Ανακοινώσεις

Απαντήσεις σε ερωτήσεις γονέων και ειδικών V

Ο σκοπός αυτής της διεύθυνσης είναι να φιλοξενήσει ερωτήσεις και δηλώσεις γονέων και ειδικών μαζί με τις απαντήσεις της διεπιστημονικής μας ομάδας. Οι ερωτήσεις αυτές έχουν αποσταλεί από γονείς και ειδικούς στην δ/νσή μας info@proseggisi.gr και έχουν απαντηθεί όλες με αποστολή προσωπικού μέιλ. Αποστέλλοντας το e-mail σημαίνει ότι ταυτόχρονα αποδέχεστε την ανώνυμη ανάρτηση της ερώτησης ώστε να βοηθηθούν και άλλοι γονείς και ειδικοί από τις απαντήσεις.

Η σελίδα αυτή ανανεώνεται συνεχώς, οπότε είναι καλό εάν σας ενδιαφέρει να την επισκέπτεστε σε τακτά διαστήματα

—————————————————————-

ΕΡΩΤΗΣΗ: Καλησπέρα !!!! Έχω μια κορούλα 3ετών και 4μηνων! Πάμε παιδικό σταθμό εδώ και 1 χρόνο!!!!! Γενικώς είναι μέσα σε όλα , όμως αδυνατώ να σκεφτώ πως δεν μπορεί πχ να θυμάται μια προσευχούλα που τη λένε εδώ και 3εις εβδομάδες κάθε πρωί όλα τα παιδάκια με ρη δασκάλα . Ή ακόμη και τραγουδάκια-ποιηματάκια-παραμύθια ….κλπ …. το φεγγαράκι μου λαμπρό ξέρει μονάχα από έξω καθαρά εδώ και 2μηνες …. Μιλάει καθαρά ..  όμορφα .. Αλλά θεωρώ δεν συγκρατεί ……. ή κοινός «τεμπελιάζει» ?!?!?!? Δεν μπορώ να πω πως είναι κάτι συγκεκριμένο …. απλά αναρωτιέμαι γιατί να βαριέται έτσι εύκολα ?! …ακόμη κ στο παιχνίδι … ζωγραφική κλπ ……  Μπορώ με κάποιο τρόπο να το αλλάξω να κάνω κάτι επιπλέον ?! Ευχαριστώ ….. 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. Τα περισσότερα παιδιά σε αυτή την ηλικία, καταφέρνουν να ελέγχουν τη συγκέντρωση της προσοχής τους και να ασχολούνται για αρκετή ώρα με παιχνίδια που τους αρέσουν. Έτσι, από την ηλικία των 2,5 – 3 ετών, καταφέρνουν να κατακτήσουν ανώτερους μηχανισμούς μνημονικής καταχώρησης είτε με τη μορφή εκμάθησης τραγουδιών κλπ που ακούνε πολλές φορές, είτε ανώτερων εννοιών. Αναφέρετε την υπόνοιά σας ότι η κόρη σας «βαριέται». Τα παιδιά δεν βαριούνται εάν μαθαίνουν κάτω από οργανωμένες και ζεστές σχεσιακά συνθήκες από την οικογένεια πρωταρχικά και την εκπαιδευτικό σε δεύτερο βαθμό. Και φυσικά, εάν αυτά που τους ζητούμε να μάθουν είναι αναπτυξιακά συμβατά με την ηλικία τους. Εάν δυσκολεύονται, αρχικά προχωρούμε σε ένα διαγνωστικό στάδιο εάν δυσκολεύονται να οργανώσουν την προσοχή τους ή εάν υπάρχει κάποια ανωριμότητα. Η καλύτερη ειδικότητα σε αυτή την ηλικία, είναι του/της Παιδιάτρου Αναπτυξιολόγου. Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, Αλεξάνδρου Στράτος, Δ/ντής Προσέγγισης σε συνεργασία με το Τμήμα Ψυχολογικής Υποστηρίξεως του Κέντρου μας

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: καλημέρα σας και συγχαρητήρια για το έργο σας. Είμαι συνάδελφος Εργοθεραπεύτρια που εργάζομαι στην ….. (αναφέρεται πόλη). Στο χώρο που εργάζομαι μου ζητούν να βρω στο παιδί «ενισχυτές» για να τους χρησιμοποιήσουν σε ένα παιδί με αυτισμό που παρακολουθώ. Μου είπαν αυτούς τους ενισχυτές να μην τους δίνω στο παιδί, παρά μόνον ως επιβράβευση αφού πρώτα κάνει αυτό που θα του ζητήσω. Είναι ένα παιδί 4 ετών με πολύ χαμηλή λειτουργικότητα, πολύ αγχωμένο και κάνει συνεχώς εκρήξεις και δεν ενδιαφέρεται για τίποτα. Θα ήθελα τη γνώμη σας τι να κάνω.

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. Αναφέρεστε προφανώς σε ένα παιδί που εμφανίζει πολύ χαμηλές προσαρμοστικές αντιδράσεις και ενδιαφέροντα προς τα υλικά του χώρου και με χαμηλή διαντίδραση, κοινωνικότητα και κοινωνικοποίηση. Αυτά τα παιδιά εμφανίζουν μεγάλες δυσκολίες στην αισθητηριακή επεξεργασία (πολλές αμυντικές συμπεριφορές), πολλούς αυτό-ερεθισμούς και μεγάλες ακαμψίες στη σκέψη και τη συμπεριφορά. Στο χώρο που εργάζεστε, προφανώς σας ζητούν να εφαρμόσετε μία πρακτική βασισμένη στην Προσαρμοσμένη Ανάλυση Συμπεριφοράς (μέθοδος ΑΒΑ ή PRT). Θα πρέπει εδώ να σας αναφέρω τη διαφορά από την Συμπεριφοριστική και την Εργοθεραπευτική φιλοσοφία και πρακτική. Στη συμπεριφοριστική φιλοσοφία, μέλημα του εκπαιδευτή είναι να χρησιμοποιήσει «εξωτερικούς» ενισχυτές προκειμένου το παιδί να εμπλακεί αρχικά με κάτι που δεν επιθυμεί (κάτι που συχνά επιβαρύνει το άγχος του). Στην Εργοθεραπευτική πρακτική με βάση το μοντέλο ΜΟΗΟ και τη θεωρία της αισθητηριακής ολοκλήρωσης, μας ενδιαφέρει το παιδί να εμπλακεί μέσω του «εσωτερικού του κινήτρου» (inner drive) κάτι που σημαίνει να μάθει να αποστέλλει την προσοχή του και το ενδιαφέρον του σε υλικά και να εμφανίσει προσαρμοστική προς αυτά αντιδράσεις (παιχνίδι), αρχικά χωρίς κανένα περιορισμό. Άρα λοιπόν, μας ενδιαφέρει να μειώσουμε πρώτα την διπλή τεράστια απορρύθμιση που βιώνει το παιδί που του προσφέρετε θεραπευτική επιβοήθηση (αισθητηριακή και συναισθηματική), ώστε να αυξήσει την ικανότητά του αρχικά να προσανατολίζεται στο περιβάλλον και στη συνέχεια να εμπλέκεται με αυτό. Αυτό θα θέλαμε να μεταφέρετε στη διεπιστημονική σας ομάδα. Ότι δεν ψάχνετε για ενισχυτές, αλλά για αντικείμενα αναφοράς που θα εμφανίσει εμπλοκή, όσο πρώιμα και αν είναι. Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, Αλεξάνδρου Στράτος, Δ/ντής Προσέγγισης

