Ανακοινώσεις

Απαντήσεις σε ερωτήσεις γονέων και ειδικών VI

Ο σκοπός αυτής της διεύθυνσης είναι να φιλοξενήσει ερωτήσεις και δηλώσεις γονέων και ειδικών μαζί με τις απαντήσεις της διεπιστημονικής μας ομάδας. Οι ερωτήσεις αυτές έχουν αποσταλεί από γονείς και ειδικούς στην δ/νσή μας info@proseggisi.gr και έχουν απαντηθεί όλες με αποστολή προσωπικού μέιλ. Αποστέλλοντας το e-mail σημαίνει ότι ταυτόχρονα αποδέχεστε την ανώνυμη ανάρτηση της ερώτησης ώστε να βοηθηθούν και άλλοι γονείς και ειδικοί από τις απαντήσεις. Τα κείμενα είναι καλό να μην ξεπερνούν τις 300 λέξεις

Η σελίδα αυτή ανανεώνεται συνεχώς, οπότε είναι καλό εάν σας ενδιαφέρει να την επισκέπτεστε σε τακτά διαστήματα

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: Το κοριτσάκι είναι 8 χρόνων. Το πρόβλημα είναι ότι δεν τρέχει τόσο καλά όσο τα άλλα παιδιά και αυτό την στεναχωρεί. Όταν την κοροϊδεύουν γι αυτό , γίνεται ανταγωνιστική και την πιάνει δύσπνοια από το άγχος του ανταγωνισμού. Ευχαριστώ για το χρόνο σας.

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. Προφανώς η κόρη σας (θα σας υπενθυμίσουμε ότι είναι ένα ώριμο κορίτσι και όχι πια ένα απροστάτευτο «κοριτσάκι» όπως πολύ γλυκά και με μεγάλη αγάπη αναφέρετε) αντιμετωπίζει κάποια δυσκολία σε αυτό που οι ειδικοί ονομάζουμε «δυσκολίες αμφίπλευρου συντονισμού» ή αλλιώς «αναπτυξιακή διαταραχή του συντονισμού των κινήσεων». Αυτές οι δυσκολίες την καθιστούν αδύναμη να ανταγωνιστεί τους/τις συμμαθητές/τριες της και αυτό όπως αναφέρετε την αγχώνει σημαντικότατα και της δημιουργεί ψυχο-σωματικές δυσκολίες. Θα σας συστήναμε να προχωρούσατε σε μία αξιολόγηση του παιδιού σας από Εργοθεραπευτή, ώστε να διαπιστωθεί το βάθος των δυσκολιών της κόρης σας στον κινητικό της συντονισμό. Επιπρόσθετα πιθανά να χρειαστεί αξιολόγηση από Παιδοψυχολόγο για να διαπιστώσει τις δυσκολίες του παιδιού στην αυτοεικόνα και αυτοεκτίμησή του. Για τους παραπάνω λόγους, θα ήταν καλό η αξιολόγηση να γινόταν από κάποιο Κέντρο Ειδικών Παρεμβάσεων που συμπεριλαμβάνει σύνθετες ειδικότητες αξιολόγησης και πιθανής παρέμβασης. Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, Αλεξάνδρου Στράτος, Δ/ντής Προσέγγισης σε συνεργασία με το Τμήμα Ψυχολογικής Υποστηρίξεως του Κέντρου μας

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: Καλημέρα σας και συγχαρητήρια για το έργο σας! Διαβάζω πάντα τις απαντήσεις σας και με βοηθάνε πάρα πολύ. Να είστε καλά και να συνεχίζετε το όμορφο έργο σας. Θέλω να σας μιλήσω για τον δικό μου τον πιτσιρίκο. Είναι 4,5 των και πηγαίνει Προνήπιο. Η Νηπιαγωγός μας ζήτησε να κάνουμε μία Εργοθεραπευτική αξιολόγηση γιατί είναι πολύ αδέξιο παιδί, πίσω στη γραφή και με διάσπαση προσοχής. Η Εργοθεραπεύτρια που μας αξιολόγησε, μας είπε ότι το παιδί έχει δυσκολίες στο συντονισμό των κινήσεων και χρειάζεται Εργοθεραπεία. Υπάρχει όμως σοβαρή οικονομική δυσκολία και δυστυχώς αδυνατούμε αυτή τη στιγμή να ανταπεξέλθουμε σε θεραπευτικά προγράμματα. Τι κινδύνους μπορεί να αντιμετωπίσουμε στο Σχολείο αργότερα (στο Δημοτικό) εάν δεν κάνουμε Εργοθεραπεία;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας και για τα όμορφα λόγια σας. Η διάγνωση των δυσκολιών του «συντονισμού των κινήσεων» (όπως σας ανέφερε η συνάδελφος), σημαίνει ότι το παιδί αντιμετωπίζει δυσκολίες στην εκτέλεση αδρών και λεπτών κινήσεων που δεν οφείλονται σε χαμηλή γνωστική (νοητική) ικανότητα ή κάποια πρωτογενή νευρολογική δυσκολία, αλλά σε αμιγείς δυσκολίες στο συντονισμό της κίνησης. Οι κίνδυνοι στην μετέπειτα σχολική ένταξη εντοπίζονται στις πιθανότατες δυσκολίες στην γραφοκινητική επίδοση του παιδιού σας αλλά ταυτόχρονα και στο να αισθάνεται άνετα με το σώμα του και να μην έχει ανάγκη να κινείται στο κάθισμά του ή –στη χειρότερη των περιπτώσεων- να έχει την ανάγκη να σηκώνεται από το κάθισμά του (υπερκινητική εικόνα). Από την άλλη, τα διαγνωστικά του ICD-10 (επίσημου στην Ελλάδα διαγνωστικού εργαλείου), αναφέρει συχνότατες δυσκολίες στην οπτική αντίληψη και οπτοκίνηση. Στην περίπτωση που η συνάδελφος εντόπισε τέτοιες δυσκολίες, τότε το παιδί πιθανότατα θα δυσκολευτεί στην ανάγνωση και τη «στοίχιση» των αριθμών για τις μαθηματικές πράξεις. Από την άλλη, συχνότατα τα παιδιά με δυσκολίες κινητικού συντονισμού έχουν χαμηλή αυτό-εκτίμηση που δεν τα βοηθά να αισθανθούν ικανά σε δραστηριότητες αυτό-εξυπηρέτησης και αυτό-φροντίδας αλλά και συμμετοχικότητας με τους συμμαθητές τους. Κατανοώ τις οικονομικές σας δυσκολίες που αναφέρετε, αλλά η πρόληψη είναι καλύτερη της αντιμετώπισης. Τα ποσοστά να χρειαστεί το παιδί Εργοθεραπευτικής ενίσχυσης στο Δημοτικό είναι πολύ μεγάλα, και τότε δυστυχώς θα μιλάμε για αντιμετώπιση ήδη λανθασμένων προτύπων λειτουργίας. Θα σας ζητούσαμε επιπρόσθετα να διερευνήσετε τη δυνατότητα να καλυφθούν –μέρος ή όλες- οι συγκεκριμένες θεραπείες και από τον ΕΟΠΠΥ (με βάση τον κωδικό F.82). Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, Αλεξάνδρου Στράτος, Δ/ντής Προσέγγισης

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: Καλησπέρα σας, ο γιός μου ζητάει δικό του δωμάτιο άλλα εγώ δεν τον αφήνω από ποια ηλικία μπορεί να παιδί να κοιμάται στο δικό του δωμάτιο? 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. Ένα παιδί από την ηλικία των 8 μηνών –το αργότερο- πρέπει να κοιμάται στο δικό του δωμάτιο. Για να σας ζητάει το παιδί σας το δικό του δωμάτιο, σημαίνει ότι βρίσκεται στην ηλικία αιτήματος (>3 ετών). Θα σας συμβουλεύαμε λοιπόν αμεσότατα να ικανοποιήσετε την επιθυμία του! Το να κοιμάται ένα παιδί μόνο του στο δικό του δωμάτιο βοηθάει σημαντικότατα στην ψυχο-συναισθηματική του ωρίμανση. Αν σας δυσκολεύει κάτι σε αυτό, θα ήταν καλό να το συζητούσατε με έναν/μία Ψυχολόγο. Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, Αλεξάνδρου Στράτος, Δ/ντής Προσέγγισης σε συνεργασία με το Τμήμα Ψυχολογικής Υποστηρίξεως του Κέντρου μας

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: Καλημέρα σας… Είμαι μαμά 2 παιδιών 5.5 χρόνων και 2.5 το μικρό… αγοράκια και τα δυο… το πρόβλημα μου το αντιμετωπίζω με το μεγαλύτερο παιδί μου… άργησε να κόψει την πάνα του αλλά τα βραδινά ατυχήματα συνεχίζονται ακόμα και τώρα. Υπάρχουν μέρες η μάλλον νύχτες που για μια εβδομάδα να είναι στεγνός.. Μετά για μια εβδομάδα βρεγμένος..  Αυτό έχει αρχίσει να προκαλεί ένταση μεταξύ μας και τον έχω μαλώσει αρκετά ομολογώ, μιας και η υπομονή μου αρκετές φορές τελειώνει… του έχω στερήσει βόλτες, γλυκά ,το μισάωρο τηλεόρασης που δικαιούται αλλά τπτ.. τι μπορώ να κάνω;;; σκέφτηκα να του ξαναβάλω πάνα για το βράδυ μέχρι να ετοιμαστεί σωματικά…Εάν αυτό είναι το πρόβλημα.  αλλά δεν ξέρω. Πόσο Καλή είναι αυτή η ιδέα; θα τον βοηθήσω η θα το κάνω μεγαλύτερο το πρόβλημα; Γενικά ξεχνάει πολλά πράγματα και πρέπει μονίμως να του τα υπενθυμίζουμε…Και μικρότερος του υπενθύμισαν ότι πρέπει να πάει τουαλέτα μιας και όταν ήταν απορροφημένος με παιχνίδια..  βρεχόταν. Πρέπει να του λέμε κάθε μέρα τους κανόνες του σπιτιού π.χ. πρέπει να μαζέψεις το πρώτο επιτραπέζιο για να πάρεις το δεύτερο. Πρέπει να πλύνεις δόντια για πας για ύπνο κτλ. Αλλά αυτό που με προβληματίζει είναι ότι δεν έχει διαγνωστεί με διάσπαση… μικρότερος πέρασε από ψυχολόγο και μας το είχε αποκλείσει… Στο σχολείο που πάει νηπιαγωγείο η δασκάλα είναι και αυτή αρνητική στη διάσπαση… ότι δεν υπάρχει περίπτωση.. Μήπως δεν πρέπει να ανησυχώ;;; Μήπως ζητάω πολλά για την ηλικία του;; φταίει πιστεύετε κάτι άλλο ή το αναπτυξιακό κομμάτι της ηλικίας του είναι φυσιολογικό και δεν είναι ώριμος ακόμα για κάτι παραπάνω;;; σας ευχαριστώ πολύ εκ των προτέρων…

