επιστροφή στην δουλειά σας είναι πρόσφατη και ενδεχομένως  η μικρή να μην το έχει συνηθίσει ακόμα. Έτσι η αλλαγή του προγράμματος κατά την διάρκεια των διακοπών ίσως την μπέρδεψαν και την αποσυντόνισαν. Προσπαθείστε να είστε πολύ ψύχραιμη όταν την αποχωρίζεστε αλλά και όταν επιστρέφετε από την εργασία σας. Υιοθετείστε μια σταθερή δραστηριότητα που θα σηματοδοτεί τόσο το ότι φεύγετε όσο και το ότι επιστρέφετε, έτσι η μικρή θα γνωρίζει καλύτερα τι θα γίνει και θα νιώσει μεγαλύτερη ασφάλεια. Αποφεύγετε να μιλάτε μπροστά στο παιδί για την όλη αναστάτωση που έχει επιφέρει αυτή η αλλαγή στην συμπεριφορά της και προσπαθήστε να κάνουν και οι υπόλοιποι φροντιστές το ίδιο. Καλό είναι λοιπόν να είστε σταθερή, ψύχραιμη και ειλικρινής απέναντι στο παιδί. Μην φεύγετε ποτέ χωρίς να την έχετε ενημερώσει και δώστε και στις δυο σας χρόνο τόσο στον αποχαιρετισμό όσο και στην επιστροφή. Είμαστε στην διάθεσή σας για οποιαδήποτε διευκρίνιση.

Με τιμή, Βασιλική Βουρλιόγκα, Ψυχολόγος Κέντρου Προσέγγιση

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: Γεια σας , θα ήθελα να σας ρωτήσω το εξής, Ο γιος μου είναι 13 ετών και το τελευταίο τρίμηνο έχει αρχίσει κάποιες νευρικές κινήσεις με τον αυχένα του, που μερικές φορές γίνονται έντονες . Φοβάμαι πως είναι κάποιο τικ. Συχνά διαφωνούμε για το διάβασμα , αρνείται να ασχοληθεί αρκετή ώρα. με τον πατέρα του είμαστε σε διάσταση 2.5 χρόνια. Πείτε μου σας παρακαλώ την άποψή σας. Ευχαριστώ πολύ.

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. Το τικ είναι μία συμπτωματολογία που εμφανίζεται είτε στην πρώιμη ηλικία (4-6 ετών) είτε και στην εφηβεία. Η πάθηση στην ουσία διαγιγνώσκεται από Παιδοψυχίατρο ή από Παιδονευρολόγο, όπου και κρίνεται από αυτές τις ειδικότητες εάν θα χρειαζόταν ή όχι κάποια παρέμβαση. Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, Αλεξάνδρου Στράτος, Δ/ντής Προσέγγισης σε συνεργασία με το Τμήμα Ψυχολογικής Υποστηρίξεως του Κέντρου μας

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: Καλησπέρα σας, η βοήθειά και το έργο που προσφέρεται, θεωρώ ότι είναι πολύ σημαντικό και σας αξίζει κάθε Μπράβο στον συνολικό σας αγώνα. Έχω δίδυμα σχεδόν 2 χρονών και αντιμετωπίζω καταστάσεις δυσάρεστες στην σχέση με τον σύζυγο μου, που όμως έχουν εξομαλυνθεί αρκετά λόγω το ότι τα παιδιά πλέον πάνε σε βρεφονηπιακό σταθμό και δεν εμπλέκονται οι γονείς μας στην καθημερινή τους φροντίδα καθώς δουλεύουμε και οι δύο. Φυσικά όταν τα παιδιά είναι είτε άρρωστα είτε λόγω διακοπών και απεργιών καλούμαστε να ζητήσουμε την βοήθεια τους. Είμαι μία μητέρα που ζω πια στην Αθήνα αλλά οι γονείς μου βρίσκονται στην επαρχεία. Μετά τον Δεύτερο μήνα των παιδιών ανακοίνωσα, αμφότερα και στις δύο πλευρές των γονιών μας, πως δεν χρειάζομαι την βοήθεια τους καθώς μπορώ και τα καταφέρνω μόνη μου τις ώρες που ο σύζυγός μου βρίσκεται στην δουλειά του. Ομολογώ ότι ήταν μια πολύ, πολύ ευχάριστη κούραση και δεν παραπονέθηκα ποτέ μου. Συνεπώς οι γονείς μου δεν θα χρειαζόταν να κάνουν τόσα έξοδα για να έρθουν στο σπίτι για βοήθεια αλλά ούτε και οι γονείς του συζύγου μου να βρίσκονται καθημερινά στο σπίτι για παροχή βοήθειας. Αντιμετώπισα μεγάλη κριτική κυρίως από τον σύζυγό μου, πριν γεννήσω, πως δεν θα θυμάμαι να ταΐζω τα παιδιά και πως δεν θα ξυπνάω τις νύχτες σε κάθε τους κλάμα και σε κάθε τους ανάγκη, αυτό προκύπτει λόγω έλλειψης εμπιστοσύνης. Οι γονείς μου, καθώς με ξέρουν 30 χρόνια τώρα, δεν αμφέβαλλαν ποτέ για τις ικανότητές μου καθώς ξέρουν την αγάπη μου για όλα τα παιδιά αλλά και το γεγονός ότι σε ποιο νεαρή ηλικία φρόντιζα για κάποιες ώρες παιδάκια. Οι γονείς του συζύγου μου, ενώ δεν είναι αυστηρή, είχαν τις ίδιες και χειρότερες αμφιβολίες με τον σύζυγό μου, πράγμα το οποίο σημαίνει ότι δεχόμουν και συχνά επισκέψεις σε μορφή ελέγχου αλλά και παρατηρήσεις, οι οποίες δεν είχαν καμία υπόσταση, να σημειώσω δε ότι η κόρη της και κουνιάδα μου είχε γεννήσει ένα χρόνο πριν από εμένα. Όπως καταλαβαίνετε ήρθα πολλές φορές αντιμέτωπη με συγκρίσεις διαφόρου τύπου. Φυσικά όταν μίλαγα για τους προβληματισμού μου στον σύζυγο, το μόνο που εισέπραττα ήταν αρνητισμό και καμία υποστήριξη. Έτσι και σταμάτησα να μιλάω μέχρι και σήμερα και το πρόβλημα μου, είναι ότι πνίγομαι και δεν μπορώ να μιλήσω για τα όσα ακολουθούν μετά από κάθε φορά που κρατάνε τα παιδιά οι γονείς του συζύγου μου. Φυσικά το πρόβλημα έγινε πιο έντονο όταν επέστρεψα στην δουλειά μου και είχαμε βάλει βάρδιες ανά εβδομάδα οι γονείς μας, να φροντίζουν τα παιδιά τις ώρες που έλειπα. Γυρνάω πρώτη στο σπίτι καθώς έχω ένα ελαστικό ωράριο εργασίας. Τα πεθερικά μου λοιπόν από ημερών που ήταν έως και σήμερα, έχουν το θέμα αν τα παιδιά μου, τους αναγνωρίζουν-θυμούνται, αν τους αγαπάνε, αν αγαπάνε τον Πατέρα τους και αν τον θυμούνται μετά από κάθε ταξίδι του στην Αφρική που λείπει για δύο εβδομάδες την φορά. Η πεθερά μου ποτέ δεν κρατάει τους βασικούς κανόνες υγιεινής κυρίως στα παιδιά. Όποτε επέστρεφα στο σπίτι τα παιδιά ήταν γεμάτο τροφές τα προσωπάκια τους και τα χεράκια τους και με ερεθισμούς καθώς όταν και όποτε τα σκούπιζε τα έκανε με μωρομάντηλα και μόνο. Φυσικά αυτό με ενοχλούσε όπως και κάθε φορά πάλευαν για την αναγνωρισιμότητα τους ως προς τα παιδιά. Επίσης τις εβδομάδες που ήταν η μητέρα μου στο σπίτι, που ερχόταν από την επαρχεία ποτέ δεν την πήραν τηλέφωνο και ποτέ δεν την πήραν για ένα καφέ να ξεσκάσει τα απογεύματα. Τις φορές που ο σύζυγός μου έλλειπε σε ταξίδι έως και σήμερα, κάνουν την επίσκεψή τους μέρα παρά μέρα σχεδόν για να δουν τα παιδιά, όπως μου ανακοινώνουν. Τις ημέρες του Πάσχα ήρθαν οι γονείς του και κυρίως η μητέρα του να κρατήσει τα παιδιά καθώς δεν είχαν παιδικό και μου ήρθαν στο μυαλό μου όλες οι παραπάνω αναμνήσεις καθώς δεν είχε αλλάξει τίποτα από όλα αυτά. Πριν φύγω για την δουλειά προσφέρθηκα να την βοηθήσω στο άλλαγμα της πάνας και στο πλύσιμο τον παιδιών καθώς έχουν βαρύνει και αρνήθηκε, μου είπε ότι θα το κάνει η ίδια. Φυσικά τα παιδιά δεν τα έπλυνε. Όταν το είπα στο σύζυγό μου με αμφισβήτησε αμέσως και έτσι το προσπέρασα. Ποτέ δεν μου λέει την λέξη δεν μπορώ και ας μην μπορεί. Πνίγομαι πραγματικά και δεν μπορώ να μιλήσω καθώς ξέρω πως θα τσακωθώ για όλα αυτά. Τις μέρες που γύρισα νωρίτερα στο σπίτι άφησα τα πράγματα του σπιτιού όπως τα είχε αφήσει η μητέρα του, όπως ο νιπτήρας του μπάνιου γεμάτο ακαθαρσίες, επίτηδες. Κ πάλι ο σύζυγός μου δεν μου ανέφερε τίποτα. Την τελευταία μέρα που κράτησε τα παιδιά τα πείρε μόνη της στην παιδική χαρά και γυρνώντας μου ανακοίνωσε ότι τα έχει πλύνει χέρια και πρόσωπο  με μωρομάντηλα. Το ένα το παιδί και αυτό που παίρνει από κάτω ότι βρει, έχει βγάλει ένα εξάνθημα στο χέρι του και η γιατρός μου είπε ότι μπορεί να είναι ή μύκητας ή σταφυλόκοκκος. Δεν μπορεί μια γυναίκα 70 χρονών σε μία παιδική να ορίσει 2 παιδιά που θεωρούν πως έχουν κατακτήσει τον κόσμο και μπορούν και θέλουν να ανακαλύπτουν ότι βλέπουν και τρέχουν παντού. Μόνη μου ποτέ δεν έχω βγάλει τα παιδιά μου βόλτα ακριβώς γι’ αυτό τον λόγο. Να σημειώσω ότι πριν λίγους μήνες ήθελα να χωρίσω με τον σύζυγό μου, λόγω πολλών τσακωμών και διαφωνιών. Ακόμα δεν είμαι σίγουρη τι θέλω, φυσικά πια έχουμε τις καλές μας στιγμές, όταν όμως είμαστε μόνοι μας και δεν εμπλέκεται κανείς και αυτό όχι πάντα. Τα παιδιά οι γονείς του τα βλέπουν και τα αφήνουμε για κάποιες ώρες τα Σάββατα αλλά και κάποιες Κυριακές, προκειμένου να κάνουμε και εμείς την βόλτα μας σαν ζευγάρι. Οι γονείς μου φυσικά πολύ πιο αραιά καθώς δεν υπάρχει αυτή η δυνατότητα. Όταν μένω μόνη μου ζητάω την Μητέρα  μου να έρθει σε εμένα, κυρίως για παρέα, παρόλο που είναι αρκετά δύσκολο, λόγω καταστάσεων,  αλλά  πάντα μου λέει αν θα έρθει ή όχι ανάλογα το αν μπορεί, όχι στο να με βοηθήσει στο σπίτι που το κάνει σε υπέρτατο βαθμό, καθώς είναι μία γυναίκα που άφησε την δουλεία της για να μας μεγαλώσει και να έχει την φροντίδα των σπιτιών, σε σημείο που της έχω πει να με αφήνει να κάνω κάτι και εγώ και να μην νιώθω «τουρίστας» στο σπίτι μου αλλά να κερδίσει χρόνο με τα παιδιά. Ο σύζυγός μου λείπει για μία εβδομάδα και είναι η μητέρα μου στο σπίτι, παρόλο που η γιαγιά μου και μητέρα της είχε ένα ατύχημα και πάλι με υποστηρίζει, μέχρι και σήμερα οι γονείς μου δεν την έχουν πάρει ένα τηλέφωνο να την εμψυχώσουν, αλλά είμαι σίγουρη πως θα χτυπήσει το τηλέφωνο πάλι για να δουν τα παιδιά και να παίξουν, δεν είμαι αρνητικός άνθρωπος αλλά δε θέλω να έρθουν στο σπίτι. Κ κάτι τελευταίο ένα πρωί, που ήταν η μητέρα μου στο σπίτι έκαναν μια ξαφνική επίσκεψη στο σπίτι, χωρίς να το γνωρίζει κανένας μας και φυσικά η μητέρα μου εισέπραξε και πάλι την κριτική τους, φυσικά ο άντρας μου ήταν σε ταξίδι στην Αφρική. Θλίβομαι πραγματικά και νιώθω ότι είμαι σε αδιέξοδο και δεν ξέρω τι να κάνω και πως να το χειριστώ. Έχω καταβάλει προσπάθεια τεράστια για το μεγάλωμα των παιδιών μου, όπως φυσικά κ ο σύζυγός μου, απλά περισσότερο εγώ και δεν βλέπω κανέναν σεβασμό. Συγνώμη αν έγινα κουραστική απλά αναζητώ μια διέξοδο και μία συμβουλή. Με εκτίμηση

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. Ομολογούμε πως οι πληροφορίες σας ήταν κατακλυσμιαίες, δείχνοντάς μας ξεκάθαρα τα 2 βασικά αδιέξοδα στα οποία βρίσκεστε: (α). Η σχέση με το σύζυγό σας (το σημαντικότερο) και (β) οι σχέσεις με τα πεθερικά σας (το δευτερεύον). Όπως έχετε διαπιστώσει, δεν μπορείτε να διαχειριστείτε τις δυσκολίες αυτές μόνη σας και χρειάζεστε την υποστήριξη του συζύγου. Θα σας βοηθούσε πολύ η πιθανότητα να επισκεπτόσασταν σύμβουλο γάμου. Στην περίπτωση που αυτό δεν μπορεί να γίνει, η μόνη λύση είναι να απευθυνθείτε μόνη σας σε έναν Ψυχολόγο για να συζητήσετε όλα τα παραπάνω. Εκείνος/η θα σας εξηγούσε τα βήματα που θα ήταν καλό να ακολουθήσετε. Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, Τμήμα Ψυχολογικής Υποστηρίξεως του Κέντρου μας

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: Γεια σας, αντιμετωπίζω ένα δύσκολο πρόβλημα με την κόρη μου. Είχε πάρει το μικρόβιο του στρεπτόκοκκου το 2014 και από τότε έχει φοβίες με την υγεία της, της κάνω κάθε μήνα ένεση μέχρι τα 18 της, ξέχασα να σας προαναφέρω ότι είναι τώρα στην ηλικία των 15. Ήθελα να σας ρωτήσω γιατί έμεινε από απουσίες αν υπάρχουν κυρώσεις από τον νόμο, γιατί δεν θέλει να ξαναπάει σχολείο μέχρι του χρόνου επωδή ντρέπεται. Τι να κάνω όσο και να προσπαθώ να της εξηγήσω είναι ανένδοτη, σας παρακαλώ βοηθήστε με.

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. Αναφέρεστε σε μία πολύπλοκη κατάσταση που αρχικά θα ήθελα να αναφέρετε όλες αυτές τις λεπτομέρειες στον/ην Γυμνασιάρχη αρχικά. Εκείνος/η θα σας πει τη γνώμη του/της για την έφηβη κόρη σας. Πάντως δεν είναι σίγουρο ότι αυτή είναι η μόνη αιτία μη παρουσίας της στο Σχολείο. Αν όμως ναι, σημαίνει ότι η κόρη σας έχει ταλαιπωρηθεί πολύ από αυτή τη φοβία και θα ήταν καλό νομίζουμε να συζητούσε αυτές τις φοβίες με Ψυχολόγο. Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, Αλεξάνδρου Στράτος, Δ/ντής Προσέγγισης σε συνεργασία με το Τμήμα Ψυχολογικής Υποστηρίξεως του Κέντρου μας

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: ΚΑΛΗΜΕΡΑ. ΕΊΧΑΜΕ ΜΙΛΉΣΕΙ Κ ΠΑΛΙΌΤΕΡΑ.. ΣΑΣ ΕΊΧΑ ΑΝΑΦΈΡΕΙ ΌΤΙ Ο ΓΙΟΣ ΜΟΥ ΠΕΡΣΥ ΣΤΗΝ Α’ ΔΗΜΟΤΙΚΟΎ ΕΊΧΕ ΔΥΣΚΟΛΊΕΣ ΠΡΟΣΑΡΜΟΓΗΣ ΈΒΡΙΖΕ Κ ΚΆΠΟΙΕΣ ΦΌΡΕΣΤ ΧΤΥΠΟΎΣΕ ΑΛΛΆ ΠΑΙΔΆΚΙΑ. ΕΓΏ ΣΤΟ ΣΠΊΤΙ ΌΤΑΝ ΔΙΑΒΆΖΑΜΕ ΈΒΛΕΠΑ ΌΤΙ ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΎΣΕ ΝΑ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΘΕΊ.. ΤΟ ΊΔΙΟ ΈΚΑΝΕ Κ ΣΤΗΝ ΤΑΞΗ ΑΝΤΙΔΡΟΎΣΕ ΈΓΡΑΦΕ ΆΣΧΗΜΕΣ ΛΈΞΕΙΣ ΣΤΑ ΒΙΒΛΊΑ. ΜΙΛΟΎΣΕ ΆΣΧΗΜΑ.. ΑΠΌ ΡΑ ΧΡΙΣΤΟΎΓΕΝΝΑ ΟΜΩΣ ΤΑ ΦΕΤΙΝΆ Κ ΜΕΤΆ ΔΗΛΑΔΉ ΣΤΗ Β ΔΗΜΟΤΙΚΟΎ ΈΧΕΙ ΕΛΑΤΤΏΣΕΙ ΚΑΤΆ ΠΟΛΎ ΤΙΣ ΚΟΥΒΈΝΤΕΣ ΣΥΓΚΈΝΤΡΩΝΕ ΤΑΙΝΊΑ Κ ΣΤΟ ΣΠΊΤΙ Κ ΣΤΟ ΣΧΟΛΕΊΟ ΠΕΡΙΣΣΌΤΕΡΟ ΈΧΩ ΔΕΙ ΔΙΑΦΟΡΆ ΠΡΟΣ ΤΟ ΚΑΛΎΤΕΡΟ. ΥΠΌΨΗ ΟΜΩΣ ΕΔΏ Κ ΈΝΑ ΜΗΝΑ ΤΟΝ ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΕΊ ΨΥΧΟΛΟΓΟΣ. ΓΕΝΙΚΌΤΕΡΑ Κ ΜΕ ΠΟΛΛΉ ΚΟΥΒΈΝΤΑ Κ ΠΕΡΙΣΣΌΤΕΡΗ ΟΡΙΟΘΈΤΗΣΗ ΕΊΝΑΙ ΠΙΟ ΜΑΖΕΜΈΝΟ ΈΧΩ ΣΤΟ ΣΠΊΤΙ ΌΠΟΥ ΤΟΥ ΜΙΛΑΩ ΑΠΌ ΕΔΏ ΠΩΣ ΝΑ ΦΈΡΕΤΑΙ ΣΩΣΤΆ ΣΤΟ ΣΧΟΛΕΊΟ ΓΙΑΤΊ ΑΛΛΙΏΣ ΘΑ ΥΠΆΡΧΟΥΝ ΣΥΝΈΠΕΙΕΣ ΣΤΟ ΣΠΊΤΙ..ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΠΑΡΑΤΗΡΏ ΕΊΝΑΙ ΌΤΙ ΔΥΣΚΟΛΕΎΕΤΑΙ ΠΟΛΎ ΣΤΗ ΓΡΑΦΉ Κ ΓΙ ΑΥΤΌ ΑΝΤΙΔΡΆ ΤΑ ΓΡΆΦΕΙ ΣΥΝΕΧΌΜΕΝΑ Κ ΠΡΈΠΕΙ ΝΑ ΤΟΥ ΥΠΕΝΘΥΜΊΖΩ ΤΟΥ ΚΑΝΟΝΕΣ Κ ΤΟΥ ΤΟΝ ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΆ ΚΑΤΆ ΤΑ ΆΛΛΑ ΣΥΝΕΡΓΆΖΕΤΑΙ… ΕΙΜΑΙ ΦΙΛΟΛΟΓΟΣ ΜΕ ΜΕΤΑΠΤΥΧΙΑΚΌ ΣΤΗΝ ΕΙΔΙΚΉ ΑΓΩΓΉ ΑΠΛΆ ΤΏΡΑ ΛΌΓΩ ΔΕΥΤΈΡΟΥ ΜΩΡΟΎ ΔΕΝ ΕΡΓΆΖΟΜΑΙ ΑΠΛΆ ΘΕΩΡΏ ΌΤΙ ΈΧΕΙ ΕΛΑΦΡΙΆ ΔΙΆΣΠΑΣΗ ΠΡΟΣΟΧΗ ΠΟΥ ΤΟΝ ΔΥΣΚΟΛΕΎΕΙ Κ ΣΤΗ ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΆ ΓΕΝΙΚΌΤΕΡΑ.. ΤΙ ΜΕ ΣΥΜΒΟΥΛΕΥΕΤΕ ΆΛΛΟ ΝΑ ΚΆΝΩ;;; ΠΡΟΧΘΕΣΙΝΉ ΜΟΥ ΕΊΠΕ ΌΤΙ ΝΙΏΘΕΙ Ο ΧΕΙΡΌΤΕΡΟΣ ΤΗΣ ΤΑΞΗΣ ΕΝΏ ΕΊΝΑΙ ΈΞΥΠΝΟΣ..Η ΔΑΣΚΆΛΑ ΘΕΩΡΕΊ ΌΤΙ ΈΧΕΙ ΨΥΧΟΛΟΓΙΚΑ… ΑΠΑΝΤΉΣΤΕ ΜΟΥ ΆΜΕΣΑ. ΕΥΧΑΡΙΣΤΏ Κ ΠΆΛΙ.

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. Το σίγουρο είναι ότι θα πρέπει να γίνει μία εκτενέστερη εκτίμηση του παιδιού εάν αντιμετωπίζει δυσκολίες στη συγκέντρωση προσοχής ή πιθανή πρωτογενή ή δευτερογενή δυσγραφία. Τα παιδιά με διάσπαση ή δυσγραφία ή μαθησιακές δυσκολίες πολύ συχνά εμφανίζουν χαμηλή αυτοεικόνα και αυτοεκτίμηση. Οι Ειδικότητες που μπορούν να απαντήσουν σε αυτό το ερώτημα είναι ένας Παιδοψυχίατρος ή Νευρολόγος και ταυτόχρονα Εργοθεραπευτής. Ταυτοχρόνως φυσικά είναι καλό να το συζητήσετε με την Ψυχολόγο που ήδη παρακολουθεί το παιδί για το εάν θα χρειαζόταν επιπρόσθετη επιβοήθηση για τις δυσκολίες στην σχολική του απόδοση. Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, Αλεξάνδρου Στράτος, Δ/ντής Προσέγγισης σε συνεργασία με το Τμήμα Ψυχολογικής Υποστηρίξεως του Κέντρου μας

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: Καλησπέρα ο μικρός μου είναι 27 μηνών λέει γύρω στις 30 λέξεις άλλες καθαρά άλλες όχι ακούει τα πάντα και χαμηλούς ήχους και δυνατούς και γενικά τα πιάνει όλα γρήγορα όταν του λέω μια λέξη συλλαβή συλλαβή και του ζητάω να μου πει την συλλαβή την λέει αλλά ολόκληρη όχι μήπως πρέπει να ανησυχούμε. Ευχαριστώ.

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. Σε αυτή την ηλικία, συνήθως το λεξιλόγιο των παιδιών είναι πολύ εμπλουτισμένο και πάρα πολλές από αυτές τις προφέρουν καθαρά. Άρα λοιπόν, αναφέρεστε σε μία πιθανή δυσκολία στην ανάπτυξη της ομιλίας (που μάλλον δεν οφείλεται σε δυσκολίες ακουστικής αγωγιμότητας) που θα ήταν καλό αρχικά να αξιολογηθεί από έναν/μία Λογοθεραπευτή/τρια. Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, Αλεξάνδρου Στράτος, Δ/ντής Προσέγγισης σε συνεργασία με το Τμήμα Ψυχολογικής Υποστηρίξεως του Κέντρου μας

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: Καλησπέρα σας θα ήθελα την άποψη σας με κάτι που συμβαίνει με τον 6 χρόνων γιο μου. είναι ένα παιδί πάρα πολύ ώριμο και υπεύθυνο μένει περίπου 4 με 5 ώρες μόνος του στο σπίτι όταν εγώ και ο σύζυγός μου εργαζόμαστε. του αρέσει να μένει μόνος. αυτές τις ώρες βλέπει τηλεόραση βλέπει υπολογιστή ζωγραφίζει η κάνει δραστηριότητες σχολικές.(γράφει γράμματα και αριθμούς). αυτό που με προβληματίζει είναι πως όταν πηγαίνουμε κάποια επίσκεψη θέλει να γυρνάει στο σπίτι και δεν θα κάτσει να παίξει με τα άλλα παιδιά ενώ δεν έχει πρόβλημα κανένα επικοινωνίας. είναι πολύ φιλικός κοινωνικός και στο σχολείο παίζει με όλα τα παιδιά δεν απομονώνεται. σας ευχαριστώ για τον χρόνο σας και περιμένω την απάντηση σας.

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. Η συμπεριφορά που εμφανίζει το παιδί σας όσον αφορά τις κοινωνικές σας επισκέψεις, σχετίζεται με κάποιες δυσκολίες στην κοινωνική ενσωμάτωση σε νέα περιβάλλοντα. Συνήθως αυτά τα παιδιά έχουν δυσκολίες και στο Σχολείο (ή είχαν όταν πρωτοξεκίνησαν παραμένουσες δυσκολίες ένταξης στο περιβάλλον). Από την άλλη, σε αυτή την ηλικία δεν συστήνεται να μένουν τα παιδιά μόνα τους στο σπίτι από τη μία, και από την άλλη η ενασχόληση του με τηλεόραση ή ΗΥ δεν είναι οι καλύτερες επιλογές αυτοδιαχείρισης ενός παιδιού. Επίσης συνήθως στα παιδιά δεν αρέσει στον ελεύθερο χρόνο τους να γράφουν πριν από την ηλικία των 7-8 ετών. Θα θέλαμε να συζητήσετε το θέμα με τη Νηπιαγωγό του παιδιού αρχικά. Εάν το κρίνει σκόπιμο, θα έπρεπε να αξιολογηθεί το παιδί αρχικά από έναν/μία Παιδοψυχολόγο για να διερευνηθεί βαθύτερα το ζήτημα που σας απασχολεί όσον αφορά την κοινωνική του ευελιξία (και πιθανά όχι μόνο). Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, Αλεξάνδρου Στράτος, Δ/ντής Προσέγγισης σε συνεργασία με το Τμήμα Ψυχολογικής Υποστηρίξεως του Κέντρου μας

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: Καλησπέρα σας. Έχουμε ένα κοριτσάκι 2,5 ετών κ περνάμε μια ιδιαίτερα αρνητική φάση αυτή την περίοδο… Γιατί επιλέξαμε να μετακομίσουμε στην πόλη μου εγώ κ η κόρη μου για να βρω δουλειά κ να μας βοηθούν οι γονείς μου κ ο άντρας μου μετακινείται στα ρεπό του έως ότου έρθει η μετάθεση του. Η κόρη μας λέει σε όλα όχι..δεν θέλει να αλλάξει πάνα, δεν θέλει να αλλάξει ρούχα, δεν θέλει να ντυθεί όταν την κάνουμε μπάνιο, μένει τουλάχιστον 1 ώρα γυμνή, δεν θέλει να καθίσει στο γιογιό ενώ έχει τον απόλυτο έλεγχο των σφικτήρων, δεν θέλει να πάμε βόλτα στην παιδική χαρά…αλλά αν την πιέσω κ τελικά καταφέρω να τη ντύσω θα αλλάξει διάθεση κ θα είναι πολύ ευδιάθετη στην παιδική χαρά, θα παίξει με τα αλλά παιδάκια με δική της πρωτοβουλία. Στην πίεση βέβαια να την καταφέρω να τη ντύσω η να την καταφέρω να έρθει μαζί μου βόλτα με βγάζει από τα ρούχα μου, λέει συνέχεια όχι σε κάθε μου ερώτηση. Ακόμη κ αν της δώσω 2 εναλλακτικές σε ρούχα..τις 2 τελευταίες εβδομάδες την φώναξα παρά πολύ αλλά φυσικά δεν κατάφερα κάτι…τι να κάνω;;;;; πραγματικά έχω ξεμείνει από ενέργεια κ επιχειρήματα..  Σας ευχαριστώ εκ των πρότερων.