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: Γεια σας θα ήθελα να σας ρωτήσω το παιδί μου 2 μισή χρόνων αγοράκι δεν μιλάει ακόμα μόνο μερικές λέξεις αλλά καταλαβαίνει απλές εντολές και μας δείχνει αυτό που θέλει είναι χαρούμενο παιδί με ανθρώπους που ξέρει παίζει με τα παιχνίδια τ με αυτοκινητάκι…

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. Αναφέρεστε σε δυσκολίες του παιδιού σας στην έκφραση της ομιλίας που η αλήθεια είναι πως έχει αργήσει σχετικά. Θα σας συστήναμε μία Λογοθεραπευτική αξιολόγηση για να διαπιστωθούν εάν υπάρχουν κάποιες δυσκολίες που θα έπρεπε να επιβοηθηθούν ή όχι. Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, Αλεξάνδρου Στράτος, Δ/ντής Προσέγγισης σε συνεργασία με το Τμήμα Λογοθεραπείας του Κέντρου μας

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: Καλημέρα σας. Ο γιος μου είναι 7 ετών και 8 μηνών και φοιτά στην Β Δημοτικού. Στον παιδικό σταθμό μου είχαν πει ότι δεν μαθαίνει γρήγορα…π.χ τα χρώματα στα αγγλικά!!! Στο Προνήπιο μου είχε πει ο νηπιαγωγός  ότι «έχει πολύ αργούς ρυθμούς». Στο νηπιαγωγείο μου είπαν και οι δύο νηπιαγωγοί (κλασσικού και ολοήμερου) ότι «έχει αργούς ρυθμούς, ΔΕΝ ολοκληρώνει τις εργασίες του και ότι θα δυσκολευτούμε στο Δημοτικό» και προς το τέλος του εκπαιδευτικού έτους μου σύστησαν να απευθυνθώ σε Κρατικό Κέντρο. Το Κέντρο που τον εξέτασε αποφάνθηκε (ψυχολόγος και Εργοθεραπεύτρια)  ότι έχει διαταραχή οπτικοκινητικού συντονισμού και διαταραχή συναισθήματος και συνέστησε εργοθεραπείες, ψυχοθεραπείες και συμβουλευτικές γονέων, τις οποίες εκτελούμε έκτοτε ανελλιπώς, αλλά κάναμε και μαθήματα ειδικής αγωγής αν και δεν συστήθηκαν στην διάγνωση για να βοηθήσουμε επιπλέον το παιδί. Το παιδί πήγαινε πέρσι στην Α Δημοτικού όπου ΔΕΝ έγραφε τις εργασίες-φωτοτυπίες του κλασσικού  ωραρίου (πρωί) και στην ώρα της μελέτης (ολοήμερο) έγραφε ελάχιστα έως καθόλου, με αποτέλεσμα στο σπίτι να κάνουμε και τις πρωινές εργασίες  και αυτές που έπρεπε να παραδοθούν την επόμενη μέρα. Αυτό συνέβαινε για πολλούς μήνες και σχεδόν καθημερινά ρωτούσα τις άλλες μαμάδες για αυτά που δεν είχε «προλάβει» να γράψει ή μας έδινε ο δάσκαλος φωτοτυπία από τετράδιο άλλου μαθητή. Όταν τον διάβαζα εγώ στο σπίτι ήταν σχετικά πρόθυμος αλλά εξαιρετικά αργός. Για να προλάβουμε όλη τη μελέτη (αφού δεν έκανε παρά ελάχιστα στο σχολείο αλλά και στο σπίτι αργούσε πολύ) αλλά και τις θεραπείες, διακόψαμε την άθληση γιατί δεν προλαβαίναμε. Προς το τέλος του διδακτικού έτους παρατηρήθηκε βελτίωση δηλαδή: –          Μπορούσε να κάνει ανάγνωση με κάποιο ρυθμό. –    Μερικές φορές ολοκλήρωνε ή έστω έγραφε ένα μέρος των πρωινών εργασιών.-          Λογάριαζε με τα δάκτυλα έστω, αλλά διατηρούσε μια «άρνηση» για τα Μαθηματικά. Το καλοκαίρι δεν ασκηθήκαμε παρά μόνο διαβάσαμε βιβλία λογοτεχνικά επιλογής του παιδιού, όπως συνέστησε ο δάσκαλος. Φέτος που φοιτά στην Β Δημοτικού, από τον Σεπτέμβριο 2018 τον έγραψα σε Κέντρο Μελέτης, καθότι το ολοήμερο πρόγραμμα του σχολείου δεν ξεκίνησε (πέρσι ομαλοποιήθηκε το Νοέμβριο και εμείς οι γονείς ως εργαζόμενοι και χωρίς άλλη οικογενειακή βοήθεια, ταλαιπωρηθήκαμε). Δυστυχώς, άρχισε πάλι να παρουσιάζει τα ίδια συμπτώματα που παρουσίαζε στην Α τάξη, δηλαδή: -Δεν ολοκληρώνει τις πρωινές εργασίες.-Δεν θυμάται κάποια πρακτικά πράγματα του σχολείου (π.χ. να φέρει τον φάκελο Αγγλικών στο σπίτι) και δεν λέει και στο Κέντρο Μελέτης ΟΛΑ όσα έχει να κάνει για την επόμενη μέρα, αλλά ούτε και τις ανολοκλήρωτες πρωινές εργασίες. -Μου λέει ψέματα ότι δεν έχει  να κάνει κάτι άλλο, θεωρώντας ότι τώρα η μελέτη δεν είναι υπό τη δική μου επίβλεψη. Ζήτησα από τον δάσκαλο του σχολείου να «τον έχει στο νου του» και τον έχει στο μπροστινό θρανίο και ο οποίος μου είπε ότι το παιδί έχει μάλλον ένα επίπεδο διάσπασης προσοχής. Ζήτησα από την δασκάλα της μελέτης να βλέπει και τις πρωινές εργασίες. Στο παιδί μιλάμε οι γονείς καθημερινά για το ότι «το πρωί γίνεται η βασική δουλειά-στο σχολείο», να είναι πιο προσεκτικός στις οδηγίες του δασκάλου και του έδωσα και ένα πρόχειρο τετράδιο να κρατά τυχόν σημειώσεις πρακτικών θεμάτων της τάξης. Η κοινωνικοποίησή του είναι καλή, φροντίζουμε να βρίσκεται συχνά με φίλους, αφού είναι μοναχοπαίδι και είναι σε γενικές γραμμές ένα ευτυχισμένο παιδί, αν εξαιρέσουμε το «αγκάθι» της μάθησης. Επίσης στο Κ.Ψ.Υ. μου είπαν ότι έχει την μέση νοημοσύνη. ΕΡΩΤΗΜΑΤΑ: 1.      Υπάρχει περίπτωση να έχει ήπια Δ.Ε.Π. και να μην έχει διαγνωσθεί?? 2.    Με ποια επιχειρήματα-δέλεαρ-συνέπειες θα τον πείσω ότι το πρωί στο σχολείο πρέπει να δουλεύει?? Ειλικρινά σας ευχαριστούμε ως γονείς εκ των προτέρων για το χρόνο σας και τις πολύτιμες συμβουλές σας και να μας συγχωρείστε αν μακρηγορήσαμε, αλλά θελήσαμε να προλάβουμε τυχόν απορίες σας.