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. Στα 5,5 έτη αναμένεται ένα παιδί να έχει αποκτήσει ανεξάρτητο έλεγχο σφιγκτήρων τόσο στην ημερήσια αυτοεξυπηρέτηση, όσο και στη νυχτερινή. Πολλά παιδιά όμως για πολλαπλούς λόγους μπορεί να δυσκολευτούν στη νυχτερινή. Από αυτά που αναφέρετε όμως, ακόμη και στον ημερήσιο έλεγχο σφιγκτήρων, δυσκολεύεται το παιδί σας αν δεν του το υπενθυμίστε (κάτι που παραπέμπει σε πιθανή διάσπαση προσοχής ή χαμηλή ενδοδεκτική ενημερότητα). Θα παίξει σημαντικότατο ρόλο στην διερεύνηση των πιθανών δυσκολιών του παιδιού σας η άποψη της/του Νηπιαγωγού για τις συμπεριφορές του και την διαδικασία ελέγχου των σφιγκτήρων του στο Νηπιαγωγείο. Από την άλλη, με βάση τις αναφορές σας και τους προβληματισμούς σας εντοπίζονται τα εξής: (α). Οι  μέθοδοι αντιμετώπισης των «ατυχημάτων» του παιδιού με μακροπρόθεσμες «τιμωρίες» (ετεροχρονισμένες) είναι δυστυχώς ακραίες και δεν περιλαμβάνονται στα εγχειρίδια αντιμετώπισης αντίστοιχων δυσκολιών (πιθανά μάλιστα να ερεθίζουν –άθελά σας- και να αυξάνουν τις δυσκολίες του παιδιού) . (β). Οι απαιτήσεις σας σε αυτή την ηλικία για ανεξάρτητη αυτοδιαχείριση (πχ να πλένει τα δόντια του χωρίς τη δική σας υπενθύμιση) είναι συμβατές για παιδιά μεγαλύτερης ηλικίας. (γ). Το ότι αποκλείστηκε η διάσπαση προσοχής στο παιδί από Παιδοψυχολόγο και τις/τους εκπαιδευτικούς, δεν σημαίνει ότι δεν αντιμετωπίζει μία πιθανή Νευρο-αναπτυξιακή ή συναισθηματική δυσκολία. Θα σας προτείναμε να προχωρούσατε σε μία ουσιαστικότερη αξιολόγηση του παιδιού που θα περιλάμβανε: (1). Μία καλή λήψη ιστορικού του παιδιού μετά από συζήτησή σας με Παιδοψυχολόγο. (2). Μία εμπεριστατωμένη αξιολόγηση από Εργοθεραπευτή, Παιδοψυχολόγο και πιθανά Παιδοψυχίατρο και (3). Συνεργασία με την/τον εκπαιδευτικό του παιδιού στο Νηπιαγωγείο. Είναι εμφανές ότι έχετε προσπαθήσει για το παιδί σας, αλλά πιθανά όχι με τον κατάλληλο για το συγκεκριμένο παιδί τρόπο. Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, Αλεξάνδρου Στράτος, Δ/ντής Προσέγγισης σε συνεργασία με το Τμήμα Ψυχολογικής Υποστηρίξεως του Κέντρου μας

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: Καλησπέρα σας έχει γίνει εισαγωγή η αδερφή μου σε νοσοκομείο και έκανε χειρουργείο, το παιδί δεν έχει ενημερωθεί για την επέμβαση και είναι τεσσάρων ετών, περιμένει την μαμά του να επιστρέψει σπίτι αυτό όμως δεν θα συμβεί προς το παρόν, ποια είναι η συμβουλή σας τι θα μπορούσαμε να πούμε στην μικρή για να ηρεμήσει. 

Ευχαριστώ.

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. Στις καταστάσεις κατά τις οποίες ένας από τους 2 γονείς χρειάζεται εισαγωγή στο Νοσοκομείο –και εάν έχει ανακάμψει και στην εξωτερική εμφάνιση για μα μη σοκαριστεί το παιδί (πχ παραμόρφωση ή αδυναμία επικοινωνίας)- πηγαίνουμε το παιδί στο Νοσοκομείο να δει τη μητέρα του με χαμόγελο και ψυχραιμία ότι όλα θα πάνε καλά. Σε περίπτωση όμως δυσκολιών στην εξωτερική εμφάνιση της ασθενούς, εάν δύναται να του μιλάει στο τηλέφωνο, θα πρέπει να του δώσουμε αυτή την ευκαιρία να μιλάει με τη μαμά του 2-3 φορές την ημέρα με χαμόγελο και αισιότητα (δεν είναι κακό τα παιδιά να εκτίθενται στην δυσκολία υγείας με ενθάρρυνση όμως της ίασης). Εάν δεν μπορεί ούτε αυτό να γίνει, θα ήταν καλό να απευθυνθείτε και σε Ψυχολόγο Συμβουλευτικής.  Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία και σας ευχόμαστε σύντομη ίαση.

Με τιμή, Αλεξάνδρου Στράτος, Δ/ντής Προσέγγισης σε συνεργασία με το Τμήμα Ψυχολογικής Υποστηρίξεως του Κέντρου μας

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: Έχω 2 κοριτσάκια τα οποία είναι δίδυμα αλλά από διαφορετικό σάκο η μία από τις δύο λόγο το ότι ήθελα μια βδομάδα να μπω στον 9 ο μήνα ήθελε να συμπληρώσει τα κιλά της οπότε μπήκε στην θερμοκοιτίδα για καμιά 10 αριά ημέρες όταν την έφερα σπίτι από τον 4 ο μήνα διαπιστώθηκε πως έχει μια κλήση το κεφάλι της είτε από αριστερά η από δεξιά κράταγε μέρες αυτό έστρωνε και μέρα πάλι το ίδιο έφτασε 8 μηνών και εκεί σε κάθε κλήση του κεφαλιού ξεκίνησαν και εμετοί μου είπαν ότι είναι ραιβόκρανο καλοήθης και ότι μεγάλο όντας θα το ξεπεράσει πριν κάνα 7 μηνο κάναμε και αξονική εγκεφάλου η οποία μας είπαν ότι είναι καθαρή το μόνο που προέκυψε είναι και θυρεοειδής για τον οποίο ξεκίνησα να της δίνω χάπι. το προηγούμενο πρόβλημα ωστόσο συνεχίζει την τελευταία φορά που τις είδε Παιδονευρολόγο μου είπε ότι ανήσυχη περισσότερο το ότι 2μισι ετών δεν μιλάνε και λένε μόνο 5 λέξεις και μαμά δεν έχουν πολύ καιρό που ξεκίνησαν να το λένε  μου είπε να τις δει λογοθεραπευτής  τις πήγα ο λογοθεραπευτής δεν τις αναλαμβάνει και δεν έδειξε να ανησυχεί κιόλας το μόνο που είπε ότι αν ανησυχώ εγώ σαν μητέρα και επειδή ξεκίνησαν οι ανησυχίες μετά την κουβέντα με τον Παιδονευρολόγο να τις πάω σε Αναπτυξιολόγο από την μεριά της παιδιάτρου μου πάλι δεν έχω δει να ανησυχεί και αυτή απλά μου είπε αν σου το είπε ο Παιδονευρολόγο κάνε το να σου φύγει η ιδέα αυτή δηλαδή δεν πιστεύει ότι υπάρχει κάποιο πρόβλημα  δεν ξέρω πλέον τι να κάνω από την μια δεν έχω βγάλει άκρη με τους Εμετούς και την κλήση του κεφαλιού αυτό συμβαίνει σχεδόν κάθε μήνα και κρατάει 12 Ώρο και μετά όλα οκ από την άλλη δεν ξεκίνησαν να μιλάνε καταλαβαίνουν ωστόσο τα πάντα και αν ζητήσω κάτι θα μου το φέρουν αλλά αγχώνομαι και με αυτό όσο περνάει ο καιρός  έχω ταλαιπωρηθεί πάρα πολύ γιατί τυχαίνει να ήμαστε από ….. (αναφέρεται η πόλη) και εκεί δεν υπάρχει τίποτα από γιατρούς οπότε ήμασταν στη ….. (αναφέρεται η πόλη) που υπήρχε και το ιστορικό λόγω της θερμοκοιτίδας και το τελευταίο διάστημα είμαστε πέρα δώθε Αθήνα γιατί εκεί έγινε αξονική και εκεί ανακαλύφθηκε και ο θυρεοειδής τι άλλο μπορώ να κάνω να τις οπωσδήποτε σε Αναπτυξιολόγο και όσο αφορά το πρώτο πρόβλημα μήπως να κάνω και μαγνητική  από την Αθήνα δεν με άφησαν να την κάνω πάντως γιατί από την στιγμή που η αξονική είναι καθαρή δεν χρειάζεται εγώ τι να κάνω πλέον δεν ξέρω 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. Καταλαβαίνουμε τους φόβους σας αφού πραγματικά το παιδί ταλαιπωρείται από τη γέννα του ακόμα (θερμοκοιτίδα) και δεν λαμβάνει καλά τις ψυχοκινητικές εμπειρίες λόγω του ραιβόκρανου αλλά και της οργανικής απορρύθμισής του (τόσο έμετοι όσο και ο θυρεοειδής). Θα σας συστήναμε μία σφαιρική αξιολόγηση (είτε στην Αθήνα είτε στη ……. <αναφορά πόλης>) που θα περιλάμβανε έναν συντονισμό Παιδο- νευρολογικής (πιθανά 2ης γνώμης), Παιδο – Αναπτυξιακής και ταυτόχρονα Εργοθεραπευτικής και Λογοθεραπευτικής γνωμάτευσης. Με βάση αυτά που αναφέρετε, κατά τη γνώμη μας χρειάζεται Εργοθεραπευτική και Λογοθεραπευτική υποστήριξη, αφού όμως πρώτα ολοκληρωθεί η αξιολόγηση. Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, Αλεξάνδρου Στράτος, Δ/ντής Προσέγγισης

