Ανακοινώσεις

Απαντήσεις σε ερωτήσεις γονέων και ειδικών VI

Ο σκοπός αυτής της διεύθυνσης είναι να φιλοξενήσει ερωτήσεις και δηλώσεις γονέων και ειδικών μαζί με τις απαντήσεις της διεπιστημονικής μας ομάδας. Οι ερωτήσεις αυτές έχουν αποσταλεί από γονείς και ειδικούς στην δ/νσή μας info@proseggisi.gr και έχουν απαντηθεί όλες με αποστολή προσωπικού μέιλ. Αποστέλλοντας το e-mail σημαίνει ότι ταυτόχρονα αποδέχεστε την ανώνυμη ανάρτηση της ερώτησης ώστε να βοηθηθούν και άλλοι γονείς και ειδικοί από τις απαντήσεις. Τα κείμενα είναι καλό να μην ξεπερνούν τις 300 λέξεις

Η σελίδα αυτή ανανεώνεται συνεχώς, οπότε είναι καλό εάν σας ενδιαφέρει να την επισκέπτεστε σε τακτά διαστήματα

————————————————————————-

ΕΡΩΤΗΣΗ: Καλημέρα σας και θερμά συγχαρητήρια για το έργο σας ! έχουμε ακούσει ότι είστε καταπληκτικό Κέντρο, αλλά και αυτό που κάνετε με το να απαντάτε σε ερωτήσεις γονιών είναι εξαιρετικό ! Θέλω να σας μιλήσω και για το δικό μου παιδί. Είναι 7 χρονών και όταν διαβάζει διασπάται συνέχεια η προσοχή του. Αισθάνεται λες και κάνει αγγαρεία και χάνει την υπομονή του. Κατά τα άλλα, είναι ανεξάρτητο παιδί, του αρέσει να βοηθάει τον μπαμπά του σε «μερεμέτια» του σπιτιού, του αρέσουν να παίζει επιτραπέζια παιχνίδια μαζί μας ή με την μεγαλύτερη κατά ένα χρόνο αδελφή του και –όταν δεν έχει διάβασμα- είναι ένα χαρούμενο και πολύ εύχαρο παιδί. Η δασκάλα στοπ Σχολείο λέει ότι δυσκολεύεται με τα μαθήματα και είναι πίσω στη Σχολική ύλη, παρότι κοινωνικά είναι πολύ καλός. Τι με συμβουλεύετε να κάνω σας παρακαλώ για να το βοηθήσω να είναι συγκεντρωμένο στα μαθήματα; Και πάλι συγχαρητήρια και θα αναμένω την απάντησή σας. Με τιμή Γ.Κ.

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας και σας ευχαριστούμε για τα πολύ κολακευτικά σας σχόλια. Το θέμα της συγκέντρωσης προσοχής είναι ένα τεράστιο θέμα. Συνήθως τα «απρόσεχτα» παιδιά δυσκολεύονται και σε τομείς λειτουργικής ανεξαρτησίας και σε θέματα παιχνιδιών που απαιτούν επιτελικές λειτουργίες (όπως πχ τα επιτραπέζια παιχνίδια). Για να μιλήσουμε για διάσπαση προσοχής λοιπόν, θα πρέπει να αποκλείσουμε κάποιες πιθανότητες δυσκολιών στην αισθητηριακή επεξεργασία ή τη μαθησιακή επίδοση. Θα σας συστήναμε να γινόταν αρχικά μία Εργοθεραπευτική και Ειδική Μαθησιακή αξιολόγηση για να αποκλειστούν παράγοντες που πιθανά δυσκολεύουν το παιδί σε μορφή «μαθησιακής δυσκολίας» (κάτι που υπαινίσσεται η εκπαιδευτικός). Θα σας προτείναμε να επιταχύνετε τις κινήσεις σας για αυτές τις αξιολογήσεις που σας αναγράφουμε, γιατί η ηλικία του είναι κρισιμότατη να ανοίξει το χάσμα επίδοσης σε σχέση με τους συμμαθητές του. Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, Αλεξάνδρου Στράτος, Δ/ντής Προσέγγισης σε συνεργασία με το Τμήμα Ψυχολογικής Υποστηρίξεως του Κέντρου μας

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: Καλησπέρα σας. Θέλω να σας κάνω και εγώ μία ερώτηση:  έχω ένα παιδάκι 21 μηνών. Είναι αρκετά κλειστό παιδί και αυτό που με ανησυχεί είναι ότι μόνο που το ενδιαφέρει είναι να παίζει είτε με το κινητό μας είτε με το τάμπλετ μας. Πώς να το ξεκολλήσουμε από αυτή την εμμονή του; Επίσης να σας πω ότι ακόμα δεν μιλάει, αλλά από το τάμπλετ έχει μάθει όλους τους αριθμούς στα αγγλικά μέχρι το 10.

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. Τα μωρά στην ηλικία των 18-24 μηνών, έχουν μία πολύ μεγάλη ανάγκη να εξερευνούν τον κόσμο, επιθυμούν πληθώρα παιχνιδιών και παιχνίδια με το γονέα και ταυτόχρονα έχει αναπτύξει ένα κοινωνικό λεξιλόγιο (η αρίθμηση και μάλιστα σε άλλη από τη μητρική γλώσσα δεν έχει επικοινωνιακή χροιά). Θα πρέπει να σας πούμε ότι η εικόνα του παιδιού είναι ανησυχητική ως προς την αναπτυξιακή του εξέλιξη. Θα σας ζητούσαμε να κλείνατε -το συντομότερο δυνατόν- ραντεβού με Αναπτυξιακή Παιδίατρο (προφανώς θα χρειαστεί κάποια επιβοήθηση πρώιμης παρέμβασης), αφού πρώτα συζητήσετε εκτενέστερα το θέμα που σας απασχολεί με την Παιδίατρο του μωρού σας. Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, Αλεξάνδρου Στράτος Δ/ντής Προσέγγισης

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: Καλημέρα σας και θερμά συγχαρητήρια για το έργο σας ! Ο γιός μας είναι 8 ετών και έχει σοβαρή μαθησιακή δυσκολία στην ανάγνωση και την κατανόηση κειμένου. Αξιολογήθηκε από Ειδικό Παιδαγωγό και μας είπε ότι είναι καλό να αξιολογηθεί από Λογοθεραπευτή, γιατί υποψιάζεται γλωσσική δυσκολία. Θα θέλαμε τη γνώμη σας για το τι είναι αυτή η γλωσσική δυσκολία. Η δασκάλα στο Σχολείο μας λέει ότι έχει φτωχό λεξιλόγιο όταν προσπαθεί να πει το μάθημα, είναι συχνά αφηρημένος και στον κόσμο του και κοιτάζει τους άλλους δίπλα του όταν ζητάει κάτι (σα να μη καταλαβαίνει). Αναμένω τη βοήθειά σας και την απάντησή σας. Με τιμή Α.Γ.

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. Με ότι μας αναφέρετε είναι πιθανή η υπάρξει γλωσσικής δυσκολίας λόγω της κακής κατανόησης και σημασιολογίας. Θα ήταν καλό το παιδί να αξιολογηθεί από λογοθεραπευτή το συντομότερο δυνατό. Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, Κοκμοτός Παναγιώτης, Λογοθεραπευτής MSc Κέντρο Προσέγγιση

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: Καλησπέρα σας και από εμένα ! Ο γιός μας είναι 4,5 ετών και εδώ και 6 μήνες κολλάει πολύ η ομιλία του όταν μιλάει. Ο παιδίατρος μας είπε ότι αυτό είναι τραυλισμός και θέλει ψυχολογική υποστήριξη γιατί έχει άγχος. Άλλοι όμως μας λένε ότι πρέπει να το δει Λογοθεραπευτής. Μένουμε στο Κιλκίς και θέλουμε να βοηθήσουμε το παιδί μας κάνοντας αξιολόγηση στη Θεσσαλονίκη. Σε τι ειδικότητα όμως να απευθυνθούμε ; Ψυχολόγο ή Λογοθεραπευτή ή Εργοθεραπευτική; Η Νηπιαγωγός (πάει προνήπια) μας λέει ότι στο Σχολείο είναι μεγάλη η δυσκολία του να μιλήσει με τους συμμαθητές του (κολλάει συνέχεια) και το αποφεύγει. Θα εκτιμούσα πολύ την απάντησή σας.

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. Η αναπτυξιακή δυσροή με έναρξη στην παιδική ηλικία (Τραυλισμός) πυροδοτείται συνηθέστερα μεταξύ 2-5 ετών και είναι γενετικής ή νευροβιολογικής αιτιολογίας. Στην πορεία της ανάπτυξης των παιδιών ενδέχεται να περιπλακεί συναισθηματικά και να επιδεινώσει την βαρύτητα της διαταραγμένης ροής ομιλίας με πιθανότητα εξέλιξης σε διαταραχή κοινωνικής χρήσης του λόγου. Η τάση δυσροής ομιλίας του παιδιού έχει υπερκεράσει το χρονικό όριο των έξι μηνών από την πυροδότηση και θα ήταν συνετό να διεξαχθεί μία εκ του σύνεγγυς αξιολόγηση λόγου ομιλίας και επικοινωνίας του παιδιού ως επακόλουθο της λήψης πλήρους αναπτυξιακού και οικογενειακού ιστορικού από του γονείς του. Χρειάζεστε την συμβολή εξειδικευμένου Λογοθεραπευτή σε διαταραχές ροής ομιλίας. Σας ευχόμαστε να παραμείνετε ασφαλής στην τρέχουσα περίοδο και να βοηθηθεί το παιδί σας κατάλληλα όταν αυτό επιτραπεί. Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, Μαρτίνης Ιωάννης, Λογοθεραπευτής MSc του Κέντρου μας

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: Καλησπέρα σας, έχω αναλάβει να βοηθώ ένα παιδάκι από την γέννηση του μέχρι σήμερα που είναι 2,5 ετών καθώς δεν έχει πατέρα και η μητέρα του είναι άγαμη, πολύ νέα και με ψυχολογικά προβλήματα. Ως εκ τούτου το παιδί μεγαλώνει με την προγιαγιά του που είναι 80 ετών. Εγώ πήγαινα καθημερινά και το είχα μαζί μου όλα τα ΣΚ για να του παίζω και να του παρέχω ότι δεν μπορεί ένας ηλικιωμένος. Το κακό είναι ότι ο ιός μας βρήκε απροετοίμαστους και πλέον δεν μπορώ να το επισκέπτομαι καθώς θα θέσω σε κίνδυνο την υγεία τους αφού δεν έχουν καμία επαφή με τον έξω κόσμο και είναι καλά μέχρι στιγμής. Το πρόβλημα μου είναι πως θα βιώνει αυτή την απουσία καθώς όταν μιλάμε στο τηλέφωνο μου λέει συνέχεια να πάω σπίτι του η να πάω να το πάρω και να το φέρω στο δικό μου όπως γινόταν μέχρι σήμερα. Όμως εγώ εργάζομαι κανονικά και κάτι τέτοιο δεν είναι εφικτό. Τι μπορώ να κάνω αφού δεν είναι σε θέση να καταλάβει για ποιον λόγο επιβάλλεται η απουσία μου?

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. Αρχικά θα πρέπει να εξηγηθεί στο παιδί τι είναι ο κορωνοϊός και γιατί οι άνθρωποι θα πρέπει να μένουν σπίτι τους αυτή την εποχή και να μην συναντιούνται για λίγες μέρες. Στο site μας μπορείτε να βρείτε πολλούς τρόπους να εξηγήσουμε στο παιδί τον κορωνοϊό. Επίσης με ψυχραιμία να του εξηγήσετε ότι το σπίτι του είναι στη προγιαγιά, οπότε δεν μπορεί να έρθει στο δικό σας σπίτι. Τα πάντα θα εξαρτηθούν από τη δική σας ψυχραιμία και την ψυχραιμία της προγιαγιάς. Δυστυχώς είναι δύσκολη η οικογενειακή κατάσταση στην οποία ζει, αλλά είναι το μόνο που μπορείτε να κάνετε. Χρειάζεται όμως να είστε σε τηλε-επικοινωνία με το παιδί (με οποιοδήποτε τεχνολογικό μέσο έχουν στο σπίτι). Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, το Τμήμα Ψυχολογικής Υποστηρίξεως του Κέντρου μας

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: Καλησπέρα σας , θα ήθελα να σας πω και εγώ το δικό μου πρόβλημα . Είμαι σε μια σχέση εδώ και 2 χρόνια. Δεν έχω παντρευτεί ακόμη μαζί του αλλά συζούμε μαζί . Έχουμε μιλήσει για τον μέλλον της σχέση μας , αλλά το αγόρι μου είναι εγωιστής και μου δημιουργεί ανασφάλειες πολλές , τον αγαπώ πολύ όμως .,μου ανέφερε κάτι που με πείραξε πολύ. Τον ρώτησα όταν θα κάνουμε μωράκι αν Θα είναι ευτυχισμένος Και μου απάντησε: ναι Του λέω θα το αγαπάς; Και λέει :ναι  Του λέω το ίδιο όπως αγαπάς κι μένα; Και μου απάντησε ποιο πολύ από σένα. Και του λέω δεν θα με αγαπάς το ίδιο και μου απάντησε με ξινό πρόσωπο όχι. Δεν μου άρεσε η έκφραση του . Με στεναχώρησε πολύ μου δημιούργησε τύψεις .. δεν ξέρω αν θα μπορέσω να ζήσω μαζί του μια ζωή . Εγώ του είπα ότι θα τον αγαπώ το ίδιο γιατί διπλασιάζεται η αγάπη μαζί με το μωρό . Μπορείτε να μου δώσετε μια λύση; Είναι σωστό έτσι όπως μου μίλησε ; Τι να κάνω; 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. Η δυσκολία που μας περιγράφετε αφορά κυρίως σε ζητήματα επικοινωνίας που έχετε με τον σύντροφό σας. Θα ήταν καλό να μιλήσετε μαζί του για την σχέση σας και το πώς μπορείτε να επικοινωνείτε καλύτερα και πιο ουσιαστικά. Δεν έχουμε αρκετές πληροφορίες ώστε να μπορέσουμε να σας βοηθήσουμε παραπάνω, παρόλα αυτά συχνά οι σύντροφοι έχουν διαφορετικές προσδοκίες για το πώς θέλουν να είναι το μέλλον τους. Θα σας προτείναμε λοιπόν να αποσαφηνίζετε μεταξύ σας τι νοηματοδοτεί η κάθε συζήτηση. Μιλήστε κι επικοινωνήστε πιο ουσιαστικά κι ολοκληρωμένα!!! Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, Βουρλιόγκα Βασιλική, Τμήμα Ψυχολογικής Υποστηρίξεως του Κέντρου μας

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: Καλησπέρα! Έχω ένα γιο που γίνεται 4 χρονών το Καλοκαίρι. Ζούμε μόνιμα στο εξωτερικό κ είναι τρίγλωσσος. Τα ελληνικά τα μιλάει πολύ καλά με ωραίο λεξιλόγιο, κ τις άλλες 2 γλώσσες ικανοποιητικά. Είναι όμως ένα δύσκολο παιδί. Δεν υπακούει σε τίποτα, όλα τα κάνει με το ζόρι κ με άρνηση. Επίσης αυτό που με προβληματίζει είναι η άρνησή του για μάθηση. Όταν του αναφέρω να κάτσουμε να μάθουμε για παράδειγμα τους αριθμούς, αρνείται. Όταν τελικά πείθεται, μπορεί να πει μέχρι το 2 αλλά μετά κολλάει. Όσες φορές κ να του πω ότι μετά είναι το 3, το ξεχνάει μετά από 1 δευτερόλεπτο. Επομένως μένει στάσιμος μαθησιακά. Αρνείται να μάθει να κάνει γραμμούλες κτλ. Επίσης, κάνει σαν να πετάει με τα χέρια του, σαν να εκτονώνει την ενέργειά του. Είναι κατά τα άλλα απίστευτα κοινωνικός κ θυμάται μάρκες αυτοκινήτων κ όλες τις ιστορίες που του λέμε. Τώρα τελευταία άρχισε να κάνει κ μια γκριμάτσα με το πρόσωπό του κ να κουνάει το χέρι του σαν να κοροϊδεύει. Του λέω να σταματήσει αλλά δεν το κάνει. Ανησυχώ για αυτές τις συμπεριφορές. Βλέπετε κάτι ανησυχητικό; Ευχαριστώ!

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. Αναφέρεστε σε συμπεριφορές του παιδιού σας που παραπέμπουν σε 3 διαφορετικές περιοχές : (1) ο μαθησιακός τομέας που δείχνει ότι κάτι επηρεάζει το παιδί και (2) δυσκολίες στη συνεργασία του με εσάς –πιθανά γιατί πιστεύει ότι δεν έχει να κερδίσει κάτι με αυτό- και (3) κάποιες κινητικές συμπεριφορές που είναι είτε αυτοερεθισμοί είτε κάποιο πιθανό τικ. Είναι πολύ καλό το ότι αναφέρετε ότι είναι πολύ κοινωνικό παιδί. Αρχικά αυτούς τους προβληματισμούς είναι καλό να τους συζητήσετε και με τη νηπιαγωγό του παιδιού για να δείτε ποια είναι και η δική της άποψη. Θα σας προτείναμε όμως να γινόταν μία αξιολόγηση από Αναπτυξιακή/ο Παιδίατρο. Επίσης όμως θα θέλαμε να δείτε και τη δική σας συμπεριφορά : Τι είναι αυτό στη συμπεριφορά σας που κάνει το παιδί να μην επιθυμεί να υπακούσει σε οτιδήποτε του ζητάτε; Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, Αλεξάνδρου Στράτος, Δ/ντής Προσέγγισης σε συνεργασία με το Τμήμα Ψυχολογικής Υποστηρίξεως του Κέντρου μας

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: Καλησπέρα σας, θα ήθελα να αναφερθώ στο δικό μου θέμα λέγοντας ότι έχω ένα αγοράκι κι ένα κοριτσάκι δίδυμα 4 χρόνων κ κάτι πηγαίνουν Προνήπιο σε παιδικό σταθμό εδώ κ ενάμιση χρόνο. Το πρόβλημα που εντοπίζω με τον γιο μου είναι ότι βλέπω τελευταία να έχει μια τάση εμμονής με την έννοια του κολλήματος με κάτι πχ με ένα συγκεκριμένο τραγούδι ή βιντεάκι ή Παιχνίδι κ μπορεί είτε να το βάζει συνέχεια να το ακούει να το βλέπει η να το παίρνει συνέχεια μαζί του. Αυτό διαρκεί λίγο διάστημα μέχρι να έρθει το επόμενο «κόλλημα». Βλέπω κ μια μικρή υπερκινητικότητα κ επίσης δυσκολία συγκέντρωσης σε κάτι πχ στο φαγητό του.  Είναι πολύ εκφραστικός συναισθηματικά κ αρκετά δοτικός. Πείτε πως μπορώ να το αντιμετωπίσω. Με συμβουλεύεται να δούμε Αναπτυξιολόγο ή παιδοψυχίατρο;;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. Πολλά παιδιά σε αυτή την ηλικία, εμφανίζουν υπερ-επικεντρώσεις και υπερ-ενθουσιασμό για κάποια πράγματα, τα οποία συνήθως διαρκούν για λίγο διάστημα, «γεμίζουν» με αυτά τα παιδιά και τα αντικαθιστούν με άλλα. Σε αυτό παίζει ρόλο και η διδυμία (εμφανίζουν διαφορετικές συμπεριφορές από το δίδυμο αδελφάκι). Από μόνο του λοιπόν αυτό δεν μπορεί να οριστεί ως πρόβλημα, εκτός εάν κάτι δεν αρέσει στη Νηπιαγωγό σε σχέση με τις συμπεριφορές του παιδιού. Εάν όμως εντοπίζετε διάσπαση προσοχής ή υπερκινητική συμπεριφορά στο παιδί, τότε θα ήταν καλό να αξιολογηθεί από Παιδίατρο Αναπτυξιολόγο ή από Εργοθεραπευτή. Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, Αλεξάνδρου Στράτος, Δ/ντής Προσέγγισης σε συνεργασία με το Τμήμα Ψυχολογικής Υποστηρίξεως του Κέντρου μας

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: Καλησπέρα. 22 μηνών  πήγαμε τον γιο μου σε λογοθεραπευτή γιατί δεν μιλούσε κ ήταν αρκετά ζωηρός. Η διάγνωση του λογοθεραπευτή ήταν ότι το παιδί ανήκει στο φάσμα του αυτισμού (έλλειψη κοινωνικοποίησης). 25 μηνών μέσα σε 2-3 μέρες γίνεται έκρηξη λεξιλογίου. 2,5 ετών σήμερα, έχει τεράστιο λεξιλόγιο, αλλά μιλεί στο γ ενικό κ κάνει κ κάποιες ηχολαλίες, είναι υπερκινητικός κ δύσκολος κ με το φαγητό. Έχει εμμονή με τους αριθμούς, τα γράμματα κ τα σχήματα. Ξέρει να μετράει έως το 100 (ελληνικά αγγλικά), ξέρει την αβ ελληνικά-αγγλικά, «διαβάζει» 10-15 λέξεις, έχει φωτογραφική μνήμη (αυτά χωρίς πίεση από πλευράς μας). Θα βοηθούσε μια επίσκεψη σε έναν Αναπτυξιολόγο μιας κ όλοι γύρω μας βλέπουν ένα πολύ έξυπνο παιδί, αλλά ο λογοθεραπευτής αποδίδει στον αυτισμό αυτού του είδους την ευφυΐα? Ευχαριστώ

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. Κατ αρχάς πρέπει να σας αναφέρουμε ότι ο συνάδελφος πιθανά να σας μίλησε για κάποιες ύποπτες για αυτισμό συμπεριφορές. Το αναφέρουμε γιατί η διάγνωση γίνεται μόνον και αποκλειστικά από ιατρικές ειδικότητες (Παιδοψυχίατρος ή Αναπτυξιακός Παιδίατρος ή Παιδονευρολόγος). Είναι πολύ καλό που εμφανίστηκε αυτή η «έκρηξη λεξιλογίου» αλλά παραμένουν κάποιες συμπεριφορές που από τη μία μεν παραπέμπουν σε ένα έξυπνο παιδί, αλλά από την άλλη οι δυσκολίες στο φαγητό, οι μορφο-συντακτικές δυσκολίες στην ομιλία, η υπερκινητικότητα και άλλες συμπεριφορές (όπως η πρώιμη αναγνωστική του ικανότητα – υπερλεξία, το έμμονοι ενδιαφέρον για αριθμούς και σχήματα αντί για πιο συμβατό στην ηλικία του παιχνίδι και η φωτογραφική του μνήμη) χρήζουν περαιτέρω άμεσης διερευνήσεως και διαφοροδιάγνωσης μεταξύ αυτισμού και ευφυΐας (ούτως ή άλλως το ένα δεν αποκλείει το άλλο). Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, Αλεξάνδρου Στράτος, Δ/ντής Προσέγγισης σε συνεργασία με το Τμήμα Ψυχολογικής Υποστηρίξεως του Κέντρου μας

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: Καλησπέρα σας, η κόρη μου είναι 9.5 χρόνων και μόλις μου εμπιστεύτηκε πως εδώ και κάποιο καιρό, όταν πηγαίνει τουαλέτα, βάζει το δάχτυλο της στον πρωκτό της και τραβάει έξω τα κόπρανα της. Έχω ανησυχήσει πολύ, ήμαστε μια ήρεμη οικογένεια 4 μελής, γιατί συμβαίνει αυτό; την ρώτησα ήρεμα αν βρίσκει κάποια ευχαρίστηση πιάνοντας τα κόπρανα της αλλά μου απάντησε πως όχι απλά το κάνω και δεν ξέρω γιατί… σας παρακαλώ, η βοήθεια σας μου είναι πολύτιμη

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. Για να απαντηθεί το ερώτημά σας χρειάζεται να έχουμε πιο πολλές πληροφορίες αλλά θα προσπαθήσουμε να σας δώσουμε κάποιες κατευθύνσεις: 1. Μήπως η κόρη σας έχει ή είχε συμπτώματα δυσκοιλιότητας; Μήπως έχει στην περιοχή του πρωκτού σωματική ενόχληση; Αν ναι είναι καλό να μιλήσετε με τον παιδίατρό σας και εν συνεχεία με γαστρεντερολόγο. Συχνά τέτοιες συμπεριφορές συνδέονται με δυσκοιλιότητα. 2. Μήπως  στο παρελθόν είχατε δει ή βλέπετε τώρα λερωμένο από κόπρανα το εσώρουχο της κόρης σας κυρίως κατά την διάρκεια της ημέρας; Συχνά τέτοιες συμπεριφορές συνδέονται με μια δυσκολία η οποία ονομάζεται εγκόπριση. 3. Μήπως η κόρη σας είχε ή έχει μια έντονη ενασχόληση με τα γεννητικά της όργανα; Συχνά τέτοιες συμπεριφορές συνδέονται με την φυσική περιέργεια που έχουν τα παιδιά για το σώμα τους. 4. Μήπως έχετε παρατηρήσει αλλαγές στην συναισθηματική διάθεση ή την συμπεριφορά του παιδιού; Συχνά τέτοιες συμπεριφορές συνδέονται με συναισθηματικές αλλαγές όπως  δυσκολία διαχείρισης του άγχους ή καταναγκαστικές συμπεριφορές. Προσπαθήσαμε να σας δώσουμε κάποιες κατευθύνσεις. Δεν είναι εύκολο να αποσαφηνιστεί η συμπεριφορά αυτή του παιδιού αν δεν έχουμε μια πλήρη εικόνα. Καλό θα ήταν να μιλήσετε με κάποιον ειδικό ώστε να μπορέσει να γίνει μια πλήρης αξιολόγηση. Προς το παρόν προσπαθείστε να μείνετε ψύχραιμη και να μιλήσετε στην κόρη σας για αυτό χωρίς να είστε συναισθηματικά φορτισμένη. Η ηρεμία βοηθά ώστε η κόρη σας να μην νιώσει ντροπή αλλά και για να μπορεί να μιλήσει πιο ανοικτά για αυτήν την συμπεριφορά. Πάνω απ’ όλα παραμείνετε ψύχραιμη και μην μιλάτε στην κόρη σας συνέχεια για αυτό. Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, Βουρλιόγκα Βασιλική, Τμήμα Ψυχολογικής Υποστηρίξεως του Κέντρου μας

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: Καλησπέρα….να κάνω και εγώ μια ερώτηση. Έχω ένα αγοράκι 23μηνων για να κοιμηθεί  του λέμε συνέχεια θα έρθει ο γέρος να σε πάρει  ξάπλα  κάτω η αν πάει στα δωμάτια  η κάπου αλλού του λέμε είναι ο γέρος  μέσα και δεν πάει …Μπορεί  να του δημιουργήσει  κάποιο πρόβλημα  στο μικρό  μα που του το λέμε Συνέχεια

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. Η απάντηση είναι πολύ σύντομη και ξεκάθαρη: «ναι». Το παιδί είναι πολύ μικρό και σχηματίζει μία φοβία και μία εξαρτημένη αντίδραση σε αυτό το «ξωτικό» που περιγράφετε ως «γέρος» που είναι πολύ επικίνδυνο να το στιγματίσει. Θα σας προτείναμε να μπαίνατε περισσότερο σε ένα γονεϊκό ρόλο που σημαίνει ότι κάποια πράγματα γίνονται επειδή το ζήτησε ο γονέας και όχι γιατί υπάρχει κάποιος τρίτος (στην προκείμενη ο «γέρος») που -ας διακινδυνεύσουμε τη λέξη- «διαφεντεύει» το σπίτι και εσείς δεν μπορείτε καν να τον διώξετε. Θα σας ζητούσαμε να σταματήσετε αυτό τον εκφοβισμό στο παιδί σας. Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, το Τμήμα Ψυχολογικής Υποστηρίξεως του Κέντρου μας

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: Καλησπέρα, και συγχαρητήρια για το έργο σας. Θα ήθελα τη γνώμη σας. Έχω ένα αγοράκι 2,5 ετών, είναι έξυπνος, δραστήριος και υπάκουος σαν παιδί. Δεν πηγαίνει ακόμη παιδικό σταθμό και φοράει πιπίλα κυρίως στον ύπνο. Έχει κάποια διαταραχή στην άρθρωση των λέξεων. Προσπαθεί και λέει αρκετές λέξεις και κάνει μικρές προτάσεις αλλά στις λέξεις που λέει (πέρα από τις κλασσικές μπαμπά, μαμά κλπ) λέει μόνο την τελευταία συλλαβή της λέξης ή το πολύ να πει 2 συλλαβές (π.χ. αντί μπάλα -άλα). Γενικώς κόβει τις λέξεις και όποτε προσπαθώ και του συλλαβίζω τις λέξεις σωστά αυτός τις επαναλαμβάνει λάθος και εκνευρίζεται σαν να μην θέλει να πει το σωστό. Πρέπει να δούμε κάποιον ειδικό σε αυτήν την ηλικία ή να περιμένω να μεγαλώσει λίγο ακόμα , προσπαθώντας να του εμπλουτίζω την καθημερινότητα με συζητήσεις και βιβλία? Να σημειώσω ότι μου έχουν πει ότι ο μπαμπάς του άργησε πολύ να μιλήσει σωστά σαν παιδί.

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. Σύμφωνα με αυτά που μας λέτε το παιδί έχει κάποια καθυστέρηση στην ομιλία του. Δε μπορούμε να είμαστε σίγουροι για την αιτιολογία αυτής της καθυστέρησης. Μπορεί να είναι κληρονομικό και απλά να είναι λίγο πίσω και να καλύψει σύντομα αυτή τη “ψαλίδα” (στη διεθνή βιβλιογραφία αυτά τα παιδιά αναφέρονται ως late bloomers). Μπορεί όμως να μιλάμε και για κάποια δυσκολία, είτε γλωσσικής φύσεως είτε δυσκολίας συντονισμού των αρθρωτικών κινήσεων) που χρήζει παρέμβασης. Καλό θα ήταν το παιδί όταν τελειώσει η απαγόρευση μετακινήσεων (για να πάρει το χρόνο ως τότε) να αξιολογηθεί από λογοθεραπευτή και από Αναπτυξιολόγο παιδίατρο για να δείτε αν χρήζει παρέμβασης. Ως τότε είναι καλό να μη τον διορθώνετε αλλά να επαναλαμβάνετε τις λέξεις που λέει αργά και έμφαση για να παίρνει το σωστό πρότυπο. Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, Κοκμοτός Παναγιώτης, Λογοθεραπευτής MSc, Κέντρο Προσέγγιση

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: Καλησπέρα ,ευχαριστώ προκαταβολικά για την βοήθειά σας Θα προσπαθήσω να σας περιγράψω συνοπτικά το πρόβλημά μου. Έχω δύο παιδιά. Ο μικρός υιός μου είναι 17 χρονών,στην Γ Λυκείου. Από μικρός δεν χαρακτηριζόταν από φιλομάθεια. Είχε μία απίστευτη αντίδραση-άρνηση σε όλη την εκπαιδευτική διαδικασία. Από την Β Δημοτικού διεγνώσθη με μαθησιακή δυσκολία συγκεκριμένα με δυσορθογραφία τόσο ήπιου βαθμού που οι γνώμες των ειδικών διχάσθηκαν, ΧΩΡΙΣ να συνοδεύεται από ΔΕΠΥ ή οτιδήποτε άλλο. Ας σημειωθεί ότι κ οι δύο γονείς έχουμε ανωτάτη εκπαίδευση κ είμαστε κάτοχοι πολλών κ σημαντικών μεταπτυχιακών τίτλων ,ο καθένας στον τομέα του. Οι δύο γονείς τρέφουμε μεγάλη αγάπη προς τα βιβλία, την γνώση κ την παιδεία γενικότερα την οποία προσπαθήσαμε να μεταδώσουμε στα παιδιά μας. Καταλαβαίνετε λοιπόν πόσες γνώμες πήραμε, πόσοι ειδικοί παιδαγωγοί κ ψυχολόγοι τον αξιολόγησαν κ μας βοήθησαν πρακτικά στην καθημερινότητα μας. Το παιδί είχε βοήθεια πάντα από δασκάλους κ στη συνέχεια καθηγητές που φροντίζαμε όχι μόνο να είναι καλοί στη δουλειά τους αλλά συγχρόνως κ αρεστοί από τον ίδιο. Συγχρόνως εγώ σαν μητέρα μια κ η δουλειά μου το επέτρεπε, ήμουν δίπλα του, αφιερώνοντας του σχεδόν όλο τον ελεύθερο χρόνο μου κ εννοείται όλη την αγάπη μου. Αποτέλεσμα έχουμε έναν έφηβο με άνω του μετρίου IQ κ υψηλότατο   EQ ,που είναι μετριότατος μαθητής, σχεδόν με το ζόρι θα δώσει πανελλήνιες, δεν έχει καταλήξει στο τι πραγματικά τον ενδιαφέρει κ  με τι θέλει να ασχοληθεί στην ζωή του, ασχολείται με κινηματογράφο ίσως με μουσική κ γενικότερα βαριέται να κάθεται. Έχουμε κάνει ΑΠΕΙΡΕΣ συζητήσεις, έχουμε βάλει άλλους να του μιλήσουν, έχουμε δοκιμάσει ΟΛΟΥΣ τους τρόπους για να τον πείσουμε κάτι το οποίο πιστεύουμε κ πρεσβεύουμε. ΟΤΙ ΚΑΘΕΤΙ ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ ΔΟΥΛΕΙΑ. ΟΤΙ Η ΓΝΩΣΗ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΠΡΩΤΟ ΒΗΜΑ ΓΙΑ ΤΑ ΠΑΝΤΑ. Άδικα! Μας αμφισβητεί, δυσανασχετεί, αρνείται να πιστέψει στη μαθησιακή διαδικασία του σχολείου κ φέρνει παραδείγματα σπουδαίων ανθρώπων που καταξιώθηκαν στις τέχνες κυρίως, ΧΩΡΙΣ σπουδές αλλά με σκληρή δουλειά. Εγώ είμαι στα πρόθυρα κατάθλιψης κ ο πατέρας του έχει παραιτηθεί. Δεν πιστεύω βέβαια ότι φταίει η μαθησιακή δυσκολία του. Απλά τεμπελιάζει, ενώ έχει ‘όλες τις δυνατότητες να κάνει ΟΤΙ θέλει. Ζητώ απεγνωσμένα την βοήθεια σας, με ποιό τρόπο να πείσω ένα νέο παιδί να διαβάσει, να βρει ενδιαφέρον σε οποιαδήποτε μαθησιακή διαδικασία.

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. Αναφέρεστε σε μία προφανώς 3πλή δυσκολία και πραγματικότητα του έφηβου γιού σας : (1). Υπάρχει ένα υπόβαθρο μαθησιακής δυσκολίας που τον έχει ταλαιπωρήσει όλα αυτά τα χρόνια και που με χαρά διαβάσαμε ότι προσπαθήσατε να ζητήσετε βοήθεια για αυτήν. Η ύπαρξη οποιασδήποτε μαθησιακής δυσκολίας, καθιστά πιο δύσκολη τη μελέτη στο άτομο και πιο πολύ πιο άχαρη και κουραστική. (2). Έχουμε να κάνουμε με έναν έφηβο ο οποίος –όπως όλοι οι έφηβοι- βρίσκεται σε ισχυρή φάση αμφισβήτησης προσπαθώντας να χτίσει την προσωπικότητά του. Ένα από τα πράγματα που συχνά αμφισβητούν οι έφηβοι, είναι τις γονεϊκές αρχές όταν τις παρουσιάζει ο γονέας ως θέσφατα και απορρίπτει οποιαδήποτε διαφωνία σε αυτές. (3). Βλέποντας τον αγώνα που κάνετε για να τον πείσετε να ασχοληθεί με τα μαθήματά του, υπάρχει ένας σοβαρότατος κίνδυνος ο έφηβος να έχει υπερφορτωθεί (και πιθανά απηυδήσει και αυτός με τη σειρά του) με αυτά που τον συμβουλεύετε, να αισθάνεται ότι θα έχει την αγάπη και την αποδοχή σας μόνον εάν «στρωθεί» να μελετήσει και αυτό να τον απογοητεύει και να «τραβάει και εκείνος το σκοινί στα άκρα» δοκιμάζοντας την αγάπη σας (δυστυχώς συμβαίνει συχνά με τους εφήβους). Το σίγουρο –όπως γράφετε- είναι ένα : Ο τρόπος τον οποίο ακολουθείτε για να τον πείσετε, δεν έχει κανένα αποτέλεσμα, ή από την άλλη, δυσκολεύει και «σφίγγει» ακόμα περισσότερο την κατάσταση. Προφανώς ο έφηβος έχει –δυστυχώς- πολύ λίγα να περιμένει από τις συμβουλές σας και δείχνει αρκετά θυμωμένος. Από ότι φαίνεται, διαφωνείτε σε εξαρχής κοσμοθεωρήσεις : Γράφετε ότι του αναφέρετε «ΟΤΙ Η ΓΝΩΣΗ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΠΡΩΤΟ ΒΗΜΑ ΓΙΑ ΤΑ ΠΑΝΤΑ» αλλά ο γιος σας προφανώς είτε διαφωνεί, είτε –θυμωμένα- το αμφισβητεί απόλυτα. Θα σας συμβουλεύαμε να κάνατε κάποια ανακωχή μαζί του, μετά από μία ήρεμη συζήτηση. Να του εξηγήσετε το πόσο τον αγαπάτε, το ότι είστε δίπλα του στις αποφάσεις του, ότι ανησυχείτε για το μέλλον του και θα θέλαμε αντί για δικές σας προτάσεις, να ακούσετε με ψυχραιμία τις δικές του απόψεις αλλά και προτάσεις που θα είχε να σας κάνει. Επίσης θα βοηθούσε να συζητούσατε με Ψυχολόγο Συμβουλευτικής το θέμα, καθώς θα αναλύστε διεξοδικότερα τους τρόπους που το αντιμετωπίζετε για να διαπιστωθεί εάν υπάρχουν δυνατότητες να τους τροποποιήσετε. Αυτό που γράφετε στο τέλος ότι βρίσκεστε στα όρια «κατάθλιψης», υποδηλώνει ότι δυστυχώς δεν έχετε τον έλεγχο εσείς ως ψύχραιμος γονέας και αυτό ο γιος σας το καταλαβαίνει πάρα πολύ καλά. Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, το Τμήμα Ψυχολογικής Υποστηρίξεως του Κέντρου μας

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: Καλησπέρα σας! Έχω ένα κοριτσάκι 6 1/2 ετών (μοναχοπαίδι). Με προβληματίζει το γεγονός ότι συνεχώς γκρινιάζει και δείχνει ότι δεν ευχαριστείται με τίποτα. Για παράδειγμα είμαστε στο σπίτι και γκρινιάζει γιατί είμαστε σπίτι. Πάμε βόλτα και γκρινιάζει ότι θα ήθελε να πάμε με παρέα. Πάμε βόλτα με παρέα και  γκρινιάζει γιατί κάτι την ενόχλησε (π.χ έχασε το κλαδάκι που είχε κόψει). Επιστρέφουμε σπίτι και γκρινιάζει γιατί κουράστηκε. Δεν μπορώ να καταλάβω τι λάθη έχω κάνει και πόσα πολλά μπορεί να είναι αυτά τα λάθη. Νιώθω συνεχώς ενοχές, νομίζοντας ότι διαπλάθεται μια προσωπικότητα που θα αντιμετωπίσει την απόρριψη των άλλων. Στο σχολείο είναι άριστη μαθήτρια (μάλιστα η δασκάλα της τη χαρακτήρισε ως τριτάκι και όχι πρωτάκι) και  είναι πολύ ικανοποιημένη και από τη συμπεριφορά της. Είναι πολύ κοινωνική και εύγλωττη. Επίσης έχω  διαπιστώσει ότι οι φίλες της είναι παιδιά με ήπιο χαρακτήρα. Ζητώ τη βοήθεια σας! Σας ευχαριστώ εκ των προτέρων.

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. Αναφέρεστε σε μία αυξημένη διάθεση της κόρης σας να γκρινιάζει συνεχώς. Προφανώς κάτι κερδίζει η κόρη σας με αυτό που κάνει. Ίσως με αυτό τον τρόπο τραβάει την προσοχή σας, ή από την άλλη εισπράττει από εσάς παρηγοριά και θετικό συναίσθημα. Είναι πολύ θετικό ότι τα καταφέρνει στο σχολείο και ότι επίσης έχει και παρέες (έστω και παιδιά με ήπιο χαρακτήρα). Θα σας προτείναμε από τη μία να κάνατε μία συζήτηση με το παιδί (βρίσκεται σε ηλικία να μπορεί να σας ακούσει) και από την άλλη να αδιαφορήσετε λίγο όταν εμφανίζει τα παράπονά της, χαϊδεύοντάς την, λέγοντάς της ότι πάλι κάτι την έχει ανησυχήσει και να σας πει ήρεμα αν θα ήθελε να σας προτείνει εκείνη κάτι. Χρειάζεται ψυχραιμία και εύχαρη διάθεση σε όλα αυτά. Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, το Τμήμα Ψυχολογικής Υποστηρίξεως του Κέντρου μας

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: Καλημέρα σας! Έχω μια 9 χρονη κόρη και νιώθει ότι πρέπει να με κάνει να τη μαλώσω για νa της δείξω προσοχή όταν έχει κι αλλά παιδάκια στο σπίτι… Τι να κάνω?

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. Δεν μας δίνετε αναλυτικά στοιχεία για τις συμπεριφορές του παιδιού σας αλλά θα βασιστούμε σε αυτά που αναφέρετε: Από τη στιγμή που η κόρη σας θέλει να έρχεται σε ένταση μαζί σας όταν βρίσκεται με τις φίλες της, αρχικά είναι καλό να της αναφέρετε αυτή τη συμπεριφορά και να την ρωτήσετε γιατί πιστεύει η ίδια ότι συμβαίνει αυτό. Μπορείτε και να της αναφέρετε ότι πιθανά να μην είναι καλή ιδέα να έρχονται φίλες στο σπίτι, αφού αυτό μάλλον την ταράζει. Παίζει σημαντικό ρόλο για τις συμπεριφορές της κόρης σας, οι πληροφορίες που έχουμε από το Σχολείο και η άποψη της εκπαιδευτικού. Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, το Τμήμα Ψυχολογικής Υποστηρίξεως του Κέντρου μας

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: Καλησπέρα θα ήθελα να ρωτήσω έχω μια κόρη 3ετων και άμα δεν κάνουμε  αυτό που θέλει  η τσαντίζεται με κάτι αρχίζει και δαγκώνει χτυπά  η εμένα η όποιον βρει και τι τιμωρία την βάζω πάλι έρχεται δεν κάθεται  εκεί ξαναέρχεται ν με δαγκώσει  δεν ξέρω τι να κάνω Ευχαριστώ πολύ

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. Προφανώς η κόρη σας είναι σημαντικά ευερέθιστη και έτσι έχει συχνά – και πολύ έντονα -ξεσπάσματα οργής. Τα στοιχεία που μας αναφέρετε είναι πολύ λίγα αλλά θέλουμε να σας προσανατολίσουμε με κάποιο τρόπο : (1). Πρέπει να λάβετε πληροφορίες από τον Παιδικό Σταθμό, πώς και εάν διαχειρίζεται την ταραχή της εκεί και ποια η σχέση της με τους συμμαθητές της. (2). Είναι καλό να μελετήσετε ποια είναι αυτά που ταράζουν την κόρη σας. (3). Όταν σας «επιτίθεται», με ψυχραιμία –και όχι με τιμωρία- θα της συγκρατείτε τα χέρια ώστε να σταματήσει η επίθεσή της. Θα σας συστήναμε όμως –αυτό γίνεται πάντα όταν ένα παιδί εμφανίζει επιθετική συμπεριφορά- να συζητούσατε με Ψυχολόγο Συμβουλευτικής για να σας κατευθύνει στο τι θα ήταν καλό να γίνει. Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, Αλεξάνδρου Στράτος, Δ/ντής Προσέγγισης σε συνεργασία με το Τμήμα Ψυχολογικής Υποστηρίξεως του Κέντρου μας

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: Καλημέρα σας!!είμαι μαμά 2 παιδιών το ένα είναι 8 χρονών κ το άλλο 17 μηνών. ο μικρός μιλάει λέει  (μπαμπά μαμά γιαγιά) είναι πολύ έξυπνος ότι του λες το κάνει σου δείχνει να βάλεις μουσική να χορέψει..απλά το μόνο πρόβλημα είναι ότι τσιρίζει αν του πάρεις κάτι αν δεν του δώσεις κάτι τσιρίζει πολύ!! τον έχω μαλώσει βάζει τα κλάματα άλλα μετά πάλι τα ίδια! πως μπορώ να το σταματήσω  κ να καταλάβει ότι δεν είναι σωστό

ΑΠΑΝΤΗΣΗ:  Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. Προφανέστατα όπως έχετε διαπιστώσει, αυτό το «τσίριγμα» του παιδιού σας είναι μία επικοινωνιακή προσπάθεια να σας δηλώσει το θυμό του που τα πράγματα δεν πάνε όπως τα είχε υπολογίσει (δυσκολία να ανεχτεί μία ματαίωση). Προφανώς λοιπόν έχει δημιουργήσει ένα σχήμα «σημαίνον-σημαινόμενο» ή αλλιώς «αίτιο-αποτέλεσμα» και ξέρει ότι αυτή η συμπεριφορά είναι αποτελεσματική (κάτι κερδίζει με αυτό). οφείλετε να του δείξετε με ψυχραιμία και σταθερότητα το αντίθετο : Δικαιούται να τσιρίζει αλλά δυστυχώς αυτό που αποφασίσατε θα γίνει. Είναι καλό να μην το δοκιμάζετε συνέχεια (να μην επιτρέψτε μας την έκφραση «του τη σπάτε» πολύ) αλλά σε σταθερά πράγματα θα είστε σταθερή και απόλυτα ήρεμη. Για παράδειγμα μπορείτε να αφαιρέσετε λίγο το παιχνίδι (διαδικασία απλούστερης ματαίωσης «περιμένω») για να το πλύνετε και μετά να το επιστρέψετε. Πάρα πολλά παιδιά σε αυτή την ηλικία εμφανίζουν αυτή τη συμπεριφορά. Αυτά τα παιδιά γενικά έχουν την τάση να έχουν αυξημένο ταπεραμέντο νευρικότητας ή ανησυχίας ή από την άλλη έντονη προσκόλληση σε κάποια πράγματα και αδυναμία ευελιξίας σκέψης και συναισθήματος. Σε αυτή την ηλικία (17 μηνών), ο μόνος τρόπος για να καταλάβει ένα παιδί ότι αυτό που κάνει «δεν είναι σωστό» όπως αναφέρετε, είναι να κάνει την απλοϊκή νοητική διασύνδεση ότι «αυτό που κάνει έχει σταματήσει πια να πιάνει». Εάν σας ανησυχούν και άλλα ζητήματα ανάπτυξης του παιδιού, είναι καλό να το συζητήσετε με τον Παιδίατρο και –αν κριθεί σκόπιμο- να γίνει μία Αναπτυξιολογική εξέταση. Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, Αλεξάνδρου Στράτος, Δ/ντής Προσέγγισης σε συνεργασία με το Τμήμα Ψυχολογικής Υποστηρίξεως του Κέντρου μας

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: Καλησπέρα έχω δυο παιδάκια 9 και 4 ετών. Ο μικρός μου έχει εγκεφαλική παράλυση λόγω προωρότητας. Το πρόβλημα του είναι κινητικό. Το θέμα μου είναι με το μεγάλο μου γιο, που εδώ και κάποιους μήνες έχει φάει φοβερό κόλλημα με το σχολείο του. Θεωρεί ότι οτιδήποτε είναι από εκεί είναι βρώμικο και δεν τα ακουμπά! Τσάντα, βιβλία, μολύβια. Όταν θα τα πιάσει αναγκαστικά για να κάνουμε τις ασκήσεις θα πάει να κάνει μπάνιο. Εννοείται ότι όταν θα γυρίσει από το σχολείο θα πάει κατευθείαν για μπάνιο και τα ρούχα στα άπλυτα! Επίσης αν τα ακουμπήσουμε και εμείς πρέπει να πλυθούμε αμέσως!! Όλο αυτό μας έχει κουράσει, του εξηγούμε συνέχεια ότι αυτό που κάνει δεν είναι σωστό και ότι κουράζει και τον ίδιο.. Άλλα δεν του αλλάζουμε γνώμη!! Θα ήθελα παρακαλώ την γνώμη σας γιατί οι καυγάδες μας είναι σε καθημερινή βάση, δεν μπορούμε να ακλουθούμε όλοι στην οικογένεια αυτή την παράλογη στάση του!! Ευχαριστώ!

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. Το παιδί σας δείχνει ότι έχει εμφανίσει μία ψυχαναγκαστική δυσκολία. Οι πιθανότητες είναι 4 : (1). Με αυτό τον τρόπο, προσπαθεί να τραβήξει την προσοχή σας, γιατί πιθανά –και είναι αναμενόμενο- έχετε ρίξει πολύ την προσοχή στο αδελφάκι του που έχει εγκεφαλική παράλυση. (2). Πιθανά έχει αυξημένο άγχος για το αδελφάκι του και με αυτό τον τρόπο καταπολεμεί το άγχος του (λανθασμένη αυτό-ρυθμιστική αντίδραση). (3). Στην ηλικία των 8-9 ετών εμφανίζονται τέτοιοι ψυχαναγκαστικοί μηχανισμοί σκέψης στα παιδιά και είναι καλό να βοηθηθούν από ειδικό. (4). Αν αυτό έχει συνδεθεί (συμπίπτει χρονικά) με τον κορωνοϊό, τότε πιθανά έχει τρομάξει πολύ και αυτοπροστατεύεται. Σας εφιστούμε την προσοχή : Δεν σας λέμε ότι το παιδί πάσχει από Ψυχαναγκαστική Διαταραχή ! Σας λέμε ότι αυτός η μηχανισμός σκέψης είναι ψυχαναγκαστικός που μπορεί να οφείλεται στους παραπάνω λόγους που σας περιγράψαμε. Για αυτό και δυσκολεύεστε να «του αλλάξετε γνώμη». Δεν φταίει για αυτό που σκέφτεται το παιδί σας και δεν φεύγει εύκολα (δεν «ξεριζώνεται» αυτός ο μηχανισμός σκέψης. Με το να του λέτε ότι αυτό είναι παράλογο ή τραβηγμένο, απλά το ερεθίζετε περισσότερο. Απλά εσείς δεν θα συμμετέχετε στην απαίτηση του να πλυθείτε και εσείς. Θα σας συστήναμε όμως να επισκεφτείτε Παιδοψυχολόγο ή Παιδοψυχίατρο, όπου αρχικά θα δώσετε ένα εκτενές ιστορικό του παιδιού και θα σας κατευθύνει κατάλληλα. Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, το Τμήμα Ψυχολογικής Υποστηρίξεως του Κέντρου μας

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: Γεια σας έχω μία ερώτηση. Εγώ έχω ένα παιδί με την πρώην μου δεν είχαμε παντρευτεί απλά είχαμε σχέση. Το παιδί το αναγνώρισα με συμβολαιογράφο. Τώρα. Δεν με αφήνει να δω το παιδί. Εγώ τι μπορώ να κάνω? Έχω κανένα δικαίωμα σαν πατέρας? Ευχαριστώ

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. Νομίζουμε ότι η καταλληλότερη κίνηση είναι να το συζητήσετε με Δικηγόρο –εάν και κατά πόσον έχει η μητέρα αυτό το δικαίωμα-. Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, Αλεξάνδρου Στράτος, Δ/ντής Προσέγγισης σε συνεργασία με το Τμήμα Ψυχολογικής Υποστηρίξεως του Κέντρου μας

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: Καλησπέρα είδα την σελίδα σας ότι απαντάτε σε ερωτήσεις και βρήκα μόνο εδώ να σας στείλω. Έχω ένα κοριτσάκι 1,5 χρόνων είναι καλό υπερκινητικό όπως όλα τα παιδάκια, λέει κουβέντες τρώει κανονικά, κοινωνικό. Έχω ένα πρόβλημα το τελευταίο καιρό δεν κοιμάται με τίποτα το βράδυ πέφτουμε στο κρεβάτι από τ 9:00  και κοιμάται μετά από 1,5 με 2 ώρες πολύ νευρική στριφογυρνά συνέχεια και το μεσημέρι ενώ κοιμόταν μια χαρά τώρα μου κάνει τα ίδια και το μεσημέρι και μερικές φορές δεν κοιμάται  και καθόλου. Έχω κουραστεί πάρα πολύ, ψυχολογικά δεν μπορώ μερικές φορές την μαλώνω κιόλας. SOS

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. Στην ηλικία των 18 μηνών είναι πολύ πιθανό το μωρό να εμφανίσει σημαντικές αλλαγές στις ρουτίνες που ήδη είχε (όπως είναι ο ύπνος ή η σίτιση), λόγω της αλλαγής του νευρο-αναπτυξιακού σταδίου. Αρχικά δίνουμε λίγο χρόνο αλλά φυσικά θα πρέπει να το συζητήσετε και με τον/την Παιδίατρο που παρακολουθεί το παιδί σας. Θα ήταν κάτι ανησυχητικό (και θα έπρεπε να αξιολογηθεί από Αναπτυξιακή Παιδίατρο) μόνο εάν αρχίζουν και δυσκολεύονται οι κοινωνικές δεξιότητες του παιδιού ή οι αισθητηριακές προτιμήσεις του (πχ λοιπόν απώλεια λεκτικών δεξιοτήτων ή εμφάνιση δυσανεξίας σε αισθητηριακά ερεθίσματα –πχ αγκαλιές- ή δυσανεξία σε φαγητά που μέχρι τώρα έτρωγε). Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, Αλεξάνδρου Στράτος, Δ/ντής Προσέγγισης

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: Έχουμε ένα παιδάκι 23 μηνών ζωηρούλη, δυνατό πολύ, καλό με τα άλλα παιδάκια τους δίνει τα πράγματα του, όταν θέλει κάτι το διεκδικεί. Δεν πάει σταθμό ακόμα..!! έχω προβληματιστεί όμως πολύ γιατί όταν τον έχουν χτυπήσει άλλα παιδάκια κάθεται απαθής και σαν να στεναχωριέται.. δεν κλαίει άλλα δεν ξέρει πως να αντιδράσει..!! εμάς στο σπίτι όταν δεν του κάνουμε το χατίρι μας χτυπάει (κλωτσάει βαράει με τα χέρια τραβάει μαλλιά).!! Του λέμε ότι αυτό που έκανε το άλλο παιδί δεν είναι σωστό άλλα προβληματίζομαι γιατί ποτέ δεν έχει αντιδράσει όταν τον χτυπάνε ή του φωνάζουνε απλά στενοχωριέται και μένει απαθής..!! ΤΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΤΟΥ ΜΑΘΟΥΜΕ (ΠΩΣ ΝΑ ΑΝΤΙΔΡΑΕΙ) και ανησυχώ γιατί μετέπειτα συμπεριφορά του στο σταθμό στο σχολείο και τα λοιπά που δεν θα είναι δίπλα του οι γονείς..!! ρωτώ ακριβώς για το bulling..!! έχω σκεφτεί αργότερα 5 χρόνων να τον πάω μια πολεμική τέχνη για να αποκτήσει αυτοπεποίθηση.. στο συγκεκριμένο θέμα.. !! σκέφτομαι από συζητήσεις που κάνω με άλλους γονείς για το συγκεκριμένο θέμα να του μάθω ότι όταν τον χτυπάνε πρέπει να χτυπήσει και αυτός.. (για παράδειγμα ένας γονιός μου είπε ότι όταν τον χτυπάνε θα του λες τώρα θα πας και θα του ρίξεις μπουνιά στη μύτη) και η γυναίκα μου μου λέει ότι είναι λάθος αυτό..!! εννοείται πως δε του το έχω πει-μάθει άλλα συνεχίζεται αυτή η αντιμετώπιση να μένει δηλαδή απαθής και να στενοχωριέται και εννοείται πως αν δεν ήμασταν εκεί εμείς ποιος ξέρει τι άλλο θα του έκαναν..!! ευχαριστώ εκ των προτέρων

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. Θέλουμε να προσέξετε ιδιαίτερα τόσο τον τρόπο σκέψης σας, όσο και τον τρόπο που αντιμετωπίζετε τις συμπεριφορές του παιδιού σας. Ας προσπαθήσουμε να τα πάρουμε με τη σειρά : (1). Απαγορεύεται το παιδί να σας χτυπά -όπως φυσικά το ίδιο και εσείς-. Είναι πολύ μικρό το παιδί και τώρα φτιάχνει στο μυαλουδάκι του τα πρώτα του σχήματα (κώδικες συμπεριφοράς). Εάν μάθει να σας χτυπάει, τότε πολύ απλά θα το θεωρήσει φυσιολογικό να συνεχίσει να το κάνει. Όταν θα επιχειρεί να σας χτυπήσει, θα το παίρνετε αγκαλιά και με σταθερή φωνή (όχι μάλωμα) θα του εξηγείτε ότι αυτό δεν σας αρέσει καθόλου και δεν πρόκειται να γίνει (του ακινητοποιούμε το χεράκι). (2). Το κοινωνικό ταπεραμέντο του παιδιού σας έχει την ιδιομορφία να σαστίζει στη βίαιη συμπεριφορά των άλλων παιδιών απέναντί του (κάτι που θεωρείται όμως φυσικό σε πολλά παιδιά αυτής της ηλικίας). Προσέξτε : Δεν διδάσκουμε στα παιδιά το «οφθαλμόν αντί οφθαλμού». Άλλωστε αυτό δεν διδάσκεται. Αν είχε το παιδί σας αυτό το μηχανισμό σκέψης θα τον εφάρμοζε αλλά –ευτυχώς- δεν τον έχει. Δεν τον έχει όμως και αν τον αποκτήσει, πιθανά να τον μετατρέψει σε επιθετικότητα. Απλά σας παρακαλούμε έχετε ένα αυξημένο μάτι προστασίας πάνω του (άλλωστε δεν μπορούμε να φανταστούμε ότι είναι πολλά τα επιθετικά παιδιά που συνυπάρχουν με το παιδί σας). (3). Μην συγχέετε τους μηχανισμούς σκέψης και αντίδρασης 2χρονων παιδιών με την εξέλιξη στην ηλικία των 5 τους. Υπάρχουν πολλά αναπτυξιακά στάδια που αλλάζουν μέχρι τότε. Θα σας ζητούσαμε πάντως να τον εντάσσατε σε βρεφονηπιακό Σταθμό ώστε να ερχόταν σε πιο δομημένη αλληλεπίδραση (εποπτευόμενη από βρεφονηπιαγωγό) με συνομήλικα παιδιά.  Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, το Τμήμα Ψυχολογικής Υποστηρίξεως του Κέντρου μας

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: Γεια σας ονομάζομαι Κ.Π. ο γιος μου Μ. 8 ετών κάθε φορά που είναι να πάει τουαλέτα για κακά του μου παραπονιέται ότι θα έρθουν κατσαρίδες απ’ την τουαλέτα και κρατάει τα κακά του τι να κάνω για να του περάσει αυτή η σκέψη ευχαριστώ πολύ για τον χρόνο σας περιμένω απάντηση..

ΑΠΑΝΤΗΣΗ:  Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. Η σκέψη του παιδιού σας δείχνει να το ταράζει πολύ και κινδυνεύει να γίνει ψυχαναγκασμός. Θα βοηθούσε να ξέραμε πολύ περισσότερες πληροφορίες γενικότερα για το προφίλ του παιδιού σας, γιατί σπάνια εμφανίζεται μία τέτοια δυσκολία μόνη της χωρίς να υπάρχουν και άλλα «παράξενα ή μοναδικά» στοιχεία στους μηχανισμούς σκέψης του παιδιού. Σαν μία απλοϊκή συμβουλή, μπορούμε να σας πούμε ότι θα πρέπει να μη δώστε μεγάλη σημασία σε αυτή τη δυσκολία. Δεν χρειάζεται λοιπόν να του μιλάτε έντονα ή να το υποτιμάτε ή να θυμώνετε γιατί δυστυχώς εντείνετε αυτό το μηχανισμό σκέψης. Μπορείτε να δείξετε ότι απολυμαίνετε την τουαλέτα και ότι ποτέ δεν έχει δημιουργηθεί θέμα με κατσαρίδα στην τουαλέτα. Από την άλλη, μπορείτε να προτείνετε εναλλακτικούς τρόπους (πχ δοχείο) και κάθε φορά που σας διαμαρτύρεται για τη δυσκοιλιότητά του να εξηγείτε ήρεμα και με θετική διάθεση ότι λύση υπάρχει εάν θέλει. Θα ήταν καλό όμως αυτή τη δυσκολία του παιδιού (κύρια σε αυτή την ηλικία), να τη συζητούσατε με Παιδοψυχολόγο όπου αρχικά θα δίνατε αναλυτικά στοιχεία του ιστορικού του παιδιού και το γενικό του προφίλ σε όλους τους τομείς (λειτουργικότητα, Σχολείο, ρύθμιση συμπεριφορών κλπ). Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, το Τμήμα Ψυχολογικής Υποστηρίξεως του Κέντρου μας

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: Εγώ κ ο άντρας μου είμαστε θετικοί στον κορωνοϊό για 23 ημέρες. Έχουμε ένα κοριτσάκι 4 χρόνων.. Ποσό επικίνδυνο είναι για το παιδάκι μας αυτό; Τι πρέπει να κάνουμε; Πρέπει να κάνει η μικρή το τεστ , αλλά δεν μπορούμε να την πάμε εμείς. Μπορεί να έρθει κάποιος ΙΑΤΡΟΣ στο σπίτι;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. Φυσικά ! Απευθυνθείτε στον ΕΟΔΥ και θα γίνει εξέταση κατ’ οίκον στην κόρη σας. Σας ευχόμαστε να πάνε όλα καλά και καλή ανάρρωση !Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, Αλεξάνδρου Στράτος, Δ/ντής Προσέγγισης σε συνεργασία με το Τμήμα Ψυχολογικής Υποστηρίξεως του Κέντρου μας

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: καλημέρα. έχω ένα αγόρι 8 ετών, υγιές και ζωηρό! άδω και ένα χρόνο είμαι διαζευγμένη με των πατέρα του παιδιού και συζώ με το τέκνο μου και των  σύντροφο μου. το παιδί ήθελε να χωρίσω με τον πατέρα του. πάντα ο γιος μου ήταν πονηρός και ήθελε να (περνά το δικό του) δεν ακούει στους (κανόνες) της οικογένειας δείχνει να κατανοεί το λάθος του άλλα θα κάνει αυτό που ο ίδιος θέλει. στο σχολείο είναι από τους (καλύτερους) μαθητές κατά την δασκάλα του άλλα και εκεί έχει προβληματική συμπεριφορά χειρίζεται τους συμμαθητές στο να παίζουν το παιχνίδι που θέλει ο ίδιος και κάνει τα πάντα για να το πετύχει αυτό ακόμα και χρήση βίας, έχει πάρει και κρυφά (κλεψιά) από ένα άλλο παιδάκι ένα παιχνίδι και δεν το παραδεχόταν μέχρι να του κάνουν σωματική έρευνα. κατά τα άλλα είναι ένα παιδί που έχει φιλότιμο και βοηθά σε οτιδήποτε του ζητηθεί και από οποιονδήποτε. επίσης ζηλεύει και ήθελε να με παντρευτεί. όπως καταλαβαίνετε είμαι σε απόγνωση δεν ξέρω τι άλλα μπορώ να κάνω για να βοήσω το παιδί μου για να γίνει σωστός άνθρωπος

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. Πρώτα από όλα θέλουμε να θυμάστε : το παιδί δεν χρειάζεται να «γίνει σωστός άνθρωπος». Είναι απλά ένα παιδί με όλες τις ιδιαιτερότητές του. Αναγνωρίζετε όμως ότι υπάρχει δυσκολία να αναγνωρίσει το παιδί τους κανόνες που διέπουν το σπίτι σας (παρότι του αρέσει να παίρνει το ρόλο του βοηθού). Ταυτόχρονα αναφέρεστε ότι και για το φυσικό του πατέρα το παιδί επιθυμούσε το διαζύγιο και φυσικά δεν επιθυμεί το νέο σας σύντροφο αφού όπως αναφέρετε εκείνος θέλει να είναι ο σύζυγός σας. Έτσι λοιπόν, όπως και με τον πατέρα του, προφανώς θα δοκιμάσει με τη συμπεριφορά του και τον τωρινό σας σύντροφο στο σπίτι. Εξίσου θα προσπαθήσει να επιβάλλει τους δικούς του κανόνες. Αυτό όμως που μας ανησυχεί είναι οι δυσκολίες στη ρύθμιση της κοινωνικής του συμπεριφοράς και στο σχολείο (εμφανίζει επιθετικότητα και παραβατικότητα) παρότι είναι καλός μαθητής (δεν υπάρχει οπότε κάποια σχολική άρνηση ή μία μαθησιακή δυσκολία που πιθανά να δικαιολογούσε την πυροδότηση αρνητικών συμπεριφορών. Θα θέλαμε να το συζητήσετε και με την εκπαιδευτικό του Σχολείου, αλλά δείχνει αναγκαίο να γινόταν και μία αξιολόγηση –και πιθανότατα και υποστήριξη- του παιδιού από Παιδοψυχολόγο αρχικά όπου πριν τη συνάντηση με το παιδί θα ήταν καλό να δίνατε εσείς ένα αναλυτικό ιστορικό. Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, Αλεξάνδρου Στράτος, Δ/ντής Προσέγγισης σε συνεργασία με το Τμήμα Ψυχολογικής Υποστηρίξεως του Κέντρου μας

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: Γεια σας, Θα ήθελα την γνώμη σας πώς να αντιδράσω στον γιο μας 20 ετών που εξακολουθεί (από τα 16..) να καταναλώνει πολλές ώρες παίζοντας ηλεκτρονικά παιχνίδια PlayStation συχνά μαζί και με φίλους που παίζουν από τα σπίτια τους.
Προσπαθώ ευγενικά να εξηγήσω την ανησυχία μου γιατί έχει επίπτωση στην κοινωνικότητα του, στην ωριμότητα του και στην πρόοδο του στο πανεπιστήμιο .  Όποτε το θίξω εκνευρίζεται πολύ ενώ εν γένει είναι ήσυχο παιδί. Ως τώρα ουδέν αποτέλεσμα έχω φέρει. Μπορείτε να με βοηθήσετε; Σας ευχαριστώ πολύ. Κατερίνα Β. Κ.