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. Για να υπάρξει μία επίσημη διάγνωση διάσπασης προσοχής σε ένα παιδί θα πρέπει να υπάρχει μία πληθώρα συμπτωμάτων τόσο στο σπίτι όσο και στον εκπαιδευτικό χώρο. Για την ακρίβεια να εντοπίζονται αρκετές από τις παρακάτω συμπεριφορές: αποτυγχάνει να συγκεντρώσει την προσοχή του σε λεπτομέρειες ή κάνει λάθη απροσεξίας στις σχολικές εργασίες – τη δουλειά ή άλλες δραστηριότητες, δυσκολεύεται να διατηρήσει την προσοχή του σε έργα ή δραστηριότητες του παιχνιδιού, φαίνεται να μην ακούει όταν του απευθύνεται ο λόγος, δεν ακολουθεί μέχρι τέλους οδηγίες και αποτυγχάνει να διεκπεραιώσει σχολικές εργασίες ή άλλα καθήκοντα στο σπίτι ή την τάξη δυσκολεύεται να οργανώσει δουλειές και δραστηριότητες , αποφεύγει – αποστρέφεται ή δείχνει απρόθυμο να εμπλακεί σε έργα που απαιτούν σταθερή και διαρκή πνευματική προσπάθεια (σχολική εργασία, μελέτη), χάνει αντικείμενα απαραίτητα για εργασίες ή δραστηριότητες (παιχνίδια, σχολικές εργασίες για το σπίτι, μολύβια, βιβλία κλπ), η προσοχή του διασπάται εύκολα από εξωτερικά ερεθίσματα, ξεχνά καθημερινές δραστηριότητες. Σίγουρα πάντως αναφέρεστε σε δυσκολίες του παιδιού στην ταχύτητα επεξεργασίας τόσο λεκτικών, όσο και οπτικών ερεθισμάτων που πιστεύουμε ότι ο/η συνάδελφος Εργοθεραπευτής/τρια σας έχουν εξηγήσει πού οφείλονται. Είναι πολύ θετικό το ότι το παιδί σας εξελίσσεται αλλά θα πρέπει να διερευνηθεί βαθύτερα πραγματικά και ο παράγοντας διάσπασης προσοχής από τους συναδέλφους και πιθανά από νέα εκτίμηση του παιδιού από τον κρατικό φορέα (σας ενημερώνουμε ότι η επίσημη διάγνωση της διάσπασης προσοχής βγαίνει μετά τα 6,5 έτη του παιδιού). Κατανοούμε τις ανησυχίες σας και την κόπωση τόσο εσάς των ιδίων όσο και του παιδιού σας. Σας συστήνουμε να επισκεφτείτε και την εξής σελίδα μας: http://www.proseggisi.gr/%CF%84%CE%B1%CF%87%CF%8D%CF%84%CE%B7%CF%84%CE%B1-%CE%B5%CF%80%CE%B5%CE%BE%CE%B5%CF%81%CE%B3%CE%B1%CF%83%CE%AF%CE%B1%CF%82-%CF%84%CE%B9-%CF%87%CF%81%CE%B5%CE%B9%CE%AC%CE%B6%CE%B5%CF%84%CE%B1%CE%B9/

Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, Αλεξάνδρου Στράτος, Δ/ντής Προσέγγισης

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: Καλησπέρα σας! Έχω ένα κοριτσάκι 22 μηνών.. Έχουμε απόλυτη επικοινωνία κ για την ηλικία της μιλάει πολύ καλά. Είναι ένα παιδί με πρόγραμμα και προσπαθώ πάρα πολύ για να μάθει τους κανόνες του σπιτιού, τους κανόνες στο δρόμο, κανόνες συμπεριφοράς κ.τ.λ Είμαι βρεφονηπιοκόμος, οπότε γνωρίζω κάποια βασικά πράγματα για την ανάπτυξη, τη  συμπεριφορά κ γενικότερα για την οριοθέτηση που χρειάζεται ένα παιδί.. Ίσως καμία φορά το παρακάνω Κ έχω περισσότερες απαιτήσεις από τη μικρή μου σε πολλούς τομείς, απ’ ότι μου λένε οι υπόλοιποι στην οικογένεια..Έχω ένα θέμα που με προβληματίζει πάρα πολύ.  Όταν θα βγούμε από το σπίτι, να πάμε σε καφετέρια, σε σούπερ μάρκετ, σε διάφορα μαγαζιά για ψώνια ακόμα κ γ παιχνίδια. Δεν κάθεται δίπλα μου..Όταν μπαίνουμε σε έναν χώρο όπως προανέφερα, ορμά στον χώρο κ τρέχει ανεξέλεγκτα κ ενθουσιάζεται κ δ γυρίζει σε μένα ακόμα κ αν της φωνάξω δ υπακούει.. Αυτο γίνεται κάθε φορά όπου και να πάμε..  Εγώ πάντα της λέω κρατάμε το χέρι της μαμάς, αν την αφήσω όμως φεύγει τρέχοντας κ γελώντας από δίπλα μου.. Είμαι πολύ ανήσυχη..Στενοχωριέμαι πάρα πολύ. Θεωρώ ότι είναι μεγάλη για να τρέχει ανεξέλεγκτα σε έναν χώρο χωρίς ν υπάκουει στο ν γυρίζει κοντά μας.. 2 Σεπτέμβρη γινόμαστε 2 χρόνων..Ανησυχώ μήπως είναι κάτι άλλο στη συμπεριφορά της..Μπορείτε να με βοηθήσετε? Είναι φυσιολογικό? Είναι της ηλικίας? Τι άλλο μπορώ να κάνω για να υπακούσει? Δε τολμάω ν της αφήσω το χέρι θέλει να τρέχει ανεξέλεγκτα.. Σας ευχαριστώ πολύ..