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: Για σας και συγχαρητήρια είναι πολύ σπουδαίο να δίνετε ιδιαίτερη προσοχή στις ερωτήσεις μας έχω μια περίπτωση με τον Γιό μου είναι 15 χρόνων έχει μια σχέση με μια κοπέλα που είναι 13 χρόνων και θέλει να εγκατάλειψη τους Γονείς της και να ζήσει με τον γιο μου άλλα χωρίς την έγκρισή τον κηδεμόνα φοβάμαι πιες συνεπείς μπορείς να έχω εδω στην Γερμανία εγώ προσωπικά δεν έχω πρόβλημα άλλα το ερώτημα  είναι  και από το κράτος η την οικογένεια της πιες αντιδράσεις θα Υπάρχει. Ευχαριστώ εκ τον προτέρων 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. Νομίζουμε ότι η ερώτηση σας έχει απάντηση σε δύο σκέλη: στο πρώτο σκέλος θεωρούμε ότι  το θέμα είναι καθαρά νομικό στο οποίο δεν γνωρίζουμε να σας απαντήσουμε. Το δεύτερο σκέλος αφορά στο να αναρωτηθείτε στο κατά πόσον μια σχέση ερωτική ανάμεσα σε δύο ανήλικους , σε μια ηλικία ακατάλληλη ώστε να αποφασίσουν για τόσο σημαντικά θέματα όπως η συμβίωση είναι εφικτό ή όχι. Καλό θα ήταν να επικοινωνήσετε με τον γιο σας τόσο τις ενδεχόμενες νομικές συνέπειες όσο και το κατά πόσο εσείς το θεωρείτε ηθικά συναισθηματικά αλλά και σε επίπεδο συνεχούς και σωστής διαπαιδαγώγησης εφικτό το ενδεχόμενο της συμβίωσης. Πέραν λοιπόν του νομικού ζητήματος σε επίπεδο ωριμότητας συναισθηματικής θεωρούμε ότι δεν είναι τα παιδιά σε αυτή την ηλικία έτοιμα να ανταπεξέλθουν ορθά τόσο ως προς την απόφαση όσο και ως προς την σταθερότητα μιας τέτοιας απόφασης. Όσο για τα νομικά νομίζουμε ότι τουλάχιστον στην Ελλάδα χωρίς εισαγγελική απόφαση αυτό θα ήταν ανέφικτο!! Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, Βουρλιόγκα Βασιλική, Τμήμα Ψυχολογικής Υποστηρίξεως του Κέντρου μας

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: Καλησπέρα θέλω να σας ρωτήσω για κάτι που με προβληματίζει δεν ξέρω αν είναι φυσιολογικό η φάση που θα περάσει έχω ένα γιο 2 χρόνων ο κύριος φροντιστής του είμαι εγώ ποτέ δεν τον έχω αφήσει πουθενά είμαστε όλη μέρα μαζί έχει λίγο καιρό ο μικρός δείχνει προτίμηση στη γιαγιά του όποτε είναι παρούσα εμένα με διώχνει ο μικρός και θέλει όλα μαζί της να τα κάνει όταν θα φύγει κλαίει από πίσω της μετά από λίγο ξεχνιέται κ είναι κολλημένος πάλι πάνω μου είναι φυσιολογικό αυτό?

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. Κάτι «μάγεψε» το παιδί σας από αυτά που του δίνει η γιαγιά. Για κάποιους λόγους έχει γίνει πολύ στενό του άτομο με το οποίο περνάει υπέροχα (σε αντίθεση με εσάς που πιθανά ζητάτε ως γονέας μία δόμηση που η γιαγιά δεν τη ζητάει). Συντονιστείτε με αυτά που κάνει η γιαγιά με το παιδί σας (στο μέτρο του δυνατού), αλλά να γνωρίζετε ότι θεωρείται απόλυτα φυσιολογική η μεγάλη προσκόλληση του παιδιού σε έναν φροντιστή του. Απλά εξετάστε μήπως είστε υπερβολικά δομική με το παιδί σας και δεν του προσφέρετε –άθελά σας- ευκαιρίες να παίξει μαζί σας ανέμελα ή γενικώς χρόνο. Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, Αλεξάνδρου Στράτος, Δ/ντής Προσέγγισης σε συνεργασία με το Τμήμα Ψυχολογικής Υποστηρίξεως του Κέντρου μας

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: Γεια σας. Η βασική μου ανησυχία για μωρό που έχει κλείσει τους 7 μήνες είναι ότι δεν βαβίζει, δηλαδή λέει μόνο φωνήεντα και κυρίως το αααα. Επίσης δεν φαίνεται να απαντάει όταν κάνει και ο ενήλικας κάποιες φωνές. Ωστόσο πειραματίζεται με τη φωνή του, πχ. βγάζει τσιρίδες. Έχει καλή βλεμματική επαφή, γυρίζει το κεφάλι του στους ανθρώπινους ήχους πάντα, γυρίζει το κεφάλι στις ανθρώπινες κινήσεις πάντα, χαμογελάει όταν του χαμογελάς και γελάει με την καρδιά του. Τρώει εύκολα καινούργιες γεύσεις και κοιμάται πολύ εύκολα. Ο παιδίατρος μου είπε να μην ανησυχώ, από τη στιγμή που το μωρό έχει βλεμματική επαφή και χαμογελάει στα χαμόγελα και στα αστεία. Ευχαριστώ προκαταβολικά για τις συμβουλές.

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. Αρχικά, με βάση αυτά που αναφέρετε, θα συμφωνήσουμε με την Παιδίατρο που παρακολουθεί το παιδί σας. Είναι πάρα πολύ βασικό να διαντιδρά και να γελά με αυτή τη διαντίδραση το μωρό σας. Μπορείτε να το ενθαρρύνετε να μιμηθεί τα βαβίσματα που παράγετε, αλλά χωρίς καμία πίεση. Δεν εμφανίζονται -με βάση τις αναφορές σας- σημαντικές δυσκολίες στην ψυχοκινητική εξέλιξη του παιδιού που θα έπρεπε να αξιολογηθεί από κάποιον Παιδίατρο Αναπτυξιολόγο. Θα αναμένετε να εμφανίσει οργανωμένο μπουσούλημα και να περπατήσει πρώτα το παιδί σας (στην ηλικία των 12-14 μηνών) για να ζητήσετε πιθανά κάποια περαιτέρω αξιολόγηση εάν παραμένει κάποια δυσκολία. Μέχρι τότε, προσφέρετέ του απλόχερα την αγάπη και τη χαρά σας στη διαντίδραση σας και τη συμμετοχή σας στο παιχνίδι του. Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, Αλεξάνδρου Στράτος, Δ/ντής Προσέγγισης

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: Καλησπέρα έχω ένα κοριτσάκι 20 μηνών! Έχω προβληματιστεί με το παιδικό σταθμό! Γενικά είναι ένα παιδί κοινωνικό και στη παιδική χαρά παίζει με αλλά παιδιά αλλά έχει δείξει ορισμένες φορές ότι δε θέλει να μοιραστεί τα παιχνίδια της! Είναι φορές κυρίως παλιότερα που μας έχει σπρώξει και μας σαν γονείς αν δε γίνει το δικό της και ένα διάστημα δάγκωνε! Το πρόβλημα είναι ότι κάποιες φορές που τη παίρνω από το παιδικό μπορεί να έχει κάποια μελανιά η κάποια γρατζουνιά. Συνήθως όχι κάτι σοβαρό αλλά όταν ρωτάω πως έγινε πάντα το έκανε μόνη της ή το είχε από πριν τη πάω και πάντα μου αλλάζουν κουβέντα και μου λένε για τη συμπεριφορά της ότι δηλαδή είναι επιθετική στα άλλα παιδιά! Έχω προβληματιστεί με το τρόπο που συμπεριφέρονται στο παιδί γιατί έχω δει συμπεριφορές που δε μου αρέσουν! Θα ήθελα τη γνώμη σας πώς να το διαχειριστώ! Ευχαριστώ πολύ

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. Ένα παιδί 20 μηνών σαφώς και δεν γνωρίζει και επιθυμεί να μοιράζεται τα παιχνίδια το. Από την άλλη όμως δεν είναι συμβατό να αντιστέκεται με επιθετικότητα για αυτή τη συνθήκη. Θα ας προτείναμε να γινόταν μία αξιολόγηση από Παιδίατρο Αναπτυξιολόγο ή Εργοθεραπευτή, που μέσω ερωτηματολογίων και εξέτασης θα σας ενημέρωναν για τις πιθανές δυσκολίες που οδηγούν το παιδί σας σε αυτές τις συμπεριφορές. Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, Αλεξάνδρου Στράτος, Δ/ντής Προσέγγισης

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: Γεια σας, Συγχαρητήρια για τη δουλειά και το έργο σας! Είμαι εκπαιδευτικός ειδικής αγωγής . Θα ήθελα τη βοήθεια σας σχετικά με τους μαθητές που έχουν διαφορετική συμπεριφορά σε ομαδικά περιβάλλοντα  από αυτά των ατομικών . Γιατί ένα παιδί ‘πειθαρχεί ‘περισσότερο σε  ατομικό επίπεδο (δηλαδή σε αίθουσα μόνο με εκπαιδευτή και το ίδιο )ενώ σε ομαδικό επίπεδο μπορεί να ενοχλεί τους γύρω του ,να μην υπακούει στους κανόνες κτλ; Πως μπορούμε να ενσωματώσουμε το παιδί αυτό με τα υπόλοιπα και να μειώσουμε τέτοιες συμπεριφορές ; Σας Ευχαριστώ πολύ !!