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. Όπως κατανοείτε, απευθύνεστε σε έναν ενήλικα πια. Φυσικά και είναι πάρα πολύ τοξικό για τον εγκέφαλό του αυτό που κάνει, αλλά το μόνο που μπορείτε να κάνετε είναι να του μεταφέρετε τις ανησυχίες σας, χωρίς καυγάδες ή εκδηλώσεις απέχθειας ή έντονη κριτική. Δυστυχώς είναι σύμπτωμα της εποχής μας η έμμονη ενασχόληση των νέων στις οθόνες. Για αυτό και η προσπάθειές μας πρέπει να ξεκινούν από την προεφηβεία ακόμη. Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, Αλεξάνδρου Στράτος, Δ/ντής Προσέγγισης σε συνεργασία με το Τμήμα Ψυχολογικής Υποστηρίξεως του Κέντρου μας

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: Καλησπέρα χρόνια πολλά έχω ένα αγοράκι τον Ιούλιο γίνεται 2 χρόνων δεν μιλάει ακόμα και μερικές φορές το μαλώνουμε η τον λες κάτι αλλά δεν καταλαβαίνει τον έχω πάει σε Αναπτυξιολόγο και μου είπε ότι όλα είναι καλά αλά εγώ πάλι ανησυχώ

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. Αρχικά θα σταθούμε στο πόρισμα του/της Αναπτυξιολόγου που απευθυνθήκατε. Φυσικά εάν εξακολουθούν οι ανησυχίες σας μπορείτε να απευθυνθείτε και σε μία Λογοθεραπευτική αξιολόγηση αλλά οι Αναπτυξιολόγοι γνωρίζουν πολύ καλά τον εντοπισμό δυσκολιών σε αυτές τις ηλικίες των παιδιών. Επειδή όμως αναφέρετε ότι μαλώνετε το παιδί που δεν μιλάει, σας εφιστούμε την προσοχή γιατί με το να μαλώνετε ένα παιδί για να μιλήσει, προκαλείτε το ΑΚΡΙΒΩΣ ΑΝΤΙΘΕΤΟ αποτέλεσμα. Τη σύνδεση της ομιλίας με ένα φοβικό γεγονός. Και αυτό αναστέλλει το εσωτερικό κίνητρο του παιδιού να μιλήσει. Θα σας ζητούσαμε περισσότερο να παίζετε με το παιδί και να έχετε αίσια διάθεση και να ενθουσιάζεστε κάθε φορά που σας εμφανίζει κάποια λεξούλα. Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, Αλεξάνδρου Στράτος, Δ/ντής Προσέγγισης σε συνεργασία με το Τμήμα Λογοθεραπείας

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: Οι ερωτήσεις αφορούν αγόρια 2 ετών και 7 ετών.
1. Πώς πρέπει οι γονείς να χαϊδεύουν  τα παιδιά σε ποια σημεία και με ποιο τρόπο;(χωρίς να ερεθίζεται το παιδί).και σε πόσο χρόνο .Πάνω από τη φανέλα ή μέσα από τη φανέλα στην πλάτη και στο στήθος; .υπάρχει διαφορά στο χάδι από τη μάννα και τον πατέρα; 2. Ποιος πρέπει να καθαρίζει το παιδί όταν  λερωθεί  στον ποπό του και με ποιο τρόπο; 3. Όταν τα παιδιά βγαίνουν από το μπάνιο στο σπίτι επιτρέπεται το άγγιγμα αστειευόμενοι μεταξύ τους και σε ποια σημεία; 4. σε ποια ηλικία γίνεται διάκριση γενικότερα.; Ευχαριστώ.

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. Οι γονείς χαϊδεύουν τα παιδιά τους με αγάπη και τρυφερότητα. Φυσικά για το παιδί σας που είναι 2 ετών μπορείτε να το χαϊδεύετε παντού στο σωματάκι του –εκτός γενετήσιου περιοχής-. Φυσικά όμως όταν το αλλάζετε κάνετε χειρισμούς καθαριότητας και όχι χάδια. Όπως και όταν του βάζετε λοσιόν ή ταλκ. Όταν όμως μιλάμε για τον 7χρονο γιό σας, φυσικά και έχει αναπτυχτεί γενετήσιο ένστικτο πια, οπότε τα χάδια θέλουν κάποια μεγαλύτερη προσοχή. Δεν παίζετε με πολλά χάδια (πχ μετά το μπάνιο) και καλύτερα τα χάδια να είναι πάνω από τη φανέλα. Εάν έχει κάποιο ατύχημα στην τουαλέτα, το βοηθάτε να καθαριστεί ως ρουτίνα και όχι ως χάδι. Όσον αφορά τη διαφορετικότητα πατέρα με μητέρας, οι μητέρες είναι συνήθως πιο τρυφερές στα χάδια τους και διαρκούν τα χάδια τους πιο πολύ ώρα. Γενικά τα παιδιά θέλουν περισσότερο αγκαλιές παρά χάδια. Γενικότερα από την ηλικία των 4 ετών αρχίζει η διαφοροποίηση των χαδιών. Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, Αλεξάνδρου Στράτος, Δ/ντής Προσέγγισης σε συνεργασία με το Τμήμα Ψυχολογικής Υποστηρίξεως του Κέντρου μας

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: Έχουμε 2 κόρες 13 & 15 ετών . Η μεγάλη μας, το μόνο που κάνει είναι να με αμφισβητεί κάθε στιγμή  με αποτέλεσμα να τσακωνόμαστε  συνεχώς . Την συμβουλεύουμε ή της μιλάμε όμορφα αλλά η ίδια φωνάζει και διαφωνεί χωρίς να υπάρχει ιδιαίτερος λόγος. Συμπεριφέρεται με άσχημο στυλ και λέει πάντα ότι σκέφτεται χωρίς να φιλτράρει ή χωρίς να ενδιαφέρεται αν η συμπεριφορά της πληγώσει κάποιον . Πάντα από μικρή ήθελε να έχει μια φίλη κατά αποκλειστικότητα και για αυτό και έχει τσακωθεί με όλες τις κολλητές της και κάνει παρέα με απλές κατά αυτήν φίλες γιατί λέει ότι με αυτές νιώθει όμορφα. Έχουμε πάει πολλές φορές σε ψυχολόγο αλλά όλοι μας έλεγαν ότι το παιδί είναι μια χαρά απλά θέλει να περνάει πάντα το δικό της . Δεν ξέρουμε πια πως να της φερθούμε . Επίσης η αδερφή της έχει αρχίσει να την μιμείται. Ο αγώνας είναι δύσκολος… Εσείς τι λέτε ? Σας ευχαριστούμε πολύ εκ των προτέρων. Να είστε καλά. Α.Π. και Δ.Π.

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. Η εφηβεία είναι  μια πολύ ιδιαίτερη αναπτυξιακή περίοδος. Επίσης και για τους γονείς είναι μια πρόκληση γιατί δυσκολευόμαστε να ακολουθήσουμε τις εξελίξεις κυρίως σε επίπεδο σκέψης και συναισθηματικής ανάπτυξης. Επιπλέον η δύσκολες μέρες του εγκλεισμού στο σπίτι φορτίζουν ακόμα  περισσότερο τους εφήβους. Εσείς βέβαια περιγράφετε ότι την κόρη σας σαν ένα δύσκολο χαρακτήρα από πιο μικρή ηλικία, ο οποίος ενδέχεται να εντείνεται με την εφηβεία . Η αμφισβήτηση του γονέα όπως αναφέρετε είναι βασικό μοντέλο συμπεριφοράς στην εφηβεία και μάλιστα αναγκαίο θα λέγαμε εμείς. Επίσης ο απότομος τρόπος και η επιμονή στο ότι έχουν πάντα δίκιο είναι βασικό στοιχείο των εφήβων. Τα στάδια της επιμονής και της αμφισβήτησης είναι αναγκαία ώστε ο έφηβος να γνωρίσει και να επαναπροσδιορίσει τα όριά του και να γνωρίσει τον εαυτό του και να οδηγηθεί στην ενηλικίωση. Χρειάζεται λοιπόν να της αναγνωρίσετε με μια ωραία συζήτηση ότι κατανοείτε αυτά τα στοιχεία κι ότι είστε εκεί να σας οδηγήσει κι εκείνη με τον τρόπο της στον δικό της κόσμο τον οποίο τώρα μαθαίνει. Οι έφηβοι χρειάζεται να νιώθουν ότι τους μιλούμε με κατανόηση, ότι τους ακούμε συναισθηματικά και ότι είμαστε δίπλα τους. Η απότομη συμπεριφορά τους πολλές φορές μπορεί να προκαλέσει σύγχυση και θυμό στους γονείς αλλά χρειάζεται να θυμάστε ότι δεν είστε αντίπαλοι. Χρειάζεται να δείχνετε κατανόηση και να προσπαθείτε να θυμάστε ότι το ‘κήρυγμα’ ή η ‘πίεση’ δεν προάγουν την επικοινωνία. Καθώς η κόρη σας μεγαλώνει σας χρειάζεται δίπλα της με έναν άλλο τρόπο. Να είστε σίγουροι ότι διανύει μια περίοδο με πολλές αλλαγές και συχνά βιώνει άγχος και δυσφορία. Σκεφτείτε και τις δικές σας αντιδράσεις και τα δικά σας λάθη και προσπαθείστε να επαναπροσδιορίσετε και να ακούτε και τα συναισθήματά της πίσω από τα λόγια της. Καλό θα ήταν αν παρά τις αλλαγές και τις τροποποιήσεις στον τρόπο που επικοινωνείτε μαζί της να επικοινωνήσετε με κάποιον ειδικό για εξατομικευμένη βοήθεια. Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, Βουρλιόγκα Βασιλική, Τμήμα Ψυχολογικής Υποστηρίξεως του Κέντρου μας

—————————————–

Καλησπέρα σας. Θα ήθελα την γνώμη σας για την 15χρονη κόρη μου. Πηγαίνει 3η γυμνασίου και πρόσφατα ανακαλύψαμε ότι έχει μια μαθησιακή δυσκολία. Έχει αδυναμία κατανόησης σύνθετων κ αόριστων λέξεων-εννοιών. Δυσκολεύεται να κατανοήσει ένα κείμενο που υπάρχουν αυτές οι λέξεις και κατά συνέπεια να το μάθει και να βγάλει συμπεράσματα. Η μνήμη της είναι πολύ καλή και ο γραπτός λόγος αν και απλοϊκός είναι σωστά δομημένος. Το ότι διαβάζεις ή τουλάχιστον προσπαθεί και δεν τα καταφέρνει στα γραπτά , της στοιχίζει ψυχολογικά και την απογοητεύει. Δεδομένου ότι το ανακαλύψαμε σε αυτήν την ηλικία, υπάρχει τρόπος να βοηθηθεί, ώστε να μπορέσει να ανταπεξέλθει στις απαιτήσεις του Λυκείου; Ευχαριστώ εκ των προτέρων. Μαρία 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. Η μαθησιακή δυσκολία εμφανίζεται από τη Β΄ – Γ΄ Δημοτικού. Είναι μία διαταραχή που σχετίζεται με καλό νοητικό δυναμικό, αλλά δυσκολίες του παιδιού να κωδικοποιήσει ή να αποκωδικοποιήσει τη νέα γνώση. Όσο νωρίτερα εντοπιστεί και αντιμετωπιστεί, τόσο καλύτερη είναι η πρόγνωσή της. Δυστυχώς η κόρη σας είναι σε μεγάλη ηλικία και οι προοπτικές βελτίωσης φυσικά και υπάρχουν, αλλά τα αποτελέσματα είναι λιγότερο θεαματικά (πχ πλήρης αποκατάσταση). Θα σας συστήναμε την αξιολόγηση της κόρης σας από Ειδικό Παιδαγωγό και Εργοθεραπευτή, όπου και θα σας  αναλύσουν τις προοπτικές βελτίωσης που θα μπορούσατε να αναμένετε. Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, Αλεξάνδρου Στράτος, Δ/ντής Προσέγγισης σε συνεργασία με το Τμήμα Ειδικού Μαθησιακού του Κέντρου μας

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: Καλησπέρα.  Έχω ένα γιο 15 μηνών που γεννήθηκε με μία γενετική ανωμαλία του οισοφάγου και για αυτό χρειάστηκε να μείνει 2 μήνες στην εντατική νοσηλεία όταν γεννήθηκε. Μέχρι σήμερα έχει κάνει 3 χειρουργεία και αρκετές επεμβάσεις. Το πρόβλημα έχει ξεκινήσει από την τελευταία επέμβαση που έγινε πριν ένα μήνα.  Τον «τσίμπησαν » αρκετές φορές για να του βρούνε φλέβα λόγω των πολλών νοσηλειών και από τότε όταν τρομάξει η πονέσει κανείς tantrum. Τρομάζει πολύ πιο εύκολα από ότι πριν και θέλει αρκετό χρόνο ώστε να προσαρμοστεί σε ένα διαφορετικό περιβάλλον. Έχουν γίνει ραντεβού με Αναπτυξιολόγο λόγω παραμονής στην ΜΕΝΝ και εκτός από φυσιοθεραπεία στις αρχές δεν μας σύστησε κάτι άλλο. Πώς μπορώ να τον βοηθήσω ; 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. Όπως αντιλαμβάνεστε, το παιδί έχει υποστεί ένα σημαντικό σοκ από την πολυνοσηλεία και βέβαια και την έκθεσή του σε πόνους από τους Νοσηλευτές. Θεωρούνται σε γενικές γραμμές και για κάποιο διάστημα αναμενόμενες οι αντιδράσεις του στο φόβο ή τον πόνο. Εάν όμως σας έχει προταθεί Φυσικοθεραπεία για τις Αναπτυξιολογικής του ιδιαιτερότητες, θα σας προτείναμε να προχωρούσατε και σε μία Εργοθεραπευτική αξιολόγηση για τις δυσκολίες προσαρμογής του σε νέα περιβάλλοντα. Θα ήταν επίσης καλό το παιδί να παρακολουθείται από Αναπτυξιακή/ο Παιδίατρο και για τη φοβία του στους νέους ερεθισμούς. Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, Αλεξάνδρου Στράτος, Δ/ντής Προσέγγισης

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: Καλή σας μέρα, έχω ένα γιό που είναι 5 ετών και μοναχοπαίδι, γενικά επηρεάζετε πολύ και συχνά κάνει ότι του λένε τα υπόλοιπα παιδάκια της ηλικίας του, προχτές στον παιδικό σταθμό που είναι ένα κοριτσάκι του έδωσε να γλύψει ένα πιάτο χωρίς να ξέρει τι έχει μέσα, όταν μου το είπε τον έπιασα με όμορφο τρόπο για να μου δώσει λεπτομέρειες όταν άρχισε όμως να μου λέει ψέματα και να μου αλλάζει αυτά που μου έλεγε νευρίασα μαζί του κ τον φώναζα ότι μπορεί να έτρωγε κάτι που μπορεί και να πέθαινε. Ανησυχώ πολύ γιατί δείχνει να προσπαθεί να προσεγγίσει φίλους με το να κάνει ότι του λένε για να τους ευχαριστεί και του χρόνου θα πάει σε νέο σχολείο (νηπιαγωγείο) με νέους φίλους. Πως μπορώ να τον αποτρέψω να κάνει ότι του λένε γιατί όσες φορές του το λέω πάλι θα κάνει διάφορα.

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. Όπως φαίνεται, το παιδί σας έχει ανάγκη να αντιγράφει τις συμπεριφορές των άλλων, ή και να υπακούει «τυφλά» σε αυτό που του ζητούν, γιατί δεν έχει οργανωμένη αυτό-εικόνα όσον αφορά την κοινωνική του τοποθέτηση. Είναι κάτι που συμβαίνει σε πολλά παιδιά (επίσης συμβαίνει συχνά και σε μοναχοπαίδια). Αρχικά βλέπουμε ότι δώσατε μεγάλη σημασία σε ένα αστείο και φυσικά «άμυαλο» περιστατικό που συνέβη στο Σχολείο. Κάποιο παιδί χρησιμοποίησε το γιο σας για να διασκεδάσει. Το ότι δώσατε τόση σημασία (εντοπισμός και φωνές) πιθανότερο είναι να πυροδοτήσει δυσκολότερη συμπεριφορά, από ότι να τη διορθώσει. Θα θέλαμε αρχικά να κάνετε μία συζήτηση με τη Νηπιαγωγό του παιδιού σας για αυτό το θέμα και τους τρόπους που σας προτείνει να το αντιμετωπίσετε. Επίσης είναι καλό να δώσετε έμφαση στο να πηγαίνει το παιδί στην παιδική χαρά για να παίζει με άλλα παιδιά -σε χώρο που θα μπορούσατε και εσείς να εποπτεύσετε- ή και να τον γράψετε σε κάποια ομαδική δραστηριότητα. Εάν -και μόνο τότε- επιμείνουν αυτές οι συμπεριφορές, θα ήταν καλό να συζητήσετε με Ψυχολόγο Συμβουλευτικής. Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, Αλεξάνδρου Στράτος, Δ/ντής Προσέγγισης σε συνεργασία με το Τμήμα Ψυχολογικής Υποστηρίξεως του Κέντρου μας

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: Καλησπέρα έχω μια κόρη 12 ετών πάει α γυμνασίου.  Φέτος με το που ξεκίνησε το σχολείο άρχισε να κάνει παρέα με ένα αγόρι από την τάξη της. Στην πορεία άρχισα να βλέπω ότι μάλλον υπάρχει κάποιο φλερτ. Μου είπε ότι τα έχουνε φτιάξει. Όλη την μέρα το μυαλό της είναι  σε αυτό το αγόρι και μιλάνε συνέχεια στο κινητό με μνμ. Τελευταία έπεσαν στα χέρια μου τα μνμ από το κινητό της και από αυτά που διάβασα είναι πολύ ερωτευμένη και μάλιστα έχουν φιληθεί και θέλουν να προχωρήσουν και περισσότερο.  Θέλουν να κάνουν σεξ. Έχω πάθει πανικό. Δεν της έχω πει τίποτα. Οι επιδόσεις της στο σχολείο είναι μέτριες ενώ ήταν ένα παιδί με άριστες επιδόσεις στο δημοτικό. Δεν ξέρω πως να χειριστώ την κατάσταση την οποία υποτίθεται δεν την γνωρίζω…Της έχω μιλήσει για αντισύλληψη και μιλάμε για αυτά τα θέματα πολύ ανοικτά….αλλά ποτέ δεν μου πέρασε από το μυαλό ότι θα ήθελε να κάνει σεξ τόσο γρήγορα…. Δεν ξέρω πως να το χειριστώ.

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. Η εφηβεία είναι μια αναπτυξιακή περίοδος με πολλές αλλαγές σε όλους τους τομείς της ανάπτυξης. Στις αλλαγές αυτές είναι και οι σχέσεις με το άλλο φύλο. Ο πρώτος έρωτας είναι πρωτόγνωρος και πάντα πολύ δυνατός για τους εφήβους. Έχετε κάνει, από όσο αναφέρετε, καλή δουλειά ως προς την ενημέρωση της κόρης σας για την σεξουαλική ζωή. Εκεί που χρειάζεται να εστιάσετε είναι στην επιθυμία, στον σεβασμό του σώματος και στην ετοιμότητα του σώματος λόγω ηλικίας. Συζητείστε τα μαζί της χωρίς κήρυγμα και απαγορεύσεις. Αν δεν γνωρίζετε τον φίλο της θα ήταν καλό να το κάνετε και μάλιστα να επιτρέπετε να βρίσκονται στο σπίτι σας με την παρουσία σας. Αυτό από μόνο του θέτει ένα όριο στους εφήβους. Επίσης ένα όριο θα ήταν να κλείνει το κινητό της την ώρα της μελέτης των μαθημάτων. Ανοίξτε λοιπόν μια ακόμα γέφυρα επικοινωνίας μαζί της σε σχέση με το σεξ και την ετοιμότητα ώστε να έρθει και μόνη της να σας μιλήσει ανοιχτά . Καλή επιτυχία!!

Με τιμή, Βουρλιόγκα Βάσω, Τμήμα Ψυχολογικής Υποστηρίξεως του Κέντρου μας

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: Γεια σας. Έχω μια κόρη που φοιτά στη β δημοτικού. Είναι πολύ καλή μαθήτρια επιμελής και ευγενική. Όταν νοιώσει όταν κάτι δεν έχει καταλάβει από την πρώτη στιγμή αρχίζει να κλαίει. Παρόλο που της έχω εξηγήσει να μην αγχώνεται και ότι θα τα ξαναπούμε μέχρι να το καταλάβει συμβαίνει συνεχώς το ίδιο πράγμα. Δεν ξέρω πως να το σταματήσω. Η δασκάλα ενώ προσπαθούσε πάντα να την βοηθήσει με καλό τρόπο αναγκάστηκε να την προειδοποιήσει πως αν ξανά κλάψει θα την στείλει στο διευθυντή. Μετά από αυτό σταμάτησε αυτή η συμπεριφορά στην τάξη αλλά στο σπίτι συνεχίζει

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. Αναφέρεστε σε ένα παιδί που δείχνει να έχει χαμηλή αυτοεικόνα και αυξημένο άγχος επίδοσης (εάν κάτι δεν το καταφέρει, αγχώνεται πολύ). Θα ήταν επιβοηθητικό να αναλογιστείτε πώς αντιδρά όταν χάνει ακόμα και σε ένα παιχνίδι. Για να αυτορυθμιστεί (να αντιμετωπίσει το άγχος της), έχει επιλέξει να χρησιμοποιεί την εύκολη παραίτηση και το κλάμα (συμπεριφορά fright). Είναι ένας αρκετά δύσκολος και κουραστικός –για τους άλλους- τρόπος αυτορρύθμισης και σίγουρα χρειάζεται να ενισχυθούν οι μηχανισμοί αντιμετώπισης προβλημάτων και δυσκολιών μέσω ωριμότερων επιτελικά τρόπων. Θα σας συνιστούσαμε να μένετε ψύχραιμοι και αίσιοι κάθε φορά που ματαιώνεται το παιδί (ψυχραιμία στο λάθος και αίσια παρότρυνση για 2η προσπάθεια) αλλά ταυτόχρονα θα βοηθούσε η αξιολόγηση του παιδιού από Παιδοψυχολόγο για να διαπιστωθεί η γενικότερη συναισθηματική αυτό-τοποθέτησή της στις δυσκολίες αλλά πιθανά και Λογοθεραπευτική, για να διαπιστωθεί το επίπεδο κατανόησης της ομιλίας και των οδηγιών. Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, Αλεξάνδρου Στράτος, Δ/ντής Προσέγγισης σε συνεργασία με το Τμήμα Ψυχολογικής Υποστηρίξεως του Κέντρου μας

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: Καλησπέρα σας. Έχω ένα μόνο αγοράκι δύο ετών έχουμε φύγει από Ελλάδα και είμαστε στο εξωτερικό. Είμαι εκπαιδευτικός και μου δόθηκε η ευκαιρία να εργαστώ στο νηπιαγωγείο που πηγαίνω το παιδί μου. Νιώθω τύψεις γιατί ο μικρός δεν γνωρίζει αγγλικά. Βέβαια πάνω που προσαρμόζεται κλαίει. Δεν ξέρω τι να κάνω

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. Γενικά στη βιβλιογραφία αλλά και την πρακτική, δεν είναι βοηθητικό το παιδί να παρακολουθεί τον Π.Σ. που εργάζεται ο γονέας του. Το παιδί εξακολουθεί να δυσκολεύεται αφού δεν μιλάει και δεν καταλαβαίνει Αγγλικά και ίσως να βοηθούσε περισσότερο να είναι στο σπίτι και να υπάρχει ατομική φροντίδα με σταδιακή έκθεση του παιδιού στα ανοιχτά περιβάλλοντα (πολυκαταστήματα, εκδηλώσεις, παιδικές χαρές, κλπ). Είναι σίγουρο ότι η νέα πραγματικότητα που έχει εκτεθεί είναι δύσκολη για το παιδί και χρειάζεται το χρόνο του. Εάν δείτε όμως ότι επιμένουν οι δυσκολίες, τότε θα ήταν καλό να εξεταστεί το παιδί από Αναπτυξιακό/ή Παιδίατρο για να διαπιστωθεί το γενικότερο δυναμικό του. Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, Αλεξάνδρου Στράτος, Δ/ντής Προσέγγισης σε συνεργασία με το Τμήμα Ψυχολογικής Υποστηρίξεως του Κέντρου μας

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: Καλησπέρα σας είμαι μητέρα 4 παιδιών κ το τρίτο μου παιδάκι είναι 2,5 χρόνων ο οποίος δεν μιλάει λέει μόνο μερικές λέξεις αλλά κ αυτό οπότε εκείνος θέλει…..εάν του λέμε εμείς να πει κάποιες λέξεις εκείνο νευριάζει κ δεν θέλει! Όταν ήρθε το τελευταίο παιδί της οικογένειας εκείνος έχει αρχίσει να ζηλεύει πάρα πολύ την μικρή με αποτέλεσμα να την χτυπάει κ να την δαγκώνει!! έχω παρατηρήσει ότι τώρα τελευταία δεν θέλει να κάθεται να παίζει με τα παιχνίδια του παρά μόνο να τα σκορπάει κ να τα πετάει με δύναμη όπου βρίσκει……τι πιστεύετε ότι φταίει σε αυτήν του την συμπεριφορά;;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. Δίνετε τα χαρακτηριστικά ενός παιδιού με γλωσσική καθυστέρηση (περιορισμένη ομιλία αλλά και άρνηση λεκτικής επικοινωνίας), όπου όμως το τελευταίο διάστημα εμφανίζει και στοιχεία γενικευμένης Αναπτυξιολογικής καθυστέρησης (έχει σταματήσει να παίζει με τα παιχνίδια του). Σίγουρα ο ερχομός του μωρού έχει επηρεάσει το παιδί, αλλά θα ήταν καλό να γινόταν μία αξιολόγηση από Αναπτυξιακή/ό Παιδίατρο ή από Λογοθεραπευτή και Εργοθεραπευτή. Ελπίζουμε να σας βοηθήσει και το άρθρο : http://www.proseggisi.gr/%ce%b5%cf%83%cf%84%ce%b9%ce%ac%cf%83%cf%84%ce%b5-%cf%83%cf%84%ce%b7-%ce%b4%ce%b9%ce%b1%cf%83%ce%ba%ce%ad%ce%b4%ce%b1%cf%83%ce%b7-%ce%bf%ce%b9-%ce%bb%ce%ad%ce%be%ce%b5%ce%b9%cf%82-%ce%b8%ce%b1-%ce%b1/Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, Αλεξάνδρου Στράτος, Δ/ντής Προσέγγισης σε συνεργασία με το Τμήμα Λογοθεραπείας Υποστηρίξεως του Κέντρου μας

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: ΚΑΛΗΣΠΕΡΑ ΣΑΣ ΚΑΙ ΣΑΣ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΕΚ ΤΩΝ ΠΡΟΤΕΡΩΝ ΓΙΑ ΤΟΝ ΠΟΛΥΤΙΜΟ ΧΡΟΝΟ ΣΑΣ. ΣΑΣ ΠΑΡΑΚΑΛΩ ΛΥΣΤΕ ΜΟΥ ΤΗΝ ΕΞΗΣ ΑΠΟΡΙΑ: ΕΧΩ 4 ΠΑΙΔΑΚΙΑ, ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΜΕ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΖΕΙ ΕΙΝΑΙ ΟΣΟ ΑΦΟΡΑ ΤΟΝ ΤΡΙΤΟ ΣΤΗ ΣΕΙΡΑ, 3ΧΡΟΝΟ ΓΙΟ ΜΟΥ. ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΕΙ ΠΑΙΔΙΚΟ ΣΤΑΘΜΟ, ΕΙΝΑΙ ΕΝΑ ΗΣΥΧΟ ΠΑΙΔΑΚΙ ΠΟΛΥ ΕΥΓΕΝΙΚΟ ΚΑΙ ΣΥΝΕΣΤΑΛΜΕΝΟ ΑΡΚΕΤΑ. ΕΚΦΡΑΖΕΤΑΙ ΑΨΟΓΑ, ΟΠΩΣ ΛΕΕΙ Η ΔΑΣΚΑΛΑ, ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΕΙ ΠΛΗΘΥΝΤΙΚΟ ΕΥΓΕΝΕΙΑΣ ΠΑΝΤΑ (ΤΑ ΑΚΟΥΕΙ ΑΠΟ ΤΟΝ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΟ 7 ΧΡΟΝΩΝ) ΑΠΛΑ ΔΕΝ ΛΕΕΙ ΚΑΘΑΡΑ ΤΟ Δ ΚΑΙ ΤΟ Θ. ΔΗΛΑΔΗ ΑΚΟΥΓΕΤΑΙ ΦΑΛΑΣΣΑ, ΦΕΛΩ ΚΛΠ ΚΑΙ ΒΗΛΑΒΗ, ΒΕΥΤΕΡΑ …. Η ΔΑΣΚΑΛΑ ΚΑΘΩΣ ΚΑΙ Η ΠΑΙΔΙΑΤΡΟΣ ΜΑΣ ΕΙΝΑΙ ΠΟΛΥ ΚΑΘΗΣΥΧΑΣΤΙΚΕΣ ΔΙΟΤΙ ΟΤΑΝ ΚΑΝΟΥΝ ΑΣΚΗΣΟΥΛΕς ΦΩΝΟΛΟΓΙΚΗΣ ΕΝΗΜΕΡΟΤΗΤΑΣ ΟΠΩΣ ΛΕΝΕ, ΠΕΣ ΜΑΣ ΜΙΑ ΛΕΞΗ ΠΟΥ ΑΡΧΙΖΕΙ ΑΠΟ Δ ΘΑ ΑΠΑΝΤΗΣΕΙ Ο ΜΙΚΡΟΣ ΔΕΝΤΡΟ (ΑΠΛΑ ΘΑ ΤΟ ΠΕΙ ΒΕΝΤΡΟ)ΚΑΙ ΟΧΙ Π.Χ. ΒΑΣΙΛΗΣ ΠΟΥ ΑΡΧΙΖΕΙ ΑΠΟ Β> ΤΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΔΗΛΑΔΗ ΕΙΝΑΙ ΣΤΗΝ ΑΡΘΡΩΣΗ ΚΑΙ ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΑΝΤΙΛΗΨΗ ΤΟΥ ΓΡΑΜΜΑΤΟΣ Η ΤΟΥ ΗΧΟΥ ΑΥΤΟΥ. ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΗ ΓΝΩΜΗ ΣΑΣ ΘΑ ΕΠΡΕΠΕ ΝΑ ΑΠΕΥΘΥΝΘΩ ΣΕ ΚΑΠΟΙΟ ΕΙΔΙΚΟ(ΤΙ ΕΙΔΙΚΟΤΗΤΑΣ;) ΓΙΑ ΜΙΑ ΠΡΩΙΜΗ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ Ή ΛΟΓΩ ΤΟΥ ΜΙΚΡΟΥ ΤΗΣ ΗΛΙΚΙΑΣ ΝΑ ΔΩΣΟΥΜΕ ΛΙΓΟ ΧΡΟΝΟ; ΝΑ ΕΙΣΤΕ ΚΑΛΑ….

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. Ένα παιδί στα 3 ακόμα δεν έχει ξεκαθαρίσει αρκετούς φωνολογικούς ήχους…ειδικά για τα θ και δ έχει περιθώριο μέχρι τα 4. Aν μέχρι τότε δε τα έχει ξεκαθαρίσει θα ήταν καλό να τον δει ένας Λογοθεραπευτής. Επίσης τα παιδιά σε αυτή την ηλικία είναι πολύ μικρά για ασκήσεις φωνολογικής ενημερότητας..είναι έτοιμα κανονικά μετά τα 5

 

Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, Παναγιώτης Κοκμοτός, Λογοθεραπευτής MSc του Κέντρου μας

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: Καλησπέρα ύστερα από παράπονο του παιδιού ότι πονάει στο μάτι του ξεκινήσαμε μια σειρά από εξετάσεις. πρώτα παιδίατρο που μας είπε όλα καλά .Ο οφθαλμίατρος μας είπε ότι τα μάτια είναι καθαρά. να προσθέσω ότι για λίγο καιρό παραπονιόταν για μια από το ένα μάτι μια από το άλλο. πήγαμε σε ΩΡΛ όλα καθαρά. και στο τέλος πήγαμε σε Παιδονευρολόγο κάνοντας εγκεφαλογράφημα που μας είπε ότι όλα είναι εντάξει. εσείς τι λέτε ? ο πόνος εμφανίζεται τώρα μόνο στο δεξί μάτι. η ανησυχία δεν μου έχει φύγει. το παιδί είναι 3 χρονών.

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. Θα πρέπει να εμπιστευτείτε τους γιατρούς που έχουν δει το παιδί σας -ή έστω να πάρετε και άλλη γνώμη από Ιατρούς των ιδίων όμως ειδικοτήτων-.Πραγματικά έχετε απευθυνθεί στις κατάλληλες ειδικότητες και έχετε ψάξει πολύ το ζήτημα. Εάν πιστεύετε ότι το παιδί πιθανά να σας το λέει για να τραβήξει την προσοχή σας, τότε ίσως θα ήταν καλό να αδιαφορήσετε λίγο για τα «παραπονάκια» του και να του δείξετε με άλλο τρόπο την προσοχή σας. Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, Αλεξάνδρου Στράτος, Δ/ντής Προσέγγισης σε συνεργασία με το Τμήμα Ψυχολογικής Υποστηρίξεως του Κέντρου μας

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: Ονομάζομαι Τ.Μ. είμαι 33 ετών ο γιος μου είναι 2 ετών κ έχω χωρίσει εδώ κ 1 χρόνο  το παιδί του κάνω όλα τα χατίρια αν δεν του κάνω αυτό που θέλει χτυπάει το κεφάλι του 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. Κρίνουμε ότι οι μηχανισμοί ματαίωσης του παιδιού δεν είναι καλά αναπτυγμένοι. Θα σας συστήναμε να προσπαθήσετε να βάλετε αρχικά μικρές ματαιώσεις ώστε να αρχίσει το παιδί να συμμορφώνεται. Εάν όμως εντοπίζετε και κοινωνικές γενικά δυσκολίες του παιδιού (δυσκολίες στην κοινωνική του επικοινωνία μαζί σας ή με τρίτους), θα ήταν καλό να εξεταστεί από Αναπτυξιακό/ή Παιδίατρο. Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, το Τμήμα Ψυχολογικής Υποστηρίξεως του Κέντρου μας

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: Καλησπέρα σας. Έχω ένα  κοριτσάκι 4 1 /2 ετών με την οποία είμαστε πολύ δεμένες. Τελευταία όμως έχει δεθεί πολύ περισσότερο μαζί μου σε σημείο που να μην θέλει να μένει βράδια εκτός σπιτιού όπως έκανε πιο μικρή που έμενε στην μαμά του άντρα μου. Περνούσε υπέροχα και δεν ήθελε να φύγει. Θέλει μόνο να μείνει αν μείνω κ εγώ κ ο μπαμπάς της εκεί.  Την ρώτησα φυσικά σε ανύποπτο χρόνο και πολλές φορές αν έχει συμβεί κάτι κ μου έχει πει όχι. Εγώ δεν την πιέζω να μείνει απλά επειδή είμαστε λίγο μακριά με τους παππούδες της πιο μικρή έμενε για 2-3 μέρες ώστε να έχουν την ευκαιρία να περάσουν πολύ χρόνο μαζί της. Επίσης όταν βρίσκομαι στο σχολικό της περιβάλλον εκτός της άφιξης και αναχώρησης κολλάει δίπλα μου κ κλαίει γοερά αν την παροτρύνω να ακούσει την δασκάλα της η να πάει στις φίλες της. Τι μπορεί να της συμβαίνει;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. Πολύ συχνά τα παιδιά στην ηλικία των 4 ετών παρουσιάζουν μία μεταστροφή στη συμπεριφορά τους, πιθανά αλλάζοντας ακόμη και τις προσκολλήσεις που είχαν. Κάτι τέτοιο φαίνεται να συμβαίνει στο παιδί σας. Από εσάς χρειάζεται ψυχραιμία και αίσια διάθεση όταν εμφανίζονται αυτές οι συμπεριφορές. Δεν βοηθάει να της πείτε ότι πχ «παλιά την ήθελες τη γιαγιά ! Τώρα τι έπαθες;». Επίσης στο Σχολείο, το σημαντικό στοιχείο είναι εάν ηρεμεί και παίζει με τους συμμαθητές όταν φεύγετε και ταυτόχρονα εάν είναι συνεργάσιμη. Στην αντίθετη περίπτωση, θα ήταν καλό να συζητήσετε με Ψυχολόγο Συμβουλευτικής. Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, το Τμήμα Ψυχολογικής Υποστηρίξεως του Κέντρου μας

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: Συγχαρητήρια για την τέλεια δουλειά σας. έχω δυο παιδάκια, 6 κ 4, πρώτη δημοτικού, κοριτσάκι μια χαρά όλα, κ ένα αγοράκι 4, το οποίο στενοχωριέται όταν δεν το παίζουν, θυμώνει, δεν γράφει με προθυμία, βαριέται, με το ζόρι κ το όνομα του 5 γράμματα δεν τα γράφει με την σειρά… μήπως πρέπει κάπως να το βοηθήσω…? Τι μπορώ να προβώ? Είμαι από Κ……… (αναφέρεται η πόλη)!

Καλή δύναμη κ να σαστε πάντα καλά!

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. Γενικά το αγοράκι σας δυσκολεύεται στο θυμικό του και τη συναισθηματική του ρύθμιση. Το ότι δεν επιθυμεί εμπλοκή με παιδαγωγικό υλικό και δυσκολεύεται στις γραφοκινητικές ασκήσεις, θα ήταν καλό να αξιολογηθεί από Εργοθεραπευτή αρχικά για να διαπιστωθούν πιθανές δυσκολίες του ή όχι. Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, Αλεξάνδρου Στράτος, Δ/ντής Προσέγγισης

 

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: Καλησπέρα και συγχαρητήρια για το έργο σας. Έχω δύο αγόρια το ένα 9,5 χρόνων και το άλλο 7 χρόνων. Έχω πρόβλημα ζήλιας με το μεγάλο μου παιδί σε σχέση με τον αδελφό του. Υπάρχουν στιγμές που βγάζει τόση κακία για εκείνον που κανένας γονιός δεν το περιμένει. Για παράδειγμα φόρεσε ο μικρός καινούρια παπούτσια στο σχολείο γιατί τα προηγούμενα σκίστηκαν, και θεώρησε ο μεγάλος σωστό να του γρατζουνίσει το πρόσωπο. Ο μικρός δεν του μιλάει, απλά κλαίει…. Αν και το θεωρώ φυσιολογικό όλο αυτό με τη ζήλεια , υπάρχει μια άλλη πράξη του παιδιού μου με προβληματίζει ιδιαίτερα. Από όταν γεννήθηκε το δεύτερο παιδί μου-σαν μωρό ο μεγάλος- ενώ είχε βγάλει pampers έκανε κακά επάνω του. Όλα καλά έως εδώ. Συνεχίζει να το κάνει ακόμη…. Είναι Τετάρτη Δημοτικού και ενώ αντιλαμβάνεται (δεν υπάρχει κανένα πρόβλημα νοητικό η το οτιδήποτε άλλο, έχει εξεταστεί το παιδί) ότι θέλει τουαλέτα προφανώς δεν μπορεί να το ελέγξει και του φεύγουν λίγο στο εσώρουχο του. Τα λερώνει και αντιλαμβάνεστε  την οσμή…. Του μίλησα τόσες φορές ότι πλέον είναι μεγάλο παιδί, ότι μπορεί να πάει να παίξει στο σπίτι ενός φίλου του, τι θα γίνει εάν το πάθει εκεί. Του ρώτησα για ποιο λόγο το κάνει αυτό και η απάντηση του είναι ότι» δεν ξέρω». Ενώ ντρέπεται για αυτό που κάνει και το δείχνει, και ενώ έχει δώσει πολλές υποσχέσεις ότι δεν θα ξανά συμβεί…. Μετά από δύο μέρες πάλι συμβαίνει. Πώς μπορώ να το διαχειριστώ όλο αυτό; Σε δύο χρόνια θα πάει γυμνάσιο….είναι δυνατόν να συνεχιστεί. Πραγματικά θα ήθελα την δική σας συμβουλή γιατί εγώ είμαι σε απόγνωση. Σας ευχαριστώ από καρδιάς πραγματικά. Με εκτίμηση

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. Αρχικά θα ήταν καλό να συζητήσετε με τον Παιδίατρο για αυτή τη δυσκολία του παιδιού, γιατί υπάρχει πιθανότητα να μην αντιλαμβάνεται την πληρότητα στο έντερό του και την ανάγκη για αφόδευση. Εάν συμβαίνει αυτό, είναι καλό να σας πει εάν θα χρειαζόταν κάποιες εξειδικευμένες εξετάσεις. Ταυτοχρόνως όμως, θα σας συμβουλεύαμε να απευθυνθείτε σε Παιδοψυχίατρο ή Παιδοψυχολόγο για να συζητήσετε τόσο αυτό το θέμα, όσο και την υπέρμετρη ζήλια του παιδιού σας προς τον αδελφό του. Ενστερνιζόμαστε τις ανησυχίες σας. Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, Αλεξάνδρου Στράτος, Δ/ντής Προσέγγισης σε συνεργασία με το Τμήμα Ψυχολογικής Υποστηρίξεως του Κέντρου μας

 

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: Καλησπέρα σας , έχω ένα γιο 3 ετών που θήλαζε αποκλειστικά μέχρι 2,5, όπου κ ξεκίνησε παιδικό κ σταμάτησε το θηλασμό. Περνούσε περισσότερο ποιοτικό χρόνο με τον μπαμπά του πάντα γιατί εγώ έπρεπε να εργαστώ σχεδόν από τον 1ο μήνα κ να κάνω κ τα υπόλοιπα. Γενικά έχουμε μια σχέση αγάπης κ έντασης . Αν κάτι δεν το κάνει ή κάνει αταξίες κάποιες φορές θα εκνευριστώ κ θα φωνάξω δυνατά. Το τελευταίο διάστημα δε θέλει να τον επιστρέφω εγώ στο σπίτι από τον παιδικό .. κλαίει κ κάποια μέρα με χτύπησε λέγοντας πως θέλει τον μπαμπά του .Δε ξέρω τι λάθος έχω κάνει , αλλά γενικά συμπεριφέρεται έτσι τόσο άσχημα μόνο εκείνη τη στιγμή.. στο σπίτι είναι άλλο παιδί κ το βράδυ δεν διανοείται να μην του διαβάσω εγώ κ να μην καθίσω μαζί του μέχρι να κοιμηθεί .. δλδ πάλι κλαίει αλλά για να μην κάτσει ο μπαμπάς του .Τι μπορεί να μην κάνω σωστά κ συμπεριφέρεται έτσι στον παιδικό? Σας ευχαριστώ εκ των προτέρων.

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. Η ηλικία των τριών είναι μια ηλικία όπου αναπτυξιακά τα παιδιά παρουσιάζουν έντονες μεταβολές στη διάθεσή τους. Παρόλα αυτά μας περιγράφετε μια δυσκολία που έχει ο γιός σας στις μεταβάσεις από δραστηριότητα σε δραστηριότητα καθώς και  έχει επιμονή στο τι θα κάνει και με ποιόν. Για να σας δώσουμε πιο εξειδικευμένη πρόταση χρειάζεται να έχουμε πιο πολλές πληροφορίες.Θα ήταν καλό λοιπόν να αναζητήσετε βοήθεια, εσείς οι γονείς αρχικά, από κάποιον ειδικό ώστε να μελετηθούν με μεγαλύτερη λεπτομέρεια οι δυσκολίες αυτές και να έχετε πιο ασφαλή καθοδήγηση. Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, Βουρλιόγκα Βασιλική Τμήμα Ψυχολογικής Υποστηρίξεως του Κέντρου μας

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: Καλημέρα σας ! Είμαι χωρισμένη και έχω τη μικρή μου 8,5 ετών που πολλές φορές ζορίζεται να πάει στις επισκέψεις ,όταν έρχεται να τη παραλάβει ο πατέρας της ! Ωστόσο εκείνος επιμένει και έχουν υπάρξει δυο φορές που την έχει παραλάβει από τη γιαγιά της με το ζόρι γιατί εγώ απουσιάζω για δουλειά ! Στο σχολείο μου επεσήμαναν ότι είναι άριστη μαθήτρια αλλά πολύ ανασφαλής , βέβαια και εγώ ήμουν! Φοβάμαι όμως μήπως τέτοιες καταστάσεις της προκαλούν αδυναμία στο να πιστέψει στον εαυτό της !!! Υπάρχουν φορές που και εγώ της  φωνάζω το πρωί και αγχώνομαι  και ενώ ξέρω ότι δεν είναι σωστό με φωνές κτλ κτλ δεν μπορώ να το διαχειριστώ!!!!Που θα χάσει το σχολικό .έχουμε κλάματα ,φωνάζω ανούσια κτλ  !!! Όχι πάντα στιγμές πίεσης ! Και νιώθω τρομερές τύψεις μετά! Που της φώναζα και της χάλασα την μέρα! Από την άλλη κάνω ότι μπορώ αλλά πάντα σε οτιδήποτε ακούω ένα ΟΧΙ από τη μικρή μου ακόμα και να πλύνει τα δόντια της και αφού αναλύσουμε ήρεμα τότε το κάνει , πράγμα που δεν έχω πάντα την υπομονή να αναλύω μια ώρα για να πλύνει ας πούμε τα δόντια της και κάνω πίσω και φεύγω !Και το ερώτημα μου είναι αν τέτοιες καταστάσεις επηρεάζουν την αυτοπεποίθηση της και προσωπικότητα της στο να πιστεύει στον εαυτό της ! Μιλά στο σχολείο χαμηλόφωνα ενώ είναι διαβασμένη έχει φίλους , προσπαθώ σαν μάνα να βρω που τα κάνω μπάχαλο γιατί με το πατέρα της είμαστε άλλοι κόσμοι !!!Αλλά λέω εγώ, αλλά λέει εκείνος και το παιδί είναι στη μέση! Εκείνος βρίσκει σωστό να με διαβάλει στο παιδί μας κάνοντας κακό σε εκείνη Όχι σε εμένα ! Το μόνο που βλέπω κάποιες φορές γυρνώντας η Ν…. είναι να έχει μια συμπεριφορά υποτίμησης απέναντι μου ! Που δεν το αντέχω ! Και το δεύτερο σκέλος ερώτησης είναι :πως να διαχειριστώ σε σχέση με το παιδί μου , όλη αυτή τη διαβολή από την πλευρά του πατέρα της !Μέχρι και για το φαγητό που μαγειρεύω λάθος είναι κτλ κτλ Δεν θέλω να περνά δύσκολα η Ν. Ευχαριστώ εκ των προτέρων

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. Το διαζύγιο, και κυρίως η διαχείριση αυτού, είναι ένα από τα πιο επίπονα και συχνά τραυματικά γεγονότα ζωής  τόσο για τους ενήλικες όσο και για τα παιδιά. Διαβάζοντας το μήνυμα σας και τις ανησυχίες σας διακρίνουμε ότι το διαζύγιο και η διαχείριση του επιφέρουν σε εσάς πίεση την οποία συχνά μεταφέρετε στο παιδί σας. Επίσης αντιλαμβανόμαστε διχογνωμία ανάμεσα στους γονείς. Οι συνθήκες αυτές είναι δεδομένο ότι επιφέρουν συναισθηματικές δυσκολίες στο παιδί και κατά την γνώμη μας θα ήταν αναγκαία η αναζήτηση βοήθειας από ειδικό ώστε να έχετε εξατομικευμένη καθοδήγηση. Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, Βουρλιόγκα Βασιλική Τμήμα Ψυχολογικής Υποστηρίξεως του Κέντρου μας

—————————————–

: Καλησπέρα σας. Θα ήθελα να σας πω κι εγώ τον προβληματισμό μου για την εγγονή μου που είναι 15 μηνών. Περπατάει από 13-14 μηνών αλλά με αγχώνουν κάποια πράγματα. Δεν μιλάει ακόμα πέρα από φωνούλες τύπου «τα» «ντα»..Δε γυρίζει στο όνομά της και δε χαιρετάει ούτε ήταν της το κάνω εγώ να το δει. Επίσης παρατήρησα ότι όταν πω ο μπαμπάς ή η μαμά δεν γυρνάει προς τα έξη. Βλέπω βέβαια πως όταν τους δει σφίγγεται πάνω τους και τους αγκαλιάζει και δε θέλει να πάει σε άλλον. Αυτό γίνεται όταν γυρίζουν από τη δουλειά που λείπουν πολλές ώρες. Βάζει κύβους στο κουτί και τους βγάζει ή τον έναν πάνω στον άλλον, κάνει κουπεπέ με τα χέρια της ή μας κρύβεται γιατί της αρέσει και γελάει, δείχνει με τον δείκτη από πιο μικρή ακόμα τι θέλει ή την πόρτα για να βγει έξω και κλαίει όταν φεύγουμε και δεν την παίρνουμε κλείνοντας την πόρτα. Δεν ακολουθεί εντολές πχ φέρε μου την μπάλα ή πήγαινε στον μπαμπά. Παρακολουθεί τηλεόραση και δείχνει προτίμηση σε κάποια παιδικά δείχνοντας χαρά κουνώντας τα χέρια της και χορεύοντας. Επίσης χαίρεται όταν συναντά παιδάκια κάτι που δε γίνεται συχνά γιατί οι γονείς της δουλεύουν και την κρατάει κυρίως η άλλη γιαγιά μέσα σε μικρό διαμέρισμα. Όλη μέρα είναι μπροστά στην τηλεόραση είτε γιατί έτσι τρώει εύκολα (δείχνει έντονα τη δυσαρέσκειά της αν δεν της αρέσει κάποιο φαγητό ή κλαίει αν της πάρεις κάποιο παιχνίδι που κρατάει, πεισμώνει κι όπου το κρύψεις πάει να το ψάξει να το βρει.. Ο παιδίατρος μας ρώτησε αν άρχισε να μιλάει, του είπαμε όχι κι απάντησε από δω και πέρα. Μας είπε πως τη βρίσκει πολύ καλή. Αλλά τι να εμπιστευτώ από το λίγο που την πάμε για το εμβόλιο και χαλάει τον κόσμο από το κλάμα μόλις την εξετάζει. Μόνο δίνοντάς της κάποιο παιχνίδι σταματάει. Προβληματίζομαι και θα ήθελα μια απάντηση. Οι γονείς της και οι άλλοι παππούδες δεν προβληματίζονται καθόλου. Περιμένω στο μέιλ μου. Σας ευχαριστώ πάρα πολύ..

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. Δυστυχώς δεν μπορούμε να επεκταθούμε πολύ στην απάντησή μας γιατί κανονικά οι απαντήσεις θα πρέπει να δίνονται στους ίδιους τους γονείς και όχι σε παππούδες ή γιαγιάδες χωρίς την άδεια των γονέων. Θεωρητικά πάντως οι συμπεριφορές του παιδιού θα ήταν καλό να αξιολογηθούν από Παιδίατρο Αναπτυξιολόγο γιατί εμφανίζονται κάποιες ποσοτικές αποκλίσεις. Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, Αλεξάνδρου Στράτος, Δ/ντής Προσέγγισης

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: Καλησπέρα έχω έναν γιό 12 χρόνων και έναν 9 χρόνων  το πρόβλημα μου είναι με τον 12χρόνο. Δεν ακούει τίποτα και κανέναν υψώνει συνέχεια τι φωνή και τώρα τελευταία θέλει να βγαίνει με τους φίλους του σε καφετέριες. Εγώ από την πλευρά μου δεν θέλω να πάει γιατί υπάρχουν πολύ κίνδυνοι που βλέπουμε κάθε μέρα στο δρόμο αλλά και στις ειδήσεις το αποτέλεσμα είναι το να τσακωνόμαστε Και εγώ αυτό δεν το αντέχω. Ούτε θέλω να είναι λυπημένος αλλά ούτε θέλω να κινδυνέψει. Τι να κάνω βοηθήστε με.

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. Η διαχείριση των εφήβων και οι συμπεριφορές που πρέπει να επιστρατεύσουν οι γονείς για να διαχειριστούν την εφηβική εγωκεντρικότητα και παρορμητικότητα είναι πολύ δύσκολο ζήτημα, ιδίως εάν προϋπήρχαν αυτά τα συμπτώματα όταν ο έφηβος ήταν ακόμα παιδί. Σίγουρα ο έφηβος δεν αισθάνεται να έχει κάτι να περιμένει από εσάς και έτσι σας προκαλεί. Κατανοούμε πλήρως τις ανησυχίες σας και θα σας ζητούσαμε να απευθυνθείτε σε Ψυχολόγο για να συζητήσετε αυτά τα θέματα. Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, το Τμήμα Ψυχολογικής Υποστηρίξεως του Κέντρου μας

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: Καλησπέρα. Έχω μια κόρη 6μηση ετών. Εδώ και δύο μέρες μας λέει σε εμένα και τον πατέρα της ότι σκέφτεται βρισιές. Δηλαδή ότι βρίζει τον πατέρα της εμένα τον αδερφό της μετά στεναχωριέται και κλαίει. Τι μπορεί να είναι αυτό? Ευχαριστώ.

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. Από μόνη της αυτή η συμπεριφορά δεν μπορεί να σημαίνει κάτι ανησυχητικό για την κόρη σας. Στο Σχολείο πολλά παιδιά βρίζουν και πιθανά αυτό να ταράζει το παιδί στη σκέψη τι είναι «καλό» και τι «κακό». Δεχτείτε αυτές τις σκέψεις της ψύχραιμα, πάρτε την μία αγκαλιά, ρωτείστε την εάν θέλει να σας πει και κάτι άλλο, εξηγείστε της ότι αυτό είναι κάτι που το σκέφτονται πολλά παιδιά και ότι την αγαπάτε πολύ και περιμένετε να δείτε εάν θα αλλάξει η συμπεριφορά της. Θεωρείται επίσης πολύ σημαντικό να σας αναφέρει η εκπαιδευτικός εάν έχει αλλάξει κάτι στη συμπεριφορά του παιδιού στο Σχολείο. Εάν ναι και αυτές οι αλλαγές κρατούν αρκετό διάστημα, θα ήταν καλό να γίνει μία αξιολόγηση από Παιδοψυχολόγο. Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, το Τμήμα Ψυχολογικής Υποστηρίξεως του Κέντρου μας

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: Απευθύνομαι σε εσάς  και παρακαλώ για βοήθεια ( δεν τολμώ να ανησυχήσω ακόμη τους γονείς του εγγονού μου).Το εγγονάκι μου είναι λίγο πάνω από 6 εβδομάδων ( γεννήθηκε 17 Νοεμβρίου με καισαρική). Από την αρχή είναι ένα πάρα-πάρα-πάρα πολύ ήσυχο μωρό που κλαίει μόνο όταν πεινάει και μόνο όταν ενεργείται (φαίνεται να έχει κολικούς). Μέχρι τώρα ΔΕΝ έχει βλεμματική επαφή με την μητέρα του όταν θηλάζει (αλλά και γενικότερα).  Αποφεύγει την βλεμματική επαφή και δεν χαμογελάει σε κανένα και μονίμως «καρφώνει» το βλέμμα του κυρίως σε σημεία γωνιών του ταβανιού  και χαμογελάει προς αυτά τα σημεία. ΔΕΝ παράγει ήχους. Είναι φυσιολογικά αυτά που προείπα σε αυτή την ηλικία?  Αν ΟΧΙ, μπορεί να γίνει ΑΠΟ ΤΩΡΑ μία εξειδικευμένη αξιολόγηση  από το κέντρο σας? Αν ναι, η, όσο το δυνατόν, γρηγορότερη διάγνωση θα  βοηθήσει να αντιμετωπιστεί  και «διορθωθεί» καλλίτερα και στα μέτρα του δυνατού οποιαδήποτε δυσλειτουργία?

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. Δυστυχώς δεν μπορούμε να επεκταθούμε πολύ στην απάντησή μας γιατί κανονικά οι απαντήσεις θα πρέπει να δίνονται στους ίδιους τους γονείς και όχι σε παππούδες ή γιαγιάδες χωρίς την άδεια των γονέων. Θεωρητικά πάντως οι συμπεριφορές του παιδιού θα ήταν καλό να αξιολογηθούν από Παιδίατρο Αναπτυξιολόγο γιατί εμφανίζονται ποσοτικές αποκλίσεις. Αρχικά φυσικά είναι καλό να το συζητήσει η μητέρα με τον / την Παιδίατρο που παρακολουθεί το παιδί. Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, Αλεξάνδρου Στράτος, Δ/ντής Προσέγγισης

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: Θα ήθελα να ρωτήσω το εξής. Η κόρη μου είναι 14 χρόνων. Είναι πολύ καλή μαθήτρια. Το πρόβλημα είναι ότι δεν τα καταφέρνει στις γραπτές εξετάσεις. Δεν μπορεί να γράψει όσα ξέρει. Το είχε πάντα αυτό το πρόβλημα. Δεν έχει δυσλεξία. Τι μπορώ να κάνω? Ευχαριστώ πολύ

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. Προφανώς η κόρη σας αντιμετωπίζει μία σημαντική δυσκολία στη γραπτή επίδοση. Εάν δεν έχει διαγνωστεί δυσλεξία από τα ΚΕΣΥ, δεν μπορεί να γίνει απαλλαγή των γραπτών εξετάσεων στο Σχολείο. Στις διαταραχές της γραπτής επίδοσης είναι καλό να γίνουν 2 αξιολογήσεις : (Α). Εργοθεραπευτική για τα εργονομικά ζητήματα της γραφής (κινητικά και γνωστικά) και (Β) Ειδική Μαθησιακή για το μαθησιακό παράγοντα που πιθανά ενοχλεί την έφηβη. Εάν διαπιστωθούν δυσκολίες και θέλει η ίδια να βοηθηθεί (σε αυτή την ηλικία παίζουν σοβαρότατο ρόλο τα κίνητρα του ίδιου του ατόμου με τη δυσκολία), μπορεί να εφαρμοστεί πρόγραμμα παρέμβασης και επιβοήθησης. Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, Αλεξάνδρου Στράτος, Δ/ντής Προσέγγισης σε συνεργασία με το Τμήμα Ψυχολογικής Υποστηρίξεως του Κέντρου μας

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: Καλησπέρα. Ο γιος μου είναι 9 ετών και αυτό που με προβληματίζει πολύ είναι η συμπεριφορά του προς το φαγητό… Συνεχώς πεινάει, αν δεν τον σταματήσουμε εμείς με το φαγητό δεν σταματάει να τρώει. Τον έχουμε πιάσει να τρώει κρυφά και να παίρνει φαγητό και από το κυλικείο του σχολείου. Για την υγεία του πρέπει να χάσει 10 κιλά μας είπε η παιδίατρος αλλά παρόλες τις συζητήσεις εκείνη την στιγμή μου λέει ναι μαμά θα προσπαθήσω και την άλλη το ξεχνάει.. Δεν ξέρω πως να το αντιμετωπίσω!