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. Καλησπέρα!!το αναπτυξιακό στάδιο της κόρης σας έχει κάποια από αυτά τα χαρακτηριστικά. Από πολλούς ειδικούς χαρακτηρίζεται ως το στάδιο του «όχι» . Τα παιδιά σε αυτή τη φάση αναζητούν την αυτονομία αλλά δυσκολεύονται να την στηρίξουν και αυτό προκαλεί αμφιθυμικές αντιδράσεις. Επιπλέον από όσο μας γράφετε η κόρη σας αλλά κι εσείς περνάτε μια περίοδο σημαντικών αλλαγών που είναι σίγουρο ότι σας έχουν αναστατώσει! Θα ήταν προτιμότερο να είστε πολύ σταθερή σε όσα ζητάτε από την μικρή και να μην τις δίνετε πολλές επιλογές γιατί αυτό την μπερδεύει και την αναστατώνει. Μπορείτε να της εξηγείται τι έχετε να κάνετε χωρίς να την αιφνιδιάζεται πχ. Όταν τελειώσεις το φαγητό σου θα πάμε στην παιδική χαρά. Αφού τελειώσει λοιπόν της εξηγείται ότι θα επιλέξει ανάμεσα σε δύο σετ ρούχα και ενώ θα την βοηθάτε να ντυθεί θα λέτε μαζί ένα τραγουδάκι που της αρέσει ώστε να ξεχνιέται. Αν αρνείται τότε δώστε της χρόνο να ηρεμήσει κι επιστρέψτε με ηρεμία. Αυτό μπορεί να επαναληφθεί μέχρι και τρεις φορές! Αν συνεχίζει να αρνείται τότε σταθερά και ήρεμα πείτε της ότι δεν μπορεί να πάει βόλτα και εννοείται ότι δεν θα πάτε βόλτα!! Στις εκρήξεις θυμού γενικότερα δώστε της να καταλάβει ότι δεν επικοινωνείτε μαζί της αν δεν ηρεμήσει και αφήστε την να ηρεμήσει είτε μένοντας δίπλα της χωρίς να επικοινωνείτε είτε φεύγοντας ήρεμα χωρίς να το βιώνει απειλητικά!!!Έχει λοιπόν μεγάλη σημασία να νιώθει την ηρεμία την σταθερότητα και την εμπιστοσύνη σας!!Επίσης υπάρχουν πολλά παραμύθια στην αγορά που ίσως βοηθήσουν. Στην περίπτωση που οι εκρήξεις συνεχίζουν να εντείνονται ίσως χρειαστεί να ζητήσετε πιο εξατομικευμένη βοήθεια ειδικού. Ευχόμαστε να βοηθήσαμε. Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, Βουρλιόγκα Βασιλική, Τμήμα Ψυχολογικής Υποστηρίξεως του Κέντρου μας

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: Καλημέρα σας και συγχαρητήρια για την δουλειά σας. Η σελίδα αυτή βοηθάει πάρα πολύ τόσο τους επαγγελματίες όσο και τους γονείς. Είμαι συνάδελφος και παρακολουθώ ένα παιδί 6 ετών με διάγνωση υποτονίας. Η μεγάλη δυσκολία μου είναι με τη γραφή του. Κρατάει αδύναμα το μολύβι και δεν μπορεί να γράψει σε χαρτί. Ταυτόχρονα όμως είναι και πολύ χειριστικό παιδί και αρνείται να συνεργαστεί στις ασκήσεις προγραφής και γραφής. Είναι έξυπνο παιδί. Να σας αναφέρω ότι την επόμενη χρονιά θα φοιτήσει στην Α΄ Δημοτικού. Θα ήθελα τη γνώμη σας. Σας ευχαριστώ προκαταβολικά.

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. Τα παιδιά με υποτονία, δυσκολεύονται πολύ στον τονικο-φασικό έλεγχο του κορμού με αποτέλεσμα να αντιμετωπίζουν σημαντικές δυσκολίες να διατηρήσουν την καθιστή θέση ώστε να ασχοληθούν με ασκήσεις λεπτής επιδεξιότητας και με τη χρήση εργαλείων. Και μην ξεχνάμε ότι το μολύβι είναι ένα από τα πιο δύσκολα και περίπλοκα εργαλεία που για τη χρήση του απαιτείται καλός έλεγχος κορμού και αυχένα, σταθερότητα ώμων και δύναμη στον καρπό και την άκρα χείρα, μαζί με την ικανότητα κινητικότητας δακτύλων και την οπτικοκινητική ακρίβεια. Θα πρέπει λοιπόν να δώσετε έμφαση στο δυνάμωμα κορμού, τον έλεγχο της καθιστής θέσης και τη χρήση εργαλείων πριν προχωρήσετε στις ασκήσεις προγραφής – γραφής. Όπως και στην εξάσκηση της προγραφής – γραφής, θα ρέπει να ξεκινήσετε από τα γραφή σε πίνακα για το δυνάμωμα της ωμικής ζώνης και ταυτόχρονα των συλλήψεων. Όσο για τη «χειριστικότητα» στη συμπεριφορά που αναφέρεστε, προφανώς το παιδί δυσκολεύεται σημαντικά και έχει αποθαρρυνθεί (χρειάζεται κάποια διευκόλυνση ή κάποιο κίνητρο). όλοι μας γινόμαστε απρόθυμοι να ενασχοληθούμε και να εμπλακούμε με δραστηριότητες που μας δυσκολεύουν πολύ! Θα σας προτείναμε να εξηγήσετε στην οικογένεια την πιθανότητα αναστολής φοίτησης στο Δημοτικό ώστε να έχετε τα χρόνο να ενδυναμωθεί σωστότερα το παιδί και να εμπλακεί πιο αποτελεσματικά τη επόμενη χρονιά στην προγραφή και να καθυστερήσει η εμπλοκή στην εντατική γραφή που θα κάνει τα πράγματα χειρότερα. Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, Αλεξάνδρου Στράτος, Δ/ντής Προσέγγισης

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: Καλησπέρα σας αντιμετωπίζω ένα θέμα μ την 2.5 χρόνων κορούλα μ ξεκίνησε παιδικό σταθμό στα 2 της.  Κάνανε μια αποκριάτικη γιορτούλα η διευθύντρια του παιδικού ανέβασε 3 βιντεάκια που χόρευαν κ σε μια γωνίτσα ήταν η κόρη μ κ καθόταν σε μια καρέκλα. έχω αρχίσει κ προβληματίζομαι. Όταν πάμε κάπου έξω ντρέπεται κ θέλει ν την πάρω αγκαλιά για κάνα μισάωρο μέχρι ν ηρεμήσει κ μετά κάπως καλύτερα. τι να κάνω 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. Αναφέρεστε σε ένα κοινωνικά άτολμο παιδί με κοινωνικό άγχος που δεν εμπιστεύεται τον εαυτό του. Δεν μας αναφέρετε σημαντικές λεπτομέρειες, όπως για παράδειγμα εάν το παιδί είναι ομιλητικό ή κοινωνικό στον Παιδικό Σταθμό ή στην Παιδική Χαρά. Είναι καλό να μην υπάρχει συστολή στα παιδιά ώστε να αισθάνονται ανέμελα και να ξεδιπλώνουν έτσι το δυναμικό τους. Θα σας προτείναμε να γινόταν μία αξιολόγηση στο παιδί από Παιδίατρο Αναπτυξιολόγο και πιθανά και από Εργοθεραπευτή και Λογοθεραπευτή ώστε να διαπιστωθεί εάν αυτό οφείλεται σε κάποια Αναπτυξιακή δυσκολία του παιδιού που θ έχρηζε παρέμβασης, ή εάν απλά θα βοηθούσε μία συμβουλευτική υποστήριξη από Ψυχολόγο σε εσάς για να αναπτύξετε μηχανισμούς αντιμετώπισης του άγχους του παιδιού. Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, Αλεξάνδρου Στράτος, Δ/ντής Προσέγγισης σε συνεργασία με το Τμήμα Ψυχολογικής Υποστηρίξεως του Κέντρου μας

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: Καλημέρα έχω ένα μωράκι αγοράκι 20 μηνών το πρόβλημα μου ότι ο  σύζυγος μου δεν με βοηθάει καθόλου με το παιδί όταν ήταν πιο μικρό τον έκανε μπανάκι κ του έδινε μπιμπερο.απο τον χρόνο κ μετά δεν με βοηθάει πουθενά δεν τον έχει ταισει ποτέ δεν τον έχει άλλα κείμενα πότε στις κούνιες πάντα μόνη μου τον πάω σε βόλτες έξω μόνη μου σε διάφορα γενικά πάντα μονή φοβάμαι μήπως αυτό επηρεάσει τον χαρακτήρα του παιδιού μου εγώ δεν έχω κανένα πρόβλημα κ θα συνεχίσω να κάνω ότι κάνω μήπως σ’ το αγοράκι μας του κάνει κακο που είναι σχεδόν απών ο μπαμπάς του

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Η ανησυχία σας είναι μεγάλη και κατανοητή. Με σεβασμό στο οικογενειακό σας πλαίσιο και μη γνωρίζοντας λεπτομέρειες απαντούμε θεωρητικά ότι εφόσον υπάρχουν και συμβιώνουν και οι δύο γονείς του παιδιού κάτω από την ίδια στέγη το σωστό είναι να μοιράζονται οι ρόλοι απέναντι στο παιδί. Καλό θα ήταν να συζητήσετε με τον σύζυγό σας αν υπάρχει κάτι που τον δυσκολεύει και να προσπαθήσετε να αποφασίσετε από κοινού ποιος κάνει και τι με το παιδί. Καμιά φορά οι μαμάδες άθελα τους είναι συγκεντρωτικές και συχνά επικριτικές απέναντι στον τρόπο των μπαμπάδων. Καλό θα είναι να αναρωτηθείτε κι εσείς για το  πόσο χώρο και χρόνο αφήνετε ως μαμά στο παιδί και στον μπαμπά του. Δυστυχώς μη γνωρίζοντας πιο πολλές πληροφορίες για την οικογένεια σας δεν μπορούμε να γίνουμε πιο συγκεκριμένοι ως προς τις συμβουλές μας. Είμαστε στην διάθεσή σας για οποιαδήποτε βοήθεια. Το σίγουρο είναι ότι χρειάζεται να επικοινωνήσετε στον σύζυγό σας την ανησυχία σας και μαζί να βρείτε μια καλύτερη λύση προς όφελος και των τριών.

Με τιμή Βάσω Βουρλιόγκα, Ψυχολόγος Κέντρου Προσςέγγιση

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: καλησπέρα. Ο γιος μας είναι 22 μηνών και μιας εβδομάδας κι έχουμε παρατηρήσει τον τελευταίο μήνα ότι δεν λέει πια κάποιες απ τις λέξεις που έλεγε. ακόμα και μπαμπά που είπε στους 10 μήνες δεν το λέει πια. αντίθετα χρησιμοποιεί την ίδια συλλαβή για πολλές λέξεις όπως το μη για το μήλο την μπανάνα το παπί που μέχρι χθες τα έλεγε κανονικά. επίσης νευριάζει πολύ και μας χτυπάει η κτυπάει το κεφάλι του εάν δεν τον καταλαβαίνουμε..διαβάζουμε βιβλία αλλά μόνο τις σελίδες που θέλει αυτός και στην ουσία δεν διαβάζουμε απλά βλέπει κάποια αντικείμενα που έχει κι αυτός και τρέχει να τα φέρει..ακόμη εδώ και 2 μήνες σταμάτησε να τρώει στερεά τροφή εκτός από κουλούρι και δε θέλει να πιάσει κουτάλι ενώ το έκανε από πολύ μικρός. όταν είμαστε εξω στο δρόμο όποτε βλέπει μικρά παιδιά απλώνει το χέρι να τα χτυπήσει..ο παιδίατρος λέει να το αγνοήσουμε αλλά εμείς ανησυχούμε. Ξεχάσαμε επίσης να αναφέρουμε ότι ο γιος μας εκτελεί κανονικά εντολές μιμείται κάνει δουλειές και μας καταλαβαίνει

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. Είναι αλήθεια ότι κάποια παιδιά εμφανίζουν μία παλινδρόμηση στις ηλικίες 18-26 μηνών. Από ότι αναφέρετε, αυτή η παλινδρόμηση εμφανίζεται σε διαφορετικούς τομείς: στην ομιλία, στη συμπεριφορά (κοινωνική αλλά και έμμονη) και στις προτιμήσεις σίτισης. Με βάση αυτό κρίνεται σκόπιμη η αξιολόγηση του παιδιού από Παιδίατρο Αναπτυξιολόγο. Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, Αλεξάνδρου Στράτος, Δ/ντής Προσέγγισης

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: καλησπέρα σας. ο γιος μας είναι 22,5 μηνών και εδώ και 2 μήνες δε λέει μερικές λέξεις που έλεγε όπως μπαμπάς που το είπε από 10 μηνών. επίσης χρησιμοποιεί την ίδια συλλαβή για πολλές λέξεις όπως το μη για το μήλο την μπανάνα τον ιπποπόταμο και αλλά.. ενώ καταλαβαίνει τα πάντα που του λέμε κι εκτελεί εντολές άνετα και δείχνει σε βιβλία ότι τον ρωτήσουμε επιμένει να λέει το ίδιο η κάτι ακαταλαβίστικα… είναι πολύ ζωηρός και δεν κάθεται πάνω από 1 λεπτό να δούμε το βιβλίο κι ειδικά αν πάμε να το διαβάσουμε δυνατά αρχίζει να κλαίει και να κτυπάει.. κάθεται σε μια δραστηριότητα αρκετά μόνο αν του αρέσει πολύ αλλά και πάλι θα τραβήξει τις κάλτσες του η θα πιάνει κάτι άλλο.. επίσης εδώ και δυο μήνες σταμάτησε να τρώει στερεά τροφή εκτός από κουλούρι ενώ έτρωγε κανονικά φαγητά. να πούμε ότι πριν από 2 μήνες ο παιδίατρος μας πήρε αίμα και του έσπασε και τις 2 αρτηρίες και απ τα 2 χέρια και το παιδί πονούσε κι έκλαιγε όλη την μέρα.. δεν ξέρουμε αν έχει κάποια σχέση αυτό… επίσης κτυπάει το κεφάλι του συχνά και όταν του γίνει παρατήρηση αλλά και από χαρά αν βλέπει κάτι που του αρέσει και το κουνάει και δεξιά κι αριστερά πάλι από χαρά συνήθως όταν χορεύει… έχει περπατήσει από 9 μηνών κι έχει κατακτήσει όλα τα κινητικά ορόσημα.. έχει καλή βλεμματική επαφή και δείχνει με το δείχτη.. προσπαθεί να μιλήσει αλλά του βγαίνουν οι λέξεις ακαταλαβίστικες.

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. Υπάρχουν κάποια δεδομένα που θα ήταν καλό να σας κινητοποιήσουν και να απευθυνθείτε σε έναν/μία Παιδίατρο Αναπτυξιολόγο, όπως η αυξημένη κινητικότητα του παιδιού6, η απώλεια κάποιων λέξεων που χρησιμοποιούσε, το σταμάτημα της σίτισης και κάποιο αυτοερεθισμοί που χρησιμοποιεί το παιδί. Αυτά τα δεδομένα πιθανά παραπέμπουν σε κάποια αναπτυξιακή δυσκολία που θα ήταν καλό να διερευνηθεί διεξοδικότερα, αφού σε αυτή την ηλικία δεν αναμένονται αυτές οι ιδιαιτερότητες που αναφέρετε. Θα σας προτείναμε μία εκτενή λήψη ιστορικού από Αναπτυξιολόγο και φυσικά εξέταση του παιδιού για να διερευνηθεί εάν θα χρειαζόταν κάποια θεραπευτική επιβοήθηση ή όχι. Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, Αλεξάνδρου Στράτος, Δ/ντής Προσέγγισης σε συνεργασία με το Τμήμα Ψυχολογικής Υποστηρίξεως του Κέντρου μας

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: Καλημέρα. Ήθελα να κάνω μια ερώτηση. Έχουμε χωρίσει με τον άντρα μου, δεν έχουμε έρθει σε συμφωνία έχουμε κάνει ασφαλιστικά μέτρα, έχουνε κάνει ασφαλιστικά μέτρα κι ο πατέρας τους κι οι γονείς του για επικοινωνία, μέχρι τώρα δεν τους είχα απαγορέψει αλλά τα παιδιά μου δε τους θέλουν κι κλαίνε δε θέλουν να πάνε μαζί τους είναι 2 ετών κι 11 μηνών. Και βγήκε η προσωρινή απόφαση να τα πάρουνε 5 μέρες την εβδομάδα 5 με 8. Αλλά 4 μέρες που έρχονται τα φέρνουν πίσω ή κάθονται εδώ, κι μια μέρα δεν ήρθαν καθόλου. Είναι σωστό αυτό για τα παιδιά; γιατί κλαίνε, φοβούνται κι έχω προσέξει αλλαγή στα παιδιά μου δεν είναι καλά, δεν τρώνε καλά δεν κοιμούνται καλά, αλλά ο παππούς τους με απειλεί συνέχεια αν δε θα τα δώσω θα καλέσει την αστυνομία κι μπροστά στα παιδιά μου με βρίζει, φωνάζει, με απειλεί. Τι μπορώ να κάνω; 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. Δυστυχώς μας περιγράφετε μια δύσκολη αλλά συχνή επιπλοκή διαζυγίου. Τα παιδάκια σας είναι αρκετά μικρά ακόμα. Στις περιπτώσεις διαζυγίου χρειάζεται σταθερότητα και ηρεμία κι από τις δύο πλευρές ώστε τα παιδιά να συνηθίσουν την νέα πραγματικότητα και αυτό να τα κάνει να αισθάνονται ασφάλεια. Όταν λοιπόν λέμε σταθερότητα εννοούμε σταθερή ημερήσια ρουτίνα (πχ ώρες ύπνου, φαγητού) και ήρεμες σταθερές συναισθηματικές αντιδράσεις (πχ. Όταν λέτε όχι να το τηρείται κι όταν λέτε ναι να το τηρείται).Καλό θα ήταν και στην επικοινωνία με τον μπαμπά να  υπάρχει μια σταθερή ρουτίνα(πχ. Που θα τα βλέπει ποιες μέρες και πόσο) ώστε τα παιδάκια σας να περάσουν ομαλά στην νέα τους πραγματικότητα!!!Αποφύγετε την επικοινωνία με όποιον σας αναστατώνει και εστιάστε στα παιδιά σας όταν γίνονται μπροστά τους φασαρίες ( πχ. Πάρτε τα αγκαλιά αν δεν μπορείτε να τα έχετε σε άλλο χώρο, αρχίστε να τους μιλάτε ήρεμα ανεξάρτητα από την ένταση). Μας περιγράφεται μια δύσκολη κατάσταση που χρειάζεται ιδιαίτερους χειρισμούς που δεν μπορούν να περιγραφούν μέσω ενός μηνύματος και μόνο! Σας προτρέπουμε να παροτρύνεται και τον πατέρα των παιδιών ώστε να επισκεφτείτε έναν ειδικό από κοινού, αυτό θα σας βοηθήσει εσάς και κατ’ επέκταση και τα παιδιά σας. Για την ώρα να θυμάστε σταθερότητα, ψυχραιμία και εστιασμός στα παιδιά!! Ευχόμαστε να βοηθήσαμε με κάποιον τρόπο. Είμαστε στη διάθεσή σας!

Με τιμή, Βουρλιόγκα Βασιλική, Τμήμα Ψυχολογικής Υποστηρίξεως του Κέντρου μας

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: Έχω ένα τρίχρονο κοριτσάκι , που έχει κάνει τη νύχτα μέρα . το βράδυ δεν κοιμάται , παρά ελάχιστα . το μεσημέρι μπορεί να κοιμηθεί και να μη ξυπνάει . Ξυπνάει 4 η ώρα το πρωί αν καταφέρει να κοιμηθεί το βράδυ . Λείπω πολλές ώρες απ το σπίτι γιατί εργάζομαι και είναι με τη γιαγιά . επίσης δεν θέλει να κάνει μπάνιο και να λουστεί . τι να κάνω ;;;;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. Προφανώς αναφέρεστε σε ένα παιδί που δυσκολεύεται στην οργανική και αισθητηριακή του ρύθμιση. Σε αυτές τις ηλικίες κανονικά πρέπει να έχει οργανωθεί ο κύκλος του ύπνου του και ταυτόχρονα να μπορεί να λειτουργήσει στις καθημερινές ρουτίνες (μπάνιο, τουαλέτα, βοήθεια στο ντύσιμο, οργάνωση και συγκέντρωση όπου χρειαστεί). Αρχικά θα σας συστήναμε να συζητούσατε με τον/την Παιδίατρο την πιθανότητα να εξεταζόταν το παιδί από Παιδονευρολόγο και στην πορεία από Εργοθεραπευτή για να αποσαφηνιστούν οι ρυθμιστικές δυσκολίες του παιδιού και πώς θα μπορούσαν να αντιμετωπιστούν. Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, Αλεξάνδρου Στράτος, Δ/ντής Προσέγγισης σε συνεργασία με το Τμήμα Ψυχολογικής Υποστηρίξεως του Κέντρου μας

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: Καλησπέρα έχω ένα κοριτσάκι σχεδόν 3 ετών .κάθε φορά που την πάμε για ύπνο θέλει να μας κρατάει το δάχτυλο για να κοιμηθεί.. Βέβαια έτσι την έμαθα.. Αλλά τώρα προσπαθώ να την κόψω αυτή την συνήθεια ,της το λέω ότι τώρα έχει μεγαλώσει κ θα πρέπει να κοιμάται χωρίς το χεράκι μας αλλά αρχίζει κ γκρινιάζει ..πως θα μπορούσα να τα καταφέρω; ευχαριστώ .

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. Στην αρχή εμφανίζουν όλα τα παιδιά μία αντίσταση στο να αλλάξουν τις ρουτίνες ύπνου που έχουν συνηθίσει. Χρειάζεται λίγος χρόνος και σταδιακή μείωση της επιβοήθησης (όχι άμεσα να διακόψετε αυτή τη συνήθεια εισαγωγής στον ύπνο του παιδιού). Χρειάζεται υπομονή και αντικατάσταση αυτής της συνήθειας με μία άλλη ρουτίνα (η συνηθέστερη αντικατάσταση είναι ένα παραμύθι στην αγκαλιά σας μέχρι να εισαχθεί στον ύπνο). Εάν δείτε ότι επιμένουν οι δυσκολίες, τότε θα ήταν καλό να το συζητούσατε με έναν/μία Ψυχολόγο Συμβουλευτικής. Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, Αλεξάνδρου Στράτος, Δ/ντής Προσέγγισης σε συνεργασία με το Τμήμα Ψυχολογικής Υποστηρίξεως του Κέντρου μας

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: Γεια σας έχω 3 παιδιά ένα αγόρι 18 ένα κορίτσι 17 και ένα μικρό αγόρι στα 9..ο μικρός πολλές φορές δεν με ακούει και θέλει να περνάει το δικό του.. στο σχολείο έχει πέσει λίγο η απόδοση του  ( από το τρακάρισμα και μετά που είχα με το αυτοκίνητο ήταν και αυτός μέσα στο αυτοκίνητο.).. εύκολα κλαίει και γκρινιάζει..φοβάται παρά πολύ το σκοτάδι και γενικά φοβάται..η δασκάλα με είπε ότι πάντα προσπαθεί να είναι ο «καραγκιόζης» της τάξης και κάνει φασαρία και γελάνε οι υπόλοιποι..όταν τον μιλώ και του λέω πρόσεχε την συμπεριφορά σου .. μου απαντάει….¨»τι μόνο εγώ κάνω φασαρία και μιλώ’ ‘όλο έμενα λένε»…όταν τον πω κάτι και δεν του αρέσει συνήθως μιλάει ουρλιάζοντας και κλαίγοντας..προχθές στην μπάλα που ήμασταν ενώ είχαν τελειώσει την προπόνηση δεν ήθελε να φύγουμε ήθελε ν καθίσουμε κι άλλο να παίξει.. όταν το είπα Θανάση όλοι φεύγουν πάμε και εμείς γιατί έχω δουλειά άρχισε να θυμώνει και να φωνάζει.. «όχι..εγώ θέλω να κάτσουμε κι άλλο.. δεν φεύγω» και χτυπούσε με το πόδι του την καρέκλα μου..δεν ξέρω τι να κάνω..πρέπει εγώ να του λέω πάντα τι πρέπει να κάνει…όσο για τα μαθήματα ίσως έχουμε διάσπαση προσοχής..δεν ξέρω..

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. Από αυτά που αναφέρετε, το παιδί ταλαιπωρείται συναισθηματικά και είναι πολύ ανήσυχο. Εμφανίζει φοβίες, είναι ανήσυχο και ανυπάκουο, δυσκολεύεται στην κοινωνικοποίησή του και στη μαθησιακή του απόδοση. Με βάση όλα τα παραπάνω, δικαιούται το παιδί μία διαγνωστική προσέγγιση που αρχικά θα σας συστήναμε να γίνει από έναν/μία Παιδοψυχίατρο. Διαφαίνονται δυσκολίες που προφανώς θα έχρηζαν αντιμετώπισης από Παιδοψυχολόγο και πιθανά Εργοθεραπευτή, όχι όμως πριν τεθεί στο παιδί μία διάγνωση. Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, Αλεξάνδρου Στράτος, Δ/ντής Προσέγγισης σε συνεργασία με το Τμήμα Ψυχολογικής Υποστηρίξεως του Κέντρου μας

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: Γεια σας έχω ένα αγοράκι 2 χρόνων και μηνών. γενικά είμαι ήρεμη μαμά δεν φωνάζω εύκολα και μιλάω πολύ με το παιδί μου προσπαθώ πάντα με τη κουβέντα να καταλαβαίνει παρόλο που ακόμα δεν μιλάει καλά κ καθαρά καταλαβαίνει τα πάντα!!τον λατρεύω κ τον έχω πάνω από όλα προσπαθώ να ασχολούμαι παρά πολύ μαζί του! έχω πρόβλημα με τη συννυφάδα μου για το λόγο ότι πάντα συγκρίνει τα παιδιά μεταξύ τους το έκανε από τότε που γεννήθηκαν κ έχει ένα αδικαιολόγητο ανταγωνισμό μαζί μ με αποτέλεσμα να τον βγάζει συχνά στο παιδί μου!!!Τα κάνει τόσο διακριτικά κ έξυπνα που δεν μπορείς να τη πιάσεις εκείνη τη στιγμή κ να της το πεις!!!πιάνω τον εαυτό μ μερικές φορές να λέω στο παιδί μ πράγματα εκείνη τη στιγμή που δεν είναι Λάθος αλλά δεν θέλω να της δίνω θάρρος ότι το κάνω επειδή αυτό είπε! μιλάει με άσχημο τρόπο στο παιδί μου ενώ εγώ με τον καλύτερο στο δικό της!!θέλει να τον κάνει να αισθάνεται άβολα να προσβάλλεται κ να στεναχωρηθεί κατά κάποιο τρόπο για αποθεώσει το δικό της που έκλαψε για κάποιο παιχνίδι που ήθελε πχ! δεν ξέρω πως να τη χειριστώ κ ο άντρας μ με τη πεθερά μ λένε υπομονή! έχω αρχίσει κ δεν την έχω μετά από 7 χρόνια που την ανέχομαι κ ειδικά στο παιδί δεν θέλω κ δεν μπορώ να το ανεχτώ!!!μήνες την είχα μακριά αλλά όπως καταλαβαίνετε αυτό δεν θα γίνεται μια ζωή! έρχεται σπίτι μ κ φωνάζει στο παιδί μ του λέει μη σε πράγματα που εγώ δεν του λέω, ανακατεύεται παντού θέλει να τα μαθαίνει όλα κ γω δεν ξέρω πως να τη φρενάρω! πρόσφατα την έβαλα στη θέση της σε σχέση με το παιδί κ γω διακριτικά αλλά δεν είμαι τόσο τυχερή πάντα! κάνω υπομονή για πεθερικά μου κ για τα αδέρφια ! Πως να φέρομαι στο παιδί μου την ώρα εκείνη που φωνάζει πως να το σταματήσω αυτό;; άλλωστε νομίζω δεν έχει κ το δικαίωμα αυτό στο παιδί μου!!!