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. Όλοι οι άνθρωποι έχουμε διαφορετική συμπεριφορά όταν βρισκόμαστε σε μία δυαδική κατάσταση από ότι εάν βρισκόμαστε σε μία ομάδα. Το ίδιο συμβαίνει και με τα παιδιά που αντιμετωπίζουν κάποια αναπτυξιακή δυσκολία (μαθησιακές δυσκολίες, υπερκινητικότητα, διαταραχές αυτιστικού φάσματος κλπ). Είναι διαφορετικό το περιβάλλον ομάδας, αφού έχει αυξημένη αισθητηριακή πληροφόρηση (που ενοχλεί ή προκαλεί από την άλλη τον μαθητή), αλλά και κοινωνικές απαιτήσεις και ερεθισμούς. Το παιδί μέσα στο ομαδικό πλαίσιο αισθάνεται από τη μία λιγότερο ελεγχόμενο από τον ενήλικα, αλλά και από την άλλη πιο νευρικό (αυξημένο στρες). Ο στόχος λοιπόν είναι αρχικά να εντοπιστούν οι εξατομικευμένες δυσκολίες και ανάγκες του μαθητή, το μαθησιακό του στυλ, οι αισθητηριακές και κοινωνικές του ιδιαιτερότητες και να γίνει σταδιακή ένταξη στην ομάδα μέσω των τεχνικών που έχουμε βρει σε ατομικό επίπεδο. Για το λόγο αυτό, πολλοί μαθητές με ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες, θα χρειαστούν παράλληλη στήριξη για την τμηματική τους ένταξη. Οι Εργοθεραπευτές φτιάχνουμε συχνά «αισθητηριακές δίαιτες» για να καλύπτονται οι αισθητηριακές ιδιαιτερότητες του μαθητή. Επίσης βοηθούν τα συστήματα δομημένης εκπαίδευσης (βασισμένες στις αρχές του TEACCH) αλλά και Γνωσιακές – Συμπεριφοριστικές τεχνικές (όπως τα Social Stories). Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, Αλεξάνδρου Στράτος, Δ/ντής Προσέγγισης

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: Γεια σας. Έχω ένα κοριτσάκι 19 μηνών κάνει στις 11 Μαρτίου και ανησυχώ γιατί δεν έχω δει ανάπτυξη ίδια με τα αλλά παιδιά της ηλικίας της. Μόνο χαμογελάει δεν γελάει με ήχο απλά χαμογελά συνέχεια.  Δεν λέει καμία λέξη ούτε μαμά ούτε καν μπαμπαδιζει στην ουσία δεν ακούγεται καν η φωνούλα της ούτε καν για να κλάψει σαν παράπονο. Κλάψει μόνο αν πονάει όχι παραπονιάρικα ούτε καν γκρινιάζει όσο και να την αφήσεις κάπου. Ξεκίνησε πριν λίγο καιρό να κάνει Γεια σου με το χέρι και τώρα ούτε αυτό κάνει πια ούτε δείχνει με το δάχτυλο. Δεν περπατάει ανεξάρτητα θέλει η να κρατιέται από το τραπέζι η να την κρατάς και με τα 2 της χέρια αν της κρατάς μόνο το ένα χέρι δεν κάνει ούτε βήμα κα8εται κάτω κατευθείαν αν της τα κρατάς και τα 2 περπατάει για όσο την κρατάς. Είναι πολύ αγαπησιάρα και χαρούμενη. Με ανησυχούν πολύ Αυτά τα σημάδια σας παρακαλώ βοηθήσετε  με. Με Σεβασμό

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. Με βάση τις αναφορές σας, το παιδί έχει εμφανώς καθυστερήσει στους ψυχοκινητικούς του δείκτες (τόσο κινητικούς, όσο και επικοινωνιακούς). Θα θέλαμε να το συζητούσατε με τον/την Παιδίατρο που παρακολουθεί το παιδί αλλά θα χρειαστεί όπως φαίνεται αξιολόγηση από Αναπτυξιακή Παιδίατρο, Φυσικοθεραπευτή, Εργοθεραπευτή και Λογοθεραπευτή όπου μέσω ερωτηματολογίων και εξέτασης θα σας ενημέρωναν για τους λόγους που εμφανίζεται αυτή η καθυστέρηση και πώς θα μπορούσε να βοηθηθεί το παιδί σας. Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, Αλεξάνδρου Στράτος, Δ/ντής Προσέγγισης

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: Έχω δύο παιδιά εφτά μισή και έξι χρόνων ,πρώτη και δευτέρα δημοτικού. Η μικρή θέλει στα διαλείμματα να είναι πάντα με την αδερφή της όχι απαραίτητα να παίζει μαζί της αρκεί να ναι εκεί που είναι η αδελφή της πράγμα που δικαιολογημένα φέρνει την αντίδραση της αδελφή της η οποία προκαλεί τρομερό άγχος στην μικρή που παραλές τις προσπάθειες δεν παίζει με κάποια άλλα παιδιά και κάθε πρωί κλαίει και δεν θέλει να πάει σχολείο. Πώς μπορεί να αντιμετωπιστεί αυτό. Σημειωτέον ότι σε κάποια πολύ δύσκολη φάση οικογενειακή τα δύο παιδιά δέθηκαν ακόμα πιο πολύ κι έφεραν πιο πολύ εξάρτηση μεταξύ τους

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. Είναι συχνό φαινόμενο το μικρότερο παιδί στο Σχολείο να θέλει να κάνει παρέα με την αδελφή του (ιδίως όταν -όπως αναφέρετε- είναι πολύ δεμένες). Αυτό απλά που προβληματίζει, είναι γιατί η μικρή δεν έχει κάνει παρέες. Εδώ παίζει ρόλο αν είχε παρέες την περσινή χρονιά που βρισκόταν στο Νηπιαγωγείο, ενώ η αδελφή της ήταν στο Δημοτικό. Και αν ναι, γιατί δεν προσανατολίζεται σε αυτές τις παρέες τώρα. Είναι εμφανές ότι η μικρή σας κόρη δυσκολεύεται να κοινωνικοποιηθεί στην Τάξη της με τους συμμαθητές της. Είναι κάτι που θα ήταν καλό αρχικά να το συζητούσατε με την εκπαιδευτικό της (αν το παιδί συμμετέχει εντός της Τάξης στα μαθήματα -και σε άλλους ρόλους- και εάν μπορεί να προσανατολίσει κάποιους συμμαθητές της στη μικρή). Επίσης θα ήταν καλό να ρωτήσετε την εκπαιδευτικό εάν κρίνει ότι συντρέχει κάποιος λόγος να ζητούσατε τη βοήθεια Ψυχολόγου (λόγω του ότι το άγχος της μικρής αρχίζει και γίνεται δυσλειτουργικό). Εσείς απλά μην πιέσετε τις καταστάσεις. Είναι καλό τα 2 αδέλφια -αφού είναι και δεμένα μεταξύ τους- να τα βρουν μόνα τους χωρίς κάποια «θεαματική» δική σας παρέμβαση ή διαιτησία. Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, Αλεξάνδρου Στράτος, Δ/ντής Προσέγγισης σε συνεργασία με το Τμήμα Ψυχολογικής Υποστηρίξεως του Κέντρου μας

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: Σας συγχαίρω  για την δουλειά σας. Θέλω να σας πω τι με προβληματίζει με το παιδί μου για να με βοηθήσετε. Έχω ένα αγοράκι 3μιση χρόνων και ένα μωράκι 40 ημερών. Με το πρώτο μου παιδί αντιμετώπιζα προβλήματα από μωρό πάντα έλεγε πάντα γκρίνιαζε γενικά ήταν και είναι  ένα ζωηρό παιδί. Πίστευα πως καθώς θα μεγαλώσει θα καταλαβαίνει και αυτό θα άλλαζε αλλά όχι αντίθετα γίνεται χειρότερο. Γκρίνια όλη μέρα κάθε μέρα και μόλις πάρει η κάνει αυτό που θέλει γκρίνια για το επόμενο τίποτα δεν τον ευχαριστεί τίποτα δεν εκτιμά όλα τα καταστρέφει γενικά του αρέσει να προκαλεί καταστροφή όπου και να είναι και καταστρέφει κ τα νεύρα  μου μαζί γιατί καμία τιμωρία δεν μπορεί να τον συνετίσει. Στο σπίτι φωνάζει ουρλιάζει να περάσει το δικό του όλη μέρα αυτό και το ίδιο κ έξω ούτε ντροπή ούτε φόβο έχει. Έχει 2 μήνες που πάει παιδικό και εκεί πάλι προβλήματα δημιουργεί  αλλά  όχι τόσα όσο στο σπίτι. Ενώ από μωρό έκανε τα πάντα πριν την ηλικία του και καμάρωνα που το μωρό μου ήταν πάντα ένα βήμα μπροστά τώρα νιώθω ότι κάτι Έχω κάνει λάθος και  δεν ξέρω πώς να το διορθώσω. Όλη μέρα είναι σε υπερένταση να φωνάξει να κλάψει και μην πω σε κάτι ΜΗ εκεί θα κλαίει ώρες να το κάνει. Δεν ζηλεύει  με τον μικρό γενικά δεν τον νοιάζει τίποτα κ κανείς παρά μόνο να περνά πάντα το δικό του. Όπου ζητάει πάντα όλα όσα είναι στον απαγορευτικό κατάλογο. Ζούμε  Αγγλία τον τελευταίο χρόνο την γλώσσα δεν την ξέρω και εδώ το σύστημα με τους γιατρούς είναι διαφορετικό. Θα ήθελα σας παρακαλώ αν γίνεται να μου υποδείξετε τρόπους και μεθόδους πώς να διορθώσω όλη αυτή την κατάσταση. Τι συμπεριφορά πρέπει να Έχω για να αλλάξει? Χάνω τον έλεγχο σας παρακαλώ βοηθήστε  με με τις γνώσεις σας.

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. Όπως αναφέρετε και έχετε διαπιστώσει, έχετε ένα παιδί το οποίο γεννήθηκε πολύ νευρικό με δυσκολίες στη ρύθμιση και αυτορρύθμιση του. Αυτό -με βάση τα λεγόμενά σας- δεν έχει επηρεάσει το γνωστικό / μαθησιακό του δυναμικό, αλλά τη συμπεριφορά του σε εντονότατο βαθμό. Οι λόγοι μπορεί να είναι πολλοί: Μπορεί το παιδί να έχει δυσκολίες στην αισθητηριακή του ρύθμιση και αυτό να βομβαρδίζει συνεχώς τη διέγερσή του, μπορεί από την άλλη να έχει μία πρώιμη εικόνα διάσπασης προσοχής και υπερκινητικότητας, να έχει κάποιες δυσκολίες στην κοινωνική σκέψη (επειδή δυσκολεύεται να συμμετάσχει με τον αδελφό του), να έχει «φουντώσει» τις συμπεριφορές του εξαιτίας της έλευσης του αδελφού στο σπίτι (μετά και από την παρατεταμένη περίοδο της εγκυμοσύνης σας), να έχει μάθει να συμπεριφέρεται με αυτό τον τρόπο γιατί γνωρίζει μόνο αυτόν για να ικανοποιεί τις ανάγκες του (επικοινωνιακή δυσκολία) ή έναν συνδυασμό όλων των παραπάνω. Όταν διαπιστώνουμε ότι ένα παιδί λειτουργεί με τόση ταραχή και δυσκολεύεται να ηρεμήσει, κάνουμε μία συνδυαστική αξιολόγηση με Παιδοψυχίατρο (ή Παιδίατρο Αναπτυξιολόγο), μαζί με Εργοθεραπευτή και Λογοθεραπευτή. Δεν μπορούμε να σας δώσουμε δυστυχώς κάποια «μαγική συνταγή» αν δεν διαπιστωθούν οι υποκείμενες αυτών των συμπεριφορών δυσκολίες. Κατανοούμε τις ιδιαιτερότητες του Αγγλικού συστήματος, αλλά δυστυχώς αυτό που σας αναφέρουμε μοιάζει να είναι μονόδρομος. Θα ήταν καλό να το συζητούσατε και με τη Νηπιαγωγό του παιδιού σας για να σας διευκολύνει, αλλά να σας πει και τη γνώμη της. Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, Αλεξάνδρου Στράτος, Δ/ντής Προσέγγισης σε συνεργασία με το Τμήμα Ψυχολογικής Υποστηρίξεως του Κέντρου μας