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. Αναφέρεστε σε μία πιθανώς υπερκινητική συμπεριφορά του παιδιού σας. Πολλά παιδιά σε αυτή την ηλικία εμφανίζουν μία εικόνα αναζήτησης κίνησης με σκοπό να εξερευνήσουν το περιβάλλον και δεν είναι ιδιαιτέρως υπάκουα στις εντολές των γονέων για το αντίθετο. Από την άλλη όμως, κάποια παιδιά μπορεί να δυσκολεύονται στην αισθητηριακή επεξεργασία πολυαισθητηριακών περιβαλλόντων και αντιδρούν σε αυτή τη δυσκολία με μία αναζητητική συμπεριφορά κίνησης. Θα ήταν καλό μόλις τελειώσει το Καλοκαίρι να απευθυνθείτε σε κάποιον Εργοθεραπευτή εάν δείτε ότι οι συμπεριφορές αυτές παραμένουν και παρεμποδίζουν τις λειτουργίες συγκέντρωσης της κόρης σας. Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, Αλεξάνδρου Στράτος, Δ/ντής Προσέγγισης σε συνεργασία με το Τμήμα Ψυχολογικής Υποστηρίξεως του Κέντρου μας

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: Καλησπέρα. Έχω ένα αγόρι 3.5 χρόνων. Έχω παρατηρήσει πως ,καθώς προσπαθώ να ορίσω τους κανόνες στο σπίτι και γενικά τον τρόπο συμπεριφοράς μας μέσα και έξω από αυτο, χρησιμοποιώντας τη θετική πλευρά, ο μικρός μου λέει το αντίθετο. Για παράδειγμα. .ταχτοποιούμε τα παιχνίδια μας..ο μικρός απαντάει. .όχι θέλω να τα χαλάσω ..τα θέλω άνω κάτω. Κάνω κάτι λάθος? Ο μικρός τώρα θα πάει παιδικό σταθμό. Ευχαριστώ για το χρόνο σας

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. Τα παιδιά στην ηλικία των 2,5 – 5 ετών έρχονται στο αναπτυξιακό στάδιο της δοκιμής της λέξης «όχι» από μεριάς τους και πόσο αυτό έχει ισχύ στην οικογενειακή δόμηση (κανόνες που τίθενται από το σπίτι). Πρόκειται για ένα φυσιολογικό στάδιο «δοκιμής» της αντοχής των οικογενειακών κανόνων. Σε αυτή την ηλικία παίζει σημαντικό ρόλο η σταθερότητα από μεριάς της οικογένειας στην υποστήριξη των δομών που πρεσβεύει. Για να γίνει αυτό, από τη μία εξηγούμε τους κανόνες (οι οποίοι όμως πάντα φροντίζουμε να είναι συμβατοί και με την ηλικία του παιδιού και όχι υπέρογκοι) με τρόπο φροντιστικό και τρυφερό αλλά ταυτόχρονα και σταθερό (εμείς σε αυτό το σπίτι έτσι λειτουργούμε) και φροντίζουμε στην τήρησή τους χωρίς τιμωρίες ή φωνές. Θα σας προτείναμε το βιβλίο του κ. Νίκου Σιδέρη «τα παιδιά δεν θέλουν ψυχολόγο, γονείς θέλουν». Επίσης θα παίξει σημαντικό ρόλο η συμπεριφορά του παιδιού και στον παιδικό σταθμό που θα ξεκινήσει. Θα πρέπει να είστε σε συνεργασία με την Νηπιαγωγό του. Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, Αλεξάνδρου Στράτος, Δ/ντής Προσέγγισης σε συνεργασία με το Τμήμα Ψυχολογικής Υποστηρίξεως του Κέντρου μας

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: Καλησπέρα σας. Έχω ένα αγοράκι 5 χρόνων και 9 μηνών. Επειδή είναι σχεδόν στο τέλος της χρονιάς τυχαίνει να είναι ο μικρότερος στην τάξη του. Σε λίγο καιρό θα πάει στην πρώτη δημοτικού και έχω κάποιες ανασφάλειες γιατί με φοβίζει το γεγονός ότι δεν είναι τόσο κοινωνικοποιημένος όσο τα άλλα αγοράκια της τάξης του. Στο νηπιαγωγείο είχαμε κάποια θέματα βίας από άλλα παιδιά και αυτό τον επηρέασε αρνητικά στην ψυχολογία του. Είναι ένα παιδί υπάκουο και συζητήσιμο, πολύ έξυπνο δοτικό και χαρούμενο, όμως μετά από άσχημες συμπεριφορές που δέχτηκε επανειλημμένα από τα άλλα παιδιά έχει αρχίσει πλέον να είναι εκδικητικός. π.χ. αν ένα παιδί τον  χτυπήσει κατά τη διάρκεια του παιχνιδιού εκείνος θα κλάψει και δεν θα κάνει κάτι άλλο. Μέσα του όμως το κρατεί ακόμη και αν το άλλο παιδάκι του ζητήσει συγγνώμη.. έτσι ακόμη και αν περάσουν δυο ώρες αργότερα και το ίδιο παιδί του κάνει κάτι άσχημο ή του μιλήσει άσχημα τότε ο δικός μου τον κτυπάει και του λέει: «εσύ άρχισες πρώτος»… Φυσικά το άλλο παιδάκι δεν θυμάται τι έχει προηγηθεί και στο τέλος καταλήγουμε να μαλώνουμε τον δικό μας! Αυτό συνέβη και το τελευταίο διάστημα στο νηπιαγωγείο με αποτέλεσμα οι δασκάλες να τον επιπλήττουν (και λογικό είναι). Του το συζητάμε συχνά με τον μπαμπά του και πάντα μας λέει ότι θα θυμάται την επόμενη φορά πως να αντιμετωπίσει την κατάσταση όμως πάντα συμβαίνει το ίδιο. Καταλαβαίνετε λοιπόν τον φόβο που έχω τώρα που θα αρχίσουμε και το δημοτικό.. εκεί θα υπάρχουν πραγματικά άγρια και σαφώς πιο βίαια παιδιά που αν ο δικός μου δώσει μια σε κάποιον που τον χτύπησε θα φάει δέκα και ειδικά αν το κάνει και δυο τρεις ώρες αργότερα από όταν θα αρχίσει το συμβάν!(στο άσχετο δηλ.) Αν μπορούσατε να με βοηθήσετε θα με χαροποιούσατε πολύ! Ευχαριστώ!

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. Αναφέρεστε σε μία δυσκολία του παιδιού να κατανοήσει τους κανόνες που διέπουν τις σχέσεις με τους συνομηλίκους, σε δυσκολίες στο αυτο-συναίσθημά του (διαχείριση θυμού) και σε μία παρορμητική συμπεριφορά όταν τα πράγματα λειτουργούν εκτός πλαισίου. Φυσικά, όλα τα παιδιά σε αυτή την ηλικία, δυσκολεύονται ακόμη στην οργανωμένη κοινωνική αυτο-διαχείρισή τους, αλλά ίσως στην περίπτωση του γιού σας η αντίδρασή του είναι πιο έντονη (έως πιθανά υπερβολική). Θα ήταν καλό να αναμείνετε και να παρατηρήσετε τις αρχικές αντιδράσεις του παιδιού σας στην ένταξή του στην Α΄ Δημοτικού, αλλά κρίνουμε ότι θα ήταν καλό να συζητήσετε εκτενέστερα τις συμπεριφορές του και με έναν /μία Ψυχολόγο Συμβουλευτικής. Θα ήταν επίσης καλό να δώσετε περισσότερα στοιχεία και για τη συμπεριφορά του παιδιού μέσα στο οικογενειακό σας περιβάλλον (πχ όταν θυμώνει ή αισθάνεται αδικημένο). Όπως είδατε, μπορεί μεν να ακούει αυτά που τον συμβουλεύετε, αλλά δυσκολεύεται αρκετά στον να τα τηρήσει λόγω της παρορμητικής του συμπεριφοράς και των δυσκολιών στη συναισθηματική του ρύθμιση. Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, Αλεξάνδρου Στράτος, Δ/ντής Προσέγγισης σε συνεργασία με το Τμήμα Ψυχολογικής Υποστηρίξεως του Κέντρου μας