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. Το παιδί σας έχει γονείς –εσάς- οι οποίοι είστε και οι μόνοι υποχρεωμένοι αλλά και αρμόδιοι όχι μόνο να το φροντίζετε αλλά και να το προστατεύετε! Και –με βάση τα λεγόμενά σας και την δική σας οπτική αντίληψη της κατάστασης- το παιδί σας δέχεται ένα είδος συναισθηματικής παρενόχλησης από συγγενικό σας πρόσωπο! Αυτό θέλουμε μόνο να θυμάστε! Είναι πολύ μικρό για να προστατέψει τον εαυτό του και είστε οι μόνοι που μπορείτε να το κάνετε. Είναι καλό να έχετε μία κοινή γραμμή με τον σύζυγό σας και με βάση αυτή τη γραμμή να αντιμετωπίσετε την κατάσταση. Πάντα στην αρχή βοηθάει ένας διάλογος για αυτό που σας απασχολεί με το πρόσωπο που σας απασχολεί, μεταφέροντας την αίσθησή σας ή τις διαπιστώσεις σας. Κανείς δεν μπορεί να «μαλώσει» κανένα παιδί εάν δεν το επιτρέψουν οι φυσικοί του γονείς, εκτός εάν είναι κάποιο θέμα εξω-οικιακής δομής (πχ Παιδικός Σταθμός). Δεν θα σας δώσουμε περαιτέρω συμβουλή! Απλά μην ξεχνάτε ότι για να οδηγηθεί ένα παιδί στην αυτοπραγμάτωση, θα πρέπει αρχικά οι γονείς του να το βοηθήσουν, να το προστατέψουν από τις δύσκολες καταστάσεις και να το ενθαρρύνουν στις πιο εύκολες. Για το θέμα της επαρκούς ή όχι ομιλίας που αναφέρατε στην αρχή τω σκέψεών σας, θα ήταν καλό να το συζητούσατε με τον/την Παιδίατρό σας ή να συμβουλευόσασταν Λογοθεραπευτή εάν οι δυσκολίες του θεωρούνται ή όχι φυσιολογικές για τη χρονολογική του ηλικία. Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, Αλεξάνδρου Στράτος, Δ/ντής Προσέγγισης σε συνεργασία με το Τμήμα Ψυχολογικής Υποστηρίξεως του Κέντρου μας

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: Καλημέρα σας, ο γιός μου θα γίνει 6 χρονών 21/5/2018. Διαγνώστηκε με Άσπεργκερ (οριακά) από το …. (αναφέρεται). Το πρόβλημα του αφορά στο κομμάτι της επικοινωνίας και συναναστροφής με τους συνομηλίκους. Επίσης έχει πάρα πολύ άγχος. Ενώ από την αρχή της σχολικής χρονιάς πάμε μπάσκετ και του αρέσει πάρα πολύ, το σταματήσαμε την προηγούμενη εβδομάδα. Η απάντησή του «μου αρέσει πάρα πολύ αλλά με πιάνει να κλαίω». Είχε κλάψει τις 2 τελευταίες φορές και νομίζω ότι η αιτία είναι η μεγάλη προσπάθεια που καταβάλει για να καταλάβει τις οδηγίες του προπονητή και να τα καταφέρει. Θα ήθελα να ρωτήσω αν με την κατάλληλη παρέμβαση (κάνει λογοθεραπεία και Εργοθεραπεία  από τον Δεκέμβριο 2017 με πολλή καλή εξέλιξη και ξεκινάμε από την άλλη εβδομάδα και κοινωνικές δεξιότητες) θα μπορέσει να είναι ευτυχισμένος. Ο κος Κ. (αναφέρεται ο Παιδοψυχίατρος) στο …. (αναφέρεται) μας είπε ότι τα παιδιά αυτά προσπαθούν να προσαρμοστούν. Η προσπάθεια για προσαρμογή όμως σύμφωνα με την δική μου άποψη είναι κάτι που δεν σε αφήνει να χαλαρώσεις. Οπότε είναι δυνατόν να ευτυχίσει??? Περιμένω την απάντησή σας και σας ευχαριστώ εκ των προτέρων για το χρόνο σας!

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. Τα παιδιά με τον αυτιστικό τρόπο σκέψης, συχνά αισθάνονται δύσκολα στις κοινωνικές καταστάσεις, επιπρόσθετα με τις δυσκολίες τους στην ευελιξία της σκέψης και του συναισθήματος, αλλά και τις δυσκολίες στα ζητήματα αισθητηριακής ολοκλήρωσης. Πράγματα αυτονόητα για τα άλλα παιδιά, δεν είναι καθόλου αυτονόητα για τα παιδιά με αυτισμό, οποιασδήποτε λειτουργικότητας. Και συχνά αυτό τα οδηγεί να αισθάνονται διαφορετικά και να απομονώνονται ή να αγχώνονται. Δεν θα συμμεριστούμε όμως την –πεσιμιστική θα λέγαμε- διαπίστωση ή ερώτημά σας εάν θα ευτυχίσει στη ζωή του ή όχι. Παρακολουθείστε από ένα πολύ αξιόλογο Διαγνωστικό Κέντρο που έχει εξαιρετική υπηρεσία συμβουλευτικής και έναν εξαίρετο και πολύ έμπειρο Παιδοψυχίατρο. Ταυτόχρονα, το παιδί παρακολουθεί προγράμματα θεραπευτικής παρέμβασης σε Κέντρο που από ότι καταλάβαμε κάνει διεπιστημονικό έργο, οπότε και από εκεί μπορείτε να βρείτε απαντήσεις σε πολλούς από τους προβληματισμούς σας! Θα σας ζητούσαμε λοιπόν να εμπιστευτείτε τους χώρους που σας προσφέρουν διαγνωστικές και θεραπευτικές υπηρεσίες και να ακούσετε αυτά που έχουν να σας προτείνουν. Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, Αλεξάνδρου Στράτος, Δ/ντής Προσέγγισης σε συνεργασία με το Τμήμα Ψυχολογικής Υποστηρίξεως του Κέντρου μας

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: Έχω ένα γιο 8 ετών. Πηγαίνει Δημοτικού. Από την αρχή της χρονιάς έχει δεχθεί 3 φορές αναίτια σπρωξίματα από καρέκλα-πεσίματα με το κεφάλι από συμμαθητή του και αρκετές λεκτικές επιθέσεις .Η ψυχολόγος που παρακολουθεί το άλλο παιδί αναφέρει ότι το συγκεκριμένο παιδί αναφέρεται συχνά στο δικό μου, ζήτησε πληροφορίες για το δικό μου παιδί και είπε ότι διακρίνει μια ζήλεια. Πέρσι ένα άλλο παιδί είχε δεχτεί επιθέσεις σωματικές και λεκτικές. Το παιδί έχει διάγνωση ΔΕΠΥ. Μπορώ να υποστηρίξω σχολική βία;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. Οι διαγνώσεις των παιδιών δεν είναι «ταμπού» και φυσικά είναι απόλυτα σεβαστές. Όπως είναι από την άλλη αναφαίρετο το δικαίωμά σας να το συζητήσετε με τον/την εκπαιδευτικό του παιδιού σας, πιθανά και με τον/την Δ/ντή-ντρια του Σχολείου για να ζητήσετε να βρεθεί μία λύση. Θα πρέπει αρχικά να γίνει ένας διαχωρισμός μεταξύ bulling και βίας και στη συνέχεια να στηθεί ένα πρόγραμμα από κοινού με τους εκπαιδευτικούς και τους γονείς των παιδιών και εσάς για την αντιμετώπιση του προβλήματος. Οφείλετε να προστατέψετε το παιδί σας, όπως επίσης και να σεβαστείτε την οποιαδήποτε διάγνωση οποιουδήποτε παιδιού. Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, Αλεξάνδρου Στράτος, Δ/ντής Προσέγγισης σε συνεργασία με το Τμήμα Ψυχολογικής Υποστηρίξεως του Κέντρου μας

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: Καλησπέρα σας, Σας γραφώ για το πρόβλημα που αντιμετωπίζουμε με το γιο μας  από τη στιγμή που γεννήθηκε η αδελφή του εδώ και 8 μήνες. Στην αρχή ήταν επιθετικός λεκτικά με μένα , τη μητέρα του. Στην πορεία όμως εδώ και τρεις περίπου μήνες άρχισε να κάνει κάποιες έντονες κινήσεις με τα μάτια του, να τα σφίγγει έντονα. Πήγαμε σε παιδοοφθαλμίατρο, ακολουθήσαμε θεραπεία για ξηροφθαλμία, αλλά το πρόβλημα συνεχίστηκε. Στην αρχή τον μαλώναμε, στη συνέχεια ψάχνοντας για το θέμα αυτό , αρχίσαμε να τον αγνοούμε με αποτέλεσμα το φαινόμενο να αυξάνεται αντί να μειώνεται. Άρχισαν να με παίρνουν και από το σχολείο του. Έτσι και αποφάσισα να επισκεφτούμε τη δική μου οφθαλμίατρο. Η κυρία αφού τον εξέτασε, με διαβεβαίωσε ότι δεν έχει τίποτα και μίλησε και στον ίδιο, ότι είναι μία χαρά και δεν χρειάζεται να κάνει έτσι γιατί τα άρρωστα παιδάκια το κάνουν αυτό. Ύστερα από την επίσκεψη αυτή, όλα άλλαξαν. Όλα σταμάτησαν. Μέχρι που μετά από τρεις περίπου εβδομάδες, άρχισε να κάνει περίεργες κινήσεις με το στόμα ταυτόχρονα με τα μάτια πάλι. Αρχίσαμε να του μιλάμε και εγώ και ο σύζυγος. Τίποτα. Μετά τον αγνοούσαμε ότι το έκανε. Τίποτα. Ακόμη πιο έντονα το έκανε. Πραγματικά, δεν ξέρουμε τι άλλο να κάνουμε. Πως να το αντιμετωπίσουμε. Αν μπορούσατε να μας δίνατε κάποιες συμβουλές, θα μας βοηθούσατε πραγματικά.  Σας ευχαριστώ πολύ

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. Προφανώς μιλάτε για κάποια πιθανά «τικ» του παιδιού σας που θα χρειαζόταν να διαφοροδιαγνωστούν από Παιδονευρολόγο ή Παιδοψυχίατρο. Το σίγουρο είναι ότι το παιδί σας αντιμετωπίζει κάποιου βαθμού στρες για το οποίο θα ήταν καλό αρχικά εσείς να συζητούσατε με κάποιον Ψυχολόγο Συμβουλευτικής (δυστυχώς δεν υπάρχουν μαγικές συνταγές). Θα μας επιτρέψετε όμως να σας πούμε ότι μας ακούγεται πολύ παράξενο ένας ή μία συνάδελφος οποιασδήποτε ειδικότητας να ανέφερε στο παιδί σας ότι «δεν χρειάζεται να κάνει έτσι γιατί τα άρρωστα παιδάκια το κάνουν αυτό». Αν πρόκειται για «τικ» (επιμένουμε ότι θα πρέπει να γίνει μία διαφοροδιάγνωση), αυτό δεν το εμφανίζουν «άρρωστα παιδάκια», αλλά παιδάκια με συχνότερες δυσκολίες διαχείρισης του στρες ή με δυσπραξία ή με δυσκολίες διάσπασης προσοχής ή υπερκινητικότητας. Μόνο αν διαγνωστεί η γενεσιουργός αιτία αυτού του συμπτώματος μπορούμε να σας απαντήσουμε για τις βασικές αρχές αντιμετώπισης αυτών των δυσκολιών. Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, Αλεξάνδρου Στράτος, Δ/ντής Προσέγγισης σε συνεργασία με το Τμήμα Ψυχολογικής Υποστηρίξεως του Κέντρου μας

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: Θα ήθελα κατ αρχήν να σας ευχαριστήσω για τα θέματα που παρουσιάζετε στη σελίδα σας.. Έχω ένα αγοράκι 5μιση χρόνων που τον Σεπτέμβριο θα πάει δημοτικό. Φοιτούσε σε ιδιωτικό νηπιαγωγείο και τώρα σε δημόσια προδημοτικη (Κύπρο). Αυτό που με ανησυχεί είναι ότι δεν έχει ουσιαστικά κάποιο συγκεκριμένο φίλο και παρόλο που δεν το εκφράζει καταλαβαίνω ότι τον στεναχωρεί. Πρόσφατα ήμαστε καλεσμένοι στο σπίτι ενός συμμαθητή του μαζί με αλλά 2 παιδάκια. Ο Σ. ήταν ουσιαστικά εκεί με πρωτοβουλία της μητέρας του παιδιού που μας κάλεσε για να διευρύνει ο γιος της την παρέα του. Παρακολουθώντας τους τον είδα απλά να τους ακολουθεί και να προσπαθεί να παίξει μαζί τους χωρίς όμως να γίνεται μέλος της παρέας των 3 παιδιών που ήταν ήδη συνδεδεμένα και έπαιζαν χωρίς να του δίνουν σημασία. αυτό που θα ήθελα να μου πείτε είναι τι μπορώ να κάνω για να τον βοηθήσω να αποκτήσει εμπιστοσύνη στον εαυτό του και να κάνει φίλους… Ο Σ. είναι ντροπαλός εκτός σπιτιού κι όταν έχει παιδιά της ηλικίας του διστακτικός, μιλά χαμηλόφωνα και δεν απαντά στα πειράγματα. Έχω ακόμα ένα κορίτσι 12 μηνών που έχει πολλές ευαισθησίες με βρογχικά θέματα κι είμαστε συνεχώς από πάνω της κι ίσως παραμελήσαμε τον Σ. σ αυτό το θέμα. Τέλος, πιστεύετε ότι θα πρέπει να τον αφήσω ακόμα ένα χρόνο νηπιαγωγείο να «δυναμώσει» συναισθηματικά; γεννήθηκε 27/11/12. Ευχαριστώ εκ των προτέρων, πολύ!!!!

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. Αναφέρεστε σε 3 διαφορετικά ζητήματα: (Α). Την «ντροπαλότητα» του παιδιού σας σε σχέση με την κοινωνικοποίησή του, σύναψη δεσμών «φιλίας» ή και ακόμα απλούστερα «παρέας». (Β). Δεν εμπιστεύεται καθόλου τον εαυτό του όταν βρίσκεται εκτός οικιακού χώρου και (Γ). Εάν η ημερομηνία γέννησης του παιδιού (η ηλικία του) θα παίξει κάποιο ρόλο στην ωριμότητα σχολικής του ένταξης. Για τα δύο πρώτα, θα σας απαντήσουμε ότι τα παιδιά που εμφανίζονται ντροπαλά και άτολμα, απλά δεν ζούνε μέσα στην αναμελιά που αναμένεται για την ηλικία τους. Σηκώνουν υψηλά ποσοστά στρες και είναι φοβισμένα και σίγουρα όχι χαρούμενα. Οι λόγοι που τα οδηγούν σε αυτές τις αναχαιτιστικές συμπεριφορές είναι πολλοί και ποικίλοι. Για το λόγο αυτό είναι καλό να γίνεται μία διεπιστημονική αξιολόγηση από Παιδοψυχίατρο ή Παιδοψυχολόγο (για τα θέματα συναισθηματικής αυτοδιαχείρισής τους, Εργοθεραπευτή (για τα θέματα πραξιακής ικανότητας, αίσθησης ατομικής ικανότητας) και Λογοθεραπευτή (για τα θέματα επικοινωνιακής ευχέρειας). Για το τρίτο ζήτημα, η ίδια η Κυπριακή Κυβέρνηση διαπίστωσε αυτό που ισχύει σε όλες τις χώρες –αλλά δεν έχουν πάρει αντίστοιχες αποφάσεις- και αποφάσισε ότι τα παιδιά που δεν έχουν κλείσει τα 6 έτη, είναι ανώριμα να ενταχθούν στη Δημοτική εκπαίδευση (μπορείτε να διαβάσετε πληροφορίες στη δ/νση http://www.newside.gr/2018/01/sxoleio-allagi-oriou-ilikias-anorima-paidia-xronia-mines/ ). Και για αυτό το ζήτημα όμως, θα ήταν καλό να απευθυνθείτε στην ανωτέρω προτεινόμενη διεπιστημονική ομάδα, η οποία μπορεί να προχωρήσει στη διερεύνηση σχολικής ετοιμότητας του παιδιού σας. Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, Αλεξάνδρου Στράτος, Δ/ντής Προσέγγισης σε συνεργασία με το Τμήμα Ψυχολογικής Υποστηρίξεως του Κέντρου μας

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: Καλησπέρα έχω ένα αγγελουδάκι αγοράκι 20 μηνών τον Κωνσταντίνο είναι ένα πάρα πολύ ζωηρό μωρό παντού τον κυνηγάω γιατί ο ίδιος κυνηγάει συνεχώς τις ζημιές. αλλά αυτό που με απασχολεί πιο πολύ είναι η συμπεριφορά του προς τα άλλα παιδάκια έχω πολλές φίλες μου με παρόμοια ηλικία και τον πάω για να παίξουμε αλλά ούτε κ εκεί ηρεμεί κάνει χειρονομίες τραβάει τα μαλλάκια τους τα σπρώχνει δηλαδή είναι επιθετικός στο σπίτι μας δεν έχει δει τέτοια ούτε του κάνουμε χειρονομίες τι θα κάνω διαρκώς όπου κ να μαστε πρέπει να είμαι συνεχώς δίπλα μη χτυπήσει κανένα παιδάκι του μιλάω εκείνη την στιγμή ότι δεν είναι σωστό κ τον απομακρύνω στο δίλεπτο ξανακάνει το ίδιο

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. Σας απαντούμε αρχικά στο 1ο από τα 2 μέιλ που στείλατε. Σε αυτή την ηλικία τα παιδιά αρκετά συχνά είναι ανήσυχα και υπερκινητικά, αλλά από την άλλη είναι και κοινωνικά και αποζητούν τα άλλα παιδιά. Πιθανά όμως εδώ αναφέρεστε σε δυσκολίες του παιδιού στην κοινωνικότητα που σε συνδυασμό με την αυξημένη του κινητικότητα (σε βαθμό που να σας κουράζει πολύ) θα ήταν καλό να αξιολογηθεί από έναν/μία Παιδίατρο Αναπτυξιολόγο για να σας κατευθύνει κατάλληλα. Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, Αλεξάνδρου Στράτος, Δ/ντής Προσέγγισης

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: ΓΕΙΑ ΣΑΣ!ΘΑ ΣΑΣ ΠΑΡΑΚΑΛΟΥΣΑ ΝΑ ΜΕ ΒΟΗΘΗΣΕΤΑΙ ΣΕ ΕΝΑ ΣΟΒΑΡΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΠΟΥ ΑΝΤΙΜΕΤΟΠΙΖΩ ΜΕ ΤΟ ΔΕΚΑΠΕΝΤΑΧΡΟΝΟ ΓΙΟ ΜΟΥ!ΕΔΩ ΚΑΙ ΑΡΚΕΤΟ ΚΑΙΡΟ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΡΧΗ ΣΧΕΔΟΝ ΤΗΣ ΣΧΟΛΙΚΗΣ ΧΡΟΝΙΑΣ ΟΙ ΚΑΘΗΓΗΤΕΣ ΤΟΥ ΜΟΥ ΑΝΑΦΕΡΟΥΝ ΠΩΣ ΕΧΕΙ ΑΝΑΡΜΟΣΤΗ ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΑ ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΤΟΥΣ.ΕΙΝΑΙ ΕΠΙΘΕΤΙΚΟΣ ΑΝΤΙΜΙΛΑΕΙ ΚΑΙ ΠΟΛΛΕΣ ΦΟΡΕΣ ΔΕΝ ΣΥΜΕΤΕΧΕΙ ΣΤΑ ΜΑΘΗΜΑΤΑ .ΣΤΟ ΣΠΙΤΙ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΤΕΤΟΙΑ ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΑ.ΟΜΩΣ ΔΕΝ ΔΙΑΒΑΖΕΙ ΣΧΕΔΟΝ ΚΑΘΟΛΟΥ ΚΑΙ ΚΑΘΕΤΑΙ ΠΟΛΛΕΣ ΩΡΕΣ ΣΤΟ (ex box)ΒΓΑΙΝΕΙ ΤΙΣ ΒΟΛΤΕΣ ΤΟΥ ΚΑΙ ΚΑΘΕ ΣΑΒΒΑΤΟ ΒΡΑΔΥ ΒΓΑΙΝΕΙ ΚΑΙ ΓΥΡΙΖΕΙ ΠΑΝΤΑ ΤΟ ΑΡΓΟΤΕΡΟ ΤΙΣ 11.ΤΙ ΝΑ ΚΑΝΩ ΜΑΖΙ ΤΟΥ;ΕΙΜΑΙ ΠΟΛΥ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΕΝΗ

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. Τα 15 έτη είναι πολύ σημαντικά σε έναν έφηβο και πραγματοποιείται μία μεταστροφή στη συμπεριφορά του (άλλοτε καλύτερη και άλλοτε χειρότερη). Η οικογενειακή αρωγή και σταθερότητα παίζουν πολύ σημαντικό ρόλο στο να αισθανθεί και ο ίδιος σταθερός και ότι ανήκει στην οικογένεια. Δεν ξέρουμε εάν κάνατε κάποια συζήτηση μαζί του σοβαρά και αφιερώνοντάς του χρόνο και –εάν ναι- τι σας απάντησε. Σε κάθε περίπτωση, θα σας συμβουλεύαμε να συζητήσετε το θέμα σας με έναν ψυχολόγο. Αρχικά εσείς για να συζητούσατε τους μηχανισμούς προσέγγισης του εφήβου και στη συνέχεια –εάν δεχτεί- με τον ίδιο. Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή

Αλεξάνδρου Στράτος, Δ/ντής Προσέγγισης σε συνεργασία με το Τμήμα Ψυχολογικής Υποστηρίξεως του Κέντρου μας

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: Γειά σας θα ήθελα την γνώμη σας το παιδι μου είναι 2 χρόνων και δεν μιλάει καθόλου όμως μάσκα εξηγεί με κινήσεις παίζει με τα παιχνίδια του μας αγκαλιάζει μας φυλάει είναι χαρούμενο παιδί μιμείται βλέπει τηλεόραση παιδικά  θα ήθελα την γνώμη σας αν υπάρχει περίπτωση να έχει αυτισμο με ανησυχεί πολύ που δεν μιλάει

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. Αναφέρεστε σαφώς σε μία καθυστέρηση ομιλίας. Αυτή η καθυστέρηση μπορεί να οφείλεται σε πολλούς διαφορετικούς λόγους, όπως όμως επίσης και σε τίποτα το σοβαρό από την άλλη (απλή ανωριμότητα). Θα ήταν καλό να το συζητούσατε αρχικά με τον/ην Παιδίατρο που παρακολουθεί το παιδί σας. Επίσης μπορείτε να συμπληρώσετε το ερωτηματολόγιο που σας επισυνάπτουμε συνημμένα και να μας το αποστείλετε. Εάν χρειαστεί, θα ήταν καλό να αξιολογηθεί το παιδί από έναν Παιδίατρο Αναπτυξιολόγο για να αποσαφηνιστούν οι αιτίες αυτής της καθυστέρησης ομιλίας. Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή

Αλεξάνδρου Στράτος, Δ/ντής Προσέγγισης

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: Καλησπέρα, έχουμε δύο παιδάκια, ένα αγοράκι 8 χρόνων κι ένα κοριτσάκι 6 χρόνων. Θα ήθελα να σας απασχολήσω για τον γιο μου.  Η ανάπτυξη του ήταν πάντα φυσιολογική, είναι ένα εξαιρετικό παιδί, άριστος μαθητής που δεν μας έχει δυσκολέψει σε τίποτα μέχρι στιγμής. Αυτό που θα ήθελα να σας ρωτήσω είναι το εξής· Έκοψε την πάνα γύρω στα 2,5 για την ημέρα (τσίσα και κακά)  και μετά με αρκετή δυσκολία την κόψαμε και την νύχτα γύρω στα 4,5. Όλα αυτά τα χρόνια παρατηρούμε ότι πολύ εύκολα λερώνει το εσώρουχο του χωρίς να τον ενοχλεί. Για μεγάλο διάστημα αφού είχαμε κόψει την πάνα έβρεχε λίγο μπροστά το εσώρουχο του, που κάποιες φορές περνούσε και στο παντελόνι του, που αν δεν τον βλέπαμε εμείς για να το αλλάξει συνέχιζε έτσι το παιχνίδι του. Αυτό ευτυχώς το έχει σταματήσει μετά από πολλή προσπάθεια. Όμως το ίδιο συμβαίνει και με τα κακά του ακόμα κ σ αυτή την ηλικία. Σχεδόν καθημερινά βλέπω λεκέδες στο εσώρουχο του από κόπρανα, άλλες φορές σε υγρή μορφή κ άλλες ξηραμένα κομματάκια, σε μικρή φυσικά ποσότητα που δεν γίνεται αντιληπτή από άλλους. Δεν μπορούμε να καταλάβουμε γιατί δεν πάει εγκαίρως τουαλέτα παρόλο που του έχουμε κάνει άπειρες συζητήσεις γι αυτό το θέμα. Και για να γίνω πιο συγκεκριμένη, έχει τύχει να πιάνω μυρωδιά και να τον ρωτάω επίμονα αν θέλει να πάει τουαλέτα, ο οποίος αρνείται κ συνεχίζει να παίζει και μετά από λίγη ώρα τον ακούω στο μπάνιο που πλένεται και αλλάζει εσώρουχο. Δεν θα διακόψει το παιχνίδι του για να έρθει μέσα και να πάει στο μπάνιο αμέσως ή μπορεί να έχει ήδη λερωθεί αλλά και πάλι δεν θα διακόψει αυτό που κάνει. Δεν μπορώ να καταλάβω αν είναι δυσκοιλιότητα γιατί τα κόπρανα του είναι φυσιολογικά και δεν μου έχει παραπονεθεί ποτέ ότι πονάει ή κάτι τέτοιο. Απλά συνειδητοποιούμε ότι έχει φτάσει σε μια ηλικία που δεν δικαιολογείται να λερώνει το εσώρουχο του. Είναι απλά αδιαφορία, ανωριμότητα, αναισθησία? Είναι παθολογικό? Δεν μπορώ να δεχτώ ότι δεν τον ενοχλεί. Μάλλον τον ενοχλεί γιατί αρκετές φορές προσπαθεί να μας το κρύψει ή άλλες φορές τον ακούω που νευριάζει κι αυτό με στενοχωρεί ακόμα περισσότερο. Απλά αγχωνόμαστε γιατί πέρα από την προσωπική του υγιεινή δεν θέλουμε να εκτεθεί στο σχολείο του, στις δραστηριότητες του ή και στην γειτονιά με τους φίλους του από κάποια μυρωδιά που πολλές φορές ο ίδιος δεν αντιλαμβάνεται άλλα εμείς οι άλλοι το καταλαβαίνουμε. Του έχουμε μιλήσει πολλές φορές με τον μπαμπά του, του το έχουμε εξηγήσει με το καλό, τον έχουμε μαλώσει, τον έχουμε προσβάλει αλλά τίποτα. Τι πρέπει να κάνουμε, χρειάζεται να απευθυνθούμε σε ειδικό? Και σε τι ειδικό? Ευχαριστώ εκ των προτέρων για τον χρόνο σας και την βοήθεια σας.