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: Καλησπέρα σας και σας ευχαριστώ εκ των προτέρων για το χρόνο σας. Έχω ένα κοριτσάκι 6 ετών, φέτος τελειώνει το νηπιαγωγείο. Είναι ώριμη, συνεννοήσιμη και οι δασκάλες της μου λένε τα καλύτερα, τόσο του σχολείου όσο και των δραστηριοτήτων. Τον τελευταίο χρόνο βλέπω ότι έχει την τάση να είναι σε όλα τέλεια και πως νιώθει ότι πρέπει να με κρατάει ευχαριστημένη, ενώ δεν της έχουμε καλλιεργήσει κάτι τέτοιο από το σπίτι. Έχω την αίσθηση όμως ότι αυτό της προκαλεί άγχος. Εδώ και μήνες στη βραδινή ρουτίνα που ακλουθούμε πριν τον ύπνο κάνει τις ίδιες ερωτήσεις, πχ ενώ είναι αναμμένο το φωτάκι νυκτός ανασηκώνεται να το δει και ρωτάει «είναι αναμμένο»? η όταν της δένω τα μαλλιά για τον ύπνο, πάντα θα ρωτήσει «3 φορές γύρισες το λαστιχάκι»? Στην ουσία δεν περιμένει απάντηση, τα λέει για να τα πει. Τέλη Αυγούστου είχε πάθει μια ουρολοίμωξη, κάναμε την αγωγή και πέρασε όμως από τότε της έχει μείνει η συνήθεια και ενώ κάνει τσίσα πριν ξαπλώσει, μετά από 5 λεπτά ξανασηκώνεται λέγοντας πως έχει τσίσα, πηγαίνει, φυσικά δεν έχει, επιστρέφει στο κρεβάτι της και κοιμάται. Αυτό κάθε βράδυ, ενώ της λέμε ότι δεν έχει τσισα, επιμένει να σηκωθεί. Αν δεν σηκωθεί να το τσεκάρει ότι όντως δεν έχει τσισα, δεν μπορεί να κοιμηθεί. Αυτό είναι που με ανησυχεί. Σκέφτηκα να πάμε σε Παιδονευρολόγο μήπως όντως έχει κάποιο θέμα άλλα είμαι σίγουρη ότι είναι ψυχολογικό το θέμα. Να σημειώσω ότι όταν ήταν 3 ετών απέκτησε αδερφούλα και 6 μήνες μετά την έλευση της αδερφούλας της άρχισε να τρώει τα νύχια της, συνήθεια που εξακολουθεί να έχει έως σήμερα παρά τις προσπάθειες μας να την κόψει. Να επισκεφτούμε παιδοψυχίατρο;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. Έχετε ένα παιδί που αναφέρετε ότι οι εκπαιδευτικοί στο Σχολείο αλλά και στις δραστηριότητες που πηγαίνει είναι ικανοποιημένοι. Άρα οι δυσκολίες του παιδιού δεν πηγάζουν από κάποιες δυσκολίες στην κοινωνική της σκέψη. Από την άλλη όμως, αναφέρεστε σε ένα παιδί που εμφανίζει άγχος (το οποίο πιθανά να είναι και έντονο) με κάποιες -κάποιου βαθμού- εμμονικές σκέψεις που τη βασανίζουν, ταυτόχρονα με μία ανάγκη να σας έχει ικανοποιημένη σαν μητέρα. Σαφώς και θα σας προτείναμε να γινόταν μία αξιολόγηση της μικρής από Παιδοψυχίατρο, αφού πρώτα του/της δίνατε ένα αναλυτικότερο ιστορικό για τους μηχανισμούς λειτουργίας της στο σπίτι. Είναι άδικο να βασανίζεται σε αυτή την ηλικία και η δυσκολία μπορεί να είναι απλή στην επίλυσή της.  Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, το Τμήμα Ψυχολογικής Υποστηρίξεως του Κέντρου μας

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: Καλησπέρα σας! Έχω 2 παιδιά, το ένα ηλικίας 6 1/2 χρονών και το κοριτσάκι είναι 2 ετών. Ο γιος μου φοιτά στη Α’ Δημοτικού όπου η δασκάλα μας έχει ενημερώσει για προκλητική συμπεριφορά απέναντι της καθώς και επιθετική συμπεριφορά προς τους συμμαθητές του. Μαθησιακά δεν αντιμετωπίζει κάποιο θέμα και σύμφωνα με εκείνη δεν εκτιμά ότι έχει υπερκινητικότητα μέσα στη τάξη. Μετά από προτροπή δική της αλλά και της δασκάλας που είχε στο Νηπιαγωγείο, απευθυνθήκαμε αρχικά σε Ιατροπαιδαγωγικό Ινστιτούτο (όσο ήταν ακόμα στο Νηπιαγωγείο)  και φέτος στο ΚΕΣΥ. Από τις αξιολογήσεις δεν προέκυψε ότι υπάρχει κάποιο πρόβλημα με το παιδί και θα πρέπει η προσέγγιση και των γονέων αλλά και των εκπαιδευτικών να είναι προσαρμοσμένη στα δικά του μέτρα. Ιδίως από το ΚΕΣΥ αναφέρθηκαν για ένα έξυπνο παιδί, το οποίο παρουσιάζει ήπιες δυσκολίες στη κοινωνική συνδιαλλαγή. Συγκεκριμένα ο Γενικός Δείκτης Νοημοσύνης του κυμαίνεται σε υψηλά επίπεδα, στην Λεκτική του Νοημοσύνη ότι είναι πιο χαμηλά στην αφαιρετική του λογική και στη Πρακτική Νοημοσύνη ότι η γραφοκινητική του ικανότητα καθώς και η ψυχοκινητική του ταχύτητα είναι πιο χαμηλά από τον δικό του μέσο όρο. Από εκπαιδευτικής άποψης κρίθηκαν όλα καλά σύμφωνα με την ηλικία του, μόνο ότι κάποιες φορές λειτουργούσε παρορμητικά δηλ. βιαζόταν να εμπλακεί σε κάποια δοκιμασία χωρίς να ακούσει όλες τις οδηγίες. Σύμφωνα με τα παραπάνω μας συνέστησαν να μπει στο τμήμα ένταξης του σχολείου καθώς και να γίνει περαιτέρω παιδοψυχιατρική αξιολόγηση και παρακολούθηση των δυσκολιών του. Κατά τη γνώμη σας που θα πρέπει να απευθυνθούμε για να μπορέσουμε να βοηθήσουμε τον μικρό μας? Ευχαριστώ εκ των προτέρων για τον χρόνο σας.

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. με βάση αυτά που σας είπαν και που αναφέρετε, το παιδί σας αντιμετωπίζει κάποια δυσκολία στη διαχείριση του συναισθήματος και την κοινωνική συναλλαγή. Αυτό δείχνει να δυσκολεύει τη σχολική ένταξη του παιδιού από τη μία, αλλά και από την άλλη την κοινωνική του επικοινωνιακότητα. Κρίνουμε πως καλώς ζητήθηκε Παιδοψυχιατρική εκτίμηση και παρακολούθηση του παιδιού σας για να διαπιστωθεί εάν θα χρειαζόταν κάποια ειδική θεραπευτική παρέμβαση (Ψυχοπαιδαγωγικό ή Εργοθεραπεία). Αυτό μπορεί να γίνει είτε σε Ιδιωτικό Κέντρο ή Ιατρείο, είτε στο Δημόσιο φορέα. Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, Αλεξάνδρου Στράτος, Δ/ντής Προσέγγισης σε συνεργασία με το Τμήμα Ψυχολογικής Υποστηρίξεως του Κέντρου μας

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: Γεια σας μπράβο για την σελίδα σας Θα ήθελα να ρωτήσω η ανιψιά μου είναι 3 χρονών και ακόμα δεν λέει 3 λέξεις μαζί να ζητήσει δηλ πχ ( μαμά θέλω γάλα)    δεν έλεγε λέξεις πολλές δεν γυρνούσε στο όνομα της εδώ και 3.5 μήνες έκανε Εργοθεραπεία και τώρα έχει περίπου ένα μήνα που κάνει και Λογοθεραπεία μεγάλες διάφορες 60 % άλλο παιδί αλλά δεν λέει ακόμα ( μαμά θέλω γάλα ) και αγχωνόμαστε θα το πει κάποια στιγμή η έχει κάποιο πρόβλημα. Ευχαριστώ.

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. Από ότι διαπιστώνετε, το παιδί εξελίσσεται με τα προγράμματα Εργοθεραπείας (που προφανώς εφαρμόζονται για την ενίσχυση της οργάνωσης του παιδιού και της κινητικής του ωρίμανσης και πραξιακής τοποθέτησής του σε απαιτήσεις) και Λογοθεραπείας. Δεν αναφέρετε κάποιο πιθανά ανησυχητικό στοιχείο στο παιδί. Φυσικά μπορείτε να μοιραστείτε αυτές τις ανησυχίες σας και με τη θεραπευτική ομάδα του παιδιού σας ή την Ιατρική Ειδικότητα που το παρακολουθεί (στην προκειμένη περίπτωση βοηθά να παρακολουθεί το παιδί Παιδίατρος Αναπτυξιολόγος). Φυσικά, για να προβείτε σε τέτοιες ενέργειες, θεωρείται απαραίτητο να πάρετε την άδεια από τους γονείς του παιδιού. Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, Αλεξάνδρου Στράτος, Δ/ντής Προσέγγισης