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: ΚΑΛΗΣΠΕΡΑ ΣΑΣ ,ΝΙΩΘΩ ΤΥΧΕΡΗ ΠΟΥ ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΗΣΩ ΜΑΖΙ ΣΑΣ ΚΑΙ ΕΥΧΟΜΑΙ ΝΑ ΜΕ ΔΙΑΦΩΤΙΣΕΤΑΙ ΣΤΟ ΔΙΛΗΜΜΑ  ΠΟΥ ΕΧΩ. ΕΙΜΑΣΤΕ ΜΙΑ ΤΕΤΡΑΜΕΛΗ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ. Η ΚΟΡΗ ΜΑΣ  ΕΙΝΑΙ 11 ΕΤΩΝ ΚΑΙ Ο ΓΙΟΣ ΜΑΣ ΤΟΝ ΔΕΚΕΜΒΡΙΟ ΘΑ ΓΙΝΕΙ ΕΝΝΕΑ ΕΤΩΝ. ΑΠΟ ΤΟΝ ΙΑΝΟΥΑΡΙΟ ΤΟΥ 2013 ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΟΥΣΕ 1 ΩΡΑ ΚΑΘΕ ΕΒΔΟΜΑΔΑ ΛΟΓΟΘΕΡΑΠΕΙΑ ΚΑΙ 2 ΩΡΕΣ ΕΡΓΟΘΕΡΑΠΕΙΑ ΜΕ ΔΙΑΓΝΩΣΗ «ΔΙΑΤΑΡΑΧΕΣ ΤΗΣ ΑΡΘΡΩΣΗΣ ΓΡΑΦΟΚΙΝΗΤΙΚΕΣ ΔΥΣΚΟΛΙΕΣ». ΤΟΝ ΙΑΝΟΥΑΡΙΟ ΤΟΥ 2017 ΑΛΛΑΞΑΜΕ ΚΕΝΤΡΟ ΔΙΟΤΙ Η ΔΑΣΚΑΛΑ ΑΠΟ ΤΗΝ  ΠΡΩΤΗ ΔΗΜΟΤΙΚΟΥ ΜΑΣ ΕΝΗΜΕΡΩΣΕ ΠΩΣ ΥΠΑΡΧΕΙ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΦΩΝΟΛΟΓΙΚΗΣ ΕΝΗΜΕΡΟΤΗΤΑΣ-ΔΥΣΓΡΑΦΙΑΣ-ΔΥΣΑΝΑΓΝΩΣΙΑΣ ΚΑΙ ΚΑΛΟ ΕΙΝΑΙ ΝΑ ΚΛΕΙΣΟΥΜΕ ΡΑΝΤΕΒΟΥ ΣΤΟ ΚΕ.Δ.Δ.Υ.. ΚΑΙ ΜΑΣ ΠΡΟΤΕΙΝΕ ΝΑ ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΕΙ ΜΑΘΗΜΑΤΑ ΣΤΟ ΤΜΗΜΑ ΕΝΤΑΞΗΣ ΣΤΟ ΟΠΟΙΟ ΚΑΙ ΣΥΝΕΧΙΖΕΙ. ΣΤΟ ΝΕΟ ΚΕΝΤΡΟ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΜΑΣ ΕΝΗΜΕΡΩΣΑΝ ΠΩΣ ΘΑ ΕΠΡΕΠΕ ΝΑ ΕΙΧΕ ΤΕΛΕΙΩΣΕΙ ΤΟ ΠΑΙΔΙ ΜΑΣ ΜΕ ΤΗΝ ΕΡΓΟΘΕΡΑΠΕΙΑ ΚΑΙ ΜΑΛΛΟΝ ΤΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΕΙΝΑΙ ΜΑΘΗΣΙΑΚΟ. ΠΡΑΓΜΑΤΙ ΤΟΝ ΔΕΚΕΜΒΡΙΟ ΤΟΥ 2017 ΣΤΑΜΑΤΗΣΑΜΕ ΕΡΓΟΘΕΡΑΠΕΙΑ ΚΑΙ ΤΟΝ ΜΑΙΟ ΤΟΥ 2018 ΤΗΝ ΛΟΓΟΘΕΡΑΠΕΙΑ, ΕΝΩ ΞΕΚΙΝΗΣΑΜΕ ΤΟΝ ΙΑΝΟΥΑΡΙΟ ΤΟΥ 2018 ΜΑΘΗΜΑΤΑ ΜΕ ΕΙΔΙΚΗ ΠΑΙΔΑΓΩΓΟ. ΕΠΙΠΛΕΟΝ ΝΑ ΑΝΑΦΕΡΩ ΟΤΙ ΜΕ ΤΟΝ ΠΑΙΔΟΨΥΧΟΛΟΓΟ ΑΡΧΙΣΑΜΕ ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟ ΤΟΥ 2017 ΚΑΙ ΣΥΝΕΧΙΖΟΥΜΕ ΔΙΟΤΙ ΤΟ ΠΑΙΔΙ ΜΑΣ ΕΙΧΕ ΧΑΜΗΛΗ ΑΥΤΟΠΕΠΟΙΘΗΣΗ.ΤΟΝ ΔΕΚΕΜΒΡΙΟ ΤΟΥ 2017 ΠΗΡΑΜΕ ΤΗΝ ΑΠΟΦΑΣΗ ΑΠΟ ΤΟ ΚΕ.Δ.Δ.Υ.  Η ΟΠΟΙΑ ΓΡΑΦΕΙ:»ΔΥΣΛΕΞΙΑ-ΔΥΣΑΝΑΓΝΩΣΙΑ-ΔΥΣΟΡΘΟΓΡΑΦΙΑ-ΔΥΣΓΡΑΦΙΑ». ΕΠΕΙΔΗ ΝΙΩΘΩ ΤΟ ΠΑΙΔΙ ΜΑΣ ΚΟΥΡΑΣΜΕΝΟ ΓΙΑΤΙ ΤΩΡΑ ΤΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ ΑΡΝΕΙΤΑΙ ΝΑ ΔΙΑΒΑΣΕΙ ΚΑΙ ΜΗΝΥΜΑ ΣΤΟ ΚΙΝΗΤΟ ΜΕ ΤΗΝ ΔΙΚΑΙΟΛΟΓΙΑ «ΜΑΜΑ  ΒΡΙΣΚΟΜΑΙ ΣΕ ΔΙΑΚΟΠΕΣ ΚΑΙ ΔΕΝ ΔΙΑΒΑΖΩ ΤΙΠΟΤΑ» ΔΕΝ ΓΝΩΡΙΖΩ ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΚΑΛΥΤΕΡΟ ΚΑΙ ΠΙΟ ΞΕΚΟΥΡΑΣΤΟ ΓΙΑ ΕΚΕΙΝΟΝ. ΤΟΝ ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟ ΘΑ ΠΑΕΙ ΤΕΤΑΡΤΗ ΔΗΜΟΤΙΚΟΥ ΚΑΙ ΘΑ ΕΧΕΙ ΤΟ ΕΞΗΣ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ: 1) ΘΑ ΞΕΚΙΝΗΣΕΙ ΑΓΓΛΙΚΑ ΔΥΟ ΩΡΕΣ ΙΔΙΑΙΤΕΡΟ 2) ΤΑ ΜΑΘΗΜΑΤΑ ΤΟΥ ΣΧΟΛΕΙΟΥ ΘΑ  ΤΑ ΔΙΑΒΑΖΕΙ ΜΕ ΔΑΣΚΑΛΑ ΠΟΥ ΕΡΧΕΤΑΙ ΣΤΟ ΣΠΙΤΙ, 3) ΤΡΕΙΣ ΦΟΡΕΣ ΤΗΝ ΕΒΔΟΜΑΔΑ ΕΧΕΙ ΣΤΙΒΟ (ΕΠΙΘΥΜΙΑ ΤΟΥ) 4) ΚΑΘΕ ΣΑΒΒΑΤΟ ΧΟΡΟ (ΕΠΙΣΗΣ ΕΠΙΘΥΜΙΑ ΤΟΥ) 5)ΜΙΑ ΦΟΡΑ ΤΗΝ ΕΒΔΟΜΑΔΑ ΜΕ ΤΟΝ ΠΑΙΔΟΨΥΧΟΛΟΓΟ ΚΑΙ ΤΑ ΕΡΩΤΗΜΑ ΕΙΝΑΙ: A) ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΕΙ ΤΜΗΜΑ ΕΝΤΑΞΗΣ ΣΤΟ ΣΧΟΛΕΙΟ?(ΣΗΜΕΙΩΝΩ ΣΕ ΕΡΩΤΗΣΗ ΜΟΥ ΑΝ ΘΕΛΕΙ ΝΑ ΠΗΓΑΙΝΕΙ ΣΤΟ Τ.ΕΝΤΑΞΗΣ Η ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΗΤΑΝ ΘΕΤΙΚΗ ΓΙΑΤΙ ΟΠΩΣ ΜΟΥ ΑΠΑΝΤΗΣΕ ΘΑ ΓΛΙΤΩΝΕΙ ΤΟ ΜΑΘΗΜΑ ΤΗΣ ΤΑΞΗΣ. Β) ΜΙΑ ΩΡΑ ΣΤΟ ΣΠΙΤΙ ΜΕ ΕΙΔΙΚΗ ΠΑΙΔΑΓΩΓΟ Ή ΔΥΟ ΩΡΕΣ ΣΕ ΚΕΝΤΡΟ? ΟΙ ΓΟΝΕΙΣ ΘΑ ΞΕΚΙΝΗΣΟΥΜΕ ΣΥΜΒΟΥΛΕΥΤΙΚΗ ΓΟΝΕΩΝ ΔΙΟΤΙ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΚΕ.Δ.Δ.Υ ΚΑΙ ΤΟ ΤΕΣΤ WISC ΕΧΕΙ Δ.Ν.142.  ΜΕ ΠΑΡΟΤΡΥΝΣΗ ΤΟΥ ΠΑΙΔΟΨΥΧΟΛΟΓΟΥ ΠΗΓΑΜΕ ΚΑΙ ΣΕ ΠΑΙΔΟΨΥΧΙΑΤΡΟ ΓΙΑ ΜΙΑ ΕΚΤΙΜΗΣΗ ΤΗΣ ΚΛΙΜΑΚΑΣ ΤΟΥ ΠΡΑΚΤΙΚΟΥ ΚΑΙ ΛΕΚΤΙΚΟΥ ….Η ΓΝΩΜΑΤΕΥΣΗ ΤΟΥ ΠΑΙΔΟΨΥΧΙΑΤΡΟΥ ΗΤΑΝ ΠΩΣ ΕΧΟΥΜΕ ΝΑ ΚΑΝΟΥΜΕ ΜΕ ΕΝΑ ΠΑΝΕΞΥΠΝΟ ΠΑΙΔΙ ΤΟ ΟΠΟΙΟ ΔΕΝ ΧΡΕΙΑΖΟΤΑΝ ΤΟ ΤΕΣΤ ΔΙΟΤΙ ΦΑΙΝΕΤΑΙ. ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ ΔΟΥΛΕΙΑ ΑΠΟ ΤΟΝ ΠΑΙΔΟΨΥΧΟΛΟΓΟ ΓΙΑ ΤΟΝΩΣΗ ΤΗΣ ΑΥΤΟΠΕΠΟΙΘΗΣΗΣ.ΣΥΓΝΩΜΗ ΓΙΑ ΤΟ ΜΑΚΡΟΣΚΕΛΕΣ ΚΕΙΜΕΝΟ ΑΛΛΑ ΑΓΩΝΙΩ ΚΑΙ ΔΕΝ ΞΕΡΩ ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΚΑΛΥΤΕΡΟ ΓΙΑ ΤΟ ΠΑΙΔΙ. ΜΙΑ ΩΡΑ ΜΕ ΕΙΔΙΚΗ ΠΑΙΔΑΓΩΓΟ ΣΤΟ ΣΠΙΤΙ Ή ΔΥΟ ΩΡΕΣ ΣΕ ΚΕΝΤΡΟ Ή ΝΑ ΨΑΞΩ ΓΙΑ ΤΗΝ ΜΕΘΟΔΟ DAVIS?