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. Αρχικά θα ήταν καλό αυτό που σας απασχολεί να το συζητήσετε με τον/ην Παιδίατρο που παρακολουθεί το παιδί σας. Κάποια παιδιά –σε σπάνιες όμως περιπτώσεις- δεν έχουν καλά οργανωμένους σφιγκτήρες και έχουν μικρή απώλεια κοπράνων. Εάν το κρίνει σκόπιμο ο/ θεράπων Παιδίατρος, υπάρχει στο Νοσοκομείο Παίδων αντίστοιχη υπηρεσία που μπορείτε να απευθυνθείτε. Από την άλλη, αυτό συμβαίνει συχνά σε παιδιά με χαμηλό μυϊκό τόνο (υποτονικά, αδέξια, που αποφεύγουν την κίνηση) ή σε παιδιά με διάσπαση προσοχής ή σε παιδιά με συναισθηματικές δυσκολίες. Σε αυτή την περίπτωση, δίνετε ένα αναλυτικό ιστορικό σε έναν/μία ψυχολόγο, όπου και σας παραπέμπει σε περαιτέρω αξιολογήσεις εάν το κρίνει σκόπιμο κατά τη λήψη του ιστορικού. Η ομάδα αξιολόγησης περιλαμβάνει πιθανά Παιδίατρο Αναπτυξιολόγο, Παιδοψυχίατρο, Εργοθεραπευτή και πιθανά Νευρολόγο. Αυτό δεν σημαίνει ότι χρειάζονται όλες οι ειδικότητες να δουν το παιδί αλλά όποια κριθεί σκόπιμο από το ιστορικό που θα δώσετε. Σίγουρα δεν βοηθάει καθόλου το να μαλώσετε το παιδί σας. Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, Αλεξάνδρου Στράτος, Δ/ντής Προσέγγισης σε συνεργασία με το Τμήμα Ψυχολογικής Υποστηρίξεως του Κέντρου μας

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: Γεια σάς είμαι μητέρα 6 παιδιών, θέλω να σάς ρωτήσω κάτι πού με προβληματίζει, τα παιδιά μου πηγαίνουν σχολείο, ο πρώτος μου πάει πέμπτη δημοτικό, ο δεύτερος τετάρτη, η κόρη μου τρίτη, ο άλλος μου γιος πρώτη δημοτικού η άλλη μου κόρη νήπιο, ο μικρός είναι μαζί μου στο σπίτι, έχω λοιπόν το εξής πρόβλημα, τα έχω γράψει στην ολοήμερη λειτουργία τού σχολείο, η μικρή μου λοιπόν που πάει νηπιαγωγείο κάθε μεσημέρι που της πηγαίνω το φαγητό σχολείο αρχίζει τα κλάματα και δ λέει να σταματήσει με αποτέλεσμα η να την παίρνω μαζί μου και να σταματάει η να κάθομαι εκεί μέχρι να της περάσει, η δασκάλα της μου λέει ότι όσο δεν με βλέπει είναι μία χαρά δεν έχει κάποιο πρόβλημα, σήμερα μου είπε ότι θέλει να μιλήσουμε γι’αυτή την συμπεριφορά της μικρής, και αγχώθηκα σε τί Μπορεί να οφείλετε αυτό; 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας και σας συγχαίρουμε για την απόφασή σας να έχετε πολλά παιδιά. Η μικρή προφανώς αντιμετωπίζει κάποιο άγχος την ώρα που σας βλέπει ενδιάμεσα στο το μάθημά της –από τη στιγμή που οι Νηπιαγωγοί σας αναφέρουν ότι τις άλλες ώρες το παιδί είναι καλά). Μπορεί να συμβαίνει για πολλούς διαφορετικούς λόγους (δεν περνάει καλά στο Σχολείο; ενδιαφέρεται για εσάς περισσότερο από τους συμμαθητές; είναι κουρασμένη και θέλει το μεσημέρι να ξεκουράζεται; αντιμετωπίζει μία δυσκολία στην ευελιξία στη σκέψη; κλπ). Αρχικά θα ήταν καλό να δοκιμάζατε να της βάζατε από το πρωί το φαγητό μαζί της για να μη σας βλέπει το μεσημέρι ή να το αποστέλλατε με μία άλλη μητέρα αφού ενημερώνατε πρώτα το παιδί. Ή από την άλλη πραγματικά να μην την αφήνετε στο Ολοήμερο. Σίγουρα είναι ένα θέμα που θα πρέπει αρχικά να το συζητήσετε εκτενώς με τις Νηπιαγωγούς του παιδιού (για να διερευνήσετε γενικότερα τις συμπεριφορές του παιδιού στο Σχολείο) και στη συνέχεια με το παιδί κάποια ήρεμη στιγμή στο σπίτι αφιερώνοντάς της χρόνο και μη κατακρίνοντας αυτά που θα σας πει (πολλές φορές την απάντηση που διερωτόμαστε την έχουν τα ίδια τα παιδιά με μία πολύ απλή πολλές φορές περιγραφή). Εάν με όλα αυτά δεν βρείτε κάποια λύση, τότε θα ήταν καλό να συζητήσετε το θέμα με έναν/μία Παιδοψυχολόγο όπου θα μπορούσε να σας κατευθύνει κατάλληλα. Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, Αλεξάνδρου Στράτος, Δ/ντής Προσέγγισης σε συνεργασία με το Τμήμα Ψυχολογικής Υποστηρίξεως του Κέντρου μας

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ:  Θέμα: Σύνδρομο Asperger. Κύριε Αλεξάνδρου, σε εσάς και τους συνεργάτες σας στέλνω την καλημέρα μου και τις ευχές μου για μια όμορφη και παραγωγική χρονιά.Επ’ αφορμή της πρόσφατης διάγνωσης του γιου μου, Δημήτρη (8 ετών και 9 μηνών),  η οποία τον εντάσσει στο φάσμα του Asperger, έκανα μια πιο επιστάμενη έρευνα και βρήκα τη σελίδα σας, η οποία μού άφησε άριστες εντυπώσεις. Δράττομαι, λοιπόν, της ευκαιρίας (και της δυνατότητας που δίνετε στους αναγνώστες σας!) να σας εκθέσω τους προβληματισμούς μου, κυρίως όσο αφορά τη διαχείριση τόσο του ίδιου του Δημήτρη όσο και της 12χρονης κόρης μας, Μαριλένας. Προ 6 μηνών περίπου, απευθυνθήκαμε σε παιδοψυχολόγο, καθώς ο Δημήτρης εμφάνισε ξανά νυχτερινή ενούρηση (περίπου 2-3 φορές την εβδομάδα) και εντονότατες, καθημερινές κρίσεις πανικού και φοβίες (κυρίως αποχωρισμού και θανάτου) καθώς και απρόκλητα, όπως νομίζαμε, ξεσπάσματα θυμού. Σημειωτέον ότι το ίδιο το παιδί, όταν εμείς είχαμε ήδη δρομολογήσει το ραντεβού μας με την ειδικό και… ψάχναμε τον κατάλληλο τρόπο για να τον προετοιμάσουμε για μια τέτοια συνεργασία, σε μια συναισθηματική έξαρση μας ζήτησε ο ίδιος να επισκεφτεί έναν ψυχολόγο «για να μάθει να διαχειρίζεται το άγχος και τον θυμό του». Η συνεργασία, όντως, υπήρξε (και εξακολουθεί) εκ μέρους του συνειδητοποιημένη, ομαλή και αποδοτική (έχουν αμβλυνθεί κατά πολύ και σε συχνότητα τα παραπάνω φαινόμενα και δείχνει να «απομυθοποιεί» τα ερεθίσματα που τα προκαλούν. Κατόπιν παρότρυνσης δε της παιδοψυχολόγου, η οποία «ταξινόμησε» επιστημονικά στοιχεία της συμπεριφοράς και του χαρακτήρα του Δημήτρη, τα οποία και οι ίδιοι είχαμε παρατηρήσει (αλλά και δικής μας επιθυμίας, αφού υπάρχει ψυχιατρικό ιστορικό στην ευρύτερη οικογένεια) απευθυνθήκαμε σε παιδοψυχίατρο, ο οποίος διέγνωσε τη διαταραχή και μας καθοδήγησε να συνεχίσουμε με την παιδοψυχολόγο τις συνεδρίες ανά δεκαπενθήμερο (έκρινε τον μικρό αφ’ ενός καλά δρομολογημένο αφ’ ετέρου  με υψηλότατη νοημοσύνη, εκφραστική δυνατότητα αλλά και αρκετή ικανότητα κατανόησης αφηρημένων εννοιών και διαίσθηση,  γεγονός το οποίο τον καθιστά πλήρως λειτουργικό και χωρίς σοβαρές ελλείψεις στην κοινωνική του αλληλεπίδραση). Έχοντας δε από το ίδιο το παιδί  αλλά και από εμάς μια εικόνα για το προφίλ της δασκάλας του στο δημοτικό, η παιδοψυχίατρος πρότεινε να μην της αναφέρουμε κάτι, διότι ενδεχόμενοι άστοχοι εκ μέρους της χειρισμοί θα μπορούσαν να τον επιβαρύνουν. (Προσωπικά συμφωνώ μαζί της αλλά θα με ενδιέφερε να ξέρω ποια είναι η δική σας γνώμη πάνω σε αυτό). Σκοπεύουμε, φυσικά, να συνεχίσουμε και οι γονείς τη συμβουλευτική από την παιδοψυχολόγο, προκειμένου να διαχειριστούμε με τον καλύτερο δυνατό τρόπο τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά του παιδιού μας. Εξίσου, όμως, με τον Δημήτρη με προβληματίζει η 12χρονη κόρη μας, Μαριλένα, τόσο σε προσωπικό επίπεδο όσο και σε σχέση με τη διαχείριση του αδερφού της, όταν εκείνος υπερ-αντιδρά ή αδυνατεί να κατανοήσει το χιούμορ ή τις αλληγορίες και τις μεταφορές κτλ, πράγμα το οποίο την κάνει να θυμώνει και να αγανακτεί  και η ίδια. Πρόκειται για ένα έξυπνο, εσωστρεφές, τρυφερό, με ιδιαίτερη ευαισθησία (και… ευθιξία!) κορίτσι στην προεφηβικά,  σε φάση αντίδρασης και έντασης με τους γονείς (ιδιαίτερα με τη μαμά!), θυμώδης, εκδηλώνει ζήλια για τον αδελφό της και αισθάνεται παραμελημένη. Παραπονείται ότι ο Δημήτρης πάντα ήταν στο απυρόβλητο (κάτι τέτοιο δεν ισχύει, αντίθετα, συχνά μην ξέροντας πώς να τον διαχειριστούμε ή να συνεννοηθούμε μαζί του ήμασταν αυστηροί απέναντί του σε διάφορες αντιδράσεις και γκρίνιες του, τις οποίες θεωρούσαμε «καπρίτσια»…).  Αν και έχω προσπαθήσει να  πείσω τη Μαριλένα να έρθει και εκείνη στην παιδοψυχολόγο, αρνείται πεισματικά και απόλυτα, θυμώνει μόνο και στην ιδέα. Σε περσινή δε επίσκεψή μας σε Παιδονευρολόγο (είχε ημικρανικά ισοδύναμα μετά από τραυματισμό στον αυχένα της), όταν ανάφερα και το γεγονός ότι συχνά «σωματοποιεί» το άγχος της (κοιλόπονοι κτλ, είχαμε αποκλείσει οργανικά αίτια)  καθώς και  προγενέστερα περιστατικά (π.χ. στην ηλικία των 3 ετών παρουσίαζε νυχτερινούς τρόμους για ένα διάστημα, και είχαμε απευθυνθεί σε ψυχολόγο, ο οποίος έκρινε ότι οφείλονταν στο άγχος που της προκαλούσε η εγκυμοσύνη μου και η επικείμενη γέννηση του αδελφού της), ο παιδονευρολόγος πρότεινε να επισκεφτούμε και παιδοψυχολόγο. Το γεγονός αυτό τάραξε πολύ την κόρη μου και, μόλις βγήκαμε από το ιατρείο, μού δήλωσε ότι δεν επρόκειτο να πάει, παρότι προσπάθησα να της εξηγήσω ότι κάτι τέτοιο θα τη βοηθούσε να αποφορτιστεί και να διαχειρίζεται καλύτερα όσα ενδεχομένως την πιέζουν. Τώρα δε, που είναι μια ανάσα πριν την εφηβεία και δεν ξέρω ποιες από τις αντιδράσεις της μπορώ να αποδώσω σε αυτό και ποιες όχι, συν το γεγονός ότι οι σχέσεις με τον αδερφό της είναι σε συχνή ένταση, σας ρωτώ: Πώς μπορώ να την κατευθύνω ώστε να λάβει και η ίδια προσωπικά βοήθεια και ανακούφιση  (και να έχουμε μια εκτίμηση και για εκείνη) αλλά και να «εκπαιδευτεί» στη διαχείριση του Δημήτρη, ώστε οι σχέσεις τους να είναι πιο ήρεμες; Είναι αγαπημένα αδέρφια, και νοιάζονται ο ένας για τον/ην άλλο/η (εσχάτως βέβαια τσακώνονται συχνότερα και ενίοτε πιάνονται στα χέρια και δεν ξέρω πάντα ποιος είναι ο κατάλληλος τρόπος να αντιδρώ σε αυτό) και θέλω να έχουν και στο μέλλον μια σχέση που, εκτός από την αγάπη, περιλαμβάνει και την αμοιβαία κατανόηση… Σας ευχαριστώ για τον χρόνο και την ανοχή σας στο μακροσκελές κείμενό μου, περιμένω με ανυπομονησία την απάντησή σας, με εκτίμηση, Α.Μ.

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. Όσον αφορά το πρώτο σκέλος της ερώτησης σας: Η βιβλιογραφία (πέραν της εμπειρίας), αναφέρει ότι είναι καλό οι εκπαιδευτικοί να γνωρίζουν την ακριβή δυσκολία του παιδιού (και την επίσημη διάγνωση) εάν αντιμετωπίζουν συγκεκριμένες δυσκολίες στη διαχείριση του παιδιού. Φυσικά και υπάρχουν εξαιρέσεις που είναι στην αρμοδιότητα του Ιατρού Διαγνώστη αλλά και του/της θεράποντος Παιδοψυχολόγου για το εάν θα πρέπει ή όχι αυτό να γίνει (και με μόνο γνώμονα την πιθανή προστασία του παιδιού από κρούσματα απόρριψης λόγω «ταμπελοποίησης»). Εμείς αναφερόμαστε βιβλιογραφικά, στηριζόμενοι στην άποψη του Tony Attwood (βιβλία του κυκλοφορούν και στα Ελληνικά) όσον αφορά την εκπαίδευση εκπαιδευτικών για το σύνδρομο Asperger. Όσον αφορά το δεύτερο πρώτο σκέλος της ερώτησης σας: Είναι ξεκάθαρο ότι η κόρη σας είναι ταραγμένη και έχει σωματοποιήσει το άγχος της. Η πρότασή μας είναι να είχατε μία πολύ ανοιχτή συζήτηση μαζί της. Αναφέρεστε σε ένα τεράστιο θέμα που αφορά τα αδέλφια παιδιών με αυτισμό, (μπορείτε να διαβάσετε το άρθρο μας στη δ/νση : http://www.proseggisi.gr/%CF%84%CE%B1-%CE%B1%CE%B4%CE%B5%CE%BB%CF%86%CE%B1%CE%BA%CE%B9%CE%B1-%CF%84%CE%BF%CF%85%CF%83/αλλά από ότι φαίνεται είναι ένα παιδί που ανέκαθεν είχε άγχος. Από τη στιγμή που ο γιος  σας παρακολουθείται από Παιδοψυχολόγο και εσείς λαμβάνετε συμβουλευτική υποστήριξη, θα ήταν πολύ πιο ασφαλές να συζητούσατε μαζί τους για τους πιθανούς τρόπους προσέγγισης της κόρης σας. Εάν ένα παιδί χρειάζεται αλλά δεν επιθυμεί να παρακολουθείται από Παιδοψυχολόγο ή έστω και να μιλήσει σε αυτόν/ή, τότε εφαρμόζεται μόνον συμβουλευτική οικογενείας μέχρι να αισθανθεί έτοιμο. Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, Αλεξάνδρου Στράτος, Δ/ντής Προσέγγισης σε συνεργασία με το Τμήμα Ψυχολογικής Υποστηρίξεως του Κέντρου μας

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ:  Καλησπέρα σας. έχω ένα αγοράκι 17 μηνών. αυτό που με ανησυχεί είναι ότι δεν δείχνει ακόμα ξεκάθαρα με το δείκτη αλλά με ολόκληρο το χέρι. δεν απομονώνει τον δείκτη απλά το τεντώνει πιο έντονα. ακόμα και σε βιβλίο που θα μου δείξει τις εικόνες απλά ασκεί πιο έντονη πίεση στο δάχτυλο του. γενικότερα ακολουθεί εντολές, είναι κοινωνικός με τα οικεία άτομα, έχει καλή βλεμματική επαφή, μοιράζεται το παιχνίδι του μαζί μας, μιμείται αρκετά..λεκτικά λέει λεξούλες όπως μαμά, μπαμπά, γιαγιά, παππού, κακά, φωνούλες απ όλα τα ζωάκια μαμ, νάνι κτλ. επίσης με προβληματίζει ότι με τα παιδάκια είναι αρκετά διστακτικός. δεν έχουμε βέβαια στο περιβάλλον μας για να συναναστρέφεται πιο τακτικά. άρχισε να δέχεται το παιδότοπο ευχάριστα αλλά προτιμά να παίζει με τις μπάλες (είτε να τις πετάξει μέσα σε κάτι  είτε να τις κλωτσήσει) η να παρατηρεί τα αλλά παιδιά και να τα χαιρετά ( όχι πάντα). ποια είναι η γνώμη σας? πρέπει να απευθυνθώ κάπου? ευχαριστώ εκ των πρότερων!

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. Οι δυσκολίες που αναφέρετε δεν είναι πολύ σημαντικές αλλά υφίστανται. Αυτά που αναφέρετε για την κοινωνικοποίηση του παιδιού είναι πιθανά σημαντικότερα από τις δυσκολίες στο δείξιμο όπου μοιάζει να γίνεται με λίγο αδέξιο τρόπο. Από την άλλη είναι θετικό που το παιδί σας έχει αναπτύξει πρώτη ομιλία και παρατηρείτε καλή βλεμματική επαφή. Θα σας προτείναμε να συμπληρώνατε το ερωτηματολόγιο στη δ/νση μας:

http://www.proseggisi.gr/%CF%80%CF%81%CF%89%CE%B9%CE%BC%CE%B1-%CF%83%CE%B7%CE%BC%CE%B1%CE%B4%CE%B9%CE%B1-%CE%B1%CF%85%CF%84%CE%B9%CF%83%CE%BC%CE%BF%CF%85-%CF%83%CE%B5-%CE%B2%CF%81%CE%B5%CF%86%CE%B7-%CE%BA%CE%B1%CE%B9-%CE%BC/

ώστε να μελετούσαμε διεξοδικότερα την εικόνα του παιδιού σας. Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, Αλεξάνδρου Στράτος, Δ/ντής Προσέγγισης

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ:  Καλησπέρα. Εξαιρετική η δυνατότητα που δίνετε σε προβληματιζόμενους γονείς. Ο γιος μου πηγαίνει στην Α’ δημοτικού και έχει γεννηθεί τον μήνα Δεκέμβριο. Ενώ δεν παρουσιάζει κάποια δυσκολία στην κατανόηση των όσων διδάσκεται, συχνά παρουσιάζει σύντομη κόπωση, αποθάρρυνση από μεγάλο όγκο εργασιών, καθώς και αδυναμία να ακολουθήσει τα όσα διαδραματίζονται μέσα στην τάξη στο χρονικό περιθώριο που τους δίνεται. Αποτέλεσμα η άρνηση ολοκλήρωσης της υποχρέωσής του. Τι μπορούμε να κάνουμε για να τον βοηθήσουμε; Ευχαριστώ. 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας και για τα καλά σας λόγια. Τα σύγχρονα αποτελέσματα των ερευνών σχολικής ετοιμότητας, δείχνουν ότι τα παιδιά εμφανίζουν αυτή την ετοιμότητα μετά τα 6,5 έτη όσον αφορά τη νευρολογική τους ωρίμανση. Όπως διαπιστώνετε λοιπόν, το παιδί εντάχτηκε πολύ ανώριμο (5 ετών και 8 ή 9 μηνών) στην Α΄ Δημοτικού, ακόμη και αν κατείχε όλο το γνωστικό αντικείμενο. Πολύ συχνό αποτέλεσμα είναι να εμφανίζεται στα παιδιά αργός ρυθμός αφομοίωσης, κόπωση και πρωτογενής ή δευτερογενής εικόνα διάσπασης προσοχής. Θα σας προτείναμε μία εξέταση του παιδιού από Παιδίατρο Αναπτυξιολόγο ή Εργοθεραπευτή αρχικά για να διαπιστωνόταν το μέγεθος της δυσκολίας του παιδιού σας. Δυστυχώς από μόνη σας χωρίς την συμβουλευτική βοήθεια του ειδικού -πιθανά και την παρέμβαση του- δεν μπορείτε να βοηθήσετε. Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, Αλεξάνδρου Στράτος, Δ/ντής Προσέγγισης

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: Καλησπέρα σας, ο γιος μου είναι 5 χρόνων και φοιτά στο νηπιαγωγείο. Παρουσιάζει κάποιες αδυναμίες, όπως δυσκολεύεται να ανακαλέσει στη μνήμη του κάποιους από τους αριθμούς. Επίσης, είναι αρνητικός στο να καθίσει να διαβάσει κάποια γραμματάκια τα οποία μαθαίνουν σιγά σιγά στο σχολείο, λέγοντας μου πως δυσκολεύεται. Η νηπιαγωγός με έχει ενημερώσει σχετικά με την δυσκολία να κατανοήσει γράμματα και γενικότερα το ότι  είναι πιο πίσω από τα παιδιά της ηλικίας του. Το κέντρο που τον παρακολουθεί έχει κάνει διάγνωση για ΔΕΠΥ. Αντιθέτως, είναι ένα παιδί εξαιρετικά συνεργάσιμο και υπάκουο στο σχολείο καταβάλλοντας κάθε δυνατή προσπάθεια. Μπορεί να διαγνωστεί κάποια μαθησιακή δυσκολία όπως δυσλεξία κτλ στην ηλικία που βρίσκεται; Σας ευχαριστώ εκ των προτέρων για την πολύτιμη βοήθεια σας.

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. Τα παιδιά που δυσκολεύονται στη μνημονική κωδικοποίηση και αποκωδικοποίηση (στην προκείμενη περίπτωση ο γιος σας δυσκολεύεται να κωδικοποιήσει) θεωρούνται ότι αντιμετωπίζουν μία μαθησιακή ανωριμότητα η οποία βεβαίως και μπορεί να εξελιχθεί σε μαθησιακή δυσκολία (ειδική, όπως η δυσλεξία ή και γενικευμένη). Για αυτό το λόγο γίνεται και ο προληπτικός έλεγχος σχολικής ετοιμότητας για να διαπιστωθούν οι πιθανές δυσκολίες που θα αντιμετωπίσει το παιδί εάν ενταχθεί στην Α΄ Δημοτικού με πιθανότητα να εισηγηθεί από τους ειδικούς μέχρι και η αναστολή φοίτησης στην Α΄ Δημοτικού (επανάληψη της φοίτησης στο Νηπιαγωγείο). Επισήμως με Κρατικό χαρτί αυτό γίνεται από τα ΚΕΔΔΥ ή από Αναπτυξιολόγους ή Ψυχολόγους σε Νοσοκομεία ή Κέντρα Ψυχικής Υγιεινής. Και οι περισσότεροι ιδιωτικοί φορείς εφαρμόζουν τεστ χωρίς όμως να χορηγούν αναγνωρισμένο από το Κράτος χαρτί.  Τα παιδιά που δυσκολεύονται στο να μάθουν, εμφανίζουν όντως διασπαστικές εικόνες και δυσκολίες στη συναισθηματική τους ρύθμιση (απροθυμία να εμπλακούν σε διαδικασίες μάθησης, θυμό κλπ). Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, Αλεξάνδρου Στράτος, Δ/ντής Προσέγγισης

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ:Καλημέρα, σας είχα ενοχλήσει και στο παρελθόν για την μικρή μου κόρη. τώρα θέλω να σας ρωτήσω σχετικά με την άλλη μου κόρη η οποία είναι δευτέρα δημοτικού και εντοπίζω μια αδυναμία στην ανάγνωσή της. Δηλαδή πολλές φορές όταν διαβάζει μπερδεύει τα γράμματα είτε τα σύμφωνα είτε ακόμα και τα φωνήεντα, όταν την διορθώσω το διαβάζει κανονικά. Γενικά δεν έχει κάποιο άλλο θέμα και στην γραμματική και στην ορθογραφία και στα μαθηματικά αλλά και όταν της υπαγορεύεις κάτι το γράφει γρήγορα. Πιστεύεται ότι η ανάγνωση χρειάζεται περισσότερη εξάσκηση ή μπορεί ν α συμβαίνει κάτι άλλο ? ευχαριστώ..

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. Είναι σημαντική δυσκολία ένα παιδί στη Β΄ Δημοτικού να δυσκολεύεται είτε στην οπτική είτε στην φωνημική αναγνώριση γραμμάτων. Η δυσκολία θεωρείται ακόμη πιο σύνθετη εάν αυτό το παρουσιάζει και στο γραπτό λόγο. Πάντως αυτή η δυσκολία προέρχεται είτε από την ακουστική επεξεργασία του παιδιού (κάτι που θα πρέπει να αξιολογηθεί από έναν εξειδικευμένο στα τεστ ακουστικής ενημερότητας Λογοθεραπευτή) είτε στην οπτική επεξεργασία (κάτι που θα πρέπει να αξιολογηθεί από έναν εξειδικευμένο στα τεστ οπτικής επεξεργασίας Εργοθεραπευτή). Θα σας προτείναμε να επισπεύσετε την αξιολόγηση από Δ/νική Ομάδα γιατί στην Γ΄ Δημοτικού η ύλη θα είναι πολύ πιο δύσκολη και χρειάζεται αυτοματοποιημένη ανάγνωση. Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, Αλεξάνδρου Στράτος, Δ/ντής Προσέγγισης

—————————————–

 ΕΡΩΤΗΣΗ: Καλησπέρα σας! Ήθελα να σας αναφέρω για το γιο μου ο οποίος είναι σχεδόν 4 χρόνων! Ξεκινήσαμε παιδικό κανονικά με λίγες αντιδράσεις γιατί ήθελε εμένα αλλά τώρα έχει συνηθίσει! Έχει αρχίσει το τελευταίο διάστημα να λέει ψέματα που κατά βάση έχουν τιμωρία από τη δασκάλα. Τη πρώτη φορά το άφησα, τη δεύτερη ρώτησα κ μου είπαν όχι κ χθες μου έφτιαξε ολόκληρη ιστορία κ στο τέλος είπε ότι χτύπησε τη δασκάλα κ τον βάλανε τιμωρία. Ρώτησα τη δασκάλα κ μου είπε ότι δεν έχει γίνει κτ τέτοιο κ πως δεν έχει πειράξει ποτέ κανέναν. Να σημειώσω ότι υπάρχει κ αδερφός 2,5 χρόνων!! Οι μεταξύ τους σχέσεις σχετικά είναι καλές κ παίζουν κ δε πάνε πουθενά χώρια..πέφτει κ ξύλο όμως! Στο σχολείο μου είπανε επίσης σε μια ενημέρωση ότι δεν έχει πολύ αυτοπεποίθηση ή είναι εσωστρεφής. Και ερωτώ: Να ψάξω το ενδεχόμενο να γίνεται κάτι στο σχολείο? Μήπως το παιδί μου θέλει να μου τραβήξει την προσοχή? Μήπως να πάω να συμβουλευτώ κάποιον παιδοψυχολόγο? Σας ευχαριστώ εκ των προτέρων!!