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: γεια σας. θα ήθελα να ρωτήσω τη γνώμη σας για το αν το παιδί μου θα πρέπει να πάει σε παιδοψυχολόγο η Παιδονευρολόγο. ο γιος μου 5 χρονών εμφανίζει τικ εδώ κ ένα χρόνο. κάνει διάφορους μορφασμούς με το πρόσωπο του κ γενικά με όλο του το σώμα. που κ που όλα σταματάνε για λίγο καιρό κ μετά ξανά αρχίζουν (δεν μπορώ να καταλάβω τι τα πυροδοτεί.) τώρα αρχίζει να κάνει που κ που λίγα κακά στο εσώρουχο. κατά τη γνώμη μου ο γιος μου έχει πολύ άγχος μέσα του κ δεν ξέρει να το διαχειριστεί. δεν ξέρει όμως να μου πει τι τον αγχώνει. ζηλεύει τον μικρό αδελφό του (3 χρονών) άλλα έχω πάει σε ψυχολόγο γι αυτό το θέμα κ μου είπαν ότι θα περάσει. στο νηπιαγωγείο τα πάει μια χαρά, κοινωνικός, παίζει με τα άλλα παιδιά κ είναι σε όλα συνεργάσιμος (σε αντίθεση με το σπίτι που δεν ακούει κανέναν). αρχίζω όμως κ ανησυχώ γιατί ο γιος μου άρχισε να παραπονιέται ότι δεν αντέχει άλλο αυτά τα τικ κ ότι τον κουράζουν κ τον πονάει κ όλο το σώμα αφού μονίμως είναι σφιγμένος. πως μπορώ να τον βοηθήσω? μήπως είμαι υπερβολική κ τα παιδιά σε αυτές της ηλικίες κάνουν έτσι. σας ευχαριστώ κ συγγνώμη για το μεγάλο κείμενο. 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. Αρχικά θέλουμε να σας αναφέρουμε πως είναι πολύ ενθαρρυντικό που το εκπαιδευτικό πλαίσιο δεν εντοπίζει κάποιες δυσκολίες στην αυτό-διαχείριση του παιδιού στην ομάδα και τη μαθησιακή διαδικασία. Απλά δεν αναφέρετε εάν εμφανίζει τα συγκεκριμένα «τικ» και εκεί. Φαίνεται ότι στο σπίτι το παιδί εμφανίζει μία δυσλειτουργία που δεν προέρχεται από δυσκολίες στην κοινωνική επικοινωνιακότητα, αλλά από δυσκολίες στο ρόλο τέκνου –και όπως αναφέρετε και αδελφού- . Σας συγχαίρουμε που απευθυνθήκατε σε Παιδοψυχολόγο. Από την άλλη, είναι πολύ βασανιστικό και άδικο για ένα παιδί 5 ετών να έχει άγχος που δυσκολεύεται να διαχειριστεί. Για την αντιμετώπιση του άγχους και τη διαφοροδιάγνωση πιθανής πάθησης («διαταραχών τικ»), σε αυτή την ηλικία αρμόδιος είναι Παιδοψυχίατρος (κατά τη γνώμη μας, θα πρέπει να επισπεύσετε το ραντεβού σας) που θα σας αναφέρει και τους πιθανούς λόγους που εμφανίζονται τα επεισόδια μερικής εγκόπρισης στο εσώρουχο. Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, Αλεξάνδρου Στράτος, Δ/ντής Προσέγγισης σε συνεργασία με το Τμήμα Ψυχολογικής Υποστηρίξεως του Κέντρου μας

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: Καλημέρα σας… Θα ήθελα να μου προτείνετε πως να χειριστώ την παρακάτω κατάσταση. Την Παρασκευή 8/3 με επισκέφτηκε ο ενήλικας αδερφός ενός συμμαθητή της κόρης μου ηλικίας 11 ετών. Ο λόγος ήταν ότι η κόρη μου του κάνει bulling (συγκεκριμένα βρίζει και χτυπάει).Η κόρη μου ουδέποτε μου είχε μιλήσει ότι έχει πρόβλημα με το συγκεκριμένο παιδί. Εξήγησα στον νεαρό αυτό ακριβώς: 1ον.το παιδί μου δεν έχει πρόβλημα με τον αδερφό του διαφορετικά θα το είχε εκφράσει (σημείωση…. Η κόρη μου μιλάει για πολλά θέματα που συνέβη στην μέρα της στο σχολείο) 2ον.Αν υπήρχε πρόβλημα θα με είχε ενημερώσει το σχολείο και η δασκάλα τους. 3ον.δεν έχει δικαιοδοσία να παρεμβαίνει αφού δεν είναι ο έχων την κηδεμονία του παιδιού και 4ον.δεν πρέπει να μιλάμε αυτή τη στιγμή. Ο νεαρός με απείλησε ότι θα φέρει ψυχολόγος στο σχολείο για το παιδί μου. Την Τρίτη 12/3 λόγω του 3ημερου της Κ. Δευτέρας επισκέπτομαι τη Διευθύντρια του σχολείου. Την ρώτησα αν το συγκεκριμένο παιδάκι της κάνει παράπονα για την κόρη μου η αν η δασκάλα της τάξης μας της έχει μιλήσει σχετικά. ΤΟ ΑΡΝΉΘΗΚΕ. την ίδια μέρα ο πατέρας του παιδιού μίλησε με τη διευθύντρια και μετά από λίγη ώρα καλεί στο γραφείο της 3 παιδιά μαζί και η κόρη μου. Τα επέπληξε μπροστά στο παιδί που τα κατηγορεί ότι τα ενοχλεί!!!!!! Ουσιαστικά τα κατηγόρησε για τη συμπεριφορά τους, το δε άλλο παιδάκι χασκογελούσε. ΤΙ ΠΡΈΠΕΙ ΝΑ ΚΆΝΩ????????

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. Το φαινόμενο του εκφοβισμού είναι συχνά υποτιμημένο αλλά επίσης συχνά υπερτιμημένο!!Καλό θα ήταν να κάνετε μια ανοιχτή κουβέντα με την κόρη σας σε σχέση και με την κατηγορία που δέχθηκε αλλά και με τον χειρισμό της Διευθύντριας!!Καλό θα ήταν επίσης να μιλήσετε τόσο με την δασκάλα του παιδιού όσο και με την διευθύντρια ώστε να γίνει μια διαμεσολάβηση σε σχέση με την συμπεριφορά τόσο του παιδιού σας( τι ισχύει και τι όχι)  όσο και της διευθύντριας αλλά και  του  γονέα  που κατηγορεί το παιδί σας. Φροντίστε όμως μέσα σε όλο αυτό να μην προκαλέσετε έντονη ανησυχία ή άγχος στο παιδί σας, διασφαλίζοντας του ότι είστε δίπλα του!!! Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, Βουρλιόγκα Βασιλική, Τμήμα Ψυχολογικής Υποστηρίξεως του Κέντρου μας

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: Γεια σας λέγομαι ………… από ………….. (αναφέρεται το νησί). Ο λόγος που σας γράφω είναι για τον 15 ετών γιο μου ….εδώ και καιρό επαναλαμβάνει λέξεις. α) κάθε πρωί που φεύγει για το σχολείο λέει γεια σου μαμά γεια σου μπαμπά ΄΄ 6 με 7 φορές και όταν γυρίσει πάλι τα ίδια .. β) κατά την διάρκεια τις ημέρας λέει συνέχεια ΄΄ευχαριστώ΄΄ για το καθετί.. γ) όταν πάμε για ύπνο μας φιλάει και λέει καληνύχτα μέχρι 15 φορές. και στις τρεις περιπτώσεις μόνο και όταν πατήσω μια φωνή  τότε καμία φορά σταματάει.. Η συμπεριφορά του είναι ίδια δεν έχει αλλάξει τίποτα …είναι χαρούμενος, ευδιάθετος, τρώει και κοιμάται  κανονικά … γιατί στην αρχή πήγε ο νους μου στο bulling άλλα όχι .. Μετά από μια έρευνα που έκανα στο διαδίκτυο είδα ότι αυτό μπορεί να προέρχεται από πολύ ΑΓΧΟΣ και στρες …..λοιπόν είχε δυο δυνατές στιγμές που ήταν πολύ αγχωμένος. Τον Οκτώβριο περίμενε από την ακαδημία ποδόσφαιρο να τον επιλέξουν για να τον πάρουν στην ανδρική ομάδα άλλα δυστυχώς δεν τον πήραν. Μετά μάθαμε ότι και εκεί ήθελε να έχεις μέσον (ο γιος μου μπορεί να είχε τα προσόντα άλλα όχι τις γνωριμίες καταλαβαίνετε) ήθελε να σταματήσει άλλα ο προπονητής του δεν τον άφησε ..Η δεύτερη φορά ήταν τώρα το Φεβρουάριο όταν περίμενε τα αποτελέσματα από το proficency των αγγλικών.. ευτυχώς ήταν θετικά και βγήκε και πρώτος σε όλο το φροντιστήριο … Σκάφτομαι μήπως όλο αυτό το άγχος βγήκε τώρα !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!  συγγνώμη εάν σας κούρασα άλλα δεν ήξερα που αλλού να απευθυνθώ…..σας παρακαλώ βοηθήστε με τι να κάνω  /// να το αφήσω να σταματήσει από μόνο του ???? σας υπέρ ευχαριστώ  για το χρόνο που αφιερώσατε διαβάζοντας το μήνυμα μου .. εύχομαι να λάβω νέα σας σύντομα .. σας ευχαριστώ 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. Η εφηβεία πολύ συχνά πυροδοτεί άγχος σε όλα τα παιδιά και καταφεύγουν σε διάφορες στρατηγικές για την αντιμετώπισή του. Οι μηχανισμοί που έχει επιλέξει ο γιος σας είναι λίγο καταναγκαστικοί και αυτό ίσως να πρέπει να σας προβληματίσει. Από την άλλη βέβαια είναι καλό που «είναι χαρούμενος, ευδιάθετος, τρώει και κοιμάται  κανονικά» -όπως αναφέρετε-. Τα γεγονότα που συνέβησαν, φυσικά και μπορούν να τροφοδοτήσουν με άγχος έναν έφηβο, ιδίως όταν δείχνουν και οι γονείς να αγχώθηκαν από αυτό. ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΚΑΝΕΝΑ ΝΟΗΜΑ επίσης ΝΑ ΤΟΥ «πατάτε φωνή». Έχει χαμηλή αυτό-εικόνα και αυτή η συμπεριφορά τον αγχώνει περισσότερο ! Είμαστε υποχρεωμένοι να σας ζητήσουμε μία αξιολόγηση του παιδιού από Παιδοψυχίατρο, λόγω των πιθανών καταναγκαστικών συμπεριφορών του. Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, Αλεξάνδρου Στράτος, Δ/ντής Προσέγγισης σε συνεργασία με το Τμήμα Ψυχολογικής Υποστηρίξεως του Κέντρου μας