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. Αναφέρετε χαρακτηριστικά του παιδιού σας που υπόκεινται είτε στην κατηγορία της υπερφαγίας, είτε της βουλιμίας. Ακολουθώντας τις σκέψεις και οδηγίες της παιδιάτρου -ότι το παιδί θα πρέπει να χάσει αρκετά κιλά-, θα σας ζητούσαμε να επισκεφτείτε Παιδοψυχολόγο ή Παιδοψυχίατρο για να σας εξηγήσει τους λόγους για τους οποίους εμφανίζει αυτή τη συμπεριφορά αλλά και πιθανούς τρόπους να τον βοηθήσετε. Σίγουρα αυτή τη στιγμή δεν βοηθά να τον πιέζετε και είδατε ότι αυτό τον οδηγεί στο να τρώει κρυφά ή να παίρνει φαγητό και από το κυλικείο. Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, Αλεξάνδρου Στράτος, Δ/ντής Προσέγγισης σε συνεργασία με το Τμήμα Ψυχολογικής Υποστηρίξεως του Κέντρου μας

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: Καλησπέρα σας και Καλή Χρονιά, είμαι μαμά ενός αγοριού 4,5 περίπου ετών. Ο σύζυγός μου και περισσότερο εγώ δουλεύουμε πολλές ώρες ημερησίως. Από 3 μηνών ο γιός μας ήταν με babysitter και 3 ετών πήγε σε παιδικό σταθμό, ενώ όταν επέστρεφε από το σταθμό ήταν με babysitter μέχρι τις 18.00 που επέστρεφε ο μπαμπάς του (εγώ επιστρέφω στο σπίτι γύρω στις 19.00). Φέτος, 4 ετών, είναι στο σταθμό από τις 8.30 που τον παίρνει το σχολικό, έως τις 17.30 που επιστρέφει με το σχολικό και τον παραλαμβάνει ο μπαμπάς του. Ενώ πέρυσι ήταν ένα εξαιρετικό παιδί στο σχολείο που ποτέ δε δημιουργούσε το παραμικρό πρόβλημα, φέτος στο ίδιο σχολείο εκδηλώνει επιθετική συμπεριφορά (χτυπάει, σπρώχνει, ενοχλεί, γρατζουνάει κα) τα άλλα παιδιά και είναι ανυπάκουος και πειραχτήρι. Στο σπίτι είναι ένα φυσιολογικό παιδί, με τις γκρίνιες του βέβαια και τις ζαβολιές του ενίοτε ως παιδί. Γενικότερα δεν είναι κοινωνικό παιδί, αν και του αρέσει να παίζει με άλλα παιδιά, αλλά πολύ δύσκολα θα πλησιάσει ο ίδιος άλλα παιδιά και, αν το κάνει, θα το κάνει ενοχλώντας ή πειράζοντας για να κερδίσει το ενδιαφέρον των άλλων παιδιών. Σημειωτέον ότι στην ερώτηση »ποιος είναι ο καλύτερος σου φίλος» η απάντησή του είναι »κανένας, δεν έχω φίλους» και ακόμα και σήμερα δε θέλει να πηγαίνει στο σχολείο γιατί δεν του αρέσει. Σε συζητήσεις που σχεδόν κάθε μέρα κάνουμε στο σπίτι για την επιθετική του συμπεριφορά απαντά ότι επειδή δεν πηγαίνω εγώ στο σχολείο να τον παίρνω, όπως κάνουν άλλες μαμάδες, θυμώνει και ζηλεύει και γι’ αυτό εκδηλώνει επιθετικότητα. Αντιλαμβάνομαι ότι του λείπει η μαμά του, αλλά δυστυχώς δεν είναι δυνατό να αλλάξω κάτι στις ώρες που δουλεύω. Παρακαλώ θερμά για τη συμβουλή σας… Ευχαριστώ εκ των προτέρων   

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. Τα παιδιά αλλάζουν στην ηλικία των 4 ετών. Φτιάχνουν μία πιο δομημένη προσωπικότητα και περνούν σε αυτό που ονομάζουμε θεωρία του νου (μία απαραίτητη δεξιότητα που χρειαζόμαστε για να κοινωνικοποιούμαστε). Περισσότερο λοιπόν θα μείνουμε στις δυσκολίες του παιδιού σας να κοινωνικοποιηθεί με τα άλλα παιδιά και να διασκεδάσει με αυτό τον τρόπο κατά τις ώρες που βρίσκεται στο Σχολείο. Αφού λοιπόν δεν έχει -και δεν θέλει να έχει- φίλους, αυτό σημαίνει ότι οι ώρες που περνάει στον Παιδικό Σταθμό περνούν βασανιστικά και εκνευριστικά για αυτόν. Από την άλλη, εκφράζει και θυμό προς εσάς και σας περνάει το μήνυμα ότι δεν του δίνετε τη σημασία που θα ήθελε να παίρνει από εσάς. Θα σας προτείναμε να συζητούσατε με Παιδοψυχολόγο ή Παιδοψυχίατρο για τις ανωτέρω συμπεριφορές του παιδιού σας ώστε να σας προσανατόλιζε στο τι θα έκρινε σωστό να κάνετε ή εάν θα χρειαζόταν το παιδί σας να βοηθηθεί στον συναισθηματικό ή στον κοινωνικό τομέα. Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, Αλεξάνδρου Στράτος, Δ/ντής Προσέγγισης σε συνεργασία με το Τμήμα Ψυχολογικής Υποστηρίξεως του Κέντρου μας

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: Καλημέρα σας έχω έναν δεσμό εδώ και ένα χρόνο και εδώ και ένα μήνα μένουμε μαζί εκείνος έχει μια κόρη 12 χρονών και εγώ έναν γιο 5 χρόνων τα πάμε καλά όλοι μεταξύ μας και τα παιδιά κάνουν παρέα μαζί έχω όμως κάποιες απορίες σε σχέση με την μικρή και τον πατέρα της. Την αγαπάει πάρα πολύ, της έχει αδυναμία γιατί την έχει μεγαλώσει μόνος του με την βοήθεια τον γωνιών του κάνει όμως κάποια πράγματα που εμένα μου φαίνονται λίγο υπερβολικά. Καταρχάς πριν πάω εγώ στο σπίτι του κοιμόταν πολλές φορές μαζί της στο κρεβάτι του, βέβαια έβαζε πάντα ένα μαξιλάρι ανάμεσα τους αυτό θεωρώ πως σε αυτή την ηλικία που είναι η μικρή είναι απαγορευτικό γιατί είναι άντρας και εκείνη κορίτσι που σε λίγο καιρό θα της έρθει κ η περίοδος του μίλησα για αυτό το κ στην αρχή βέβαια με παρεξήγησε αλλά μετά το σκέφτηκε καλύτερα κ το κατάλαβε κ έχει πάψει να κοιμάται μαζί της από πριν πάω εγώ στο σπίτι, βέβαια εκείνη πολύ συχνά επιδιώκει να πάει μαζί του στο κρεβάτι και μια δυο φορές προσπάθησε να το απαίτηση αλλά εκείνος της το έκοψε, έχει βγάλει λίγο ζήλια απέναντι μου μια δυο φορές αλλά όχι έντονα πράγματα αλλά όταν βλέπει τον πατέρα της να μου κάνει μια αγκαλιά η να μου δώσει ένα φιλί όταν θα έρθει ή όταν θα φύγει βλέπω πως ενοχλείται λίγο… Βέβαια τα πάμε μια χαρά μαζί με την μικρή και θέλει την παρέα μου και να μιλάμε συνέχεια… Πριν δύο εβδομάδες έκανε κάτι όμως που δεν μου άρεσε καθόλου,  εμείς έχουμε ντουζιέρα με τζάμι και αν κάποιος μπει στο μπάνιο  φαίνεσαι και εκείνη μπήκε στο μπάνιο ενώ εκείνος ήταν γυμνός και έκανε μπάνιο με την δικαιολογία ότι ήθελε να κάνει τσίσα της. Επίσης ο πατέρας της την φιλάει όλη την ώρα κ δεν ξέρω κατά πόσο επιτρέπεται αυτό να γίνεται συνέχεια, βέβαια στο μάγουλο μην πάει ο νους σας στο κακό κ κάτι τελευταίο όταν βγαίνουμε βόλτα και περπατάμε εγώ κρατάω τον γιο μου από το χέρι για να μην φύγει στον δρόμο και εκείνος πάντα δίπλα στην κόρη του κ πολλές φορές περπατάνε αγκαλιά κ πότε εγώ με εκείνος σαν ζευγάρι είτε να με πιάσει από το χέρι είτε να με κρατάει αγκαλιά λίγες φορές που το έχει κάνει και αυτό για φάση μια στιγμής να γυρίσει να μου κάνει μια αγκαλιά κ να μου δώσει ένα φιλί η μικρή γυρίζει κ κοιτάει… Θα ήθελα την γνώμη σας σας παρακαλώ, πως το βλέπετε εσείς σαν ιδικοί και πως πρέπει να το χειριστώ? Θεωρείται ότι δεν υπάρχει πρόβλημα κ πως είναι φυσιολογικό να γίνεται αυτό? Βέβαια σαν το τονίζω πως από την πλευρά του συντρόφου μου είναι απολύτως πατρικό κ όχι κάτι άλλο!! Θεωρείται πως είναι μια φάση της μικρής που θα περάσει από μόνη της ή πρέπει να κάνουμε κάτι? 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. Κάθε σχέση του μπαμπά με την κόρη έχει σίγουρα την ιδιαιτερότητα της. Η σχέση που μας παρουσιάζετε είναι σίγουρα ακόμα πιο ιδιαίτερη λόγω συνθηκών!!Είναι πολύ δύσκολο σε ένα τέτοιο μεγάλωμα (αποκλειστικότητα μπαμπάς – κόρη)  να διαχωριστούν οι ρόλοι και συχνά μπερδεύονται παραβιάζοντας και ξεπερνώντας κάποια όρια. Είναι απαραίτητο να αποσαφηνιστεί τόσο στον πατέρα όσο και στην κόρη ότι είναι λάθος / απαγορευτική αυτού του είδους η οικειότητα κι ότι είναι πλέον παρατεταμένη και θα αποβεί δυσλειτουργική κυρίως για την κόρη. Επειδή το θέμα είναι αρκετά ευαίσθητο και πολύπλοκο και δεδομένης της δικής σας σχέσης με την κόρη και της συγκατοίκησης καλό θα ήταν για περισσότερες πληροφορίες και βοήθεια να συμβουλευτείτε μαζί με τον σύντροφό σας κάποιον ειδικό. Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, Βουρλιόγκα Βασιλική, Τμήμα Ψυχολογικής Υποστηρίξεως του Κέντρου μας

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: Κυρίες και κύριοι, καλησπέρα σας! Εδώ και περίπου μία εβδομάδα ο γιός μου ηλικίας 20 ετών, σταμάτησε να μιλάει σε μένα καθώς και στην μητέρα του. Σαν γονείς, πολλές φορές του κάναμε την παρατήρηση να τακτοποιεί τα πράγματά του , να μην μας βγάζει γλώσσα ,και σαν γονείς να μας σέβεται και να λαμβάνει σοβαρά υπόψιν τις συμβουλές μας. Δυστυχώς είναι εγωιστής και νομίζει ότι τα ξέρει όλα .Αφού εξαντλήθηκε η υπομονή μας , του είπαμε ότι σε αυτό το σπίτι, το πρόγραμμα το καθορίζουν οι γονείς. Τα παιδιά ,εφόσον , σέβονται τους γονείς, το ακολουθούν. Επίσης του είπαμε, ότι αν δεν του αρέσει να ανοίξει δικό του σπίτι και να κάνει ό,τι θέλει. Από τότε μας αγνοεί επιδεικτικά. Σας ευχαριστώ για τον χρόνο σας!

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. Ο γιος σας είναι πια ένας ενήλικας που έχει τη δυνατότητα της αυτοδιαχείρισής του και πιθανώς βρίσκεται στη φάση της αμφισβήτησής σας, του μετεφηβικού εγωκεντρισμού του και των δικών του προσωπικών σκέψεων, προσδοκιών και ανησυχιών. Όπως είδατε, η προσπάθειά σας να τον «νουθετήσετε», περισσότερο κακό κάνει παρά καλό. Θα σας προτείναμε να ενσκύψετε λίγο στο πώς περνάει και πώς αισθάνεται αυτός ο μετέφηβος και να μοιραστείτε νέα σας και το ενδιαφέρον σας να είναι καλά, παρά να προσπαθείτε να βάλετε τους δικούς σας κανόνες (που σε αυτή την ηλικία του βλέπετε ότι δεν είναι αποτελεσματικοί). Θα σας συστήναμε πιθανά να συζητούσατε αυτές τις συμπεριφορές και με έναν/μία Ψυχολόγο Συμβουλευτικής. Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, το Τμήμα Ψυχολογικής Υποστηρίξεως του Κέντρου μας

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: Καλησπέρα σας ,σας παραθέτω τα κάτωθι στοιχεί για την κόρη μου :   1. 16 ετών κορίτσι ,καθυστέρηση σχετικά στην έμμηνο ρύση-15ετών- 3 κορίτσια ( 16,14,9 ετών ) 2. αντικειμενικά πάρα πολύ όμορφη κοπέλα ( της το εκφράζουν συνεχώς ). 3. εμμονή με την εξωτερική εμφάνιση, με θετικά για τον εαυτό της σχόλια αλλά και αρνητικά πολλές φορές).  4. λέει ότι της αρέσει το μόντελινγκ, το οποίο της εξήγησα ότι μπορεί να το δοκιμάσει αργότερα παράλληλα με τις σπουδές της. 5. άριστη μαθήτρια με διακρίσεις ( μαθηματική εταιρεία , πάντα απουσιολόγος, παραστάτης , σημαιοφόρος). 6. στην 3η γυμνασίου , αρχή μιας σχετικής “κόπωσης” ή/ και “βαρεμάρας” που κυρίως μεταφράστηκε σε μη τελειομανία και διαφυγή λεπτομερειών στο διάβασμα , που όμως δεν είχε συνέπειες  στους βαθμούς της. 7. Μεγάλη δυσκολία να αποφασίσει τι κατεύθυνση θα πάρει γιατί ήταν σε όλα καλή.    8. Τώρα στην β΄ Λυκείου, διακυμάνσεις στην ψυχολογία της , διάβασμα μεν αλλά χωρίς πάθος  και στόχο άμεσο ( αφήνει πάντα  τμήμα ασκήσεων για το φροντιστήριο και στο σχολείο  δεν ασχολείται με τα υπόλοιπα μαθήματα εκτός κατεύθυνσης   , καβγάδες για το κινητό ) … 9. Η πρώτη φορά που πήγα στο σχολείο και δεν αισθάνθηκα υπερήφανη ( δεν υπήρχε ο ενθουσιασμός που υπήρχε πάντα από τους καθηγητές της ). 10. Πριν λίγο καιρό βγήκε με ένα αγόρι που της άρεσε αλλά σε 2-3 εβδομάδες το σταμάτησε γιατί θεωρούσε ότι δεν της συμπεριφέρεται όπως θα ήθελε.. 11. Τον τελευταίο χρόνο έχει μια απίστευτη αντίδραση κυρίως στον μπαμπά της ….όλα που λέει την εκνευρίζουν ( κάποια πράγματα με τον τρόπο που τα λέει ο σύζυγος είναι εκνευριστικά…). 12. Τώρα μιλάει με ένα παιδί που την θέλει αυτός αλλά όχι εκείνη ( φιλικά…πλατωνικά αλλά πολύ συχνά ). 13. Λέει ξεκάθαρα ότι δεν της αρέσει το διάβασμα κι ότι κανονικά θα έπρεπε να μην χαραμίζει την ζωή της με το διάβασμα..αλλά λέει και κάπου κάπου ότι “ όταν θα γίνω γιατρός”. 14. η ίδια έχει την εντύπωση ότι δεν αναγνωρίζω την προσπάθειά της κι ότι ποτέ δεν είμαι ευχαριστημένη..    15. το αντικειμενικό όμως είναι ότι για τις σχολές υγείας που θέλει να περάσει , δεν αρκεί αυτή η χλιαρότητα και δεν θα έχει τα αναμενόμενα αποτελέσματα αν δεν συνειδητοποιήσει ότι για την επίτευξη αυτού του στόχου θέλει ολόψυχη προσπάθεια… 16. Της παίρνω το κινητό μαζί μου όταν έχει διάβασμα αλλά  γενικά περνάει ότι ελεύθερο χρόνο έχει με αυτό.   17. Της έχω πει να δει κάποιον ειδικό ( ακόμα όταν δεν μπορούσε να επιλέξει κατεύθυνση ) και είμαι σίγουρη ότι θα την βοηθούσε αρκετά – αλλά είναι αρνητική ). 18. Τρώει καλά , κοιμάται καλά , κάπου κάπου διαμαρτύρεται για πόνους στο στομάχι. 19. έχει παρέα συνομήλικων κοριτσιών από το σχολείο  και βγαίνει έξω σε λογικά πλαίσια…( καλά κορίτσια , δεν με προβληματίζει κάτι ιδιαίτερα , αν και είναι παρέα καινούρια γιατί με την από το νηπιαγωγείο φίλη και διπλανή της ρίχθηκε η φιλία ( χωρίς να καταλάβει η κόρη μου ακριβώς γιατί αν και έκανε προσπάθεια και τώρα απομακρύνθηκαν και ούτε καν μιλάνε ). 20. οικονομική κατάσταση πολύ καλή . 21. Σχέση γονέων αρκετά καλή ( εγώ ψυχοθεραπεία αρκετά χρόνια – μεγάλη πρόοδο αυτογνωσίας – ο σύζυγος ένα μεγάλο παιδί ). Ερωτήματα:     • είναι μια κλασική εφηβεία ή βλέπετε κάτι παραπάνω? • είναι μια αντίδραση φυσιολογική και παροδική ή όχι και εγώ πώς μπορώ να την βοηθήσω να συνειδητοποιήσει την κρισιμότητα αυτού του  1,5 έτους  που έχει μπροστά της • είμαι σίγουρη ότι κακώς παίρνω το κινητό. Πώς μπορώ να συμμετέχω στην διαχείριση του χρόνου χρήσης του ? • Πώς μπορώ να την πείσω να μιλήσει σε κάποιον ειδικό και αν όχι ποια τηλεφωνική γραμμή θα μου προτείνατε γι΄αυτήν μήπως και το αποφασίσει κάποια στιγμή? Καταλαβαίνω ότι την πιέζω αλλά όταν δεν το κάνω , υπάρχει περίπτωση να ελέγχει το διάβασμα , την χρήση του κινητού κ.α , αλλά υπάρχουν φορές που δεν το κάνει κι εκεί χάνω κι εγώ την ψυχραιμία μου και γκρινιάζω… Νιώθω ότι έχω απίστευτο χρέος απέναντί της να την βοηθήσω εγκαίρως αλλά κάνω πολλά λάθη…. σας ευχαριστώ εκ των προτέρων

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. Με βάση την εκτενέστατη αναφορά σας, αναφέρεστε σε μία έφηβη η οποία αισθάνεται πιθανά πιεσμένη από την επιτήρησή σας και αντιδρά με ένα -αναμενόμενο για έφηβη- τρόπο. Φυσικά και θα βοηθούσε ένας ειδικός να συζητήσει μαζί της για πιθανά θέματα που την απασχολούν. Εάν αυτό δεν μπορεί να γίνει γιατί δεν επιθυμεί η έφηβη, τότε θα ήταν καλό να απευθυνθείτε εσείς σε Ψυχολόγο Συμβουλευτικής ώστε να συζητήσετε τρόπους που θα μπορούσαν να εξομαλύνουν τη σχέση σας και να ανοίξουν πιθανά περιθώρια για διάλογο. Μπορείτε να το συζητήσετε και με τον/την Ψυχοθεραπευτή/τρια που σας παρακολουθεί. Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, Αλεξάνδρου Στράτος, Δ/ντής Προσέγγισης σε συνεργασία με το Τμήμα Ψυχολογικής Υποστηρίξεως του Κέντρου μας

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: Γεια σας…. Είμαι 17 χρόνων και τον Ιούνιο κλείνω τα 18 έχω μια σχέση 3 χρόνων και είχαμε κάποια θέματα αλλά λύθηκαν…. Εκεί που θέλω να καταλήξω είναι ότι η μητέρα μου κυρίως δεν συμπαθούσε τον φίλο μου και όποτε τσακωνόμασταν (εγώ κι αυτή) κατηγορούσε αυτόν για όλα…. Ότι φταίει που είμαι νευρική και συνήθως κατέληγε να με βρίζει κι αρκετές φορές έχει πει πολλά και άσχημα πράγματα….. Έχουμε πάει σε 2 ψυχολόγους…. Η μία είπε ότι η μητέρα μου περνάει την εφηβεία της τώρα και η άλλη μου είπε εμένα προσωπικά ότι δεν χρειάζεται να βλέπει εμένα αλλά την μαμά μου….. Έχουμε πιαστεί στα χέρια 3 φορές και σήμερα 11/1 τσακώθηκα λίγο με τον φίλο μ και επειδή με άκουσε να μιλάω στο τηλέφωνο άρχισε να μου λέει ότι τον παρακαλάω και ότι με κάνει ότι θέλει και άλλα τέτοια…. Στη συνέχεια μου έριξε δύο σφαλιάρες στο μπούτι και με απειλούσε ότι αν συνεχίσω να τη διώχνω από το δωμάτιο θα μου χώσει μπουνιά και κουτουλιά….. Οι γονείς μου είναι χωρισμένοι και της είπα ότι όταν κλείσω τα 18 θα πάω να μείνω στον πάτερα μου και άρχισε να μου λέει να μην της ξανά μιλήσω αν πάω και ότι θα μου δημιουργήσει προβλήματα αν φύγω…. Δεν ξέρω τι να κάνω περνάω αυτή την κατάσταση εδώ και 4 με 5 χρόνια…. Με κατηγορεί ότι φταίω για όλα και λέει ότι λέω συνέχεια ψέματα για το ίδιο με κατηγορεί και η γιαγιά μου…. Θα χρειαστώ τη συμβουλή σας σχετικά με το τι μπορώ να κάνω… Ευχαριστώ

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. Κατανοούμε ότι περιγράφετε μια πολύ δύσκολη και βίαιη καθημερινότητα!! Δυστυχώς το γεγονός ότι είστε ανήλικη θέτει πολλούς νομικούς περιορισμούς στο να μπορέσουμε να σας συμβουλέψουμε!!Παρόλα αυτά θα μπορούσατε να απευθυνθείτε στην γραμμή βοήθειας από το Χαμόγελο του Παιδιού ώστε να σας δώσουν κατευθύνσεις!! Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, Βουρλιόγκα Βασιλική, Τμήμα Ψυχολογικής Υποστηρίξεως του Κέντρου μας

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: Γεια σας. Έχω δυο ανίψια  αγόρια 14 και 12 ετών.  Ο πατέρας τους έχει πεθάνει πριν 8 χρόνια και μεγαλώνουν  με την μητέρα τους και μένα ,χωρίς αντρικό πρότυπο στην οικογένεια! Είναι κοινωνικά παιδιά χωρίς ιδιαίτερα προβλήματα και μεγαλώνουν με αγάπη και φροντίδα από τη μητέρα και τη θεία. Πώς να τα συμβουλέψουμε για τις σεξουαλικές σχέσεις?? Ευχαριστούμε!

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. Καλημέρα και μπράβο για το δύσκολο έργο σας!!Συνήθως περιμένουμε να εκφράσουν τα παιδιά απορίες για την σεξουαλικότητα. Ο πιο σωστός τρόπος είναι να μάθουν μέσω βιβλίων. Υπάρχουν πολλά βιβλία στην αγορά για την εφηβεία και τις αλλαγές της. Είναι λοιπόν μια ωραία ιδέα να τους κάνετε εσείς ή κάποιο οικείο πρόσωπο δώρο κάποιο βιβλίο!!Αν πάλι λόγω ελλείψεως αντρικού προτύπου σας ανησυχεί κάτι για την σεξουαλικότητα τους καλό είναι να ζητήσετε πιο εξειδικευμένη βοήθεια!! Καλή συνέχεια! Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, Βουρλιόγκα Βασιλική, Τμήμα Ψυχολογικής Υποστηρίξεως του Κέντρου μας

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: Πείτε μου τι να κάνω 9 .6 16  έπαθε ατύχημα σε εκδρομή σχολικής εκδρομής σε ένα μουσείο Στην Ξάνθη σκαρφάλωσε σε ένα δέντρο 0 8 χρόνων γιος μου και έπεσε δεν μας πήρανε τηλ να μας πουν ότι ο γιος σας έπεσε σήμερα από το δένδρο του βάλαμε παγάκια στο κεφάλι…και εμείς δεν το ξέραμε αυτά που γράφω τώρα ούτε και ο 8 χρόνων γιος μου μας το είπε  την επόμενη μέρα έπεσε σε κωματώδης κατάσταση έχασε την ομιλία του δεν περπατούσε τα μάτια στραβώσανε  αλλά στραβά γίναν το μάθαμε από συμμαθητές του μήπως έγινε κάτι στο σχολείο και  μας στα είπανε όπως σας γράφω δηλαδή έκανε εγκεφαλική αιμορραγία  τι να τώρα εγώ κανένας δικηγόρος δεν παίρνει την ευθύνη να το υπερασπίσει τι να κάνω

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. Αρχικά θα πρέπει να σας πούμε ότι για τα νομικά ζητήματα του θέματος θα πρέπει να ακολουθήσετε υποχρεωτικά τις απόψεις των δικηγόρων (είναι ένα θέμα στο οποίο δεν θα επεκταθούμε καθόλου). Όσον αφορά όμως τα θέματα αποκατάστασης, θα σας καλούσαμε άμεσα να ξεκινήσετε πρόγραμμα με Λογοθεραπεία και Εργοθεραπεία και πιθανά -εάν το κρίνουν οι Παιδονευρολόγοι- Φυσικοθεραπεία. Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, Αλεξάνδρου Στράτος, Δ/ντής Προσέγγισης

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: Καλησπέρα έχω μια κορούλα 6 ετών πάει α δημοτικού είναι γεννημένη Οκτώβριο . κάποια γράμματα όπως το ρ το β . αν συγκεντρωθεί τα λέει αλλά κάποιες φορές το μπερδεύει. αν δεν κάνω Λογοθεραπεία θα τα λεειωποιο μετά; ευχαριστώ

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. Ένα παιδί στα 6 ιδανικά έχει ολοκληρώσει την ανάπτυξη του φωνολογικού του συστήματος. Θα ήταν καλό για τη κορούλα σας να την αξιολογήσει κάποιος λογοθεραπευτής. Υπάρχει μικρή πιθανότητα να τα πει μόνη της αλλά στα 6 πλέον αυτή η πιθανότητα απομακρύνεται. Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, Παναγιωτης Κοκμοτός, Λογοθεραπευτής MSc του Κέντρου μας

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: Καλησπέρα σας, ονομάζομαι ……., θα ήθελα την γνώμη σας σας παρακαλώ πολύ για το  παιδί μου!! Έχω έναν γιο το Σταμάτη μου 3 μισή ετών .  Είναι πανέξυπνος ,μιλάει απίστευτα καθαρά,  κάνουμε κουβέντες δλδ είναι ένα παιδί με πλήρης  η μπορώ να πω και κάτι παραπάνω από πλήρης στην ομιλία του . Όπως και στην κινήσεις  του είναι όλα καλά δεν έχουμε  κανένα απόλυτος πρόβλημα. Εννοώ αναπτυξιακά.  Ενώ μέχρι το καλοκαίρι ήταν όλα τέλεια, φέτος τον χειμώνα έχει αλλάξει η συμπεριφορά του, δεν ξέρω αν φταίει ότι κάθετε στο κινητό με παιχνίδια. Στο κινητό. Η στο playstation. Τον παίρνει τηλ η γιαγιά του να του μιλήσει ο μαμά βαριέμαι να τις μιλάω!! Έρχονται φίλοι σπίτι μαμά πες τους να φύγουν. Ενώ αν του φέρουν παιχνίδι για δώρο η αν παίξουν μαζί του τους υποδέχεται  με χαρά και τους ξανά ζητά να έρθουν.  Με εμένα μ λέει  συνέχεια σε αγαπώ μαμά και εγώ του απαντάω σε αγαπάω όσο δεν πάει  ! Αλλά όταν  πρέπει να κάτσω λίγο στον καναπέ χωρίς να κάνουμε τίποτα  στεναχωριέται και το βλέπω στα μάτια του . Δεν έχει φίλους.  Και ένα παιδί μεγαλύτερο του κατά 6 χρόνια που ερχόταν να παίξουν επειδή είχε άσχημη συμπεριφορά προς το παιδί μου  απόφυγα  να τον ξανά φέρω να παίξουν .   Όσο μπορώ τον πάω να παίξουμε. Μπάλα να κάνει ποδήλατο να σκάψουμε στην θάλασσα .  Βέβαια τώρα τελευταία  με τον καιρό.  Και την εγκυμοσύνη μ με ένα θεματάκι που έχω δεν μπορώ να είμαι συνέχεια ενεργή .  Αλλά προσπαθώ παρά πολύ .   Όλα είναι δικά του δεν μπορεί να μοιραστεί τα παιχνίδια του. Πάει να κάτσει στο ποδήλατο ένα παιδάκι επειδή έκατσε στο ποδήλατο έβαλε τα κλάματα και να φωνάζει εγώ θέλω να  κάτσω.  Να πιάνει το πατίνι πάλι τα ίδια κλάμα  νεύρα. Γκρινιάζει και κλαίει με το παραμικρό .  Να σας αναφέρω ότι του  έκοψα  τα κινητά και τα παιχνίδια με ότι αφορά την τεχνολογία πλέον θα τον αφήνω μια φορά την εβδομάδα.  Μήπως φταίει αυτό; Μήπως κάνω κάτι λάθος εγώ; δεν του χαλάω χατίρι ότι μ ζητήσει  προσπαθώ να του το έχω. Ξέρω ότι και αυτό ίσως έχει επιπτώσεις. Αλλά  δεν μπορώ να του πω όχι. Ξέρω ότι βαριέται Γιατί δεν έχει να κάνει τόσα πολλά τον χειμώνα. Όσο κάναμε ποιο παλιά. Αλλά και πάλι προσπαθώ με όλοι μου την ψυχή να τον κάνω να παίρνει όμορφα. Αλλά νοιώθω ότι για αυτό. Δεν είναι αρκετό. Ο πατέρας του δεν ασχολείται  τόσο να παίξει μαζί του. Γενικά το παιχνίδι για τον μπαμπά είναι κάτι αδιάφορο.  Σχολάει  κάνει μπάνιο τρώει και κάθετε σε έναν καναπέ. Όσο και να του λέω παίξε λίγο με το παιδί δεν το κάνει .  Και αυτό το γεγονός  νομίζω ότι έχει επηρεάσει και το παιδί σωστά; του πήρα πλαστελίνες να παίξουμε.  Όντως Φτιάξαμε Πιτσούλες   μακαρόνια και διαφορά σχεδιάκια. Γελάσαμε . Αλλά ξέρω ότι αύριο θα γίνει πάλι κάτι και πάλι από την αρχή . Λοιπόν επειδή έγραψα ολόκληρο στόρι. Το ερώτημα μου είναι πέρα από αυτά που έγραψα.  Γιατί δεν θέλει να μιλάει στην  οικογένεια του;  έχει μια ξαδερφούλα 7 χρονών που πηγαίναμε  συχνά να παίξουν.  Άλλες φορές είναι καλά παίζουν άλλες πάλι κλάματα.  Να αναφέρω πάλι ότι αυτή η ένταση και το κλάμα μ λένε οι δικοί μ το κάνει όταν είμαι εγώ μπροστά. Μήπως φταίω εγώ; τι μπορώ να κάνω; σήμερα του είπα πάμε στην ξαδέρφη σ να παίξετε; στην αρχή μ λέει ναι. Μετά στο αμάξι μ λέει δεν θέλω πάμε σπίτι. Σας παρακαλώ δώστε μ μια συμβουλή !! Ο παιδίατρος μου είπε να ηρεμήσω εγώ  και ότι το παιδί είναι μια χαρά και ότι περνάει στάδιο ανάπτυξης .

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. Αναφέρεστε στο παιδί ότι μέχρι τα 3 του δεν σας ενοχλούσε κάτι ιδιαίτερο στην ανάπτυξή του, κάτι που είναι πολύ θετικό ! Περισσότερο όντως -όπως σας λέει και ο/η Παιδίατρος που το παρακολουθεί- δείχνει να περνάει ένα στάδιο δυσθυμίας και εγωκεντρισμού (συχνό στα παιδιά αυτής της ηλικίας). Από την άλλη εμπλέκονται τόσο η εγκυμοσύνη σας που μπορεί να έχει ταράξει το παιδί, όσο και η δυσκολία σας να το ματαιώσετε λέγοντάς του «όχι» σε κάποια πράγματα, κάτι που πιθανά να δυσκολεύει τη διαχείριση της συμπεριφοράς του απέναντί σας. Επιπρόσθετα, θα θέλαμε να ασχοληθεί και ο μπαμπάς με το παιδί, αφού και λόγω της εγκυμοσύνης σας δεν έχετε τις αντοχές που είχατε στο παρελθόν. Δεν αναφέρεστε σε μία συμπτωματολογία σοβαρή. Το πρώτο που θα σας ζητούσαμε, θα ήταν να παρακολουθήσει το παιδί Παιδικό Σταθμό, ώστε να διαχειριστεί εκεί τα κοινωνικά του ζητήματα και να μάθει τόσο να διαντιδρά, όσο και να ματαιώνεται αλλά και να ακολουθεί κανόνες. Εάν συνεχίσουν αυτές οι συμπεριφορές παρά τον Παιδικό Σταθμό, τότε θα ήταν καλό να συμβουλευτείτε κάποιον Ψυχολόγο. Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, Αλεξάνδρου Στράτος, Δ/ντής Προσέγγισης σε συνεργασία με το Τμήμα Ψυχολογικής Υποστηρίξεως του Κέντρου μας

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: Καλημέρα έχω ένα πρόβλημα με το παιδί μου στην πρώτη γυμνασίου η προσαρμογή της δεν είναι η καλύτερη, παρότι διαβάζει και προσπαθεί στην διάρκεια των πρόχειρων μπλοκάρει και αγχώνετε με αποτέλεσμα να μην γράφει τίποτα, μου λέει ότι τα ξεχνάει αλλά και την πιάνει πανικός. παρακαλώ τι με συμβουλεύετε.

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. Η κόρη σας δείχνει να έχει αυξημένο άγχος που με την είσοδο της εφηβείας της αυξάνει ακόμη περισσότερο σε βαθμό που να χάνει την αυτό-οργάνωσή της και την αυτοκυριαρχία της στα διαγωνίσματα. Πιθανά το συγκεκριμένο άγχος να υπήρχε και παλαιότερα, αλλά αυτή τη στιγμή έχει αυξηθεί πολύ. Θα ήταν καλό να της ζητούσατε να επισκεφτείτε έναν/μία Ψυχολόγο για να μπορέσει να διαχειριστεί το άγχος της γιατί δείχνει να τη βασανίζει πολύ. Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, το Τμήμα Ψυχολογικής Υποστηρίξεως του Κέντρου μας

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: Καλησπέρα σας. Έχω έναν γιο 18 μηνών. Είναι ένα χαρούμενο και δραστήριο παιδί. Σε άτομα που αισθάνεται οικεία διαρκώς γελάει, χορεύει, τους παίρνει από το χέρι για να παίξουν. Σε άγνωστα άτομα και περιβάλλοντα είναι σοβαρός μέχρι να νιώσει οικεία. Μόλις νιώσει οικεία αρχίζει να εξερευνεί τον χώρο, να χορεύει, να γελάει, να είναι το παιδί που ξέρω. Αν όμως προσπαθήσεις να κάνεις κάτι που δεν θέλει, γίνεται άλλο παιδί. Πρόσφατα τον πήγαμε για εξετάσεις αίματος. Στην αίθουσα αναμονής ήταν ήρεμος, κοιτούσε το χώρο, όλα καλά. Με το που μπήκαμε στην αίθουσα αιμοληψιών και έκατσα στην καρέκλα έχοντας τον αγκαλιά και βλέποντας τη μικροβιολόγο άρχισε να κλαίει. Όταν δε του κρατούσε το χέρι για να βρει φλέβα, έγινε χαμός. Ούρλιαζε, κοπανιόταν και όλα αυτά πριν καν τον τσιμπήσει. Σήμερα είχαμε ραντεβού στον παιδίατρο. Στην αναμονή έπαιζε με τα παιχνίδια, πήγαινε στα υπόλοιπα παιδάκια, ήταν ήρεμος και χαμογελαστός. Μόλις μπήκαμε στην αίθουσα εξετάσεων ήθελε να τον αφήσω κάτω για να πάει πάλι στα παιχνίδια. Με το που τον σήκωσα για να του κάνουν τις μετρήσεις που χρειάζονται, έκανε πάλι το μπαμ. Ουρλιαχτό, να πιέζει τα πόδια του πάνω μου για να σηκωθεί όρθιος. Όλο αυτό μέχρι τη στιγμή που βγήκαμε από την αίθουσα και τον αφήσαμε κάτω. Μετά ήταν σαν να μη συνέβη τίποτα. Και όταν είναι σε αυτή την κατάσταση δεν ακούει τίποτα. Είναι σαν να κατεβάζει ρολά. Είναι φυσιολογική αυτή η συμπεριφορά;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. Σε αυτή την ηλικία πολλά παιδιά δείχνουν μία διστακτικότητα προς τις νέες καταστάσεις και χρειάζονται κάποιο χρόνο προσαρμογής. Αυτή η διστακτικότητα θεωρείται φυσιολογική και δίνουμε χρόνο στο παιδί και ταυτόχρονα το βοηθούμε και στο σπίτι στην αυτονομία του. Το ίδιο μπορεί να συμβεί στην έκθεσή τους σε Ιατρούς, ιδίως όταν η εξέταση περιλαμβάνει και πόνο (τσίμπημα βελόνας). Θεωρείται σε αυτή την ηλικία μία φυσιολογική Ιατροφοβία. Εμείς φροντίζουμε να είμαστε ψύχραιμοι σε κάθε εκδήλωση φοβίας ή διστακτικότητας και αίσιοι. Οι συμπεριφορές αυτές συνήθως υπαναχωρούν στην ηλικία των 2 έως 2,5 ετών. Εάν δεν σας απασχολεί κάτι άλλο στην ανάπτυξη του παιδιού σας, δεν κρίνεται σκόπιμη η συζήτηση με κάποιο Παιδοψυχολόγο. Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, το Τμήμα Ψυχολογικής Υποστηρίξεως του Κέντρου μας

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: Καλημέρα σας. Ήθελα να ρωτήσω για τον ανιψιό μου 10 ετών. Είχε έλλειψη συγκέντρωσης από μικρός, είχε κόλλημα με μένα από μικρό. Ξαφνικά πριν 2 βδομάδες είχε πυρετό , ένα βράδυ ένιωσε μια τρομερό φόβο για κάτι που είδε στον ύπνο του και φώναζε φοβισμένος. Τον ηρέμησε η μαμά του. ( Είχε ένα άγχος πριν αν πάμε στο νοσοκομείο. Δεν είχε θέμα παλιά με αυτό) δεν ξέρω αν έχει σχέση. Με λίγα λόγια από εκείνο το βράδυ , ο μικρός είναι ταραγμένος το βράδυ, αγχώνεται, έχει έντονη ανησυχία και θέλει τη μαμά του δίπλα του το βράδυ η την φωνάζει συνέχεια για να ηρεμήσει. Σας παρακαλώ πείτε μου τι να συνέβη; Θα βρει τον εαυτό του ;; Τι μας συμβουλεύεται να κάνουμε; 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. Αρχικά αναφέρεστε σε ένα παιδί που εντοπίζετε ότι έχει έλλειψη συγκέντρωσης προσοχής, κάτι που δημιουργεί προφανώς δυσκολίες τόσο στη μαθησιακή επίδοση του παιδιού, όσο πιθανά και στη συναισθηματική του σταθερότητα. Δεν ξέρουμε εάν αυτό έχει ανησυχήσει την οικογένεια και εάν έχει ζητήσει βοήθεια για αυτό το ζήτημα. Δυστυχώς δεν είστε φυσικός γονέας και δεν μπορούμε να επεκταθούμε περισσότερο σε λεπτομέρειες όσον αφορά την καθοδήγησή μας (αυτό γίνεται μόνο σε γονείς και όχι σε συγγενείς). Θα ήταν καλό όμως να αναφέρετε στην οικογένεια την πιθανότητα να συζητούσε όλα τα θέματα με Παιδοψυχολόγο και πιθανά και Εργοθεραπευτή (για το θέμα συγκέντρωσης της προσοχής). Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, Αλεξάνδρου Στράτος, Δ/ντής Προσέγγισης σε συνεργασία με το Τμήμα Ψυχολογικής Υποστηρίξεως του Κέντρου μας

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: Καλησπέρα σας, Λέγομαι ……… κ έχω ένα γιο ακριβώς 2.5 ετών κ μια κόρη 2 μηνών. Ο γιος Μ πηγαίνει παιδικό σταθμό από 4 μηνών. Το παιδί όταν έρχεται σπίτι είναι πολύ ευδιάθετος μιλάει όλη την ώρα αλλά όταν είναι εκεί ενώ συμμετέχει δεν μιλάει πέρα από τα βασικά. Επίσης όταν πηγαίνουμε σε παιδικά πάρτυ ή σε παιδική χαρά φαίνεται να σαστίζει να μην μιλάει καθόλου, κ ενώ παίζει δεν επικοινωνεί μάλλον από ντροπαλότητα. Είχαν επισκεφθεί τον παιδικό σταθμό πρόσφατα από κέντρο λογοθεραπείας κ προσπάθησαν να τον προσεγγίσουν για να τον αξιολογήσουν αλλά αυτός δεν της ήθελε κ ούτε άνοιξε το στόμα τ…μετά μας πήραν τηλέφωνο για να μιλήσουν μαζί μας κ από την τηλεφωνική κουβέντα συμπέραιναν ότι μάλλον υπάρχει κάποια συναισθηματική ανασφάλεια κτλ κτλ παρόλο π κ εγώ κ η γυναίκα Μ είμαστε γαντζωμένοι πάνω τ από την μέρα π γεννήθηκε. Η δασκάλα τ τον χαρακτηρίζει ντροπαλό κ όχι πολύ ομιλητικό κ ότι δεν χρήζει κάποιας θεραπείας καθόσον είναι αρκετά νωρίς για κάτι τέτοιο…βασικά τον χαρακτήρισε πολύ ισχυρή προσωπικότητα χωρίς να ακολουθεί τους υπόλοιπους σε περίπτωση π κάτι δεν θα θέλει, συμμετέχει. σε όλες τις δραστηριότητες κ γενικά είναι πολύ ευχαριστημένη. Η ερώτηση Μ είναι σε ποια ηλικία αν συνεχίσει την ίδια συμπεριφορά είναι καλό να συμβουλευτείς κάποιον παιδοψυχολόγο?

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. Αναφέρεστε σε ένα παιδί που τόσο εσείς, όσο και η εκπαιδευτικός διαπιστώνετε μία επιλεκτική συμπεριφορά με αρκετό πείσμα από την άλλη και άρνηση συνεργασίας ή κοινωνικής επικοινωνίας όταν δεν το επιθυμεί. Εάν υπάρχουν δυσκολίες στη διαχείριση του συναισθήματος ενός παιδιού, δεν σημαίνει υποχρεωτικά ότι οι γονείς του δεν του δίνουν σημασία. Πολλές φορές οι δυσκολίες εμφανίζονται και από την αντίθετη κατεύθυνση : Όταν οι γονείς είναι -όπως αναφέρατε- «γαντζωμένοι» επάνω του και πιθανά (πάντα με καλοπροαίρετη πρόθεση) να μην το αφήνουν να πάρει κάποιες πρωτοβουλίες απαραίτητες για την κοινωνική αυτονόμησή του. Θα σας λέγαμε ότι αυτή η συστολή και «ντροπαλότητα» όπως αναφέρει η Νηπιαγωγός, μαζί με την μερική -ή πιθανά και ολική- ακαμψία του στην κοινωνική του επικοινωνιακότητα σε νέες ή θορυβώδεις καταστάσεις, θα ήταν καλό από τώρα να σας απασχολήσει και να απευθυνθείτε σε Παιδοψυχολόγο για να σας κατευθύνει σε πιθανούς τρόπους αντιμετώπισης αυτών των ιδιαιτεροτήτων ή σε μία περαιτέρω διερεύνηση της λειτουργίας του παιδιού και των μηχανισμών σκέψης του. Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, Αλεξάνδρου Στράτος, Δ/ντής Προσέγγισης σε συνεργασία με το Τμήμα Ψυχολογικής Υποστηρίξεως του Κέντρου μας

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: Καλησπέρα σας. Είμαι μητέρα μιας 28νης κόρης με ψυχολογικά προβλήματα. Το πρόβλημα της ξεκίνησε μετά από μια ερωτική απογοήτευση. Επειδή βλέπω ότι μιλούν οι γονείς για ανήλικα θα ήθελα να μου πείτε αν μπορώ να σας γράψω την ιστορία μου και να με βοηθήσετε επειδή αναφέρομαι σε ενήλικο άτομο. Έχω φοβερή ανάγκη γιατί με καταλαβαίνω ότι έχω φτάσει στα όριά μου. Σας παρακαλώ απαντήστε μου. Ευχαριστώ. 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. Δυστυχώς, όπως σωστά επισημαίνετε, καλύπτουμε μόνο δυσκολίες ανηλίκων και εφήβων. Θα σας προτρέπαμε να απευθυνθείτε σε Κοινωνική Υπηρεσία Κρατικού Νοσοκομείου. Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, το Τμήμα Ψυχολογικής Υποστηρίξεως του Κέντρου μας

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: Καλησπέρα θα ήθελα να σας πω την ιστορία μου κ να ρωτήσω κάποια πράγματα. Παντρεύτηκα πριν ενάμιση χρόνο στην 7 μήνα της εγκυμοσύνης μου μετά από τν ερχομό  του παιδιού μου όταν ήταν το μωρό μου 4 μηνών  ο πατέρας του παιδιού μου παρενόχλησε την αδερφή μου σεξουαλικά κ μετά μέσο  Facebook κ ψεύτικα Instagram έμαθα  αρκετό καιρό αργότερα . Αυτήν την στιγμή δεν φεύγει από το σπίτι κ με απειλεί ότι θα πάρει το παιδί κ θα εξαφανίσει αν φύγω εγώ .Εγώ είμαι άνεργη αυτήν την στιγμή γιατί κρατάω το παιδί γτ δεν έχω που να το αφήσω για να δουλέψω το μωρό μου τώρα είναι 13 μηνών.    Δεν ξέρω τι μπορώ να κάνω κ που να απευθυνθώ.  Μπορείτε να μου πείτε που μπορώ να απευθυνθώ?

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. Κατανοούμε την κατάσταση που περιγράφετε και φυσικά είναι πολύ δυσάρεστη. Θα σας συμβουλεύαμε να απευθυνθείτε σε Δικηγόρο για να σας κατευθύνει για τα νόμιμα δικαιώματά σας και τις υπηρεσίες που θα μπορούσαν να σας βοηθήσουν. Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, το Τμήμα Ψυχολογικής Υποστηρίξεως του Κέντρου μας

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: Καλησπέρα σας και συγχαρητήρια για το έργο σας. Έχω ένα παιδάκι που θα γίνει 4 ετών σε δύο μήνες, που βάζει ακόμα τα χέρια στο στόμα…. Σπίτι το κάνει μόνο όταν βλέπει τηλεόραση, στο σχολείο οι δασκάλες μου λένε ότι το κάνει αρκετά και αυτό είναι που με προβληματίζει. Έχω παρατηρήσει επίσης να το κάνει στην εξωσχολική δραστηριότητα, όταν πχ πρέπει να περιμένει τη σειρά του. Κάναμε Εργοθεραπευτική αξιολόγηση, γιατί έχω ακούσει για αισθητηριακά ζητήματα, ο Εργοθεραπευτής μου είπε ότι δεν παρατηρεί κάτι στο παιδί, αντίθετα οι δεξιότητες του για την ηλικία του είναι αρκετά ανεπτυγμένες, κάτι που βλέπω και εγώ και μου λένε και στο παιδικό σταθμό. Δεν το κάνει με παιχνίδια, δεν το κάνει με στυλό, μαρκαδόρους, μανίκια κλπ, μόνο με τα δαχτυλάκια του. Έχουμε μια αρκετά ήρεμη οικογένεια, χωρίς εντάσεις κ αλλαγές, οπότε δεν μπορώ να βρω κάτι που να δικαιολογεί το να στρεσάρεται. Στο σχολείο ξέρω πως έχει κάνει φιλίες, έχει καλές σχέσεις με όλα τα παιδάκια, αν και υπάρχουν ένα ή δύο που μπορεί να έχουν ξεσπάσματα μερικές φορές φωνάζοντας ή χτυπώντας, όπως κάνουν πολλά παιδάκια αυτής της ηλικίας, δεν ξέρω εάν αυτό του προκαλεί άγχος, όταν το συζητάμε όμως δεν φαίνεται να το απασχολεί υπέρμετρα….γενικά είναι ένα χαρούμενο, έξυπνο και κοινωνικό παιδάκι. Πιστεύετε πως πρέπει να ανησυχώ; θεωρείται παλινδρόμηση αυτή η συμπεριφορά; Ευχαριστώ πολύ για το χρόνο σας

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. Κάποια παιδιά εμφανίζουν «στερεότυπες κινήσεις μη αλλιώς προσδιοριζόμενες». Τέτοιες είναι το να τρώνε τα νύχια ή τις παρανυχίδες τους, να βάζουν το δάκτυλο στη μύτη, το χέρι στο στόμα, να μασουλάνε αντικείμενα, να παίζουν με τα μαλλιά τους κλπ. Εάν αξιολογήθηκε το παιδί από Εργοθεραπευτή χωρίς δυσκολίες στην αισθητηριακή επεξεργασία, θα σας συμβουλεύαμε να αξιολογηθεί και από Παιδοψυχίατρο για να σας δώσει κάποιες οδηγίες. Έως τότε, θα σας συμβουλεύαμε να μην το αναφέρετε στο παιδί σας. Το ότι δεν το επηρεάζει στις κοινωνικές του δεξιότητες, είναι ένα πολύ καλό στοιχείο. Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, Αλεξάνδρου Στράτος, Δ/ντής Προσέγγισης σε συνεργασία με το Τμήμα Ψυχολογικής Υποστηρίξεως του Κέντρου μας

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: Γεια σας θα το εκτιμούσα εάν μου απαντούσατε γιατί έχω αρχίσει και προβληματίζομαι αρκετά έχω έναν γιο ο οποίος τον Απρίλιο κλείνει τα 4 ! Είμαστε δίγλωσση οικογένεια και όταν ήταν 2 ετών μετακομίσαμε στη Νορβηγία μετά τα 3 του άρχισε να μιλάει πιο καθαρά και τις τρεις γλώσσες άρχισε να επαναλαμβάνει πολλές λέξεις και γενικά επικοινωνεί και στις τρεις γλώσσες στο ίδιο επίπεδο το οποίο όμως δεν είναι ακόμα τέλειο. Αυτό που με προβληματίζει είναι ότι σε ότι και να του ζητήσουμε να κάνει αντιδράει με πολλά νεύρα και μας φωνάζει και κάποιες φορές μες χτυπάει κιόλας να αναφέρω ότι αυτή η συμπεριφορά του άρχισε να γίνεται πιο συχνά επόταν έμεινα έγκυος στην αδερφή του η οποία είναι μόλις ενός μηνών καταλαβαίνουμε ότι ζηλεύει και γι αυτό τον έχουμε από κοντά απλά με ανησυχεί ποσό αντιδραστικός είναι πλέον τι μπορούμε να κάνουμε πιστεύετε ώστε να διορθώσει την συμπεριφορά του ; Ευχαριστώ πολύ !

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. Ο γιος σας εμφανώς έχει εκτεθεί σε πολλές νέες εμπειρίες και ερεθίσματα : Μετακόμιση, εκμάθηση διαφορετικών γλωσσών, έλευση νέου μέλους στην οικογένεια (με όλα τα πιθανά αισθητηριακά και συναισθηματικά επιβαρυντικά στοιχεία που ακολουθούν αυτές τις αλλαγές). Εάν κρίνετε ότι η αντιδραστικότητά του είναι πολύ έντονη και εμφανίζεται και σε εξωτερικούς χώρους, θα σας συστήναμε : (Α). Να το γράφατε σε Παιδικό Σταθμό ώστε να έρχεται σε επαφή και με άλλα παιδιά και (Β). να επισκεπτόσασταν κάποιον/α Ψυχολόγο Συμβουλευτικής για να συζητούσατε πιθανούς μηχανισμούς αντιμετώπισης, τόσο δικούς σας, όσο και του συζύγου σας (ίσως να χρειαστεί να περνάει λίγο περισσότερο χρόνο με το παιδί αυτή την εποχή που οι απατήσεις του μωρού είναι αυξημένες). Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, Αλεξάνδρου Στράτος, Δ/ντής Προσέγγισης σε συνεργασία με το Τμήμα Ψυχολογικής Υποστηρίξεως του Κέντρου μας

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: Καλησπέρα σας. Έχω ένα γιο 15 ετών. Ενώ μέχρι πέρσι ήταν άριστος μαθητής φέτος άρχισε η επίδοση του να πέφτει. Κάνει παρέα με μερικά παιδιά που ο γενικός τους είναι πολύ χαμηλός και δεν διαβάζουν σχεδόν καθόλου. Δεν τους νοιάζει ο βαθμός τους. Και παρατήρησα ό,τι άρχισε να μην τον ενδιαφέρει και τον γιο μου πια εάν οι βαθμοί του είναι καλοί ή όχι. Πρέπει τώρα να επιλέξουμε το λύκειο που θα πάει. Και ενώ κανονικά μας έστειλαν ειδοποίηση για να πάει στο σχολείο Α ο γιος μου θέλει να ζητήσουμε να πάει στο σχολείο Β. Ο λόγος για να είναι με τον φίλο του ο οποίος είναι στο ίδιο σχολικά επίπεδο με αυτόν. Εγώ πιστεύω όμως πως θέλει να πάει για να είναι με τους υπόλοιπους φίλους που προανέφερα. Το βλέπω από την αντίδραση του. Δεν ξέρω τι πρέπει να κάνω και πιο είναι το σωστό. Να πάει εκεί όπου λέει η ανακοίνωση για να τον ξεκόψω ή να πάει όπου και οι φίλοι του; το ξέρω ότι μπορεί να επαναστατήσει εάν τον πάρω εκεί που δεν θέλει. Από την άλλη οι φίλοι του τον επηρεάζουν και μπορεί να συνεχίσει να μην διαβάζει ή και χειρότερα. Τι πρέπει να κάνω;;;; 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. Η εφηβεία είναι μια όμορφη αλλά παράλληλα σύνθετη αναπτυξιακή περίοδος. Οι έφηβοι, συνήθως, επιλέγουν να ταυτιστούν με συνομηλίκους περισσότερο απ’ότι με τους ενήλικες, κι αυτό είναι απαραίτητο ώστε να γνωρίσουν σε ένα βαθμό καλύτερα τον εαυτό τους. Καλό θα ήταν να εστιάσετε και να σκεφτείτε αν αυτό που πραγματικά σας απασχολεί είναι η πτώση στην μαθησιακή επίδοση ή αν υπάρχει γενικότερη αλλαγή στην συμπεριφορά του. Καλό είναι να κάνετε μια ανοιχτή συζήτηση μαζί του εστιάζοντας στους προβληματισμούς σας κι όχι στην πτώση των βαθμών. Κυρίως όμως να εστιάσετε την συζήτηση σε εκείνον χωρίς να κατηγορείτε τους φίλους του γιατί αυτό θα σας φέρει σε μεγαλύτερη απόσταση. Επίσης χρειάζεται να συζητήσετε μαζί του την σχέση σας και να ακούσετε αν έχει να σας καταλογίσει κάτι. Τέλος για την επιλογή σχολείου είναι σωστό να συζητήσετε κυρίως για τον ίδιο, τις ανάγκες και τις δυνατότητες του και να νιώσει ότι είστε δίπλα του και πάλι χωρίς συγκρίσεις με τους φίλους του. Γενικότερα όμως επειδή η εφηβεία είναι για κάποια παιδιά πιο σύνθετη αλλά και η σχέση με τους γονείς δοκιμάζεται καλό θα ήταν να απευθυνθείτε σε κάποιον ειδικό για πιο εξατομικευμένη καθοδήγηση. Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, Βουρλιόγκα Βασιλική, Τμήμα Ψυχολογικής Υποστηρίξεως του Κέντρου μας

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: Καλησπέρα σας. Η συμβουλή σας θα μου ήταν πολύτιμη. Έχω ένα κοριτσάκι 7 χρονών, μοναχοκόρη, που φοιτά στην πρώτη τάξη του δημοτικού. Είναι ένα παιδί πολύ ήσυχο μέσα στο σπίτι, πολύ υπάκουο σε ότι τυχόν της λέμε ως γονείς και πολύ συνεργάσιμο σε όλα. Αλλά παιδιά ίδιας ή παρόμοιας ηλικίας δεν υπάρχουν στην ευρύτερη οικογένεια. Στο σχολείο από την προνηπιακή της ηλικία έως σήμερα μόνο καλά λόγια ακούω για αυτήν και συγχαρητήρια για την ανατροφή της και για το πόσο ώριμο και καλό είναι σαν παιδί. Συμμετέχει στην τάξη, αναλαμβάνει πρωτοβουλίες απ’ ότι μου λένε και είναι πολύ ήσυχη. Και αισθάνομαι πραγματικά περήφανη όταν τ ακούω αυτά. Στις κοινωνικές της συναναστροφές, γνωρίζω ότι δεν είναι το παιδί που είναι το επίκεντρο ή η ψυχή της παρέας (το δημοφιλές) παιδί ούτε εύκολα συναναστρέφεται και μιλάει στα άλλα παιδιά αλλά δεν είναι και εντελώς αντικοινωνική. Θέλει αν μπορούσαμε να το πούμε, οι άλλοι να της προτείνουν να παίξουν. Αυτό που με ανησυχεί είναι ότι τώρα τελευταία οι γονείς δυο συμμαθητών της μου επισήμαναν ότι τα παιδιά τους την βλέπουν την κόρη μου να κάθεται πολύ συχνά μόνη της στα διαλείμματα. Εγώ την ρωτάω καθημερινά πώς τα περνάει και μου λέει ότι έπαιξε με το τάδε και τάδε παιδί και γενικά γυρνάει χαρούμενη από το σχολείο το οποίο υπεραγαπάει. Όμως με ανησυχεί αυτό που μου επισήμαναν δυο διαφορετικοί γονείς ότι δηλαδή τα παιδιά τους την βλέπουν να κάθεται σε αρκετά διαλείμματα μόνη της. Τι με συμβουλεύετε να κάνω;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. Αναφέρεστε σε ένα ήσυχο και «παθητικής κοινωνικότητας» παιδί που δυσκολεύεται να αναλάβει κοινωνικές πρωτοβουλίες με τους συμμαθητές της. Μάλιστα, για κάποιο λόγο, η κόρη σας αυτό σας το κρύβει, αναφέροντάς σας «ψεύτικα» ότι παίζει με τα άλλα παιδιά. Θα σας συμβουλεύαμε να μιλούσατε σε Ψυχολόγο για να δώσετε ένα πλήρες ιστορικό για το παιδί, γιατί πιθανά να χρειάζεται να διερευνηθεί περαιτέρω ο κοινωνικός της παράγοντας και μηχανισμός λειτουργίας. Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, Αλεξάνδρου Στράτος, Δ/ντής Προσέγγισης σε συνεργασία με το Τμήμα Ψυχολογικής Υποστηρίξεως του Κέντρου μας

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: Γεια σας θα ήθελα να μοιραστώ μαζί σας το πρόβλημα που αντιμετώπισα χθες σχετικά με τη βαθμολογία του γιου μου και την αντίδραση του πάνω σε αυτό. Καταρχήν πρόκειται  για έφηβο, ηλικίας 15 χρονών, πηγαίνει στη Γ Γυμνασίου. Έχει  παράλληλη στήριξη από την Α γυμνάσιου (παρότι δεν είναι και πολύ συνεργάσιμος και σύμφωνος με αυτό λόγο χλευασμού  από τα άλλα παιδιά). Τέλος πάντων ως έφηβος είναι λίγο αντιδραστικός σε όλα. Το θέμα που με απασχόλησε χθες  ήταν η αντίδραση του στον έλεγχο και η πολύ χαμηλή βαθμολογία στα μαθήματα στα οποία έχει βοήθεια από την παράλληλη στήριξη  και ο βαθμός σε αυτά ήταν 9 κάτι που τον στεναχώρησε και έβαλε τα κλάματα λέγοντας μου δεν εκτιμούν την προσπάθεια που κάνει και ότι δε ξαναδιαβάζει, δεν ξαναπάει σχολείο κτλ εάν είναι να μην αναγνωρίζετε η προσπάθεια του … Επίσης ένας καθηγητής ισχυρίζεται ότι συνεχώς πάει άγραφος (πράμα που δεν ισχύει διότι στο συγκεκριμένο μάθημα  κάνει τις ασκήσεις και το ξέρω αυτό  επειδή έχει ζητήσει πολλές φόρες και τη δική μου βοήθεια .. τέλος πάντων το θέμα είναι ότι νοιώθει αδικημένος. Ξέρω ότι δεν είναι από τους καλύτερους μαθητές .. ξέρω όμως ότι προσπαθεί και αγχώνεται συγχρόνως όμως κάποια πράγματα αδυνατεί όπως μου έχει εξηγήσει να τα καταλάβει.. και εγώ αναρωτιέμαι πόσο βοηθά η παράλληλη στήριξη ένα παιδί με λίγες μαθησιακές δυσκολίες βάζοντας ένα 9 ????? πως να το χειριστώ ???? ο ίδιος φοβάται ότι ξέρει ότι θα μείνει .. και επίσης ξέρει πόσο θα δυσκολευτεί να διαβάσει εάν μείνει.. ..Όπως μου είπε και ο ίδιος αυτή είναι η βοήθεια τους ? να με αφήσουν στην ιδία τάξη ????? και αν θέλετε την γνώμη μου ναι έχει δίκιο αυτό που κατάφεραν είναι να του ρίξουν περισσότερο την αυτοπεποίθηση και να αγνοεί περισσότερο τη βοήθεια ….ας του έβαζαν ένα 10 λέω εγώ τώρα. Την ψυχολογία του παιδιού μάλλον δεν την σκεφτήκαν …..ΣΥΜΦΩΝΟΥΜΕ ότι δεν είναι καλός σε κάποια μαθήματα αλλά γι αυτό το λόγο έχει και την παράλληλη στήριξη…. κάποια πράγματα δεν μπορεί να τα αποστηθίσει τι να κάνουμε μου το έχει πει ο ίδιος ότι όσες φορές και να διαβάσει την ιστορία δε μπορεί να την αποστηθίσει… Συγνώμη για το σεντόνι αλλά είμαι  σε απόγνωση. δε θέλω να φτάσω στο σημείο να πιάνω καθηγητές για τη βαθμολογία αλλά αυτοί θα έπρεπε να το καταλάβουν …..

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. Αναφέρεστε σε έναν έφηβο με μία σημαντική δυσκολία στη μαθησιακή επίδοση (για το λόγο αυτό εγκρίνονται παράλληλες στηρίξεις από το Υπουργείο Παιδείας). Αισθάνεται αδικημένος ο γιος σας και τον κατανοούμε εάν πραγματικά προσπαθεί όπως αναφέρετε. Κατανοούμε και το δικό σας θυμό, αν και θα πρέπει να επιδείξετε απέναντι στο παιδί σας ψυχραιμία και να ακολουθήσετε τα εξής βήματα : (1). Θα πρέπει να μιλήσετε με την παράλληλη στήριξη του εφήβου για να λάβετε τη γνώμη της και να δείτε από κοινού τι θα μπορούσατε να ακολουθήσετε ως στρατηγική για να τον βοηθήσετε και (2). Να μιλήσετε με τους καθηγητές ή τη Δ/νση για τα παράπονα του γιου σας και να λάβετε τη γνώμη τους ή να σας προτείνουν τι να κάνετε και αν θα μπορούσαν να αλλάξουν την οπτική τους προς τον έφηβο. Θα θέλαμε ψύχραιμες αντιδράσεις εκ μέρους σας, αλλά ταυτόχρονα και αποφασιστικές. Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, Αλεξάνδρου Στράτος, Δ/ντής Προσέγγισης σε συνεργασία με το Τμήμα Ψυχολογικής Υποστηρίξεως του Κέντρου μας

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: Καλησπέρα σας έχω ένα κορίτσι 10 χρόνων και το πρόβλημα είναι ότι τις περισσότερες φορές δεν κάνει τα καθήκοντά που έχει όπως το να μαζέψει τα παιχνίδια της να δίνει τις εργασίες της στη δασκάλα στο σχολείο να μην φτιάχνει σωστή τσάντα για το σχολείο. Πάντα κάνει το αντίθετο από αυτό που θα της πούμε. Έχει και τις επιβραβεύσεις της όταν είναι σωστή στις υποχρεώσεις της. Δεν υπάρχει μέρα που να μην μαλώσουμε και να μην φωνάξω στο τέλος μετά από πάρα πολλές προσπάθειες να τα βρούμε όμορφα και με ομιλία αλλά μάταιο μετά από δέκα λεπτά πάλι τα ίδια . Έχω κουραστεί ψυχικά που δεν μπορώ να βρω έναν τρόπο επικοινωνίας που να με καταλαβαίνει και εκείνη λίγο και να εκτιμάει λίγο όλα αυτά που τις προσφέρουμε με τόσο κόπο.

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. Αισθανόμαστε με βάση τις περιγραφές σας ότι είστε κουρασμένη και θυμωμένη με τη συμπεριφορά της κόρης σας και αυτό αυξάνει τις προστριβές σας. Προσπαθείτε μεν να διορθώσετε τη συμπεριφορά της αλλά δεν γνωρίζετε -όπως είναι φυσικό- τους λόγους που την οδηγούν σε αυτές τις συμπεριφορές. Οι λόγοι μπορεί να είναι πολλοί και από πολύ απλοί έως πολύ σύνθετοι. Θα σας προτείναμε να απευθυνθείτε σε Ψυχολόγο για να δώσετε ένα αναλυτικό ιστορικό των συμπεριφορών της κόρης σας και να σας προτείνει τα επόμενα βήματά σας. Όπως βλέπετε και εσείς, δεν βοηθάει καθόλου ο τρόπος που προσπαθείτε να τροποποιήσετε τη συμπεριφορά της. Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, το Τμήμα Ψυχολογικής Υποστηρίξεως του Κέντρου μας

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: Καλησπέρα σας! Ο γιος μου είναι 8,5 ετών! Έχει μαθησιακές δυσκολίες και άρνηση για μελέτη.. σε αντίθεση με το μεγαλύτερο γιο μου που είναι Άριστος μαθητής. Μετά από αξιολόγηση στο ΚΕΣΥ που ανήκουμε με παρέπεμψαν σε Παιδονευρολόγο για να εξέταση πιθανή ειδική γλωσσική διαταραχή. Έκλεισα ραντεβού και μίλησα με τον Παιδονευρολόγο πριν τον επισκεφθούμε. Ο γιατρός μου είπε ότι δεν αξιολογεί για γλωσσική διαταραχή. Έχω μπερδευτεί.. να πάμε στο ραντεβού ή όχι; Ποια η άποψη σας. Σας ευχαριστώ εκ των προτέρων.

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. Εξειδικευμένος για την αξιολόγηση παιδιού με ειδική γλωσσική διαταραχή είναι ένας λογοθεραπευτής. Οπότε είναι καλό να αξιολογηθεί από κάποιον λογοθεραπευτή άμεσα. Ο γιατρός (παιδοψυχίατρος ή Παιδονευρολόγος) θα σας δώσει έγκριση θεραπειών για το ταμείο σας όποτε θα ήταν καλό να πάτε στο ραντεβού και να ζητήσετε να σας δώσει έγκριση θεραπειών. Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, Παναγιώτης Κοκμοτός, Λογοθεραπευτής MSc, Κέντρο Προσέγγιση

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: Γεια σας, έχω ένα αγοράκι που πηγαίνει στο νήπιο στην ηλικία των 3,5 τόνιζε έντονα ότι δε γνώριζε αν ήταν κορίτσι η αγόρι δεν κάνε τον διαχωρισμό δεν ήξερε να το κάνει πήγαμε σε παιδοψυχολόγο θεωρήσαμε ότι απλά ήταν η χρονική στιγμή κ ενώ τόσο καιρό μου μιλάει για ένα κορίτσι στο σχολείο ποσό του αρέσει χθες με κλάματα κ λυγμούς μου ανέφερε ότι του αρέσει ένα αγόρι. Πως να το διαχειριστώ;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. Τα παιδιά συνήθως κατανοούν το φύλο τους καλύτερα περίπου στην ηλικία του γιου σας 5-6 ετών. Φαίνεται παρόλα αυτά ότι είναι κάτι το οποίο τον κάνει και δυσφορεί. Για τον λόγο αυτό θα ήταν καλό να απευθυνθείτε σε ειδικό ώστε να γίνει μια πλήρης εκτίμηση αλλά να δοθεί και σε εσάς τους γονείς σωστότερη κι εξατομικευμένη καθοδήγηση. Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, Βουρλιόγκα Βασιλική, Τμήμα Ψυχολογικής Υποστηρίξεως του Κέντρου μας

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: Καλησπέρα σας και συγχαρητήρια για το έργο σας. Σας  παρακαλώ βοηθήστε με να λύσω το εξής πρόβλημα που αντιμετωπίζω. Ο μεγαλύτερος μου γιος πηγαίνει β δημ. και είναι πολύ έξυπνος όπως λέει η δασκάλα του. Είναι καλόβολο παιδάκι με ευγενικούς τρόπους. Τώρα τελευταία, λόγω της επίδοσής του έχει γίνει στόχος χλευασμού και γκρίνιας από τα άλλα παιδάκια στην τάξη (σύνολο 9-είμαστε μικρό χωριό) υπό την έννοια ότι δεν προφταίνουν να σκεφτούν και αυτά τη σωστή απάντηση. Να σημειωθεί δε, ότι ουδέποτε πετάγεται απλά σηκώνει το χεράκι. Η δασκάλα, σε μια προσπάθεια να τον βοηθήσει και ίσως προστατεύσει, και την ευχαριστώ, δεν του επιτρέπει να απαντά με αποτέλεσμα μια και δυο τώρα ο γιος μου να γίνεται κουραστικός και να μην σέβεται την σειρά του. Η γνώμη μου είναι πως ίσως θα έπρεπε που και που να απαντήσει και αυτός γιατί μην ξεχνάμε είναι ένα παιδάκι 7 ετών! Παρακαλώ την γνώμη σας ίσως και μια ιδέα επίλυσης του ανωτέρω θέματος γιατί δεν θα ήθελα σε καμία περίπτωση να χάσει τον ενθουσιασμό του για μάθηση που ειλικρινά έχει. Σας ευχαριστώ θερμά.