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. σε αυτή την ηλικία, είναι συχνό τα παιδιά να λένε κάποια ψέματα. Αυτά κυρίως στηρίζονται στην ανάγκη τους να τους δώσουν οι ενήλικες σημασία, ή και στην ιδιοσυγκρασία της εμφάνισης του νέου αναπτυξιακού σταδίου της θεωρίας του νου. Ο συνδυασμός με την μη υψηλή αυτοπεποίθηση που αναφέρει η Νηπιαγωγός, κάνει το θέμα λίγο πιο περίπλοκο. Δεν δείχνει να συμβαίνει κάτι στο Σχολείο, γιατί τότε θα έλεγε εκεί ψέματα και όχι στο σπίτι. Νομίζουμε όντως ότι θα ήταν καλό να είχατε μία συζήτηση με Παιδοψυχολόγο. Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, Αλεξάνδρου Στράτος, Δ/ντής Προσέγγισης σε συνεργασία με το Τμήμα Ψυχολογικής Υποστηρίξεως του Κέντρου μας

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: Καλησπέρα βρήκα το site σας κ θα ήθελα να σας ρωτήσω κάποια πράγματα για την ανάπτυξη της μικρής μου. Πριν ξεκινήσω να σας πω ότι έχω έναν ανιψιό από την πλευρά του συζύγου με αυτισμό. Και είμαι ιδιαίτερα αγχωμένη με αυτό το θέμα από την εγκυμοσύνη ακόμα. Οπότε παρατηρώ τα ορόσημα κάθε ηλικίας. Η μικρή μου 15 μηνών τώρα, ξεκίνησε από νωρίς να κάνει πράγματα.. Από 8μηνων είπε συνειδητά Μπαμπά, άρχισε να μιμείται έπαιξε παλαμάκια και άρχισε να δίνει την πιπίλα της όταν της ζητούσες. Τώρα η μικρή εκτελεί αρκετές εντολές και καταλαβαίνει αρκετά.. επικοινωνούμε αρκετά καλά.! Κάνει παλαμάκια, χαιρετά, στέλνει φιλάκια, κάνει πεταλούδα, κάνει κόλα το, κουτουλά, παίζει κούκου τσα, έχει ξεκινήσει να τρώει μόνη της με κουτάλι, λέει 14 λέξεις, δείχνει με το δάχτυλο ότι θέλει να ζητήσει, κάνει ήχους από 5 ζωάκια, φυσάει, ρουφά, αναγνωρίζει αντικείμενα σε ποιον ανήκουν πχ της δείχνει την τσάντα μου και την ρωτά ποιανού είναι και απαντά «μαμά», χορεύει, τραγουδά συμπληρώνοντας φράσεις η ήχους από τα τραγούδια που ακούει. Γενικά θεωρώ η αντίληψη ότι είναι πολύ καλή και μου το λένε και οι άλλοι. Της αρέσουν οι βόλτες, θέλει να είναι συνεχώς έξω με κόσμο. Είναι περίεργη για το περιβάλλον πολύ. Ακολουθεί παιδιά τους δίνει και παίρνει παιχνίδια.. Είναι γελαστή, αλλά και πολύ απαιτητική ζητά συνεχώς πράγματα και αν δεν της τα δώσεις γκρινιάζει. Έχω κάνει το mchat και αυτό που με προβληματίζει είναι «Να ανταποκρίνεται στο όνομα της». Όταν είμαστε σπίτι και την φωνάζω μόνο με το όνομα τις περισσότερες φορές δεν ανταποκρίνεται! Αν όμως πω το όνομα και συμπληρώσω «Μαριλενα» έλα εδω, έλα να φας, θες νερό η οτιδήποτε συμπληρώσω μετά το όνομα ανταποκρίνεται σχεδόν πάντα. Επίσης αν πω «Κοίτα», Πάντα θα γυρίσει να με κοιτάξει. Να σημειώσω ότι γυρίζει σε θορύβους και αντιλαμβάνεται όταν κάποιος μπαίνει η βγαίνει από τον δωμάτιο. Να σημειώσω εκτελεί εντολές ακόμα και αν δεν κοιτάζει.. Ένα άλλο που δεν καταλαβαίνω στο τεστ είναι αυτό που λέει να κοιτάζει ότι κοιτάζω. Μου δείχνει τι θέλει, μου δείχνει κάτι που θέλει να μοιραστεί μαζί μου και με κοιτάζει όταν κάτι περίεργο συμβεί η χαρεί με κάτι..αλλά δεν καταλαβαίνω τι εννοεί να κοιτάζει κάτι που κοιτώ. Όταν της δείξω κάτι το κοιτάζει. Πρέπει λοιπόν να γυρίζει πάντα με σκέτο το όνομα; Ωστόσο όταν την φωνάζουν άλλοι ακόμα και με σκέτο το όνομα σχεδόν πάντα γυρνά. Όταν είμαστε έξω βέβαια έχω την αίσθηση ότι ανταποκρίνεται σχεδόν πάντα ακόμα και με σκέτο το όνομα. Να πω δεν έχει εμμονές, Της αρέσουν οι αγκαλιές! Δεν παίζει καθόλου μόνη της. Και γενικά αποζητά τον κόσμο. Και κάτι τελευταίο περπάτησε 13,5 μηνών. Πριν περπατήσει στεκόταν και χρησιμοποιούσε αρκετά τις μύτες των ποδιών.. Μόλις περπάτησε, περπατά κανονικά, μόνο μερικές φορές που βλέπω να κάνει 1-2βηματα με τις μύτες, αλλά σαν να το κάνει επίτηδες δλδ σαν να προσπαθεί να το κάνει γτ ορισμένες φορές γελάει κιόλας..Σας προβληματίζει κάτι στην συμπεριφορά της; Να σας ομολογήσω ότι αν δεν υπήρχε το ιστορικό του αυτισμού δεν θα έμπαινα σε αυτή την διαδικασία.. Περιμένω με αγωνία απάντηση σας!! Σας ευχαριστώ!

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. Αναφέρεστε στην λεπτομερή σας πληροφόρηση για πολλά και πολύ ωραία ορόσημα που έχει κατακτήσει η μικρή σας. Προς το παρόν δείχνει να μην υπάρχει κάτι ανησυχητικό και η βάδιση στις μύτες των ποδιών θεωρείται φυσιολογική για κάποιες ηλικίες όταν δεν είναι μόνιμη. Άλλωστε το M-CHAT είναι ακόμη νωρίς να το χορηγήσετε (είναι μόλις 15 μηνών το παιδί και όχι 18 μηνών). Αυτή τη στιγμή πάντως όλοι οι δείκτες δείχνουν φυσιολογικοί. Οπότε οι ανησυχίες σας προς το παρόν δεν έχουν ακριβές αντικείμενο. Εάν ωστόσο ανησυχείτε για κάτι, μπορείτε να επισκεφτείτε Παιδίατρο Αναπτυξιολόγο. Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, Αλεξάνδρου Στράτος, Δ/ντής Προσέγγισης

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: Καλησπέρα σας. Έχουμε μία κορούλα σχεδόν 3 ετών, που έχει από πολύ μικρή ισχυρή προσωπικότητα και δεν έχει δείξει ποτέ σημάδια προσκόλλησης σε κανέναν και τίποτα. Όμως ζούμε σε ένα ζεστό αλλά μικρό σπίτι 60 τμ και η μικρή δεν έχει δικό της δωμάτιο. Της έχουμε φτιάξει γωνιές στο σπίτι για να τις νοιώθει δικές της, αλλά το κρεβατάκι της είναι στον ίδιο χώρο με τον δικό μας. Πόσο κακό είναι αυτό…? Δεν βλέπω σύντομα να υπάρχει η δυνατότητα για μεγαλύτερο σπίτι, γι αυτό ρωτώ..Έχω σκεφτεί να το κάνουμε παιδικό και να κοιμόμαστε εμείς στο σαλόνι…. Το παιδί από μόνο του είναι ανεξάρτητο όσο λίγα, αλλά για πόσο θα είναι ασφαλές για την ψυχική του ανάπτυξη να συμβαίνει αυτό…?

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. Αναφέρεστε σε ένα ζήτημα που όπως είπατε δεν προβλέπετε να αλλάξει σύντομα. Η αλήθεια είναι πως βοηθάει πάρα πολύ τα παιδιά να έχουν δικό τους δωμάτιο, ώστε να ανεξαρτητοποιηθούν και να αυτο-διαχειρστούν. Από την άλλη όμως το παιδί σας είναι -όπως αναφέρετε- πολύ ανεξάρτητο. Οπότε, θα παραμείνετε στην καλή σας πρόθεση και στην παροχή όσο το δυνατόν περισσότερων ευκαιριών να βρίσκεται και εκτός σπιτιού το παιδί. Και θα είναι καλό να μην ξεχνάτε: Η σχέση είναι σημαντικότερη από τους χώρους. Θα συνεχίσετε λοιπόν να είστε τρυφεροί και δοτικοί γονείς στα συγκεκριμένα τετραγωνικά του σπιτιού σας και όλα θα πάνε καλά! Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, Αλεξάνδρου Στράτος, Δ/ντής Προσέγγισης σε συνεργασία με το Τμήμα Ψυχολογικής Υποστηρίξεως του Κέντρου μας

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: ΚΑΛΗΣΠΕΡΑ ΣΑΣ ΕΧΩ ΜΙΑ ΚΟΡΟΥΛΑ 3 ΕΤΩΝ ΟΠΟΥ Η ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΑ ΤΗΣ ΠΟΛΛΕΣ ΦΟΡΕΣ ΜΕ ΑΝΗΣΥΧΕΙ.ΓΙΑ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ  ΠΗΓΑΙΝΩ ΝΑ ΤΗΣ ΦΟΡΕΣΩ ΤΗΝ ΜΠΛΟΥΖΑ ΤΗΣ ΠΥΖΑΜΑΣ ΜΟΥ ΛΕΕΙ ΟΧΙ ΔΕΝ ΘΕΛΩ ΑΥΤΗ ΝΑ ΦΟΡΕΣΩ ΜΕ ΚΛΑΜΑΤΑ  ,ΠΗΓΑΙΝΩ ΝΑ ΦΕΡΩ ΑΛΛΗ ΚΑΙ ΚΛΑΙΕΙ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ ΚΑΙ ΟΥΡΛΙΑΖΕΙ ΤΑΥΤΟΧΡΟΝΑ ΓΙΑΤΙ ΤΕΛΙΚΑ ΘΕΛΕΙ ΤΗΝ ΠΡΩΤΗ.ΠΡΟΣΠΑΘΩ ΝΑ ΤΗΣ ΕΞΗΓΗΣΩ ΠΩΣ ΔΕΝ ΕΚΑΝΑ ΚΑΤΙ ΚΑΚΟ ΓΙΑ ΝΑ ΟΥΡΛΙΑΖΕΙ ΚΑΙ ΠΩΣ ΕΚΕΙΝΗ ΑΛΛΑΞΕ ΓΝΩΜΗ ΚΑΙ ΠΩΣ ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΝΑ ΣΥΖΗΤΑΜΕ ΚΑΙ ΛΕΜΕ ΤΙ ΘΕΛΟΥΜΕ ΧΩΡΙΣ ΦΩΝΕΣ ,ΟΜΩΣ ΜΑΤΑΙΑ ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΑ ΑΝΑΦΕΡΕΙ ΟΤΙ ΘΕΛΩ ΝΑ ΟΥΡΛΙΑΖΩ ΚΑΙ ΝΑ ΚΛΑΙΩ .ΑΥΤΑ ΕΧΟΥΝ ΓΙΝΕΙ 2-3 ΦΟΡΕΣ ΚΑΙ ΔΕΝ ΞΕΡΩ ΠΟΙΟΣ ΕΙΝΑΙ Ο ΚΑΤΑΛΛΗΛΟΣ ΤΡΟΠΟΣ ΝΑ ΤΟ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΤΩ ΣΑΝ ΜΗΤΕΡΑ ΓΙΑΤΙ ΟΛΟ ΑΥΤΟ ΜΕ ΠΑΝΙΚΟΒΑΛΕΙ ΚΑΙ ΜΟΥ ΔΗΜΙΟΥΡΓΕΙ  ΚΑΙ ΕΜΕΝΑ ΑΓΧΟΣ

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. Από τη μία θα σας πούμε ότι είναι αναφαίρετο δικαίωμα του παιδιού να φωνάζει και να κλαίει. Από την άλλη, μπορείτε απλά να τις φέρετε τις μπλούζες μπροστά της για να διαλέξει αυτή που επιθυμεί εκείνη. Τα παιδιά εμφανίζουν συχνά κάποιες συμπεριφορές όντως σαν να μην ξέρουν τι θέλουν. Η δική μας υποχρέωση είναι να μην δίνουμε πάντα μεγάλη σημασία. Πολλές φορές, απλά τα παιδιά είναι παιδιά. Με ψυχραιμία τους αναφέρουμε ότι είναι απλά εκνευρισμένα και τα αφήνουμε να βρούνε μόνα τους τη δυνατότητα αυτορρύθμισης αφού τα ρωτήσουμε αν μπορούμε κάπως να τα βοηθήσουμε. Εάν σας απασχολεί μόνο η συγκεκριμένη συμπεριφορά, δεν δείχνει κάτι ανησυχητικό. Εάν όμως είναι πιο πολύπλοκη η κατάσταση, τότε θα ήταν καλό να το συζητήσετε με κάποιον ψυχολόγο. Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, Αλεξάνδρου Στράτος, Δ/ντής Προσέγγισης σε συνεργασία με το Τμήμα Ψυχολογικής Υποστηρίξεως του Κέντρου μας

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: Είμαι γονιός ενός μικρού κοριτσιού 9 ετών, αλλά η ερώτησή μου αφορά την ανιψιά μου ηλικίας 3 ετών. Χωρίς να έχω τακτική επαφή με το μικρό αυτό κοριτσάκι, τις λίγες φορές που ήμουν κοντά της παρατήρησα κάποιες συμπεριφορές, που συγκριτικά με την κόρη μου στην αντίστοιχη ηλικία, με παραξένεψαν. 1. Το παιδάκι αυτό το χαρακτηρίζει μια τεράστια κινητικότητα που είναι ίσως φυσιολογικό. 2. Δεν έχει καταφέρει να απαντήσει σε μία απλή ερώτηση του τύπου  » θέλεις να έρθει ο μπαμπάς ή η μαμά ?»  ή «θέλεις να παίξουμε με αυτό το παιχνίδι ?» 3. Μιλάει συνήθως ασυνάρτητα και επαναλαμβάνει περίπλοκες φράσεις από τη σειρά Πέπα το γουρουνάκι, κάτι που οι γονείς της βάζουν να παρακολουθεί γιατί μόνο αυτό μπορεί να την ησυχάσει πχ σε στιγμές που πρέπει να φάει ή που πρέπει να κάτσει ήσυχη. 4. Έχει στιγμές «παύσης» κίνησης και ομιλίας.  Σας αναφέρω ότι το κοριτσάκι περνάει τις περισσότερες ώρες της ημέρας της με την υπερπροστατευτική μητέρα της και τους γονείς της (παππού και γιαγιά, δύο ανθρώπους από χωριό με απαρχαιωμένες αντιλήψεις, χαμηλό επίπεδο εκπαίδευσης και «ακαλλιέργητοι» και λίγες ώρες με τον πατέρα της που είναι πιο καλλιεργημένος, ευγενικός και με πιο υψηλό επίπεδο. Το κοριτσάκι αυτό δεν μπορεί να φάει μόνο του, όχι απλά με τη χρήση κουταλιού αλλά να πάρει πχ μία πατάτα και να τη φάει εφόσον έχει μάθει να την ταΐζει η μαμά της. Μου δίνει την αίσθηση η θετική συμπεριφορά που βγαίνει κάποιες φορές από το παιδάκι, όπως το «ευχαριστώ» που λέει μερικές φορές, προκύπτει από την απομίμηση συμπεριφορών των ηρώων της παιδικής σειράς «Πέπα». Πιστεύετε ότι η συμπεριφορά του παιδιού είναι φυσιολογική με βάση το γενικό πλαίσιο και αν όχι τι προτείνετε γενικά και τι προτείνετε και σε εμάς (τους τρίτους), αν τυχόν υπάρχει πρόβλημα, για να προσεγγίσουμε τους γονείς και να τους βοηθήσουμε.

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας και καλή χρονιά. Αναφέρεστε σε μία πληθώρα αναπτυξιακών αποστάσεων μεταξύ του προσδοκώμενου για την ηλικία των παιδιών και των πραγματικών συμπεριφορών του, όπως και μία ακαμψία στη σκέψη, πιθανή ηχολαλία αλλά και δυσκολίες στην κοινωνικοποίηση του και την αυτοεξυπηρέτησή του. Δυστυχώς υπάρχουν πολλοί λόγοι για τους οποίους θα ήταν καλό να γινόταν μία αξιολόγηση από κάποιον ειδικό (συνήθως ξεκινούμε από Αναπτυξιολόγο Παιδίατρο και εάν κρίνει σκόπιμο γίνεται και εξέταση από Παιδονευρολόγο λόγω των «στιγμών «παύσης» κίνησης και ομιλίας» που αναφέρετε. Θα σας προτείναμε να επισπεύσετε τις κινήσεις σας γιατί όσο νωρίτερα αρχίσει θεραπευτική παρέμβαση στο παιδί, τόσο καλύτερα είναι τα αποτελέσματα. Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, Αλεξάνδρου Στράτος, Δ/ντής Προσέγγισης

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: Πήρα το θάρρος να στείλω γιατί με προβλημάτισε πραγματικά η συμπεριφορά του γιου μου που είναι 22 μηνών τις βραδινές ώρες. Πολύ συχνά έχουμε θέμα στον ύπνο ξυπνάει κλαίει για λίγο ζητάει να πάει στην κουζίνα για να πάμε στο ψυγείο ώστε να πάρει κάτι να κρατάει και να κοιμηθεί(γίνεται το χατίρι πάμε για ύπνο). Αλλά αυτό που πραγματικά με προβλημάτισε είναι ότι χθες το βράδυ ξύπνησε κατά της 12 και στις 5 και άρχισε να φωνάζει πάρα πολύ σε υστερικό σημείο, τεντωμένα χέρια πόδια και να φωνάζει . ύστερα φωνάζει μπαμπά πάμε στον μπαμπά δεν θέλουμε και έτσι έκανε με όλα τα ήθελε όλα δεν ήθελε και τίποτα. Μου το είχε ξανακάνει και άλλη φορά. Τώρα είναι πιο έντονο γιατί χτυπάει κιόλας. Εγώ αντιδρώ πρώτα βέβαια τον παίρνω με καλή διάθεση ώστε να τον ηρεμήσω δεν θέλει αγκαλιά χτυπιέται σαν ψάρι ένα απίστευτο πράγμα. Τα έχω δοκιμάσει όλα να τον βάζω στο κρεβάτι τιμωρία ,τον παίρνω αγκαλιά, του μιλάω χωρίς φωνές, του δίνω φιλάκια ώστε να ηρεμήσει αλλά σε αυτήν κατάσταση πραγματικά δεν ξέρω πως να φερθώ και πως να  το αντιμετωπίσω. Και πολλές φορές είναι με κλειστά μάτια και απλά κλαίει χωρίς σταματημό και αυτό μπορεί να κρατήσει και 2 ώρες χωρίς να ηρεμεί. Το σπίτι μου φωνές δεν έχει! SOS 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας και καλή χρονιά! Αναφέρεστε σε μία διαταραχή ύπνου του παιδιού που το οδηγούν σε δύσκολη συμπεριφορά και δυσκολίες να επανα – εισέλθει στην κατάσταση ύπνου. Δεν μας αναφέρατε εάν υπάρχουν δυσκολίες στη συμπεριφορά του ή/και παραμένουσα ανησυχία κλπ και στη διάρκεια της ημέρας. Αρχικά θα πρέπει να το συζητήσετε με τον/την Παιδίατρο του παιδιού. Το σύνηθες όμως είναι να ρωτάμε και τη γνώμη Παιδονευρολόγου που είναι και η μόνη υπεύθυνη ειδικότητα για τις πιθανές διαταραχές ύπνου. Εάν δεν εντοπιστεί κάτι, τότε –και μόνον τότε- προχωράμε σε διαχείριση συμπεριφοράς μέσω συμβουλευτικής οικογενείας και αφού πρώτα ληφθεί ένα αναλυτικό ιστορικό. Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, Αλεξάνδρου Στράτος, Δ/ντής Προσέγγισης σε συνεργασία με το Τμήμα Ψυχολογικής Υποστηρίξεως του Κέντρου μας

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ:  καλησπέρα σας. ο μεγάλος μου γιος ηλικίας 11 ετών (25-12-2006) πηγαίνει στην έκτη δημοτικού. από πέρυσι παρατήρησα πως κάθε φορά που άκουγε τη λέξη αγάπη, φιλάω, σε αγαπάω χτυπούσε το πουλάκι του κ δεν δεχόταν από κανέναν να τον αγκαλιάσει. επίσης κάθε μήνα είχε κ από ένα διαφορετικό τρικ όπως το να κάνει διάφορες γκριμάτσες. πέρυσι τέτοια εποχή είχαμε παρακολουθήσει για 3 μήνες συνεδρίες σε παιδοψυχολόγο κ με ενημέρωσε πως πρόκειται για κάποιου είδους ψυχαναγκασμό που κ ο ίδιος πρώτη φορά αντιμετώπιζε πλέον όταν βλέπει ακόμη κ έναν πατέρα να φιλά το παιδί του τρελαίνεται φωνάζει κρατεί το πουλάκι του κ φεύγει από εκείνο το μέρος καταλαβαίνετε πως στενοχωριέμαι απίστευτα γιατί έχω κ ένα δεύτερο αγόρι από πίσω ηλικίας 7 ετών κ του στερώ τα φιλιά μου για να μην αναστατωθεί ο μεγάλος μου αλλά γενικά προβληματίζομαι για την εξέλιξη αυτή θα με βοηθούσε απίστευτα η τοποθέτηση σας ευχαριστώ!

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας και καλή σας χρονιά. Για να διερευνηθεί περισσότερο αυτό που δυσκολεύει το παιδί σας (το οποίο δείχνει ότι βασανίζει τόσο το ίδιο όσο και εσάς έντονα) και από τη στιγμή που υπάρχει και εκδήλωση τικς, στην ουσία χρειάζονται τα εξής: (α). Λήψη αναλυτικού Ιστορικού του παιδιού. (β). Παιδοψυχιατρική εκτίμηση για μία ουσιαστική διάγνωση και (γ). Συστηματική Ψυχοεκπαίδευση του παιδιού, στο βαθμό που θα κρίνει ο/η Παιδοψυχίατρος. Σίγουρα μόνο η επιβοήθηση από Παιδοψυχολόγο δεν αρκεί εάν δεν υπάρξει Παιδοψυχιατρική παρακολούθηση. Θα σας προτείναμε να βιαστείτε γιατί αυτές οι δυσκολίες απαιτούν άμεση, συστηματική και μακρόχρονη αντιμετώπιση. Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, Αλεξάνδρου Στράτος, Δ/ντής Προσέγγισης σε συνεργασία με το Τμήμα Ψυχολογικής Υποστηρίξεως του Κέντρου μας

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: Καλησπέρα θα ήθελα και εγώ να σας υποβάλω μια ερώτηση. Ο μικρός μου γιος είναι 8 χρόνων παρουσίασε κρίσεις Ε αλλά με τη φαρμακευτική αγωγή έχουν σταματήσει. Εδω και καμία δεκαριά μέρες όμως κάνει ορισμένες φορές τάισα πάνω του και στον ξύπνιο του αλλά και στον ύπνο του. συνήθως όταν είναι πολύ απορροφημένος σε αυτό που κάνει. Μήπως είναι κρίση μήπως τεμπελιά η μήπως μιμείται τον μεγάλο μου γιο που λόγο τετραπληγίας είμαι αναγκασμένη να του φορώ πάνα; Πείτε μου αν μπορείτε τη γνώμη σας και τη με συμβουλεύετε να κάνω.

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας και καλή χρονιά. Συμβαίνει συχνά σε παιδιά με κρίσεις Ε η φαρμακευτική αγωγή να μειώσει λίγο τη σωματο-ενημερότητά τους και -ιδίως κατά το πρώτο διάστημα λήψης της αγωγής- να εμφανίσουν ενούρηση. Αν όμως βρίσκεται το παιδί σε μακροχρόνια χρήση του φαρμάκου, δεν δικαιολογείται. Θα σας προτείναμε να επικοινωνούσατε με τον/την Παιδονευρολόγο που σας χορηγεί την αγωγή και να το αναφέρετε, μαζί και κε οποιαδήποτε άλλα στοιχεία στο σπίτι ή το σχολείο που παρατηρείτε ότι έχουν αλλάξει. Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, Αλεξάνδρου Στράτος, Δ/ντής Προσέγγισης

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: Καλημέρα σας. Λέγομαι Αλέξανδρος και έχω μια κόρη κοντά  8 χρόνων. Το τελευταίο καιρό εγώ με την γυναίκα μου αντιμετωπίζουμε ένα πρόβλημα με την μικρή. Πολλές φορές μας εκμυστηρεύεται τις σκέψεις τις, αυτές είναι κακές κουβέντες οι οποίες αποκαλεί εμάς χωρίς να  υπάρχει κάποιος ιδιαίτερος λόγος η κάποιες άσχημες σκέψεις όπως θα ήθελα μια άλλη μητέρα η μπαμπά, σκέψεις που τις εξομολογεί σε μας με κλάματα χωρίς να μπορούμε να βοηθήσουμε. Γενικά είναι ένα υπερευαίσθητο παιδί παθητικό πολλές φορές όταν είναι να αντιμετωπίσει το οποιοδήποτε πρόβλημα. Απλά δεν καταλαβαίνω αυτές οι σκέψεις από που πηγάζουν όταν ειλικρινά έχει μεγαλώσει σε ένα περιβάλλον τελείως φυσιολογικό χωρίς ιδιαίτερα θέματα όπως τσακωμούς βρισιές, χωρισμούς μικρής η μεγάλης κλίμακας. Ένα παιδί δευτέρας δημοτικού με πολύ καλές βάσεις στο σχολείο όσο και στα Αγγλικά της (Έχοντας ενημερωθεί από τους δάσκαλους).Πολλές σκέψεις που την βαραίνουν το βράδυ. θα ήθελα την βοήθεια σας. Με σεβασμό

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. Πραγματικά οι σκέψεις που βασανίζουν την κόρη σας δεν συναντώνται ιδιαίτερα σε παιδιά που μεγαλώνουν σε τυπικές και ζεστές οικογένειες. Μπορεί να τα απασχολήσουν άλλα πράγματα αλλά όχι θέματα επιθυμίας άλλων γονέων. Κατανοείτε βεβαίως ότι δεν το εννοεί αυτό που λέει αλλά θα ήταν καλό να διερευνηθεί βαθύτερα τι είναι αυτό που την απασχολεί. Θα σας συστήναμε να απευθυνθείτε σε ένα ψυχολόγο αρχικά εσείς και στην πορεία να αξιολογηθεί και η μικρή. Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, Αλεξάνδρου Στράτος, Δ/ντής Προσέγγισης σε συνεργασία με το Τμήμα Ψυχολογικής Υποστηρίξεως του Κέντρου μας

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: Καλησπέρα σας. έχω ένα αγοράκι 20 μηνών και αυτό που με στεναχωρεί πάρα πολύ  είναι ότι δεν με λέει μαμά και όταν του λέμε πες μαμά, γκρινιάζει. με λέει μπαμπά, γιαγιά , εεεε,.και λέει αρκετές λέξεις πιο πολύ  όμως μπαμπά. τι μπορώ να κάνω;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. Αν καταλάβαμε καλά, το παιδί μιλάει με λεξούλες και δεν αναφέρει μόνο το «μαμά». Έχετε δοκιμάσει να «χαριεντιστείτε» έχοντάς το στα πόδια σας και να δείχνετε τον εαυτό σας λέγοντας «μαμά» και το ίδιο λέγοντας το όνομά του; Πάντα σε καλή διάθεση και όχι δίνοντας την εντολή «πες μαμά». Για κάποιο λόγο το παιδί σας (εάν έχει ομιλία και κοινωνικοποίηση) ή έχει μπερδευτεί ή έχει πεισμώσει λόγω πίεσης. Εάν η δυσκολία είναι μόνον αυτή, δεν εντοπίζουμε κάποια δυσκολία.  Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, Αλεξάνδρου Στράτος, Δ/ντής Προσέγγισης σε συνεργασία με το Τμήμα Ψυχολογικής Υποστηρίξεως του Κέντρου μας

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: Καλησπέρα σας έχω ένα αγοράκι 4 μιση χρόνων και συνέχεια δε στέκεται πουθενά ρωτήσαμε τη παιδίατρο για διάσπαση αλλά εφ όσον κάθεται να δει κάτι ολοκληρωμένο στη τηλεόραση είπε ότι δε πρόκειται για διάσπαση αλλά καθαρά από ανωριμότητα. Αυτό που μας προβληματίζει με τον άντρα μου είναι πως χαχανίζει συνέχεια του κάνουμε παρατήρηση κ συνεχίζει κάνει κάτι η αδελφή του που είναι μικρότερη και πάλι χαζογελά, ότι ώρα θέλει σηκώνεται από τραπέζι που τρώμε για να γελάσει ή να κάνει διάφορα άσχετα, δεν συγκεντρώνεται ούτε τα παπούτσια του να φορέσει. Τι μπορούμε να κάνουμε πως να το κατευθύνουμε σωστά;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. Δεν θεωρείται στοιχείο στη διερεύνηση της ΔΕΠ-Υ το εάν ένα παιδί κάθεται στην τηλεόραση ή στα tablet ή κινητά (πολλά υπερκινητικά παιδιά κάθονται στις οθόνες). Θα σας ζητούσαμε να γινόταν μία αξιολόγηση του παιδιού από Αναπτυξιολόγο ή Παιδοψυχίατρο, αφού τα στοιχεία που αναφέρετε είναι ανησυχητικά όσον αφορά τόσο τη συγκέντρωση του παιδιού, όσο και τη ρύθμιση της συμπεριφοράς του. Παίζει σημαντικό ρόλο και το τι εντοπίζει το Προνήπιο στις συμπεριφορές του παιδιού σας. Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, Αλεξάνδρου Στράτος, Δ/ντής Προσέγγισης σε συνεργασία με το Τμήμα Ψυχολογικής Υποστηρίξεως του Κέντρου μας

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: Καλησπέρα σας θα ήθελα να ρωτήσω για την κόρη μου πότε δεν θέλει να διαβάζει, ε έλεγα μωρό είναι θα στρώσει, φέτος πέρασε σε μια σχολή και ούτε εκεί θέλει να διαβάζει, πείτε μου σας παρακαλώ τι να κάνω πώς να την βοηθήσω να τελειώσει την σχολή της, έχω αγανάκτηση μου έρχεται μα την σταματήσω από την σχολή.