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. Το παιδί σας αντιμετωπίζει μία Ειδική Μαθησιακή Δυσκολία η οποία και έχει πλήξει πολλούς και διαφορετικούς τομείς της μαθησιακής επίδοσης (γραφή, ανάγνωση, ορθογραφία, φωνολογική ενημερότητα). Τα παιδιά με μαθησιακές δυσκολίες είναι πολύ συχνά απογοητευμένα με τις δυσκολίες τους που κάνουν τόσο εμφανή τη διαφορετικότητά τους στη μαθησιακή επίδοση μέσα στην Τάξη. Πολλά δεν αγαπούν πια τα μαθήματα, άλλα εμφανίζουν αρνητισμό στη μελέτη, άλλα προσπαθούν να τα αποφύγουν και σίγουρα μειώνεται πολύ βαθειά η αυτο-εκτίμησή τους. Κάτι τέτοιο από ότι διαφαίνεται συμβαίνει και με το παιδί σας. Κανονικά με βάση όλη τη βιβλιογραφία, τα παιδιά με μαθησιακές δυσκολίες, πρέπει να παρακολουθούν συνεδρίες μαθησιακής αποκατάστασης (είτε κατ’οίκον είτε σε εξειδικευμένα Κέντρα) μέχρι και την Α΄ Γυμνασίου και ποτέ δεν πρέπει να σταματούν προ της ολοκλήρωσης της Ε΄ Δημοτικού. Η εξαίρεση έγκειται μόνο στα παιδιά που εμφανίζουν κόπωση, οπότε και είναι καλό να το συζητήσουν αρχικά με τον/την Ψυχολόγο που συνεργάζεται μαζί τους. Το ίδιο και η οικογένεια σε συνεργασία με Ψυχολόγο Συμβουλευτικής. Αυτό ακριβώς σας προτείνουμε και εμείς. Αυτή τη συζήτηση ώστε να αποφασίσετε το καλύτερο για το παιδί σας. Μία βαθειά και ουσιαστική συζήτηση με τη Δ/νική Ομάδα του παιδιού. Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, Αλεξάνδρου Στράτος, Δ/ντής Προσέγγισης σε συνεργασία με το Τμήμα Ψυχολογικής Υποστηρίξεως του Κέντρου μας