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: Καλημέρα σας και συγχαρητήρια για το έργο σας! Διαβάζω πάντα τις απαντήσεις σας και με βοηθάνε πάρα πολύ. Να είστε καλά και να συνεχίζετε το όμορφο έργο σας. Θέλω να σας μιλήσω για τον δικό μου τον πιτσιρίκο. Είναι 4,5 των και πηγαίνει Προνήπιο. Η Νηπιαγωγός μας ζήτησε να κάνουμε μία Εργοθεραπευτική αξιολόγηση γιατί είναι πολύ αδέξιο παιδί, πίσω στη γραφή και με διάσπαση προσοχής. Η Εργοθεραπεύτρια που μας αξιολόγησε, μας είπε ότι το παιδί έχει δυσκολίες στο συντονισμό των κινήσεων και χρειάζεται Εργοθεραπεία. Υπάρχει όμως σοβαρή οικονομική δυσκολία και δυστυχώς αδυνατούμε αυτή τη στιγμή να ανταπεξέλθουμε σε θεραπευτικά προγράμματα. Τι κινδύνους μπορεί να αντιμετωπίσουμε στο Σχολείο αργότερα (στο Δημοτικό) εάν δεν κάνουμε Εργοθεραπεία;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας και για τα όμορφα λόγια σας. Η διάγνωση των δυσκολιών του «συντονισμού των κινήσεων» (όπως σας ανέφερε η συνάδελφος), σημαίνει ότι το παιδί αντιμετωπίζει δυσκολίες στην εκτέλεση αδρών και λεπτών κινήσεων που δεν οφείλονται σε χαμηλή γνωστική (νοητική) ικανότητα ή κάποια πρωτογενή νευρολογική δυσκολία, αλλά σε αμιγείς δυσκολίες στο συντονισμό της κίνησης. Οι κίνδυνοι στην μετέπειτα σχολική ένταξη εντοπίζονται στις πιθανότατες δυσκολίες στην γραφοκινητική επίδοση του παιδιού σας αλλά ταυτόχρονα και στο να αισθάνεται άνετα με το σώμα του και να μην έχει ανάγκη να κινείται στο κάθισμά του ή –στη χειρότερη των περιπτώσεων- να έχει την ανάγκη να σηκώνεται από το κάθισμά του (υπερκινητική εικόνα). Από την άλλη, τα διαγνωστικά του ICD-10 (επίσημου στην Ελλάδα διαγνωστικού εργαλείου), αναφέρει συχνότατες δυσκολίες στην οπτική αντίληψη και οπτοκίνηση. Στην περίπτωση που η συνάδελφος εντόπισε τέτοιες δυσκολίες, τότε το παιδί πιθανότατα θα δυσκολευτεί στην ανάγνωση και τη «στοίχιση» των αριθμών για τις μαθηματικές πράξεις. Από την άλλη, συχνότατα τα παιδιά με δυσκολίες κινητικού συντονισμού έχουν χαμηλή αυτό-εκτίμηση που δεν τα βοηθά να αισθανθούν ικανά σε δραστηριότητες αυτό-εξυπηρέτησης και αυτό-φροντίδας αλλά και συμμετοχικότητας με τους συμμαθητές τους. Κατανοώ τις οικονομικές σας δυσκολίες που αναφέρετε, αλλά η πρόληψη είναι καλύτερη της αντιμετώπισης. Τα ποσοστά να χρειαστεί το παιδί Εργοθεραπευτικής ενίσχυσης στο Δημοτικό είναι πολύ μεγάλα, και τότε δυστυχώς θα μιλάμε για αντιμετώπιση ήδη λανθασμένων προτύπων λειτουργίας. Θα σας ζητούσαμε επιπρόσθετα να διερευνήσετε τη δυνατότητα να καλυφθούν –μέρος ή όλες- οι συγκεκριμένες θεραπείες και από τον ΕΟΠΠΥ (με βάση τον κωδικό F.82). Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, Αλεξάνδρου Στράτος, Δ/ντής Προσέγγισης

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: Καλησπέρα Έχω ένα αγοράκι 6 ετών από μικρός είναι λίγο ζωηρός γενικά έντονη προσωπικότητα. Στο σχολείο γενικά κάνει σκανδαλιές. Αυτό που με προβληματίζει είναι ότι η κυρία του τον απομονώνει συχνά από τα άλλα παιδιά γιατί λέει της δημιουργεί πρόβλημα. Είναι καλό να συμβαίνει αυτό; όσον αφορά την απομόνωση εννοώ.

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. Αρχικά θα θέλαμε να μας αποσαφηνίσετε τις «σκανταλιές» που κάνει το παιδί. Ο ορισμός που δίνεται θα πρέπει να διερευνηθεί σε βάθος. Για παράδειγμα είναι διαφορετική «σκανταλιά» το να μιλάει το παιδί την ώρα του μαθήματος ή να γυρίζει πίσω στους συμμαθητές του ή να αποσπάται η προσοχή του και να δείχνει αφηρημένο ή να κάνει φασαρία και ΕΝΤΕΛΩΣ διαφορετική το να σηκώνεται από το κάθισμά του, να ενοχλεί στην τάξη, να μιλάει χωρίς να του απευθύνεται ο λόγος, να είναι επιθετικός, να μουτζουρώνει τα τετράδια των άλλων, να αφαιρεί αντικείμενα από τους συμμαθητές του και γενικότερα να δυσκολεύεται να συμμορφωθεί στους κανόνες της τάξης (εναντιωματικότητα ή προκλητικότητα). Είμαστε σίγουροι ότι η εκπαιδευτικός σας έχει αναφέρει τους λόγους που την έχουν οδηγήσει στο να «απομονώσει» το παιδί. Ως Εργοθεραπευτής, οφείλω να σας πω ότι κάποιες στιγμές προχωρούμε στο να δώσουμε στο παιδί την ΕΥΚΑΙΡΙΑ (και όχι τιμωρία) απομόνωσης, εάν αυτό βοηθάει το παιδί να μειώσει το στρες του ή τη διέγερση ή παρόρμησή του ή την –πιθανά- αντικοινωνική του συμπεριφορά. Άρα λοιπόν η «απομόνωση» ενός παιδιού θα πρέπει να βοηθά το παιδί και όχι να το «τιμωρεί» (η τεχνική time – out που συχνά χρησιμοποιούν οι εκπαιδευτικοί ή οι γονείς, απλά φοβίζει, αγχώνει περισσότερο τα παιδιά ή τα εξαγριώνει). Δεν θα ρισκάρουμε πάντως να πάρουμε θέση στην αντίδραση ή το πλάνο της εκπαιδευτικού εάν δεν αναφερθούν οι συμπεριφορές του παιδιού που ενοχλούν ή εκνευρίζουν την εκπαιδευτικό, όπως και οι πιθανές συμπεριφορές που εμφανίζει το παιδί σας και στο σπίτι και σας εκνευρίζουν. Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, Αλεξάνδρου Στράτος, Δ/ντής Προσέγγισης

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: καλημέρα. έχω δίδυμα αγοράκια 10 μηνών (γεννηθήκαν 35.5 εβδομάδων). ο ένας με έχει προβληματίσει λίγο. πολλές φορές δεν ανταποκρίνεται στο όνομα του ενώ μπορεί λίγο αργότερα να τ μιλήσει ένα άλλο άτομο και να γυρίσει . κάποιες φορές τον παίρνω αγκαλιά κ έχει φτωχή βλεμματική επαφή(συνήθως κοιτάζει κ επεξεργάζεται τ περιβάλλον κ τ πρόσωπο μου. όμως δείχνει έντονο ενδιαφέρον για αστεία παιχνίδια (κουκουτσα) ενδιαφέρεται κ κοιτάζει επίμονα κ χαμογελαστά τ νέα πρόσωπα που μπαίνουν στο χώρο η ενδιαφέρεται να παρακολουθεί την μεγαλύτερη αδελφή του. κατά τ άλλα είναι χαρούμενος, εξερευνητικός, κοινωνικός, βαριέται εύκολα σ ένα μέρος και τ αρέσει πολύ η αγκαλιά. λέει «λεξούλες». γενικά είναι στιγμές που σκάφτομαι ότι τ παιδί είναι μια χαρά αλλά όταν συχνά δεν ανταποκρίνεται στο όνομα του ανησυχώ. ο άλλος δεν παρουσιάζει κανένα ανησυχητικό σημάδι. πραγματικά έχω ανησυχήσει. περιμένω με αγωνιά την απάντηση σας. ευχαριστώ.

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. Αναφέρεστε σε αναδυόμενες δεξιότητες του παιδιού σας. Δηλαδή δεν είναι ότι το παιδί σας δεν ανταποκρίνεται σε κάτι, απλά δεν το κάνει πάντα. Είναι πολύ νωρίς για να ανησυχήσετε αφού κατέχει δεξιότητες που δεν τις χρησιμοποιεί πάντα και από την άλλη αναφέρετε πολύ θετικά κομμάτια («λεξούλες», κουκουτσά, ενδιαφέρον για νέα πρόσωπα και για την αδελφή του). Μπορείτε να το συζητήσετε και με τον Παιδίατρο που παρακολουθεί το παιδί -αν θα έκρινε σκόπιμο να γινόταν μία αξιολόγηση από Αναπτυξιακό Παιδίατρο- αλλά δεν εντοπίζονται κάποια ανησυχητικά κομμάτια με βάση αυτά που αναφέρετε. Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, Αλεξάνδρου Στράτος, Δ/ντής Προσέγγισης σε συνεργασία με το Τμήμα Ψυχολογικής Υποστηρίξεως του Κέντρου μας