ΑΠΑΝΤΗΣΗ:Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. Μιλάτε για μία μετέφηβη που φοιτά σε κάποια Σχολή; Προφανώς οι λόγοι είναι ή συναισθηματικοί ή υπάρχει μία μαθησιακή δυσκολία που την καθιστά απρόθυμη να εμπλακεί με μελέτη. Πιστεύουμε πως το μόνο που μπορείτε να κάνετε είναι μία συζήτηση των ανησυχιών σας. Δεν είναι σωστό να αντιτάσσεστε ούτε να την κατακρίνετε, ούτε φυσικά να την απειλήσετε ότι θα την διαγράψετε παρά μόνο αφού έχετε κάνει μία εκτενή συζήτηση. Μιλάμε για ένα άτομο που έχει πια τη δυνατότητα της ανεξάρτητης επιλογής. Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, Αλεξάνδρου Στράτος, Δ/ντής Προσέγγισης σε συνεργασία με το Τμήμα Ψυχολογικής Υποστηρίξεως του Κέντρου μας

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: Καλημέρα σας, Από την περασμένη άνοιξη παρακολουθώ θεραπευτικά ένα παιδί (φέτος πηγαίνει Β’ δημοτικού). Παρουσιάζει μαθησιακές δυσκολίες (δυσγραφία, δυσαναγνωσία, δυσαριθμησία), δυσκολία διατήρησης προσοχής και στον τομέα της κίνησης έχει ελλιπή αμφίπλευρο, ομόπλευρο και αντίπλευρο συντονισμό, χρονισμό, ισορροπία, δακτυλοβασία και παραμένοντα αντανακλαστικά. Ακόμα η οφθαλμοκίνησή του υπολείπεται σημαντικά. Ωστόσο οι γονείς δεν έχουν πάει ακόμα στον οπτομέτρη παρά τις επαναλαμβανόμενες υπενθυμίσεις και συζητήσεις που έχω κάνει. Το νοητικό του δυναμικό θα διερευνηθεί μέσω WISC διότι φαίνεται χαμηλό. Σχετικά με την πλευρίωσή του είχα παρατηρήσει ότι χρησιμοποιεί το δεξί χέρι-πόδι-μάτι μέσα στο αδρό κινητικό παιχνίδι, το δεξί χέρι για να πιάσει αυθόρμητα, να μετρήσει, να δείξει κάτι, να γράφει στον πίνακα αλλά το αριστερό για να  γράψει σε χαρτί. Από όταν ξεκινήσαμε μέχρι το καλοκαίρι δουλέψαμε πολύ με δρα/τες σχήματος σώματος, αδρού κινητικού συντονισμού άνω -κάτω κορμού, σε ύπτια και πρηνή κυρίως θέση, δρα/τες με στόχους, αντιγραφή και διατήρηση τονικών και φασικών κινητικών προτύπων και δρα/τες με διαδρομές εμποδίων, σκάλες, μονόζυγο, κούνιες κλπ. Παρόλα αυτά το παιδί δεν έδειξε να προτιμά περισσότερο την μια ή την άλλη πλευρά καθώς η μητέρα ανέφερε ότι στο σπίτι όταν ξεκίνησε να πρωτογράφει-ζωγραφίζει χρησιμοποίησε ΑΡ αλλά τώρα τον έχει δει να δοκιμάζει και με το ΔΕ (εικάζει ότι είναι λόγω του ότι βλέπει τους συμμαθητές του).   Σε έναν έλεγχο που έκανα πρόσφατα είδα ότι σε ασκήσεις γραφοκίνησης (προγραφικές, λαβύρινθους κλπ) με το ΔΕ είχε σωστή λαβή, ροή, οπτικοκινητικότητα και φορά ενώ με το ΑΡ η λαβή, η φορά και η ροή είναι μη λειτουργικές. Το παιδί θέλει να γράφει με το ΑΡ. Το πρόγραμμα τώρα περιλαμβάνει μόνο αμφίπλευρο, ομόπλευρο και αντίπλευρο συντονισμό, χρονισμό και ισορροπία, συμμετρική και ασύμμετρη  χρήση. Α.Α. Χρειάζεται να αλλάξει το χέρι γραφής και αν ναι πως (είναι πλέον Β δημοτικού). Με εκτίμηση,Χ. Γ. εργοθεραπεύτρια

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. Η πλευρική προτίμηση ενός παιδιού είναι μία διαδικασία που υπόκειται σε νευρολογικό παράγοντα (εγκεφαλική απόπτωση) και περιβαλλοντικό (πχ μίμηση άλλων παιδιών, εγκλωβισμός της μίας πλευράς λόγω θέσης που κάθεται το παιδί ή λόγω πίεσης γονικής ή λόγω ενός ατυχήματος στο ένα χέρι). Για την αξιολόγηση της πλευρικής προτίμησης, στην ουσία ο Εργοθεραπευτής χρησιμοποιεί πολλές συμπτωματικές παρατηρήσεις (για λεπτομέρειες μπορείτε να διαβάσετε το άρθρο http://www.proseggisi.gr/%CF%84%CE%BF-%CF%80%CF%81%CE%BF%CF%84%CE%B9%CE%BC%CE%BF%CE%BC%CE%B5%CE%BD%CE%BF-%CF%87%CE%B5%CF%81%CE%B9-%CF%84%CE%BF%CF%85-%CF%80%CE%B1%CE%B9%CE%B4%CE%B9%CE%BF%CF%85-%CE%BA%CE%B1%CE%B9-%CE%B7-%CE%B5/). Το πρόγραμμα, όπως πολύ σωστά αναφέρετε περιλαμβάνει δραστηριότητες ομόπλευρου και αντίπλευρου συντονισμού. Θέλουμε δύο χέρια ικανά και απασχολούμενα ώστε να αφήσουμε τον εγκέφαλο να αποφασίσει. Σε πολλά παιδιά δυστυχώς θα εμφανιστούν διαφορετικές προτιμήσεις για διαφορετικές δραστηριότητες (πχ ψαλίδι με το αριστερό και μολύβι με το δεξί). Πέραν του να προτείνουμε στο παιδί την αλλαγή χεριού (εάν το βολέψει) δεν μπορούμε να κάνουμε κάτι άλλο στην ουσία, αφού απλά ο εγκέφαλός του επέλεξε αυτό το σφάλμα στη λειτουργία του. Άρα θα σεβαστούμε την ανάγκη του παιδιού να γράφει με το Α χέρι αλλά θα αυξήσουμε όσο μπορούμε τη λειτουργικότητα μέσω προγραφής. Δεν πρέπει να «αλλάξουμε» προτίμηση στο παιδί. Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, Αλεξάνδρου Στράτος, Δ/ντής Προσέγγισης

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: Καλημέρα. Η κόρη μου είναι 18 μηνών. Δεν μιλάει και το μαμά που λέει δεν απευθύνεται σε εμένα συνήθως. Όταν ακούει παιδικά τραγούδια στην τηλεόραση χορεύει και προσπαθεί να πει τις λέξεις αλλά δεν μπορεί. Όταν θέλει κάτι μας τραβάει από το χέρι και μας καθοδηγεί να της το δώσουμε. Στο όνομα της γυρνάει απλά πολλές φορές όταν είναι απασχολημένη με κάτι δεν μας δίνει σημασία. Πείτε μου σας παρακαλώ υπάρχει κάποιο πρόβλημα. Τι μπορώ να κάνω? 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ:Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. Όλος ο προσανατολισμός θα πρέπει να επικεντρωθεί στην κοινωνική αναζήτηση του παιδιού σας. Εάν είναι κοινωνική μαζί σας, με κοινωνικό χαμόγελο, αν σας δείχνει και εάν μοιράζεται μαζί σας τα πράγματά της. Εάν σε 2-3 μήνες δεν αναπτύξει ομιλία ή εάν από τώρα εντοπίζετε δυσκολίες στην διαντίδρασή της και την κοινωνικότητά της, θα ήταν καλό να γίνει μία αξιολόγηση από Αναπτυξιολόγο. Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, Αλεξάνδρου Στράτος, Δ/ντής Προσέγγισης σε συνεργασία με το Τμήμα Ψυχολογικής Υποστηρίξεως του Κέντρου μας

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: Γεια σας!!Το κοριτσάκι μου 2 ετών και 2 μηνών ξαφνικά άρχισε να λέει μια «κακή λέξη» που προφανώς από κάπου θα την άκουσε. Προσπάθησα με κουβεντούλα να της δώσω να καταλάβει ότι αυτό που λέει δεν είναι ωραίο. Προσπάθησα και με φωνές αλλά τίποτα. Στεναχωριέμαι πολύ. Πως μπορώ να την προσεγγίσω έτσι ώστε να το κόψει? Καταλαβαίνει. Είμαι σίγουρη ότι καταλαβαίνει γιατί κάθε φορά που λέει αυτή τη λέξη με κοιτάζει να δει πως θα αντιδράσω!
ΑΠΑΝΤΗΣΗ:Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. Το παιδί σας παίζει ένα παιχνίδι «αίτιο-αποτέλεσμα». Χρησιμοποιεί μία λέξη που δεν ξέρει τι σημαίνει αλλά που βλέπει ότι εσείς δίνετε σημασία σε αυτή και «δοκιμάζει» την σταθερότητα της συμπεριφοράς σας. Εάν είναι μόνο αυτή η δυσκολία της, θα σας συστήναμε να της εξηγήσετε ότι απλά δεν σας αρέσει αυτή η λέξη και να τηρήσετε μία συνεπή συμπεριφορά αδιαφορίας χωρίς μεγάλη αντίδραση ή νουθεσίες. Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, Τμήμα Ψυχολογικής Υποστηρίξεως του Κέντρου μας

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: Η κόρη μου είναι 3 ετών , ξεκίνησε δημοτικό παιδικό σταθμό  το Σεπτέμβριο. ενώ φαινόταν να πηγαίνουμε καλά τις πρώτες 2 εβδομάδες, μια μέρα την πήρα με λυγμούς από κει. μου είπε ότι της πέταξε ένα παιδάκι χώμα, από τότε κλαίει με φόβο μέσα στο σπίτι να μη ξαναπάει , το συζητήσαμε και μπροστά της με τη δασκάλα και με το κοριτσάκι το άλλο. αλλά συνεχίζει να κλαίει  και μέσα στο σπίτι και όταν σχολάει να είναι χάλια από το κλάμα και να μου λέει συνέχεια μέσα στη μέρα σε μένα και στις γιαγιάδες της σαν εμμονή δε θέλω να ξαναπάω ,θέλω να είναι και η μαμά μου εκεί, .επίσης να πω από τότε δε μπαίνει ούτε σε παιδότοπο ούτε σε δραστηριότητες αν δεν είμαι και γω μέσα. Να αναφέρω ότι είμαι 7 μηνών έγκυος(όπου ούτε και αυτό της αρέσει ) και φέτος πρώτη χρονιά κάθομαι σπίτι μαζί της με άδεια’ και την έστειλα παιδικό με επιφύλαξη ότι θα τη σταματούσα όταν γεννούσα και ανάλογα με τις ιώσεις θα ξαναπήγαινε κάποια στιγμή μετά. σας παρακαλώ βοηθήστε με. λέτε να την κρατήσω σπίτι μαζί  μου και να πάει όταν γίνει 4 ή να πάει μετά λίγους μήνες από τη γέννα (Μάρτιο)? Φοβάμαι αν τη σταματήσω τώρα μη γίνει μεγαλύτερο μετά το άγχος της όταν ξαναπάει. υπάρχει περίπτωση να θέλει άλλη δασκάλα να τη νιώσει πιο κοντά της?(γιατί εκεί είναι λίγο χαλαρές)ευχαριστώ εκ των πρότερων!

ΑΠΑΝΤΗΣΗ:Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. Η προσαρμογή στο σχολείο και ιδιαίτερα στο πρώτο σχολείο είναι πολύ σημαντική. Φαίνεται πως η μικρή σας όταν συνειδητοποίησε ότι το σχολείο είναι μια πιο μόνιμη καθημερινή δραστηριότητα αντέδρασε. Είναι καλό να διερευνήσετε τους πραγματικούς λόγους της άρνησης της. Είναι σημαντικό να ακούμε τα παιδιά μας όταν πραγματικά δεν θέλουν κάτι αλλά κάποιες φορές δείχνουμε κι εμείς οι ενήλικες υπερβολική ανησυχία στις αντιδράσεις τους και αυτό δεν τα βοηθά! Ίσως να κάνατε μια προσπάθεια να ενταχθεί στο σχολείο με μια καλή συνεργασία με τις δασκάλες! αυτό απαιτεί από εσάς πολύ σταθερότητα. Αν πάλι νιώθετε ότι δεν θα τα καταφέρει μπορείτε να μεταφέρετε την ένταξη της για κάποιους μήνες αργότερα κάνοντας μια συμφωνία με το παιδί! Στο μεταξύ αποφεύγετε συζητήσεις και σχόλια μπροστά της για το σχολείο γενικά! Καμιά φορά δείχνουμε είτε υπερβάλλοντα ενθουσιασμό είτε υπερβολική ανησυχία κι αυτό εντείνει το άγχος του παιδιού! Η αγχώδης αυτή αντίδραση  στο σχολείο παρόλα αυτά χρειάζεται διερεύνηση ιδιαίτερα αν τα συμπτώματα συνεχίζουν είτε αν εμφανιστούν πάλι σε μελλοντική ένταξη στο σχολείο! Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, Βουρλιόγκα Βασιλική, Τμήμα Ψυχολογικής Υποστηρίξεως του Κέντρου μας

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: Καλημέρα σας έχω μία κόρη που είναι δύο ετών και ενώ μιλάει καλά για την ηλικία της και επικοινωνούμε απόλυτα γνωρίζει τα πάντα. Ξαφνικά εδώ και μία εβδομάδα που κάνει την εξής ερώτηση. τι είναι αυτό μαμά. και μου δείχνει με τον χεράκι της (τον δείκτη), όταν είναι κάτι που δεν ξέρει της το εξηγώ όταν είναι όμως κάτι που το γνωρίζει της αλλάζω την ερώτηση και της λέω εγώ  τι είναι δεν ξέρεις και αυτή μου το λέει. θεωρείται ότι πρέπει να ανησυχήσω ή το έχει πάρει για παιχνίδι. ευχαριστώ.

ΑΠΑΝΤΗΣΗ:Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. ΕΑΝ δεν σας απασχολεί τίποτε άλλο, είναι πάρα πολύ λίγο το διάστημα που το παιδί έχει εμφανίσει αυτή τη (μικτή) συμπεριφορά. Είναι κάτι που το κάνουν αρκετά απιδιά όταν προσπαθούν να τονώσουν τη σημασιολογική τους ομιλία. Απλά προσπαθείστε να τραβήξετε το βλέμμα της σε εσάς όταν της απαντάτε με ενθουσιασμό! Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, Αλεξάνδρου Στράτος, Δ/ντής Προσέγγισης σε συνεργασία με το Τμήμα Λογοθεραπείας του Κέντρου μας

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: Γεια σας.. Ο γιος μου γεννηθείς 2010 .. είναι στο φάσμα του αυτισμού.. Έχει διάσπαση προσοχής και αρκετά  ανεπτυγμένο λόγο για την ηλικία Του.. Κάνει λογοθεραπείες . Φοίτησε στο νηπιαγωγείο 2 χρονιές με παράλληλη δημόσια στήριξη..μετά από εισήγηση του οικείου ΚΕΔΔΥ. Παρά την πρόταση του ΚΕΔΔΥ να τον πάω σε Ειδικό Σχολείο , πάει στην Α Δημοτικού.. Κανονικού Σχολείου με ιδιωτική Παράλληλη Στήριξη..με θεαματικά αποτελέσματα . Η Ερώτηση μου είναι η Εξής: «Μπορεί Ο Διευθυντής η ο Σύλλογος των Καθηγητών… η οποιαδήποτε άλλος να επικαλεστεί την πρόταση του ΚΕΔΔΥ που μιλάει για ειδικό σχολείο και να απομακρύνει το παιδί μου από το κανονικό… την στιγμή μάλιστα που έχει προσαρμοστεί και δεν δημιουργεί κανένα απολύτως πρόβλημα….» ΕΥΧΑΡΙΣΤΏ 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ:Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. Τα ΚΕΔΔΥ είναι γνωμοδοτικό όργανο και οι αποφάσεις του ΔΕΝ είναι απαραίτητο να εφαρμοστούν εάν οι γονείς δεν το επιθυμούν. Φυσικά γνωματεύει με γνώμονα το καλό του παιδιού για τη μαθησιακή, συναισθηματική και κοινωνική του ανάπτυξη. Από τη στιγμή που το παιδί έχει ενσωματωθεί στο Σχολικό περιβάλλον -όπως αναφέρετε- τότε προφανώς ο Διευθυντής η ο Σύλλογος των Διδασκάλων δεν θα έχει κανένα πρόβλημα να παραμείνει το παιδί στο Σχολείο. Εάν όμως τους ανησυχεί κάτι, τότε θα ήταν καλό να το συζητήσετε μαζί τους. Κύριος γνώμονας τόσο των γονέων, όσο και των θεραπευτών και των εκπαιδευτικών, είναι ένα παιδί να μπορεί να επιβοηθηθεί από ένα εκπαιδευτικό περιβάλλον και να μη σηκώσει -ο κυριότερος εχθρός στον αυτισμό- άγχος.  Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, Αλεξάνδρου Στράτος, Δ/ντής Προσέγγισης

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: Καλησπέρα. Είχαμε επικοινωνήσει και παλιότερα. Σας είχα αναφέρει το θέμα με τον 6 χρόνο γιο μου που έλεγε άσχημες κουβέντες στο σχολείο και χτυπούσε αλλά παιδάκια..Δυσκολευόταν πολύ να συγκεντρωθεί στο διάβασμα και να ελέγξει τα συναισθήματα του. Φέτος πλέον στην Β δημοτικού αφού τον είδε Εργοθεραπευτής και Ψυχολόγος από το ΚΨΥ της περιοχής μας διαβεβαίωσαν ότι δεν υπάρχει κάποιο περαιτέρω πρόβλημα αλλά ότι είναι θέμα ορίων και γι αυτό έχει γίνει κάπως χειριστικός. Βέβαια δεν χτυπάει πλέον άλλα παιδάκια αλλά εξακολουθεί να μιλάει άσχημα ακόμη και στην ώρα του μαθήματος. Γενικότερα θέλει να είναι αρνητικά στο επίκεντρό και να προκαλεί. Υπόψη έχει έναν μικρότερο αδερφό τον οποίο αγαπάει αλλά και ζηλεύει πολύ. Ο πατέρας του λόγω επαγγελματικών υποχρεώσεων τον βλέπει τα Σαββατοκύριακα. Η κύρια μου λέει ότι μόλις του πει θα πάρω τηλ την μαμά μαζεύεται και ηρεμεί αλλιώς φωνάζει συχνά και βρίζει την ώρα του μαθήματος. Στο σπίτι υπάρχει τιμωρία όταν η δασκάλα με ενημερώνει…στο σχολείο όμως δεν υπάρχει…τιμωρία..τι με συμβουλεύετε να κάνω;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ:Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. αφού όπως αναφέρετε, η Δ/νική Ομάδα δεν διέγνωσε κάποια άλλη δυσκολία στο παιδί πέραν κομματιών οριοθέτησής του, τότε θα ήταν καλό να συζητήσετε τους  τρόπους διαχείρισης αυτών των συμπεριφορών του παιδιού σας με κάποιον Ψυχολόγο Συμβουλευτικής, ώστε να δρομολογηθούν κοινοί τρόποι αντιμετώπισης των συμπεριφορών του παιδιού σας τόσο από εσάς σαν οικογένεια, όσο και από την εκπαιδευτικό του Σχολείου. Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, Αλεξάνδρου Στράτος, Δ/ντής Προσέγγισης σε συνεργασία με το Τμήμα Ψυχολογικής Υποστηρίξεως του Κέντρου μας

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: Καλημέρα σας. Έχω ένα γιο που πάει Α γυμνασίου  έχει γνωμάτευση  ΔΑΔ και έχουμε από το ΚΕΔΔΥ  χαρτί για παράλληλη στήριξη  .θα ήθελα να ρωτήσω πέραν από την παράλληλη στήριξη στο σχολείο ( και αν στείλουν ) πως μπορώ να τον βοηθήσω στο διάβασμα του στο σπίτι? Με εμένα δεν συνεργάζεται και ούτε έχω τις κατάλληλες γνώσεις ώστε να τον βοηθήσω στα μαθήματα του .Οι εκθέσεις  του είναι πολύ «φτωχές «(ΜΕΓΑΛΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΣΤΗΝ ΕΚΦΡΑΣΗ ΙΔΕΩΝ ) για παιδί γυμνασίου και τα θεωρητικά μαθήματα δε τα διαβάζει πχ Ιστορία δε θέλει καθόλου να διαβάζει… Η Ερώτηση μου είναι αν πέραν από την παράλληλη στήριξη στο σχολείο(ΤΗΝ ΟΠΟΊΑ ΔΕ ΤΗ ΒΛΕΠΩ)  δικαιούνται αυτά τα παιδιά ειδικό παιδαγωγό για το σπίτι ? που το θεωρώ περισσότερο βοηθητικό. ΚΑΙ ΠΟΙΑ ΕΙΝΑΙ Η ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ ΓΙΑ ΝΑ ΠΑΡΟΥΜΕ ? 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ:Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. Δυστυχώς ο νόμος δεν προβλέπει καμία διευκόλυνση για το διάβασμα στο σπίτι στους εφήβους -ή και τα παιδιά ακόμη- με ΔΑΦ. Είναι πολύ συχνό φαινόμενο οι έφηβοι με αυτή τη διάγνωση να δυσκολεύονται αλλά και να είναι σημαντικότατα απρόθυμοι να εμπλακούν με γλωσσικά μαθήματα (έκθεση, Ιστορία κλπ). Θα σας συστήναμε να απευθυνόσασταν σε κάποιο Κέντρο -αν δεν παρακολουθείστε ήδη- ώστε να αξιολογείτο Λογοθεραπευτικά, Ψυχοπαιδαγωγικά και Οροθεραπευτικά ο έφηβος, όπως και να συζητούσατε με τον θεράποντα Παιδοψυχίατρό σας. Φυσικά, στο σπίτι θα χρειαστεί και έναν άλλον άνθρωπο να τον βοηθάει στα μαθήματα του. Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, Αλεξάνδρου Στράτος, Δ/ντής Προσέγγισης σε συνεργασία με το Τμήμα Ψυχολογικής Υποστηρίξεως του Κέντρου μας

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: Καλημέρα και μπράβο σας που απαντάτε κ συμβουλεύετε! Έχω μια κόρη γεννημένη το Μάρτιο του 12 πάει νήπιο και είναι πολύ αναπτυγμένη φανταστείτε ύψος 1,22. Αυτό που θέλω να πω είναι ότι μέσα στην τάξη της είναι το ποιο ψηλό παιδάκι και ότι από τα δέκα πέντε παιδιά είναι δύο νήπια κ τα άλλα προνήπια. Το θέμα μου είναι ότι το παιδί μέσα στην τάξη δεν έχει αποκτήσει ακόμα φίλους ότι μέσα στην τάξη δεν υπακούει ότι προσπαθεί να προστατέψει τα μικρότερα παιδιά αλλά στην ουσία χωρίς να το θέλει τα πιέζει. …τι μπορώ τι μου προτείνετε να κάνω. …τις μιλάω πολύ….και σκέφτομαι να βρω ένα άλλο νηπιαγωγείο που να έχει περισσότερα παιδιά της ηλικίας της μπας και επειδή τα άλλα είναι μικροκαμωμένα να μην μπορεί να ενταχθεί στο σύνολο. Η γνώμη σας σεβαστή.

ΑΠΑΝΤΗΣΗ:Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. Παρά τη διαφορά ηλικίας και σωματομετρίας, τα παιδιά σε αυτή την ηλικία κάνουν εύκολα παρέα με τα υπόλοιπα παιδιά και ας είναι 0,5-1 χρόνο μικρότερα ή πολύ πιο κοντά. Θα ήταν καλό να συζητούσατε αρχικά με τη Νηπιαγωγό του παιδιού σας για πιθανές δυσκολίες στην κοινωνικοποίηση της κόρης σας. Εδώ είναι και ένα άλλο κρίσιμο ερώτημα: Με τα άλλα παιδιά στην Παιδική Χαρά κάνει παρέες; Κοινωνικοποιείται ή είναι και εκεί λίγο «άτσαλη» όπως αναφέρετε και στο Σχολικό περιβάλλον. Εάν διαπιστωθούν από εσάς και τη Νηπιαγωγό κάποιες δυσκολίες, θα ήταν καλό να αξιολογηθεί το παιδί από έναν/μία Αναπτυξιολόγο ή Παιδοψυχίατρο και Εργοθεραπευτή. Αυτά θα θέλαμε να τα σκεφτείτε πολύ σοβαρά πριν αποφασίσετε οποιαδήποτε αλλαγή σχολικού πλαισίου. Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, Αλεξάνδρου Στράτος, Δ/ντής Προσέγγισης σε συνεργασία με το Τμήμα Ψυχολογικής Υποστηρίξεως του Κέντρου μας

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: Γεια σας έχω ένα αγοράκι 6 χρονών είναι γερός δυνατός και αρκετά έξυπνος… Φέτος ξεκινήσαμε τα μαθήματα στην πρώτη τάξη και τα πάμε αρκετά καλά φυσικά και εμείς κάνουμε λόγο θεραπείες για το  Δ, Θ. Αυτό που θέλω να ρωτήσω είναι πως όταν ζορίζεται αρχίζει και θυμώνει με τον εαυτό του χτυπάει το θρανίο με το κεφάλι του και ισχυρίζεται ότι δεν είναι αρκετά έξυπνος. Αυτό όμως είναι το αντίθετο από αυτό που προσπαθώ να του μεταδώσω μιας και του λέω να ηρεμήσει και ότι είναι αρκετά έξυπνος… υπάρχει κάτι που κάναμε εμείς λάθος? Πως μπορώ να το διορθώσω? Ευχαριστώ 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ:Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. Περιγράφετε ένα παιδί που είτε είναι καλό στους «θεατρινισμούς» είτε είναι πολύ θυμωμένο ή απογοητευμένο. Φυσικά και δεν μπορούμε να παραβλέψουμε αυτές τις συμπεριφορές. Θα θέλαμε να το συζητήσετε με τον/ην Λογοθεραπευτή/τρια που παρακολουθεί το παιδί σας γιατί πιθανά να χρειαζόταν μία Παιδοψυχολγική και Εργοθεραπευτική αξιολόγηση για να αποκλειστούν παράγοντες συναισθηματικών δυσκολιών και μαθησιακής επίσης υπό-απόδοσης. Σίγουρα με το να προσπαθείτε να το «πείσετε λεκτικά» ότι είναι έξυπνος, όπως βλέπετε δεν πετυχαίνετε πολλά πράγματα. Θα ήταν καλό να τον ρωτήσετε απλά και ψύχραιμα τι είναι αυτό που τον κάνει να πιστεύει ότι δεν είναι έξυπνος. Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, Αλεξάνδρου Στράτος, Δ/ντής Προσέγγισης σε συνεργασία με το Τμήμα Ψυχολογικής Υποστηρίξεως του Κέντρου μας

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: ΓΕΙΑ ΣΑΣ. ΤΟ ΠΑΙΔΙ ΜΟΥ ΕΙΝΑΙ ΑΓΟΡΙ 8 ΕΤΩΝ. ΑΝ ΤΥΧΕΙ ΚΑΙ ΑΡΓΗΣΟΥΜΕ ΝΑ ΠΑΜΕ ΣΤΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΔΕΝ ΘΕΛΕΙ ΜΕΤΑ ΝΑ ΜΠΕΙ ΣΤΗΝ ΤΑΞΗ ΜΕ ΤΙΠΟΤΑ.ΣΗΜΕΡΑ ΜΑΣ ΤΟ ΕΚΑΝΕ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΑΘΛΗΤΙΚΗ ΤΟΥ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ.ΚΑΘΕΤΑΙ ΚΑΙ ΚΛΑΙΕΙ ΚΑΙ ΔΕΝ ΘΕΛΕΙ ΝΑ ΠΑΕΙ ΕΝΩ ΛΑΤΡΕΥΕΙ ΤΟ ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΟ ΚΑΙ ΤΗΝ ΠΡΟΠΟΝΗΣΗ ΠΟΥ ΚΑΝΕΙ ΑΠΟ 5 ΧΡΟΝΩΝ.ΣΤΗΝ ΟΜΑΔΑ ΠΟΥ ΠΗΓΑΙΝΕΙ ΤΟΝ ΑΓΑΠΟΥΝ ΟΛΟΙ ΚΑΙ ΤΟΝ ΕΧΟΥΝ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΣΑΝ ΑΡΧΗΓΟ.  Υ.Γ. ΟΤΑΝ ΤΥΧΕΙ ΝΑ ΚΑΘΥΣΤΕΡΗΣΟΥΜΕ ΜΙΛΑΜΕ ΤΟ ΠΟΛΥ ΓΙΑ 5 ΛΕΠΤΑ ΚΑΙ ΑΥΤΟ ΣΥΝΕΒΗ 3 ΦΟΡΕΣ ΣΤΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΤΗΝ  ΠΕΡΣΙΝΗ ΧΡΟΝΙΑ ΚΑΙ 1 ΦΕΤΟΣ. ΜΕ ΕΚΤΙΜΗΣΗ