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: Θα ήθελα να ρωτήσω τι επιπτώσεις μπορεί να προκαλέσει η αλλαγή περιβάλλοντος σε ένα παιδί???? Για παράδειγμα όταν σε μια οικογένεια η μητέρα πάει με το παιδί στην οικογένεια της μαμάς δηλαδή στο παππού και τη γιαγιά για περίπου 40 ημέρες χωρίς το μπαμπά ???? 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. Τα παιδιά ζουν με συγκεκριμένα μοτίβα και περιβάλλοντα που έχουν μάθει να ζουν και να περνούν άνετα, χωρίς όμως αυτό να σημαίνει ότι δεν μπορούν να γίνουν αλλαγές σε αυτά τα περιβάλλοντα αρκεί να έχουν προετοιμαστεί κατάλληλα και με ψυχραιμία από τους γονείς τους. Ο βασικότερος παράγοντας είναι η ηλικία του παιδιού (σε μικρότερες ηλικίες μπορεί να εμφανίσουν μεγαλύτερη ανησυχία που πολύ πιο δύσκολα μπορούμε να τους εξηγήσουμε τους λόγους που χρειάστηκε να γίνει αυτή η αλλαγή) ενώ σε μεγαλύτερες είναι πιο συζητήσιμα και εύκαμπτα. Δεν μας έχετε αναφέρει την ηλικία του παιδιού, οπότε είναι δύσκολο να τοποθετηθούμε ουσιαστικά στην ερώτησή σας. Θα ήταν καλό όμως να θυμάστε ότι οι μεγαλύτερες δυσκολίες (από τη στιγμή που το παιδί στην αλλαγή αυτή είναι μαζί με τον έναν από τους δύο γονείς), έρχεται από τη διαφωνία σε αυτή την απόφαση των γονέων, ιδίως όταν εκδηλώνεται αυτή η ένταση μπροστά στο παιδί. Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, Αλεξάνδρου Στράτος, Δ/ντής Προσέγγισης σε συνεργασία με το Τμήμα Ψυχολογικής Υποστηρίξεως του Κέντρου μας

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: Καλησπέρα. Έχω μια κορούλα 27 μηνών. είναι ένα πολύ γλυκό χαμογελαστό παιδί. Έχει πολύ καλό λόγο, κάνει φανταστικό και συμβολικό παιχνίδι, είναι τρυφερή, ζητεί πολύ να παίξει με άλλα παιδιά κ τα προσεγγίζει όπου κ να είμαστε. Είναι σχεδόν αυτόνομη στις δραστηριότητες καθημερινής ζωής, εκφράζει επιθυμίες κ προτιμήσεις, κάνει συζητήσεις, θέτει ερωτήσεις, φτιάχνει δικά της παραμύθια… Έχει αγγίξει στην ώρα τους όλα τα αναπτυξιακά ορόσημα (η μόνη δυσκολία είναι το ότι δεν χοροπηδάει ακόμα άλλα προσπαθεί κ το έχει καταφέρει μερικές φορές) και γενικά είναι ένα παιδί κοινωνικό κ ευχάριστο που προσαρμόζεται εύκολα κ συνεργάζεται. Μου έχει δημιουργηθεί μια ανησυχία όμως, κυρίως λόγω του ότι στο οικογενειακό μας περιβάλλον υπάρχει παιδί με Άσπεργκερ. Αυτό με κάνει να εξετάζω τη μικρή μου συνεχώς κ με αγχώνει…δεν ξέρω τι από αυτά που με ανησυχούν μπορεί να είναι κομμάτια παιδικότητας ή τι είναι «red flag«. Για παράδειγμα, μερικές φορές (αρκετά σπάνια) κλείνει τα αυτιά της με τα δάχτυλα της. Δεν το κάνει σε οξύ ή ξαφνικό ήχο ούτε όταν φοβάται, το κάνει σε άσχετες φάσεις πχ όταν ακούμε μουσική και παίρνει ένα πονηρό-ερευνητικό βλέμμα. Αυτό κρατεί μερικά δευτερόλεπτα κ μετά πάει παρακάτω…ανταποκρίνεται στο κάλεσμα κ ακολουθεί σύνθετες εντολές άλλα αν είναι απορροφημένη με κάτι ή αν τη μαλώνεις δεν σου δίνει πάντα σημασία, συμπεριφορικά όμως νομίζω…χορεύει τραγουδάει της αρέσει όμως να μουρμουρίζει κ ρυθμούς, ειδικά όταν είναι χαρούμενη πχ στη θάλασσα. Παίζει μερικές φορές με τα μάγουλα της πχ τα ρουφά ή σπρώχνει με τη γλώσσα της, κυρίως όμως απογευματινές ώρες κ έχω διαπιστώσει ότι ανατέλλουν οι τελευταίοι τραπεζίτες κ αν βάλει χέρι στο στόμα το βάζει πίσω πάνω στα ούλα… στη παιδική χαρά παίζει κ σκαρφαλώνει παντού, φοβάται λίγο να σκαρφαλώσει στο παιδότοπο μετά από μια πτώση πού είχε και δεν πολυσυμπαθεί τα καρουζελ κ συναφή παιχνίδια…τα έχει δοκιμάσει όμως κ αυτά δεν κάνει εκρήξεις. παλαιότερα φοβόταν τις μάσκες τώρα το ξεπερνά κ αυτό… Συγγνώμη για το τεράστιο κείμενο, όμως καταλαβαίνω πόσο δύσκολο είναι να πείτε κάτι χωρίς να έχετε δει το παιδί και το άγχος μου μερικές φορές είναι μεγάλο. Πιστεύετε ότι πρέπει να πάω το παιδί για αξιολόγηση ή όλα τα ανωτέρω δικαιολογούνται και αναμένονται με βάση την ηλικία της;;; Ευχαριστώ εκ των πρότερων. Να συμπληρώσω ότι και γνωστικά είναι σε πολύ καλό επίπεδο. Γνωρίζει χρώματα ζώα αριθμούς, αρχίσει κ αναπτύσσει ελεύθερο σχέδιο (φατσουλα, Ήλιο, λουλούδι).κάνει πάζλ, παίζει με μεγάλη γκάμα παιχνιδιών κ έχει πολλές ιδέες για νέους τρόπους παιχνιδιού, έχει πολύ καλή μνήμη και αγαπά πολύ τα παραμύθια. Επίσης θα ξεκινήσει το Σεπτέμβρη παιδικό σταθμό κάτι που ζήτησε μόνη της γιατί «θελει να κάνει φίλους» όπως μού είπε…