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: Καλησπέρα. Η κόρη μου είναι 11 χρονών και του χρόνου αλλάζει βαθμίδα, θα πάει στο Γυμνάσιο. Από τα πρώτα χρόνια στο Δημοτικό φάνηκε ότι υπάρχει κάποια δυσκολία. Αναγκάστηκα να πάρω δασκάλα στο σπίτι να την προετοιμάζει για την επόμενη μέρα από την β’ δημοτικού διότι δεν μπορούσα να ανταπεξέλθω με το πολύωρο διάβασμα και τις δυσκολίες του παιδιού. Παρά τις εκκλήσεις που έκανα στην δασκάλα της για το ότι κάτι συμβαίνει με το παιδί, εκείνη επέμενε απλά ότι είναι αργός ο ρυθμός της και δεν συμβαίνει κάτι άλλο. Στην πορεία αποφάσισαν να πάει το παιδί στο ΚΕΔΔΥ, θεωρώντας ότι έχει διάσπαση προσοχής (λόγω του ότι δεν μπορούσε να μείνει συγκεντρωμένη στο μάθημα για περισσότερο από 5 λεπτά). Στο ΚΕΔΔΥ η αξιολόγηση έλεγε ότι το μαθησιακό επίπεδο του παιδιού είναι κατώτερο της ηλικίας του, κανονική νοημοσύνη καθώς κ σημαντικά ανώτερη σε κάποια πεδία πχ (συναισθηματική), καλή συγκέντρωση και κάπως υπερκινητική. Δεν πρότειναν τίποτε παρά μόνο να παρακολουθεί το τμήμα ένταξης, το οποίο κ παρακολουθεί από την Γ δημοτικού. Λίγο καιρό αργότερα την πήγα στο (σ.σ. αναφέρεται όνομα Κρατικού Νοσοκομείου) για πιο σωστή εξέταση. Έκανα το λάθος και έδωσα το χαρτί από το ΚΕΔΔΥ. Την είδαν για 5 λεπτά κ μου συνταγογραφησαν συνεδρίες σε λογοθεραπευτή με διάγνωση διάσπαση προσοχής. Αυτό νόμιζαν ότι ήθελα. Την συνταγογράφηση. Η λογοθεραπευτρια που πήγαμε λίγες συνεδρίες μετά, μου είπε ότι το παιδί δεν έχει σε καμία περίπτωση διάσπαση. Αυτό που έχει τόσα χρόνια είναι δυσκολία στην ανάγνωση, πολύ κακή ορθογραφία παρόλο που ξέρει όλους τους κανόνες δεν τους εφαρμόζει, κακό γραφικό χαρακτήρα, δεν εφαρμόζει τα σημεία στίξης, κατανοεί αυτό που διαβάζει, μπορεί να το αφηγηθεί, αντιστροφές γραμμάτων στις μικρότερες τάξεις, μπερδεύει κάποια γράμματα και φθόγγους όταν διαβάζει και δυσκολεύεται στα μαθηματικά. Επίσης στις μικρότερες τάξεις δεν μπορούσε να μείνει πολύ ώρα συγκεντρωμένη στο μάθημα. Από πέρσι από την Πέμπτη πηγαίνει πολύ καλύτερα αλλά οι δυσκολίες υπάρχουν. Ο προφορικός της λόγος είναι πολύ καλός με πλούσιο λεξιλόγιο. Όσον αφορά την συμπεριφορά της, φυσιολογικότατη. Αγαπητό παιδί, έχει φίλους, κοινωνική, ήσυχη, ασχολείται με ομαδικά αθλήματα. Το μόνο που δεν μου αρέσει είναι ότι κάποιες φορές έχει λίγο ανώριμη συμπεριφορά ( μωρουδίζει λίγο, κάνει χαριτωμενιες). Ο προβληματισμός μου είναι ότι τόσα χρόνια δεν έχω μια διάγνωση σωστή στα χεριά μου και τώρα που το παιδί θα πάει Γυμνάσιο δεν ξέρω τι θα αντιμετωπίσουμε και πως θα το διαχειριστούμε. Και επιπλέον θα μείνουμε με την απορία αν είναι δυσλεκτική ή έχει δυσαναγνωσία κτλ. Σκέφτηκα να την ξαναπάω σ έναν λογοθεραπευτή για μια εκ νέου διάγνωση. Ποια είναι η άποψη σας; Ευχαριστώ!

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. Έχετε ήδη απευθυνθεί σε αρκετούς ειδικούς. Αρχικά θα πρέπει να συμφωνήσουμε με κάποιες από τις σταθερές στις αξιολογήσεις που έχουν εφαρμοστεί στο παιδί σας και η καλύτερη είναι η ψυχομετρία από τα ΚΕΔΔΥ που γνωμάτευαν –όπως αναφέρετε- «μαθησιακό επίπεδο κατώτερο του αναμενόμενου» (άρα «μαθησιακή δυσκολία»). Από την άλλη, τα ΚΕΔΔΥ δεν έχουν την αρμοδιότητα να ζητήσουν θεραπευτικές παρεμβάσεις (τα ΚΕΔΔΥ ανήκουν στο Υπ. Παιδείας, ενώ οι ειδικές θεραπείες στο Υπ. Υγείας). Οι πιθανότητες αντιμετώπισης μαθησιακών δυσκολιών με ταυτόχρονη διάσπαση προσοχής, αντιμετωπίζονται συνήθως από Λογοθεραπευτή εξειδικευμένο στις μαθησιακές δυσκολίες, ή Ειδικό Παιδαγωγό –ή Ψυχοπαιδαγωγικό εξειδικευμένο στις μαθησιακές δυσκολίες- σε συνδυασμό με Εργοθεραπευτή (εάν υπάρχει διάσπαση προσοχής) και πιθανά και Ψυχολόγο. Εάν θέλετε λοιπόν να προχωρήσετε σε περαιτέρω διερεύνηση, όσον αφορά προτάσεις αντιμετώπισης, θα σας κατευθύναμε σε αυτή τη λύση (για διερεύνηση του νευρολογικού προφίλ και των μηχανισμών μεταγνώση της κόρης σας). Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, Αλεξάνδρου Στράτος, Δ/ντής Προσέγγισης σε συνεργασία με το Τμήμα Ψυχολογικής Υποστηρίξεως του Κέντρου μας

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: Καλημέρα, ο γιος μου είναι 2.5 χρόνων. Από 18 μηνών δοκιμάσαμε να τον στείλουμε σε παιδικό σταθμό αλλά λόγω ασθενειών έμεινε μόνο 2 μήνες περίπου. Σ αυτό το διάστημα η παιδαγωγός μου πρότεινε να γίνει αξιολόγηση από Αναπτυξιολόγο γιατί το παιδί δεν μιλούσε και γενικά ήταν πολύ δραστήριο και δεν ακολουθούσε το πρόγραμμα δραστηριοτήτων του σταθμού. Τότε θεώρησα ότι ήταν πολύ νωρίς για αξιολόγηση παρ όλα αυτά πήγαμε σε ένα κέντρο λογοθεραπείας – έργο θεραπείας όπου είδαν το παιδί και μου είπαν ότι μπορεί να έχει αργήσει να μιλήσει αλλά γενικά δεν βλέπουν κάτι ανησυχητικό. Τώρα που είναι 2.5 χρόνων λέει πάρα πολλές λέξεις, καταλαβαίνει τα πάντα, δεν παπαγαλίζει, συμμετέχει σε φανταστικό παιχνίδι, τρώει και κοιμάται κανονικά, αλλά συνεχίζει να είναι υπερδραστήριο. Τρέχει συνέχεια, καταλαβαίνει όλες τις εντολές αλλά δεν τις εκτελεί πάντα γιατί κάνει τα δικά του, αντιδρά άσχημα στην απαγόρευση, πέφτει κάτω και κλαίει ή φωνάζει. Αυτό το διάστημα πηγαίνει σε ένα κέντρο δραστηριοτήτων 3 ώρες κάθε απόγευμα και η παιδαγωγός μου είπε ότι ενώ έχει κάνει αρκετά βήματα, συνεχίζει να μην μπορεί να ενταχθεί σε ομάδα. Δεν συμμετέχει σε ομαδικές δραστηριότητες και δεν υπακούει στους κανόνες. Γενικά είναι ένα πολύ χαρούμενο παιδί, γελάει συνέχεια, είναι ευγενικό με τα άλλα παιδιά, εκδηλώνει την αγάπη του αυθόρμητα σε όσους γνωρίζει αλλά δεν σταματάει ποτέ να τρέχει. Δύσκολα θα καθίσει στο καρεκλάκι του για πάνω από 5 λεπτά εκτός κι αν βλέπει τηλεόραση ή παίζει με το κινητό. Δεν νιώθει εύκολα φόβο. Μπορεί να σκαρφαλώσει παντού ή και να φύγει μακριά μου αν δει κάτι που θα του τραβήξει την προσοχή. Ανησυχώ που είναι τόσο υπερκινητικό. Δεν μπορώ να καταλάβω αν φταίμε εμείς που τον έχουμε κακομάθει ή αν χρειάζεται να τον δει κάποιος ειδικός και να αξιολογήσει την κατάσταση. Σας ευχαριστώ εκ των προτέρων για τη απάντηση σας.

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. Μπορεί στους 18 μήνες να ήταν μία οριακή ηλικία για να γινόταν μία λεπτομερής Αναπτυξιολογική αξιολόγηση στο παιδί σας, αλλά πια η παρούσα ηλικία του είναι πολύ επαρκής για να γίνει μία αξιολόγηση από εξειδικευμένη στην Πρώιμη Παρέμβαση διεπιστημονική ομάδα. Αναφέρετε σε μία διασπαστική – υπερκινητική και πιθανά παρορμητική εικόνα του παιδιού σας που επηρεάζει –πρωτογενώς ή δευτερογενώς- και την κοινωνικοποίηση του γιού σας (ένταξη στα κοινωνικά δρώμενα της τάξης) και θα ήταν καλό να πάρετε τη συνδυαστική γνώμη Αναπτυξιακού Παιδιάτρου (για το επίπεδο ωριμότητας του παιδιού) και Εργοθεραπευτή (για πιθανά ζητήματα αισθητηριακής επεξεργασίας, αφού δεν αισθάνεται και φόβο και πιθανά παρορμητικά εμπλέκεται σε επικίνδυνους πειραματισμούς). Μπορείτε φυσικά να απευθυνθείτε και στο Κέντρο ειδικών θεραπειών που είχε αξιολογήσει το παιδί στους 18 μήνες και έχει πληρέστερη εικόνα του παιδιού. Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, Αλεξάνδρου Στράτος, Δ/ντής Προσέγγισης

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: RE: Καλησπέρα!!!ο γιος μου από μωρό έκανε το αντίθετο από ότι του λέγαμε. Ήταν αντιδραστικός . Αυτό δημιούργησε θέμα στην δική μου συμπεριφορά απέναντι του…Τώρα είναι 9 ετών και θυμώνει αμέσως και υψώνει τη φωνή του … Έχει συνεχώς θυμωμένο ύφος. Γενικά είναι καλό παιδί και ξέρω ότι φταίω κ γω που του φωνάζω όταν δεν υπάκουγε ..παρ όλα αυτά θα ήθελα να διορθώσω την κατάσταση..υπάρχει περιθώριο???

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. Αναφέρεστε σε ένα παιδί που είχε μία «σκληρή» ιδιοσυγκρασία και ταπεραμέντο (ανήσυχο μωρό) που δυσκολευόταν να έρθει σε μία «ζώνη άνεσης» και να ηρεμήσει, όπως και να κοινωνικοποιηθεί. Φυσικά όπως καταλαβαίνετε, το ιστορικό που μας δίνετε είναι σημαντικά ελλιπές και από την άλλη δεν γνωρίζουμε την ενδιάμεση εξέλιξη του παιδιού στα ηλικιακά ορόσημα από μωρό έως τώρα που είναι πια 9 ετών (πώς ήταν στην προσχολική και πρώτη σχολική ηλικία). Θα σας προτείναμε να απευθυνθείτε σε ένα Παιδοψυχίατρο ή Ψυχολόγο Συμβουλευτικής για να εκφράσετε λεπτομερώς τις ανησυχίες σας, να δώσετε ένα λεπτομερές ιστορικό και να σας αναλύσει εάν η διαγνωστική του υπόθεση βρίσκεται στις δυσκολίες των δικών σας (δευτερογενών) ή των δικών του (πρωτογενών) συμπεριφορών. Φυσικά και υπάρχουν τεράστια περιθώρια !Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, Αλεξάνδρου Στράτος, Δ/ντής Προσέγγισης σε συνεργασία με το Τμήμα Ψυχολογικής Υποστηρίξεως του Κέντρου μας

—————————————–