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. Το παιδί σας από τη μία δείχνει να θέλει να είναι ο καλύτερος στην Τάξη και να επιδεικνύει τη γνώση του, αλλά από την άλλη, όπως βλέπετε, αυτό τον βάζει και σε κάποιους μπελάδες σε σχέση με τους συμμαθητές του. Ταυτόχρονα δείχνει μία υπέρ-ενθουσιώδη και πιθανά παρορμητική συμπεριφορά. Φυσικά και ο πρώτος μηχανισμός αντιμετώπισης αυτών των συμπεριφορών πρέπει να έρθει από την εκπαιδευτικό με 4 τρόπους: 1. Πιθανότητα προσωπικών ερωτήσεων προς κάποιο παιδί στοχευμένα (όπου ο γιος σας δεν πρέπει να απαντήσει αν δεν είναι η σειρά του). 2. Με ερωτήσεις που η απάντηση γίνεται με σήκωμα χεριού όπου κάποιες στιγμές θα απαντάει ο γιος σας (είτε από επιλογή, είτε από «κλήρωση»). Με αναφορά ότι θα μετρήσει μέχρι το «5» και τότε θα σηκώσουν τα παιδιά που ξέρουν την απάντηση το χέρι τους. 4. Με εξήγηση του κανόνα ότι απαντάμε μόνο όταν μας δώσει ο δάσκαλός μας το λόγο. Όλα αυτά μπορούν να τονώσουν τους μηχανισμούς αναστολής ενός παρορμητικού παιδιού. Από την άλλη όμως, και εσείς πρέπει να μιλήσετε στο γιο σας και να συζητήσετε ότι αυτή η συμπεριφορά του συχνά προκαλεί τη διαμαρτυρία των άλλων παιδιών και αυτό πιθανά να σημαίνει ότι θα θυμώσουν μαζί του και δεν θα επιθυμούν να παίξουν μαζί του (ώστε να κατανοήσει αυτό τον κοινωνικό κανόνα). Εάν υπάρχει ΜΟΝΟΝ αυτή η συμπεριφορά στο γιό σας, δεν κρίνεται σκόπιμη κάποια περαιτέρω αξιολόγηση του παιδιού από κάποιον ειδικό. Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, Αλεξάνδρου Στράτος, Δ/ντής Προσέγγισης σε συνεργασία με το Τμήμα Ψυχολογικής Υποστηρίξεως του Κέντρου μας

: γεια σας έχω δυο κορίτσια δημοτικού το μικρό είναι 7 χρονών και πάει β δημοτικού. υπάρχει ένα παιδάκι στη τάξη της που κτυπάει συνεχώς όλα τα παιδιά. μάλιστα χθες είχα σοβαρό περιστατικό τη χτύπησε κάτω από το μάτι.. ο γονέας ζητεί συνεχεία συγγνώμη αλλά δεν αλλάζει κάτι φοβάμαι γιατί είναι βίαιο το παιδί του έχει περάσει ΚΕΔΥ περιμένουμε παράλληλη στήριξη αλλά στο σπίτι το κτυπάει το μαλώνει που λειτούργει αντίθετα.. και το πάει μια φόρα τη εβδομάδα σε ψυχολόγο. η δασκάλα μας κάθε μέρα τον καλεί για να του πει αυτά που κάνει ο μικρός και πως θέλει πολύ δουλειά το παιδί του εγώ τι με συμβουλεύετε να κάνω για να προστατέψω το παιδί μου γιατί μου είπαν να μην έρχεται σε επαφή μαζί του κανείς κάτι που δεν είναι εφικτό σε ένα σχολείο. τι κάνω??

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. Υπάρχουν παιδιά που αντιμετωπίζουν νευροαναπτυξιακές ή λοιπές ψυχιατρικές διαταραχές όπου μία από τις πιθανές εκδηλώσεις αυτών των διαταραχών είναι η επιθετικότητα. Η επιθετικότητα εκδηλώνεται είτε ίσως μίας προσπάθειας του παιδιού να αυτορυθμιστεί μετά από έναν έντονο εκνευρισμό του, είτε από την άλλη μίας μη συμβατής κοινωνικά προσπάθειας να έρθει σε επαφή και να σχετιστεί με τα άλλα παιδιά (συμβαίνει συχνά σε παιδικά με Διαταραχές Αυτιστικού Φάσματος). Όταν δεν υπάρχει παράλληλη στήριξη, το περιβάλλον του Σχολείου γίνεται πολύ υπέρ-χειλιστικό για αυτά τα παιδιά και τους προκαλεί εκνευρισμό και περαιτέρω επιθετικότητα. Μπαίνουν λοιπόν σε ένα φαύλο κύκλο που θύματα αυτής της κατάστασης συχνά γίνονται οι συμμαθητές του. Θα σας συμβουλεύαμε να συζητήσετε με την κόρη σας για αυτή την κατάσταση, να της εξηγήσετε πώς μπορεί να προφυλαχτεί η ίδια, να μη «στιγματίσετε» το παιδί με την επιθετική συμπεριφορά ως «κακό» αλλά ως παιδί που αντιμετωπίζει δυσκολίες αλλά φυσικά και να ζητήσετε από την εκπαιδευτικό και τη Δ/νση του Σχολείου και –πιθανά- και τη Δ/νση Α΄ βάθμιας να σας βρουν κάποια λύση το συντομότερο δυνατό για να προφυλαχθεί το παιδί σας. Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, Αλεξάνδρου Στράτος, Δ/ντής Προσέγγισης σε συνεργασία με το Τμήμα Ψυχολογικής Υποστηρίξεως του Κέντρου μας

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: Θα ήθελα την βοήθεια σας παρακαλώ……….. Είναι φυσιολογικό να μιλάει συνέχεια με τον εαυτό της η Ν. (αναφέρεται το όνομα του παιδιού)? Σαν να είναι τρίτο πρόσωπο. Χθες όλο το απόγευμα που μιλούσαμε κ την έκανα ερωτήσεις μου έλεγε πως ότι νιώθει το συζητάει με τον εαυτό της κ μερικές φορές μαλώνει με τον εαυτό της. Μου είπε πως τον αγαπάει πολύ τον εαυτό της κ έχουν συνεχώς συνομιλίες είτε από μέσα της είτε από έξω. Ότι όσες φορές την ακούω να μιλάει μόνη στο παιχνίδι της δεν μιλάει μόνη αλλά με τον εαυτό της που παίζει. Ακόμα κ τώρα που έτρωγε μπισκότα κ την έπεσε ένα κάτω κ πήγα να μιλήσω για κάτι για το σχολείο της μου λέει «περίμενε λίγο » κ μετά από 20 δευτερόλεπτα μου είπε «οκ μίλα. Με μάλωνε ο εαυτός μου που έριξα κάτω μπισκότο «. Είναι φυσιολογικά όλα αυτά? Λέει κ Ελλάδα μιλούσε συνέχεια με τον εαυτό της απλά δεν θυμάται ποια ηλικία ξεκίνησε να το κάνει) 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. Οι συμπεριφορές αυτές ενίοτε εμφανίζονται σε παιδιά, στην ηλικία όμως των 4-5 ετών (που εμφανίζεται και ο «φανταστικός φίλος» στα παιδιά). Στην ηλικία όμως των 9 ετών δεν αναμένεται και μάλιστα είναι και ανησυχητικό σύμπτωμα. Θα σας καλούσαμε να απευθυνθείτε άμεσα σε Παιδοψυχίατρο για να γίνει μία αξιολόγηση του παιδιού και να σας προτείνει τα επόμενα βήματα που θα έκρινε σκόπιμο να ακολουθήσετε. Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, Αλεξάνδρου Στράτος, Δ/ντής Προσέγγισης σε συνεργασία με το Τμήμα Ψυχολογικής Υποστηρίξεως του Κέντρου μας

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: Χαίρεται.. Έχω δύο παιδάκια ένα 9 ετών και ένα 5 ετών.. Ο μεγάλος μου γιος είναι ένα παιδί πανέξυπνο ώριμο πειθαρχημένο. Άριστος μαθητής λίγο πιο σοβαρό από τα παιδιά της ηλικίας του.. Είμαστε μια αγαπημένοι οικογένεια, προσπαθούμε πάντα με όρια κι συζήτηση να λύνουμε τα προβλήματα μας.. Το θέμα μου είναι ότι αυτή την εποχή έχουμε μια πτώση στα μαθήματα και διαπιστώνω ότι εδώ και αρκετό καιρό το παιδί κλαίει χωρίς κάποιο λόγο.. Συζητάω μαζί του Αρκετά για να καταλάβω τ ι συμβαίνει αλλά δεν υπάρχει κάποιο συγκεκριμένο αίτιο. Η απάντηση του είναι δεν το θέλω μου αρέσει όμως να κλαίω.. Αυτό με έχει κάνει να αναρωτιέμαι μήπως αυτό οφείλεται στο ότι Γενικά  επειδή είναι Ένα σκεπτόμενο παιδί του δημιουργούνται κάποιου είδους φοβίες. Σημειωτέον ο γιατρός λόγο ανάπτυξης που βλέπει μας συνέστησε εξέταση ανάπτυξης την Οποία και έχω δρομολογήσει γιατί υποπτεύεται πρόωρη ήβη.. Δεν ξέρω αν έχει σχέση αυτό.. Εσείς τι πιστεύετε.. Σας ευχαριστώ εκ των Προτέρων.

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. Η ηλικία των 9 ετών είναι μία ηλικία καμπής για μία αλλαγή της συμπεριφοράς των παιδιών. Για κάποιους λόγους το παιδί σας δεν αντιμετωπίζει τις συνθήκες της ζωής του με την «παιδική ανεμελιά» και αντιμετωπίζει κάποια δυσκολία στη συναισθηματική του αυτορύθμιση. Δεν σας εξηγεί επαρκώς τι είναι αυτό που το κάνει τόσο ευσυγκίνητο, αλλά θα πρέπει να διερευνηθούν οι αιτίες. Θα σας συστήναμε αρχικά να απευθυνόσασταν σε Ψυχολόγο Συμβουλευτικής Υποστήριξης για να συζητούσατε αναλυτικά τις συμπεριφορές του παιδιού σας. Ο/η συνάδελφος, θα μπορούσε να σας κατευθύνει στις επόμενες κινήσεις που ίσως χρειαζόταν να κάνετε. Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, Αλεξάνδρου Στράτος, Δ/ντής Προσέγγισης σε συνεργασία με το Τμήμα Ψυχολογικής Υποστηρίξεως του Κέντρου μας

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: Καλησπέρα Σας, Έχω ένα αγοράκι 3 χρονών (παρά 1 μήνα) κ ένα ακόμα αγοράκι 7 μηνών! Το μεγάλο μου παιδάκι εδώ κ 2 μήνες ξεκίνησε παιδικό σταθμό! Ακόμα κ σήμερα που μιλάμε δεν μπορεί να συνηθίσει..πηγαίνουμε κλαίγοντας! Βέβαια όταν μπαίνει στην τάξη σταματούν Όλα, αλλά δε δέχεται καμία άλλη κύρια (δασκάλα οπτικοκινητικής – αθλητικού παιχνιδιού ). Θέλει μόνο τη κύρια του με αποτέλεσμα να κλαίει όταν αυτή απομακρύνεται … πριν 2 ημέρες ξεκινήσαμε το σχολικό Μήπως είναι καλύτερα αλλά κ πάλι κλαίει όταν έρχεται να τον πάρει…Μετά πάλι ηρεμεί! Η δασκάλα του μου λέει ότι συμμετέχει σε όλα κ ας κλαψουρίζει! Το τελευταίο 1 μήνα έχει «κολλήσει » πολύ πάνω σε εμένα κ στον άντρα μου! Αρνείται να πάει στις γιαγιάδες που πριν πήγαινε κανονικά κ θέλει όλο να είμαστε στο σπίτι μας Κ όλοι μαζί. Όταν δε ο άντρας μου φεύγει για το γράφει ο του το απόγευμα γίνεται χαμός! Επί μισή ώρα χτυπιέται κ κλαίει κ ζητά επίμονα το μπαμπά να γυρίσει πίσω .. Ειλικρινά δε ξέρω πως να το χειριστώ το όλο θέμα … Έχω πολύ στεναχωρηθεί κ είναι φορές που του φωνάζω να σταματήσει να κλαίει χωρίς λόγο … Εγώ κ ο άντρας μου θα θέλαμε τη συμβουλή σας! Μήπως πρέπει να τον πάμε σε κάποιον ειδικό; Μήπως εμείς δε κάνουμε κάτι καλά;; Σας ευχαριστώ πολύ εκ των προτέρων  για το χρόνο σας!! 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. Σίγουρα το παιδί σας αντιμετωπίζει ένα άγχος αποχωρισμού και μία δυσκαμψία να προσαρμοστεί στα –πολύ νέα για το ίδιο- περιβάλλοντα εκπαίδευσης και απουσία από το σπίτι. Είναι η 1η φορά που αποχωρίζεται το σπίτι, έχοντας επίσης και ένα αδελφάκι που δεν ισχύει και για εκείνο το ίδιο. Είναι θετικό που συμμετέχει σε όλες τις δραστηριότητες στον Παιδικό Σταθμό, παρά τις δυσκολίες στη συναισθηματική του αυτορύθμιση. Ταυτόχρονα το παιδί μπορεί να εμφανίσει ιδιαιτερότητες και σε ρουτίνες του σπιτιού που ακολουθούσε πρόθυμα και πιθανά και με χαρά (όπως πχ να βρεθεί στο σπίτι των παππούδων). Έχει τρομάξει το παιδί σας αλλά ακόμα είναι πολύ μικρό το διάστημα προσαρμογής του. ΕΑΝ δεν αντιμετωπίζει κάποια άλλη δυσκολία στην ανάπτυξη της ομιλίας του, τον κινητικό του συντονισμό, υπέρ-ευαισθησίες σε κάποια αισθητηριακά ερεθίσματα (πχ αφή ή ήχο), εμμονές, διάσπαση προσοχής, ποιότητα παιχνιδιού, θα σας προτείναμε να δίνατε χρόνο στο παιδί. ΟΧΙ όμως να του φωνάζετε. Το «φάρμακο» είναι η ψύχραιμη αλλά και «συναισθηματικά ζεστή» αντιμετώπιση των εκδηλώσεων άγχους του. Δεν υπαναχωρείτε αλλά αναγνωρίζετε την ανάγκη του να βρίσκεται «γαντζωμένο» στο σπιτικό περιβάλλον. Παίζει σημαντικότατο ρόλο και η γνώμη τόσο της εκπαιδευτικού, όσο και του Παιδιάτρου που παρακολουθεί το παιδί. ΕΑΝ κρίνουν σκόπιμη την αξιολόγηση του παιδιού λόγω αναπτυξιακών ιδιαιτεροτήτων, τότε θα σας προτείναμε αρχικά την εξέταση του παϊδιού από Παιδίατρο Αναπτυξιολόγο και Εργοθεραπευτή. Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, Αλεξάνδρου Στράτος, Δ/ντής Προσέγγισης σε συνεργασία με το Τμήμα Ψυχολογικής Υποστηρίξεως του Κέντρου μας

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: Καλησπέρα σας και σας ευχαριστώ εκ των προτέρων για το έργο και το ενδιαφέρον σας, είναι πολύτιμη βοήθεια για εμάς τους γονείς. Έχω έναν γιο 6,5 χρόνων, μαθητή της Α’ δημοτικού.  Σε μαθησιακό επίπεδο δεν αντιμετωπίζει κάποιο πρόβλημα, αντιθέτως μελετάει με όρεξη και σε συζήτηση με τη δασκάλα του με ενημέρωσε πως μαθησιακά τα πηγαίνει πολύ καλά. Αυτό που σήμερα ενημερώθηκα και με ανησύχησε είναι πως μιλάει πολύ μέσα στην τάξη. Η δασκάλα του επέλεξε να τον βάλει μόνο του στο θρανίο, θα ήθελα και τη γνώμη σας επί αυτού, αλλά όπως είπε εξακολουθεί να μιλάει. Συζήτησα με το παιδί, παραδέχτηκε πως όντως μιλάει κατά την ώρα του μαθήματος, του εξήγησα και έδειξε να κατανοεί πως δεν πρέπει να μιλάει μέσα στην τάξη και υποσχέθηκε πως θα είναι  ήσυχος, αλλά θα ήθελα και την άποψη σας για το πως να προσεγγίσω το θέμα.

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. Θα ήταν πολύ βοηθητικό να σας απαντούσε ο ίδιος ο γιος σας το λόγο που κρίνει ο ίδιος αναγκαίο το να μιλάει με τους συμμαθητές του την ώρα του μαθήματος. Οι πιθανές ανάγκες ενός παιδιού να αυτορυθμίζεται μέσω αυτής της συμπεριφοράς με τους συμμαθητές -παραβαίνοντας στην ουσία τον κοινωνικό κανόνα της Τάξης-βρίσκονται στο εξής 5πτυχο: (α) πιθανή διάσπαση προσοχής ή ύπαρξη υπερκινητικότητας, (β) πιθανή αυξημένη ανάγκη κοινωνικοποίησης με τους συμμαθητές, (γ) πιθανές συναισθηματικές δυσκολίες του παιδιού όπως πχ αυξημένο άγχος, (δ) πιθανή πλημμελής κατανόηση των κοινωνικών κανόνων που διέπουν μία τάξη, (ε) μη ευκρινείς για όλη την τάξη κανόνες που διέπουν την τάξη (πχ μη καλή ενημέρωση ή συνέπεια από την εκπαιδευτικό). Συζητείστε με το παιδί σας, συζητείστε και με την εκπαιδευτικό για τους λόγους που πιστεύει η ίδια ότι οδηγούν το παιδί σε αυτή τη συμπεριφορά, συζητείστε για το γενικότερο προφίλ του παιδιού σας μέσα στην τάξη και ρωτείστε την τι θα πρότεινε ως λύση ή ποιές κρίνει ότι θα ήταν οι καλύτερες επόμενες κινήσεις σας (πχ αξιολόγηση του παιδιού από κάποια ειδικότητα). Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, Αλεξάνδρου Στράτος, Δ/ντής Προσέγγισης σε συνεργασία με το Τμήμα Ψυχολογικής Υποστηρίξεως του Κέντρου μας

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: καλησπέρα σας. Το παιδί μου είναι 10 ετών και πηγαίνει στην πέμπτη Δημοτικού. Ενώ είναι ένα παιδί με πολλές δυνατότητες εντούτοις από την πρώτη δημοτικού μέχρι και σήμερα οι Δασκάλες μου λένε ότι δεν κάθεται στην καρέκλα όπως πρέπει να κάθονται όλα τα παιδία δλδ μπορεί να την γέρνει πίσω με αποτέλεσμα να κινδυνεύει να κτυπήσει κλπ.  Φέτος άρχισε να τεμπελιάζει και να μην παρακολουθεί το μάθημα να παίζει με τα μολύβια και οτιδήποτε άλλο κλπ με αποτέλεσμα στο σπίτι να μην ξέρει το μάθημα για να μπορεί να το διαβάσει στο σπίτι. Δεν ξέρω τη να του κάνω για να καταλάβει ότι η δουλεία του είναι το σχολείο. Πώς μπορώ να τον βοηθήσω. 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. Αναφέρεστε σε μία συμπτωματολογία που εμφανίζεται στα παιδιά με διάσπαση προσοχής και υπερκινητικότητα. Τα συμπτώματα γίνονται εμφανή στην Α΄ Δημοτικού αλλά επιβαρύνονται όσο περνάει η ηλικία (κύρια στην Γ΄ ή στη Ε΄ Δημοτικού που δυσκολεύουν τα μαθήματα). Θα σας προτείναμε να κάνατε μία αξιολόγηση με Εργοθεραπευτή για να διαπιστωθούν πιθανές τέτοιες δυσκολίες. Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, Αλεξάνδρου Στράτος, Δ/ντής Προσέγγισης σε συνεργασία με το Τμήμα Ψυχολογικής Υποστηρίξεως του Κέντρου μας

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: Καλησπέρα σας, λέγομαι Δημήτρης και είμαι πατέρας δύο κοριτσιών, 4μιση ετών και 2. Η μεγάλη μου κόρη, μέχρι 14ων μηνών με δυσκολία έπαιζε μαζί μου ή ερχόταν στην αγκαλιά μου. Μετά από πολλή προσπάθεια από εμένα και από την ηλικία αυτή και μετά, αρχίσαμε να κάνουμε και μαζί κάποιες δραστηριότητες. Παρόλα αυτά, ακόμη είναι πολύ προσκολλημένη στη μαμά της. Τα Σάββατα πρωί δεν θέλει να πάμε μόνοι μας βόλτα αν δεν έρθει και η μαμά της. Γενικά αισθάνομαι ότι συνεχώς πρέπει να διεκδικώ την παρέα της. Είμαστε γενικά πολύ καλά σαν οικογένεια και σαν ζευγάρι. Από την αρχή ήμουν πατέρας που ασχολούταν με τα παιδιά σε όλους τους τομείς και πάντα αναρωτιόμασταν με τη σύζυγό μου τους λόγους που με αποφεύγει. Είμαι πάντα παρών, μου το επιτρέπει και η δουλειά μου. Όταν την παίρνω από το σχολείο, με ρωτάει πάντα «που είναι η μαμά;» Θα ήμουν ευγνώμων αν μου δίνατε κάποια κατεύθυνση για το αν κάνω κάτι λάθος. Θα περιμένω απάντηση σύντομα. Σας ευχαριστώ για τον χρόνο

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. Προφανώς η μικρή σας κόρη είναι πολύ προσκολλημένη επάνω στη μαμά. Είναι ωραίες οι προσπάθειες που κάνετε για να «εισαχθείτε» και εσείς στις ευχάριστες ρουτίνες του παιδιού. Δεν χρειάζεται άγχος. Σιγά σιγά θα αρχίσει να βγαίνει βόλτες και με εσάς εάν είστε ψύχραιμος και από την άλλη εάν η μαμά αρχίσει να μην έχει πολύ διαθέσιμο χρόνο και σας «παρουσιάσει» στο παιδί ως αντικαταστάτη της. Δεν διακρίναμε κάτι ανησυχητικό σε αυτά που αναφέρετε. Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, το Τμήμα Ψυχολογικής Υποστηρίξεως του Κέντρου μας

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: Καλησπέρα. Είμαι διαζευγμένη από 2011. Έχω ένα κοριτσάκι 10 ετών. Τον πατέρα της τον είδε λίγες φορές λόγω δικής του επιλογής. Έχει να τον δει τώρα 1.5 περίπου χρόνο. Η συμπεριφορά της: εκτός σπιτιού κ στο σχολείο ήρεμη συνεσταλμένη .Δεν έχει αυτοπεποίθηση μεγάλη. Μέσα στο σπίτι εριστική μου μιλάει άσχημα με κοντράρει κ γενικά φωνάζει κ προκαλεί καυγάδες. Μένω με τη μητέρα μου που την έχει καταντήσει «δούλο». Ο αδερφός μου κ νονός της της κάνει επίσης χατίρι κ βόλτες. Τα προηγούμενα χρόνια μέναμε εκτός πόλης λόγω της δουλειάς μου κ ερχόμασταν πέρυσι κάθε Παρασκευή κ τα προηγούμενα έτη πιο αραιά. Όμως τα προβλήματα συμπεριφοράς υπήρχαν πάντα. Έχω πάει σε παιδοψυχολόγο αλλά δεν είδα αποτέλεσμα. Σας ευχαριστώ

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. Καλώς απευθυνθήκατε σε Παιδοψυχολόγο με βάση αυτά που αναφέρετε για την κόρη σας. Οι δυσκολίες μοιάζουν να είναι συναισθηματικού τύπου και δείχνουν να επηρεάζονται σημαντικά οι σχέσεις της κόρης σας με τα οικεία πρόσωπά της. Προφανώς ο/η Παιδοψυχολόγος θα σας έχει εξηγήσει τους λόγους που εμφανίζονται αυτές οι συμπεριφορές. Θα σας συστήναμε να συνεχίσετε να παρέχετε ψυχολογική υποστήριξη στο παιδί, ΤΑΥΤΟΧΡΟΝΑ όμως και με δική σας Συμβουλευτική ώστε να αντιμετωπίζετε αντίστοιχες συμπεριφορές του απιδιού σας. Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, Αλεξάνδρου Στράτος, Δ/ντής Προσέγγισης σε συνεργασία με το Τμήμα Ψυχολογικής Υποστηρίξεως του Κέντρου μας

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: Έχω ένα πολύ σοβαρό θέμα με την κόρη μου που γράφτηκε σε ιδιωτική σχολή. Ενώ υποσχέθηκε πως θαναι συνεπής κάνει συνέχεια απουσίες κι όταν της κάνω παρατήρηση μου λέει πως έκλεισε τα 18 και δεν μπορώ να κάνω τίποτα. Ο λόγος που δεν πάει είναι ότι ξενυχτάει βγαίνοντας και δεν ξυπνάει. Ενώ την έπιασα ήρεμα και της είπα πως με θυσίες την γράψαμε σ αυτή την σχολή πρέπει να το εκτιμήσει λέει καλά αλλά πάλι το ξανακάνει. Σκαφτόμουν να της πω πως θα σταματήσω να πληρώνω τη σχολή αλλά φοβάμαι πως θαναι χειρότερο να την απειλήσω γιατί ήδη μου εξέφρασε την επιθυμία να εργαστεί σε καφέ  -μπαρ παρασκευή -Σάββατο όπου δουλεύει μια φίλη της. Φοβάμαι το κατρακύλισμα αν το κάνω αυτό. Η φίλη της είναι υπεύθυνη κα ασυνεπής στη σχολή της είναι ώριμη. Η κόρη μου δεν θα το κάνει αυτό την ξέρω. Ήδη ξενυχτάει και δεν πάει. Θα μπορούσατε να με συμβουλεύεστε τι να κάνω; Ο μπαμπάς μας μόνο λόγια είναι από πράξεις τίποτα. Κι αυτό το ξέρει. Ευχαριστώ  πολύ

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. Πολλοί έφηβοι στην όψιμη φάση της εφηβείας έχουν  μετά τα 18 μια ιδιαίτερη τάση να νιώθουν παντοδύναμοι και έτοιμοι να σπάσουν δεσμά και να κατακτήσουν τον κόσμο!! Είναι κάλο να αναρωτηθείτε αν όντως η σχολή στην οποία γράφτηκε την ενδιαφέρει και να το συζητήσετε μαζί της. Ίσως όσο τις αναφέρετε τις θυσίες σας τόσο να την σπρώχνετε προς την τάση για ανεξαρτησία ώστε να μην νιώθει άσχημα για το βάρος της θυσίας!! Επίσης θα ήταν σωστό να της αναγνωρίσετε  ότι έχει την ανάγκη για διασκέδαση και ανεξαρτησία κι ότι είναι κάτι που κατανοείτε αλλά ότι χρειάζεται να βρει μια μέση λύση ώστε να τα καταφέρνει ισορροπημένα -διασκέδαση και υποχρεώσεις!! Δείξτε της με κάποιον τρόπο ότι παρότι έχει κλονιστεί η εμπιστοσύνη σας απέναντί της, εσείς πιστεύετε ότι μπορεί να τα καταφέρει!! Φυσικά αυτή  η προσέγγιση προς την κόρη σας χρειάζεται χρόνο και υπομονή και συζήτηση όχι κήρυγμα!! Ευχόμαστε όλα να πάνε καλά!! Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, Βουρλιόγκα Βασιλική, Τμήμα Ψυχολογικής Υποστηρίξεως του Κέντρου μας

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: Καλημέρα. Έχω 3 αγοράκια και το τελευταίο που είναι 6 ετών πάει α δημοτικού. Από 1 χρόνου πάει σε παιδικούς όλα καλά μου έλεγαν όλα τέλεια… Όταν πήγαινε νήπιο 1 μήνα πριν κλείσει το σχολείο μας είπαν αν θέλαμε να ξαναφοιτήσει γιατί είναι ανώριμος.. ενώ αν ξανακάνει την τάξη θα είναι πιο ώριμος..  Εμείς δεν δεχθήκαμε. Τώρα βλέπω δυσκολεύεται πάει στο τμήμα ένταξης… Και ενώ σχεδόν ίσως όλα τα παιδιά να ξέρουν να διαβάζουν εμένα φτάνει ακόμα στις φωνούλες… Δεν θέλει με τίποτε να διαβάσει… Με κανένα μας… Έχω απελπιστεί τι να κάνω… Τι με το καλό τι με το κακό τίποτα.. Αυτό το παιδί δεν θα μάθει ποτέ να διαβάζει μου φαίνεται.. Και του κάνω μαθήματα και 2 φορές την εβδομάδα λογοθεραπεία… Για να το βοηθήσουν αυτές… Ευχαριστώ εκ των προτέρων για την απάντηση σας… 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. Προφανώς η απόφαση τελικά να ενταχθεί στην Α΄ Δημοτικού αντί για να γίνει αναστολή φοίτησης και επανάληψη παρακολούθησης Νηπιαγωγείου ήταν σκληρή για το παιδί σας. Εντάχθηκε στην ύλη του Δημοτικού σημαντικά ανέτοιμο (προφανώς φωνολογικά αλλά λογικά και από θέματα συμπεριφοράς και συγκέντρωσης) και αυτό το έχει επηρεάσει σημαντικά. Είναι συχνό το φαινόμενο ένα παιδί που δυσκολεύεται να εμφανίσει άρνηση να μελετήσει (ιδίως όταν έχει ιδιαιτερότητες στη συμπεριφορά του και ισχυρή επιμονή). Θα θέλαμε να το συζητήσετε με τον/την συνάδελφο Λογοθεραπευτή/τρια που επιβοηθά το παιδί. Ακούγεται όμως σημαντικό να συζητούσατε και με Ψυχολόγο Συμβουλευτικής, αλλά και να γινόταν αξιολόγηση και του παιδιού από Παιδοψυχολόγο για να διαπιστωθεί ο μηχανισμός σκέψης του παιδιού και οι πιθανοί μηχανισμοί μείωσης του άγχους και της απογοήτευσής του. Πιθανά να χρειάζεται και Εργοθεραπευτική εκτίμηση επίσης για τους μηχανισμούς συγκέντρωσης προσοχής και οργάνωσης γραφής. Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, Αλεξάνδρου Στράτος, Δ/ντής Προσέγγισης σε συνεργασία με το Τμήμα Ψυχολογικής Υποστηρίξεως του Κέντρου μας

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: Καλησπέρα. Έχω ένα αγοράκι, το οποίο τον Δεκέμβριο θα κλείσει τα 5 έτη. Από 20 μηνών πηγαίνει παιδικό σταθμό και φέτος στο νηπιαγωγείο. Ποτέ δεν είχε προβλήματα προσαρμογής στο σχολείο ούτε έκλαψε και πάντα έδειχνε να του αρέσει. Πάντα ήταν όμως ντροπαλός ακόμη και με τις δασκάλες του. Είναι πολύ κοινωνικός με τα παιδάκια, θα τα προσεγγίσει, θέλει να παίζει και θα αναζητήσει πάντα την παρέα. Αλλά όταν του μιλήσουν και τον χαιρετήσουν ενήλικες, ακόμη και όχι τελείως άγνωστοι σε εκείνον, σπανίως έως ποτέ δεν θα απαντήσει. Ενώ γενικά δεν είναι λιγομίλητος, είναι πολύ κοινωνικός και μιλάει πάρα πολύ με όποιον εμπιστεύεται και νιώθει οικειότητα. Γενικά μίλησε και περπάτησε γρήγορα και ήταν ένα παιδί που δεν δυσκολεύτηκε σε τίποτα πέρα από αυτήν την «κοινωνική» πτυχή του που τον δυσκολεύει και τον καταπιέζει αρκετά. Πηγαίνει με ευχαρίστηση σε δραστηριότητες, του αρέσει να είναι με παιδάκια, δεν διαμαρτύρεται για κάτι καινούριο. Του δίνουμε την αμέριστη αγάπη μας, προσοχή και στήριξή μας πάντα, είναι μοναχοπαίδι, αλλά η (αδερφική) συντροφιά δεν του έχει λείψει ποτέ γιατί μεγαλώνει την ξαδέρφη του (διακοπές, βόλτες, στην καθημερινότητα που τα κρατάει η γιαγιά όσο είμαστε στις δουλειές μας) η οποία είναι συνομήλική του και την υπεραγαπάει. Εκείνη αντιθέτως είναι πολύ κοινωνική με τους ξένους και όταν ρωτάνε κάτι τον ξάδερφό της πολλές φορές απαντάει η ίδια. Συζητάω πολλές φορές μαζί του για αυτή την συστολή και έπειτα από μακροσκελείς συζητήσεις ξέσπασε σε κλάματα και είπε δεν μπορώ να χαιρετήσω, ντρέπομαι. Το παραδέχεται και λέει ότι θα προσπαθήσει, αλλά στην ουσία πάντα καταλήγει να μην χαιρετήσει. Όταν ήμουν μικρή ήμουν κι εγώ πολύ ντροπαλή σε πολύ μεγαλύτερο βαθμό καθώς δεν πλησίαζα και παιδάκια στις πρώτες τάξεις του δημοτικού και ήμουν μόνη μου σε αντίθεση με εκείνον που αναζητά την παρέα. Ξεκίνησε πρόσφατα με χαρά και παιχνίδια συναισθηματικής νοημοσύνης (πρόγραμμα που γίνεται από ψυχολόγο και κοινωνική λειτουργό) που όταν του ανακοίνωσα ότι θα πηγαίνουμε εκεί να παίζει και να μιλάνε για συναισθήματα μου είπε θα πάμε εκεί να τους πω ότι δεν μπορώ να πω γεια.. Πώς θα μπορούσα να τον βοηθήσω να εκφράζεται για να μην καταπιέζεται και μήπως θα έπρεπε να ζητήσω την βοήθεια ειδικού?

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. Όπως βλέπετε, κάποιο λόγοι εμποδίζουν τον μηχανισμό κοινωνικής συναναστροφής του παιδιού σας με ενήλικες και δεν υπάρχει κανένας λόγος να επιμένετε σε αυτό συζητώντας του. Το παιδί σας αναφέρει ξεκάθαρα ότι μπλοκάρει στην προσπάθειά του και όσο περισσότερο τονίζουμε αυτό το θέμα, τόσο θα «σφίγγει» περαιτέρω η συμπεριφορά του. Είναι πάρα πολύ θετικό που ξεκίνησε τα παιχνίδια συναισθηματικής νοημοσύνης. Θα ήταν καλό να συζητούσατε με την Ψυχολόγο του προγράμματος αυτή την ιδιαιτερότητα του παιδιού για να σας προτείνει τρόπους που θα μπορούσατε να συζητήσετε με το παιδί. Στην περίπτωση που αυτό δεν μπορεί να γίνει εφικτό, θα σας προτείναμε να συζητούσατε με κάποιον/α Ψυχολόγο Συμβουλευτικής. Απλά μέχρι τότε, θα ήταν καλό να σταματήσετε να συζητάτε το θέμα με το παιδί (ήδη αισθάνεται πολύ πιεσμένο), παρά μόνο εάν το ίδιο σας το ανοίξει. Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, το Τμήμα Ψυχολογικής Υποστηρίξεως του Κέντρου μας

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: Ο γιος μου 16 χρόνων μισεί το σχολείο και τους καθηγητές πάει στο σχολείο λέει αναγκαστικά θα γίνει όμως πιλότος στην Ικάρων .Αυτό είναι το όνειρο του από μωρό .Υπάρχει κάτι να τον βοηθήσω;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. Αυτό που θα ήταν καλό να συζητήσετε με το παιδί σας είναι ότι για να πετύχει στη Σχολή Ικάρων, θα πρέπει στις Πανελλήνιες εξετάσεις να αριστεύσει (είναι πάρα πολύ υψηλά τα μόρια). Ταυτόχρονα θα ήταν καλό να τον παραπέμψετε και στον καθηγητή του που κάνει τον Επαγγελματικό Προσανατολισμό στο Σχολείο ή και να μπείτε στα αποτελέσματα των εισακτέων από το Υπουργείο Παιδείας, όπου να του δείξετε τα αντίστοιχα μόρια. Δεν υπάρχει κάποιος λόγος να καυγαδίζετε ή να διαφωνείτε για αυτά. Απλά δείξτε του την πραγματικότητα και είναι δική του επιλογή εάν θα μπορέσει να καταστρώσει κάποιο πλάνο για αυτό. Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, το Τμήμα Ψυχολογικής Υποστηρίξεως του Κέντρου μας

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: Έχω ένα αγοράκι 2 ετών, το οποίο το υιοθετήσαμε πριν 6 μήνες. Τον τελευταίο καιρό είναι πολύ νευρικό, σε υπερένταση, παθαίνει tantrum για ασήμαντες αιτίες και γενικά, δεν είναι πολύ συνεργάσιμος, παρά μόνο όταν γίνεται το δικό του. Πολύ πείσμα!!! Κατά τη γνώμη σας χρειάζεται μια εκτίμηση ειδικού, κι αν ναι, παιδονευρολόγου ή παιδοψυχολόγου;; Ευχαριστώ!

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. Στα παιδιά που έχουν υιοθετηθεί μετά την ηλικία του ενός έτους, εμφανίζονται συχνά δυσκολίες στη συγκέντρωση προσοχής, είναι πιο ανήσυχα και ευερέθιστα και ταυτόχρονα δυσκολεύονται να συνεργαστούν και έχουν πείσμα και ακαμψίες. Θα σας προτείναμε για αρχή την αξιολόγηση από Παιδίατρο Αναπτυξιολόγο όπου και θα σας πει εάν θα χρειάζονταν και κάποιες περαιτέρω εξετάσεις. Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, Αλεξάνδρου Στράτος, Δ/ντής Προσέγγισης

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: Καλησπέρα σας έχω 2 κόρες, 4μιση και 2 ετών. Η μεγάλη μου κόρη ενώ είναι πολύ ήρεμη και ευγενική στις κοινωνικές μας συναναστροφές, στο σπίτι είναι εξαιρετικά ανυπάκουη. Όσο και να τη μαλώσουμε και να της φωνάξουμε κάνει το δικό της. Δεν ακούει κανέναν. Σε αντίθεση με το σχολείο που είναι πολύ καλό παιδί και πολύ μαζεμένη. Τι μπορούμε να κάνουμε γι’αυτό; Πραγματικά μας φτάνει στο ‘αμήν’ όταν είναι στο σπίτι.

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. Από ότι αναφέρετε, η κόρη σας δυσκολεύεται στη συμπεριφορά της μόνο στο σπίτι. Σε όλους τους άλλους χώρους την περιγράφετε ως ευγενική και κοινωνική. Εάν λοιπόν συμβαίνει αυτό, κάτι προφανώς την ενοχλεί σε εσάς και τη συμπεριφορά σας προς αυτήν. Αυτό που δείχνει ως πιο πιθανό, είναι μία υποσκάπτουσα ζήλια προς την μικρότερη αδελφή της. Όπως διαπιστώνετε και εσείς, το να τη μαλώνετε και να της φωνάζετε δεν έχει κάποιο νόημα. Μάλιστα θα λέγαμε αποδυναμώνει τον γονεϊκό σας ρόλο περισσότερο, αφού έχει τη δύναμη να ανθίσταται σε αυτές τις προσπάθειές σας να την πείσετε για κάτι και αυτό σας φέρνει σε απόγνωση (κάτι που αποδυναμώνει ακόμα περισσότερο το ρόλο σας). Θα βοηθούσε πολύ περισσότερο να προσπαθήσετε να συζητήσετε μαζί της, ή από την άλλη να συζητούσατε με Ψυχολόγο Συμβουλευτικής για τους τρόπους που θα ήταν καλό να την προσεγγίσετε και να αντιμετωπίσετε αυτές τις προσπάθειές της για «επικυριαρχία». Κάθε συμπεριφορά είναι μία μορφή επικοινωνίας και θα πρέπει να βρείτε ποιο είναι το μήνυμα που θέλει να σας στείλει. Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, το Τμήμα Ψυχολογικής Υποστηρίξεως του Κέντρου μας

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: Καλησπέρα σας θα ήθελα την γνώμη σας σχετικά με την μεγάλη μου κόρη η οποία είναι 3 χρόνων και 9μηνων αρχές Φλεβάρη γίνεται 4 είναι η πρώτη μας χρονιά σε παιδικό σταθμό να διευκρινίσω ότι πριν ήταν σπίτι μαζί μου και με τον μπαμπά της…. Ξεκινήσαμε Σεπτέμβρη αλλά λείπει κατά διαστήματα πολλές μέρες λόγω ιώσεων….Σε γενικές γραμμές μιλάει καθαρά αρθρώνει σωστά τις λέξεις συνεννοούμαστε….Ο λογοθεραπευτής του σταθμού διαπίστωσε ότι δεν κάνει διάλογο…Δηλαδή αν την ρωτήσω κάτι δεν μου απαντάει απλά επαναλάβει την ερώτηση και το έχω προσέξει και εγώ…. Θεωρείτε πως πρέπει να ξεκινήσει λογοθεραπεία??Σας ευχαριστώ εκ των προτέρων!

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. Είναι πολύ θετικό ότι η κορούλα σας αρθρώνει κανονικά τις λέξεις. Για το θέμα διαλόγου θα πρέπει να σκεφτείτε αν είχε τις ευκαιρίες να μάθει να κάνει διάλογο είτε με εσάς είτε με συνομηλίκους της, έστω και εκτός σχολικού πλαισίου. Επίσης σημαντική είναι και η ποιότητα της κοινωνικής της αλληλεπίδρασης. Αν σας ανησυχεί κάτι σχετικά με αυτούς τους τομείς είναι καλό να αξιολογηθεί από έναν λογοθεραπευτή πιο αναλυτικά και από Αναπτυξιολόγο παιδίατρο

Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, Παναγιώτης Κοκμοτός, Λογοθεραπευτής MSc

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: Καλησπέρα σας. Έχω ένα αγοράκι 6 μισή ετών που φέτος πηγαίνει σ’ δημοτικού. Είναι ένα πολύ ευαίσθητο κ χαρούμενο παιδί που δεν εξωτερικεύει τα συναισθήματα (στεναχώρια, θλίψη, φόβο) του εύκολα. Τώρα τελευταία εν ώρα διαβάσματος (το έχει κάνει κ στο σχολείο) παραπονιέται ότι πονάει η κοιλιά του κ τον πιστεύω γτ δείχνει συγκεκριμένο σημείο, κ μου λέει ότι λέει αλήθεια, έχουμε επισκεφθεί την παιδίατρο μας αλλά δεν έχει κάτι παθολογικό, επίσης αντιγράφει ότι κάνουν αλλά παιδιά πχ ζητάει ένα παιδί να φυσήξει την μύτη του μέσα σε 5 λεπτά θα το ζητήσει κ ο δικός μου, η δασκάλα θεωρεί ότι το κάνει για να αποδείξει ότι μπορεί κ αυτός να το κάνει αλλά δεν μπορώ να βασιστώ στην άποψη της γτ δεν τον έχει καταλάβει ακόμα πόσο ευαίσθητος είναι λέγοντας μ ότι δεν έχει δει αυτή την πλευρά του. Επίσης τώρα τελευταία έχει αποκτήσει φοβία με πράγματα που τον «σφίγγουν» πχ η ζώνη του καράτε, το κράνος του ποδηλάτου μια μπλούζα που είναι λίγο πιο χοντρή στο λαιμό. Κ τέλος όταν τον ρωτάω για αν θέλει να τελειώσουμε το διάβασμα μου απαντάει «δεν ξέρω. Εσύ τι λες» όταν συνεχίζω βγάζει άρνηση συνεργασίας κ όταν του λέω «άστο δεν πειράζει να ξεκουραστούμε » κλαίει γτ όπως λέει θα πάει αδιάβαστο. Συγνώμη για το μεγάλο κείμενο. Σα παρακαλώ πείτε Μ την επαγγελματική σας γνώμη γτ αισθάνομαι κ εγώ ότι, ότι κ να κάνω είναι λάθος κ μαυρίζω το παιδί μ. Ευχαριστώ εκ των προτέρων

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. Η ένταξή του παιδιού σας στην Α΄ Δημοτικού έδειξε να του έχει αυξήσει το άγχος που πιθανά είχε και από το Νηπιαγωγείο. Είναι ένα παιδί που αναφέρετε ότι δεν εξωτερικεύει τα συναισθήματά του αλλά από ότι βλέπετε τα εσωτερικεύει και τα σωματοποιεί (προφανώς οι πόνοι είναι ψυχοσωματικές εκδηλώσεις του άγχους του). Ταυτόχρονα το αναφέρετε ως «ετερόφωτο» παιδί (μιμείται συχνά τα «θεαματικά» για εκείνον πράγματα που κάνουν οι συμμαθητές του). Αυτό σημαίνει ότι δυσκολεύεται στην αυτό-εικόνα του. Το ίδιο όπως βλέπετε συμβαίνει και όταν προσπαθείτε να συνδιαλαγείτε μαζί του για τα θέματα της μελέτης του στο σπίτι (μπαίνει σε ένα συναισθηματικό αδιέξοδο να θέλει να είναι διαβασμένος, χωρίς όμως να μελετήσει). Έχετε δίκιο ότι βασανίζεται αυτό το παιδί από το άγχος του και αυτό τον αδιεξοδικό τρόπο που προσπαθεί να αυτορυθμιστεί και να λειτουργήσει στη σχολική και σπιτική δομή. Θα σας συστήναμε να γινόταν μία αξιολόγηση του παιδιού από Ψυχολόγο και Εργοθεραπευτή αρχικά, για να διαπιστωθούν οι μηχανισμοί πυροδότησης αλλά και διαχείρισης του άγχους του, αλλά και το δυναμικό του παιδιού σας όσον αφορά τους μηχανισμούς συγκέντρωσης προσοχής και οργάνωσης των εργασιακών του υποχρεώσεων. Θα σας καλούσαμε να επισπεύσετε τις κινήσεις σας, αφού υπάρχει κίνδυνος να αυξηθεί το άγχος του παιδιού. Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, Αλεξάνδρου Στράτος, Δ/ντής Προσέγγισης σε συνεργασία με το Τμήμα Ψυχολογικής Υποστηρίξεως του Κέντρου μας

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: Καλησπέρα σας… συγχαρητήρια για το έργο σας και για την βοήθεια που μας δίνεται έμμεσα με τις απαντήσεις στα ερωτήματα μας. έχω έναν γιο ο οποίος είναι σχεδόν 7 και πάει πρώτη δημοτικού…είναι μοναχοπαίδι και προφανώς »κακομαθημένο» από τους παππούδες…εγώ είμαι η «κακιά» της υπόθεσης για να μην γίνει πιο κακομαθημένο…δλδ και το όχι τι ακούει από εμένα και τις τιμωρίες του θα τις δώσω…άσχετα αν τις περισσότερες φορές δεν τις τηρώ…! Ακόμα και πριν το σχολείο ήταν αντιδραστικός, θα κορόιδευε, θα νευρίαζε κτλ…όταν βάζω φωνή όμως ας το πούμε έρχεται στα ίσα του (αν μου επιτρέπετε αυτή η έκφραση).Τώρα όμως έχει γίνει ο χαρακτήρας του πολύ χειρότερος και όλα αυτά προς εμένα. Στο σχολείο είναι πολύ καλός, δεν έχει κάποιο θέμα και μαθησιακό και ως προς τον χαρακτήρα). Έχω κάτσει πολλές ώρες να συζητήσουμε με το παιδί αλλά δεν δίνει σημασία σε αυτά που του λέω και έτσι βγαίνω εκτός εαυτού και του φωνάζω. Εκεί δείχνει ότι καταλαβαίνει . έχω βρεθεί σε αδιέξοδο πλέον και δεν μπορώ να το αντιμετωπίσω.. δεν θέλω να του φωνάζω αλλά δεν μπορώ κι όλας.. πως μπορώ να το αντιμετωπίσω? με εκτίμηση…

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. Με βάση αυτά που περιγράφετε, έχετε εγκλωβιστεί σε έναν κυκεώνα όσον αφορά το ρόλο σας ως γονέας. Προσπαθείτε να βάλετε τιμωρίες τις οποίες δεν τηρείτε, προσπαθείτε να συζητήσετε με το παιδί σας αλλά δεν σας δίνει σημασία, φωνάζετε για να επιβληθείτε, γίνεστε όπ0ως αναφέρετε «κακιά» και δεν το θέλετε και άλλα πολλά. Σίγουρα έχει από-προσανατολιστεί το –έτσι κι αλλιώς- αντιδραστικό και ευερέθιστο (όπως περιγράφετε) παιδί σας. Θα σας συστήναμε να συζητούσατε τα θέματα που σας απασχολούν με Ψυχολόγο Συμβουλευτικής για να καταφέρετε να επανα-προσανατολιστείτε στο γονεϊκό σας ρόλο. Επίσης θα πρέπει να διερευνηθεί η συμπεριφορά του παιδιού και απέναντι στον πατέρα του. Αναφέρετε επίσης ότι στο Σχολικό περιβάλλον δεν είναι ευερέθιστο το παιδί σας ή διασπαστικό (και αυτό θεωρείται πολύ θετικό γιατί σημαίνει ότι οι δυσκολίες στη συμπεριφορά του εντοπίζεται μόνο στη σχέση του με εσάς). Εάν όμως οι εκπαιδευτικοί σας αναφέρουν δυσκολίες στην αυτοδιαχείρισή του, τότε θα πρέπει να γίνει και μία αξιολόγηση από Εργοθεραπευτή. Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, Αλεξάνδρου Στράτος, Δ/ντής Προσέγγισης σε συνεργασία με το Τμήμα Ψυχολογικής Υποστηρίξεως του Κέντρου μας

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: Καλησπέρα σας, θα ήθελα και εγώ με την σειρά μου να ζητήσω την βοήθεια σας για ένα πρόβλημα που αντιμετωπίζω με τον γιο μου . Είναι 15 ετών και είναι στην πρώτη λυκείου . Από τις αρχές καλοκαιριού άρχισε να κάνει υγιεινή διατροφή όπως έλεγε . Στην αρχή το θεώρησα φυσιολογικό αλλά εδώ και λίγο καιρό ανησυχώ υπερβολικά . Ήταν 67 κιλά και είναι 50 με 1,65 ύψος . Όλη την ημέρα ασχολείται με το βάρος του και το φαγητό, συνεχώς ζυγίζεται και παρά όλα αυτά τα κιλά που έχασε θεωρεί ότι είναι χοντρός .  Συνεχώς ασχολείται όταν πάει να φάει κάτι με τις θερμίδες . Μου εκμυστηρεύτηκε ότι τα κάποια παιδιά τον έλεγαν χοντρό . Να σας πω ότι επικρατούσε άσχημο κλίμα μέσα στην οικογένεια  . Εγώ λείπω από το μεσημέρι μέχρι τις 23:00 το βράδυ λόγω δουλειάς και τα πρωινά ήμουν στην μητέρα μου που πάσχει από άνοια . Έμεινε πολύ μόνος οφείλω να ομολογήσω και πριν από μία εβδομάδα είχε ένα ξέσπασμα ότι πάντα ήταν μόνος του ότι δεν τον αγαπώ ότι ασχολούμαι μόνο με την δουλειά και την μητέρα μου και ότι η ζωή του δεν έχει κανένα νόημα . Δεν βγαίνει έξω όπως πριν δεν κάνει καμία παρέα με άλλα παιδιά, γενικά δεν θέλει να ασχοληθεί με τίποτε . Ότι και να του πρότεινα το αρνείται . Ο πατέρας του και αυτός απασχολημένος με την δουλειά και με πολύ απότομη συμπεριφορά πιο πριν απέναντι του τώρα άρχισε να δίνει σημασία βλέποντας ότι κάτι συμβαίνει . Σε εκείνον μιλάει πιο άσχημα από ότι σε εμένα . Προσπαθώ συνέχεια να του μιλάω αλλά τίποτε . Δεν ξέρω πως να το χειριστώ, τι πρέπει να κάνω, τι να του πω???Με παίρνει τηλέφωνο και αν του πω έχω δουλειά πρέπει να κλείσω νευριάζει και φωνάζει . Σας ευχαριστώ εκ των προτέρων και ευελπιστώ στην βοήθεια σας .

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. Η εφηβεία είναι ένα όμορφο αλλά παράλληλα σύνθετο αναπτυξιακό στάδιο!!Χρειάζεται χρόνο και καλή επικοινωνία με τον έφηβο για να μπορέσει να ανταπεξέλθει στις αλλαγές. Συχνά οι έφηβοι υπέρ-εστιάζουν στην εξωτερική τους εμφάνιση και έχουν διαστρεβλωμένη εικόνα. Στην θέση σας θα αναζητούσαμε οπωσδήποτε εξατομικευμένη βοήθεια κυρίως γιατί οι αλλαγές συνοδεύονται από έντονο θυμό και κοινωνική απόσυρση! Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, Βουρλιόγκα Βασιλική, Τμήμα Ψυχολογικής Υποστηρίξεως του Κέντρου μας

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: Γεια σας. Συγχαρητήρια για το έγκυρο forum. O γιός μου είναι έξι ετών και πηγαίνει 1η Δημοτικού (2ο παιδί της οικογένειας, η αδελφή είναι 7,5 ετών 2α Δημοτικού στο ίδιο σχολείο). Ο γιός μου αρχικά εντάχθηκε ομαλά στο περιβάλλον του σχολείου. Μαθησιακά τα πάει πολύ καλά. Αυτό που με προβλημάτισε είναι το γεγονός ότι πριν από 3 εβδομάδες έγινε αντιληπτό από τον δάσκαλο ο οποίος με ενημέρωσε, ότι δεν ήθελε να βγει έξω στο διάλειμμα, έκλαιγε και ζητούσε να μείνει μαζί του. Στο σπίτι δεν έχει αλλάξει συμπεριφορά. Μίλησα και με την ψυχολόγο του σχολείου και σε συνεννόηση μαζί της ο δάσκαλος παρότρυνε και βοήθησε τον γιό μου να βρίσκει τους φίλους του στο διάλειμμα. Η προηγούμενη εβδομάδα κύλισε ομαλότερα. Δεν μπόρεσα να διαπιστώσω κάποιο συγκεκριμένο γεγονός που τον έκανε να φοβηθεί και να ζητά προστασία ουσιαστικά από τον δάσκαλο του, μόνο το ότι ο καλύτερός του φίλος (ο οποίος είναι στο άλλο τμήμα της πρώτης) δεν έπαιζε μαζί του. Τι μπορώ να κάνω ώστε να πληγώνεται συναισθηματικά τόσο πολύ και να χειρίζεται αποτελεσματικότερα τις καταστάσεις αυτές? Γενικά είναι ένα παιδί που κάνει πράγματα μόνο του, αυτοεξυπηρετείται, είναι αυτόνομο, αλλά δυσκολεύεται πάντα να προσαρμοστεί σε νέα περιβάλλοντα, με νέους ανθρώπους, Η αδελφή του είναι τελείως αντίθετη, είναι κοινωνική, με πολλούς φίλους και καθόλου τέτοιες δυσκολίες. Ευχαριστώ εκ των προτέρων και συγνώμη για την μακροσκελή ερώτηση. 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. Περιγράφετε μία δυσκολία του γιου σας που μπορεί να είναι παροδική. Αναφέρετε γενικότερες δυσκολίες του γιου σας να προσαρμοστεί σε νέα περιβάλλοντα και το διάλειμμα γενικά προσφέρει μία έντονα πολυαισθητηριακή πληροφόρηση που μερικά παιδιά δυσκολεύονται να επεξεργαστούν και να ανταπεξέλθουν σε αυτά λειτουργικά. Ο φίλος του είναι ένα ασφαλές σημείο αναφοράς και η άρνησή του να παίξει με το γιο σας μπορεί να πυροδότησε άγχος στο παιδί σας. Για τα επόμενα βήματά σας και την επιβοήθηση του παιδιού, θα ήταν καλό να το συζητήσετε με τη σχολική Ψυχολόγο και τον εκπαιδευτικό του παιδιού. Εάν δείτε ότι παραμένουν οι δυσκολίες παρά την προσπάθεια του εκπαιδευτικού περιβάλλοντος, θα ήταν καλό να συζητήσετε με Ψυχολόγο Συμβουλευτικής και να διερευνηθεί και από Εργοθεραπευτή το ζήτημα της ευελιξίας του παιδιού σε νέα περιβάλλοντα και τα θέματα της λειτουργικής αυτοδιαχείρισής του. Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, Αλεξάνδρου Στράτος, Δ/ντής Προσέγγισης σε συνεργασία με το Τμήμα Ψυχολογικής Υποστηρίξεως του Κέντρου μας

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: Καλησπέρα σας. Ο γιος μου 4,5 ετών πηγαίνει στο Προνήπιο. Σήμερα πήγε στην τουαλέτα προς ούρηση και η νηπιαγωγός με ενημέρωσε ότι βγήκε από την τουαλέτα χωρίς να έχει σηκώσει το εσώρουχο και το παντελόνι του δείχνοντας τα γεννητικά του όργανα στα υπόλοιπα παιδιά. Γενικά το τελευταίο 3μηνο το βράδυ στον ύπνο του μπορεί να έχει κατεβάσει το παντελόνι του και να είναι με τα γεννητικά του όργανα εκτεθειμένα. Πως πρέπει να το διαχειριστούμε αυτό ; Ευχαριστώ εκ των προτέρων. Με εκτίμηση

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. Για να θεωρηθεί προκλητική η συγκεκριμένη  συμπεριφορά του γιου σας, θα πρέπει να μας βεβαιώσει η Νηπιαγωγός πως επεδείκνυε τα γεννητικά του όργανα στους συμμαθητές του με ενδιαφέρον να τον δουν. Γιατί από μόνη της η συμπεριφορά αυτή δεν ξέρουμε εάν ήταν ηθελημένη -οπότε και είναι προκλητική- ή απλώς από μία αφηρημάδα. Στο σπίτι από την άλλη, στον ύπνο του θέλει να βρίσκεται χωρίς τη πυτζάμα και τα εσώρουχά του αλλά δεν εμφανίζει πάλι κάποια συμπεριφορά πρόκλησης. Το σίγουρο είναι ότι δεν πρέπει να αντιδράσετε θεαματικά σε αυτό το συμβάν. Είναι καλό με ψυχραιμία και σε ώρα χαλαρής διάθεσης του παιδιού, να συζητήσετε για τα γεννητικά όργανα, ότι είναι μόνο δικά μας και δεν τα επιδεικνύουμε στους άλλους ανθρώπους, όπως και οι άλλοι σε εμάς. Θα θέλαμε βέβαια να πάρετε περισσότερες πληροφορίες από τη Νηπιαγωγό εάν προχωράει σε άλλες συμπεριφοράς πρόκλησης προς τους συμμαθητές του. Εάν οι συμπεριφορές στο σπίτι δείτε ότι αυξάνουν, θα ήταν καλό να γίνει μία εκτίμηση του παιδιού από Παιδοψυχολόγο. Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, το Τμήμα Ψυχολογικής Υποστηρίξεως του Κέντρου μας

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: καλησπέρα σας, Θα ήθελα να με βοηθήσετε σε ένα πρόβλημα που αντιμετωπίζω με την 11 ετών κόρη μου. Πέρσι στα  μέσα της σχολικής χρονιάς κατάλαβα ότι το κόμπιασμα και η δυσκολία αποστήθισης της Ιστορίας δεν είναι λόγο της έλλειψης προσοχής της μικρής αλλά κάποιου προβλήματος που αντιμετωπίζει. Μετά από δική μου πρωτοβουλία (καθώς η δασκάλα δεν το είχε πάρει χαμπάρι και δεν ενδιαφέρθηκε καθόλου) πήγε στην αρμόδια δημόσια υπηρεσία για να δω εάν το παιδί έχει κάποια δυσλεξία. Μετά από εξετάσεις που της γίνανε μου είπαν από εκεί ότι το παιδί έχει μια σχετική Μαθησιακή δυσκολία και ότι από που θα πρέπει να κάνω είναι ενθάρρυνση και ενίσχυση στο σπίτι και βοήθεια από το σχολείο. Εγώ πήρα μια ειδική παιδαγωγό στο σπίτι τρεις φορές την εβδομάδα ώστε να τη βοηθήσει. Φέτος που είναι πλέον στην πέμπτη τάξη του δημοτικού και έχει πολύ περισσότερα μαθήματα που χρειάζονται αποστήθιση το παιδί αντιμετωπίζει τις ίδιες και περισσότερες δυσκολίες. Συλλαβίζει πολύ έντονα, όταν διαβάζει μπερδεύει το α με το ο, το ο με το ε. Διαβάζει πολλές λέξεις διαφορετικά. Επίσης είναι πολύ ανορθόγραφη. Αυτό μπορεί να διορθωθεί και αν ναι χρειάζεται να κάνω κάτι άλλο εκτός από τη δασκάλα που έχω πάρει για σπίτι? Επίσης αυτό δεν είναι δυσλεξία? Δεν θα έπρεπε να πάρει απαλλαγή από τα γραπτά στο σχολείο? Είμαι πραγματικά πολύ στεναχωρημένη καθώς το παιδί είναι ένα εξωστρεφή, κοινωνικό και χαρούμενο και αρχίζει να πιέζεται ψυχολογικά. Δεν θέλω σε καμία περίπτωση να της δημιουργήσει κάποιο πρόβλημα στην μετέπειτα επαγγελματική και κοινωνική της ζωή. Ευχαριστώ εκ των προτέρων

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. Προβληματίζεστε που η κόρη σας δεν ανταποκρίνεται στη μαθησιακή της επιβοήθηση από Ειδική Παιδαγωγό και εμφανίζει παραμένουσες δυσκολίες στη μαθησιακή της επίδοση. Αναφέρετε επίσης πολλά και διαφορετικά θέματα που θα ήταν καλό να τα πάρουμε από την αρχή και να τα αναλύσουμε ένα προς ένα: (1). Η κόρη σας αντιμετωπίζει μία σημαντικότατη δυσκολία στην οπτική αντίληψη. Το ότι δυσκολεύεται να αναγνωρίσει και διαφοροποιήσει οπτικά βασικά αλλά παραπλήσια γράμματα όπως τα «ο» και «α», καθώς επίσης και πως συλλαβίζει ακόμα στην ανάγνωση (απουσία αυτοματισμών στην ανάγνωση), παραπέμπουν σε μία πιθανή δυσκολία στην οπτική επεξεργασία. Σε αυτές τις περιπτώσεις, αναζητούμε μία αξιολόγηση από Αναπτυξιακό Οπτομέτρη ή/και Εργοθεραπευτή για να εφαρμόσουν εξειδικευμένα τεστ οπτικής αντίληψης και να αποσαφηνίσουν εάν υπάρχουν κάποιες δυσκολίες στην οπτική επεξεργασία του παιδιού. Πιθανά σε αυτές της δυσκολίες οπτικής επανατροφοδότησης να οφείλονται και τα ορθογραφικά σφάλματα. (2). Το ότι μπερδεύει το «ο» με το «ε» οφείλεται είτε σε δυσκολίες φωνολογικής ενημερότητας (θα σας ενημερώσει για αυτό και η Ειδική Παιδαγωγός που επιβοηθά το παιδί σας), είτε σε διάσπαση προσοχής λόγω της υπέρ-προσπάθειας που επιτελεί για να διαβάσει. Για τη διαφοροδιάγνωση βοηθάει πολύ η αξιολόγηση από εξειδικευμένο Λογοθεραπευτή και Εργοθεραπευτή. (3). Οι δυσκολίες στην αποστήθιση της Ιστορίας μπορεί να οφείλονται είτε σε δυσκολίες μνημονικής καταχώρισης, είτε σε δυσκολίες κατανόησης του κειμένου. Και πάλι μία Λογοθεραπευτική αξιολόγηση θα μπορούσε να σας λύσει τις απορίες. (4). Ακόμα και αν το παιδί έχει δυσλεξία (αν και θα συναρμονιστούμε με την ψυχική υπηρεσία που σας ανέφερε απλά μαθησιακές δυσκολίες και όχι εξειδικευμένη ειδική μαθησιακή δυσκολία όπως είναι η δυσλεξία), απαλλαγή των γραπτών εξετάσεων μπορεί να εφαρμοστεί  μόνο στο Γυμνάσιο. Συνοψίζοντας λοιπόν, θα σας συμβουλεύαμε να γινόταν μία αξιολόγηση από Διεπιστημονική ομάδα (Εργοθεραπευτής, Λογοθεραπευτής και Αναπτυξιακός Οπτομέτρης). Λόγω επίσης της φοίτησης της κόρης σας σε μία πολύ δύσκολη και κρίσιμη για το μαθησιακό μέλλον της τάξης, θα σας συστήναμε να επισπεύδατε τις κινήσεις σας. Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, Αλεξάνδρου Στράτος, Δ/ντής Προσέγγισης

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: Καλησπέρα σας! έχω ένα μοναχοπαίδι, αγόρι 12 ετών. Πηγαίνει στην 1η γυμνασίου. Είναι ένα πολύ δραστήριο παιδί με πολύ καλές κριτικές από τους δασκάλους του στο δημοτικό. Πηγαίνει Αγγλικά στην Pre Lower τάξη, είναι στο τρίτο έτος στα γερμανικά με επίσης αρκετά καλές επιδόσεις και ασχολείται και με το ποδόσφαιρο.Το πρόβλημα που φαίνεται να υπάρχει είναι στο γυμνάσιο. Στα περισσότερα  τεστ που έχει γράψει έως σήμερα στα θεωρητικά ιδιαιτέρως μαθήματα γράφει χάλια, (κάτω από την βάση) ενώ είναι αρκετά διαβασμένος. Η δικαιολογία του είναι ότι δεν προλαβαίνει να τα ολοκληρώσει και ότι δεν ξέρει να διαχειριστεί τον χρόνο του. Έχει πέσει ψυχολογικά, τα βάζει με τον εαυτό του, νιώθει ότι μας απογοητεύει και επειδή λόγω του ότι είναι απουσιολόγος (γιατί είχε όλα δέκα στην έκτη), δεν το αξίζει και ένα σωρό τέτοια. Στην καθημερινότητά του είναι ένα πολύ ενεργό παιδί με πολλούς φίλους, κοινωνική ζωή, αρκετά συναισθηματικός βέβαια, ευγενικός αλλά και συγχρόνως μέσα σε όλα. Δεν ξέρουμε πως να το χειριστούμε. Πως να τον βοηθήσουμε; Δεν μας έχει δείξει έως τώρα ότι έχει μαθησιακά προβλήματα. Είναι βέβαια αρκετά αγχώδης, ειδικά όταν τον εξετάζουν. Όσο αφορά την διαχείριση του χρόνου του στα διαγωνίσματα, επειδή το είχε και παλιότερα στα αγγλικά του, είχαμε μιλήσει με την εκπαιδευτικό του και μπήκε σε μια διαδικασία να δίνει εξετάσεις. για κάποια πτυχία στα αγγλικά (τα οποία δεν μετράνε σε τίποτα μόνο και μόνο για να διαχειρίζεται τον χρόνο του) και όντως τον βοήθησε αρκετά, στα αγγλικά. Στα 12 του έχει ήδη πάρει 4 πτυχία. Δεν ξέρω αν έχετε να με συμβουλεύσετε στο τι θα μπορούσα να κάνω για να τον βοηθήσω. Σας ευχαριστώ εκ των προτέρων

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. Η εφηβεία είναι ένα όμορφο αλλά παράλληλα σύνθετο αναπτυξιακό στάδιο!! Χρειάζεται χρόνο και καλή επικοινωνία με τον έφηβο για να μπορέσει να ανταπεξέλθει στις αλλαγές. Συχνά οι έφηβοι υπέρ-εστιάζουν στις αρνητικές σκέψεις και στην ενδεχόμενη αποτυχία και το άγχος γενικεύεται στην καθημερινότητα τους. Ο γιος σας φαίνεται ότι έχει υψηλά επίπεδα άγχους, ιδιαίτερα άγχους επίδοσης. Συχνά το άγχος εντείνεται από μαθησιακές δυσκολίες αλλά και το άγχος μπορεί να προκαλέσει μαθησιακή δυσλειτουργία με την σειρά του. Είναι δύσκολο να διακρίνουμε χωρίς αξιολόγηση από ειδικό αν υπάρχουν μαθησιακές δυσκολίες  ή άγχος επίδοσης. Θα σας προτείναμε λοιπόν να συμβουλευτείτε κάποιον ειδικό για να βρεθεί η αιτία του άγχους αλλά κυρίως για να ανακουφίσετε τον γιο σας. Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, Βουρλιόγκα Βασιλική, Τμήμα Ψυχολογικής Υποστηρίξεως του Κέντρου μας

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: Έχω ένα γιό που  είναι στην εφηβαία. Ο γιός μου ενώ είναι ένα πολύ παρατηρητικό παιδί, που πολύ εύκολα θυμάται από την παράδοση ή φωτογραφίζει  πολύ εύκολα κάτι που πρέπει να μάθει, δυσκολεύεται πάρα πολύ να γράψει ορθογραφημένα και να εκφραστεί αναλυτικά στα μαθήματα γλώσσας. Πως μπορούμε να διαπιστώσουμε εάν συμβαίνει κάτι που δημιουργεί αυτή την μαθησιακή δυσκολία. Τι θα πρέπει να κάνουμε.