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. Θα θέλαμε να σας επισημάνουμε αρχικά ότι η βασική σας υποχρέωση αυτή τη στιγμή είναι να είστε μητέρα αυτού του 27μηνου παιδιού και όχι ένα άτομο που συνεχώς αξιολογεί τις αντιδράσεις του υπό ένα πρίσμα σκέψης «είναι ή όχι αυτό φυσιολογικό;» (κάτι που ταλαιπωρεί και το παιδί αλλά -πολύ περισσότερο- εσάς). Είναι απόλυτα κατανοητή η αυξημένη σας ευαισθητοποίηση λόγω του οικογενειακού σας ιστορικού αλλά δεν βοηθά καθόλου την απόλυτη αγάπη και φροντίδα και την τοποθέτηση δόμησης που θα πρέπει να δίνετε αυτή τη στιγμή στη μικρή που κάνει τα πρώτα της δειλά βήματα στο να κατανοήσει πώς λειτουργεί ο κόσμος μας αλλά και οι σχέσεις. Για το λόγο αυτό, κυριότερα από όλα τα άλλα «συμπτώματα» που αναφέρετε -που με βάση τις περιγραφές σας είναι «ήπια»-, θα σας ζητούσαμε να προχωρούσατε σε μία Αναπτυξιακή και Εργοθεραπευτική εκτίμηση για να παρακολουθηθεί η ψυχοκινητική εξέλιξη του παιδιού -και να ηρεμήσετε από αυτή την πλευρά- μέσω μίας εξειδικευμένης γνώμης και όχι της δικής σας αγωνιώδους καθημερινής αξιολόγησης. Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, Αλεξάνδρου Στράτος, Δ/ντής Προσέγγισης σε συνεργασία με το Τμήμα Ψυχολογικής Υποστηρίξεως του Κέντρου μας

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: Καλημέρα.. Έχω ένα εγγονό 4 χρόνων κοινωνικό χαρούμενο έξυπνο..θα ήθελα τη γνώμη σας αν είναι σωστό όταν θέλει να δει τηλεόραση με ρωτάει( μήπως με δει ο μπαμπάς από την κάμερα?)ο μπαμπάς και γιος μου επειδή είναι η δουλειά του με κάμερες και φοβάται για τον μικρό έχει τοποθετήσει κάμερες στο σπίτι για το οποίο ούτε η νύφη μου συμφωνεί. είναι σωστό να μην κάνει κάτι επειδή θα τον δουν και πώς να πείσω τον μπαμπά του αν αυτό είναι λάθος. Σας ευχαριστώ

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. Συχνά οι γονείς ανησυχούν για το παιδί με αποτέλεσμα να χρησιμοποιούν οποίο μέσο μπορούν για να τα προστατέψουν. Είναι ζήτημα κοινής απόφασης των γονέων πως θα χειριστούν το συγκεκριμένο ζήτημα. Σίγουρα το ότι ο μικρός φοβάται σημαίνει ότι δεν του έχει εξηγηθεί σωστά ο ρόλος της κάμερας. Συζητήστε με τους γονείς για την ανησυχία σας και το ποσό πιστεύεται ότι η κάμερα ταράζει το εγγονάκι σας και το μόνο που μπορείτε να κάνετε είναι να τους ζητήσετε να του δώσουν να καταλάβει την διαφορά ανάμεσα στην ασφάλεια και στην παρακολούθηση των συμπεριφορών του. Έτσι θα μπορεί το παιδάκι να λειτουργεί πιο αυθόρμητα κι όχι κάτω από συνθήκες φόβου. Καλή επιτυχία!! Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, Βασιλική Βουρλιόγκα, Τμήμα Ψυχολογικής Υποστηρίξεως του Κέντρου μας

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: Γεια σας ..Αντιμετωπίζω ένα πρόβλημα με την κόρη μου..Είναι 13 χρόνων αλλά είναι πολύ επιθετική και συνήθως νευριάζει εύκολα με αποτέλεσμα να αντιδρά φωνάζοντας μου όταν δεν γίνετε αυτό που επιθυμεί..Θέλει να βγαίνει τουλάχιστον 2 με 3 φορές την εβδομάδα για καφέ και φυσικά θέλει να βάφεται …κατά την γνώμη μου όμως πιστεύω πως δεν είναι η κατάλληλη ηλικία για να βαφτεί αλλά ούτε για να βγαίνει τόσες φορές την εβδομάδα …Κάθε φορά που της το λέω μου λέει πως πάντα την ξεχωρίζω από τις φίλες τις και πως την καταπιέζω και στην συνέχεια ξεσπά σε κλάματα…Τις έχω πει αρκετές φορές πως η κατάλληλη ηλικία για να βγάζει τα φρύδια της να αρχίζει να βάφεται και να βγαίνει συχνά είναι 15 αλλά αυτή όπως πάντα αντιδρά….Θα σας παρακαλούσα πάρα πολύ εάν μπορέσετε να μου πείτε τι να κάνω σε μια τέτοια περίπτωση. Ευχαριστώ πολύ.

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. Η εφηβεία είναι μια ηλικία με πολλές αλλαγές. Η πρώτη φάση της εφηβείας στην οποία βρίσκεται η κόρη σας χαρακτηρίζεται κυρίως από ένταση και αμφιθυμία. Καλό είναι να την ακούτε λίγο πιο ενεργητικά λέγοντας της πιο συχνά ότι την κατανοείτε. Από την άλλη πλευρά χρειάζεται να κατανοήσει τους κανόνες της οικογένειας όπως αυτοί τίθενται από τους γονείς. Φαίνεται ότι υπάρχει μια δυσκολία κι ενδεχομένως μια ασάφεια για το ποιοι κανόνες ισχύουν. Το αν εσείς κρίνετε ότι δεν είναι κατάλληλη ηλικία ή όχι σε αυτή την φάση είναι δύσκολο να το ακούσει η κόρη της. Αποφύγετε τις δογματικές απόψεις και συμπορευτείτε στα θέλω της αλλά θέτοντας κανόνες. Για παράδειγμα: μπορείς να βγαίνεις αλλά μόνο δύο φορές την εβδομάδα, μπορείς να χρησιμοποιήσεις μακιγιάζ αλλά διακριτικά ώστε να σε αναδεικνύει κτλ.. Επίσης συζητείστε μαζί της και προσπαθήστε να την ακούτε χωρίς να γίνεστε επικριτική ώστε να βελτιώσετε την επικοινωνία σας μαζί της. Αν οι εντάσεις κι ο θυμός εμπεριέχουν και λεκτική και σωματική βία καλό είναι να ζητήσετε πιο εξατομικευμένη συμβουλή από κάποιον ειδικό. Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, Βασιλική Βουρλιόγκα, Τμήμα Ψυχολογικής Υποστηρίξεως του Κέντρου μας