 ΑΠΑΝΤΗΣΗ:Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. Αναφέρεστε σε μία άκαμπτη σκέψη του παιδιού που σχετίζεται με το χρόνο και την συνέπεια. Θα πρέπει να διερωτηθείτε εάν έγινε κάτι κάποια φορά που καθυστερήσατε και εμφανίστηκαν αυτές οι δυσκολίες. Στην ηλικία που βρίσκεται (8 ετών) λογικά είναι συζητήσιμος και μπορεί να σας απαντήσει στο ερώτημα τι είναι αυτό που το δυσκολεύει, εάν μιλήσετε κάποια στιγμή με ηρεμία και αμέριστο ενδιαφέρον. Θα πρέπει να ανησυχήσετε εάν : (α) δεν έχει κάτι να σας πει (β) βλέπετε να υπάρχουν τέτοιες δύσκαμπτες συμπεριφορές και σε άλλα αντίστοιχα ζητήματα της καθημερινότητάς του (είτε το έχετε εντοπίσει εσείς, είτε ο δάσκαλος στο Σχολείο), (γ) αν αυτό αρχίζει σταδιακά να αγχώνει το παιδί (πχ σημαντική και βασανιστική αγωνία το πρωί μήπως και αργήσει) και (δ) εάν γενικότερα στο Σχολείο ή στο ποδόσφαιρο δυσκολεύεται να κάνει φίλους. Εάν σας απασχολήσουν κάποια από τα παραπάνω, θα ήταν καλό να γινόταν μία αξιολόγηση του παιδιού από έναν Παιδοψυχολόγο, που θα μπορούσε να σας αναλύσει τους μηχανισμούς σκέψης του παιδιού και τρόπους επίλυσης των δυσκολιών του. Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, Αλεξάνδρου Στράτος, Δ/ντής Προσέγγισης σε συνεργασία με το Τμήμα Ψυχολογικής Υποστηρίξεως του Κέντρου μας

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: Γεια σας, Θα ήθελα να ρωτήσω σχετικά με την κόρη μου. Είναι 9  ετών και από 4,5 ετών κάνει ειδική αγωγή σε κάποιο κέντρο. Έχει διαγνωστεί με ΔΑΔ-αυτισμό. Είναι λειτουργική και φοιτά σε κανονικό σχολείο στην Τάξη με 2 χρονιές επαναφοίτηση. Μια στο νηπιαγωγείο και μια στην Β. Ήταν σε δημόσιο σχολείο με παράλληλη στήριξη και τώρα είναι σε ιδιωτικό χωρίς παράλληλη. Το θέμα είναι ότι σκέφτομαι ν΄ αλλάξω κέντρο όπου πηγαίνει τα απογεύματα γιατί άκουσα καλά λόγια για κάποιο άλλο. Όμως η μικρή έχει δεθεί πολύ με τους θεραπευτές και ειδικά τον λογοθεραπευτή. Φοβάμαι μήπως της στοιχίσει η απομάκρυνσή της από αυτούς και δεν ανταποκρίνεται το ίδιο με τους καινούργιους. Τι θα ήταν πιο συμφέρον για το παιδί πιστεύετε? Δεν είναι ότι δεν κάνουν καλή δουλειά και εκεί που την πηγαίνω αλλά σκέφτηκα και κάποια εναλλακτική προσέγγιση για το καλό της. Λόγω του γεγονότος ότι με τον λογοθεραπευτή κάνουν διαλόγους για τη ζωή της, έχει δεθεί τόσο πολύ μαζί του που τον ζητάει κάθε φορά που πάμε στο κέντρο. Δεν ξέρω τι να κάνω. Μήπως λόγω εμπειρίας σας έχετε να μου προτείνετε κάτι? Ευχαριστώ. Με εκτίμηση,

ΑΠΑΝΤΗΣΗ:Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. Αναφέρεστε σε ένα σημαντικότατο ζήτημα που σχετίζεται με τη διακοπή θεραπευτικής σχέσης. Δεν είναι εύκολο αυτό να γίνεται και ιδίως εάν το παιδί «δένεται» με τους θεραπευτές (ισχυρό συμβόλαιο θεραπευτή – θεραπευόμενου). Πόσο μάλλον όταν αντιμετωπίζει ΔΑΦ που δεν υπάρχει μεγάλη ευελιξία στη σκέψη και το συναίσθημα. Θα θέλαμε τόσο εσείς να ξανασκεφτείτε τους λόγους που σας ωθούν να διακόψετε τη συνεργασία σας και επίσης να μιλήσετε με το Κέντρο που πηγαίνετε για τους ενδοιασμούς σας. Εάν τελικά αποφασίσετε την αλλαγή του χώρου, θα ήταν καλό να γίνουν 3-4 ραντεβού αποχαιρετισμού με το παιδί για να γίνει ομαλότερη η μεταβίβαση. Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, Αλεξάνδρου Στράτος, Δ/ντής Προσέγγισης σε συνεργασία με το Τμήμα Ψυχολογικής Υποστηρίξεως του Κέντρου μας

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: Καλησπέρα σας έχω ένα σοβαρό πρόβλημα.. από τον Μάρτιο προσπαθώ να πέραση η μικρή μου κόρη αξιολόγηση στα κεδδυ και αυτό δεν μπορεί να γίνει όλοι μπαίνουν εμπόδια.. Μόλις μου είπε η δασκάλα στα αγγλικά τις βλέπω κάποιο πρόβλημα σαν δυσλεξία ψάξτε το.. άρχισα και εγώ να μιλήσουμε λέω με την δασκάλα δεν έχω ιδέα τι μου λέτε εγώ δε έχω διδαχτεί κάτι τέτοιο,  σε παρακαλώ να την παρατηρείτε λίγο παραπάνω και αν είναι να κάνουμε μια αίτηση για να περάσει από αξιολόγηση.. Ναι αλλά δεν ξέρω  τι να γράψω μέσα η απάντηση τις. Να μιλήσουμε και με μια ειδική παιδαγωγό λέω πάω και εκεί η κυρία μίλησε με το παιδί έκαναν κάποια πράγματα ήταν  δώρο άδωρο.. τπτ και από εκεί λέω μέσα Απριλίου θα ξανά μιλήσουμε με την δασκάλα φέρνει μια σχολική σύμβολο για κάποιο άλλο παιδί και μου είπαν ότι θα δει και την μικρή μου.. Λοιπόν έχει αρκετά μεγάλο θέμα στα γράμματα όλα κολλημένα μεταξύ η ορθογραφία της πολύ χάλια και υπήρχαν και αδιόρθωτες ορθογραφίες. Θέλω να τα δει όλα η κυρία τα τετράδια σου… είδε μόνο τα δύο τρία τελευταία γιατί τα άλλα ήταν  παλιά.. και φυσικά εκεί την πίεζα λίγο παραπάνω και έκανε καλύτερα γράμματα.. με φωνάζουν εκείνη την ώρα σχολείο πάω με τον άντρα μου και με πιάνουν μονότερμα και οι τρεις και εγώ στην μέση μπας και βγάλω άκρη αλλά μπα…. αυτοί μου λέγανε ότι είμαι υπερβολική και ότι όλα τα παιδιά έτσι είναι και ότι είναι λίγο ταμπέλα βαριέται και άλλα τέτοια.. και εγώ πείσμωσα πιο πολύ μέχρι που ο διευθυντής γύρισε και μου είπε την κορυφαία ατάκα κυρία μου θέλετε το παιδί σας να το βγάλετε με πρόβλημα? ?? Φυσικά και όχι αλλά αν υπάρχει πρόβλημα του είπα θέλω να το ξέρω από ειδικούς και αν δεν υπάρχει τότε πάλι θέλω να το ξέρω.. εμείς δεν μπορούμε να γράψουμε ψέματα για κάτι που δεν υπάρχει μου λέγανε να δεν ζήτησα να γραφτείτε κάτι που να είναι ψέματα.. Τέλος πάντων μετά πολλά πολλά ήταν τέλος Μαΐου αυτή η κουβέντα μου είπαν ότι θα κάνουμε  μια άτυπη διαδικασία θα γράψουν αυτά που βλέπουν δλδ τπτ και θα με ενημερώσει η δασκάλα έφυγε και ο μισός Ιούνιος και 15 που τελείωναν το σχολείο με πιάνει η δασκάλα στην αυλή και μου λέει δεν έχω κάνει κάτι γιατί η σχολική σύμβουλος μου είπε ότι δεν πρέπει να γίνει κάτι και ότι το έχει στα υπόψιν τις..το καλοκαίρι το άφησα ως έχει αλλά με έτρωγε να πάει στην τρίτη δημοτικού με θέματα τέτοια δεν ξέραμε αν έχει πάλι την ίδια δασκάλα.. Έτσι 1 Σεπτεμβρίου πήγα στο …. (σ.σ. αναφέρεται το Κέντρο) με το παγκόσμιος αναγνωρισμένο τεστ οφθαλμοκίνησης …. (σ.σ. αναφέρεται το όνομα). Λοιπόν κάναμε μια αξιολόγηση εκεί και το τεστ που έχει εκεί και περίμενα την διάγνωση η διάγνωση βγήκε στις 18 Σεπτεμβρίου. Διάσπαση προσοχή δυσορθογραφία κακή διαχείριση χρόνο και βραχυπρόθεσμη μνήμη και ότι είναι στα γραπτά τις 2 χρόνια πίσω και προφορικά και απαντήσεις και τέτοια ένα χρόνο και κάτι μπροστά. .τπτ αυτά τα λίγα αφήνω να δω πως θα πάει γιατί είχε και ένα ατύχημα έλειψε για μια βδομάδα.. έρχεται μέσα Οκτωβρίου συνέλευσης γονέων καινούργια δασκάλα και δύο βδομάδες να λείπει άντε να δω λέω.. Η δασκάλα τις το μόνο που την προβλημάτισε είναι τα γράμματα τις είναι χάλια.. τις λέω κυρία αυτό και αυτό θα πρέπει να δείτε μερικά πράγματα αν υπάρχουν για να ξέρω και εγώ.. Λοιπόν μου είπαν από το κέντρο που πήγα ότι θα ήταν καλό να ξεκινήσει άμεσα στήριξη αλλά για να έχω και για το σχολείο κάτι πιο κατοχυρωμένο να πάω στο κεδδυ και να μιλήσουμε.. Έτσι και έκανα πήγα μόνη μου αφού δεν μπορούσα να συνεννοηθήκαμε με διευθυντή και η καινούρια δασκάλα δεν θα έμπαινε σε αυτή την διαδικασία.. πήγα μίλησα έδωσα και την γνωμάτευση τις αξιολογήσεις του κέντρου και μου απάντησαν ότι τώρα δεν μπορούν να ξανά κάνουν το τεστ γιατί έχει ήδη γίνει.. Ναι σειρά θέλω να πάρω αίτηση να κάνω και οπότε έρθει το ραντεβού μας. θα μιλήσουμε με το σχολείο την δασκάλα τον διευθυντή και θα σας ειδοποιήσουμε εμείς άμεσα δεν αν δεν έπαιρνα εγώ τπτ όταν λοιπόν πήρα μου είναι ότι θέλει να με δει η ίδια η διευθύντρια του κεδδυ λέω οκ μάλλον  θα βγάλω άκρη κάπως που να ήξερα ότι θα με έστελνε από κει που ήρθα πήρα όλα τα τετράδια της κόρης μου και πήγα εκεί και μόνο τα ξεφυλλίζει και λέει δυσλεξία δεν έχει και αφού υπάρχει καλυτέρευσή από πέρσι.. λέω συγνώμη έχετε διάβαση την γνωμάτευση που έχω φέρει και εγώ αν πήγε να στον …..  (σ.σ. αναφέρεται το όνομα)θα μου έβγαζε πρόβλημα και εμένα και εσένα και σε όλους. Ένταξη οκ αυτά τα έχω ξανά ακούσει άρα δεν υπάρχει περίπτωση να μπω μου είπε μόνο ότι Εντάξει άρα μου λέτε ότι το παιδί έχει μαθησιακά κενά και λέω πολλά να κάνουμε τότε μια αξιολόγηση για μαθησιακά κενά λέω ναι φυσικά και θα βάλετε το παιδί σε τέτοια διαδικασία?  Και λέω ναι γιατί όχι.. και η λύση της ήταν να αφήσω την μικρή ως έχει δλδ να παρακολουθεί μαθήματα στο κέντρο του …..  (σ.σ. αναφέρεται το όνομα). Για λίγο καιρό αφού έχω ασφάλεια και τπτ άλλο… πείτε μου σας παρακαλώ πολύ τι να κάνω έχω τρελαθεί 9 μήνες τώρα το παιδί πλέον το αντιμετωπίζω αλλιώς και όχι σαν ένα τεμπέλικο παιδί που δεν θέλει και βαριέται… αν μπορείτε να με βοηθήσετε έστω και λίγο? ?? Ευχαριστώ και συγνώμη για το κατεβατό

ΑΠΑΝΤΗΣΗ:Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. Όπως κατανοείτε το κείμενό σας ήταν τεράστιο και δύσκολο να αναγνωστεί. Βασικά λοιπόν υπάρχουν δύο απόψεις η μία απέναντι από την άλλη. Σε αυτές τις περιπτώσεις, θέλω να γνωρίζετε ότι εκτός από τα ΚΕΔΔΥ, υπάρχουν και τα Κέντρα Ψυχικής Υγιεινής όπου αξιολογείται το παιδί από Δ/νική Ομάδα. Κατανοούμε ότι οι εκπαιδευτικοί δεν εντοπίζουν κάτι αλλά φυσικά και μπορείτε να ζητήσετε βοήθεια από τα ΚΨΥ. Και εδώ τίθεται και το θέμα, εάν και κατά πόσον εμπιστευτήκατε το θεραπευτικό χώρο που απευθυνθήκατε. Εάν ναι, τότε μπορείτε να ξεκινήσετε εκεί την εφαρμογή θεραπευτικού προγράμματος (πάντοτε ένα πρόγραμμα αποκατάστασης βοηθάει όλα τα παιδιά) μέχρι να δει το παιδί και η θεραπευτική ομάδα του ΚΨΥ. Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, Αλεξάνδρου Στράτος, Δ/ντής Προσέγγισης σε συνεργασία με το Τμήμα Ψυχολογικής Υποστηρίξεως του Κέντρου μας

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: Καλησπέρα!Εχω ένα μωράκι 6 μηνών που δυσανασχετεί -κλαίει σχεδόν για τα πάντα(πχ.για τα φρούτα, Όταν αλλάζουμε πάνα,  ρούχα κ.α) Την τελευταία εβδομάδα   Κάθε λίγο κ λιγάκι κουνάει δεξιά αριστερά το κεφάλι του κ συχνά σφίγγει τις γροθιές του κ κάνει μια γκριμάτσα με το στόμα σα να έχει νευριάσει. Πρέπει να δούμε κάποιον ειδικό; Είναι ανησυχητικά Όλα αυτά;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ:Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. Είναι πολύ μωρό ακόμη για να σας λέγαμε ότι θα χρειαζόταν κάποια αξιολόγηση (Παιδονευρολογική ή Αναπτυξιολογική) ΕΑΝ ΔΕΝ ΤΟ ΚΡΙΝΕΙ ΣΚΟΠΙΜΟ Ο ΠΑΙΔΙΑΤΡΟΣ. Έχετε σίγουρα ένα μωρό ανήσυχο που δυσκολεύεται στις αλλαγές και αυτό θα πρέπει να το συζητήσετε διεξοδικότατα με τον θεράποντα Παιδίατρο του παιδιού. Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, Αλεξάνδρου Στράτος, Δ/ντής Προσέγγισης σε συνεργασία με το Τμήμα Ψυχολογικής Υποστηρίξεως του Κέντρου μας

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: Γεια σας!εχω ένα αγόρι 4 χρονών και έχει διαγνωστεί με αυτισμό υψηλής λειτουργικότητας. Κάνουμε εργοθεραπείες λογοθεραπείες και τα πάμε καλά. δυστυχώς όμως έχει λίγες μέρες τώρα δεν θέλει να πάει στο σχολείο κλαίει κάνει εμετό τρελαίνεται κλείνεται στο εαυτό του. η δασκάλα μου είπε ότι δεν συμβαίνει κάτι. εγώ τον άλλαξα σχολείο γιατί δεν ήθελε ούτε απ’εξω να περάσουμε. στο καινούριο σχολείο τα ίδια κλάματα εμετοί αναστάτωση. δεν ξέρω τι να κάνω. πως μπορώ να βοηθήσω το παιδί μου?

ΑΠΑΝΤΗΣΗ:Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. Από ότι αναγράφετε, το παιδί παρακολουθείται από Δ/νική Ομάδα (Εργοθεραπευτή και Λογοθεραπευτή). Ταυτόχρονα έχει και διάγνωση από Ιατρική Ειδικότητα. Η ηλικία των 4 είναι μία ηλικία στην οποία μπορεί να μεταστραφεί σημαντικά η συμπεριφορά όλων των παιδιών, πολύ δε περισσότερο όταν βρίσκονται στο φάσμα του αυτισμού (πχ άρνηση τροφής, σχολική άρνηση, παλινδρόμηση στον έλεγχο σφιγκτήρων, αύξηση ευερεθιστότητας κλπ). Αφού το παιδί σας κάνει αυτή την άρνηση, σημαίνει ότι κάτι το ενοχλεί σοβαρότατα είτε στη σκέψη, είτε στα ερεθίσματα που εκτίθεται στο Σχολικό περιβάλλον. Αυτό λοιπόν θα πρέπει να το συζητήσετε αρχικά με την ομάδα παρέμβασης του παιδιού και -εάν κρίνουν σκόπιμο- και με τον Παιδοψυχίατρο που παρακολουθεί το παιδί σας. Ελπίζουμε την απόφαση να του αλλάξετε σχολικό πλαίσιο να την συζητήσατε πρώτα με την ομάδα παρέμβασης και να μην την πήρατε μόνη σας γιατί πιθανά δεν ήταν η καταλληλότερη. Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, Αλεξάνδρου Στράτος, Δ/ντής Προσέγγισης σε συνεργασία με το Τμήμα Ψυχολογικής Υποστηρίξεως του Κέντρου μας

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: Καλησπέρα σας, θα ήθελα να μοιραστώ μαζί σας ένα πρόβλημα που έχω με τον δάσκαλο της κόρης μου στην Στ τάξη. Μου παραπονέθηκε ότι ο δάσκαλος της συνεχώς μέσα στην τάξη την αποθαρρύνει και νιώθει ότι  την στοχοποιεί. Κάθε φορά σχεδόν που θα του πει μάθημα προσπαθεί να της βρει κάποιο ψεγάδι ακόμη και όταν απαντάει σωστά (δεδομένου ότι είναι μια άριστη μαθήτρια) πολλές φορές της λέει πως κάτι ξέχασες κάτι δεν είπες καλά ενώ ξέρει πολύ καλά πως δεν ισχύει ή την ρωτάει για πράγματα που δεν τα έχουν αναφέρει στην τάξη και της κάνει παρατήρηση γιατί δεν τα θυμάται. Όταν του λέει μάθημα αδιαφορεί επιδεικτικά διορθώνοντας κάποιο γραπτό  από άλλους μαθητές ή κοιτώντας αλλού ή της απαντάει με ένα καλά καλά … καλή προσπάθεια. Επίσης τους έχει στον τοίχο ένα πινακάκι προόδου με σκαλάκια κάθε φορά που απαντούν σωστά και φτάνουν στο αστέρι, και τις περισσότερες φορές που απαντάει (και εννοώ σωστά) δεν την προχωράει και όταν τον ρωτάει γιατί της απαντάει ότι έλα τώρα μωρέ εντάξει το ξέχασα ή δεν πειράζει και συνεχίζει να την αφήνει στην ίδια θέση. Δεν μπορώ να καταλάβω γιατί κάνει αυτόν τον πόλεμο νεύρων στο παιδί μου και θέλει να του δημιουργεί χαμηλή  αυτοεκτίμηση. Δεδομένου πως το παιδί δεν δημιουργεί ποτέ προβλήματα ούτε στον ίδιο ούτε στους συμμαθητές του και μάλιστα το έχουν εντοπίσει και το συζητούν  και τα άλλα παιδιά. Η ίδια φοβάται και δεν με αφήνει να το συζητήσω με τον δάσκαλό της γιατί και σε άλλο παιδάκι της τάξης του που συνέβαινε αυτό αλλά όχι τόσο έντονα και διαμαρτυρήθηκε το πρόσβαλλε μετά και το ειρωνεύονταν συνεχώς στην τάξη. Μόνο ένα παιδάκι συγκεκριμένο στην τάξη του, έχει στο απυρόβλητο όπου φροντίζει συνεχώς να το επαινεί επιδεικτικά μπροστά στα άλλα ακόμη και όταν κάνει κάποιο λάθος, λόγω προσωπικής του  γνωριμίας και συμπάθειας με τους γονείς της.  Όταν πρόπερσι τον ξαναείχαμε δάσκαλο έκανε ακριβώς τα ίδια πράγματα σε όλα τα παιδιά της ίδιας τάξης όχι τόσο έντονα όσο στο δικό μου αλλά περνούσε δίπλα από τα παιδιά την ώρα που έγραφαν τεστ και βοηθούσε στο να διορθώσει τα λάθη του το συγκεκριμένο κοριτσάκι και φυσικά τα άλλα παιδιά το σχολίαζαν και στεναχωριόνταν και όταν του το έλεγαν προσποιούνταν πως δεν άκουσε τίποτα.  Δεν ξέρω τι να κάνω είμαι σε πολύ δύσκολη θέση , δεν ξέρω πως πρέπει να κινηθώ , ούτε και μου φταίει σε κάτι το παιδάκι που επαινεί και ξεχωρίζει συνεχώς (εις βάρος των άλλων με την συμπεριφορά του ) που στην τελική και αυτό είναι μια άριστη μαθήτρια. Στο παρελθόν είχε ο ίδιος δημιουργήσει έχθρα ανάμεσα στα παιδιά και δεν είναι ωραίο σε ένα σχολείο όπου ο ίδιος έχει 2 τάξεις και συνολικά 8 παιδιά. Θα βγάλω άκρη αν το συζητήσω μαζί του, να απευθυνθώ στην α βαθμια (όπου εκείνος θα ισχυριστεί ότι θέλει) να μιλήσω με την σχολική σύμβουλο? Μήπως κάνω τα πράγματα χειρότερα για το παιδί μου ? Παρακαλώ συμβουλέψτε με. Η μικρή ζορίζεται πολύ και συνεχώς μου εκφράζει το πρωί πως δεν θέλει για αυτούς τους λόγους να πάει σχολείο.

ΑΠΑΝΤΗΣΗ:Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. Εάν αυτά που αναφέρετε ισχύουν, τότε πραγματικά το παιδί σας αποθαρρύνεται και στενοχωριέται. Θα ήταν καλό αρχικά να είστε απόλυτα σίγουρη ότι αυτό ισχύει διασταυρώνοντας τις πληροφορίες και με τους άλλους γονείς των συμμαθητών/τριών της κόρης σας. Εάν λοιπόν πραγματικά ισχύει, τότε οι επιλογές σας μπορούν να έχουν τρεις άξονες: (α) επερώτηση και τοποθέτηση του θέματος στο σύλλογο γονέων και κηδεμόνων του Σχολείου για να αποφάσιζε τις κινήσεις που θα ήταν καλό να γίνουν (θα ήταν καλό να απευθυνθεί πιθανά ο σύλλογος στην α΄ βάθμια και όχι μόνο εσείς ως γονέας. (β) μία συζήτηση με την κόρη σας εξηγώντας της πως είστε δίπλα της για να την βοηθήσετε και δεν θα ήταν κακό να είχατε μία συζήτηση με τον δάσκαλο (για να μην αισθάνεται το παιδί σας αβοήθητο) πιθανά και παρουσία της κόρης σας και (γ) πιθανά μία συζήτηση με τον Δ/ντή του Σχολείου για να εκθέσετε την κατάσταση και τον προβληματισμό σας. Φυσικά θα μπορούσαμε να έχουμε πιο ξεκάθαρη άποψη μόνο εάν είχατε συζητήσει το θέμα σας με έναν/μία Ψυχολόγο Συμβουλευτικής. Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, Αλεξάνδρου Στράτος, Δ/ντής Προσέγγισης σε συνεργασία με το Τμήμα Ψυχολογικής Υποστηρίξεως του Κέντρου μας

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: Γεια σας έχω ένα αγοράκι 3χρονων φέτος ξεκινήσαμε παιδικό σταθμό τις δυο πρώτες εβδομάδες του άρεσε πάρα πολύ δεν γκρίνιαζε ούτε έκλαιγε και ξαφνικά αυτό όλο άλλαξε και δεν θέλει να πηγαίνει κλαίει και γκρινιάζει η δασκάλα του μου λέει ότι δεν δραστηριοποιείται κάθεται σε μια καρέκλα και δεν κάνει τίποτα δε πάει τουαλέτα και δε τρώει. είναι γαντζωμένος πάνω μου και πολλές φορές κολλαει και επαναλαμβάνει στη δασκάλα του διάφορα όπως η μαμά μου είναι δική μου η μαμά μου θα έρθει να με πάρει κλπ το τελευταίο διάστημα δε γκρινιάζει τόσο αλλά συνεχίζει να μη κάνει τίποτα στο σχολείο έχει περάσει ένας μήνας και έχω δοκιμάσει σχεδόν τα πάντα ώστε να τον ηρεμήσω και να δει διαφορετικά το σχολείο. δε ξέρω που οφείλεται όλη αυτή η αντίδραση ξαφνικά και η δασκάλα του μου είπε ότι ίσως του κάνει κακό που τον πηγαίνω στο παιδικό Θα ήθελα πολύ τη γνώμη σας ευχαριστώ

ΑΠΑΝΤΗΣΗ:Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. Είναι πραγματικά ανησυχητικό το ότι το παιδί δεν επιδεικνύει την ίδια κοινωνικότητα και προσαρμοστικότητα με τα άλλα συνομήλικα παιδιά στην Τάξη. Προφανώς έχει εμφανίσει μία σημαντικά αμυντική συμπεριφορά. Οι λόγοι μπορεί να είναι πολλοί και ποικίλοι. Το πρώτο βήμα που θα ήταν καλό να κάνετε για να αποσαφηνιστεί η δυσκολία του παιδιού και να βρεθούν αποφασιστικοί τρόποι αντιμετώπισης της δυσκολίας είναι να εξεταστεί το παιδί αρχικά από έναν Ιατρό Αναπτυξιολόγο ή Παιδοψυχίατρο. Με βάση τη διαγνωστική τους προσέγγιση, θα μπορούσαν άμεσα να σας προτείνουν κάποιες λύσεις. Δεν θεωρείται απίθανο το παιδί να χρειαζόταν Εργοθεραπευτική ή Λογοθεραπευτική υποστήριξη για να ξεπεράσει τις δυσκολίες του. Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, Αλεξάνδρου Στράτος, Δ/ντής Προσέγγισης σε συνεργασία με το Τμήμα Ψυχολογικής Υποστηρίξεως του Κέντρου μας

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: Γεια σας έχω ένα αγόρι 4 χρονών και ένα 2 μηνών και έχουμε θέματα με τον σύζυγο και πάμε για χωρισμό στο σπίτι μένουν και οι γονείς του συζύγου μου και έχουν υπάρξει αρκετές έντασης εδω και ένα χρόνο . Τον μεγάλο μου γιο τον μεγάλωσα μόνη μου μέχρι τώρα Και από παλιά ήταν λίγο ποιο προσκολλημένος στον πατέρα του επειδή δεν τον έβλεπε και δεν ασχολιόταν τόσο μαζί του όμως το τελευταίο τρίμηνο έχει γίνει πολύ απόμακρος μαζί μου εκεί που βγαίναμε συνέχεια μαζί, τον τάιζα εγώ τώρα έχει προσκολληθεί στους παππούδες του οι οποίοι εδω και ένα χρόνο που έχουν έρθει δεν ασχολιόντουσαν μαζί του και έγκυος που ήμουν αλλά το τελευταίο διάστημα προσπαθούν να τον φέρουν κοντά τους από εκεί που μόνο μαζί μου έβγαινε μόνο εγώ ασχολιόμουν μαζί του και τον πατέρα του τον παρακάλαγα για να περνά λίγο χρόνο μαζί του γιατί έλειπε όλη μέρα τώρα τον έχουν κάνει να θέλει να φεύγει μαζί τους θέλει να είναι συνέχεια μαζί τους  και όταν του λέω θα πάμε βόλτα με την μαμά ποτέ δεν θέλει να έρθει και όταν πηγαίνουν αυτοί κάπου το παιδί αρχίζει και φωνάζει και κλαίει πηγαίνω να τον αγκαλιάζω και απομακρύνεται και το πρωί μόλις ξυπνήσει πάει από το δωμάτιο τους. Και κάθε φορά που γυρίζουν από κάπου που έχουν πάει ο γιος μου δείχνει περισσότερη αντιπάθεια προς το πρόσωπο μου σε σύγκριση από την ώρα που έχει φύγει, όλη την ήμερα κάθεται στο δωμάτιο τους χωρίς να θέλει να έρχεται εκεί που είμαι εγώ και το βράδυ όταν πηγαίνω να τον πάρω για ύπνο αρχίζει με τραβά από τα μαλλιά, κλαίει, φωνάζει, και με γρατζουναει προσπαθώ με ηρεμία να τον ηρεμίσω αλλά η συμπεριφορά του με ανησυχεί πάρα πολύ γιατί έχει έρθει και μου έχει πει μια φορά όταν γύρισε γιατί τον ρώτησα γιατί φέρεσαι έτσι στην μαμά και μου έχει απαντήσει εσύ δεν αγαπάς εμένα και του κάνω ποιος σου το είπε αυτό και μου κάνει η γιαγιά μου..και κάθε φορά που με κοιτάζει με βλέπει με βλέμμα μίσους και απέχθειας και δεν θέλει να περνά καθόλου χρόνο μαζί μου..σας παρακαλώ βοηθήστε με πως να χειριστώ την κατάσταση είμαι σε πολύ δύσκολη γιατί καταλαβαίνω από τα προβλήματα που υπάρχουν στο σπίτι εδω και ένα χρόνο μπορεί να έχουν αντίκτυπο στο παιδί αλλά δεν ξέρω τι να κάνω αφού και ο σύζυγος έκανε δώρα το μερίδιο του σπιτιού του στους γονείς του και προσπαθούν πως και πως να μου κάνουν ψυχολογικό πόνο για να φύγω και να πουλήσουμε το σπίτι γιαυτο προσπαθούν να φέρουν το παιδί κοντά τους και έχω ακούσει την πεθερά μου να λέει στο παιδί εσύ θα μείνεις με την γιαγιά και τον μπαμπά και το παιδί να μου λέει συνέχεια πως εγώ θα μείνω με τον μπαμπά μου. Πείτε μου σας παρακαλώ τι να κάνω είμαι σε πολύ δύσκολη θέση..ευχαριστώ.