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. Από τη στιγμή που ο γιος σας δυσκολεύεται τόσο στην γραπτή έκφραση (λόγω ορθογραφικών λαθών όσο και έκφρασης), θα ήταν καλό να γίνει μία εκτίμηση του μαθησιακού του δυναμικού, ΙΔΙΩΣ εάν αυτές οι δυσκολίες προϋπήρχαν από το Δημοτικό Σχολείο. Η κατάλληλη ειδικότητα είναι Ειδικός Παιδαγωγός που θα σας προσανατόλιζε και εάν θα χρειαζόταν και κάποια περαιτέρω αξιολόγηση (πχ από Λογοθεραπευτή, Εργοθεραπευτή ή Ψυχολόγο). Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, Αλεξάνδρου Στράτος, Δ/ντής Προσέγγισης σε συνεργασία με το Τμήμα Ψυχολογικής Υποστηρίξεως του Κέντρου μας

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: Καλημέρα σας κ συγχαρητήρια για το έργο σας. Έχω μια κόρη που είναι 5 ετών και πάει στο νήπιο. Στην αρχή της χρονιάς ήταν ενθουσιασμένη που θα πήγαινε σε καινούριο σχολείο (πέρυσι ήταν στον παιδικό) και ξεκίνησε μια χαρά. Παράλληλα ξεκίνησε και κάποιες εξωσχολικές δραστηριότητες πάλι με ιδιαίτερη χαρά . Εδώ και ένα μήνα περίπου μου ζήτησε να σταματήσει την μουσική ενώ την τελευταία φορά που την πήγα ήθελε να μείνω μαζί της και έκλαιγε(η δασκάλα της μουσικής μου είπε ότι είναι χειριστικό όλο αυτό και πολλά παιδιά το κάνουν). Δεν την ξαναπήγα στη μουσική. Προέκυψε ένα ταξίδι και έπρεπε με τον μπαμπά της να λείψουμε για μια εβδομάδα στο εξωτερικό(έμεινε με τα αδέλφια της στη γιαγιά και στο παππού). Από την ημέρα που έχουμε επιστρέψει όλοι μαζί στο σπίτι μας , έχουμε κάθε μέρα κλάματα όταν την αφήνω στο σχολείο. ‘Όταν γυρίζει από το σχολείο είναι χαρούμενη και μου λέει πως πέρασε. Παράλληλα κλαίει και όταν την πάω στο χορό κ στο θεατρικό παιχνίδι που ξεκίνησε  προχτές. ¨Περιμένει με ανυπομονησία την ώρα του χορού και όταν  φτάνουμε δεν με αφήνει να φύγω και προχτές μου είπε η κυρία της ότι έκλαψε πρώτη φορά. Όταν την ρωτάω μου λέει ότι θέλει και μένα η μου λέει ¨μαμά μην αργήσεις να έρθεις¨. Τελευταία έχει αρχίσει να γκρινιάζει και στον μπαμπά της όταν είναι μαζί της και να του λέει να πάρουμε τηλέφωνο την μαμά. Γενικότερα χρησιμοποιεί το κλάμα όταν θέλει κάτι αλλά προσπαθώ να μην περνάει πάντα το δικό της. Καταλαβαίνω ότι μπορεί να έχει άγχος αποχωρισμού αλλά όλο αυτό έχει αρχίσει και γίνεται πολύ κουραστικό και ψυχοφθόρο και για μένα , πόσο μάλλον για την ίδια. Τι με συμβουλεύετε να κάνω ? Θα εκτιμούσα πολύ την απάντησή σας .ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. Κάτι έχει συμβεί στο παιδί σας που το έχει τρομάξει και συμπεριφέρεται με έναν τρόπο που θυμίζει άγχος αποχωρισμού (πολλά παιδιά αντιμετωπίζουν αυτό το άγχος εάν κάποια στιγμή καθυστερήσει –έστω και λίγο- ο γονέας να το πάρει από το Σχολείο ή το χορό). Σίγουρα έπαιξε ρόλο και ο τρόπος που χειρίστηκε το παιδί την απουσία σας στο εξωτερικό. Δεν θα θέλαμε να σκέφτεστε τη λέξη «χειριστική συμπεριφορά» αλλά σίγουρα θέλει να σας επικοινωνήσει κάτι που δεν μπορεί να το κάνει με λόγια και το κάνει με το να κλαίει. Σίγουρα είναι καλό να προσπαθήσετε σε κάποια στιγμή που είναι το παιδί ήρεμο να συζητήσετε ψύχραιμα τις δυσκολίες που πιθανά να αντιμετωπίζει στο χορό ή στο θεατρικό παιχνίδι (τι είναι αυτό που δεν της αρέσει). Επίσης είναι καλό να της καταστήσετε σίγουρο ότι είστε έξω από το μάθημα και την περιμένετε. Συμφωνούμε ότι όταν εμφανίζει κλάμα, είναι καλό να προσπαθήσετε να χρησιμοποιήσετε το διάλογο για κάτι που δεν μπορείτε να υπαναχωρήσετε. Θα ήταν καλό επίσης κάποια στιγμή να συζητήσετε αυτές τις συμπεριφορές με Ψυχολόγο Συμβουλευτικής για να σας βοηθήσει να χαράξετε μία στρατηγική ώστε το παιδί να ξανανιώσει ασφάλεια. Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, το Τμήμα Ψυχολογικής Υποστηρίξεως του Κέντρου μας

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: Καλημέρα σας, Έχω ένα αγοράκι 20 μηνών. Το πρόβλημα που αντιμετωπίσω είναι ότι δεν θέλει να πηγαίνει σε σπίτια. Από βρέφος  (πάντα ήταν γενικά πολύ έντονος με έντονα κλάματα – πέρασε κολικούς παλινδρόμηση) είχε ένα θέμα με τον κόσμο δεν πήγαινε παρά μόνο σε λίγα άτομα και όποιον δεν ήθελε ούρλιαζε. Για κάποιο διάστημα φαινόταν πως το είχε ξεπεράσει. Πλέον εδώ και περίπου δυο μήνες όταν φτάνουμε σε είσοδο πολυκατοικίας αρχίζει να κλαίει/ ουρλιάζει. Μπαίνουμε στο σπίτι και κλαίει πολύ έντονα 5-10 λεπτά. Μετά συνήθως προσαρμόζεται. Υπάρχει ένα συγκεκριμένο σπίτι που δεν προσαρμόζεται και κλαίει με το παραμικρό. Στην αρχή το απέδωσα στον φόβο του για τον παιδίατρο (νόμιζα πως φταίει το κουδούνι και οι αυτόματες πόρτες) ωστόσο πλέον το κάνει παντού και ουσιαστικά δεν θέλει να πάει πουθενά. Είναι φυσιολογικό; Μέχρι τώρα τον πήγαινα και έλεγα πως θα το αντιμετωπίσει και θα το ξεπεράσει. Πλέον όμως βλέπω πως το παιδί ταλαιπωρείτε πολύ. Σκέφτομαι μήπως του άφηνα λίγο χρόνο. Ουσιαστικά θέλει να είναι συνεχώς έξω. Όπως και είναι σε πάρκα παιδικές χαρές, εκεί δεν έχει κανένα πρόβλημα. Σας ευχαριστώ εκ των προτέρων.

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. Το παιδί έχει εμφανίσει ένα άγχος νέων χώρων που αρχίζει και γίνεται κουραστικό και ενοχλητικό και για το περιβάλλον του. Το αν κάποια συμπεριφορά θεωρείται φυσιολογική, εξαρτάται από 2 παράγοντες : (α) την ένταση και τη διάρκεια της αντίστασης και (β) την ικανότητα προσαρμογής και το χρόνο που χρειάζεται για αυτή. Για να μπορέσουν να προσαρμοστούν τα παιδιά, θεωρείται απαραίτητο στο σπίτι να ασχολούνται με παιχνίδια, να έχουν διάθεση για αυτά και να διαντιδρούν ζωντανά και χαρούμενα με τους γονείς τους. Έτσι, στους νέους χώρους, μπορείτε να έχετε μαζί σας τα αγαπημένα του παιχνίδια και από την άλλη να μπορέσετε να διαντιδράσετε μαζί του ψύχραιμα και χαρούμενα για να ηρεμήσει. Εάν όμως γενικά δυσκολεύεται στο παιχνίδι ή τη διαντίδρασή του, τότε θα πρέπει να αξιολογηθεί το παιδί για αυτές τις δύσκαμπτες συμπεριφορές από Εργοθεραπευτή/τρια και Αναπτυξιακό/ή Παιδίατρο, αφού πρώτα ληφθεί ένα λεπτομερές ιστορικό. Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, Αλεξάνδρου Στράτος, Δ/ντής Προσέγγισης σε συνεργασία με το Τμήμα Ψυχολογικής Υποστηρίξεως του Κέντρου μας

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: Γεια σας, έχω ένα αγοράκι 3,5 ετών, πολύ ομιλητικό, με δυνατή μνήμη, <αποστηθίζει παραμύθια και μας τα εξιστορεί>, πολύ συναισθηματικό του αρέσει να παίζει με παιδιά της ηλικίας του, ότι τον ρωτήσουμε μας απαντάει, γελάει με γκριμάτσες ή όταν βλέπει κάτι αστείο , απλά όταν ενθουσιάζεται με κάτι μαζεύει τα χεράκια του και σφίγγεται. θα πάει παιδικό σταθμό τον Ιανουάριο. Ανησυχώ με αυτό και δεν ξέρω πως να τον βοηθήσω να βρει ένα άλλο τρόπο έκφρασης.

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. Τα φτερουγίσματα ή τα σφιξίματα, είναι ένας ανώριμος τρόπος αυτορρύθμισης του παιδιού (ή και του ενήλικα) στην έκθεσή του σε καταστάσεις υψηλού στρες (όπως είναι είτε ο μεγάλος ενθουσιασμός, είτε η μεγάλη λύπη). Συχνά εμφανίζεται σε παιδιά που είναι αδέξια (με δυσκολίες στον κινητικό τους συντονισμό). Θα θέλαμε λοιπόν να διερευνήσετε με Εργοθεραπευτή αρχικά, εάν εντάσσεται επαρκώς σε κινητικά παιχνίδια (αναφέρεστε σε καλό λεκτικό δυναμικό του παιδιού αλλά δεν αναφέρεστε σε συμμετοχικό κοινωνικό κινητικό παιχνίδι) και πώς επεξεργάζεται την ιδιοδεκτική του αίσθηση (η αίσθηση που παίρνουμε από τους μυς και τους συνδέσμους των αρθρώσεών μας). Μέχρι να γίνει αυτή η αξιολόγηση, θα σας προτείναμε τα εξής : (α). Μην μιλάτε στο παιδί για αυτή τη συμπεριφορά (πχ πολλοί γονείς συχνά αναφέρουν «σταμάτα να κουνάς τα χέρια σου») και (β) όταν το εκθέτετε σε καταστάσεις υψηλότατου ενθουσιασμού, φροντίστε να το έχετε αγκαλίτσα ώστε να μπλοκάρεται αυτή η συμπεριφορά χωρίς να κατανοεί το παιδί ότι το κάνετε εσκεμμένα. Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, Αλεξάνδρου Στράτος, Δ/ντής Προσέγγισης σε συνεργασία με το Τμήμα Ψυχολογικής Υποστηρίξεως του Κέντρου μας

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: Καλησπέρα! Έχω δίδυμα αγόρια 8 ετών και ο ένας από τους δυο φέτος (β δημοτικού) έχει αλλάξει συμπεριφορά στο σχολείο! Δέχομαι παράπονα από γονείς και τους δασκάλους ότι μιλάει απότομα στα παιδιά και μάλιστα τελευταία χρησιμοποιεί και άκομψες λέξεις (βλάκας, ηλίθιος, μαλ…). Στο σπίτι μας ουδέποτε έχει ακουστεί άσχημη κουβέντα και μάλιστα γνωρίζει πολύ καλά από μικρή ηλικία ότι απεχθάνομαι αυτές τις συμπεριφορές! Με το σύζυγο μου είμαστε πολύ αγαπημένοι και δεν υπάρχουν εντάσεις μέσα στο σπίτι ούτε έχει αλλάξει κάτι! Ο ίδιος όταν τον ρωτώ το συμβαίνει μου λέει ότι επηρεάζεται από τη συμπεριφορά κάποιων παιδιών στην τάξη! Δε ξέρω τι να κάνω…έχω αρχίσει και του στερώ εξόδους και οτιδήποτε γνωρίζω ότι θα τον πειράξει αλλά αυτός συνεχίζει! Μάλιστα σήμερα έμαθα από τη μητέρα του καλύτερου του φίλου -ο οποίος είναι παρά πολύ καλό παιδάκι- ότι άρχισε να συμπεριφέρεται έτσι και σε αυτόν! Σας παρακαλώ πείτε μου πως πρέπει να το χειριστώ προκειμένου να το προλάβω τώρα που είναι ακόμα σχετικά πρόσφατη αυτή η αλλαγή της συμπεριφοράς!

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. Επειδή χαρακτηρίζετε το φίλο του παιδιού σας ως «καλό παιδί», θα θέλαμε να σας επιστήσουμε την προσοχή μήπως ονοματίζετε αυτή τη συμπεριφορά που εκδηλώνει το παιδί σας ως συμπεριφορές που κάνουν τα «κακά παιδιά». Με αυτό τον τρόπο, δίνετε έμφαση και ερμηνεία στο γιο σας και του ταΐζετε αυτή την ταυτότητα που «δοκιμάζει» να αποκτήσει. Για να το κάνει αυτό το παιδί σας, κάτι σημαίνει για εκείνο. Η ερμηνεία του («επηρεάζεται από τη συμπεριφορά κάποιων παιδιών στην τάξη»), δηλώνει την προσπάθειά του να ταυτιστεί με τα άλλα παιδιά με μία συμπεριφορά που κάνουν και τα άλλα παιδιά. Αυτό λοιπόν που μας μεταφέρει ως μήνυμα, είναι ότι δεν έχει αποκτήσει μία αυτό-ταυτότητα συμπεριφοράς (και «δανείζεται συμπεριφορές από άλλα παιδιά), ή από την άλλη ότι θέλει να αποκτήσει διαφορετική ταυτότητα από αυτή του αδελφού του (ελπίζουμε να μη βρίσκονται στο ίδιο τμήμα στο Σχολείο) και να δοκιμάσει να γίνει το «μαύρο πρόβατο». Εξηγούμε όμως από την άλλη στο παιδί ότι κάποιες λέξεις ονομάζονται βρισιές, είναι προσβλητικές για το παιδί που απευθύνονται, σε πολλά παιδιά δεν αρέσουν οι βρισιές και έτσι υπάρχει πιθανότητα να μην θελήσουν να κάνουν παρέα με τα παιδιά που χρησιμοποιούν αυτές τις εκφράσεις. Να διαχωρίσουμε το «κόστος» από το «κέρδος» (γιατί κάτι κερδίζει το παιδί από αυτές τις προκλητικές συμπεριφορές) όταν επιλέγουμε να κάνουμε κάτι. Συζητείστε το και με τον/την εκπαιδευτικό του παιδιού για να αποκτήσετε μία κοινή στρατηγική. Επίσης δεν μας έχετε αναφέρει εάν τα καταφέρνει να ανταπεξέλθει στις μαθησιακές απαιτήσεις της Τάξης. Θα σας συμβουλεύαμε επίσης να συζητούσατε και με Ψυχολόγο Συμβουλευτικής εάν οι συμπεριφορές επιμένουν. Μέχρι τότε, μην ερεθίζετε το παιδί με τιμωρίες και μην τον συγκρίνετε με τον αδελφό του (είναι συνομήλικοι αλλά όχι ίδιοι). Αυτό πιθανότατα θα αυξήσει την ανεπιθύμητη συμπεριφορά. Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, Αλεξάνδρου Στράτος, Δ/ντής Προσέγγισης σε συνεργασία με το Τμήμα Ψυχολογικής Υποστηρίξεως του Κέντρου μας

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: Καλησπέρα σας, είμαι πολύ προβληματισμένη και ζητώ την άποψη σας. έχω έναν γιο στη β γυμνασίου, από την τετάρτη δημοτικού αφού είχα δυσκολίες να τον διαβάσω, πήγαμε στο ….. (αναφέρεται όνομα Νοσοκομείου) και κάναμε λογοθεραπείες διερευνώντας το ενδεχόμενο της διάσπασης προσοχής. είχε πρόβλημα με την ορθογραφία, αφηρημένος στην τάξη, δεν ήξερε την υλη της άλλης μέρας, ξεχνούσε βιβλία. Πέρυσι του καναν τεστ νοημοσύνης και ψυχομετρικά τα οποία με κάλεσαν στο ……….. και μου είπαν ότι τα πήγε καλά πάνω απ το μέσο όρο και δεν προκύπτει ειδική μαθησιακή δυσκολία, ούτε ανωριμότητα. μου είπαν έχει ιδιαίτερο προφίλ. δεν προκύπτει να έχει έφεση στα προφ. ή στα γραπτά. διαβάζουμε μαζί γιατί μονός λέει δεν μπορεί, δεν καταλαβαίνει τι διαβάζει, έτσι λέει. παρέες έχει κοινές με τον αδελφό του. Στα αθλήματα δείχνει πάλι αφηρημένος. Είμαι σε αδιέξοδο, που μπορεί να οφείλεται ή δυσκολία που παρουσιάζει? Τι μπορώ να κάνω από δω και πέρα? Ευχαριστώ

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. Αναφέρεστε σε μία έντονη δυσκολία του γιου σας όσον αφορά τη συγκέντρωση προσοχής του και την αυτο-οργάνωσή του (κάτι που όπως αναφέρετε εμφανίζεται ακόμη και στα αθλήματα). Από τη στιγμή που εξετάστηκε ο έφηβος και δεν προέκυψε κάποια ειδική μαθησιακή δυσκολία, δεν είναι δυνατόν να υπαχθεί στην ευεργετική ρύθμιση περί απαλλαγής των γραπτών εξετάσεων (για τη διάσπαση προσοχής δεν υπάρχει κάποια τέτοια ρύθμιση). Σε αυτές τις δυσκολίες, πραγματοποιείται και μία Παιδονευρολογική εξέταση για να διαπιστωθεί ή όχι εάν οι δυσκολίες στην αυτο-οργάνωσή του έγκεινται στο Σύνδρομο της Διαταραχής Ελλειμματικής Προσοχής-Υπερκινητικότητας (ΔΕΠ-Υ). Θα σας συστήναμε επίσης την επιβοήθηση του εφήβου από Ειδικό/η Παιδαγωγό εξειδικευμένο/η στα παιδιά με δυσκολίες διάσπασης προσοχής, ώστε να ενισχυθούν και οι μηχανισμοί μεταγνώσης του. Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, Αλεξάνδρου Στράτος, Δ/ντής Προσέγγισης σε συνεργασία με το Τμήμα Ψυχολογικής Υποστηρίξεως του Κέντρου μας

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: Καλησπέρα, Ο γιος μου είναι 3 ετών και 4 μηνών.  Τον Σεπτέμβριο πήγε για πρώτη φορά παιδικό σταθμό.  Η τακτική του παιδικού ήταν να αφήνουμε μόνα τους τα παιδιά, αρχικά λίγη ώρα,  έπειτα περισσότερες ώρες και τελικά κανονικά στο ωράριο τους.  Η προσαρμογή του μικρού μου ήταν πολύ δύσκολη. Πέρασε όλες τις φάσεις που μπορεί να περάσει ένα παιδάκι.  Πολύ κλάμα και στον παιδικό και στο σπίτι,  πολλά νεύρα αργότερα με μεγάλες εκρήξεις θυμού, κάποιες φορές λερώθηκε, ενώ έχει κόψει την πάνα από καιρό.  Σχεδόν 1 μήνα μετά η κατάσταση ήταν εντελώς διαφορετική. Ήθελε να πηγαίνει, συμμετείχε στον παιδικό, έκανε φίλους, μου λέει καθημερινά ιστορίες από το σχολείο, μαθαίνει πράγματα και έχουμε φτάσει στο σημείο να κλαίει ακόμη κι όταν είναι άρρωστος να πάει! Το πρόβλημα είναι ότι δε θέλει να πηγαίνουμε σε κάποια εκδήλωση η κάποια γιορτή.  Ξεκίνησε να κλαίει για την σχολική γιορτή της 28ης. Δεν ήθελε να συμμετάσχει, ενώ μου έλεγε το ποίημα τέλεια.  Αφού το συζήτησα μαζί του μου είπε ότι φοβάται ότι θα τον αφήσω όπως το άφησα την πρώτη μέρα στο σχολείο.  Προσπάθησα τότε, του εξήγησα τον καθησύχασα… Τελικά η γιορτή έγινε χωρίς γονείς, ούτε καν το κατάλαβε.  Τώρα όμως πήγαμε σε μια γιορτή για τον στολισμό του δέντρου στη δουλειά του συζύγου μου.  Είχε παιδάκια πολλά, είχε σπιτάκια με δραστηριότητες και αυτός έκλαιγε από την πρώτη Ώρα.  Φύγαμε κ όταν μιλήσαμε σπίτι πάλι το ίδιο μου είπε… Ότι δεν ήθελε να τον αφήσω και να φύγω.  Πως μπορούμε να το αντιμετωπίσουμε? Πριν ξεκινήσει παιδικό μετακομίσαμε κιόλας και κάποια απογεύματα κάνω ιδιαίτερα 2 ώρες και τον αφήνω στη μαμά μου.  Μπορεί να φταίνε όλες αυτές οι αλλαγές? Ευχαριστώ εκ των προτέρων 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. Όπως και η ίδια διαπιστώνετε, το παιδί σας αντιμετωπίζει κάποιες δυσκολίες στην προσαρμογή σε νέα κοινωνικά και πολυαισθητηριακά περιβάλλοντα και χρειάζεται το χρόνο του. Στην ορολογία μας ονομάζεται αυτό το φαινόμενο «late to warm-up» και στις περισσότερες περιπτώσεις δίνουμε χρόνο με ψύχραιμο τρόπο. Σε αυτές τις περιόδους, συχνά το παιδί πιθανά να αισθανθεί άγχος εγκατάλειψης ή ότι «θα χαθεί στο πλήθος». Για το λόγο αυτό, δείχνει ευερέθιστο στην πολυκοσμία, ταυτόχρονα με την προσπάθειά του να αντιμετωπίσει αυτό το πολυαισθητηριακό και πολυκοινωνικό ταυτόχρονα περιβάλλον. Θα σας προτείναμε λοιπόν να περιμένετε, να είστε σε συνεργασία με τη Νηπιαγωγό και να είστε ψύχραιμοι οι γονείς στις αντιδράσεις σας. Εάν επιδεινωθούν αυτές οι συμπεριφορές κατά τις δικές σας παρατηρήσεις ή της Νηπιαγωγού, τότε μόνο θα ήταν καλό να ζητήσετε βοήθεια από κάποιες ειδικότητες (Ψυχολόγου ή/και Εργοθεραπευτή). Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, Αλεξάνδρου Στράτος, Δ/ντής Προσέγγισης σε συνεργασία με το Τμήμα Ψυχολογικής Υποστηρίξεως του Κέντρου μας

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: Καλημέρα σας. Έχω μια κόρη 7,5 ετών, είναι παρά πολύ έξυπνη, πολύ καλή μαθήτρια. Είχαμε καταλάβει ότι δεν της άρεσε να παίζει με μικρότερα παιδιά, μπορούσε να κάνει παρέα μόνο με μεγαλύτερα, με μεγάλη άνεση.. Χθες η δασκάλα της μας είπε ότι ασχολείται συνέχεια με αγόρια, στο στυλ «μου αρέσει αυτός, τα έχω φτιάξει με τον άλλον», σε υπερβολικό βαθμό. Μάλιστα, μας τόνισε πως αν δεν την μαζέψουμε τώρα, στα 14 θα τη χάσουμε..κ ότι αυτή η συμπεριφορά της, είναι κ λόγος απομόνωσης από τα αλλά παιδιά, γιατί τα περισσότερα είναι αθώα. Θα πρέπει να ζητήσω βοήθεια από ειδικό; γιατί συμβαίνει αυτό;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. Θεωρείται πολύ υγιές και κοινωνικά αναγκαίο τα παιδιά να παίζουν με τα συνομήλικά τους και όχι με τα μεγαλύτερα ή μικρότερα. Η επιμονή της κόρης σας να παίζει με μεγαλύτερα παιδιά, αλλά και η «αντιγραφή» ρόλων και συμπεριφορών από αυτά, όπως βλέπετε έχει αρχίσει να της δημιουργεί πιθανά προβλήματα στην ένταξή της στην Τάξη της. Για τους παραπάνω λόγους θα σας συστήναμε αρχικά να απευθυνθείτε σε Ψυχολόγο Συμβουλευτικής για να αναπτύξετε διεξοδικότερα τις σκέψεις και τις ανησυχίες σας. Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, το Τμήμα Ψυχολογικής Υποστηρίξεως του Κέντρου μας

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: Καλησπέρα σας εύχομαι να μπορείτε να μας βοηθήσετε έχουμε μια κόρη 14ετών εδώ και ένα χρόνο παθαίνει κάτι που δεν νιώθει το χέρι της σαν να τρομάζεις έτσι καταλαβαίνω σας παρακαλώ αν μπορείτε βοηθήσετε μας 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. Τα αίτια που εμφανίζονται αυτά τα συμπτώματα, είναι προφανώς είτε οργανικά είτε ψυχοσωματικά. Θα θέλαμε να το συζητήσετε το ζήτημα με Παθολόγο αλλά θα πρέπει να γνωρίζετε πως συνήθως γίνεται μία Παιδονευρολογική και μία Παιδοψυχιατρική εκτίμηση ώστε να διαπιστωθούν τα αίτια. Επειδή οι δυσκολίες επιμένουν, θα σας ζητούσαμε να επισπεύσετε τις κινήσεις σας. Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, Αλεξάνδρου Στράτος, Δ/ντής Προσέγγισης σε συνεργασία με το Τμήμα Ψυχολογικής Υποστηρίξεως του Κέντρου μας

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: Καλησπέρα σας και συγχαρητήρια για το έργο σας. Είμαι μια μαμά 2 αγοριών , το ένα 5μιση χρονών και το άλλο 6 μηνών. Αντιμετωπίζω κάποια θέματα με το μεγαλύτερο παιδί και δεν ξέρω που να απευθυνθώ. Πρόκειται για ένα παιδί υπέροχο και πανέξυπνο. Στην ηλικία περίπου των 3 χρονών τον χτύπησε ένα παιδάκι και αποστασιοποιήθηκε γενικά από τα παιδιά. Αν δεν ήμουν εγώ παρούσα δεν έπαιζε μόνο του. Επίσης, κάπου σε αυτή την ηλικία (μετά το περιστατικό με το παιδάκι) άρχισε να γίνεται ευαίσθητος σε σχέση με τις μυρωδιές. Όχι όμως κάτι υπερβολικό. Απλά αν εντόπιζε άσχημη μυρωδιά όπως για παράδειγμα φαρμακείου έκλεινε τη μύτη του ή αναγούλιαζε. Εφόσον τα είδα αυτά τον πήγα δημιουργική απασχόληση για να επανέλθει. Εκεί η δασκάλα μου είπε ότι δεν διαπίστωσε κανένα πρόβλημα. Κοινωνικό , συνεργάσιμο κλπ. Πέρσι ξεκίνησε Προνήπιο και πάλι όλα καλά μου είπαν. Τον έβλεπα και εγώ. Σιγά σιγά γινόταν όλο και πιο κοινωνικό όπως παλαιότερα. Και έχει τρομερή πρόοδο σε σχέση με γράμματα και αριθμούς. Τα καλλιτεχνικά δεν του αρέσουν πολύ , οπότε στις ζωγραφιές του έχει πρόοδο αλλά όχι σαν τα υπόλοιπα παιδάκια. Επίσης, τον έχουμε γράψει μπάσκετ και καράτε(εκείνος μας τα ζητάτε) όπου και εκεί είναι πάρα πολύ καλός. Όταν του ανακοινώσαμε ότι θα αποκτήσει αδερφάκι ξαφνικά έγινε νευρικό απέναντι μου και απέναντι στα άλλα παιδιά (όχι τίποτα υπερβολικό, αλλά που και που είχε εκρήξεις θυμού-δεν είχε επιθετικότητα απλά φώναζε). Γενικά είναι ένα πολύ γελαστό παιδί. Όταν γεννήθηκε ο αδερφός του άρχισε να γίνεται λίγο πιο ντροπαλός, οι εκρήξεις θυμού σταμάτησαν, επιμένει πολύ στα ρούχα ακόμα και στις πιτζάμες που πρόκειται να βάλει, δεν θέλει αγκαλιές και φιλιά από γιαγιάδες, σαν να έγινε πιο κλειστός κλπ. Τον αδερφό του όμως τον αγαπάει πολύ. Τώρα που έφτασαν τα Χριστούγεννα και ανεβάσαμε τα στολίδια από εκείνη την ημέρα (και πιο συγκεκριμένα με ένα χριστουγεννιάτικο πίνακα) κόλλησε ότι μυρίζει άσχημα. Σημείωση:Έχουμε στολίσει ένα μήνα τώρα. Ξαφνικά από εχτές μου κάνει εμετούς(σκέφτεται ότι μυρίζει αυτός ο πίνακας). Σήμερα μπροστά στα μάτια του τον πετάξαμε στα σκουπίδια. Κ μόλις τον είδε έκανε πάλι εμετό. Κάποια στιγμή σήμερα το πρωί μου δείχνει τον μπέμπη και μου λέει αυτός φταίει. Του λέω αγάπη μου θες να μην τον έχουμε σπίτι μας; σε ενοχλεί; Και μου απάντησε ότι τον θέλει εδώ. Να τον έχουμε εμείς. Όταν παίζουμε ή όταν ασχολείται με κάτι δεν του έρχεται μυρωδιά ή αναγούλα. Έχω τρελαθεί. Δε ξέρω που να απευθυνθώ. Είναι κάτι σοβαρό; είναι δείγματα αυτισμού; Να απευθυνθώ σε παιδοψυχολόγο; σε Εργοθεραπευτή ; ή κρίνετε ότι είναι μια φάση που περνάει; Συγνώμη για το μακροσκελές κείμενο. Σας ευχαριστώ πάρα πολύ εκ των προτέρων

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. Όπως βλέπετε και εσείς, από την ηλικία των 3 ετών ακόμη, το παιδί σας ήταν σημαντικά ευαίσθητο σε έκθεσή του σε δυσάρεστες καταστάσεις που του συνέβαιναν και του έπαιρνε καιρό να απευαισθητοποιηθεί, εμφανίζοντας ταυτόχρονα μία πιθανή ψυχοσωματική αντίδραση του άγχους με υπερ-οσμίσεις και εξεμέσεις. Από τη στιγμή που οι συμπεριφορές εμφανίζονται μόνο μέσα στο σπίτι, προφανώς κάτι το απασχολεί μέσα σε αυτό. Κάτι που δυσκολεύεται να το εξωτερικεύσει και συνεχίζει τις ψυχοσωματικές αντιδράσεις του. Θα σας προτείναμε αρχικά να απευθυνθείτε σε Ψυχολόγο Συμβουλευτικής για να συζητήσετε όλο το φάσμα των συμπεριφορών του παιδιού σας. Εκείνος/η θα σας κατευθύνει εάν θα χρειαζόταν να γίνει κάποια αξιολόγηση του παιδιού ή όχι. Πάντως στην συμπτωματολογία του αυτισμού, το συνηθέστερο είναι ότι οι μεγαλύτερες δυσκολίες εντοπίζονται στην κοινωνική προσαρμοστικότητα του παιδιού (στο Σχολείο και τις κοινωνικές ομάδες) και όχι στην ενδο-οικογενειακή λειτουργία του. Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, Αλεξάνδρου Στράτος, Δ/ντής Προσέγγισης σε συνεργασία με το Τμήμα Ψυχολογικής Υποστηρίξεως του Κέντρου μας

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: Καλή σας μέρα. Συγχαρητήρια για την πολύτιμη βοήθεια που μας προσφέρετε. έχω ένα κοριτσάκι 9 χρόνων. Είναι πολύ μπροστά. για την ηλικία της  είναι πολύ καλή μαθήτρια κάνει διάφορες δραστηριότητες  είναι έξυπνη. Το θέμα μου είναι το εξής. Τώρα τελευταία έβλεπε στο ταμπλετ  πονηρές σελίδες. Με λίγα λόγια πορνό. Τρελαθήκαμε με τον άντρα μου όταν το ανακαλύψαμε γιατί εννοείτε τα ελέγχουμε όλα. Δε ξέρω πως να το αντιμετωπίσω, να την μαλώσω; να την απαγορεύσω το ταμπλετ; πως να το χειριστώ; Ευχαριστώ εκ τον προτέρων.

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. Καλημέρα σας και να χαίρεστε την κορούλα σας!! Τα παιδιά σήμερα είναι καλώς ή κακώς εκτεθειμένα σε πολλές πληροφορίες με εύκολη πρόσβαση σε αυτές!! Ο κίνδυνος από την πρόσβαση σε σελίδες πορνό είναι ότι φυσική περιέργεια που ενδεχομένως έχουν τα παιδιά τα φέρνει αντιμέτωπα με πληροφορίες που δεν αναλογούν στην ηλικία τους αλλά και ότι δεν αντιστοιχούν στην πραγματικότητα. Καλό θα ήταν λοιπόν να της το εξηγήσετε με ήρεμο και φυσικό τρόπο, να της αναγνωρίσετε ότι είναι φυσιολογικό να έχει την περιέργεια να ανακαλύψει δεδομένα που αφορούν στο σεξ, στο σώμα και στις σχέσεις. Εξηγήσετε της ότι οι πληροφορίες που βρίσκει στο διαδίκτυο δεν είναι ασφαλής κι ότι θα ήταν προτιμότερο να μάθει όλα όσα θέλει είτε ρωτώντας εσάς είτε μέσα από βιβλία. Υπάρχουν πολύ ενδιαφέροντα βιβλία στην αγορά για την κάθε ηλικία σε σχέση με το σεξ και τα όσα χρειάζεται να ξέρουν τα παιδιά, καλό είναι να τα αναζητήσετε. Προσπαθήστε να μην την κάνετε να νιώσει ντροπή γιατί αυτό θα την αποτρέψει από την επικοινωνία αποριών με εσάς καθώς επίσης τα αισθήματα ντροπής δεν θα την βοηθήσουν γενικότερα στην σεξουαλικότητα της στο μέλλον. Αν παρόλα αυτά η κόρη σας συνεχίσει να αναζητά τέτοιου είδους πληροφορίες διαδικτυακά καλό είναι να αναζητήσετε εξατομικευμένη συμβουλή από ειδικό.  Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, Βασιλική Βουρλιόγκα, Τμήμα Ψυχολογικής Υποστηρίξεως του Κέντρου μας

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: Καλησπέρα σας, Ευχαριστώ πάρα πολύ εκ των προτέρων για το χρόνο σας. Ζω εδώ και 7 χρόνια με το σύντοφό μου και τον γιό του, τώρα 17 ετών. Όταν χώρισαν οι δύο γονείς, η μητέρα εξαφανίστηκε (είχε μόνο τηλεφωνική επικοινωνία με το παιδί) είχε πολύ έντονες επιθέσεις στο παιδί και γενικά είχε συμπεριφορά απόρριψης. Εγώ προσπάθησα να κρατήσω ισορροπίες και να δώσω όσο περισσότερα στο παιδί και να στηρίξω το πατέρα του στη νέα προσπάθεια συγκατοίκησης. Ολ’ αυτά τα χρόνια το παιδί δεν διάβαζε καθόλου. Είχε απίστευτη άρνηση. Εγώ συμπέρανα ότι το παιδί είχε ΔΕΠΥ. Μεγαλώνοντας τώρα, είναι ένα παιδί ευγενικό μεν, χωρίς διαπληκτισμούς με εμάς, αλλά εντελώς αδιάφορο. Αδιάφορο για το σχολείο του με πολλές απουσίες και με τους καθηγητές να λένε πανέξυπνος μεν αλλά δεν διαβάζει καθόλου. Πραγματικά δεν έχω δει να ανοίγει ποτέ ούτε βιβλίο, ούτε τετράδιο. Στο σπίτι του αναθέτουμε κάποιες δουλειές, τις οποίες τις αναβάλει, προσπαθεί να τις αποφύγει και ότι κάνει, το κάνει αγγαρεία. Η αλήθεια είναι ότι είμαστε στριμωγμένοι οικονομικά με μόνο εμένα να εργάζεται τώρα το χειμώνα. Μένουμε σε νησί και οι ποιο πολλές δουλειές είναι σαιζόν. Οπότε του φωνάζω να κάνει οικονομία σε πολλά πράγματα. Λείπει συνέχεια από το σπίτι, όταν έρχεται κλείνετε στο δωμάτιό του. Προχθές του ανέθεσε ο πατέρας του να καθαρίσει το δωμάτιό του με αποτέλεσμα να σπάσει τη σκούπα (ολοκαίνουργια) από τα νεύρα του. Ο πατέρας του τον χτύπησε και εν συνεχεία επικράτησε ένας τεράστιος καυγάς. Το παιδί έφυγε από το σπίτι (πήγε στη μητέρα του) και δηλώνει ότι πλέον θέλει να μείνει μόνος του. Πως πρέπει να αντιμετωπίσουμε τη κατάσταση? Ο πατέρας του είναι πολύ στεναχωρημένος και μετανιωμένος. Συγνώμη για το μακροσκελές μνμ αλλά ήθελα να σας δώσω όλη την εικόνα της κατάστασης.

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. Περιγράφετε μια δύσκολη οικογενειακή κατάσταση. Παρότι στηρίξατε το παιδί στο μεγάλωμα του φαίνεται πως δεν έγινε ποτέ καλή διαχείριση του διαζυγίου των γονιών του και ίσως αυτό να είναι η αιτία της πολύ δυσκολεμένης συναισθηματικής του κατάστασης όλα αυτά τα χρόνια!! Χρειάζεται οπωσδήποτε να απευθυνθείτε σε ειδικό ώστε να μπορέσει έστω και τώρα να διαχειριστεί και να διαχειριστείτε την κατάσταση. Για το ενδεχόμενο διάγνωσης της ΔΕΠΥ καλό είναι να απευθυνθείτε στο αρμόδιο ΚΕΣΥ για να γίνει η απαραίτητη αξιολόγηση, κι ίσως να είναι μια καλή αρχή ώστε να σας παραπέμψουν σε ειδικούς. Προσπαθήστε να διατηρήσετε την ψυχραιμία σας και καλέστε τον έφηβο σε διάλογο έχοντας την πρόθεση κατανόησης. Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, Βουρλιόγκα Βασιλική, Τμήμα Ψυχολογικής Υποστηρίξεως του Κέντρου μας

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: Γεια σας.. Με απασχολεί αρκετά μία αφελή κίνηση βιασύνης και πανικού που έκανα..Ήμασταν σε δημόσιο εξωτερικό χώρο με τη μικρή μου σχεδόν 3 ετών..Ακόμα δεν έχουμε κόψει εντελώς την πάνα και δεν πάει παιδικό, γιατί θέλει ν τρέχει όταν ενεργείται και δεν κάθεται στ γιογιό με τίποτα εκείνη τη στιγμή..Κάθεται μόνο για ούρα αλλά χωρίς ν μου το πει, εγώ τη βάζω..Τέλος πάντων.. Κάποια στιγμή λοιπόν κάνει κακά στο βρακάκι της, της είπα να πάμε τουαλέτα, φώναζε πάνα, και αφού ήμασταν σε φάση γιορτής και όχι σπίτι αυτο έκανα και δεν επέμενα.. Όμως το θέμα μου είναι, πως εκείνη την ώρα δε σκέφτηκα μάλλον σωστά (σε αυτο θα με βοηθήσετε εσείς να καταλάβω αν έκανα μεγάλο λάθος βέβαια), και την έγδυσα για να της βάλω τη πάνα μπροστά σε αρκετό κόσμο και παιδάκια και με κοίταζαν μεγάλοι και μικροί.. Ένιωσα και νιώθω απίστευτα άβολα..Δε θέλω να ξαναβγώ από το σπίτι μέχρι να φύγουμε από εδώ (ήρθαμε για λίγο διάστημα), γιατί είναι χωριό και όσοι ήταν εκεί θα με δουν και αύριο.. Δε σκάφτομαι πως έκανα λάθος λόγο ντροπής επειδή είναι κορίτσι και τέτοια, σκάφτομαι πως έκανα λάθος, επειδή ήταν παιδάκια μεγαλύτερα τύπου 8,9,10 κτλπ, που γνωρίζω πολύ καλά πως είναι σε ηλικία με τις περισσότερες απορίες…Πιστεύω πως έγινα θέμα και εγώ και το παιδί μου… Νιώθω χάλια… Δίκαια δε νιώθω έτσι? Ήταν κίνηση κάποιου πανικού και βιασύνης όπως πρωτοείπα, όμως αυτο δεν αλλάζει τ γεγονός… ΘΑ περιμένω  την απάντηση σας.. Ευχαριστώ παρά πολύ εκ των προτέρων..

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. Βλέπουμε ότι σας έχει ταράξει πάρα πολύ αυτό που συνέβη ή μάλλον η επιλογή που κάνατε. Η αλήθεια είναι ότι είναι καλό να προφυλάσσουμε το παιδί μας από θεατές την ώρα που προχωρούμε στην αλλαγή πάνας. Εσείς όμως είστε η μητέρα του παιδιού, αυτή ήταν η επιλογή σας να κάνετε ως μητέρα και αυτό θα πρέπει να υποστηρίξετε. Προς θεού, δεν είναι λύση να κρυφτείτε από τον κόσμο γιατί περιποιηθήκατε το παιδί σας. Η αντίδρασή σας όντως δεν ήταν η καλύτερη. Είστε όμως η μητέρα και αυτό επιλέξατε. Εάν πιστεύετε ότι δυσκολεύστε σε κάποια ζητήματα αντιμετώπισης του παιδιού σας, θα σας συστήναμε να απευθυνθείτε σε Ψυχολόγο Συμβουλευτικής. Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, το Τμήμα Ψυχολογικής Υποστηρίξεως του Κέντρου μας

—————————————–

: Καλή σας ημέρα και συγχαρητήρια για το πολύ όμορφο έργο σας. Το παιδί μου είναι 4 ετών και φέτος πηγαίνει στο Προνήπιο. Έχω μία διαφωνία με το σύζυγό μου. Εκείνος θέλει να το έχουμε στο Ολοήμερο, αλλά εγώ φοβάμαι ότι θα κουράζεται. Είναι σωστό ένα παιδί να παρακολουθεί το Προνήπιο μέχρι τις 4; Φοβάμαι ότι είναι πολλές οι ώρες.

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. Τα μικρά παιδιά έχουν πολύ μεγάλη ανάγκη να περνούν ώρες με ενήλικες που τους παρέχουν αποκλειστική φροντίδα και προσοχή (ώστε να μάθουν να διαχειρίζονται το πιθανό άγχος ή τη συναισθηματική τους αποδιοργάνωση) , όπως όμως επίσης και να περνούν χρόνο και με άλλα παιδιά. Ακόμα σε αυτή την ηλικία, ο άξονας διαμόρφωσης συμπεριφοράς (κατά τον Erickson) είναι το σπίτι και το οικογενειακό περιβάλλον. Όλοι οι νευροεπιστήμονες και οι Παιδοψυχίατροι επιμένουν ότι τα παιδιά χρειάζονται να περνούν το 1/6 της ημέρας τους σε εκπαιδευτικά και κοινωνικά περιβάλλοντα (όπως είναι το Προνήπιο). Τον υπόλοιπο χρόνο θα πρέπει να τον περνούν μεταξύ αδόμητου και δομημένου χρόνου με άφθονο παιχνίδι, ξεκούραση και ύπνο (περίπου 10 ώρες) και την φροντίδα από κάποιον φροντιστικό ενήλικα. Δεν διαχωρίζεται επαρκώς εάν ο ενήλικας θα πρέπει να είναι κάποιος γονέας (μητέρα ή πατέρας), φροντιστικός παππούς ή γιαγιά ή άλλος φροντιστικός ενήλικας (πχ νταντά ή γενικότερος οικιακός φροντιστής). Όπως κατανοείτε, στο εκπαιδευτικό περιβάλλον, υπάρχει φροντιστής (ο/η εκπαιδευτικός) αλλά όχι αποκλειστικός. Έτσι, σε πιθανότητες εμφάνισης άγχους, το παιδί δεν έχει βοηθό στην προσπάθειά του να αυτορυθμιστεί και πιθανά να αισθανθεί μόνο και αβοήθητο (κάτι που σε αυτή την ηλικία δεν μπορεί ακόμα να διαχειριστεί με κατάλληλη κρίση και επιτελικότητα). Εάν λοιπόν υπάρχει για το παιδί σας η ανωτέρω δυνατότητα φροντίδας (από γονέα ή άλλον συγγενή ή όχι φροντιστή), είναι ο ενδεδειγμένος τρόπος. Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, Αλεξάνδρου Στράτος, Δ/ντής Προσέγγισης σε συνεργασία με το Τμήμα Ψυχολογικής Υποστηρίξεως του Κέντρου μας

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: Η γιατρός που είδε το παιδί μας 5 χρονών, μας είπε πως θέλει Εργοθεραπεία. Θα μπορούσατε να μου εξηγήσετε τι κάνει η Εργοθεραπεία; Μένω σε επαρχιακή πόλη και στην πόλη μας υπάρχει μόνο Λογοθεραπευτής. Είναι το ίδιο ;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. Η Εργοθεραπεία απευθύνεται στην ικανότητα ενός παιδιού να εμπλέκεται σε έργα (στοχοκατευθυνόμενες εμπλοκές σε δράσεις) στο σπίτι, το Σχολείο και την κοινότητα. Στα έργα εμπλέκεται ένα παιδί επειδή επιθυμεί (παιχνίδι κλπ), για να επιλύσει κάποιο πρόβλημα (πχ λερώθηκε και πρέπει να πλυθεί) ή επειδή κάποιος του το ζητά (κοινωνική συμμετοχή). Μπορείτε να βρείτε περισσότερα στο λινκ μας

http://www.proseggisi.gr/%ce%b7-%ce%b5%ce%b9%ce%b4%ce%b9%ce%ba%ce%bf%cf%84%ce%b7%cf%84%ce%b1-%cf%84%ce%b7%cf%83-%ce%b5%cf%81%ce%b3%ce%bf%ce%b8%ce%b5%cf%81%ce%b1%cf%80%ce%b5%ce%b9%ce%b1%cf%83/.

Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, Αλεξάνδρου Στράτος, Δ/ντής Προσέγγισης

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: Καλησπέρα σας έχω ένα αγοράκι 6 ετών και πάει δημοτικό φέτος. Η δασκάλα από την πρώτη μέρα με λέει ότι δεν συμμετέχει καθόλου και δεν κάνει παρέα καν ούτε με τα παιδιά. Στο σπίτι και γράφει τις εργασίες και τις καταλαβαίνει και στην επανάληψη μου τα ξαναγράφει. Είναι ένα παιδί με αρκετό καλό λεξιλόγιο. Πολύ ζωηρός γενικά όμως στις συναναστροφές με παιδιά εσωστρεφές. Με γνώριμα παιδιά παίζει αρκετά. Πέρσι τα πήγε πιο καλά στο νήπιο. Νήπιο έχει πάει μόνο. Και κάποιες φορές δείχνει ν είναι στον κόσμιο του. Την γνώμη σας θα ήθελα

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. Με βάση τα λεγόμενά σας, έχετε ένα παιδί που δυσκολεύεται στους κοινωνικούς νεωτερισμούς και το χαρακτηρίζετε «εσωστρεφές». Στην προκείμενη περίπτωση, δεν αναφέρεστε σε μία απλή εσωστρέφεια, αλλά σε κάτι πιο δύσκολο (βρίσκεται εκτός της κοινωνικής και εκπαιδευτικής συνθήκης στο Σχολείο, παρότι μαθησιακά στο σπίτι αποδίδει). Θα σας ζητούσαμε να γινόταν μία αξιολόγηση του παιδιού από Παιδοψυχίατρο ή Παιδίατρο Αναπτυξιολόγο αφού πρώτα δίνατε ένα αναλυτικό ιστορικό του παιδιού σας. Θα σας προτείναμε να επισπεύσετε τις ενέργειές σας για να μην παγιωθεί αυτή η συμπεριφορά αποξένωσης. Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, Αλεξάνδρου Στράτος, Δ/ντής Προσέγγισης σε συνεργασία με το Τμήμα Ψυχολογικής Υποστηρίξεως του Κέντρου μας

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: Έντιμοι κύριοι, Έχω έναν γιο στην ηλικία των 13 χρόνων και φοιτά στη Β΄ Γυμνασίου.  Τους τελευταίους μήνες παρατηρώ μια γενική απάθεια και βαρεμάρα που έχει για να κάνει οτιδήποτε. Πιο συγκεκριμένα: αδιαφορεί εντελώς για το σχολείο και τα μαθήματά του ενώ μέχρι πέρσι εθεωρείτο από τους καλούς μαθητές, δε συγυρίζει ποτέ τα προσωπικά του αντικείμενα – αντίθετα τα πετά χάμω-, συνεχώς καυγαδίζει μαζί με εμάς τους γονείς και ψάχνει ευκαιρία για να καυγαδίσει, κάποιες μέρες βγάζει πολύ θυμό και ένταση.  Το μόνο που τον ενδιαφέρει είναι να πάρει το κινητό ή το playstation και να παίζει με τις ώρες.  Τον ενδιαφέρει μόνο το ποδόσφαιρο που πάει σε μια ακαδημία.  Πώς θα πρέπει να τον αντιμετωπίσουμε εμείς ως γονείς; Μήπως να τον πάρουμε σε κάποιο ειδικό αφού πρώτα μιλήσουμε εμείς στον ειδικό; Σας ευχαριστώ εκ των προτέρων

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. Η εφηβεία είναι μια αναπτυξιακή περίοδος στη ζωή του ανθρώπου που χαρακτηρίζεται από ραγδαίες εξελίξεις σε σωματικό και συναισθηματικό επίπεδο. Επιπλέον αλλάζει σημαντικά και ο τρόπος σκέψης. Στα πλαίσια των αλλαγών οι έφηβοι αναζητούν την ταύτιση  με τους συνομηλίκους και ‘απορρίπτουν’ τους γονείς κι αυτό συχνά κάνει την επικοινωνία μαζί τους δύσκολη. Χρειάζεται λοιπόν πολύ υπομονή και ευελιξία από μέρους σας, ώστε να τον πλησιάσετε χωρίς συναισθηματική φόρτιση και να του δείξετε αρχικά ότι τον κατανοείτε χωρίς να νιώσει ότι τον κατακρίνετε. Εξηγήστε του ότι κατανοείτε πως για κάποιο λόγο έχει αλλάξει τις συνήθειες του και ζητήστε του με ηρεμία να σας εξηγήσει αν το έχει διαπιστώσει κι ο ίδιος κι αν  έχει συμβεί κάτι. Επίσης δηλώστε την διαθεσιμότητα σας χωρίς πρόθεση κριτικής και  κηρύγματος. Προσοχή γιατί χρειάζεται οι συζητήσεις να γίνονται σε ήρεμο κλίμα και με την αίσθηση εμπιστοσύνης και κατανόησης. Είναι πολύ σημαντικό να διατηρήσετε την ψυχραιμία σας και να αποφύγετε καυγάδες και επικριτικά σχόλια. Αποφύγετε να σχολιάσετε και να συγκρίνετε το πως ήταν παλιότερα με το πως είναι τώρα, επικεντρωθείτε στο παρόν. Αυτό που έχει σημασία είναι μετά από τις συζητήσεις σας να κατανοήσει ότι είστε δίπλα του κι ότι του δίνετε χρόνο να σκεφτεί και να συζητάτε. Αν πάλι έχει παρέλκει διάστημα μεγαλύτερο του τριμήνου όπου ο γιος σας έχει αλλάξει διατροφικές συνήθειες (τρώει λιγότερο), έχει έντονες συναισθηματικές εξάρσεις συνοδευόμενες κι από θλίψη, έχει δυσκολίες στον ύπνο, διαμαρτύρεται για πονοκεφάλους ή στομαχόπονο και γενικότερα σωματικό πόνο, κι αν εξακολουθεί να αποσύρεται συστηματικά κάλο θα ήταν να αναζητήσετε βοήθεια από ειδικό. Ευχόμαστε όλα να πάνε καλά!! Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, Βουρλιόγκα Βασιλική, Τμήμα Ψυχολογικής Υποστηρίξεως του Κέντρου μας

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: Καλή σας ημέρα. Έχω γνωμάτευση για το παιδί μου που είναι 4 ετών με τον κωδικό F.82. Θα μπορούσατε να μου δώσετε κάποιες πληροφορίες για το τι σημαίνει αυτή η διάγνωση;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. Η διάγνωση που έχει λάβει το παιδί σας, απευθύνεται σε αυτό που ονομάζεται στο διαγνωστικό εργαλείο ICD-10 ως «Ειδική αναπτυξιακή διαταραχή της κινητικής λειτουργίας». Αυτό σημαίνει ότι το παιδί έχει κινητική επίδοση χαμηλότερη του αναμενόμενου από τη νοητική του ηλικία που δεν οφείλεται σε κάποια εγκεφαλική βλάβη. Τα παιδιά με αυτή τη διάγνωση, δυσκολεύονται να επιλύσουν κινητικά προβλήματα ή να ανταποκριθούν σε αυτά με επαρκή κινητικό συντονισμό. Έτσι λοιπόν, δίνουν την εικόνα αδέξιων παιδιών. Συχνά δυσκολεύονται και στο να επικεντρώσουν ή να διατηρήσουν την προσοχή τους ή να εμπλακούν κοινωνικά στα εκπαιδευτικά περιβάλλοντα ή την παιδική χαρά. Μπορείτε να διαβάσετε περισσότερα και στα σχετιζόμενα άρθρα στο λινκ μας  http://www.proseggisi.gr/category/%ce%b4%cf%85%cf%83%cf%80%cf%81%ce%b1%ce%be%ce%b9%ce%b1/

Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, Αλεξάνδρου Στράτος, Δ/ντής Προσέγγισης

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: Καλησπέρα έχω ένα κοριτσάκι 4.5 ετών που δυσκολεύεται στο νηπιαγωγείο πολύ. θα μπορούσε η νηπιαγωγός αν της το πω εγώ να το δουλέψει ως προνήπια ενώ είναι νήπιο γεννημένο το Δεκέμβριο; 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ:

Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. Αναφέρετε ότι η κόρη σας δυσκολεύεται πολύ στην παρακολούθηση του προγράμματος της Νηπιαγωγικής εκ/σης αλλά δεν έχετε –φυσικά αφού είστε γονέας και όχι ειδικός- εντοπίσει το ΓΙΑΤΙ συμβαίνει αυτό. Ζητάτε να σας πούμε τη γνώμη μας εάν η Νηπιαγωγός θα έπρεπε να απευθυνθεί στο παιδί σαν να ήταν ανώριμο (δηλ να της «δίδασκε την ύλη του Προνηπίου). Θα σας συστήναμε όμως να λαμβάνατε τη γνώμη ειδικού για να σας προσανατολίσει στο ΓΙΑΤΙ κρίνει ότι συμβαίνει αυτό. Θα σας συστήναμε οπότε αξιολόγηση από κάποια από τις εξής ειδικότητες για να κατεύθυναν τους μηχανισμούς σκέψης και ανησυχίας σας: Παιδίατρο Αναπτυξιολόγο, Εργοθεραπευτή ή Λογοθεραπευτή. Οποιαδήποτε από τις παραπάνω ειδικότητες, θα σας ενημέρωνε για τις περαιτέρω ΠΙΘΑΝΑ κινήσεις που θα σύστηνε να προβείτε πριν μιλήσετε με τη Νηπιαγωγό. Θα πρέπει να επικεντρωθείτε στο ΓΙΑΤΙ το παιδί συμπεριφέρεται ανώριμα και όχι ΑΝ συμπεριφέρεται με αυτό τον τρόπο (δεν μας αναφέρετε τι είναι αυτό που πραγματικά σας απασχολεί). Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, Αλεξάνδρου Στράτος, Δ/ντής Προσέγγισης σε συνεργασία με το Τμήμα Ψυχολογικής Υποστηρίξεως του Κέντρου μας

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: Θα ήθελα να μού δώσετε την συμβουλή σας με 1 παιδί που έχω μπροστά είναι αλλά 2 αγόρια. 9 και 7. Από 1 χρόνων το πάω στο παιδικό όλα καλά μου έλεγαν πάντα τα καλύτερα. Στο νήπιο μου είπαν ότι αν υπογράψουμε πράγμα που δεν δεχθήκαμε να μείνει ξανά στο νηπιαγωγείο διότι πάει πιο λίγο πίσω από τα άλλα παιδιά… Τώρα α δημοτικού φωνάζω ασχολούμαι μαζί του του κάνω και Λογοθεραπεία  για να θυμάται τού το λέω γράψε ξαναγράψε αλλά πχ έχουν ορθογραφία Αα Ππ πα και τού λέω γράψε και γράφει το π για α κλπ. Τι να κάνω. Μου είπε ο διευθυντής για το τμήμα ένταξης. Μήπως έπρεπε να το ξανά άφηνα νήπιο? Τώρα τελείωσε.. Τι να κάνουμε? Σας ευχαριστώ εκ των προτέρων.

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. Δυστυχώς το παιδί δείχνει αυτή τη στιγμή μία σημαντικότατη δυσκολία μαθησιακής προσαρμογής στην εκπαιδευτική ύλη της Α΄ Δημοτικού και δείχνει πολύ μπερδεμένο. Με βάση αυτή την εικόνα δείχνει ότι προφανώς χρειαζόταν αναστολή της φοίτησης στην Α΄ Δημοτικού (αν συμφωνούσε σε αυτό και ο/η Λογοθεραπευτής/τρια που επιβοηθά το παιδί). Θα πρέπει να συζητήσετε με τον/την συνάδελφο για να βρίσκατε μία λύση, αλλά πραγματικά το Τμήμα Ένταξης που σας σύστησε ο Δ/ντής του Σχολείου, δείχνει ότι προφανώς θα βοηθούσε. Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, Αλεξάνδρου Στράτος, Δ/ντής Προσέγγισης

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: Καλημέρα σας, έχω ένα κοριτσάκι 4 ετών πρώτη φορά Προνήπιο. Ξεκινήσαμε καλά στα δίωρα προσαρμογής, διακόψαμε μία εβδομάδα λόγω ίωσης, μετά ακολούθησαν 2 ημέρες με πρωινό κλάμα και μετά προσαρμόστηκε καλύτερα. Δεν τρώει στο σχολείο αλλά στο σπίτι που έρχεται τρώει τα πάντα. Είναι ιδιαίτερα συμμετοχική, δεν ντρέπεται καθόλου είναι μέσα σε όλα από θεατρικά μέχρι και όλα τα παιχνίδια. Η ανασφάλειά της  όταν φεύγει ένα οικείο πρόσωπο (δασκάλες που γνωρίζει) και πρέπει να βρεθεί σε έναν άλλο χώρο με άλλα άτομα είναι αυτό που την φοβίζει και μπορεί να κλάψει κατά τα λεγόμενα και της δασκάλας. Με τα παιδάκια παίζει κυρίως με κάποια κοριτσάκια αλλά μας είπε η δασκάλα πως είναι επιλεκτική και καλά κάνει χωρίς να ξέρω αν αυτό είναι καλό. Την φοβίζει η εναλλαγή προσώπων που δεν γνωρίζει αλλά μόλις τους γνωρίζει σιγά σιγά προσαρμόζεται. Θέλει με λίγα λόγια ένα ζέσταμα για να αποδεχτεί νέα πρόσωπα εκτός της δασκάλας που υπεραγαπά. Την δασκάλα προσπαθεί να την έχει σαν τη μαμά ότι θα την προσέχει και την αναζητά όταν φύγει από την τάξη. Έχει μια προσκόλληση που πιστεύω είναι φυσιολογική για τόσο μικρό διάστημα προσαρμογής. Πως με συμβουλεύετε να συνεχίσουμε? Είναι κάτι που σας προβληματίζει?

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. Το παιδί σας -με βάση τα λεγόμενά σας- εμφανίζει ένα άγχος αποχωρισμού. Τα παιδιά με αυτό το άγχος, δυσκολεύονται να προσανατολιστούν, προσαρμοστούν και εξοικειωθούν με νέες καταστάσεις και προτιμούν τις ρουτίνες αντί των εκπλήξεων. Έτσι λοιπόν, το παιδί έχει κάνει αναπροσανατολισμό σε κάποια παιδιά και στην εκπαιδευτικό της και δεν θέλει να αλλάζει αυτό το status γιατί θα πρέπει να κάνει εκ νέου προσανατολισμό σε κάτι άλλο και αυτό τη φοβίζει. Ο χρόνος που έχει ενταχθεί στο Προνήπιο είναι ακόμα μικρός. Θα σας προτείναμε τα εξής: (α). Να ρωτήσετε την εκπαιδευτικό εάν κρίνει ότι αυτή η συμπεριφορά δυσκολεύει σημαντικά την κοινωνική και εκπαιδευτική ένταξη του παιδιού και (β). Να δείτε και εσείς προσεχτικά πώς αντιδρά η κόρη σας σε νέες καταστάσεις και σε άλλους τομείς της κοινωνικής ζωής της (πάρτυ, ταξίδι, μία νέα παιδική χαρά που δεν γνωρίζει τα παιδιά). Εάν η απάντηση είναι καταφατική, τότε θα ήταν καλό να γινόταν μία αξιολόγηση από Παιδοψυχολόγο. Αλλιώς, θα δώσετε χρόνο στο παιδί έως τα Χριστούγεννα. Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, Αλεξάνδρου Στράτος, Δ/ντής Προσέγγισης σε συνεργασία με το Τμήμα Ψυχολογικής Υποστηρίξεως του Κέντρου μας

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: Γεια σας! Συγχαρητήρια για το έργο σας! Έχω μια κόρη η οποία σε λίγους μήνες κλείνει τα 5. Η κόρη μου λοιπόν έχει μεγαλώσει επί το πλείστον με τους παππούδες της λόγω εργασίας μου (απογευματινά φροντιστήρια) και του πατέρα της (δουλεύει όλη μέρα). Οι παππούδες της της έχουν τρομερή αδυναμία (μοναδικό εγγόνι και από τις δύο μεριές) με αποτέλεσμα να της κάνουν όλα τα χατίρια… Από μικρή είχε ισχυρή προσωπικότητα… Αν δεν γίνει το δικό της και φωνάζει, τσιρίζει, χτυπάει και δαγκώνει. Η δική μου αντιμετώπιση δεν ήταν και η καλύτερα (νεύρα αυτή – νεύρα εγώ… Φώναζε η μικρή – φώναζα και εγώ) και η αλήθεια είναι πως δεν φημίζομαι για την υπομονή μου και έχω και εγώ αρκετά νεύρα. Πλέον όμως προσπαθώ να συγκρατηθώ πάρα πολύ και έχω καταφέρει αλλαγή σε εμένα, στην κόρη μου όμως όχι! Το θέμα μου είναι ότι αγχώνομαι γιατί νομίζω δεν μπορεί να συνυπάρξει με τα άλλα παιδιά, θέλει να γίνεται πάντα το δικό της και έτσι όλοι την «διώχνουν»… Δεν μας καλούμε στα πάρτυ, δεν μας καλούν έξω… Έξω βρίσκει παρέα μόνο τυχαία. Δεν λέω υπάρχουν πολλές φορές που παίζει πολύ καλά αλλά συνήθως γυρνάνε σπίτι με εμένα να λέω «Τι Ήθελα και βγήκα;». Όταν δεν γίνεται το δικό της  (όπως δεν της αγοράζω το παιχνίδι που θέλει, οι φίλες της δεν παίζουν αυτό που θέλει) έρχεται σε εμένα κλαίγοντας την παίρνω αγκαλιά προσπαθώ να της εξηγήσω τι νιώθει π.χ. Της λέω καταλαβαίνω ότι στεναχωρήθηκες επίσης προσπαθώ να της εξηγήσω ότι δεν μπορούμε πάντα να κάνουμε ότι θέλουμε… Μάταια όμως! Όταν αρχίζει να παρεκτρέπεται πολύ βρίσκω τρόπο να την ξεγελάσω να φύγουμε (πολύ δύσκολο) διότι προκαλεί αναστάτωση σε όλη την υπόλοιπη παρέα.  Ευχαριστώ εκ των προτέρων! 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. Έχετε ένα παιδί που βρίσκεται (ή καλύτερα παραμένει) σε μία έντονα εγωκεντρική σκέψη που τη δυσκολεύει τόσο στη διαχείριση του συναισθήματος της (κύρια στις ματαιώσεις), όσο και στις κοινωνικές της δεξιότητες. Οι εκδηλώσεις αντιμετώπισης του άγχους της («φωνάζει, τσιρίζει, χτυπάει και δαγκώνει» όπως αναφέρετε) δείχνουν δυσκολία χρήσης κανόνων κοινωνικής επικοινωνίας, κάτι που πιθανά να οφείλεται και στους δικούς μη ψύχραιμους –όπως αναφέρετε- μηχανισμούς αντιμετώπισης αυτών των εκδηλώσεων. Η ηλικία του παιδιού είναι πολύ κρίσιμη για την ανάπτυξη μηχανισμών αυτορρύθμισης στην εμφάνιση του άγχους αλλά και κοινωνικής σκέψης και ένταξης. Θα σας προτείναμε να ζητούσατε τη βοήθεια Παιδοψυχολόγου για να συζητήσετε τα περαιτέρω βήματα που πιθανώς θα χρειαζόταν να κάνετε.  Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, Αλεξάνδρου Στράτος, Δ/ντής Προσέγγισης σε συνεργασία με το Τμήμα Ψυχολογικής Υποστηρίξεως του Κέντρου μας

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: Καλησπέρα έχω ένα αγόρι το Νοέμβριο κλείνουμε τα 4 προσπαθώ εδώ και ένα χρόνο να κάνει κακά στην λεκάνη και συνέχεια τα κάνει πάνω του. τα τσισα τα κάνει κανονικά μου λέει πάμε τουαλέτα και πάμε κανονικά. στα κακά δεν τα λέει και συνέχεια τα κάνει πάνω του. όταν πριν ένα χρόνο ήταν παιδικό σταθμό η δασκάλα και η καθαρίστρια του φώναξαν γιατί του ξέφυγαν τσισα ο μικρός φοβήθηκε από τότε παλεύω να μάθω την τουαλέτα ήμουν και εγώ πολύ πιεστική το μόνο που κατάφερα είναι να πηγαίνει για τσισα. πως θα το αντιμετωπίσουμε???? Τώρα είναι Προνήπιο και πηγαίνω και τον αλλάζω. η δασκάλα του μου λέει δεν μπορώ να καταλάβω γιατί δεν λέει τα κακά ενώ τα τσισα μου τα ζητάει κανονικά. ρωτάω παιδίατρο και μου λέει άστο το παιδί μόνο του. Είχε και δυσκοιλιότητα το πάλεψα με τροφές πήρε και φάρμακο αλλά τώρα είναι οκ. αλλά συνεχίζει και τα κάνει πάνω του τα κακά

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. Προφανώς στο παιδί σας έχει δημιουργηθεί μία φοβία σε σχέση με την εγκόπριση. Πολλά παιδιά –κύρια και ιστορικό δυσκοιλιότητας- εμφανίζουν αυτές τις φοβίες που έρχονται και από το ότι δεν θέλουν να βλέπουν τα σκληρά παράγωγά τους στο γιογιό ή τη λεκάνη. Σίγουρα το παιδί έχει πιεστεί (με βάση τα λεγόμενά σας τόσο από εσάς όσο και από εμπειρίες στο εκπαιδευτικό περιβάλλον). Η δυσκολία του όμως είναι σημαντική (πχ θα ήταν ηπιότερη εάν όποτε χρειαζόταν να κάνει εγκόπριση σας ζητούσε να του βάλετε πάνα του). Όπως βλέπετε, είναι και δυσλειτουργική γιατί πρέπει να εμφανιστείτε στο Πρ4ονήπιο να τον αλλάξετε, κάτι που προσβάλλει σημαντικά και την κοινωνική του εικόνα. Θα σας προτείναμε να κλείνατε ραντεβού με Ψυχολόγο Συμβουλευτικής για να συζητούσατε διεξοδικότερα το ζήτημα για να σας προτείνει τις πιθανές επόμενες κινήσεις σας. Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, Αλεξάνδρου Στράτος, Δ/ντής Προσέγγισης σε συνεργασία με το Τμήμα Ψυχολογικής Υποστηρίξεως του Κέντρου μας

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: Καλησπέρα σας και σας συγχαίρω για το υπέροχο έργο που επιτελείτε δίνοντας χρόνο και βήμα σε εμάς τους εκπαιδευτικούς, αλλά και τους γονείς. Θα ήθελα τη γνώμη σας για τα “time-outs”. Για την τιμωρία δηλαδή που στέλνουμε τα παιδιά μας στο δωμάτιο ηρεμίας ή στην καρέκλα της σκέψης για να καταλάβουν τι έκαναν. Εμένα προσωπικά δεν μου αρέσει αλλά πολλοί το θεωρούν ότι αυτό ωριμάζει το παιδί. Να το χρησιμοποιώ στην Τάξη ή στο παιδί μου;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. Τόσο στην επιστημονική όσο και την εκπαιδευτική κοινότητα, γίνεται πολύ μεγάλος λόγος για την έκφραση που σωστά αναφέρετε: “time” : “in” ή “out” ; Εμείς ως Κέντρο έχουμε επιλέξει την ψυχοδυναμική και κονστρουκτιβιστική άποψη (και όχι κάποιες συμπεριφοριστικές / λίγο πιο κάθετες απόψεις). Ότι δηλαδή το παιδί δεν είναι «ένας μικρός ενήλικας και είναι καλό να μην τραυματίζεται». Σεβόμενοι την νευροδιαβιβαστική λειτουργία της προσπάθειας αντιμετώπισης του άγχους εκ μέρους του οργανισμού (η άποψη ότι ο οργανισμός προσπαθεί από μόνος του να προχωρήσει σε αυτορρυθμιστικούς μηχανισμούς διαχείρισης της συναισθηματικής ή αισθητηριακής ή οργανικής αποδιοργάνωσης, δεν εγκρίνουμε την «τιμωρητική αποβολή» ενός παιδιού από το χώρο που βρίσκεται -> «πήγαινε στο δωμάτιό σου να το σκεφτείς και όταν ηρεμήσεις έλα πίσω» (“time-out”) γιατί ζητάμε στο μετωπιαίο λοβό του παιδιού να αναπτύξει μία κρίση που δεν έχει επαρκώς ωριμάσει (ιδίως όταν μιλάμε για παιδιά προσχολικής ηλικίας). Εάν χρειαστεί- που είναι σίγουρο ότι θα χρειαστεί- κάποιες στιγμές το παιδί να απομονωθεί από τον αισθητηριακό και κοινωνικό και συναισθηματικό χείμαρρο που το κατέκλυσε ξαφνικά, προτιμούμε τη μέθοδοι “time – in” που μπορείτε να διαβάσετε στο εξής λινκ του site μας: http://www.proseggisi.gr/time-%cf%84%ce%b1-%ce%ba%ce%b1%ce%b9-%cf%84%ce%b1-%ce%ba%ce%b1%ce%b9-%ce%b7-%ce%b1%ce%bd%cf%84%ce%b9%ce%bc%ce%b5%cf%84%cf%8e%cf%80%ce%b9/. Θεωρείται πάρα πολύ ασφαλέστερη μέθοδος στην προσπάθεια ανάδυσης της συναισθηματικής και κοινωνικής αυτοεικόνας του παιδιού. Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, Αλεξάνδρου Στράτος, Δ/ντής Προσέγγισης σε συνεργασία με το Τμήμα Ψυχολογικής Υποστηρίξεως του Κέντρου μας

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: Το μωρό μου είναι 16 μηνών. Το βράδυ πριν κοιμηθεί επαναλαμβάνει ότι ξέρει. Πρέπει να ανησυχήσω;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. Πολλά μωρά το κάνουν αυτό. Σαν να ενεργοποιείται ένα reboot και ξαναφρεσκάρισμα αυτών που έχουν μάθει ή που ξέρουν. Εάν το μωρό σας είναι κοινωνικό με εσάς, σας θέλει για να παίζετε ή να του δείχνετε πράγματα, δεν ακούγεται κάτι ανησυχητικό. Θα σας προτείναμε να το συζητούσατε και με τον Παιδίατρό σας. Εάν όμως υπάρχουν κάποιες δυσκολίες στα παραπάνω, τότε θα ήταν καλό να γίνει μία αξιολόγηση από Παιδίατρο Αναπτυξιολόγο. Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, Αλεξάνδρου Στράτος, Δ/ντής Προσέγγισης

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: Γεια σας. Θα ήθελα τη βοήθειά σας. Τι δικαιολογία να πω του πατέρα μου για να μην πάω Σχολείο ενώ έχω αποβληθεί ; Η απάντησή σας θα με βοηθήσει πολύ.

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. Θα σας ζητούσαμε, σε μία βαθειά και ειλικρινή συζήτηση, να αναφέρετε στον πατέρα σας αυτό που συνέβη και τους λόγους που συνέβη. Πιθανά να ήταν καλό να δείξετε τη μεταμέλειά σας και την προσπάθειά σας να μην επαναληφθεί. Δυστυχώς το ψέμα φέρνει ψέμα και δεν μπορούμε να το υποστηρίξουμε. Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, το Τμήμα Ψυχολογικής Υποστηρίξεως του Κέντρου μας

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: Συγχαρητήρια για το έργο σας. Ερώτηση: Έχω ένα κορίτσι 7,5 χρόνων ( Β’ Δημοτικού). Είναι παιδί διαζευγμένων γωνιών αλλά υπάρχει πολύ καλή σχέση και επικοινωνία αναμεταξύ μας. Το παιδί από πολύ μικρή ηλικία ξέρει ότι έτσι λειτουργούν οικογένειες (χωριστά ο πατέρας και η μητέρα). Το πρόβλημα είναι το εξής, ενώ είναι παρά πολύ έξυπνο με πλούσιο λεξιλόγιο στο σχολείο (ολοήμερο). Πάντα είναι τελευταία ενώ όλα τα παιδιά έχουν τελειώσει τα μαθήματα τούς το παιδί μου τα αφήνει στην μέση. Επίσης ξεχνάει τετράδια η βιβλία καθώς και ενδύματα της. Συμπεριφορά της είναι αφηρημένη  στο δρόμο ενώ περπατά κάπου θα σκόνταψε  ειδικά όταν βλέπει παιδικά στην τηλεόραση δεν μας ακούει ενώ την φωνάζουμε. Απαντάει όταν λέμε ότι θα κλείσουμε την τηλεόραση. Σας ευχαριστώ εκ των προτέρων.

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. Η συμπτωματολογία που αναφέρετε δείχνει να ταιριάζει με την εικόνα παιδιού με «διάσπαση προσοχής». Αυτά τα παιδιά συχνά αργούν να ολοκληρώσουν εργασίες, ξεχνούν απαραίτητα υλικά τους στο σπίτι ή το σχολείο, συχνά δείχνουν απρόθυμα να εμπλακούν σε εργασίες που απαιτούν σταθερή πνευματική προσπάθεια, δείχνουν απορροφημένα στις σκέψεις τους και δείχνουν επίσης συχνά σαν να μην ακούνε όταν τους απευθύνεται ο λόγος. Εάν συμφωνεί και ο/η εκπαιδευτικός σε αυτή τη συμπτωματολογία, θα σας συστήναμε να γινόταν μία εξέταση από ειδικότητες όπως Παιδοψυχίατρος ή Αναπτυξιακός/η Παιδίατρος ή Εργοθεραπευτής. Εάν συμβαίνει μόνο στο σπίτι, τότε θα ήταν καλό να γίνει εκτίμηση του παιδιού από Παιδοψυχολόγο εξειδικευμένο στη Συμβουλευτική οικογενείας. Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, Αλεξάνδρου Στράτος, Δ/ντής Προσέγγισης σε συνεργασία με το Τμήμα Ψυχολογικής Υποστηρίξεως του Κέντρου μας

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: Καλησπέρα σας, θα ήθελα τη συμβουλή σας ως πιο ειδικού. Oι μαμάδες της τάξης μας (γ δημοτικού) αναλάβαμε να ομορφύνουμε την αίθουσά μας βάφοντας τους τοίχους, και αγοράζοντας νέες κουρτίνες και διάφορα χρηστικά και διακοσμητικά αντικείμενα. Υπάρχει κάτι που πρέπει να προσέξουμε ώστε να είναι το περιβάλλον όσο το δυνατόν πιο άνετο για τα παιδιά; Μας είπαν ότι αν το παρακάνουμε με χρώματα (σκεφτόμασταν μια τοιχογραφία με έντονα χρώματα, ροζ, πορτοκαλί, φωτεινό μπλε κλπ) ίσως τα παιδιά με διάσπαση προσοχής να δυσκολεύονται στην παρακολούθηση του μαθήματος. Ισχύει κάτι τέτοιο; Σας ευχαριστώ πολύ για το χρόνο σας.

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. Συγχαρητήρια στους γονείς που αναλάβατε την βελτίωση του χώρου εκπαίδευσης των παιδιών σας και την προσοχή σας για τα παιδιά με πιθανή διάσπαση προσοχής. Έχετε δίκιο στις ανησυχίες σας. Δυστυχώς τα έντονα χρώματα όπως «ροζ, πορτοκαλί, φωτεινό μπλε», είτε στους τοίχους, είτε στις κουρτίνες, είναι ερεθιστικά για τους μαθητές με πιθανή διάσπαση προσοχής. Χρώματα όπως το μπλε ραφ (ανοιχτό όμως), το κίτρινο-κροκί, το ανοιχτό πράσινο, προτιμούνται. Ταυτόχρονα στη διαμόρφωση της αίθουσας είναι καλό να υπάρχει και μία ήσυχη γωνία αλλά και ένας τουλάχιστον τοίχος όχι φορτωμένος με εικόνες ή αντικείμενα (το μάτι των day-dreamers ή των παιδιών που διασπώνται οπτικά «ψάχνει» ερεθίσματα στους τοίχους και αυτό τα διασπά περισσότερο).  Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, Αλεξάνδρου Στράτος, Δ/ντής Προσέγγισης

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: Καλησπέρα σας κ. Αλεξάνδρου. Λέγομαι Τ. Μ. και έχω Κέντρο Ξένων Γλωσσών όπου διδάσκω αγγλικά. Αντιμετωπίζω κάποια θέματα με έναν μαθητή μου και δεν ξέρω πώς να τον βοηθήσω. Ο μαθητής είναι 13 χρονών (Β Γυμνασίου) και φέτος ξεκινήσαμε μαζί ατομικά μαθήματα αγγλικών με σκοπό την κάλυψη κενών. Από ό,τι μου έχουν πει οι γονείς, το παιδί δεν έχει κάποια διάγνωση για ΜΔ αλλά έχουν διαπιστωθεί δυσκολίες μνήμης ιδιαίτερα στην απομνημόνευση λεξιλογίου. Στο ατομικό μας μάθημα παρατήρησα ότι δυσκολεύεται να καταλάβει τον γρήγορο προφορικό λόγο. Όταν μιλάω με «κανονική» ταχύτητα (δηλαδή σχετικά γρήγορα) δυσκολεύεται να με παρακολουθήσει. Διαπίστωσα επίσης ότι δεν γνωρίζει ή δεν είναι σίγουρος για την ονομασία και τη χρήση απλών πραγμάτων πχ τι είναι το κομοδίνο, το χαρτζιλίκι, το πουκάμισο, το κουστούμι, το σακάκι, η ηλεκτρική κουζίνα, η σοφίτα, το υπόγειο. Εννοώ ότι δεν γνωρίζει στα ελληνικά τι είναι αυτά τα αντικείμενα. Αν του δείξω ένα πουκάμισο ή ένα σακάκι και τον ρωτήσω να μου πει τι είναι, δεν ξέρει. Τόσο στα αγγλικά όσο και στα ελληνικά δεν βλέπω κάποια δυσκολία στην ανάγνωση ή στη γραφή. Ειδικά στα αγγλικά διαβάζει γρήγορα, ακόμα και λέξεις των οποίων δεν γνωρίζει τη σημασία, και γράφει σωστά και ορθογραφημένα. Προσπαθώ να καταλάβω πού μπορεί να οφείλεται αυτό που παρατηρώ και τρόπους για να τον βοηθήσω. Μπορείτε να μου δώσετε κάποιες κατευθύνσεις; Σας ευχαριστώ πολύ.

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. Περιγράφετε ένα παιδί που αντιμετωπίζει δυσκολίες στη σημασιολογική μνήμη κύρια στο τομέα κατανόησης ή ανάκλησης λέξεων. Αυτό συμβαίνει στα παιδιά είτε που έχουν κάποιες δυσκολίες στη μνημονική κωδικοποίηση-αποκωδικοποίηση (ειδικές μαθησιακές δυσκολίες που αξιολογούνται από Ειδική Παιδαγωγό), είτε έχουν γλωσσικές δυσκολίες (όπως πχ Ειδική Γλωσσική Διαταραχή που αξιολογούνται από Λογοθεραπευτή), είτε στη νοητική επίδοση (όπου και αξιολογείται από Κλινική Παιδοψυχολόγο με την εφαρμογή του τεστ WISC-5). Θα σας συστήναμε αρχικά να ζητούσατε τη γνώμη Λογοθεραπευτή για να διερευνηθεί το ενεργητικό και παθητικό λεξιλόγιο του μαθητή και να σας έδινε οδηγίες αλλά και προτάσεις για πιθανές άλλες αξιολογήσεις για να ολοκληρωθεί η κλινική συλλογιστική του. Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, Αλεξάνδρου Στράτος, Δ/ντής Προσέγγισης σε συνεργασία με το Τμήμα Λογοθεραπείας του Κέντρου μας

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: Γεια σας, είμαι μητέρα 3 παιδιών, εργάζομαι σχεδόν όλη μέρα διότι έχω κατάστημα. Αντιμετωπίζω ένα θέμα από πέρυσι όταν το μικρότερο παιδί μου εμφάνισε κάποια διαφορετική συμπεριφορά. Απευθύνθηκα σε 2 παιδοψυχίατρους (η μια εκ των οποίων ήταν στο ΙΚΑ) και 2 λογοθεραπευτές. Η παιδοψυχίατρος του ΙΚΑ μου μίλησε για μια εναντιωματική διαταραχή  ενώ οι υπόλοιποι μου είπαν ότι το παιδί είναι μια χαρά, δεν παρουσιάζει κάτι που να χρειάζεται κάποια αγωγή απλά πέρασε κάποιο σοκ, ίσως μια απώλεια κάποια αλλαγή τελοσπάντων στη ζωή του, με καθοδήγησαν ώστε να διορθώνω τη συμπεριφορά του, να του βάζω στόχους και διάφορα άλλα. Όλα κύλησαν νορμάλ μέχρι τη στιγμή που φέτος πάει Προνήπιο, ξανάλλαξε σχολείο και μου κάνουν κάθε μέρα παράπονο οι νηπιαγωγοί για κάτι, Προχθές δάγκωσε ένα παιδάκι γιατί ήθελε να παίξει στο σπιτάκι μαζί του και ο γιος μου δεν ήθελε. Εχθές είπε η κυρία να σταματήσει το παιχνίδι και δεν του άρεσε και άρχισε να εκτοξεύει τα παιχνίδια στον αέρα. Σήμερα που κουβέντιαζαν ρώτησε η κυρία: Τι παιχνίδι σας αρέσει να παίζετε με τη μαμά σας? και ο δικός μου απάντησε πως θέλει να είναι στην κοιλιά της μαμάς και να κάνει το μωρό. Και αυτό η δασκάλα μου το ανέφερε σαν κάτι που την προβλημάτισε. Γενικά η δασκάλα μου αναφέρει ότι της δείχνει ότι είναι άτομο που θέλει να είναι το επίκεντρο σε όλα και ουσιαστικά να γίνεται το δικό του. Πιστεύετε πως υπάρχει κάτι που θα έπρεπε να προσέξω?

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. Αναφέρεστε σε ένα παιδί που έχει σημαντικά εγωκεντρική σκέψη και κάποιες συναισθηματικές δυσκολίες, κύρια δυσκολία να ανεχτεί τη ματαίωση. Αυτό επηρεάζει σημαντικά την κοινωνική του συμπεριφορά. Σίγουρα υπάρχει κάτι που δυσκολεύει το παιδί σας και που περισσότερο θυμίζει πιθανά τη διάγνωση που σας έδωσε η 1η Παιδοψυχίατρος του Ιατροπαιδαγωγικού Κέντρου του ΙΚΑ. Θα σας προτείναμε μία επαναξιολόγηση από Παιδοψυχίατρο, αφού η ηλικία του παιδιού πια (στην Προνηπιακή ομάδα) δίνει πολύ πιο ξεκάθαρες εικόνες για το παιδί και είναι πιο εμφανές εάν θα χρειαζόταν μία παρέμβαση στο παιδί ή όχι. Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, Αλεξάνδρου Στράτος, Δ/ντής Προσέγγισης σε συνεργασία με το Τμήμα Ψυχολογικής Υποστηρίξεως του Κέντρου μας

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: Καλησπέρα σας! Η κόρη μου, 8 χρόνων, ξύρισε τα φρύδια της και όλο της το σώμα. Έκλαιγε και μου έλεγε ότι έκανε μεγάλη βλακεία και δεν θέλει να πάει σχολείο γιατί φοβάται ότι θα την κοροϊδεύουν, και που είναι αναπόφευκτο αφού ειδικά στο πρόσωπο δεν γίνεται να μην το δεις. Δεν ξέρω πως να το χειριστώ και θα σας είμαι ευγνώμων αν μου απαντήσετε. Ευχαριστώ εκ των προτέρων! Με εκτίμηση,

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. Τα παιδιά σε αυτή την ηλικία πειραματίζονται ή μιμούνται διάφορες συμπεριφορές!!Είναι θετικό που το μετάνιωσε. Είναι για εσάς μια ευκαιρία ώστε να της δώσετε την ευκαιρία να καταλάβει ότι όλοι κάνουμε λάθη, Ότι για τα λάθη μας υπάρχει πάντα μία λύση κι ότι είναι σωστό και δείχνει δύναμη να τα αντιμετωπίζουμε. Επίσης είναι ευκαιρία να σκεφτείτε αν πίσω από αυτή τη συμπεριφορά ήθελε να σας μεταφέρει κάποιο μήνυμα ή αν γενικότερα η κόρη σας δρα παρορμητικά, κι αν αυτό ισχύει να δείτε πως θα υιοθετήσετε μια πιο ανοικτή στην επικοινωνία στάση με το παιδί. Καλό είναι να αφήσετε λοιπόν στην άκρη το συγκεκριμένο περιστατικό και να εστιάσετε και στο πως αντιδρά το παιδί στα λάθη. Επιπλέον βοηθήστε την γενικότερα  να κτίσει μια καλή εικόνα σώματος αλλά και να σας πει πως νιώθει για την εξωτερική της εμφάνιση. Δώστε λοιπόν χρόνο και σταδιακά δείτε πως θα μπορούσατε στο επόμενο διάστημα να επικοινωνήσετε με ψυχραιμία και διακριτικότητα όλα τα παραπάνω. Είμαστε στη διάθεσή σας για όποια διευκρίνιση! Με τιμή, Βουρλιόγκα Βασιλική, Τμήμα Ψυχολογικής Υποστηρίξεως του Κέντρου μας

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: Καλησπέρα σας και συγχαρητήρια για το όμορφο έργο σας! Είμαι συνοδός παράλληλης στήριξης σε ένα γλυκύτατο αγοράκι 6 ετών, που παρακολουθεί την τάξη του νηπίου και έχει διαγνωσθεί με διάχυτη αναπτυξιακή διαταραχή-μη προσδιοριζόμενη αλλιώς. Από τα 3 έτη κάνει λογοθεραπεία και Εργοθεραπεία, έχει αλλάξει βέβαια απ’ ότι γνωρίζω 2 φορές κέντρο θεραπειών. Δυσκολεύομαι πολύ όμως να βοηθήσω το παιδάκι γιατί δεν έχω καμία ενημέρωση και καθοδήγηση, και από το προηγούμενο κέντρο και από το τωρινό. Και επιπλέον και από τη διευθύντρια του νηπιαγωγείου (ιδιωτικό πρότυπο νηπιαγωγείο), η οποία δεν αναγνωρίζει το ρόλο μου εκεί ούτε και την προσπάθεια που κάνω, θεωρεί ότι με την αλληλεπίδραση μου με το παιδάκι, ενοχλούμε την τάξη. Πως θα με συμβουλεύατε να χειριστώ τα παραπάνω; Επίσης το αγοράκι δυσκολεύεται πολύ να συγκεντρωθεί και να ολοκληρώσει μια δραστηριότητα, έχουμε επιτύχει μια καλή βλεμματική επαφή και δεν ξέρω πως να εστιάσω την προσοχή του με τέτοιο τρόπο που να μην «ενοχλούμε» την υπόλοιπη τάξη. Το μόνο που μου είχαν πει από το προηγούμενο κέντρο σε μια και μοναδική τηλεφωνική επικοινωνία, είναι να αποσυρόμαστε σε γωνιές, το θέμα είναι ότι δεν είναι επιθετικός ούτε αντιδραστικός και επίσης όταν βλέπω ότι χάνει την προσοχή του όταν κάνουμε μια δραστηριότητα, μου πρότειναν να του μιλάω με λίγα λόγια και αυξημένη ένταση φωνής (π.χ. δώσε μου το καφέ (χρώμα)) διότι έχουν δει από το κέντρο ότι υπάρχει έντονος θόρυβος στην τάξη από τα άλλα παιδάκια και του αποσπάται η προσοχή και δε ξέρω και αυτό κατά πόσο πρέπει να το ακολουθήσω…προσπαθώ να βοηθήσω το παιδάκι όσο μπορώ, με τα όποια εμπόδια.

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. Θέτετε 2 βασικά ζητήματα που θα πρέπει να απαντηθούν με διαφορετικό τρόπο η καθεμία.

Η πρώτη αφορά τη δεοντολογική εφαρμογή. Η συνοδός παράλληλης στήριξης είναι μέλος της Διεπιστημονικής Ομάδας που παρακολουθεί το παιδί και εφαρμόζει θεραπευτικά προγράμματα. Εδώ λοιπόν τίθενται 2 καίρια ζητήματα : 1ον: Οι θεραπευτές του Κέντρου που εφαρμόζει θεραπευτικά προγράμματα, οφείλει να προσανατολιστεί σε επίσκεψη θεραπευτή στον εκπαιδευτικό χώρο με σκοπό τόσο τη διερεύνηση των συμπεριφορών του παιδιού σε αυτό, όσο και την επιβοήθηση είτε της Νηπιαγωγού, είτε της Συνοδού Παράλληλης Στήριξης (ΣΠΣ), είτε και των 2, για πρακτικές λύσεις που θα βοηθούσαν την προσαρμογή του παιδιού στα προγράμματα στο Σχολικό περιβάλλον. Δυστυχώς από αυτή την άποψη είστε ακάλυπτη και αυτό στην προκείμενη περίπτωση  δείχνει να επιβαρύνει τη θεραπευτική σας εφαρμογή αλλά ταυτόχρονα και το ρόλο σας. Ταυτόχρονα, η διευθύντρια δείχνει δυστυχώς να μην επιθυμεί την παρουσία σας -ούτε τη δική σας αλλά ούτε και του παιδιού- στον εκπαιδευτικό χώρο (σοβαρότατο ζήτημα επίσης). Η πρόσληψή σας έχει γίνει από την οικογένεια του παιδιού και πιστεύουμε ότι θα ήταν καλό με ήπιο τρόπο να μεταφέρετε τις ανωτέρω ανησυχίες σας ώστε να επιληφθούν για κάποια λύση.

Το δεύτερο ζήτημα σχετίζεται με τη θεραπευτική σας εφαρμογή. Η αλήθεια είναι ότι τα παιδιά με ΔΑΦ δυσκολεύονται πολύ να αποστείλουν ή και να διατηρήσουν την προσοχή τους λόγω των διαγνωστικών τους δυσκολιών (δυσκολίες στην κοινωνική –απουσία θεωρίας του νου και επικοινωνιακών δεξιοτήτων-, συναισθηματική –άγχος-  και αισθητηριακή –συχνή υπεραντίδραση- ρύθμιση). Σε αυτή την περίπτωση, σαφώς και προσπαθούμε να διαμορφώσουμε προσαρμοσμένα στις ανάγκες του παιδιού περιβάλλοντα αρχικά «αποστειρωμένα» από πολλά κοινωνικά και αισθητηριακά ερεθίσματα που ερεθίσουν το στρες του παιδιού (πχ πιο ήσυχα περιβάλλοντα) με ταυτόχρονη απλοποίηση των λέξεων που χρησιμοποιούμε. Ταυτόχρονα προσανατολιζόμαστε αρχικά στα κίνητρα και ενδιαφέροντα του παιδιού και τα εκμεταλλευόμαστε. Δυστυχώς αυτά που σας αναφέρουμε είναι «βασικές αρχές» και όχι εξειδικευμένες για το συγκεκριμένο παιδί (θα θέλαμε να μην αναφέρετε τη λέξη «παιδάκι» γιατί δηλώνει μία αγάπη και τρυφερότητα μεν αλλά όχι έγκριτη θεραπευτική προσέγγιση). Υπεύθυνη για το προσανατολισμένο στις ανάγκες του παιδιού πρόγραμμα, είναι το Κέντρο θεραπευτικής παρέμβασης που επιβοηθά το παιδί, σε συνεννόηση φυσικά μαζί σας που γνωρίζετε καλύτερα τις συμπεριφορές του στο Σχολικό –πολυαισθητηριακό και διαφορετικών απαιτήσεων- περιβάλλον. Συνεχίστε το έργο σας, αλλά ζητείστε ειλικρινή βοήθεια από τη Δ/νική Ομάδα (της οποίας δεν θέλουμε να μην ξεχνάτε ότι είστε ισότιμο μέλος).

Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, Αλεξάνδρου Στράτος, Δ/ντής Προσέγγισης σε συνεργασία με το Τμήμα Ψυχολογικής Υποστηρίξεως του Κέντρου μας

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: Καλησπέρα σας κ.Στράτο. Συγχαρητήρια για την δυνατότητα που μας δίνετε να μπορούμε να εκφράζουμε τις όποιες ερωτήσεις που έχουμε για τα παιδιά μας σε εσάς και την ομάδα σας. Είχα την τύχη να σας γνωρίσω και προσωπικά σε ένα συνέδριο που δώσατε στην Λάρισα για τον αυτισμό και εξεπλάγην από τις τόσες γνώσεις που έχετε για το συγκεκριμένο θέμα. Έχω ένα παιδί με διάγνωση αυτισμού που τώρα είναι περίπου 6 ετών….πάει νηπιαγωγείο σε δημόσιο σχολείο με τμήμα ένταξης. Κάνει έργο-λόγο από περίπου 20 μηνών…το θέμα μου είναι ότι δεν μπορώ με τίποτα να τον οριοθετήσω με αποτέλεσμα κάθε έξοδος μαζί του να είναι ένας μικρός Γολγοθάς για εμένα….στον πατέρα του αντίθετα δεν είναι τόσο ανυπάκουος, έχει αναπτύξει τον τρόπο και τον οριοθετεί ως ένα σημείο. Ήθελα επίσης να σας ρωτήσω: πως μπορεί ένας γονιός να καταλάβει ότι με τον Εργοθεραπευτή του παιδιού  του γίνεται δουλειά τελικά? Ήλπιζα ότι μετά από τόσο καιρό εργοθεραπείας κάποια πράγματα θα έπρεπε να έχουν μειωθεί αν όχι εξαλειφθεί. Υπάρχει κάποιος τρόπος να μπορούμε σαν γονείς να αντιληφθούμε κάτι τέτοιο? σας διαβεβαιώνω ότι πολλοί γονείς έχουμε την ίδια απορία. Μένουμε επαρχία και δυστυχώς δεν έχουμε επιλογές στο κομμάτι αυτό. Θα ήταν πολύ ενδιαφέρον να μου γράφατε την  άποψη σας. Σας ευχαριστώ.

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Σας ευχαριστώ μέσα από την καρδιά μου για τα όμορφά σας λόγια. Όσον αφορά το πρώτο σας ερώτημα, τα παιδιά με αυτισμό έχουν τον δικό τους –πολύ μοναδικό και μη αυτονόητο- τρόπο σκέψης και αντίληψης των κοινωνικών καταστάσεων. Η δυσκολία τους οπότε δεν είναι η «οριοθέτησή τους» αλλά η «δόμησή» τους και η αντίληψή τους όσον αφορά τις περιβαλλοντικές καταστάσεις. Οφείλουμε να κατανοήσουμε τον τρόπο που σκέφτονται και που αντιλαμβάνονται την πραγματικότητα (κοινωνική πραγματολογία και αισθητηριακή συνοχή). Από την άλλη, λόγω της πολύ συγκεκριμένης σκέψης τους (concrete thinking) και των δυσκολιών στην θεωρία του νου αλλά και προοπτικής σκέψης δυσκολεύονται πάρα πολύ να γενικεύσουν τις συμπεριφορές τους. Αυτούς τους μηχανισμούς σκέψης και αντίληψης είναι καλό να σας τους αναλύσουν οι θεραπευτές του παιδιού σας σε συνεργασία με πιθανή συμβουλευτική ή/και ψυχοεκπαίδευση που θα σας παραχθεί. Και εδώ έρχεται και η απάντηση στο δεύτερο ερώτημά σας. Την βελτίωση στις συμπεριφορές του παιδιού και στους μηχανισμούς αντίληψής του θα σας την αναλύσουν και πάλι οι θεραπευτές του παιδιού σας. Αφού σας αναλυθούν από τη Διεπιστημονική ομάδα οι πυρηνικές δυσκολίες του παιδιού στους μηχανισμούς σκέψης, κοινωνικής κατανόησης και αισθητηριακής αντίληψης, θα τεθούν οι στόχοι. Με βάση αυτούς ΚΑΙ ΜΟΝΟΝ τους στόχους, θα δείτε τι αποτελέσματα έχετε, τους ρυθμούς και ταχύτητα βελτίωσης (άλλα παιδιά έχουν γρήγορους ρυθμούς βελτίωσης και άλλα –δυστυχώς- αργούς έως πολύ αργούς) και την προσαρμοστικότητα και δυνατότητα γενίκευσης. Θα σας ζητούσα να εμπιστευτείτε τους θεραπευτές και ταυτόχρονα να ζητήστε χρόνο να συζητήσετε μαζί τους όσα σας ανέφερα. Στη χώρα μας, έχω διαπιστώσει ότι οι εξειδικευμένοι στον αυτισμό θεραπευτές έχουν πραγματικά εξαιρετικό δυναμικό! Συζητείστε, ζητείστε, συμβουλευτείτε και μάθετε τους ρυθμούς ανάπτυξης του παιδιού σας και τις πυρηνικές του δυσκολίες που πιθανά καθυστερούν τη βελτίωσή του σε κάποιους τομείς. Βρίσκομαι στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, Αλεξάνδρου Στράτος, Δ/ντής Προσέγγισης

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: Η κόρη μου είναι 16 στα 17 και έχει το κακό συνήθειο να ακούει τα προβλήματα των άλλων αλλά αντί να δώσει συμβουλή λέει για το δικό της πρόβλημα. Έτσι οι φίλες της την έχουν απομακρύνει και σωστά γιατί της το έχουν πει άπειρες φορές και αυτή δεν το διορθώνει. Πώς μπορεί να το αλλάξει αυτό; ή εγώ πως μπορώ να την βοηθήσω;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. Οι κώδικες επικοινωνίας μεταξύ εφήβων είναι συχνά ιδιαίτεροι και ακόμα πιο συχνά ακατανόητοι σε εμάς τους ενήλικες!!Είναι σημαντικό να σκεφτείτε για πιο λόγο η κόρη σας δυσκολεύεται να διαχειριστεί την επικοινωνία με τις φίλες της ως προς τις έξης κατευθύνσεις 1) Αυτή την συμπεριφορά την εκδηλώνει μόνο απέναντι στις φίλες της; 2) Μήπως δεν καλύπτει την ανάγκη της για επίλυση των δικών της προβλημάτων ; 3) Στο σπίτι σας υπάρχει αυτό που λέμε ενεργητική ακρόαση μεταξύ των μελών της οικογένειας σας; 4)Μήπως προσπαθεί μιλώντας για τα δικά της προβλήματα να έχει την προσοχή επάνω της και τέλος 5) Μήπως  μιλώντας για τα δικά της θέλει  να δείξει ότι έχει ενσυναίσθηση και κατανοεί τα προβλήματα των άλλων και μιλώντας για τα δικά της προβλήματα προσπαθεί να τους δείξει ότι όλοι έχουν προβλήματα; Είναι επίσης σημαντικό να σκεφτείτε αν αυτός είναι ο πραγματικός λόγος που οι φίλες της την έχουν απομακρύνει γιατί όπως αναφέραμε οι κώδικες των εφήβων είναι ιδιαίτεροι!!!Θα προτείναμε λοιπόν ψύχραιμα να πάρετε αποστάσεις και να ψάξετε την αιτία αυτής της συμπεριφοράς και να συζητήσετε μαζί της με κατανόηση κι όχι επικριτικά. Για κάποιο λόγο συμβαίνει κι αν δεν το κατανοήσετε εσείς αλλά κυρίως εκείνη δεν θα μπορέσει να το διαχειριστεί. Να θυμάστε ότι μόνο με κατανόηση κι όχι κριτική θα μπορέσει να επιλύσει ότι την απασχολεί και θα σας βάλει κι εσάς στο πρόβλημά της. Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, Βουρλιόγκα Βασιλική, Τμήμα Ψυχολογικής Υποστηρίξεως του Κέντρου μας

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: Καλησπέρα σας, ψάχνοντας στον ιστό για τη πλευρίωση βγήκε ο ισότοπος σας. Διαβάζω ακατάπαυστα τα άρθρα σας και θα εκτιμούσα μια καθοδήγηση. Ο γιος μου 7  ετών 2α δημοτικού, αξιολογήθηκε από την ειδική παιδαγωγό του σχολείου γιατί είχε ενδείξεις διάσπασης προσοχής. Στα τεστ πήγε εξαιρετικά σε κάποια και σε αλλά είχε μετρία απόδοση σε ότι αφορούσε τα ακουστικά. Έγινε λοιπόν αξιολόγηση και για τη πλευρίωση και ενώ ως τώρα ξέραμε ότι είναι αριστερόχειρας, γράφει με το αριστερό, προτίμηση την οποία έδειξε αρκετά νωρίς, στα τεστ με το δεξί πήγε εξίσου καλά… Μας είπε η Ε.Π ότι έδειξε εξίσου ικανότητες και με το δεξί και ότι κάτι συμβαίνει με τη πλευρίωση, δεν είναι σαφής και ξεκάθαρη καθώς σε ασκήσεις γραφικής επιδεξιότητας κατόρθωσε να τις εκτελέσει εξίσου καλά με το δεξί. Δεν είχε τεθεί ποτέ μέχρι πρότινος θέμα πλεύρισης καθώς το παιδί σε ηλικία 6 ετών έκανε και Εργοθεραπεία και Λογοθεραπεία και είχαν κάνει αξιολόγηση και ουδέποτε ανέφεραν κάτι οι ειδικοί. Το παιδί παρουσιάζει μαθησιακές δυσκολίες συνάμα με τις ενδείξεις διάσπασης και αναρωτιέμαι αν είναι θέμα της μη επικρατούσας πλεύρισης ή προϋπήρχε και δε το είχε δει κανένας.. Είναι αργά για παρέμβαση τώρα στα 7?? Η καθυστέρηση αυτή στη πλευρίωση έχει εγκαταστήσει τις μαθησιακές του δυσκολίες?? Όλα αυτά μαζί αποτελούν μέρη ενός προβλήματος? (της διάσπασης). Ευχαριστώ εκ των πρότερων για την καθοδήγηση που να απευθυνθώ και πως να προχωρήσουμε από δω και στο εξής.. Γιατί αν και έχουμε επισκεφτεί αρκετούς συναδέλφους σας μάλλον δεν έχουμε πέσει ακόμα στο κατάλληλο… Να σημειώσω ότι μετά το νηπιαγωγείο πηρέ χαρτί από το ιατροπαιδαγωγικό για τις συνεδρίες λόγο και έργο τα οποία περιορίζονταν σε κάποια θέματα στην άρθρωση του λόγου και την αδρή κινητικότητα. Ουδέποτε μας είπαν ή είδαν διάσπαση θέματα με τη πλευρίωση ή κάτι άλλο… Σας ευχαριστώ

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. Αρχικά θα θέλαμε να διορθώσετε τη λέξη «πλευρίωση» (που είναι μία εγκεφαλική διαδικασία και διερευνάται μόνο με MRI ή με fMRI) με τη λέξη «πλευρική προτίμηση άκρων». Η μη ξεκάθαρη πλευρική προτίμηση πολύ συχνά οφείλεται σε μία νευρολογική ανωριμότητα η οποία επίσης με τη σειρά της πάρα πολύ συχνά θα προκαλέσει δυσκολίες στη μάθηση και συγχυτικές καταστάσεις όπως για παράδειγμα διάσπαση προσοχής ή σημαντική αστάθεια στην επίδοση. Η διάγνωση περί δυσκολιών στην αδρή κινητικότητα, στην ουσία παραπέμπει σε μία διαταραχή του αμφίπλευρου συγχρονισμού που συχνά συναντάται σε παιδιά με διαταραχές πλευρικής προτίμησης. Όσον αφορά την ηλικία του παιδιού, η αλήθεια είναι ότι είναι σχετικά μεγάλο το παιδί, αλλά φυσικά η Εργοθεραπευτική και Ειδική Παιδαγωγική παρέμβαση μπορεί ακόμα να βοηθήσει πολύ και καίρια το παιδί σας. Θα σας συστήναμε όμως να επισπεύσετε τις κινήσεις σας, γιατί η φετινή χρονιά θα είναι πολύ κρίσιμη. Επιπρόσθετα, μην ξεχνάτε ότι η Γ΄ Δημοτικού είναι μία πολύ κρίσιμη για το μαθησιακό δυναμικό ενός παιδιού χρονιά, όπως επίσης ότι στην ηλικία των 8 ετών το παιδί παγιώνει πολλές από τις δυνατότητες –αλλά και τις αδυναμίες του- και έτσι η βελτίωση που αναμένουμε είναι μικρότερη. Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, Αλεξάνδρου Στράτος, Δ/ντής Προσέγγισης

 

Μπορείτε να διαβάσετε και το εξής άρθρο :

http://www.proseggisi.gr/%cf%84%ce%bf-%cf%80%cf%81%ce%bf%cf%84%ce%b9%ce%bc%ce%bf%ce%bc%ce%b5%ce%bd%ce%bf-%cf%87%ce%b5%cf%81%ce%b9-%cf%84%ce%bf%cf%85-%cf%80%ce%b1%ce%b9%ce%b4%ce%b9%ce%bf%cf%85-%ce%ba%ce%b1%ce%b9-%ce%b7-%ce%b5/

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: Χαίρετε! Θα ήθελα την γνώμη σας στο εξής θέμα που έχει ο γιος μου που είναι 4,5 χρόνων. Κατάφερε να βγάλει την πάνα  3,5 χρονών ενώ προσπαθούσαμε από τα 2,5. Ακόμα και τώρα όμως έχει μικροατυχήματα με τα κακά. Λερώνει λίγο το βρακάκι και μετά πάει λεκάνη και μάλιστα με δική μας προτροπή. Γενικά δυσανασχετεί με την ιδέα να πάει τουαλέτα και πολλές φορές όταν φτάνει στη λεκάνη μου λέει ότι «μπήκαν πάλι μέσα». Αν 1-2 μέρες δεν αφοδεύσει παθαίνει υπερχείλιση και βγάζει μόνο καφέ ζουμί όποτε δίνω πολλούς χυμούς ή ακόμα και dulcosoft. Τι να κάνω για να φύγει η φοβία; Υπάρχει περίπτωση να είναι το πρόβλημα ανατομικό; Με εκτίμηση

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. Στην ερώτησή σας «εάν υπάρχει περίπτωση να είναι το πρόβλημα ανατομικό», η απάντηση είναι ότι σαφώς μπορεί να υπάρχει ένα πρόβλημα στη φυσιολογία ή και την οργανική λειτουργία του παιδιού (όπως πχ αδύναμοι σφιγκτήρες ή δυσκολίες στην πέψη και τις εντερικές λάχνες), κάτι που θα πρέπει αρχικά να συζητήσετε με τον Παιδίατρο του παιδιού σας και εάν κρίνει σκόπιμο να απευθυνθείτε σε αντίστοιχη υπηρεσία σε Νοσοκομείο Παίδων. Από την άλλη, πολλά παιδιά αποκτούν φοβία με την εγκόπριση τους (την «σκληρή» απέκκριση που είναι και δύσοσμη αλλά και πολύ ποιο οπτικά διεγερτική για τα παιδιά). Αυτή η φοβία καταλαβαίνετε ότι εντάσσεται σε γενικότερες δυσκολίες διαχείρισης του άγχους εκ μέρους του παιδιού σε αυτή τη συνθήκη ή σε κάποια άλλη (πχ στη συμμετοχικότητά του στο Σχολικό περιβάλλον). Εάν συμβαίνει αυτό, χρειάζεται ψύχραιμη αντιμετώπιση από την πλευρά σας στην περίπτωση «ατυχημάτων» του παιδιού, αλλά ταυτόχρονα χρειάζεται να επισκεφτείτε Ψυχολόγο Συμβουλευτικής για να πάρει ένα αναλυτικότερο ιστορικό και να σας εξηγήσει την κλινική συλλογιστική του για τη συγκεκριμένη δυσκολία του παιδιού (μας λείπουν στοιχεία όπως το πώς είναι η κοινωνικοποίηση του με άλλα παιδιά, πώς είναι γενικά η κατάσταση του στρες του, εάν υπάρχουν συγκεκριμένες συνθήκες που αυτό συμβαίνει κλπ).  Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, Αλεξάνδρου Στράτος, Δ/ντής Προσέγγισης σε συνεργασία με το Τμήμα Ψυχολογικής Υποστηρίξεως του Κέντρου μας

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: Καλημέρα σας, Έχω ένα κορίτσι 19 μηνών το οποίο αναπτύσσεται φυσιολογικά σε όλα τα επίπεδα.. επικοινωνεί πλήρες με λέξεις κι με νοήματα, περπατάει από πολύ μικρή (10 μηνών) κι σε όλα είναι μπροστά.. αλλά φαίνεται πως φοβάται πολύ τους ξένους κι τα άγνωστα παιδιά δεν τα πλησιάζει.. Με τα μωράκια της ηλικίας της δεν θέλει να παίξει κι προτιμά τα παιδιά στην ηλικία της μεγάλης κόρης μου. Επίσης όταν κάποιο άτομο εκτός οικογένειας την πλησιάζει, κλαίει, θέλει να μην της μιλήσουν κι να είναι αυτή που κάνει το πρώτο βήμα. Επίσης από μακριά χαιρετά κι είναι χαρούμενη με όλους, δεν θέλει να την ακουμπάνε κι να πάνε πολύ κοντά της. Δηλαδή θέλει τρόπο να την πλησιάσει κανείς.  Γενικά είναι πολύ δεμένη μαζί μου, δεν πάει πουθενά χωρίς εμένα. Κι τα παιχνίδια των άλλων παιδιών δεν πάει να τα πάρει, δεν ορμά, πάει κι τα κοιτάζει κι με τραβάει το χέρι για να τα πάρω εγώ για αυτήν. Είναι κάτι σαν φόβο σαν ντροπή.. κι αυτό από τότε που έκλεισε τον πρώτο  χρόνο. Που κι που βελτιώνετε αλλά κάποια φορά πάλι τα ίδια κάνει.. με τις μέρες είναι. Με συγχωρείτε για το μεγάλο αυτό το μήνυμα αλλά θα ήθελα να μου δώσετε μια γνώμη εάν αυτή η συμπεριφορά είναι φυσιολογική. Βλέπω αλλά παιδιά που δεν έχουν καθόλου φόβο προς τους ξένους, κι η μεγάλη μου κόρη το πέρασε αυτό πιο νωρίς ηλικιακά κι πιο σύντομα. Επίσης θα ήθελα να με συμβουλεύεται τι μπορώ να κάνω για να το ξεπεράσει πιο σύντομα όλο αυτό. Επαφές με παιδιά έχουμε συνέχεια, κι με κόσμο..  Με εκτίμηση

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. Αναφέρεστε σε συμπεριφορές της κόρης σας που μπορεί να οφείλονται σε τρεις πιθανότητες: (1). Κοινωνική συστολή και ντροπαλότητα που την οδηγούν σε μία δυσκολία να εμπλακεί ενεργά στους κοινωνικούς κώδικες που διέπουν τα συνομήλικά της παιδιά, (2). Εγκατάσταση μία φοβίας που πιθανά να έχει προέλθει από δικό σας αυξημένο άγχος το παιδί πχ να είναι κοινωνικό και να εναρμονίζεται με τα άλλα παιδιά ή από την άλλη μία αυξημένη ανησυχία σας για την ακεραιότητά της (συχνά χωρίς να το θέλουμε, με μία πιο απότομη αντίδρασή μας ή παραίνεσή μας φοβίζουμε το παιδί μας) ή (3). Μία δυσκολία στην αισθητηριακή της επεξεργασία όσον αφορά την απτική της ενημερότητα (επειδή δεν θέλει να την ακουμπούν άλλα παιδιά) ή την κινητική (πιθανός φόβος ότι τα άλλα παιδιά θα πέσουν επάνω της) ή οπτική ή ακουστική. Θα ήταν καλό να το συζητήσετε με τον/την Παιδίατρο της κόρης σας και αν δείτε ότι επιμένουν οι δυσκολίες, να γινόταν μία συζήτηση με έναν Παιδίατρο Αναπτυξιολόγο ή Εργοθεραπευτή αρχικά. Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, Αλεξάνδρου Στράτος, Δ/ντής Προσέγγισης σε συνεργασία με το Τμήμα Ψυχολογικής Υποστηρίξεως του Κέντρου μας

 

ΕΡΩΤΗΣΗ 2: Σας ευχαριστώ πολύ για την λεπτομερείς εξήγηση σας. Η αλήθεια είναι πως με το που μπαίνει στην παιδική χαρά την μιλάω ασταμάτητα για τα άλλα παιδιά, να τα παίξει. Δηλαδή μπορεί να ισχύει η δεύτερη αιτία που σημειώθηκε. Από την άλλη κι ντροπαλότητα μπορεί να υπάρξει γιατί  δεν ορμάει στα παιχνίδια τους αν δεν της τα προσφέρουν.. κι τα αφήνει με ευκολία αν της τα πάρουν πίσω. Ή ακόμα για να πάρει κάποιο παιχνίδι θα με τραβήξει από το χέρι για να το πάρω εγώ για να της το δώσω. Θα ήθελα μια συμβουλή πως να γίνει πιο ανεξάρτητη διότι είναι πολύ δεμένη μαζί μου. Θα ήθελα επίσης να προσθέσω πως κι με τους μεγάλους φοβάται όταν την πλησιάζουν στην αρχή, κι κρύβεται στην αγκαλιά μου αλλά μετά από λίγη ώρα ανοίγεται στο παιχνίδι κι επικοινωνία μαζί τους. Με εκτίμηση, Μαρία

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Η ερώτηση που είναι καλό να επικεντρωθείτε, είναι πώς αντιδράει η κόρη σας όταν τελικά δεν πάρετε εσείς αντί εκείνης τα παιχνίδια που θέλει αλλά της ζητήσετε απλοϊκά και αυτονόητα να τα πάρει εκείνη εάν τα θέλει (αν δεν γίνετε «το χέρι της»). Γενικά θέλουμε να ξέρετε ότι το παιδί για να «αποκολληθεί» από τη μητέρα, θα πρέπει να μπορεί να αντιμετωπίζει τη μικρή ματαίωση του «περιμένω» και τη μεγαλύτερη του «όχι εγώ – εσύ». Όλο αυτό χρειάζεται να γίνει με μεγάλη ψυχραιμία και ταυτόχρονα με αίσια προτροπή εκ μέρους της μητέρας (πολλές φορές τα παιδιά προσκολλώνται στη μητέρα γιατί η μητέρα δείχνει άγχος και έλλειψη εμπιστοσύνης ή ψυχραιμίας). Είναι ακόμα μικρή και έχει πολλά περιθώρια, απλά σας τα αναφέρουμε γιατί πολύ συχνά με τις πιθανά (καλοπροαίρετα) αδέξιες κινήσεις μας οδηγούμε τα παιδιά στο να βιώνουν την παιδική κυριαρχία και στην πορεία να υπάρχει δυσκολία στην κοινωνικοποίησή τους λόγω του μεγάλου εγωκεντρισμού που φέρνει αυτή η κυρίαρχη κατάσταση. Σας συστήνουμε ως γονέα να διαβάζατε το βιβλίο «Εκπαιδεύοντας τα παιδιά» του Παιδιάτρου Aldo Naouri (Εκδ. Κέλευθρος).

 

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: Καλησπέρα σας, Έχω ένα νήπιο (21 μηνών) το οποίο έχει περιορισμένο λεξιλόγιο, δεν χρησιμοποιεί παραπάνω από 15 λέξεις. Μπορεί να εκτελεί εντολές καθώς επίσης και να ακούει. Οτιδήποτε χρειάζεται το δείχνει με το δάχτυλο αλλά δεν έχει μεγάλη πρόθεση να καταβάλει προσπάθεια να το κατακτήσει. Στην οικογένεια υπάρχει και ένα μεγαλύτερο αδερφάκι 4 1/2 το οποίο μίλησε πολύ γρήγορα και έχει πολύ ανεπτυγμένο τον λόγο. Κάθε βράδυ διαβάζουμε παραμύθια καθώς και ακούμε μουσική στην διάρκεια της ημέρας αλλά και πάλι δεν υπάρχει βελτίωση στο λόγο του. Θα έπρεπε να αναζητήσουμε κάποια βοήθεια ή είναι νωρίς ακόμη?

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. Σύμφωνα με τα αναπτυξιακά ορόσημα οι 15 λέξεις στους 21 μήνες είναι λίγες. Eίναι καλό να διαβάζετε απλά παραμύθια με λίγα λόγια και να λέτε τραγουδάκια με ήχους και κινήσεις. Επίσης είναι καλό να μην «πιέζεται» το παιδί να μιλήσει από κανέναν. Αν μέχρι τα 2 δεν έχει αλλάξει η εικόνα αυτή, είναι καλό να αξιολογηθεί από Αναπτυξιακό/κη Παιδίατρο και Λογοθεραπευτή. Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, Παναγιώτης Κοκμοτός, Λογοθεραπευτής MSc Μέλος Εταιρείας  Προσέγγιση

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: Καλημέρα σας ο γιος μου είναι 5 χρόνων και ξεκίνησε νηπιαγωγείο εκεί που πήγε και προνήπια βάση της οδού που μένουμε. Το πρόβλημα μου το οποίο αντιμετώπισα και στα προνήπια αλλά και με τον μεγαλύτερο μου γιο είναι ότι το σχολείο έχει μια τεράστια αυλή με Πλατανιά και αρκετά σημεία με χώμα . Όταν πέφτουν τα φύλλα δεν καθαρίζεται σωστά ο χώρος με αποτέλεσμα να μαζεύονται κουνούπια ψιλοί και ότι άλλο ζιζάνιο κυκλοφορεί. Ό γιος μου έχει αλλεργία στα τσιμπήματα με έντονο φουσκάλιασμα και πληγές όπου τσιμπηθεί. Θέλω να αλλάξω νηπιαγωγείο για αυτόν ακριβώς το λόγο τι χρειάζεται για να το κάνω αυτό;;;; Ευχαριστώ

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. Η αλλεργία στα τσιμπήματα εμφανίζεται σε πολλά παιδιά, αλλά από ότι γράφετε, στο δικό σας παιδί είναι έντονες οι δυσκολίες. Θα σας παρακαλούσαμε να το συζητούσατε με τον/την Παιδίατρο που παρακολουθεί το παιδί σας για να πάρετε τη σύμφωνη γνώμη του/της μέσω γνωμάτευσης και να την καταθέσετε στη Δ/νση του Νηπιαγωγείου, όπου και θα σας κατευθύνει για ποια βήματα να ακολουθήσετε. Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, Αλεξάνδρου Στράτος, Δ/ντής Προσέγγισης

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: Καλησπέρα… Πριν από 6 μήνες μετακομίσαμε στο εξωτερικό μόνιμα μαζί με τον άνδρα μου και τον 3 χρόνων γιο μας… Ο μικρός δεν πάει ακόμα παιδικό σταθμό δεν υπήρχαν θέσεις… Παίζω αρκετά μαζί του πηγαίνουμε στο πάρκο τον βλέπω ότι ανάγκη να παίζει με άλλα παιδιά τα οποία παιδιά λόγο γλώσσας δεν του έδιναν σημασία μέχρι που έκανε κάτι και με ανησύχησε αρκετά ήμασταν στο σπίτι μόνη μας και έπαιζε κρυφτό με ένα παιδάκι που δεν υπήρχε και μου έλεγε μαμά το παιδάκι σσσσσ κρύβομαι του έλεγα πιο παιδάκι αγάπη μου εκείνο εκεί μου λέει κάθετε στον καναπέ… Δεν έδωσα σημασία δεν ήξερα τι να του πω και τι να κάνω… Και μου το έχει κάνει 2 φορές αυτό… Ευχαριστώ εκ τον προτέρων

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. Προφανώς αναφέρεστε στο «φανταστικό φίλο» που πολλά παιδιά «πλάθουν» στο μυαλό τους στην ηλικία μεταξύ 3 και 5 ετών. Τα παιδιά πραγματικά μπερδεύουν το πραγματικό με το φανταστικό και «βλέπουν» κάτι που δεν υπάρχει. Συμβαίνει συχνά και ΜΟΝΟΝ εάν υπάρχουν και άλλες δυσκολίες, ζητάμε εξέταση από Παιδοψυχίατρο ή Παιδοψυχολόγο. θα σας συμβουλεύαμε όμως ΠΟΛΥ ΣΥΝΤΟΜΑ να μπει σε εκπαιδευτικό σύστημα γιατί είναι κρίσιμη η ηλικία που του έπεσαν πολλές αλλαγές μαζί (κοινωνικό-πολιτισμικές) και πιθανά να έχει αποδιοργανωθεί. Μέχρι τότε, μην πανικοβάλλεστε και κάντε χιούμορ με το «φίλο» του που «παίζουν κρυφτό». Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, Αλεξάνδρου Στράτος, Δ/ντής Προσέγγισης σε συνεργασία με το Τμήμα Ψυχολογικής Υποστηρίξεως του Κέντρου μας

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: Καλημέρα έχω ένα αγοράκι 18 μηνών τελευταία με προβληματίζει πολύ μν έχει κάποιο θέμα π.χ. μέχρι κ αυτισμό μ πέρασε από το μυαλό μν έχει λέει λεξούλες αλλά όχι προτάσεις .. είναι προσκολλημένο την tv κ σε αυτό ευθυνόμαστε εμείς … δεν ανταποκρίνεται κάθε φόρα στο όνομα τ … τελευταία φοβάται κ απτά παιδικά π βλέπει ενώ έβλεπε τν Μίκυ  για κάποιο λόγο φοβήθηκε στην πολυκοσμία αρχίζει κ γκρινιάζει δεν τρώει μόνο τ .. είναι κολλημένο πάνω μ … τι να κάνω ;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. Αναφέρεστε σε ένα παιδί που αντιμετωπίζει δυσκολίες κύρια στο να αισθανθεί ήρεμο. Δεν υπάρχει σημαντική γλωσσική καθυστέρηση, αλλά τα υπόλοιπα λειτουργικά και κοινωνικά ζητήματα θα πρέπει να μελετηθούν (κάποια σημεία είναι ανησυχητικά). Θα σας προτείναμε να προχωρούσατε σε μία αξιολόγηση από Παιδίατρο Αναπτυξιολόγο και Εργοθεραπευτή. Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, Αλεξάνδρου Στράτος, Δ/ντής Προσέγγισης

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: Καλησπέρα! έχω ένα παιδάκι 5 ετών με εστιακή επιληψία (όσο παίρνει την φαρμακευτική αγωγή δεν έχουμε παρουσιάσει καμία κρίση) και αναπτυξιακή διαταραχή κίνησης… μας πρότειναν οι θεραπευτές του να ξεκινήσει κάποιο άθλημα γιατί θα τον βοηθήσει πάρα πολύ … εσείς ποιο άθλημα θα μας προτείνατε που θα τον βοηθούσε?? και κάτι ακόμα εμείς ενώ επιλέξαμε τον στίβο σε ομάδα του Δήμου μας εκείνοι δεν μας τον δέχτηκαν λέγοντας το ιστορικό του γιατί όπως λένε χρειάζεται βοήθεια και δεν έχουν τον χρόνο … ισχύει κάτι τέτοιο μπορούν να μου αρνηθούν το παιδί πρέπει να το πάω σε ομάδες που αναλαμβάνουν ΑΜΕΑ?? εμείς στοχεύουμε και στην κοινωνικοποίηση και στην ένταξη του παιδιού..τι μου προτείνετε να κάνω ?