ΑΠΑΝΤΗΣΗ:Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. Το θέμα που αναφέρετε, είναι όντως σοβαρότατο και όχι εύκολα επιλύσιμο. Το ιδανικό θα ήταν να απευθυνθείτε αρχικά σε Ψυχολόγο εσείς και ο σύζυγος για να συζητούσατε το θέμα. Εάν αυτό είναι αδύνατο, τότε θα ήταν καλό να απευθυνθείτε εσείς η ίδια για να μπορέσετε να βοηθηθείτε συμβουλευτικά. Ο/η Ψυχολόγος θα σας πουν εάν θα χρειαζόταν να δει και το παιδί για κάτι περισσότερο. Δυστυχώς εάν δεν κάνετε κάποια τέτοια κίνηση, το πρόβλημα δεν θα λυθεί. Έχετε ένα πολύ θυμωμένο γενικότερα παιδί που ζει σε ένα πολύ θυμωμένο οικογενειακό περιβάλλον και κάθε άλλου τύπου βοήθεια από μεριάς μας μέσω ενός απλού μέιλ θα ήταν πολύ επικίνδυνη. Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, Αλεξάνδρου Στράτος, Δ/ντής Προσέγγισης σε συνεργασία με το Τμήμα Ψυχολογικής Υποστηρίξεως του Κέντρου μας

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: Χαίρεται και σας ευχαριστώ εκ των προτέρων για το χρόνο σας. Η κόρη μου είναι Β Λυκείου και έχει διάγνωση Παιδονευρολόγου με δυσπραξία. Μετά την Αξιολόγησή της από τα ΚΕΔΔΥ μας ανακοινώθηκε ότι δεν δικαιούται προφορικές εξετάσεις ενώ η ίδια έχει σημαντικές διαφορές μεταξύ των γραπτών και προφορικών τρόπων εξέτασης όπως μας επιβεβαιώνουν και οι καθηγητές της. Τί ισχύει με τη νομοθεσία και πως μπορεί να εξεταστεί προφορικά στις πανελλήνιες της επόμενης σχολικής χρονιάς. Με εκτίμηση

ΑΠΑΝΤΗΣΗ:Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. Ο ορισμός «Δυσπραξία» δεν υπάρχει στο ΦΕΚ για εναλλακτική εξέταση του παιδιού, παρά μόνον «Δυσγραφία» την οποία και εάν δεν τη λάβατε, όντως δεν υπάρχει δυνατότητα απαλλαγής των γραπτών εξετάσεων. Πιθανά να έπρεπε να το συζητήσετε στα ΚΕΔΔΥ. Άλλος τρόπος δυστυχώς δεν υπάρχει. Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, Αλεξάνδρου Στράτος, Δ/ντής Προσέγγισης

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: Καλημέρα. Ο γιός μου είναι στην α δημοτικού σχολείου και είναι πολύ κοινωνικός. Για πρώτη φορά χθες μου είπε ότι στην τάξη δεν ήταν συγκεντρωμένος στο μάθημα και κρατούσε το κεφάλι του και τραγουδούσε. Η δασκάλα του έκανε παρατήρηση και όλα τα παιδάκια γελούσαν. Τι πρέπει να του πω; Δεν του άρεσε που τον κορόιδευαν τα άλλα παιδιά και που είπε ότι η δασκάλα έπρεπε να κάνει παρατήρηση και στα άλλα παιδιά επειδή γέλασαν και τον κορόιδευαν.

 ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. Όλα τα παιδιά κάποια στιγμή στο σχολείο θα αντιμετωπίσουν μία «δύσκολη» στιγμή και θα βγουν λίγο εκτός εκπαιδευτικής δομής και απαίτησης. Στην πιθανή παρατήρηση της εκπαιδευτικού συμβαίνει συχνά επίσης να «πυροδοτηθεί» η υπόλοιπη Τάξη με γέλια συνήθως. Η ευθύνη της εκπαιδευτικού είναι να μην επιτρέψει αυτή τη συμπεριφορά της Τάξης. Εσείς θα ήταν καλό: (Α) να μιλήσετε με την εκπαιδευτικό για να διερευνηθεί το πώς θα μπορούσε να διαχειριστεί από εδώ και μπρός την κατάσταση και (β) να εξηγήσετε στο παιδί σας πως όταν αφαιρούμαστε κάποιες στιγμές η δασκάλα οφείλει να μας επαναφέρει στην τάξη αλλά σε αυτή την παρατήρηση κάποια παιδιά μπορεί να γελάσουν! Δε σημαίνει αυτό κάτι κακό, αλλά είναι καλό να προσπαθεί να μη γίνεται. Εάν πάντως σας εξηγήσει η εκπαιδευτικός ότι αυτή η συμπεριφορά από το παιδί σας εμφανίζεται συχνά, τότε θα ήταν καλό να γίνει μία αξιολόγηση για πιθανή συμπτωματολογία διάσπασης προσοχής. Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, Αλεξάνδρου Στράτος, Δ/ντής Προσέγγισης σε συνεργασία με το Τμήμα Ψυχολογικής Υποστηρίξεως του Κέντρου μας

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: Καλημέρα είμαι ο γιος μου είναι 13 χρονών και πηγαίνει στη Β γυμνασίου. Στην πρώτη γυμνασίου μαζί με την εφηβεία παρατηρήσαμε ότι υπήρξαν δυσκολίες στην οργάνωση των μαθημάτων του και ταυτόχρονα στην συμπεριφορά του ως προς τους καθηγητές που δεν τον αφουγκράζονταν.. Στο δημοτικό ήταν ένας μαθητής που μπορούσε να τα βγάλει πέρα τον συμπαθούσαν και συμμετείχε με επιτυχία στις εκδηλώσεις και στα αθλήματα. (πρόκειται για ένα πολύ συμπαθητικό αγόρι που νοιάζεται πολύ για τους άλλους) Σήμερα λοιπόν μετά από μια δύσκολη χρονιά καταφέρνοντας να κάνουμε μια αξιολόγηση σε ιδιωτικό κέντρο, παρουσίασε Αναπτυξιακή Διαταραχή της Ανάγνωσης και της Γραφής (Δυσλεξία). «Ο ίδιος καταβάλλει μεγάλες προσπάθειες προκειμένου να ξεπεράσει τις δυσκολίες του. Η βαθμολογία του στο σχολείο δεν πρέπει να επηρεάζεται από τη δυσορθογραφία του η οποία οφείλεται στη Δυσλεξία και δεν συσχετίζεται με την άγνοια της Γραμματικής.» Αυτά ήταν και τα λόγια από τη διάγνωση του κέντρου στο δια ταύτα. Από το ΚΕΔΥ υπάρχει μια αναμονή 1,2 με 2 χρόνια για τη διαδικασία της αξιολόγησης.  Το σχολείο δεν λαμβάνει υπόψιν του την ιδιωτική αξιολόγηση και δεν θέλει και να συνεργαστεί σε απλές επιθυμίες όπως τον να δίνει σημειώσεις στο παιδί τις καθημερινές εργασίες ή να δίνει μαζί με τα γραπτά και προφορικά τα μαθήματα. Δεν υπήρξε το ενδιαφέρων και η φροντίδα που θα χρειαζόταν σε τέτοιες περιπτώσεις. Από εσάς θα ήθελα τη γνώμη σας πως να κινηθώ για να τον βοηθήσω και το παιδί και τους καθηγητές του που τα έχουν «χάσει». Σας ευχαριστώ εκ των προτέρων!

 ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. Η διάγνωση που λάβατε, σημαίνει ότι το παιδί δυσκολευόταν στην ανάγνωση και το γραπτό λόγο και από το Δημοτικό προφανώς, αλλά μάλλον δεν υπέπεσε στην αντίληψη είτε τη δική σας είτε και των εκπαιδευτικών. Δυστυχώς πολύ συχνά στο Γυμνάσιο οι δυσκολίες αυτές εντείνονται και οι έφηβοι απογοητεύονται και -μέσα και στη γενικότερη ταραχή τους- αποδιοργανώνονται. Έχετε δίκιο για τα ΚΕΔΔΥ. Θα σας συστήναμε να απευθυνθείτε και σε Κέντρο Ψυχικής Υγιεινής για να πάρετε κάποιο κρατικό χαρτί μέχρι να σας δουν στα ΚΕΔΔΥ. Ταυτόχρονα όμως θα σας προτείναμε την επιβοήθηση του εφήβου από Ειδική Παιδαγωγό εξειδικευμένη στην αντιμετώπιση της Δυσλεξίας, αφού όπως λέτε το παιδί προσπαθεί πολύ, οπότε θα έπρεπε να επιβοηθηθεί για κάποιους γνωστικούς και μεταγνωστικούς μηχανισμούς που λείπουν στα παιδιά με μαθησιακές δυσκολίες. Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, Αλεξάνδρου Στράτος, Δ/ντής Προσέγγισης σε συνεργασία με το Τμήμα Ψυχολογικής Υποστηρίξεως του Κέντρου μας

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ:  Γεια σας! Η κορούλα μου είναι πεντέμισι χρονών και φέτος είναι η τρίτη χρονιά που έρχεται σε επαφή με το σχολικό χώρο έχουνε προηγηθεί ο παιδικός σταθμός και τα προνήπια με πολύ θέληση από την ίδια και με πολύ επιμονή να πηγαίνει συνέχεια ακόμα και τις μέρες που ήτανε άρρωστη έκλαιγε και με ζητούσε να πηγαίνει σχολείο. Έχει λίγες μέρες που ενώ ξεκινάμε το πρωί να πάμε στο ίδιο νηπιαγωγείο που πηγαίναμε πέρσι αλλά με διαφορετική δασκάλα μόλις φτάνουμε στα νήπια και βλέπει ότι έχει μόνο ένα κοριτσάκι επειδή τα υπόλοιπα τρία κορίτσια είναι άρρωστα αρνείται να κάτσει κλαίει έντονα και με παρακαλάει να την πάρω. Με λέει ότι θέλει περισσότερη παρέα κοριτσιών από τα ένα δύο που βρίσκονται εκεί και ότι τα αγόρια κάνουν πολύ φασαρία και ότι αυτός είναι ο λόγος που δεν θέλει να κάτσει. Επίσης τα αγόρια είναι δεκαπέντε και τα κορίτσια μόλις τέσσερα και συνέχεια απουσιάζουν λόγω ότι είναι προνήπια και έχουν θέματα με τις ιώσεις. Η δασκάλα με είπε να την αφήσω να κλαίει και να φύγω πράμα που μου είναι αδύνατον γιατί δεν κλαίει απλά αλλά φωνάζει δυνατά και με σπαραγμό να την πάρω. Είπα την δασκάλα μήπως να την γράψω σε άλλα νήπια που να έχει περισσότερα κορίτσια γιατί αυτός είναι ο λόγος που δεν θέλει να πάει το παιδί και με είπε ότι είναι θέμα προσαρμογής και ότι και σε άλλα νήπια να πάει πάλι τα ίδια θα κάνει και ότι μπορεί να έχω πρόβλημα στη πρώτη δημοτικού. Να σας πω επίσης ότι είναι ένα πολύ κοινωνικό παιδί που δίνει πολύ περισσότερη βάση στα παιδιά από ότι στους μεγάλους και ότι πηγαίνει μπαλέτο με πολύ πάλι θέληση από την ίδια και όχι από παρότρυνση δική μου. Θα ήθελα τη συμβουλή σας γιατί ξέροντας ότι είχε πολύ θέληση για το σχολείο και ποτέ δεν είχαμε τέτοιου είδους θέματα με κλάματα και σπαραγμούς  τώρα έχουμε θέμα. Παλιότερα με έλεγε κιόλας φύγε εσύ τώρα πάνε σπίτι και στο παιδικό σταθμό και στα προνήπια. Η δασκάλα επίσης με είπε ότι είναι υποχρεωτικό να έρχεται και ότι δεν γίνεται να την παίρνω επειδή σπαράζει στο κλάμα και ότι δεν θα με δώσει τη βεβαίωση της φοίτησης αν την παίρνω σπίτι όταν κλαίει αλλά να την αφήνω και να φεύγω. Όσες φορές ήτανε έστω τρία κοριτσάκια έκατσε με τη θέληση της. Εσείς τι με προτείνεται να κάνω να απευθυνθώ σε άλλο νηπιαγωγείο που να έχει περισσότερα κορίτσια ή να την αφήσω χωρίς τη θέληση της. Σας ευχαριστώ πολύ και συγνώμη για το μεγάλο κείμενο

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. Αρχικά αναφέρεστε σε κάτι που χρειάζεται να συζητηθεί περαιτέρω και με διάθεση συνεργασίας με τη Νηπιαγωγό της κόρης σας. Θα πρέπει να ακούσετε την άποψή της, γιατί πιστεύει η ίδια ότι συμβαίνει αυτό που αναφέρετε και πώς σκέφτεται να το αντιμετωπίσει. Από την άλλη όμως, είναι καλό να της αναφέρετε και τους δικούς σας προβληματισμούς που τόσο αναλυτικά αναφέρατε σε εμάς. Πάντα καλόπιστα και πάντα με διάθεση να βοηθήσετε όλοι μαζί το παιδί να αισθανθεί και πάλι άνετα. Είναι καλό που το παιδί είναι κοινωνικό, από την άλλη όμως, δεν είναι ευέλικτη αυτή η επιμονή της μικρής το Νηπιαγωγείο να έχει πολλά κορίτσια για να αισθανθεί καλά και φυσικά η αντίδρασή της είναι αρκετά επίσης άκαμπτη. Εάν κριθεί σκόπιμο από τη Νηπιαγωγό ή εσάς και δεν βρείτε κάποια λύση, θα ήταν καλό να συζητήσετε το θέμα αρχικά με μία Ψυχολόγο Συμβουλευτικής που θα συζητούσατε όλη τη συμπτωματολογία και θα δίνατε ένα αναλυτικό ιστορικό, ώστε να διερευνηθεί η πιθανότητα ή όχι να αξιολογηθεί το παιδί από κάποιον ειδικό (πχ Ψυχολόγο ή Παιδοψυχίατρο). Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, Αλεξάνδρου Στράτος, Δ/ντής Προσέγγισης σε συνεργασία με το Τμήμα Ψυχολογικής Υποστηρίξεως του Κέντρου μας

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: Καλησπέρα σας. Το παιδί μου πηγαίνει στη β δημοτικού. Αντιμετωπίζει μεγάλες δυσκολίες στην τάξη αλλά και στο σπίτι, όταν πάμε να διαβάσουμε, γίνεται μία κόλαση (φανταστείτε ότι ο μπαμπάς του δεν αντέχει να τον διαβάσει γιατί εκνευρίζεται). Διαγνώστηκε με διάσπαση προσοχής και υπερκινητικότητα από παιδοψυχίατρο. Μου σύστησε να παρακολουθήσει Εργοθεραπεία και ψυχολογική υποστήριξη. Θα ήθελα τη γνώμη σας. Σας ευχαριστώ εκ των προτέρων και σας συγχαίρω για το έργο σας.

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. Το σύνδρομο της Διαταραχής Ελλειμματικής Προσοχής – Υπερκινητικότητας (ΔΕΠ-Υ) οφείλεται σε μία οργανική δυσλειτουργία του παιδιού που σχετίζεται με τις ορμόνες της κίνησης και της ανησυχίας. Ο Εργοθεραπευτής λοιπόν καλείται να οργανώσει έτσι τα ερεθίσματα του περιβάλλοντος, αλλά και να οδηγήσει το παιδί σε μία νευρολογική ανασυγκρότηση ώστε να μπορεί το νευρικό σύστημα του παιδιού σας να συναντάει τις απαιτήσεις του περιβάλλοντος με όσο γίνεται λιγότερη υπέρ-διέγερση. Η Εργοθεραπεία λοιπόν θα επιχειρήσει να βοηθήσει το παιδί σας να είναι λιγότερο υπερδιεγερμένο και να σας βοηθήσει επίσης εσάς και την εκπαιδευτικό να ακολουθήσετε στρατηγικές που θα το βοηθήσουν να είναι πιο συγκεντρωμένο (βοηθά αποφασιστικά η εφαρμογή «αισθητηριακής δίαιτας»). Ο/η Ψυχολόγος από την άλλη, βοηθάει καίρια στον έλεγχο των συμπεριφορών του παιδιού και στην αύξηση της αυτό-εικόνας του (μην ξεχνάμε ότι τα παιδιά με ΔΕΠ-Υ συχνά δυσκολεύονται να διαχειριστούν το θυμό τους). Άρα λοιπόν κρίνουμε ότι σας έχει συσταθεί η σωστή θεραπευτική παρέμβαση. Θα χρειαστείτε επιπρόσθετα και εσείς συμβουλευτική οικογενείας για να μπορέσετε να διαχειριστείτε τις συμπεριφορές του παιδιού. Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, Αλεξάνδρου Στράτος, Δ/ντής Προσέγγισης

—————————————–

 ΕΡΩΤΗΣΗ: Η κόρη μου είναι 7,5 ετών, και εδώ και 2 χρόνια ζούμε στην Δανία.  Δυστυχώς αδυνατεί να μάθει την γλώσσα, με αποτέλεσμα να πρέπει να πάει σε ειδική τάξη για παιδιά από άλλες χώρες.  Άρχισε να μιλάει μετά τα 2 της, και η λεκτική της ικανότητα αναπτύχθηκε σιγά σιγά, αλλά τώρα  όλα είναι άψογα, τόσο στην ομιλία όσο και στην κατανόηση δύσκολων εννοιών.  Έχει διάσπαση προσοχής αλλά όχι υπερκινητικότητα.  Η νοητική της κατάσταση είναι ενός μέσου παιδιού.  Η δυσκολία εκμάθησης και κατανόησης της γλώσσας την έκαναν να χάσει μια χρονιά.  Όμως παραμένει κλειδωμένη, και τα δανικά της είναι υπερβολικά φτωχά σε σχέση με άλλα ελληνόπουλα που βιώνουν παρόμοια κατάσταση.  Δεν ξέρω πως να διαχειριστώ την κατάσταση και το παιδί για να το βοηθήσω στην εκμάθηση. Ευχαριστώ πολύ

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. Η κόρη σας από αυτά που αναφέρετε, δυσκολεύεται αρκετά στην εκμάθηση 2ης γλώσσας για 2 πιθανούς λόγους: (α) είτε κάποιες δυσκολίες κοινωνικοποίησης και κοινωνικής σκέψης, οπότε η δεύτερη γλώσσα που θα διευκόλυνε την κοινωνική της επαφή με τα συνομήλικά της παιδιά δεν της είναι απαραίτητα ή (β) μία δυσκολία στη μάθηση (πιθανότατα γλωσσική) που επηρεάζει την ικανότητα κωδικοποίησης και αποκωδικοποίησης αυτής της γλώσσας. Κανονικά αρχικά τα παιδιά με αυτές τις δυσκολίες αξιολογούνται από Λογοθεραπευτή και Ψυχολόγο (που στην προκείμενη κατάσταση θα ήταν καλό να γνωρίζει Ελληνικά ή να γίνει χρήση διερμηνέα), αφού οι συγκεκριμένες δυσκολίες δείχνουν να έχουν σημαντικά αρνητικά επίδραση στη λειτουργική προσαρμογή του παιδιού στη Δανία και πρέπει αρκετά σύντομα να βρεθεί μία λύση με πιθανή παρέμβαση. Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, Αλεξάνδρου Στράτος, Δ/ντής Προσέγγισης σε συνεργασία με το Τμήμα Ψυχολογικής Υποστηρίξεως και Λογοθεραπείας του Κέντρου μας

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: Καλησπέρα σας. Είμαι μητέρα ενός κοριτσιού 12 χρόνων και ύστερα από παρακίνηση επισκέφθηκα λογοθεραπεύτρια η οποία διέγνωσε διάσπαση προσοχής και ανωριμότητα και με παρέπεμψε σε παιδονευρολόγο. Θα ήθελα να σας ρωτήσω αν αυτό θα βοηθήσει προκειμένου το παιδί να ωριμάσει και να τελειοποιηθεί στον τρόπο έκφρασης και γραφής. Ευχαριστώ θερμά εκ των προτέρων!

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. Αρχικά να σας αναφέρω ότι η συνάδελφος δεν διέγνωσε τις συγκεκριμένες δυσκολίες στην κόρη σας. Απλά τις εντόπισε. Για αυτό το λόγο και σας ζήτησε να πάρετε τη γνώμη Παιδονευρολόγου (ή / και Παιδοψυχίατρου) αφού είναι οι μόνες Ιατρικές Ειδικότητες που μπορούν να διαγνώσουν τι κρύβεται πίσω από τη συμπτωματολογία του παιδιού με βάση την διαγνωστική κωδικοποίηση ICD-10. Στην ερώτησή σας εάν η ειδική παρέμβαση (Εργοθεραπεία, Λογοθεραπεία, Ψυχοπαιδαγωγική παρέμβαση) θα βοηθήσει το παιδί σας «να ωριμάσει και να τελειοποιηθεί στον τρόπο έκφρασης και γραφής» (όπως αναφέρετε), αυτό θα εξαρτηθεί (α) από το βάθος των δυσκολιών που έχει προκαλέσει η συγκεκριμένη συμπτωματολογία στο μαθησιακό δυναμικό και τον ψυχισμό (κίνητρα) του παιδιού (είναι δυστυχώς ήδη σε μεγάλη ηλικία και έχει παγιώσει πολλά σημεία του προφίλ της) και (β) από την ταχύτητα ανταπόκρισης της στην εφαρμογή των θεραπευτικών προγραμμάτων και τη διάθεσή της να βοηθηθεί. Αποφασιστικότατο βέβαια ρόλο θα παίξει και η δική σας τροποποίηση της συμπεριφοράς σας προς το παιδί, που θα πρέπει να προσαρμοστεί στις ανάγκες της πάθησής της (μόλις διαγνωστεί). Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, Αλεξάνδρου Στράτος, Δ/ντής Προσέγγισης σε συνεργασία με το Τμήμα Ψυχολογικής Υποστηρίξεως του Κέντρου μας

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: Καλησπέρα σας, Είμαι φιλόλογος και εργάζομαι σε ένα κέντρο μελέτης. Θα ήθελα να με συμβουλεύεστε πως να αντιμετωπίσω έναν μαθητή μου , ο οποίος βάζει τα κλάματα προκειμένου να γλιτώσει το διάβασμα. Το παιδάκι είναι μαθητής της Β´ Γυμνασίου. Αποφοίτησε την Α γυμνασίου με γενικό βαθμό 12. Στην αρχή φαινόταν πρόθυμος αλλά τώρα που μας συνήθισε βάζει τα κλάματα και λέει ότι είναι κουρασμένος. Έπειτα από τηλεφωνική επικοινωνία με την μητέρα με ενημέρωσε ότι πρόκειται για έναν «ρόλο» καθώς το ίδιο έκανε και πέρυσι σε εκείνη. Θα ήθελα να με συμβουλεύσετε πως να το διαχειριστώ. Με εκτίμηση

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. Αναφέρεστε σε ένα καθόλου «παιδάκι» (επιτρέψτε μας την έκφραση με βάση αυτά που αναγράψατε), αλλά σε έναν έφηβο. Καταλαβαίνετε λοιπόν ότι το κλάμα ενός εφήβου είναι πολύ πιο ουσιαστικό και «προβληματικό» από ότι ενός παιδιού 6 ή 8 ετών. Σημαίνει ότι όντως η δυσκολία του αποσυντονίζει πάρα πολύ τη συναισθηματική του ρύθμιση και αυτό τον έχει πιέσει πολύ (πιθανά και λόγω ενδοοικογενειακής πίεσης) και οδηγείται στην παραίτηση τύπου «είμαι κουρασμένος». Αρχικά λοιπόν σας συστήνουμε να ζητήσετε από τους γονείς να γίνει μία αξιολόγηση από κάποιον ειδικό για την διαπίστωση των δυσκολιών του εφήβου (πιθανά καλύτερα από Δ/νική Ομάδα με Εργοθεραπευτή, Λογοθεραπευτή, Ψυχοπαιδαγωγό, Παιδοψυχίατρο). Μόνον έτσι θα μπορέσει να στηθεί ένα πρόγραμμα αναδιοργάνωσης και επανα-προσανατολισμού του στη μαθησιακή διαδικασία. Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, Αλεξάνδρου Στράτος, Δ/ντής Προσέγγισης σε συνεργασία με το Τμήμα Ψυχολογικής Υποστηρίξεως του Κέντρου μας

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: Καλησπέρα, Τον τελευταίο καιρό ο γιος μου -ο οποίος είναι 8 ετών-αντιμετωπίζει κάποιες δυσκολίες στις συναναστροφές του. Έχει αλλάξει σχολείο και ο μέχρι τώρα «κολλητός » του φίλος έχει προσκολληθεί σε ένα άλλο παιδί παραμερίζοντάς τον. Το γεγονός αυτό βλέπω ότι τον στεναχωρεί, πράγμα που εξουθενώνει ψυχικά και εμάς, προβληματιζόμενοι για το αν τελικά πρέπει να απομακρυνθούμε λιγάκι από τον κύκλο αυτό-την παρέα- για να του δώσουμε χώρο να το ξεπεράσει ή αν πρέπει να αφήσουμε το παιδί να το διαχειριστεί. Ευχαριστώ πολύ

ΑΠΑΝΤΗΣΗ :Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. Καλό είναι να συζητήσετε με τον γιο σας και να τον βοηθήσετε να το χειριστεί ο ίδιος. Η αλήθεια είναι ότι η αλλαγή σχολικού περιβάλλοντος επιφέρει αναστάτωση και χρειάζεται χρόνος. Καλό θα ήταν να αρχίσετε, χωρίς πίεση,  να πλησιάσετε κι εσείς άλλες οικογένειες από το νέο περιβάλλον για εξωσχολική συναναστροφή. Χρειάζεται όμως ηρεμία και χρόνο, καθώς επίσης να θυμάστε ότι όσο αναστατώνεστε εσείς τόσο πιο πολύ αναστατώνεται κι εκείνος! Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, Βουρλιόγκα Βασιλική, Τμήμα Ψυχολογικής Υποστηρίξεως του Κέντρου μας

 

—————————————–