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. Αρχικά είναι πολύ θετικό που οι κρίσεις του παιδιού σας έχουν ελεγχθεί με την αντί-Ε αγωγή (φυσικά θα πρέπει ανά 6μηνο να παρακολουθείτε τα επίπεδά του όπως θα σας έχει ήδη πει ο/η θεράπων Παιδονευρολόγος). Επίσης θα πρέπει να ρωτήσετε τον/την Ιατρό εάν οι κρίσεις είναι φωτοευαισθησίας, γιατί τότε θα πρέπει να αποφύγετε αθλήματα με έντονες εναλλαγές χρωμάτων ή εικόνων (έντονα αερόβια). Για το άθλημα που θα πρέπει να ακολουθήσει, είναι καλό να σας το πουν οι θεραπευτές του παιδιού, που γνωρίζουν και τον βαθμό δυσκολιών στον προγραμματισμό αλλά και κινητικό συντονισμό του παιδιού (άρα και ποια αθλήματα είναι πιο «βατά και επιβοηθητικά» για το παιδί σας). Επίσης, ανάλογα με το βαθμό αυτοδιαχείρισης του παιδιού, μπορεί να μην δεχτούν να τον εντάξουν σε κάποιο γκρουπ οι γυμναστές. Για τα παιδιά δηλαδή που χρειάζονται πολύ κοντινή και επισταμένη προσοχή, είναι φυσικό να μην αναλαμβάνουν την ευθύνη ομαδικού προγράμματος, παρά μόνον ατομικού (θεωρείται νόμιμο). Εσείς ως γονείς αισθάνεστε ότι είναι ανεξάρτητο το παιδί σας στην παιδική χαρά ή τον παιδότοπο; γιατί και αυτοί οι χώροι είναι ιδανικοί για την κοινωνικοποίηση του παιδιού, όπως φυσικά και το Σχολικό του περιβάλλον. Θα ήταν πάντως καλό να το συζητήσετε επισταμένα με τους θεραπευτές του παιδιού σας. Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, Αλεξάνδρου Στράτος, Δ/ντής Προσέγγισης

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: Καλημέρα σας. Ευχαριστώ εκ των προτέρων. Η κόρη μου 11 μισή χρόνων θέλει μόνο να ασχολείται με το κινητό της και δεν θέλει να κάνει καμία δραστηριότητα. Τι μπορώ να κάνω για να το αλλάξω αυτό;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. Δυστυχώς αναφέρεστε σε μία μάστιγα που εξελίσσεται αυτή η «εξάρτηση» -με ή χωρίς εισαγωγικά- των νέων παιδιών με τα κινητά και τα tablets. Οι κίνδυνοι από αυτές τις συμπεριφορές των παιδιών είναι ΣΟΒΑΡΟΤΑΤΟΙ. Παντού υπάρχουν παγκόσμιες αναφορές για τις σοβαρότατες επιπτώσεις των οθονών τόσο στη ψυχική, όσο και τη φυσιολογική υγεία των παιδιών και των εφήβων. Εάν δεν μπορέσετε ως γονέας να πείσετε την κόρη σας να κάνει εκλογικευμένη -και σαφώς περιορισμένη σε ώρες που έχετε από κοινού αποφασίσει- χρήση του κινητού τηλεφώνου, θα θέλαμε να σας ζητήσουμε να απευθυνθείτε σε Ψυχολόγο Συμβουλευτικής για να συζητήσετε πιθανές λύσεις. Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Σας παραπέμπουμε και στη Διεύθυνση http://www.proseggisi.gr/%ce%bf-%ce%ba%ce%b1%ce%bd%cf%8c%ce%bd%ce%b1%cf%82-%cf%84%cf%89%ce%bd-3-6-9-12-%ce%b3%ce%b9%ce%b1-%cf%84%ce%b7-%cf%87%cf%81%ce%ae%cf%83%ce%b7-%ce%b7%ce%bb%ce%b5%ce%ba%cf%84%cf%81%ce%bf%ce%bd%ce%b9/

Με τιμή, το Τμήμα Ψυχολογικής Υποστηρίξεως του Κέντρου μας

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: Καλησπέρα σας. Σε περίπτωση που κάποιο παιδάκι χτυπήσει ή του συμβεί οποιοδήποτε ατύχημα κατά την διάρκεια της λειτουργίας του βρεφονηπιακού σταθμού, νομικά μπορούν να αναζητηθούν ευθύνες από τον ιδιωτικό βρεφονηπιακό σταθμό; 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. Πολύ συχνά γίνονται ατυχήματα στους βρεφονηπιακούς σταθμούς. Φυσικά και κατανοείτε ότι οι Νηπιαγωγοί φροντίζουν και προσέχουν πάντα να μην συμβεί κάτι, αλλά συχνά είναι αδύνατον να υπάρξει 100% επόπτευση. Είναι καλό να μην οδηγούμαστε σε ακραίες συμπεριφορές και αντιδράσεις. Εάν όμως θέλετε να κάνετε χρήση των νόμιμων δικαιωμάτων σας, θα ήταν καλό να ρωτήσετε κάποιον Δικηγόρο. Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, Αλεξάνδρου Στράτος, Δ/ντής Προσέγγισης σε συνεργασία με το Τμήμα Ψυχολογικής Υποστηρίξεως του Κέντρου μας

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: Το παιδί μου δεν δέχεται να κάνει αξιολόγηση. Είναι 10 χρονών. Αντιλαμβάνεται πλήρως ότι δυσκολεύεται στα μαθήματα του. Αντιλαμβάνεται όμως,  και το μεγάλο πρόβλημα που υπάρχει στα σχολεία και την κοινωνία  : την κοροϊδία και τον στιγματισμό. Γι αυτό δεν δέχεται να κάνει αξιολόγηση…

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. Πολλά παιδιά αρνιούνται να εκθέσουν τον εαυτό τους και τις δυσκολίες τους σε κάποιον αξιολογητή, κάτι όμως που προέρχεται σε μεγάλο βαθμό και από τον τρόπο που εμείς οι ενήλικες τους περιγράφουμε -ή εκείνα αντιλαμβάνονται- το λόγο που χρειάζεται να γίνει αυτή. Δεχόμαστε φυσικά τις απόψεις των παιδιών και φυσικά αναλύουμε ότι η αξιολόγηση δεν έχει ως στόχο την εξεύρεση των δυσκολιών του παιδιού, αλλά τη διερεύνηση τρόπων που θα μπορούσαν να ξεπεράσουν αυτές τις δυσκολίες. Δυστυχώς η επιδείνωση της μαθησιακής δυσκολίας και σχολικής επίδοσης φέρνει αυτά που αναφέρετε «κοροϊδία και στιγματισμό» και για αυτό το λόγο, είναι αναγκαίο να αντιμετωπιστεί. Από την άλλη, υπάρχει ο κίνδυνος το παιδί σας να μπει σε μία διαδικασία «πεισματικής αβοηθητότητας» που οδηγεί δυστυχώς σε αδιεξοδική σκέψη. Είναι καλό να συζητήσετε αυτά που σας αναφέρουμε μαζί του. Μην ξεχνάτε ότι σε πολλές δοκιμασίες τα παιδιά δεν θέλουν να πάνε (παιδίατρος, οδοντίατρος, οφθαλμίατρος κλπ), αλλά είναι κάτι που θα πρέπει να γίνει εάν το κρίνουν οι γονείς τους σκόπιμο. Εάν επιμένει στις διαφωνίες του, θα ήταν καλό να ζητήσετε εσείς τη βοήθεια κάποιου/ας Ψυχολόγου συμβουλευτικής για να διαχειριστείτε αυτή την άρνηση του παιδιού. Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, το Τμήμα Ψυχολογικής Υποστηρίξεως του Κέντρου μας

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: Καλησπέρα η κόρη μου είναι 4 ετών . πάει στο Προνήπιο ολοήμερο μέχρι τις 4..Γενικα έχουμε πρόγραμμα στο σπίτι (παιχνίδι, φαγητό ,ύπνος…) Εδώ κ μερικές μέρες ξυπνάει το βράδυ  παρόλο που είναι κουρασμένη κ δεν έχει κοιμηθεί όλη μέρα  ,( κοιμάται στις 9:30 περίπου ) και μετά από σχεδόν 2 ώρες ξυπνάει, αρχίζει κ φωνάζει  κ θέλει να μας χτυπάει ..είναι ξύπνια  και ουρλιάζει δεν σταματάει παρόλο που της μιλάμε ήρεμα κ επαναλαμβάνει συνεχώς τα ίδια λόγια.. την καθησυχάσουμε αλλά εκείνη τίποτα ουρλιάζει συνεχόμενα.. την πρώτη φορά κράτησε σχεδόν μια ώρα χωρίς να σταματήσει, τις άλλες δύο φορές περίπου 45 ‘..απλά ανησυχούμε πολύ κ στενοχωριόμαστε..αυτό έχει να κάνει με το ότι δεν κοιμάται πια το μεσημέρι, γιατί το λογικό θα ήταν να πέφτει ξερή από την πολύωρη αϋπνία. η κάτι άλλο..;  Σας ευχαριστώ πολύ, θα περιμένω την απάντηση σας.

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. Προφανώς αναφέρεστε σε μία επώδυνη αυτή τη στιγμή διαταραχή στη ροή του ύπνου της μικρής (συνήθως εμφανίζεται μετά το πέρας 2 ωρών από την εισαγωγή στον ύπνο). Πιθανά να οφείλεται στην αλλαγή της ρουτίνας ύπνου του παιδιού ή σε κάτι που άγχωσε το παιδί στο σχολείο. Θα θέλαμε να το συζητήσετε αρχικά με τον/της Παιδίατρο του παιδιού. Να γνωρίζετε όμως, ότι για τις διαταραχές ύπνου, εάν επιμένουν, είναι καλό να λάβετε τη γνώμη Παιδονευρολόγου, αφού -εάν κριθεί σκόπιμο- μπορεί να γίνει κάποιο εγκεφαλογράφημα ύπνου -επαναλαμβάνουμε, μόνο εάν επιμένουν οι δυσκολίες στον ύπνο-. Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, Αλεξάνδρου Στράτος, Δ/ντής Προσέγγισης

—————————————–

: Γεια σας και συγχαρητήρια για το έργο σας. Οι απαντήσεις σας μας βοηθάνε πολύ μας τους γονείς. Είμαι πατέρας 2 παιδιών. Ο μεγάλος μου γιος είναι 5,5 ετών και έχει διαγνωστεί με αυτισμό. Κάνουμε Εργοθεραπεία και Λογοθεραπεία από τα 2,5 του χρόνια. Έχουμε δει μεγάλη βελτίωση και το ίδιο και στο Νηπιαγωγείο. Πότε θα φύγει ο αυτισμός του πιστεύετε; Πότε θα κοινωνικοποιηθεί όπως τα άλλα παιδιά; Να τα καταφέρει στο Δημοτικό και να κάνει φίλους ! Πόσο χρόνο κρατάνε οι θεραπείες ;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας και τα όμορφα λόγια σας. Έχετε ένα παιδί που ξεκινήσατε να του εφαρμόζετε πρόγραμμα σε καλή ηλικία πρώιμης παρέμβασης. Ο αυτισμός είναι μία φασματική δυσκολία που ποικίλλουν οι δυσκολίες στην κοινωνική επικοινωνιακότητα και την απουσία ευελιξίας (ακαμψίες που προέρχονται από στενές περιοχές ενδιαφερόντων, αισθητηριακά και αυτό-ερεθισμούς). Η ποικιλία της βαρύτητας των συμπτωμάτων ποικίλλει σε κάθε παιδί. Οι ερωτήσεις που μας κάνετε είναι πολύ καίριες και βασικά θα σας καλούσαμε να τις κάνετε και στο Κέντρο που βοηθά το παιδί σας αλλά και στον Παιδοψυχίατρο που παρακολουθεί την πορεία των θεραπευτικών προγραμμάτων στο παιδί σας (ξέρουν πολύ καλύτερα το παιδί σας από εμάς). Ο αυτισμός είναι μία ισόβια δυσκολία, όπου όμως οι συμπεριφορές αμβλύνονται (εάν το παιδί έχει καλό λειτουργικό επίπεδο) αλλά και αλλάζουν με το πέρασμα του χρόνου, την ωρίμανση του παιδιού και τη θεραπευτική παρέμβαση. Η παρέμβαση είναι πολύχρονη, ξεκινά με Εργοθεραπευτική και Λογοθεραπευτική παρέμβαση και στην πορεία αναλαμβάνει Ψυχολόγος. Ταυτόχρονα είναι καλό να επιβοηθείται και η οικογένεια από Ψυχολόγο Συμβουλευτικής. Είναι πολύ ενθαρρυντικό που το παιδί σας ανταποκρίνεται στα θεραπευτικά προγράμματα. Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, Αλεξάνδρου Στράτος, Δ/ντής Προσέγγισης

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: Γεια σας. Ο γιός μου είναι 7 χρονών και πηγαίνει  δευτέρα δημοτικού. Έχει δυσκολία στην ανάγνωση, αλλά με την ορθογραφία τα καταφέρνει καλά. Το πρόβλημά μου είναι ότι τρώμε πολλές ώρες για να τελειώσουμε τα μαθήματά του και είναι πάντα κουρασμένος και αφηρημένος. Η συγκέντρωσή του όσον αφορά τις ασκήσεις είναι μηδενική. Μόνο με απειλές παίρνει μπρός και πάει πιο γρήγορα. Πώς θα μπορούσα να βοηθήσω το παιδί μου?

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. Αναφέρεστε σε μία συμπτωματολογία του παιδιού σας που είναι πολύ πιθανό να καλύπτει τα διαγνωστικά κριτήρια της διάσπασης προσοχής (Διαταραχή Ελλειμματικής Προσοχής – ΔΕΠ) ή μαθησιακών δυσκολιών. Θα σας συμβουλεύαμε να ζητούσατε μία Διεπιστημονική αξιολόγηση του παιδιού σας (Παιδοψυχίατρος, Εργοθεραπευτής/τρια και Ειδικό Μαθησιακό). Θα σας συστήναμε να επισπεύδατε την αξιολόγηση γιατί εάν υπάρχουν αυτές οι δυσκολίες το παιδί σας μπορεί να βοηθηθεί αποφασιστικά σε αυτή την ηλικία και Τάξη που παρακολουθεί. Επίσης θα πρέπει να σας αναφέρουμε ότι οι απειλές δυστυχώς δεν είναι αποτελεσματικές στο να βελτιώσει ένα παιδί το δυναμικό του. Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, Αλεξάνδρου Στράτος, Δ/ντής Προσέγγισης σε συνεργασία με το Τμήμα Ψυχολογικής Υποστηρίξεως του Κέντρου μας

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: ΠΕΙΤΕ ΜΟΥ ΠΑΡΑΚΑΛΩ ΤΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΚΑΝΟΥΜΕ ΟΤΑΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΕΝΑ ΠΑΙΔΙ ΜΕΣΑ ΣΕ ΜΙΑ ΣΧΟΛΙΚΗ ΤΑΞΗ 2ας ΔΗΜΟΤΙΚΟΥ ΚΑΙ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΣΥΝΥΠΑΡΞΕΙ ΜΕ ΤΑ ΥΠΟΛΟΙΠΑ ΠΑΙΔΙΑ ΕΙΤΕ ΜΕΣΑ ΣΤΗΝ ΤΑΞΗ ΕΙΣΤΕ ΣΤΟ ΠΡΟΑΥΛΙΟ. ΟΤΑΝ ΟΙ ΙΔΙΟΙ ΟΙ ΓΟΝΕΙΣ ΔΕΝ ΠΑΡΑΔΕΧΟΝΤΑΙ ΟΤΙ ΤΟ ΠΑΙΔΙ ΤΟΥΣ ΕΧΕΙ ΣΟΒΑΡΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ? Ο ΔΑΣΚΑΛΟΣ ΟΤΑΝ ΕΚΑΝΕ ΚΟΥΒΕΝΤΑ ΣΤΟΥΣ ΓΟΝΕΙΣ ΠΑΡΑΛΙΓΟ ΝΑ ΤΟΥ ΚΑΝΟΥΝ ΜΗΝΥΣΗ.

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. Δυστυχώς συμβαίνει πολύ συχνά οι γονείς να δυσκολεύονται να ακούσουν από τους εκπαιδευτικούς για πιθανές δυσκολίες των παιδιών τους και πιθανά να εξοργιστούν. Αυτό συχνά γίνεται είτε γιατί ο/η εκπαιδευτικός χρησιμοποιεί κάποιες λέξεις που τους ταράζουν πολύ (πχ «έχουμε πρόβλημα» ή «το παιδί αδυνατεί να τα καταφέρει»), είτε γιατί δεν έχει χτιστεί σχέση εμπιστοσύνης γονέων με τον/την εκπαιδευτικό, είτε γιατί απλά … δεν θέλουν να ακούν αρνητικά για το παιδί τους. Οι εκπαιδευτικοί στο Σχολείο καλύπτονται εύκολα με το να ζητήσουν βοήθεια από το/τη Σχολικό/ή Σύμβουλο ή τα ΚΕΣΥ (πρώην ΚΕΔΔΥ). Ταυτόχρονα είναι καλό να αναφέρουν απλά τις ανησυχίες τους που το παιδί δυσκολεύεται να ενταχθεί στις κοινωνικές και εκπαιδευτικές ρουτίνες της Τάξης. Σκοπός δεν είναι να επιβεβαιωθεί από κάποιον ειδικό το ανωτέρω –πιθανά σοβαρό- «πρόβλημα», όσο να διαπιστωθούν οι λόγοι που αυτό υπάρχει (τι είναι αυτό που δυσκολεύει το παιδί) και αυτό γίνεται από διεπιστημονική ομάδα.  Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, Αλεξάνδρου Στράτος, Δ/ντής Προσέγγισης σε συνεργασία με το Τμήμα Ψυχολογικής Υποστηρίξεως του Κέντρου μας

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: Καλημέρα σας, θα ήθελα να σας ρωτήσω η κόρη μου τον Νοέμβριο θα γίνει 4 χρονών, γεννήθηκε στην Γερμανία το θέμα είναι ότι εδώ κ 2,5 Χρόνια πάει παιδικό… στο σπίτι μιλάμε ελληνικά κ ρωσικά, στο παιδικό έχει επαφή με γερμανικά. Η δασκάλα της λέει ότι παίζει μόνη της πάντα εδώ κ 2 Χρόνια δεν θέλει να συμμετέχει σε ομαδικά παιχνίδια κ γενικά δεν καταλαβαίνει τις απλές εντολές. Στο σπίτι βέβαια είναι πολύ ζωηρή, για να κάνει κάτι πρέπει να φωνάζουμε η με το ζόρι η πάλι μόνο όταν έχει εκείνη όρεξη. Μου είπε ότι το παιδί μου αναπτυξιακά υστερεί. Της δείχνουν εικόνες κ δεν τα ονομάζει, στο σπίτι τις ίδιες εικόνες τις ονομάζει ακόμα κ στα γερμανικά, βέβαια η προτάσεις που κάνει δεν είναι μεγάλες αλλά μας καταλαβαίνει κ την καταλαβαίνουμε, γιατί έχει τέτοια συμπεριφορά στο παιδικό? Μήπως όντως υστερεί το παιδί κ δεν το έχω καταλάβει???

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. Όπως καταλαβαίνετε, υπάρχει μία γλωσσική σύγχυση στο παιδί όχι 2, αλλά 3 γλωσσών. Οι έρευνες έχουν δείξει ότι τα 2γλωσσα παιδιά δεν έχουν κανένα αναπτυξιακό πρόβλημα ΕΑΝ δεν αντιμετωπίζουν ένα πρωτογενές γλωσσικό πρόβλημα. Αν όμως αντιμετωπίζουν, τότε η 2γλωσσία επιβαρύνει την εικόνα τους. Δεν υπάρχουν όμως από όσο γνωρίζουμε έρευνες για τα 3γλωσσα. Από τη άλλη όμως, θα πρέπει και να διερωτηθείτε για τα δεδομένα της κοινωνικής επικοινωνιακότητας και της γενικότερης αναπτυξιακής εικόνας του παιδιού. Όταν στο σπίτι υπάρχουν άλλα παιδάκια έχει ανάγκη να βρίσκεται μαζί τους; Παίζει μαζί τους κοινωνικά; Στην παιδική χαρά; Πώς είναι το παιχνίδι της κόρης σας; Είναι το αναμενόμενο της ηλικίας της; Πώς είναι η συγκέντρωση προσοχής της; Ο κινητικός της συντονισμός; Η αυτό-διαχείρισή της και η αυτό-εξυπηρέτησή της; Θα πρέπει να διερωτηθούμε επίσης το γιατί δεν έχει προσαρμοστεί (ή δεν έχει προσπαθήσει να προσαρμοστεί)-παρότι έχει περάσει μία 2ετία- στον Παιδικό Σταθμό. Θα πρέπει, αφού σκεφτείτε αυτές τις ερωτήσεις που σας θέσαμε, να ρωτήσετε την εκπαιδευτικό τι προτείνει και να το ακολουθήσετε. Στην Ελλάδα, τα παιδιά παραπέμπονται για μία αξιολόγηση από Παιδίατρο Αναπτυξιολόγο, Εργοθεραπευτή και Λογοθεραπευτή. Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, Αλεξάνδρου Στράτος, Δ/ντής Προσέγγισης σε συνεργασία με το Τμήμα Λογοθεραπείας του Κέντρου μας

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: Καλησπέρα σας. Έχουμε έναν γιο 9 χρόνων και είναι στην Δ τάξη. Είναι ένα αξιόλογο πλάσμα όμως πολλές φορές η συμπεριφορά του μας φέρνει στα όρια μας σαν γονείς. Δεν δέχεται συμβουλές, δεν δέχεται να μπει σε πρόγραμμα τώρα που είναι η αρχή της σχολικής χρονιάς. Δεν μαθαίνει από τα λάθη του. είναι εγωιστής και φωνακλάς. Κλαίει με το παραμικρό και θυμώνει και οποίον δεν συμφωνεί μαζί του. Κάθε μέρα προσπαθούμε να μιλάμε μαζί του. Να του δείχνουμε τον σωστό δρόμο άλλα κάθε μέρα φτάνουμε στο ίδιο σημείο. Να θυμώνει να φωνάζει μετά να κάνουμε εμείς το ίδιο και στο τέλος να ζητά συγγνώμη .. Την επόμενη μέρα τα ίδια. Στο τέλος της ημέρας νιώθω τόσο κουρασμένη που δεν μπορώ να σκεφτώ τι άλλο να κάνουμε. Παρακαλώ δώστε μας κάποια συμβουλή γιατί θεωρούμε ότι κάτι κάνουμε λάθος άλλα δεν ξέρουμε τι. Σας ευχαριστούμε.

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. Είστε γονείς –με βάση τα λεγόμενά σας- ενός προφανώς δύσκαμπτου, πεισματάρικου, ευερέθιστου και μη οργανωμένου παιδιού με έντονες αντιδράσεις στη ματαίωση και παραμένουσα εγωκεντρικότητα. Αυτό μπορεί να οφείλεται σε πολλούς και διαφορετικούς τομείς όπως : Κάποια αναπτυξιακή δυσκολία, δυσκολίες στη ρύθμιση του συναισθήματος ή/και της κοινωνικής του σκέψης, χαμηλά κίνητρα, δυσκολίες στην ενσυναίσθηση και τη θεωρία του νου, πιθανούς μη εύστοχους οικογενειακούς χειρισμούς διαχείρισης των συμπεριφορών του, δυσκολίες στην επεξεργασία των εισερχόμενων αισθητηριακών ερεθισμών, δυσκολίες στη συγκέντρωση της προσοχής και αρκετούς άλλους. Δεν αναφέρετε επίσης, εάν το σχολικό περιβάλλον εντοπίζει αντίστοιχες δυσκολίες ή εάν εμφανίζει αυτές τις συμπεριφορές μόνο στο σπίτι. Κατανοούμε πλήρως την κόπωσή σας και τις ανησυχίες σας γιατί έχει μεγαλώσει αρκετά και σε αυτή την ηλικία, εάν δεν βελτιωθούν οι συμπεριφορές, τότε θα επιδεινωθούν. Θεωρείται αναγκαίο το παιδί να αξιολογηθεί από Δ/νική Ομάδα (Παιδοψυχίατρο, Παιδοψυχολόγο, Εργοθεραπευτή, Ειδικό Παιδαγωγό), αφού όμως αρχικά δώσετε εσείς στοιχεία, πληροφορίες και ένα λεπτομερές αναπτυξιακό ιστορικό στην Ψυχολόγο Συμβουλευτικής. Θα σας συστήναμε να επισπεύσετε τις ενέργειές σας. Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, Αλεξάνδρου Στράτος, Δ/ντής Προσέγγισης σε συνεργασία με το Τμήμα Ψυχολογικής Υποστηρίξεως του Κέντρου μας

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: Καλημέρα σας. Έχω ένα αγοράκι που σε λίγες μέρες κλείνει τα τέσσερα και αντιμετωπίζω κάποια θέματα. Ήθελα να σας ρωτήσω.. Από ποια ηλικία και μετά μπορεί ένας παιδοψυχίατρος να καταλάβει γιατί το παιδί έχει αναπτύξει κάποιες συγκεκριμένες συμπεριφορές; Επίσης αν έχει συμβεί κάτι που το έχει τρομάξει η κάποιος έχει προσπαθήσει να του κάνει κακό η το έχει φοβίσει είναι δυνατόν να το εκμαιεύσει ο παιδοψυχίατρος στην ηλικία των τεσσάρων ετών; Ευχαριστώ εκ των προτέρων 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. Η παιδοψυχιατρική είναι η κατάλληλη ειδικότητα να αξιολογήσει τις συμπεριφορές ενός παιδιού. Μετά από αυτή την αξιολόγηση, θα σας ενημερώσει που πιστεύει ότι οφείλονται, εάν κρίνει απαραίτητο να γίνουν και άλλες αξιολογήσεις (Ψυχολόγος, Εργοθεραπευτής κλπ) και επίσης εάν υποπτεύεται κάποια ζητήματα (όπως πχ κακοποίηση, αγχωτικό γεγονός κλπ). Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, Αλεξάνδρου Στράτος, Δ/ντής Προσέγγισης σε συνεργασία με το Τμήμα Ψυχολογικής Υποστηρίξεως του Κέντρου μας

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: Γεια σας! Αρχικά θα ήθελα να σας πω με τη σειρά μου πόσο σημαντικό είναι αυτό το βήμα που δίνετε για οποιονδήποτε έχει ανάγκη να ρωτήσει κάτι. Ευχαριστούμε! Έχω 2 ερωτήσεις: 1. Όσον αφορά τον έλεγχο οπτικής και ακουστικής μνήμης στα παιδιά, υπάρχουν  καθορισμένες επιδόσεις για κάθε ηλικιακή ομάδα; Αν ναι ποιες και σε τι ποσοστό απόκλισης από τον μέσο όρο θεωρείται ανησυχητικό; (π.χ. Στην ηλικία των 6 χρόνων πόσες λέξεις πρέπει να θυμούνται και πόσες εικόνες;) 2. Κ. Στρατό, σας είχα παρακολουθήσει σε ένα σεμινάριο στην Κύπρο που είχατε δείξει μια γραφική παράσταση λέγοντας ότι πριν τη μάθηση το παιδί πρέπει να έχει αισθητηριακά ερεθίσματα από τους πρώτους μήνες ζωής του μέχρι τα 4 του χρόνια. Η απορία μου είναι η εξής: μέσα σε αυτά τα αισθητηριακά συμπεριλαμβάνονται και τα πράγματα που κάνει και στην καθημερινότητα του το παιδί έτσι κι αλλιώς; π.χ. Να ακουμπά υφές μαξιλαριών, να χοροπηδά στο κρεβάτι του, να παίζει με τα χώματα; Ευχαριστώ πολύ!

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας και τα όμορφά σας λόγια που μας δίνουν κουράγιο και χαρά να συνεχίζουμε το έργο μας. Υπάρχουν σταθμισμένες δοκιμασίες αξιολόγησης της μνημονικής επεξεργασίας. Οι βασικότερες που κυκλοφορούν, δεν αξιολογούν επανάληψη λέξεων ή ονομάτιση καρτών. Περιλαμβάνουν επανάληψη αριθμών (μονάδες-“digits”). Το παιδί βαθμιαία ξεκινά να επαναλαμβάνει τους αριθμούς με τη σειρά που του αναφέρει ο εξεταστής ξεκινώντας από 3 αριθμούς (πχ 1-5-2) και συνεχίζει. Σε αδρές γραμμές, θα σας αναφέρω, ότι στην ηλικία των 6 ετών, θα πρέπει να αναπαράγει περίπου 6 αριθμούς στη σωστή σειρά για πάνω από 3 επαναλήψεις. Αντίστοιχη διαβάθμιση γίνεται και με την οπτική μνήμη, που χωρίζεται σε οπτική μνήμη συγκράτησης μίας φόρμας και εύρεσης του ίδιου σε ποικιλία φορμών, στην μνήμη συγκράτησης σειράς σχημάτων ή σειράς εικόνων. Στην οπτική μνήμη, ποικίλλουν τα αποτελέσματα στη μνήμη σειράς από 5-6 κάρτες σε αυτή τη ηλικία (κάθε τεστ έχει τις δικές του πολυπλοκότητες στα σχήματα ή και τις εικόνες. ΠΡΟΣΟΧΗ ΟΜΩΣ : Τα τεστ εφαρμόζονται από εξειδικευμένους στη χορήγησή τους και την ειδική διαδικασία ειδικούς. Σας απαντώ για να γνωρίζετε και όχι για να τα εφαρμόσετε ως γονέας στο παιδί σας.

Όσον αφορά το 2ο ερώτημά σας, οι αισθητηριακές εμπειρίες που προσφέρουμε σε ένα παιδί, είναι όταν το εμπλέκουμε σε ποικιλία ερεθισμάτων στο σπίτι και έξω από αυτό. Το παιδί πρέπει να έρθει σε επαφή με καθημερινά αλλά και «παράξενα» αντικείμενα, να χοροπηδήσει, να τρέξει, να σκαρφαλώσει, να παίξει σωματικά παιχνίδια με τους γονείς, να επεξεργαστεί με τα χέρια, να δει, να προσέξει, να ακούσει, να γευτεί, να οσφρανθεί. Όσο πιο εμπλουτισμένους ερεθισμούς δίνουμε, τόσο πιο πολύ αναπτύσσει τα συστήματα αισθητηριακής επεξεργασίας. Αυτά όλα φυσικά ΕΑΝ δεν αντιμετωπίζει κάποια δυσκολία στην επεξεργασία (υπέρ ή υπό αντιδραστικότητα), -οπότε και θα πρέπει να προσαρμόσουμε τα αισθητηριακά εισερχόμενα- ή εάν επίσης έχει την ανάγκη να ασχολείται με περιορισμένα αισθητηριακά ερεθίσματα ξανά και ξανά χωρίς να θέλει νεωτερισμούς. Γενικά εάν υπάρχουν ενδείξεις δυσκολιών, θα πρέπει να γίνει αξιολόγηση από εξειδικευμένο στην αισθητηριακή ολοκλήρωση Εργοθεραπευτή.

Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, Αλεξάνδρου Στράτος, Δ/ντής Προσέγγισης

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: καλησπέρα σας, είμαι μια μαμά δυο παιδιών ενηλίκων (26 και 23) τα οποία συγκατοικούν .Δυστυχώς οι καβγάδες τους είναι πάρα πολλοί μέχρι που διώχνουν ο ένας τον άλλον και εμείς οι γονείς είμαστε συνεχώς στη μέση. ΒΟΗΘΗΣΤΕ ΜΕ………………Δεν ξέρω πως να το διαχειριστώ χωρίς να πληγώσω κανένα από τα δυο

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. Δυστυχώς πια τα παιδιά σας είναι ενήλικες και αυτοδιαχειρίζονται τη ζωή τους με τον δικό τους τρόπο. Δεν βοηθάει όπως είδατε καθόλου το να «βρίσκεστε στη μέση». Εάν θα θέλατε, θα μπορούσατε να ρωτήσετε κάποιον ειδικό, Ψυχολόγο ενηλίκων όμως (εμείς έχουμε κατεύθυνση την βοήθεια παιδιών και εφήβων) για την κατάσταση που επικρατεί και τι θα μπορούσατε να κάνετε. Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, Αλεξάνδρου Στράτος, Δ/ντής Προσέγγισης σε συνεργασία με το Τμήμα Ψυχολογικής Υποστηρίξεως του Κέντρου μας

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: Καλησπέρα σας. Είμαι πατέρας δύο παιδιών εκ των οποίων το ένα αγόρι που έκλεισε τα 18 τον Αύγουστο που μας πέρασε και μια κόρη που πηγαίνει φέτος πρώτη γυμνασίου και είναι 12,5 ετών. Είμαστε χωρισμένοι με την μητέρα τους εδώ και οκτώ χρόνια. Έχουμε θεωρώ μια καλή σχέση μεταξύ μας, δίχως να υπάρχει κάποιο πρόβλημα όσο αφορά τη διατροφή τους και τις απαιτήσεις, τόσο σχολικές, όσο και εξωσχολικές των παιδιών μας. Ο γιος μας από μικρό παιδί, περίπου 5,5 ετών διάλεξε μόνος του να ενταχθεί σε ποδοσφαιρική ομάδα Ακαδημίας, γιατί του άρεσε πολύ το ποδόσφαιρο. Ανελλιπώς πήγαινε στις προπονήσεις του και τους αγώνες της εκάστοτε ομάδας του, (μια και άλλαξε κάνα δυο φορές σωματείο, είτε γιατί βαρέθηκε εκεί, είτε γιατί έφυγαν κάποιοι φίλοι του, είτε γιατί βρήκε κάπου αλλού που του άρεσε περισσότερο). Στα μαθήματα του μέχρι και το τέλος του δημοτικού, ήταν πάρα πολύ καλός και συνεπής. Όταν ξεκίνησε το γυμνάσιο, άλλαξε στάση και νοοτροπία σχετικά με το σχολείο του και τα μαθήματα του…. το ίδιο ίσχυε φυσικά και με το φροντιστήριο Αγγλικής γλώσσας που πήγαινε. Προσπαθήσαμε με φροντιστήριο ιδιαίτερων μαθημάτων, και μετέπειτα αφού δεν είχε αποτέλεσμα, με φροντιστήριο εξωσχολικό, να τον βοηθήσουμε για τα μαθήματα του. Το αποτέλεσμα το ίδιο…. βέβαια πάντα στις ενημερώσεις των καθηγητών, τόσο στο σχολείο του, όσο και στο φροντιστήριο του, μας έλεγαν τα καλύτερα λόγια, για το πόσο καλό παιδί είναι και το πόσο τον αγαπούν, διότι ούτε φασαρίες έκανε και δεν ενοχλούσε γενικότερα ως μαθητής…. αλλά υστερούσαμε όπως πάντα στη μελέτη και στη συνέπεια μας στα μαθήματα….. αυτό συνεχίστηκε μέχρι και το τέλος του Λυκείου. Εμείς από όταν τελείωνε το γυμνάσιο, προσπαθούσαμε να δούμε τις ανησυχίες του και τι σκεφτόταν για το μέλλον γενικότερα και ως επαγγελματικό προσανατολισμό….! Πάντα συνέδεε το ποδόσφαιρο που πήγαινε με το τι ήθελε να ακολουθήσει…. ΤΕΦΑΑ μας έλεγε, χωρίς βέβαια να ανταποκρίνονται οι βαθμοί του στις απαιτήσεις των βάσεων των πανελληνίων εξετάσεων για τις σχολές που τον ενδιέφεραν…. Ξεκινήσαμε λοιπόν τα φροντιστήρια για τα μαθήματα του σχολείου και δώσαμε βάση στο ότι μας υποσχέθηκε πως θα ξεκινούσε πλέον να μελετά πιο εντατικά και πιο πολύ…..! Μέχρι που φτάσαμε στο τέλος της β’ λυκείου, όπου μας ζήτησε να κάνει οπωσδήποτε και καλοκαιρινά εντατικά μαθήματα στο φροντιστήριο, ώστε να καλύψει όποια κενά είχε στα μαθήματα που θα έδινε της κατεύθυνσης που είχε ακολουθήσει. Με το τέλος του καλοκαιριού, μας ανακοίνωσε πως αποφάσισε να μη συνεχίσει το φροντιστήριο, γιατί πήρε την απόφαση να μη δώσει πανελλαδικές εξετάσεις. Δεν του άρεσαν τα υποχρεωτικά μαθήματα που θα έπρεπε να διαγωνιστεί ώστε να περάσει στη σχολή που ήθελε. Ξαφνικά όλα αυτά…. και μέσα σε αυτά, μας ανακοινώνει πως θα σταματήσει και το φροντιστήριο των Αγγλικών που πήγαινε και πως δεν θα δώσει για lower που ήταν να δώσει στο επόμενο εξάμηνο…. Ξεκίνησε λοιπόν η χρόνια της γ’ πλέον λυκείου, με τον γιο μας να έχει πλέον άπλετο χρόνο…. με το ζόρι τον κράτησα τουλάχιστον σε αυτό που αγαπούσε όλα αυτά τα χρόνια….. το ποδόσφαιρο που έπαιζε…. παρόλο που τον είχαν καλέσει δυο φορές στην προεθνική ομάδα και άλλες δυο φορές στην μικτή Αθηνών…..! Τελείωσε λοιπόν την ποδοσφαιρική σεζόν, παίρνοντας και το πρωτάθλημα στην Κ18 της ΕΠΣΑ. Μας ανακοίνωσε πως θα σταματήσει και το ποδόσφαιρο άμεση μετά…. λες και πήγαινε γιατί το θέλαμε εμείς…. και ενώ ενδιαφέρονταν για προπονητής ποδοσφαίρου ως ειδικότητα στα ΤΕΦΑΑ. Ανακάλυψε λοιπόν, ένα ιδιωτικό Γαλλικό κολλέγιο, που του προσφέρει με λίγα χρήματα τον χρόνο, φοίτηση και αναγνωρισμένο πτυχίο αντίστοιχο των ΤΕΦΑΑ που ήθελε. Και μας είπε πως ένα περνούσε σε Κομοτηνή, ή αλλού εκτός Αθηνών με τις πανελλήνιες εξετάσεις, (εάν και εφόσον έδινε φυσικά), πως θα μας κόστιζε περισσότερο από την λύση που μας είπε εκείνος με το ιδιωτικό κολλέγιο, που παρεμπιπτόντως είναι και στην Αθήνα. Οπότε δε θα χρειαζόταν να πάει εκτός Αθηνών και δεν θα μας επιβάρυνε με έξοδα. Και τον γράψαμε εκεί που ήθελε και θα ξεκινήσει τα μαθήματα από μέσα Οκτώβρη και μετά….. Το κυρίως θέμα τώρα….. Ξεκίνησε να καπνίζει κρυφά εδώ και έξι μήνες περίπου, ενώ ήταν πολύ αντίθετος με αυτό, και πολύ φανατικά μάλιστα…. καυχιόταν και πως ήταν αθλητής εξάλλου…. Μετά από συζητήσεις για την υγεία του, κατάλαβε πως δεν του κάνει καθόλου καλό και αποφάσισε, όπως μας είπε, πως θα το σταματήσει. Το χειρότερο είναι πως ανακαλύψαμε πως πίνει αλκοόλ…. και πίνει αρκετά…. και σχεδόν κάθε φορά που θα βγει με τους φίλους του θα πιει πάνω από 5-6 ποτά. Βλέπετε έχει ξαδέρφια μεγαλύτερα που εργάζονται σε μπαρ και έναν παλιό προπονητή του από το ποδόσφαιρο που εργάζεται ως μπάρμαν. Δεν είναι λίγες οι φορές, (επειδή σχεδόν πάντα, παρόλο που παραπονιέται, πηγαίνω εγώ να τον «μαζέψω» από τις εξόδους του με του φίλους και φίλες τους που βγαίνουν τα βράδια), που τον έχω βρει να έχει πιεί τόσο ώστε να μην έχει τον έλεγχο του εαυτού του….. ψάξαμε με την μητέρα του και μάθαμε πως πίνει κάθε φορά που θα βγει και πίνει ουίσκι σκέτο με πάγο και βότκα…. χωριά τα σφηνάκια που τους κερνάνε …. Παρολες τις συζητήσεις που έχουμε Κεμάλ μαζί του και εγώ και η μητέρα του και από κοινού, δεν λέει να διορθωθεί η κατάσταση. Ρίχνει το πρόβλημα, πότε σε μια κοπέλα που αγαπούσε και έφυγε για σπουδές στην Πολωνία, πότε σε άλλους λόγους …. απλά νομίζω ως δικαιολογία….. ενώ όλα αυτά τα χρόνια μας έδειχνε ένα παιδί συνεσταλμένο με αρχές, ηθικό και πάνω από όλα σοβαρό….! Πήγε ένα πρωινό και έβαλε ένα σκουλαρίκι στο αυτί του, ενώ ήξερε πόσο αντίθετος ήμουν με αυτό. Πήρε μάλιστα μαζί του την μικρή του αδερφή και πήγε όταν εγώ και η μητέρα του είμαστε στις εργασίες μας…. Χωρίς να ενημερώσει, χωρίς να ρωτήσει κανένα…. και ενώ η αδερφή του του έλεγε να μην το κάνει….  Γενικότερα πάντως είναι ένα παιδί που δεν σου ανοίγεται εύκολα να σου μιλήσει και λέει πως τα προβλήματα του είναι δικά του και εκείνος θα τα λύσει μόνος του και να μη μας απασχολούν….. όσες φορές τον ρωτάμε…. μα είναι δυνατόν….; Δεν ξέρω τι να κάνω με αποκορύφωμα την τελευταία φορά που τον είχα πάρει μαζί μου για δουλειά και ήπιε τόσο, που με έκανε ρεζίλι, τόσο στον χώρο που συνεργάζομαι, όσο και στους υπαλλήλους μου…. Θέλω βοήθεια από κάποιους ειδικούς να μου πουν, να μας πουν πως πρέπει να κινηθούμε, τι μπορούμε να κάνουμε ώστε το παιδί μας να μη γίνει αλκοολικό και να μας μιλάει για ότι τον προβληματίζει….! Σας παρακαλώ δώστε μας ένα χέρι βοήθειας …… ευχαριστώ που με ακούσατε …..!

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας και για την εκτενή περιγραφή των δυσκολιών με το παιδί σας. Είναι η αλήθεια δύσκολο να αποκρυπτογραφήσει κανείς έναν έφηβο. Φαίνεται παρόλα αυτά ότι έχετε προσπαθήσει. Χρειάζεται σίγουρα να απευθυνθείτε σε έναν ειδικό ώστε να πάρετε πιο εξειδικευμένες πληροφορίες, πρώτα εσείς οι γονείς, γιατί ενώ  φαίνεται πως είστε κοντά στον γιο σας ίσως τελικά να μην έχετε καταφέρει ή να μην έχει καταφέρει κι εκείνος,  να επικοινωνήσετε πιο ουσιαστικά. Συχνά πάντως βλέπουμε πως στην όψιμη φάση της εφηβείας τα παιδιά δυσκολεύονται να διαχειριστούν τις επερχόμενες αλλαγές στην ζωή τους καθώς και την ευθύνη που αυτές φέρνουν κι επιλέγουν διάφορους τρόπους για να ‘σηκώσουν’ το βάρος. Το σίγουρο είναι ότι χρειάζεται ψυχραιμία και κατανόηση από μέρους σας και να βρείτε τρόπο για καλύτερη επικοινωνία. Ευχόμαστε σύντομα να πάρετε Ειδική καθοδήγηση και να βρείτε τρόπο να ξεπεράσετε αυτή την δύσκολη κατάσταση. Η χρήση αλκοόλ δεν σημαίνει απαραίτητα εξάρτηση, όμως εφόσον ανησυχείτε ίσως θα ήταν καλύτερο να απευθυνθείτε σε πιο εξειδικευμένες δομές όπως αυτή που σας αποστέλλουμε. Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία. Με τιμή, Βουρλιόγκα Βασιλική, Τμήμα Ψυχολογικής Υποστηρίξεως του Κέντρου μας

 

18 ΑΝΩ – Μονάδα Απεξάρτησης από ναρκωτικά, διαδίκτυο – ιντερνετ, αλκοόλ, διατροφικές διαταραχές| Ψυχιατρικό Νοσοκομείο Αττικής » Κέντρο Συμβουλευτικής Γονέων Εφήβων – Νέων

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: Καλησπέρα σας και συγχαρητήρια για την χρήσιμη υπηρεσία που προσφέρετε..αποφάσισα να ζητήσω την συμβουλή σας σε ένα θέμα που προέκυψε. Έχω έναν γιο 13 χρονών που ζει με την μητέρα του διότι είμαστε σε διάσταση και εγώ λόγω επαγγέλματος είμαι σε διαφορετική πόλη, είχαμε υποψίες ότι κάτι συμβαίνει στο θέμα σεξουαλικότητας διότι σε έλεγχο του κινητού του βρήκαμε πορνογραφικό υλικό ομοφυλοφιλικού περιεχομένου δεν τον πιέσαμε για απαντήσεις αλλά μου ανακοίνωσε μετά από λίγο καιρό ότι είναι bysexoual σε τηλεφωνική επικοινωνία που είχα μαζί του και μου ζήτησε να μη πω τίποτα στη μητέρα του γιατί φοβάται την αντίδραση της βέβαια άμεσα την ενημέρωσα και αποφασίσαμε να μεταβώ στην πόλη που μένουν για να συζητήσουμε όλοι μαζί…τώρα δε ξέρω πως να αντιδράσω και πραγματικά χρειάζομαι βοήθεια…θα περιμένω την απάντησή σας…ευχαριστώ πολύ

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. Η εφηβεία χαρακτηρίζεται από πολλές αλλαγές τόσο σωματικές όσο και συναισθηματικές. Στα πλαίσια των αλλαγών είναι και η αναζήτηση σεξουαλικής ταυτότητας. Στην εποχή μας, ιδιαίτερα με την έντονη έκθεση στη πληροφορία,  καθώς και την τάση των εφήβων να ταυτίζονται με τους συνομηλίκους τους, συχνά οι έφηβοι δοκιμάζουν τα όρια τους. Θα σας συμβουλεύαμε να διατηρήσετε την ψυχραιμία σας, να δείξετε κατανόηση και να συζητήσετε με τον γιο σας για όλα όσα τον απασχολούν. Είναι σημαντικό ότι σας εμπιστεύτηκε μια τόσο σημαντική πτυχή της σεξουαλικής αναζήτησης του και χρειάζεται να την διαχειριστείτε με σεβασμό και κατανόηση. Μονό κερδίζοντας την εμπιστοσύνη και δείχνοντας κατανόηση θα μπορέσετε να τον πλησιάσετε και να επικοινωνήσετε καλύτερα, αλλά κυρίως να τον βοηθήσετε να κατανοήσει κι ο ίδιος τι θέλει αλλά και να συνεχίσει να σας εμπιστεύεται. Δευτερευόντως θα ήταν σωστό εσείς οι γονείς να αναζητήσετε εξατομικευμένη βοήθεια από ειδικό για την διαχείριση των ανησυχιών σας. Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, Βουρλιόγκα Βασιλική, Τμήμα Ψυχολογικής Υποστηρίξεως του Κέντρου μας

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: Έχω ένα αγόρι 7 ετών, που από μωρό έχει κάποια από τα συμπτώματα που περιγράφονται στο σχετικό άρθρο της ιστοσελίδας για την στοματική αμυντικότητα. Τώρα έχει μεγαλώσει και με πολλή προσπάθεια, προτάσσοντας τη λογική, έχει αυξήσει λίγο την ποικιλία των τροφών που τρώει. Για αυτήν την ηλικία, από πού θα προτείνατε να ξεκινήσουμε για να τον βοηθήσουμε όσο γίνεται; Ευχαριστώ πολύ,

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. Η πιθανή στοματική αμυντικότητα, χωρίζεται σε αμυντικότητα στα χείλη, στα ούλα και τα φατνία, στην υπερώα, στη γλώσσα κλπ. Από την άλλη, μπορεί να υπάρχει δυσκολία στην κινητικότητα των σιαγόνων, δυσκολία στην κατάποση, παραμονή κάποιων αντανακλαστικών κλπ. Το σίγουρο είναι ότι τα παιδιά με στοματική αμυντικότητα, είναι παιδιά που δεν είναι από τη μία ανέμελα και από την άλλη δεν απολαμβάνουν τις νέες τροφές (ακόμα και αν πείθουν τον εαυτό τους να τις φάνε). Αρχικά θα πρέπει να απευθυνθείτε σε Εργοθεραπευτή εξειδικευμένο στην Αισθητηριακή Ολοκλήρωση για να συζητήσετε τις ιδιαιτερότητες του παιδιού και να γίνει μία αξιολόγηση. Επειδή όπως αναφέρετε, «χρησιμοποιεί τη λογική του για να φάει», είναι πιθανά καλό να αξιολογηθεί και από ένα Ψυχολόγο εξειδικευμένο στη «Γνωσιακή – Συμπεριφοριστική» προσέγγιση. Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, Αλεξάνδρου Στράτος, Δ/ντής Προσέγγισης σε συνεργασία με το Τμήμα Ψυχολογικής Υποστηρίξεως του Κέντρου μας

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: Η κόρη μου είναι 14 ετών και με φωνάζει πάντα όταν πάει στην τουαλέτα για να την πλύνω εγώ μετά. Είναι φυσιολογικό? τι σημαίνει?

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. Θα σας απαντήσω ξεκάθαρα και μονολεκτικά για μία έφηβη 14 ετών: ΟΧΙ! Δεν είναι φυσιολογικό! Η πρώτη διαφοροδιάγνωση που πρέπει να γίνει είναι από την «αναπτυξιακή δυσπραξία». Δεν αφήνετε όμως να γίνει ξεκάθαρο πώς είναι γενικότερα η τοποθέτηση της κόρης σας και το λειτουργικό της επίπεδο σε γενικότερα κομμάτια αυτοεξυπηρέτησης, πώς είναι ο κινητικός της συντονισμός, ποια άλλα κομμάτια των συμπεριφορών της σας απασχολούν, πώς είναι η αυτοδιαχείρισή της, αν έχει άγχος, πώς είναι η συμμετοχικότητά της στο Σχολείο, αν έχει φίλες κλπ. Θα σας συστήναμε να απευθυνθείτε σε έναν/μία Εργοθεραπευτή/τρια, να συζητήσετε τις ιδιαιτερότητες της έφηβης κόρης σας, να αξιολογηθεί και να σας προτείνει ποια θα έπρεπε να είναι τα επόμενα βήματά σας.  Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, Αλεξάνδρου Στράτος, Δ/ντής Προσέγγισης

—————————————–

: Γεια σας και συγχαρητήρια για το έργο σας. Οι απαντήσεις σας μας βοηθάνε πολύ μας τους γονείς. Είμαι πατέρας 2 παιδιών. Ο μεγάλος μου γιος είναι 5,5 ετών και έχει διαγνωστεί με αυτισμό. Κάνουμε Εργοθεραπεία και Λογοθεραπεία από τα 2,5 του χρόνια. Έχουμε δει μεγάλη βελτίωση και το ίδιο και στο Νηπιαγωγείο. Πότε θα φύγει ο αυτισμός του πιστεύετε; Πότε θα κοινωνικοποιηθεί όπως τα άλλα παιδιά; Να τα καταφέρει στο Δημοτικό και να κάνει φίλους ! Πόσο χρόνο κρατάνε οι θεραπείες ;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας και τα όμορφα λόγια σας. Έχετε ένα παιδί που ξεκινήσατε να του εφαρμόζετε πρόγραμμα σε καλή ηλικία πρώιμης παρέμβασης. Ο αυτισμός είναι μία φασματική δυσκολία που ποικίλλουν οι δυσκολίες στην κοινωνική επικοινωνιακότητα και την απουσία ευελιξίας (ακαμψίες που προέρχονται από στενές περιοχές ενδιαφερόντων, αισθητηριακά και αυτό-ερεθισμούς). Η ποικιλία της βαρύτητας των συμπτωμάτων ποικίλλει σε κάθε παιδί. Οι ερωτήσεις που μας κάνετε είναι πολύ καίριες και βασικά θα σας καλούσαμε να τις κάνετε και στο Κέντρο που βοηθά το παιδί σας αλλά και στον Παιδοψυχίατρο που παρακολουθεί την πορεία των θεραπευτικών προγραμμάτων στο παιδί σας (ξέρουν πολύ καλύτερα το παιδί σας από εμάς). Ο αυτισμός είναι μία ισόβια δυσκολία, όπου όμως οι συμπεριφορές αμβλύνονται (εάν το παιδί έχει καλό λειτουργικό επίπεδο) αλλά και αλλάζουν με το πέρασμα του χρόνου, την ωρίμανση του παιδιού και τη θεραπευτική παρέμβαση. Η παρέμβαση είναι πολύχρονη, ξεκινά με Εργοθεραπευτική και Λογοθεραπευτική παρέμβαση και στην πορεία αναλαμβάνει Ψυχολόγος. Ταυτόχρονα είναι καλό να επιβοηθείται και η οικογένεια από Ψυχολόγο Συμβουλευτικής. Είναι πολύ ενθαρρυντικό που το παιδί σας ανταποκρίνεται στα θεραπευτικά προγράμματα. Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, Αλεξάνδρου Στράτος, Δ/ντής Προσέγγισης

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: Γεια σας. Ο γιός μου είναι 7 χρονών και πηγαίνει  δευτέρα δημοτικού. Έχει δυσκολία στην ανάγνωση, αλλά με την ορθογραφία τα καταφέρνει καλά. Το πρόβλημά μου είναι ότι τρώμε πολλές ώρες για να τελειώσουμε τα μαθήματά του και είναι πάντα κουρασμένος και αφηρημένος. Η συγκέντρωσή του όσον αφορά τις ασκήσεις είναι μηδενική. Μόνο με απειλές παίρνει μπρός και πάει πιο γρήγορα. Πώς θα μπορούσα να βοηθήσω το παιδί μου?

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. Αναφέρεστε σε μία συμπτωματολογία του παιδιού σας που είναι πολύ πιθανό να καλύπτει τα διαγνωστικά κριτήρια της διάσπασης προσοχής (Διαταραχή Ελλειμματικής Προσοχής – ΔΕΠ) ή μαθησιακών δυσκολιών. Θα σας συμβουλεύαμε να ζητούσατε μία Διεπιστημονική αξιολόγηση του παιδιού σας (Παιδοψυχίατρος, Εργοθεραπευτής/τρια και Ειδικό Μαθησιακό). Θα σας συστήναμε να επισπεύδατε την αξιολόγηση γιατί εάν υπάρχουν αυτές οι δυσκολίες το παιδί σας μπορεί να βοηθηθεί αποφασιστικά σε αυτή την ηλικία και Τάξη που παρακολουθεί. Επίσης θα πρέπει να σας αναφέρουμε ότι οι απειλές δυστυχώς δεν είναι αποτελεσματικές στο να βελτιώσει ένα παιδί το δυναμικό του. Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, Αλεξάνδρου Στράτος, Δ/ντής Προσέγγισης σε συνεργασία με το Τμήμα Ψυχολογικής Υποστηρίξεως του Κέντρου μας

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: ΠΕΙΤΕ ΜΟΥ ΠΑΡΑΚΑΛΩ ΤΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΚΑΝΟΥΜΕ ΟΤΑΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΕΝΑ ΠΑΙΔΙ ΜΕΣΑ ΣΕ ΜΙΑ ΣΧΟΛΙΚΗ ΤΑΞΗ 2ας ΔΗΜΟΤΙΚΟΥ ΚΑΙ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΣΥΝΥΠΑΡΞΕΙ ΜΕ ΤΑ ΥΠΟΛΟΙΠΑ ΠΑΙΔΙΑ ΕΙΤΕ ΜΕΣΑ ΣΤΗΝ ΤΑΞΗ ΕΙΣΤΕ ΣΤΟ ΠΡΟΑΥΛΙΟ. ΟΤΑΝ ΟΙ ΙΔΙΟΙ ΟΙ ΓΟΝΕΙΣ ΔΕΝ ΠΑΡΑΔΕΧΟΝΤΑΙ ΟΤΙ ΤΟ ΠΑΙΔΙ ΤΟΥΣ ΕΧΕΙ ΣΟΒΑΡΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ? Ο ΔΑΣΚΑΛΟΣ ΟΤΑΝ ΕΚΑΝΕ ΚΟΥΒΕΝΤΑ ΣΤΟΥΣ ΓΟΝΕΙΣ ΠΑΡΑΛΙΓΟ ΝΑ ΤΟΥ ΚΑΝΟΥΝ ΜΗΝΥΣΗ.

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. Δυστυχώς συμβαίνει πολύ συχνά οι γονείς να δυσκολεύονται να ακούσουν από τους εκπαιδευτικούς για πιθανές δυσκολίες των παιδιών τους και πιθανά να εξοργιστούν. Αυτό συχνά γίνεται είτε γιατί ο/η εκπαιδευτικός χρησιμοποιεί κάποιες λέξεις που τους ταράζουν πολύ (πχ «έχουμε πρόβλημα» ή «το παιδί αδυνατεί να τα καταφέρει»), είτε γιατί δεν έχει χτιστεί σχέση εμπιστοσύνης γονέων με τον/την εκπαιδευτικό, είτε γιατί απλά … δεν θέλουν να ακούν αρνητικά για το παιδί τους. Οι εκπαιδευτικοί στο Σχολείο καλύπτονται εύκολα με το να ζητήσουν βοήθεια από το/τη Σχολικό/ή Σύμβουλο ή τα ΚΕΣΥ (πρώην ΚΕΔΔΥ). Ταυτόχρονα είναι καλό να αναφέρουν απλά τις ανησυχίες τους που το παιδί δυσκολεύεται να ενταχθεί στις κοινωνικές και εκπαιδευτικές ρουτίνες της Τάξης. Σκοπός δεν είναι να επιβεβαιωθεί από κάποιον ειδικό το ανωτέρω –πιθανά σοβαρό- «πρόβλημα», όσο να διαπιστωθούν οι λόγοι που αυτό υπάρχει (τι είναι αυτό που δυσκολεύει το παιδί) και αυτό γίνεται από διεπιστημονική ομάδα.  Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, Αλεξάνδρου Στράτος, Δ/ντής Προσέγγισης σε συνεργασία με το Τμήμα Ψυχολογικής Υποστηρίξεως του Κέντρου μας

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: Καλημέρα σας, θα ήθελα να σας ρωτήσω η κόρη μου τον Νοέμβριο θα γίνει 4 χρονών, γεννήθηκε στην Γερμανία το θέμα είναι ότι εδώ κ 2,5 Χρόνια πάει παιδικό… στο σπίτι μιλάμε ελληνικά κ ρωσικά, στο παιδικό έχει επαφή με γερμανικά. Η δασκάλα της λέει ότι παίζει μόνη της πάντα εδώ κ 2 Χρόνια δεν θέλει να συμμετέχει σε ομαδικά παιχνίδια κ γενικά δεν καταλαβαίνει τις απλές εντολές. Στο σπίτι βέβαια είναι πολύ ζωηρή, για να κάνει κάτι πρέπει να φωνάζουμε η με το ζόρι η πάλι μόνο όταν έχει εκείνη όρεξη. Μου είπε ότι το παιδί μου αναπτυξιακά υστερεί. Της δείχνουν εικόνες κ δεν τα ονομάζει, στο σπίτι τις ίδιες εικόνες τις ονομάζει ακόμα κ στα γερμανικά, βέβαια η προτάσεις που κάνει δεν είναι μεγάλες αλλά μας καταλαβαίνει κ την καταλαβαίνουμε, γιατί έχει τέτοια συμπεριφορά στο παιδικό? Μήπως όντως υστερεί το παιδί κ δεν το έχω καταλάβει???

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. Όπως καταλαβαίνετε, υπάρχει μία γλωσσική σύγχυση στο παιδί όχι 2, αλλά 3 γλωσσών. Οι έρευνες έχουν δείξει ότι τα 2γλωσσα παιδιά δεν έχουν κανένα αναπτυξιακό πρόβλημα ΕΑΝ δεν αντιμετωπίζουν ένα πρωτογενές γλωσσικό πρόβλημα. Αν όμως αντιμετωπίζουν, τότε η 2γλωσσία επιβαρύνει την εικόνα τους. Δεν υπάρχουν όμως από όσο γνωρίζουμε έρευνες για τα 3γλωσσα. Από τη άλλη όμως, θα πρέπει και να διερωτηθείτε για τα δεδομένα της κοινωνικής επικοινωνιακότητας και της γενικότερης αναπτυξιακής εικόνας του παιδιού. Όταν στο σπίτι υπάρχουν άλλα παιδάκια έχει ανάγκη να βρίσκεται μαζί τους; Παίζει μαζί τους κοινωνικά; Στην παιδική χαρά; Πώς είναι το παιχνίδι της κόρης σας; Είναι το αναμενόμενο της ηλικίας της; Πώς είναι η συγκέντρωση προσοχής της; Ο κινητικός της συντονισμός; Η αυτό-διαχείρισή της και η αυτό-εξυπηρέτησή της; Θα πρέπει να διερωτηθούμε επίσης το γιατί δεν έχει προσαρμοστεί (ή δεν έχει προσπαθήσει να προσαρμοστεί)-παρότι έχει περάσει μία 2ετία- στον Παιδικό Σταθμό. Θα πρέπει, αφού σκεφτείτε αυτές τις ερωτήσεις που σας θέσαμε, να ρωτήσετε την εκπαιδευτικό τι προτείνει και να το ακολουθήσετε. Στην Ελλάδα, τα παιδιά παραπέμπονται για μία αξιολόγηση από Παιδίατρο Αναπτυξιολόγο, Εργοθεραπευτή και Λογοθεραπευτή. Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, Αλεξάνδρου Στράτος, Δ/ντής Προσέγγισης σε συνεργασία με το Τμήμα Λογοθεραπείας του Κέντρου μας

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: Καλησπέρα σας. Έχουμε έναν γιο 9 χρόνων και είναι στην Δ τάξη. Είναι ένα αξιόλογο πλάσμα όμως πολλές φορές η συμπεριφορά του μας φέρνει στα όρια μας σαν γονείς. Δεν δέχεται συμβουλές, δεν δέχεται να μπει σε πρόγραμμα τώρα που είναι η αρχή της σχολικής χρονιάς. Δεν μαθαίνει από τα λάθη του. είναι εγωιστής και φωνακλάς. Κλαίει με το παραμικρό και θυμώνει και οποίον δεν συμφωνεί μαζί του. Κάθε μέρα προσπαθούμε να μιλάμε μαζί του. Να του δείχνουμε τον σωστό δρόμο άλλα κάθε μέρα φτάνουμε στο ίδιο σημείο. Να θυμώνει να φωνάζει μετά να κάνουμε εμείς το ίδιο και στο τέλος να ζητά συγγνώμη .. Την επόμενη μέρα τα ίδια. Στο τέλος της ημέρας νιώθω τόσο κουρασμένη που δεν μπορώ να σκεφτώ τι άλλο να κάνουμε. Παρακαλώ δώστε μας κάποια συμβουλή γιατί θεωρούμε ότι κάτι κάνουμε λάθος άλλα δεν ξέρουμε τι. Σας ευχαριστούμε.

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. Είστε γονείς –με βάση τα λεγόμενά σας- ενός προφανώς δύσκαμπτου, πεισματάρικου, ευερέθιστου και μη οργανωμένου παιδιού με έντονες αντιδράσεις στη ματαίωση και παραμένουσα εγωκεντρικότητα. Αυτό μπορεί να οφείλεται σε πολλούς και διαφορετικούς τομείς όπως : Κάποια αναπτυξιακή δυσκολία, δυσκολίες στη ρύθμιση του συναισθήματος ή/και της κοινωνικής του σκέψης, χαμηλά κίνητρα, δυσκολίες στην ενσυναίσθηση και τη θεωρία του νου, πιθανούς μη εύστοχους οικογενειακούς χειρισμούς διαχείρισης των συμπεριφορών του, δυσκολίες στην επεξεργασία των εισερχόμενων αισθητηριακών ερεθισμών, δυσκολίες στη συγκέντρωση της προσοχής και αρκετούς άλλους. Δεν αναφέρετε επίσης, εάν το σχολικό περιβάλλον εντοπίζει αντίστοιχες δυσκολίες ή εάν εμφανίζει αυτές τις συμπεριφορές μόνο στο σπίτι. Κατανοούμε πλήρως την κόπωσή σας και τις ανησυχίες σας γιατί έχει μεγαλώσει αρκετά και σε αυτή την ηλικία, εάν δεν βελτιωθούν οι συμπεριφορές, τότε θα επιδεινωθούν. Θεωρείται αναγκαίο το παιδί να αξιολογηθεί από Δ/νική Ομάδα (Παιδοψυχίατρο, Παιδοψυχολόγο, Εργοθεραπευτή, Ειδικό Παιδαγωγό), αφού όμως αρχικά δώσετε εσείς στοιχεία, πληροφορίες και ένα λεπτομερές αναπτυξιακό ιστορικό στην Ψυχολόγο Συμβουλευτικής. Θα σας συστήναμε να επισπεύσετε τις ενέργειές σας. Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, Αλεξάνδρου Στράτος, Δ/ντής Προσέγγισης σε συνεργασία με το Τμήμα Ψυχολογικής Υποστηρίξεως του Κέντρου μας

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: Καλημέρα σας. Έχω ένα αγοράκι που σε λίγες μέρες κλείνει τα τέσσερα και αντιμετωπίζω κάποια θέματα. Ήθελα να σας ρωτήσω.. Από ποια ηλικία και μετά μπορεί ένας παιδοψυχίατρος να καταλάβει γιατί το παιδί έχει αναπτύξει κάποιες συγκεκριμένες συμπεριφορές; Επίσης αν έχει συμβεί κάτι που το έχει τρομάξει η κάποιος έχει προσπαθήσει να του κάνει κακό η το έχει φοβίσει είναι δυνατόν να το εκμαιεύσει ο παιδοψυχίατρος στην ηλικία των τεσσάρων ετών; Ευχαριστώ εκ των προτέρων 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. Η παιδοψυχιατρική είναι η κατάλληλη ειδικότητα να αξιολογήσει τις συμπεριφορές ενός παιδιού. Μετά από αυτή την αξιολόγηση, θα σας ενημερώσει που πιστεύει ότι οφείλονται, εάν κρίνει απαραίτητο να γίνουν και άλλες αξιολογήσεις (Ψυχολόγος, Εργοθεραπευτής κλπ) και επίσης εάν υποπτεύεται κάποια ζητήματα (όπως πχ κακοποίηση, αγχωτικό γεγονός κλπ). Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, Αλεξάνδρου Στράτος, Δ/ντής Προσέγγισης σε συνεργασία με το Τμήμα Ψυχολογικής Υποστηρίξεως του Κέντρου μας

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: Γεια σας! Αρχικά θα ήθελα να σας πω με τη σειρά μου πόσο σημαντικό είναι αυτό το βήμα που δίνετε για οποιονδήποτε έχει ανάγκη να ρωτήσει κάτι. Ευχαριστούμε! Έχω 2 ερωτήσεις: 1. Όσον αφορά τον έλεγχο οπτικής και ακουστικής μνήμης στα παιδιά, υπάρχουν  καθορισμένες επιδόσεις για κάθε ηλικιακή ομάδα; Αν ναι ποιες και σε τι ποσοστό απόκλισης από τον μέσο όρο θεωρείται ανησυχητικό; (π.χ. Στην ηλικία των 6 χρόνων πόσες λέξεις πρέπει να θυμούνται και πόσες εικόνες;) 2. Κ. Στρατό, σας είχα παρακολουθήσει σε ένα σεμινάριο στην Κύπρο που είχατε δείξει μια γραφική παράσταση λέγοντας ότι πριν τη μάθηση το παιδί πρέπει να έχει αισθητηριακά ερεθίσματα από τους πρώτους μήνες ζωής του μέχρι τα 4 του χρόνια. Η απορία μου είναι η εξής: μέσα σε αυτά τα αισθητηριακά συμπεριλαμβάνονται και τα πράγματα που κάνει και στην καθημερινότητα του το παιδί έτσι κι αλλιώς; π.χ. Να ακουμπά υφές μαξιλαριών, να χοροπηδά στο κρεβάτι του, να παίζει με τα χώματα; Ευχαριστώ πολύ!

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας και τα όμορφά σας λόγια που μας δίνουν κουράγιο και χαρά να συνεχίζουμε το έργο μας. Υπάρχουν σταθμισμένες δοκιμασίες αξιολόγησης της μνημονικής επεξεργασίας. Οι βασικότερες που κυκλοφορούν, δεν αξιολογούν επανάληψη λέξεων ή ονομάτιση καρτών. Περιλαμβάνουν επανάληψη αριθμών (μονάδες-“digits”). Το παιδί βαθμιαία ξεκινά να επαναλαμβάνει τους αριθμούς με τη σειρά που του αναφέρει ο εξεταστής ξεκινώντας από 3 αριθμούς (πχ 1-5-2) και συνεχίζει. Σε αδρές γραμμές, θα σας αναφέρω, ότι στην ηλικία των 6 ετών, θα πρέπει να αναπαράγει περίπου 6 αριθμούς στη σωστή σειρά για πάνω από 3 επαναλήψεις. Αντίστοιχη διαβάθμιση γίνεται και με την οπτική μνήμη, που χωρίζεται σε οπτική μνήμη συγκράτησης μίας φόρμας και εύρεσης του ίδιου σε ποικιλία φορμών, στην μνήμη συγκράτησης σειράς σχημάτων ή σειράς εικόνων. Στην οπτική μνήμη, ποικίλλουν τα αποτελέσματα στη μνήμη σειράς από 5-6 κάρτες σε αυτή τη ηλικία (κάθε τεστ έχει τις δικές του πολυπλοκότητες στα σχήματα ή και τις εικόνες. ΠΡΟΣΟΧΗ ΟΜΩΣ : Τα τεστ εφαρμόζονται από εξειδικευμένους στη χορήγησή τους και την ειδική διαδικασία ειδικούς. Σας απαντώ για να γνωρίζετε και όχι για να τα εφαρμόσετε ως γονέας στο παιδί σας.

Όσον αφορά το 2ο ερώτημά σας, οι αισθητηριακές εμπειρίες που προσφέρουμε σε ένα παιδί, είναι όταν το εμπλέκουμε σε ποικιλία ερεθισμάτων στο σπίτι και έξω από αυτό. Το παιδί πρέπει να έρθει σε επαφή με καθημερινά αλλά και «παράξενα» αντικείμενα, να χοροπηδήσει, να τρέξει, να σκαρφαλώσει, να παίξει σωματικά παιχνίδια με τους γονείς, να επεξεργαστεί με τα χέρια, να δει, να προσέξει, να ακούσει, να γευτεί, να οσφρανθεί. Όσο πιο εμπλουτισμένους ερεθισμούς δίνουμε, τόσο πιο πολύ αναπτύσσει τα συστήματα αισθητηριακής επεξεργασίας. Αυτά όλα φυσικά ΕΑΝ δεν αντιμετωπίζει κάποια δυσκολία στην επεξεργασία (υπέρ ή υπό αντιδραστικότητα), -οπότε και θα πρέπει να προσαρμόσουμε τα αισθητηριακά εισερχόμενα- ή εάν επίσης έχει την ανάγκη να ασχολείται με περιορισμένα αισθητηριακά ερεθίσματα ξανά και ξανά χωρίς να θέλει νεωτερισμούς. Γενικά εάν υπάρχουν ενδείξεις δυσκολιών, θα πρέπει να γίνει αξιολόγηση από εξειδικευμένο στην αισθητηριακή ολοκλήρωση Εργοθεραπευτή.

Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, Αλεξάνδρου Στράτος, Δ/ντής Προσέγγισης

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: καλησπέρα σας, είμαι μια μαμά δυο παιδιών ενηλίκων (26 και 23) τα οποία συγκατοικούν .Δυστυχώς οι καβγάδες τους είναι πάρα πολλοί μέχρι που διώχνουν ο ένας τον άλλον και εμείς οι γονείς είμαστε συνεχώς στη μέση. ΒΟΗΘΗΣΤΕ ΜΕ………………Δεν ξέρω πως να το διαχειριστώ χωρίς να πληγώσω κανένα από τα δυο

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. Δυστυχώς πια τα παιδιά σας είναι ενήλικες και αυτοδιαχειρίζονται τη ζωή τους με τον δικό τους τρόπο. Δεν βοηθάει όπως είδατε καθόλου το να «βρίσκεστε στη μέση». Εάν θα θέλατε, θα μπορούσατε να ρωτήσετε κάποιον ειδικό, Ψυχολόγο ενηλίκων όμως (εμείς έχουμε κατεύθυνση την βοήθεια παιδιών και εφήβων) για την κατάσταση που επικρατεί και τι θα μπορούσατε να κάνετε. Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, Αλεξάνδρου Στράτος, Δ/ντής Προσέγγισης σε συνεργασία με το Τμήμα Ψυχολογικής Υποστηρίξεως του Κέντρου μας

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: Καλησπέρα σας. Είμαι πατέρας δύο παιδιών εκ των οποίων το ένα αγόρι που έκλεισε τα 18 τον Αύγουστο που μας πέρασε και μια κόρη που πηγαίνει φέτος πρώτη γυμνασίου και είναι 12,5 ετών. Είμαστε χωρισμένοι με την μητέρα τους εδώ και οκτώ χρόνια. Έχουμε θεωρώ μια καλή σχέση μεταξύ μας, δίχως να υπάρχει κάποιο πρόβλημα όσο αφορά τη διατροφή τους και τις απαιτήσεις, τόσο σχολικές, όσο και εξωσχολικές των παιδιών μας. Ο γιος μας από μικρό παιδί, περίπου 5,5 ετών διάλεξε μόνος του να ενταχθεί σε ποδοσφαιρική ομάδα Ακαδημίας, γιατί του άρεσε πολύ το ποδόσφαιρο. Ανελλιπώς πήγαινε στις προπονήσεις του και τους αγώνες της εκάστοτε ομάδας του, (μια και άλλαξε κάνα δυο φορές σωματείο, είτε γιατί βαρέθηκε εκεί, είτε γιατί έφυγαν κάποιοι φίλοι του, είτε γιατί βρήκε κάπου αλλού που του άρεσε περισσότερο). Στα μαθήματα του μέχρι και το τέλος του δημοτικού, ήταν πάρα πολύ καλός και συνεπής. Όταν ξεκίνησε το γυμνάσιο, άλλαξε στάση και νοοτροπία σχετικά με το σχολείο του και τα μαθήματα του…. το ίδιο ίσχυε φυσικά και με το φροντιστήριο Αγγλικής γλώσσας που πήγαινε. Προσπαθήσαμε με φροντιστήριο ιδιαίτερων μαθημάτων, και μετέπειτα αφού δεν είχε αποτέλεσμα, με φροντιστήριο εξωσχολικό, να τον βοηθήσουμε για τα μαθήματα του. Το αποτέλεσμα το ίδιο…. βέβαια πάντα στις ενημερώσεις των καθηγητών, τόσο στο σχολείο του, όσο και στο φροντιστήριο του, μας έλεγαν τα καλύτερα λόγια, για το πόσο καλό παιδί είναι και το πόσο τον αγαπούν, διότι ούτε φασαρίες έκανε και δεν ενοχλούσε γενικότερα ως μαθητής…. αλλά υστερούσαμε όπως πάντα στη μελέτη και στη συνέπεια μας στα μαθήματα….. αυτό συνεχίστηκε μέχρι και το τέλος του Λυκείου. Εμείς από όταν τελείωνε το γυμνάσιο, προσπαθούσαμε να δούμε τις ανησυχίες του και τι σκεφτόταν για το μέλλον γενικότερα και ως επαγγελματικό προσανατολισμό….! Πάντα συνέδεε το ποδόσφαιρο που πήγαινε με το τι ήθελε να ακολουθήσει…. ΤΕΦΑΑ μας έλεγε, χωρίς βέβαια να ανταποκρίνονται οι βαθμοί του στις απαιτήσεις των βάσεων των πανελληνίων εξετάσεων για τις σχολές που τον ενδιέφεραν…. Ξεκινήσαμε λοιπόν τα φροντιστήρια για τα μαθήματα του σχολείου και δώσαμε βάση στο ότι μας υποσχέθηκε πως θα ξεκινούσε πλέον να μελετά πιο εντατικά και πιο πολύ…..! Μέχρι που φτάσαμε στο τέλος της β’ λυκείου, όπου μας ζήτησε να κάνει οπωσδήποτε και καλοκαιρινά εντατικά μαθήματα στο φροντιστήριο, ώστε να καλύψει όποια κενά είχε στα μαθήματα που θα έδινε της κατεύθυνσης που είχε ακολουθήσει. Με το τέλος του καλοκαιριού, μας ανακοίνωσε πως αποφάσισε να μη συνεχίσει το φροντιστήριο, γιατί πήρε την απόφαση να μη δώσει πανελλαδικές εξετάσεις. Δεν του άρεσαν τα υποχρεωτικά μαθήματα που θα έπρεπε να διαγωνιστεί ώστε να περάσει στη σχολή που ήθελε. Ξαφνικά όλα αυτά…. και μέσα σε αυτά, μας ανακοινώνει πως θα σταματήσει και το φροντιστήριο των Αγγλικών που πήγαινε και πως δεν θα δώσει για lower που ήταν να δώσει στο επόμενο εξάμηνο…. Ξεκίνησε λοιπόν η χρόνια της γ’ πλέον λυκείου, με τον γιο μας να έχει πλέον άπλετο χρόνο…. με το ζόρι τον κράτησα τουλάχιστον σε αυτό που αγαπούσε όλα αυτά τα χρόνια….. το ποδόσφαιρο που έπαιζε…. παρόλο που τον είχαν καλέσει δυο φορές στην προεθνική ομάδα και άλλες δυο φορές στην μικτή Αθηνών…..! Τελείωσε λοιπόν την ποδοσφαιρική σεζόν, παίρνοντας και το πρωτάθλημα στην Κ18 της ΕΠΣΑ. Μας ανακοίνωσε πως θα σταματήσει και το ποδόσφαιρο άμεση μετά…. λες και πήγαινε γιατί το θέλαμε εμείς…. και ενώ ενδιαφέρονταν για προπονητής ποδοσφαίρου ως ειδικότητα στα ΤΕΦΑΑ. Ανακάλυψε λοιπόν, ένα ιδιωτικό Γαλλικό κολλέγιο, που του προσφέρει με λίγα χρήματα τον χρόνο, φοίτηση και αναγνωρισμένο πτυχίο αντίστοιχο των ΤΕΦΑΑ που ήθελε. Και μας είπε πως ένα περνούσε σε Κομοτηνή, ή αλλού εκτός Αθηνών με τις πανελλήνιες εξετάσεις, (εάν και εφόσον έδινε φυσικά), πως θα μας κόστιζε περισσότερο από την λύση που μας είπε εκείνος με το ιδιωτικό κολλέγιο, που παρεμπιπτόντως είναι και στην Αθήνα. Οπότε δε θα χρειαζόταν να πάει εκτός Αθηνών και δεν θα μας επιβάρυνε με έξοδα. Και τον γράψαμε εκεί που ήθελε και θα ξεκινήσει τα μαθήματα από μέσα Οκτώβρη και μετά….. Το κυρίως θέμα τώρα….. Ξεκίνησε να καπνίζει κρυφά εδώ και έξι μήνες περίπου, ενώ ήταν πολύ αντίθετος με αυτό, και πολύ φανατικά μάλιστα…. καυχιόταν και πως ήταν αθλητής εξάλλου…. Μετά από συζητήσεις για την υγεία του, κατάλαβε πως δεν του κάνει καθόλου καλό και αποφάσισε, όπως μας είπε, πως θα το σταματήσει. Το χειρότερο είναι πως ανακαλύψαμε πως πίνει αλκοόλ…. και πίνει αρκετά…. και σχεδόν κάθε φορά που θα βγει με τους φίλους του θα πιει πάνω από 5-6 ποτά. Βλέπετε έχει ξαδέρφια μεγαλύτερα που εργάζονται σε μπαρ και έναν παλιό προπονητή του από το ποδόσφαιρο που εργάζεται ως μπάρμαν. Δεν είναι λίγες οι φορές, (επειδή σχεδόν πάντα, παρόλο που παραπονιέται, πηγαίνω εγώ να τον «μαζέψω» από τις εξόδους του με του φίλους και φίλες τους που βγαίνουν τα βράδια), που τον έχω βρει να έχει πιεί τόσο ώστε να μην έχει τον έλεγχο του εαυτού του….. ψάξαμε με την μητέρα του και μάθαμε πως πίνει κάθε φορά που θα βγει και πίνει ουίσκι σκέτο με πάγο και βότκα…. χωριά τα σφηνάκια που τους κερνάνε …. Παρολες τις συζητήσεις που έχουμε Κεμάλ μαζί του και εγώ και η μητέρα του και από κοινού, δεν λέει να διορθωθεί η κατάσταση. Ρίχνει το πρόβλημα, πότε σε μια κοπέλα που αγαπούσε και έφυγε για σπουδές στην Πολωνία, πότε σε άλλους λόγους …. απλά νομίζω ως δικαιολογία….. ενώ όλα αυτά τα χρόνια μας έδειχνε ένα παιδί συνεσταλμένο με αρχές, ηθικό και πάνω από όλα σοβαρό….! Πήγε ένα πρωινό και έβαλε ένα σκουλαρίκι στο αυτί του, ενώ ήξερε πόσο αντίθετος ήμουν με αυτό. Πήρε μάλιστα μαζί του την μικρή του αδερφή και πήγε όταν εγώ και η μητέρα του είμαστε στις εργασίες μας…. Χωρίς να ενημερώσει, χωρίς να ρωτήσει κανένα…. και ενώ η αδερφή του του έλεγε να μην το κάνει….  Γενικότερα πάντως είναι ένα παιδί που δεν σου ανοίγεται εύκολα να σου μιλήσει και λέει πως τα προβλήματα του είναι δικά του και εκείνος θα τα λύσει μόνος του και να μη μας απασχολούν….. όσες φορές τον ρωτάμε…. μα είναι δυνατόν….; Δεν ξέρω τι να κάνω με αποκορύφωμα την τελευταία φορά που τον είχα πάρει μαζί μου για δουλειά και ήπιε τόσο, που με έκανε ρεζίλι, τόσο στον χώρο που συνεργάζομαι, όσο και στους υπαλλήλους μου…. Θέλω βοήθεια από κάποιους ειδικούς να μου πουν, να μας πουν πως πρέπει να κινηθούμε, τι μπορούμε να κάνουμε ώστε το παιδί μας να μη γίνει αλκοολικό και να μας μιλάει για ότι τον προβληματίζει….! Σας παρακαλώ δώστε μας ένα χέρι βοήθειας …… ευχαριστώ που με ακούσατε …..!

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας και για την εκτενή περιγραφή των δυσκολιών με το παιδί σας. Είναι η αλήθεια δύσκολο να αποκρυπτογραφήσει κανείς έναν έφηβο. Φαίνεται παρόλα αυτά ότι έχετε προσπαθήσει. Χρειάζεται σίγουρα να απευθυνθείτε σε έναν ειδικό ώστε να πάρετε πιο εξειδικευμένες πληροφορίες, πρώτα εσείς οι γονείς, γιατί ενώ  φαίνεται πως είστε κοντά στον γιο σας ίσως τελικά να μην έχετε καταφέρει ή να μην έχει καταφέρει κι εκείνος,  να επικοινωνήσετε πιο ουσιαστικά. Συχνά πάντως βλέπουμε πως στην όψιμη φάση της εφηβείας τα παιδιά δυσκολεύονται να διαχειριστούν τις επερχόμενες αλλαγές στην ζωή τους καθώς και την ευθύνη που αυτές φέρνουν κι επιλέγουν διάφορους τρόπους για να ‘σηκώσουν’ το βάρος. Το σίγουρο είναι ότι χρειάζεται ψυχραιμία και κατανόηση από μέρους σας και να βρείτε τρόπο για καλύτερη επικοινωνία. Ευχόμαστε σύντομα να πάρετε Ειδική καθοδήγηση και να βρείτε τρόπο να ξεπεράσετε αυτή την δύσκολη κατάσταση. Η χρήση αλκοόλ δεν σημαίνει απαραίτητα εξάρτηση, όμως εφόσον ανησυχείτε ίσως θα ήταν καλύτερο να απευθυνθείτε σε πιο εξειδικευμένες δομές όπως αυτή που σας αποστέλλουμε. Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία. Με τιμή, Βουρλιόγκα Βασιλική, Τμήμα Ψυχολογικής Υποστηρίξεως του Κέντρου μας

 

18 ΑΝΩ – Μονάδα Απεξάρτησης από ναρκωτικά, διαδίκτυο – ιντερνετ, αλκοόλ, διατροφικές διαταραχές| Ψυχιατρικό Νοσοκομείο Αττικής » Κέντρο Συμβουλευτικής Γονέων Εφήβων – Νέων

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: Καλησπέρα σας και συγχαρητήρια για την χρήσιμη υπηρεσία που προσφέρετε..αποφάσισα να ζητήσω την συμβουλή σας σε ένα θέμα που προέκυψε. Έχω έναν γιο 13 χρονών που ζει με την μητέρα του διότι είμαστε σε διάσταση και εγώ λόγω επαγγέλματος είμαι σε διαφορετική πόλη, είχαμε υποψίες ότι κάτι συμβαίνει στο θέμα σεξουαλικότητας διότι σε έλεγχο του κινητού του βρήκαμε πορνογραφικό υλικό ομοφυλοφιλικού περιεχομένου δεν τον πιέσαμε για απαντήσεις αλλά μου ανακοίνωσε μετά από λίγο καιρό ότι είναι bysexoual σε τηλεφωνική επικοινωνία που είχα μαζί του και μου ζήτησε να μη πω τίποτα στη μητέρα του γιατί φοβάται την αντίδραση της βέβαια άμεσα την ενημέρωσα και αποφασίσαμε να μεταβώ στην πόλη που μένουν για να συζητήσουμε όλοι μαζί…τώρα δε ξέρω πως να αντιδράσω και πραγματικά χρειάζομαι βοήθεια…θα περιμένω την απάντησή σας…ευχαριστώ πολύ

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. Η εφηβεία χαρακτηρίζεται από πολλές αλλαγές τόσο σωματικές όσο και συναισθηματικές. Στα πλαίσια των αλλαγών είναι και η αναζήτηση σεξουαλικής ταυτότητας. Στην εποχή μας, ιδιαίτερα με την έντονη έκθεση στη πληροφορία,  καθώς και την τάση των εφήβων να ταυτίζονται με τους συνομηλίκους τους, συχνά οι έφηβοι δοκιμάζουν τα όρια τους. Θα σας συμβουλεύαμε να διατηρήσετε την ψυχραιμία σας, να δείξετε κατανόηση και να συζητήσετε με τον γιο σας για όλα όσα τον απασχολούν. Είναι σημαντικό ότι σας εμπιστεύτηκε μια τόσο σημαντική πτυχή της σεξουαλικής αναζήτησης του και χρειάζεται να την διαχειριστείτε με σεβασμό και κατανόηση. Μονό κερδίζοντας την εμπιστοσύνη και δείχνοντας κατανόηση θα μπορέσετε να τον πλησιάσετε και να επικοινωνήσετε καλύτερα, αλλά κυρίως να τον βοηθήσετε να κατανοήσει κι ο ίδιος τι θέλει αλλά και να συνεχίσει να σας εμπιστεύεται. Δευτερευόντως θα ήταν σωστό εσείς οι γονείς να αναζητήσετε εξατομικευμένη βοήθεια από ειδικό για την διαχείριση των ανησυχιών σας. Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, Βουρλιόγκα Βασιλική, Τμήμα Ψυχολογικής Υποστηρίξεως του Κέντρου μας

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: Έχω ένα αγόρι 7 ετών, που από μωρό έχει κάποια από τα συμπτώματα που περιγράφονται στο σχετικό άρθρο της ιστοσελίδας για την στοματική αμυντικότητα. Τώρα έχει μεγαλώσει και με πολλή προσπάθεια, προτάσσοντας τη λογική, έχει αυξήσει λίγο την ποικιλία των τροφών που τρώει. Για αυτήν την ηλικία, από πού θα προτείνατε να ξεκινήσουμε για να τον βοηθήσουμε όσο γίνεται; Ευχαριστώ πολύ,

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. Η πιθανή στοματική αμυντικότητα, χωρίζεται σε αμυντικότητα στα χείλη, στα ούλα και τα φατνία, στην υπερώα, στη γλώσσα κλπ. Από την άλλη, μπορεί να υπάρχει δυσκολία στην κινητικότητα των σιαγόνων, δυσκολία στην κατάποση, παραμονή κάποιων αντανακλαστικών κλπ. Το σίγουρο είναι ότι τα παιδιά με στοματική αμυντικότητα, είναι παιδιά που δεν είναι από τη μία ανέμελα και από την άλλη δεν απολαμβάνουν τις νέες τροφές (ακόμα και αν πείθουν τον εαυτό τους να τις φάνε). Αρχικά θα πρέπει να απευθυνθείτε σε Εργοθεραπευτή εξειδικευμένο στην Αισθητηριακή Ολοκλήρωση για να συζητήσετε τις ιδιαιτερότητες του παιδιού και να γίνει μία αξιολόγηση. Επειδή όπως αναφέρετε, «χρησιμοποιεί τη λογική του για να φάει», είναι πιθανά καλό να αξιολογηθεί και από ένα Ψυχολόγο εξειδικευμένο στη «Γνωσιακή – Συμπεριφοριστική» προσέγγιση. Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, Αλεξάνδρου Στράτος, Δ/ντής Προσέγγισης σε συνεργασία με το Τμήμα Ψυχολογικής Υποστηρίξεως του Κέντρου μας

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: Η κόρη μου είναι 14 ετών και με φωνάζει πάντα όταν πάει στην τουαλέτα για να την πλύνω εγώ μετά. Είναι φυσιολογικό? τι σημαίνει?

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. Θα σας απαντήσω ξεκάθαρα και μονολεκτικά για μία έφηβη 14 ετών: ΟΧΙ! Δεν είναι φυσιολογικό! Η πρώτη διαφοροδιάγνωση που πρέπει να γίνει είναι από την «αναπτυξιακή δυσπραξία». Δεν αφήνετε όμως να γίνει ξεκάθαρο πώς είναι γενικότερα η τοποθέτηση της κόρης σας και το λειτουργικό της επίπεδο σε γενικότερα κομμάτια αυτοεξυπηρέτησης, πώς είναι ο κινητικός της συντονισμός, ποια άλλα κομμάτια των συμπεριφορών της σας απασχολούν, πώς είναι η αυτοδιαχείρισή της, αν έχει άγχος, πώς είναι η συμμετοχικότητά της στο Σχολείο, αν έχει φίλες κλπ. Θα σας συστήναμε να απευθυνθείτε σε έναν/μία Εργοθεραπευτή/τρια, να συζητήσετε τις ιδιαιτερότητες της έφηβης κόρης σας, να αξιολογηθεί και να σας προτείνει ποια θα έπρεπε να είναι τα επόμενα βήματά σας.  Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, Αλεξάνδρου Στράτος, Δ/ντής Προσέγγισης

—————————————–

: Καλησπέρα σας και σας συγχαίρω για το έργο σας που βοηθάει τόσο πολλούς γονείς και ειδικούς. Θέλω να σας κάνω μία ερώτηση! Τα πάντα σε ένα παιδί είναι πρόβλημα; Παραπέμπουν δηλαδή σε μία δυσκολία; Απαγορεύεται κάποια από αυτά να είναι ιδιοσυγκρασία σε ένα παιδί; Και θα πρέπει πάντα να γίνεται στο παιδί μία αξιολόγηση;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. Βρίσκω την ερώτησή σας πολύ εύστοχη. Τα βασικά ιδιοσυγκρασιακά στυλ ενός παιδιού είναι 4 : (1). Αναζήτηση νεωτερισμών, (2). Έκθεση σε κίνδυνο, (3). Επιμονή και (4). Ανάγκη επιβράβευσης. Σας εφιστώ εδώ την προσοχή ότι για τα μωρά είναι 7 τα σημεία. Φυσικά λοιπόν και με αυτά που διαβάζετε, κάθε παιδί (όπως και κάθε ενήλικας) έχουμε την ιδιοσυγκρασιακότητά μας. Εδώ θα δανειστώ όμως και τον όρο της Παγκόσμιας Οργάνωσης Υγείας που αναφέρει ότι δυσκολία είναι ό,τι επηρεάζει τη λειτουργικότητα ενός ατόμου στην αυτοεξυπηρέτησή του, την κοινωνική του συμμετοχικότητα και τη συμμετοχικότητά του στο εργασιακό δεδομένο (για το παιδί είναι κύρια ο τομέας επίδοσης στις σχολικές εργασίες). Σαφέστατα λοιπόν ο ειδικός θα πρέπει να διαχωρίσει εάν οι ιδιαιτερότητες ενός παιδιού ορίζουν πάθηση ή ιδιοσυγκρασιακότητα.  Η απάντηση βρίσκεται στη συμμετοχικότητά του σε πληθώρα έργων και η λειτουργικότητά του. Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, Αλεξάνδρου Στράτος, Δ/ντής Προσέγγισης

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: Γεια σας ονομάζομαι …. και έχω ένα αγοράκι 1 έτους. Χαίρομαι πάρα πολύ που είναι κοινωνικός! Έχει τρομερή αδυναμία στην γιαγιά του (η μητέρα του άντρα μου). Από πολύ μικρός οπότε την έβλεπε χαιρόταν αφάνταστα σε σημείο να με σπρώχνει και να κλαίει γιατί ήθελε να φύγει απ την αγκαλιά μου και να πάει σε εκείνη! Όταν η γιαγιά που μένει από πάνω μας έφευγε έκλαιγε με αναφιλητά. Το ίδιο εξακολουθεί να κάνει και τώρα. Νοιώθω ότι δεν με θέλει καθόλου και αν μας βάλει σε μια ζυγαριά γέρνει προς την άλλη πλευρά! Η συμπεριφορά μου απέναντι του θεωρώ ότι είναι στοργική νοιώθει ασφάλεια αλλά επειδή δεν του κάνω όλα τα χατίρια δεν με θέλει! Η γιαγιά πάντα του φέρνει σακούλες με δώρα και εννοείται την κάνει ότι θέλει! Θα ήθελα να μου δώσετε μια συμβουλή για να μπορέσω να ισορροπήσω αυτήν την κατάσταση νοιώθω πολύ άσχημα που δεν με θέλει κ ζήλια πολλές φορές, νοιώθω επίσης πολύ χαρά που ξέρω ότι όταν δουλεύω περνάει καλά με την γιαγιά και είναι χαρούμενος!

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. Προφανώς η προτίμηση του παιδιού στη γιαγιά είναι εμφανέστατη. Αυτό συνήθως συμβαίνει όταν η συμπεριφορά της γιαγιάς είναι διαφορετική σε δοτικότητα από της μητέρας, αλλά πιθανά και ο τρόπος προσέγγισής της στο παιδί, ταιριάζει περισσότερο στην ιδιοσυγκρασία του παιδιού (βαθμός ενδιαφέροντος, τρυφερότητας κλπ). Θα σας συστήναμε να κάνατε μία ουσιαστική και σε βάθος συζήτηση με τη γιαγιά για αυτά που σας ανησυχούν, πώς εξηγεί εκείνη την προτίμησή του και τι προτείνει για να ισοζυγιστεί η κατάσταση που αναφέρετε. Επίσης η γιαγιά θα σας βοηθήσει να ηρεμήσετε μαζί το παιδί όταν θα πρέπει να φύγει από το σπίτι της για να έρθει στο δικό σας. Δεν κρίνουμε με αυτά που αναφέρετε ότι υπάρχει κάποια πολυπλοκότητα στην κατάσταση που αναφέρετε. Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, το Τμήμα Ψυχολογικής Υποστηρίξεως του Κέντρου μας

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: Πριν ενάμισι χρόνο ο γιός μου 12 χρονών σήμερα, είδε κατά λάθος σκηνές σκληρού πορνό στο ίντερνετ ( άντρες με άντρες, γυναίκες με γυναίκες κ.λ). Είναι υιοθετημένος και το γνωρίζει από την πρώτη μέρα που ήρθε  στο  σπίτι μας Μετά από ένα χρόνο από το περιστατικό με το ίντερνετ άρχισε να κάνει σκέψεις σεξουαλικού περιεχομένου (βλέπει ότι κάνει σεξ με μένα την μάνα του, με τον  πατέρα του, με τους φίλους του, αλλά η μεγάλη  εμμονή του είναι με μένα Με κυνηγάει όλη μέρα από κοντά και μου ψιθυρίζει στο αυτί με πολύ ωμό λεξιλόγιο τι σκέφτεται) Λέει επίσης ότι δεν τον θέλουμε και θα τον γυρίσουμε πίσω, ότι δεν ήμαστε γονείς του και άλλα πολλά. Πήγαμε σε δυο παιδοψυχίατρους μέχρι τώρα, το μόνο που έκαναν ήταν να δίνουν φάρμακα χωρίς να έχουμε δει ιδιαίτερη βελτίωση Εντωμεταξύ οι κρίσεις που παθαίνει γίνονται όλο και πιο έντονες γιατί δεν μπορεί να διαχειριστεί την σκέψη του και νιώθει τύψεις Έχει πλήρη διαύγεια για τι του συμβαίνει και ζητάει απεγνωσμένα να τον βοηθήσω Σας παρακαλώ δώστε μου μια συμβουλή ή το όνομα κάποιου σοβαρού επιστήμονα που μπορεί να με βοηθήσει Είμαι σε απόγνωση νομίζω ότι χάνω το παιδί μου Σας ευχαριστώ πολύ

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. Αν κρίνουμε ότι δύο επιστήμονες σας ζητούν φαρμακευτική αγωγή, σημαίνει ότι το παιδί σας αντιμετωπίζει μία πολυφασματική δυσκολία που δυσκολεύεται – ή και αδυνατεί – να τη διαχειριστεί μόνο του. Αυτό είναι μία πάθηση με όνομα που προφανώς σας έχουν πει οι ειδικοί. Σε αυτή την ηλικία, παιδιά με δυσκολίες στην αυτοδιαχείρισή τους, μπαίνουν εύκολα σε δύσκολες εμμονικές και άκαμπτες σκέψεις ή και συμπεριφορές. Το σίγουρο είναι ότι το παιδί σας χρειάζεται εξέταση και από Παιδοψυχολόγο, που θα δει τους βαθύτερους μηχανισμούς σκέψης του παιδιού σας (σίγουρα αυτές οι συμπεριφορές περιέχουν και ένα μήνυμα προς εσάς). Χρειάζεται σίγουρα ψυχολογική υποστήριξη (και πιθανώς και με άλλους ειδικούς). Θα ήταν καλό, αφού το συζητήσετε και με τους Παιδοψυχιάτρους που παρακολουθούν το παιδί, να απευθυνθείτε σε ένα Κέντρο Ειδικών Θεραπειών και να γίνει αξιολόγηση από Παιδοψυχολόγο, αφού πρώτα πάρει από εσάς ως ιστορικό τα στοιχεία που θα χρειαστεί. Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, Αλεξάνδρου Στράτος, Δ/ντής Προσέγγισης σε συνεργασία με το Τμήμα Ψυχολογικής Υποστηρίξεως του Κέντρου μας

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: Καλησπέρα…έχω ένα αγοράκι 6 ετών…έχει ένα συνήθειο εδώ και ένα χρόνο να ζητάει από φίλους-ες του να κατεβάζουν τα παντελόνια τους(και αυτός μαζί)..ή τους ζητάει να παίξουν τους γιατρούς και αυτός κάνοντας τον γιατρό τους λέει πάλι να σηκώσουν μπλούζα και να κατεβάσουν το παντελόνι για να τους εξετάσει…έχω δοκιμάσει από το να του μιλήσω ήρεμα εξηγώντας του ότι είναι λάθος αυτό που κάνει μέχρι και να τον φοβίσω λέγοντας ότι αν το συνεχίσει θα καταλήξει στη φυλακή…έχω δοκιμάσει τα πάντα…να προσθέσω ότι δεν έχει δει ποτέ εμένα και τον άντρα μου σε «περίεργες στιγμές»…τι άλλο μπορώ να κάνω?

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. Όπως γνωρίζετε, αυτό είναι κάτι που πολλά παιδιά το κάνουν (να παίζουν τους «γιατρούς») και βασίζεται σε αυτή την άτυπη σεξουαλική διέγερση της ηλικίας 5-7 ετών. Σίγουρα μιλάμε ήρεμα στο παιδί μας και εξηγούμε τους λόγους για τους οποίους αυτό δεν είναι παιχνίδι και στην ουσία προσβάλει τα άλλα παιδιά. Υπάρχει εδώ όμως και ένα άλλο ζήτημα : Τα άλλα παιδιά το δέχονται να το κάνουν ; Γιατί εάν ναι, τότε ο γιός σας δικαιολογημένα θέλει αυτό να γίνεται (αφού το δέχονται και τα άλλα παιδιά και προφανώς είναι και επικυριαρχικός επάνω τους). Επίσης στο Σχολείο σας έχουν αναφερθεί από τους εκπαιδευτικούς τέτοιες συμπεριφορές και σε ποιον βαθμό και με ποιον τρόπο ; Εάν ναι, σημαίνει ότι αυτό εμφανίζεται και σε πλαίσια που θεωρείται απαγορευμένο, οπότε και θα πρέπει να διερευνηθεί περισσότερο και εκτενέστερα από Παιδοψυχολόγο. Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, Αλεξάνδρου Στράτος, Δ/ντής Προσέγγισης σε συνεργασία με το Τμήμα Ψυχολογικής Υποστηρίξεως του Κέντρου μας

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: Καλησπέρα σας! Έχω δυο κόρες η μεγάλη μου κόρη είναι σχεδόν έξι ετών και η μικρή ενός. Το τελευταίο διάστημα αντιμετωπίζω σοβαρό πρόβλημα με τη συμπεριφορά της Μεγάλης μου κόρης . Είναι ένα πανέξυπνο πλάσμα . Γενικά ο χαρακτήρας της, ο λόγος της, ο τρόπος σκέψης της θα μπορούσα να πω ότι αντιπροσωπεύει παιδιά μεγαλύτερης ηλικίας. Είναι ένα παιδί το οποίο όταν ήρθε στον ευρύτερο οικογενειακό κύκλο ήταν το μοναδικό, άρα είχε και όλη την προσοχή επάνω της. Μετά τον ερχομό και άλλων μελών της οικογένειας και ιδιαίτερα της αδερφής της άρχισε να βγάζει έναν χαρακτήρα απότομο Θα μπορούσα να πω, σε όποιον της μιλάει. Αντιμιλάει συνεχώς σε μένα και στον πατέρα της , δεν ακούει αυτά που τις λέμε και γενικά κρατάει μία άσχημη συμπεριφορά ,Ειδικά όταν είμαστε μαζί με κόσμο. Θεωρώ όλο αυτό ότι έχει να κάνει με το ότι πλέον δεν έχει όλη την προσοχή επάνω της αλλά μοιράζεται και σε άλλα πρόσωπα όπως η αδερφή της. Επίσης τους τελευταίους δύο μήνες που είχαμε την προετοιμασία για την βάπτιση της αδερφής της ,με αποτέλεσμα εγώ  να αφιερώνω αρκετό χρόνο στις δουλειές αυτές, η Καλλιόπη (έτσι ονομάζεται) να έχει κολλήσει στην κυριολεξία πάνω μου και ενώ ήταν ένα παιδί που πήγαινε παντού, Δεν είχε πρόβλημα να κοιμηθεί οπουδήποτε είτε ήταν παππούδες είτε ήταν θείοι ξαδέρφια ή φίλοι, πλέον να μην πηγαίνει πουθενά. Να με αναζητάει κλαίγοντας ακόμα και αν με χάσει για 5 δευτερόλεπτα από τα μάτια της μέσα στο σπίτι. Έχουμε φτάσει σε σημείο να φωνάζει τουλάχιστον χίλιες φορές τη μέρα το μαμά χωρίς λόγο. Όλη αυτή η κατάσταση επειδή είμαι εργαζόμενη μητέρα έχει αρχίσει να με πνίγει , να φανταστείτε ότι την παίρνω στη δουλειά . είναι μαζί μου 24 ώρες το 24ωρο .Ενώ η μικρή πηγαίνει στον παιδικό το πρωί και την παίρνω το απόγευμα. Θεωρώ πως η κατάσταση η οποία αντιμετωπίζω είναι αρκετά δύσκολη για μένα. Έχω φτάσει σε σημείο να κλαίω κάθε μέρα γιατί δεν ξέρω τι να κάνω και πώς να το αντιμετωπίσω και να το διαχειριστώ. Παρακαλώ πολύ για τις συμβουλές σας.Ευχαριστώ πολύ!

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. Όλα τα παιδιά εμφανίζουν σε διαβαθμίσεις ζήλια στην έλευση του νέου μέλους στην οικογένεια. Το ίδιο συμβαίνει και με την κόρη σας, με τη μόνη διαφορά ότι γίνεται σε ΥΠΕΡΜΕΤΡΟ και από ότι φαίνεται δυσλειτουργικό βαθμό. Θα ήταν καλό να γνωρίζουμε τι κάνει όταν δεν βρίσκεται μαζί σας (στο Σχολείο, σε πάρτι ή από την άλλη όταν βρίσκεται μαζί σας χωρίς την αδελφή της). Η κατάσταση όμως κρίνουμε ότι είναι σοβαρή με βάση την ηλικία της κόρης σας και θα ήταν καλό να το συζητήσετε με Παιδοψυχολόγο. Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, Αλεξάνδρου Στράτος, Δ/ντής Προσέγγισης σε συνεργασία με το Τμήμα Ψυχολογικής Υποστηρίξεως του Κέντρου μας

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: Καλησπέρα είμαι χωρισμένος  πατέρας 2 παιδιών, το κορίτσι 17-18 το αγόρι 10-11.Την επιμέλεια έχει η μητέρα τους, εγώ τα παίρνω κάθε 2ο Σαββατοκύριακο και τα βλέπω αρκετά συχνά και έξω γιατί μένουμε στην ίδια περιοχή, θεωρώ ότι η συμπεριφορά μου απέναντι τους είναι η καλύτερη που θα μπορούσα να έχω είμαι πάντα δίπλα τους συζητάω μαζί τους όταν είναι μαζί μου είμαι αποκλειστικά για όλα εγώ. νομίζω τα έχω κακομάθει. Το πρόβλημα μου είναι η κόρη μου με την οποία τελευταία έχω χάσει την εμπιστοσύνη μου συνεχώς την πιάνω να μου λέει ψέματα με κοροϊδεύει και αυτό βγαίνει στην επιφάνεια τελικά και όταν γίνεται αυτό είναι επιθετική απέναντι μου είναι σαν να βρίσκω και τον μπελά μου. Δεν είμαι ήρεμος να τη διαχειριστώ και πολλές φορές ξεφεύγω και εγώ με τις φωνές μου. (Όχι ξύλο είμαι εναντίων αν και έχω φτάσει σε σημείο να το πω ότι εγώ φταίω που όταν το έκανες πρώτη φορά δεν στις έβρεξα.)το χειρότερο είναι όταν τελειώνει η ένταση μου δίνει την εντύπωση ότι απλά περίμενε να τελειώσει για να φύγει η να ασχοληθεί με κάτι άλλο, νομίζω ότι δεν τη νοιάζει καν, δεν ξέρω νιώθω πληγωμένος δεν είμαι σαν τους άλλους χωρισμένους μπαμπάδες που μπορεί και να αδιαφορούν Θέλω να έχω την καλύτερη σχέση μαζί τους και να τα βοηθήσω όσο μπορώ, δεν μπορώ να κάνω κάτι για το περιβάλλον που ζούνε και δεν ξέρω σίγουρα αν αυτό φταίει για τον όποιο χαρακτήρα έχουν,, δεν ξέρω τι να κάνω και πώς να συμπεριφερθώ..?

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. Είστε ο πατέρας μίας έφηβης κόρης η οποία δεν έχει κανένα λόγο δυστυχώς να έχει καλές σχέσης με τους γονείς της, ιδίως όταν είναι χωρισμένοι και όταν από την άλλη δεν επιδεικνύετε ψυχραιμία όταν την «πιάνετε» να έχει πει ψέματα (κάτι που συχνά δυστυχώς κάνουν οι έφηβοι). Δείχνει να είναι θυμωμένη μαζί σας. Θα πρέπει να συζητήσετε αυτά τα ζητήματα, τόσο με τη μαμά του παιδιού, όσο και με την ίδια την κόρη σας σε μία βαθειά συζήτηση, χωρίς καμία ένταση για να δείτε αν θέλει να συζητήσει το ζήτημα. Κατανοούμε τις καλές προθέσεις σας, αλλά ίσως να μη χρησιμοποιείτε την προσέγγιση που έχει ανάγκη η κόρη σας και να εξαγριώνεται από αυτό. Θα μπορούσατε επίσης να μιλήσετε και με Ψυχολόγο για πιο εξειδικευμένους τρόπους. Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, Αλεξάνδρου Στράτος, Δ/ντής Προσέγγισης σε συνεργασία με το Τμήμα Ψυχολογικής Υποστηρίξεως του Κέντρου μας

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: Γεια σας έχω ένα κοριτσάκι 2 ετών πολύ ζωηρό και πολύ έξυπνο! Το θέμα μου είναι ότι έχει αναπτύξει κάποιες ικανότητες στη παιδική χαρά για παράδειγμα που αλλά παιδιά κ ποιο μεγάλα δε μπορούν αναρρίχηση δηλαδή ισορροπία κ τέτοια είναι κάπως επικίνδυνα αλλά επειδή τα κάνει καιρό της έχω δείξει να είναι προσεκτική κ να κρατάει καλά και τα καταφέρνει χωρίς να είμαι από πάνω της κ να την αγχώνω επεμβαίνω μόνο αν δω ότι χρειάζεται κάτι κινδυνεύει η δε μπορεί. Το θέμα μου είναι ότι με κατηγορούν από την οικογένεια μου ότι παρά είμαι χαλαρή κ ότι αν πέσει θα χτυπήσει σοβαρά! Εγώ λέω ότι τα παιδιά δεν είναι χαζά! Της έχω εμπιστοσύνη! Τι με συμβουλεύεται?

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. Ένα από τα ιδιοσυγκρασιακά στυλ των παιδιών, περιλαμβάνει την αυξημένη ή μη ανάγκη τους να ενασχολούνται με επικίνδυνα πράγματα. Ο κίνδυνος σε αυτόν τον τομέα στα παιδιά που θέλουν να παίρνουν κινητικά ρίσκα είναι τα πιθανά ατυχήματα. Από την άλλη, τα παιδιά σε ηλικία 2 ετών, δυστυχώς δεν έχουν την κρίση να προφυλάσσουν τον εαυτό τους, οπότε θα σας συστήναμε, χωρίς να γίνετε πιεστική, μα την προσέχετε. Για παράδειγμα, να βρίσκεστε κοντά της όταν θέλει να προβεί σε επικίνδυνες δραστηριότητες, να της αναφέρετε ήρεμα ότι αυτό είναι επικίνδυνο, οπότε θα βρίσκεστε στο πλάι σου, αλλά από την άλλη να μην τη φοβίζετε. Επίσης, ότι όταν θέλει να κάνει επικίνδυνα πράγματα, μπορεί να σας φωνάζει. Άρα λοιπόν, η αλήθεια βρίσκεται στη μέση. Επίσης είναι καλό να θυμάστε ότι σε περίπτωση ατυχήματος, πιθανά να κατηγορηθείτε για παραμέληση (γνωρίζουμε καλά ότι δεν είστε αμελής και το κάνετε από εμπιστοσύνη, αλλά δεν εμπιστευόμαστε τα παιδιά στην ηλικία των 2 ετών, αλλά από την άλλη δεν τα φοβίζουμε. Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, Αλεξάνδρου Στράτος, Δ/ντής Προσέγγισης σε συνεργασία με το Τμήμα Ψυχολογικής Υποστηρίξεως του Κέντρου μας

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: Καλησπέρα σας και καλό φθινόπωρο να έχετε. έχω έναν γιο και είναι 3,5 ετών, κ δεν μας ακούει καθόλου, ότι κ να του πούμε είναι μέσα στην άρνηση κ συνέχεια ουρλιάζει κ φωνάζει… δουλεύουμε κ οι δύο. όταν είναι με τον πατέρα του, οι δύο τους δεν ακούγεται καθόλου, όταν γυρνάω εγώ σπίτι από την εργασία μου, θα τον χτυπήσει θα του φωνάξει κ πάντα περιμένει να του έχω φέρει κάτι σε γλυκό. όταν τον κρατάει η αδερφή μου, γιατί ο σύζυγος μου δουλεύει κ πρωί κ βράδυ ότι του πει το κάνει, δεν φέρνει αντιρρήσεις.. περιμένω πως κ πως το Σαββατοκύριακο να έρθει να είμαι μαζί του κ πάλι με βγάζει εκτός εαυτού. τι μπορώ να κάνω; στον παιδικό είναι ήσυχος.

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. Διαφαίνεται με βάση τα λεγόμενά σας μία σημαντικότατη δυσκολία στη σχέση του παιδιού σας με εσάς (επικυριαρχική) που δεν εμφανίζεται σε άλλους κοινωνικούς τομείς και πλαίσια. Σίγουρα, οι μηχανισμοί που χρησιμοποιείται σε αυτό το παιδί, κάτι του πυροδοτούν χωρίς να το καταλαβαίνετε. Προφανώς λοιπόν, θα ήταν καλό να συζητούσατε με Παιδοψυχολόγο Συμβουλευτικής αυτό το ζήτημα και τους τρόπους που το διαχειρίζεστε. Άμεσα δεν κρίνεται σκόπιμο να έβλεπε κάποιος ειδικός το παιδί σας. Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, το Τμήμα Ψυχολογικής Υποστηρίξεως του Κέντρου μας

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: Καλημέρα. Η κόρη μου 9 χρόνων φέτος δεν θέλει να κατέβει να παίξει στο σχολείο με φίλες της θέλει να κάθετε σπίτι μαζί μας. Δεν έχει γίνει κάτι για να πω ότι αυτός είναι ο λόγος. πάντα ήθελε αλλά φέτος φοβάστε να μην πάθουμε η γονιός της τίποτα και δεν θέλει να φεύγει. θα ήθελα να σας ρωτήσω τι πρέπει να κάνω για να το ξεπεράσω και να αρχίσει πάλι να κατεβαίνει  να παίξει ?

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. Προφανώς το παιδί σας αντιμετωπίζει μία μη συμβατή για την ηλικία της φοβία. Αυτή μπορεί να προέρχεται από πολλούς διαφορετικούς τομείς που σχετίζονται είτε με την ίδια και τους μηχανισμούς σκέψης της, είτε από κάποιο συμβάν στο οικογενειακό ή φιλικό περιβάλλον που τάραξε το παιδί σας. Δυστυχώς χωρίς μία αξιολόγηση του παιδιού από Παιδοψυχολόγο ή Παιδοψυχίατρο και οδηγίες από τον/την ίδιο/ίδια, δεν θα μπορούσαμε να ρισκάρουμε κάποια απάντηση ή συμβουλή. Είναι ένα βαθύτερο ζήτημα που χρήζει αξιολόγησης. Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, Αλεξάνδρου Στράτος, Δ/ντής Προσέγγισης σε συνεργασία με το Τμήμα Ψυχολογικής Υποστηρίξεως του Κέντρου μας

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: Καλησπέρα σας, έχω ένα γιο 2,5 ετών ο οποίος ήταν πολύ υπάκουος και ήρεμος σα χαρακτήρας. Λόγω της εργασίας μου τη μισή ημέρα τη περνά με τους παππούδες και την υπόλοιπη με εμένα και τον πατέρα του. Όμως έμεινα έγκυος και πήρα την άδεια εγκυμοσύνης και από τότε που βρισκόμαστε μαζί όλη την ημέρα βλέπω ένα άλλο παιδί, ανυπάκουο επιθετικό απέναντι μου, πεθαίνοντας διαρκής κρίσεις ουρλιάζοντας αν δε κάνω κάποιο χατίρι του κλπ. Αφού γέννησα και συνεχίζεται η άδεια μου, το αδερφάκι του το έχει δεχθεί με χαρά, όμως εμένα δε θέλει ούτε να με ακούει, ούτε τίποτα! Δεν ακούει απολύτως τίποτα και κάνει ακριβώς τα αντίθετα από αυτά που του λέω. Πως πρέπει να τον αντιμετωπίσω; Προσπαθώ με την ομιλία αλλά δε με ακούει! Τη νύχτα ενώ είχε μάθει να κοιμάται μόνος του τώρα έρχεται κάθε βράδυ στο κρεβάτι μας. Θέλω να τον νουθετήσω χωρίς να είμαι η κακιά και η μέγαιρα !!! Σας ευχαριστώ εκ των προτέρων…

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. Αρχικά θα πρέπει να σας ρωτήσουμε εάν (1) αυτές τις συμπεριφορές τις εμφανίζει το παιδί σας μόνο σε εσάς ή και σε άλλα άτομα (πχ ποια είναι η σχέση του με τον πατέρα ή τους παππούδες) και (2) αν βλέπετε και κάποιες αλλαγές στο παιχνίδι του, τη γενικότερη επικοινωνία του και με τους άλλους την ομιλία του, τη λειτουργικότητά του κλπ. Επίσης δεν ξέρουμε τη θέση που παίρνει ο Παιδίατρος που παρακολουθεί το παιδί για όλα αυτά. Στην ηλικία περίπου των 2 ετών, τα παιδιά έχουν συχνά αλλαγές στη συμπεριφορά τους προς το χειρότερο και αυτό αν συμβεί χρειάζεται περαιτέρω διερεύνηση. Από την άλλη επιπρόσθετα υπήρξε και η εγκυμοσύνη σας. Αρχικά οπότε, δεν ξέρουμε εάν πρόκειται για μία μεταστροφή στη συμπεριφορά του παιδιού σας – ή στην γενικότερη αναπτυξιακή του εικόνα – ή σε μία δυσκολία που σχετίζεται με τη ζήλεια του. Θα σας συστήναμε να απευθυνθείτε σε Παιδοψυχολόγο όπου θα συζητούσατε τις δυσκολίες και θα σας ανέφερε αν θα έκρινε να γίνει μία εξέταση του Παιδιού από Αναπτυξιολόγο. Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, Αλεξάνδρου Στράτος, Δ/ντής Προσέγγισης σε συνεργασία με το Τμήμα Ψυχολογικής Υποστηρίξεως του Κέντρου μας

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: Το παιδί μου άλλαξε σχολείο στο δημοτικό λόγω bulling. Τώρα αναγκάζομαι να τον πάρω από το σχολείο που πάει λόγω αλητείας και για το ότι και γυμνάσιο και λύκειο μαζί. Γενικά και από τους καθηγητές δεν είμαι ευχαριστημένη. Είναι άριστος μαθητης.19,6.Τωρα πάει κοντά στο μαγαζί που εργάζομαι. Έχουμε όμως ένα καινούριο γυμνάσιο σχεδόν διπλά από το σπίτι. αποφασισαμε να πάει εκεί. Από τότε που του το ανακοινώσαμε κλαίει και χτυπιέται ότι τον καταστρέφω γιατί εκεί είναι τα οι παλιοί του συμμαθητές με τους οποίους είχε θέμα. Γενικά είναι δύσκολο παιδί…..και στις παρέες του. Μου λέει ότι τον παίρνω από τους φίλους του ενώ δεν έχει κάνει παρέες και ότι το κάνω επίτηδες. Με απειλεί ότι θα σταματήσει να διαβάζει. Η δασκάλα των αγγλικών του με συμβούλευε να τον πάρω από αυτό το σχολείο όπως επίσης και όταν τυχαία συνάντησε μια καθηγήτρια του κάπου κοντά στο σπίτι του λέει τι δουλειά έχεις εσύ εδω. της απάντησε ότι μένουμε εκεί και τότε του είπε «A παιδί μου εγώ σαν δασκάλα σε θέλω στην τάξη μου γιατί είσαι καλό παιδί και μαθητής. Σαν μαμά όμως θα σε άλλαζα σχολείο». Τι να κάνω. Πως πρέπει να το χειριστώ. Του λεμέ ότι θα είμαστε όλοι διπλά του όμως εκείνος επιμένει ότι το μόνο που θέλω είναι το κακό του. Ευχαριστώ πολύ

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. Προφανώς κάτι δυσκολεύει πολύ το παιδί σας στην πιθανότητα της αλλαγής Σχολείου. Έχει συνηθίσει ή φοβάται τις αλλαγές. Οι δρόμοι που έχετε είναι δύο : Είτε θα κάνετε μία πολύ ξεκάθαρη συζήτηση μαζί του για τους λόγους που κρίνετε ότι θα τον βοηθούσε να άλλαζε Σχολείο είτε θα ακούσετε τις διαμαρτυρίες του και δεν θα τον αλλάξετε. Επειδή όμως αναφέρετε ότι είναι «δύσκολο» παιδί και προφανώς δυσκολεύεται με τις κοινωνικές του επαφές, θα σας συστήναμε να επισκεπτόσασταν έναν ψυχολόγο για να μιλήσετε εκτενέστερα για τα θέματα που σας απασχολούν στο παιδί. Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, Αλεξάνδρου Στράτος, Δ/ντής Προσέγγισης σε συνεργασία με το Τμήμα Ψυχολογικής Υποστηρίξεως του Κέντρου μας

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: Καλησπέρα σας,Έχω ένα αγοράκι 3,5 χρόνων, από 2 χρόνων μιλούσε κανονικά και μέρα με τη μέρα είχε πλούσιο λεξιλόγιο, σε βαθμό που φίλοι και συγγενείς έμειναν έκπληκτοι! Η περιέργεια του και το ενδιαφέρον του για το πως λειτουργούν τα μηχανήματα γύρω του βοήθησαν να μιλάει με τρομερή ευφράδεια, δηλαδή μπορούσε κάποιος να τον ρωτήσει πχ από τι αποτελείτε ο κινητήρας ενός αυτοκινήτου και αυτός απαντούσε με λεπτομέρειες χρησιμοποιώντας αρκετά δύσκολες λέξεις και ορολογίες που πραγματικά ακόμη και εγώ που είμαι η μητέρα του δεν ήξερα καν ότι υπήρχαν. Γνωρίζει για παράδειγμα τι έχει πάνω μια πλακέτα ενός μηχανήματος και τι δουλειά κάνουν οι πυκνωτές πάνω σε αυτή, για πλάκα τον ρωτούσαν οι φίλοι μας για βλάβες σχετικά με τα αυτοκίνητα τους όπως πχ χάνει νερά το αυτοκίνητο τι πρόβλημα έχει και εκείνος απαντούσε μήπως έχει τρυπήσει το ψυγείο του. Με λίγα λόγια θέλω να πω πως από μόνος του, χωρίς να έχουν κάποια σχέση οι δουλειές μας με τον άντρα μου, χωρίς να τον πίεση κάνεις, το ενδιαφέρον του τον έκαναν να κατανοήσει και όχι να αποστηθίσει  περίεργες ορολογίες για την ηλικία του. Ξαφνικά πριν από 8 μήνες άρχισε να κεκεδιζει, δηλαδή έλεγε θέλω να παπαπαπαπάω για ποδήλατο, δεν το έκανε όμως συνέχεια, μπορεί να το έκανε 5 μέρες και μετά μιλούσε πάλι κανονικά μετά πάλι μπορεί να το έκανε για 3 μέρες μετά πάλι κανονικά, ο παιδίατρος μου χε πει ότι είναι φάση και θα περάσει. Όμως ενώ υπάρχουν διαστήματα που μιλάει φυσιολογικά βλέπω πως αυτή η διαταραχή στην ομιλία του κλιμακώνεται, δηλαδή κάποια στιγμή σταμάτησε το κεκεδισμα και άρχισε να σέρνει γράμματα αλλάζοντας στο τέλος το τόνο της φωνής του και στρέφοντας το βλέμμα του προς τα δεξιά δηλαδή θέλω να ππππππππππΑω για ποδήλατο. Και αυτό όμως όχι συνεχόμενα, δηλαδή κάποιες μέρες το έκανε κάποιες όχι. Προσπάθησα να μην δείχνω ότι σαστίζω  είναι όμως πανέξυπνος και καταλάβαινε και ο ίδιος ότι κάτι δεν πάει καλά, έτσι πριν λίγες μέρες όταν καταλάβαινε ότι η λέξη που θα πει θα τον δυσκολέψει μου την ψιθύριζε, και αυτό λιγότερο από 24ωρο καθώς ήταν η πρώτη φορά που του είπα να μην μου ψιθυρίζει αλλά να μιλάει δυνατά, και από τότε μιλάει με παύσεις, σαν να σκέφτεται περισσότερο αυτό που θέλει να πει, σα να προσπαθεί  να μην τραυλίσει, αλλά δεν τα καταφέρνει, δηλαδή λέει θέλω να…. παπαπαω…για ποδήλατο. Παλιά μπορούσε να μου μιλάει για ώρες και να μου περιγράφει μια φανταστική μέρα στην δουλειά του όπου είναι μηχανικός και φτιάχνει διάφορα, τώρα προσπαθώ πολύ περισσότερο για να κάνουμε κουβέντα. Σίγουρα από Σεπτέμβρη θα τον πάω μια βόλτα σε λογοθεραπευτή, αλλά ήθελα να σας ρωτήσω επειδή με βασανίζει, Μήπως φταίμε εμείς; Μήπως όλες αυτές οι περίεργες ορολογίες τελικά του έκαναν κακό αντί για καλό; Και γενικότερα θα ήθελα την άποψη σας!!!Σας ευχαριστώ για τον πολύτιμο χρόνο σας! Με εκτίμηση

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. Το αγοράκι σας έχει πυροδοτήσει στην πορεία της ανάπτυξης του τάση δυσροής ομιλίας αυξανόμενης βαρύτητας στην πορεία του χρόνου (πέραν του εξαμήνου από την αρχική πυροδότηση). παράλληλα, φαίνεται ότι γλωσσικά αναπτύσσεται με ιλιγγιώδη ρυθμό κάτι που είναι τουλάχιστον ασυνήθιστο. Για να μην μακρηγορώ και σας κουράζω βασιζόμενος στις χρήσιμες πληροφορίες ιστορικού που μας δώσατε, συμπεραίνω πως το παιδί χρήζει προσεκτικής αξιολόγησης ροής ομιλίας, λόγου και επικοινωνίας άμεσα. Παρακαλώ απευθυνθείτε όποιο πλαίσιο θεραπείας διαθέτει εξειδικευμένους θεραπευτές ροής ομιλίας για να υποστηρίξουν την προσπάθεια σας να κατανοήσετε τί συμβαίνει στο παιδί. Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, Μαρτίνης Ιωάννης, Λογοθεραπευτής, Μέλος Εταιρείας και εξειδικευμένος στις διαταραχές ροής ομιλίας.

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: Γεια  σας έχω ένα κοριτσάκι 15 χρονών, δεν μου ανοίγετε εύκολα π.χ αρρωσταίνει και όταν το καταλαβαίνω του το λέω και μου λέει εγώ είμαι έτσι δύο τρεις μέρες, εγώ το καταλαβαίνω ότι έχει κάτι αλλά αν κάποια στιγμή δεν το καταλάβω; αν πονάει και δεν μου το λέει;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. Όπως καταλαβαίνετε, η δυσκολία βρίσκεται στην επικοινωνία σας με την έφηβη κόρη σας. Για κάποιο λόγο, δεν θέλει να σας αναφέρει αυτά που της συμβαίνουν ή από την άλλη δεν επιθυμεί τη βοήθειά σας. Θα σας συστήναμε να κουβεντιάζατε αυτό το θέμα μαζί της με ηρεμία και ανάλογα με την απάντηση που θα λάβετε, να απευθυνθείτε σε έναν ψυχολόγο Συμβουλευτικής εάν κρίνετε ότι η κατάσταση είναι αδιέξοδη. Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, το Τμήμα Ψυχολογικής Υποστηρίξεως του Κέντρου μας

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: Καλησπέρα. Έχω δύο αγοράκια 7 και 5 ετών. Το πρόβλημα βρίσκεται στον μεγάλο, ο οποίος είναι ένα χειριστικό παιδί. Επιμένει να τα θέλει όλα δικά του. Από τη στιγμή που έκλεισε το σχολείο ως σήμερα (και θα συνεχιστεί επ άπειρον) δεν αφήνει το τάμπλετ από τα χέρια του όσο κι αν του το παίρνουμε. Κάθε βράδυ κοιμάται μετά από πολλά πάρα πολύ κόπο δικό μας γιατί είναι ζωηρός, τρέχει σ όλο το σπίτι και φωνάζει δυνατά. Όσο κι αν του λέμε να σταματήσει με καλό τρόπο θέλει διαρκώς να ρυθμίζει τη δική μας συμπεριφορά. Σημειωτέον ότι δεν δίνουμε επίτηδες μεγαλύτερη προσοχή στον μικρό, για να μη ζηλεύει. Επίσης δεν του αρέσει το σχολείο και γενικά το κάθε είδους όριο. Βοηθήστε μας, γιατί θα τρελαθώ απ’ την εξάντληση!!!!

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. Αναφέρεστε σε ένα παιδί «ανήσυχο» που δυσκολεύεται με τη δόμηση και να υπακούσει στους γονεικούς κανόνες. Από την άλλη, υπάρχει υπερ-χρήση των ηλεκτρονικών μέσων, κινητική ανησυχία, δυσκολίες εισόδου στον ύπνο και πιθανές μαθησιακές δυσκολίες. Πιθανά το παιδί να αντιμετωπίζει μία Νευρο-αναπτυξιακή δυσκολία (δεν μας αρέσει να χρησιμοποιείται ο όρος «χειρισμός» πριν διαφοροδιαγνωστεί κάποια πιθανή δυσκολία). Θα σας συστήναμε να γινόταν μία αξιολόγηση του παιδιού από Παιδοψυχίατρο, ώστε να διαπιστωθεί εάν όλα αυτά υπόκεινται σε κάποιο φάσμα δυσκολιών. Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, Αλεξάνδρου Στράτος, Δ/ντής Προσέγγισης

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: Καλησπέρα σας..έχω μια ανιψιά 26 μηνων.Δεν λέει ούτε μια κουβέντα. ούτε καν μαμά μπαμπά. δεν υπακούει σε καμία εντολή αλλά θα σε πάρει από το χέρι να σου δείξει τι θέλει. βγάζει απλά κάποιους ήχους από τα παιδικά προγράμματα ίσως που βλέπει. αλλά πχ όταν πεινάσει απλά θα γκρινιάζει…δεν θα σου ζητήσει κάτι. ούτε καν θα ου δείξει το γάλα. θα ήθελα την συμβουλή σας γιατί οι γονείς της το θεωρούν φυσιολογικό κ ο παιδίατρος δεν τους λέει απολύτως τίποτα. το μόνο που τους λέει είναι ότι θα τα κάνει….απλά θα ήθελα τη συμβουλή σας αν θα έπρεπε να δούμε έναν ειδικό..κ αν ναι τι ειδικότητας….ευχαριστώ εκ των προτέρων….

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. Αναφέρεστε σαφώς σε μία καθυστέρηση στους δείκτες ομιλίας, αλλά ταυτόχρονα και σε μία δυσκολία και στην επικοινωνία του παιδιού. Δεν μπορούμε να παραβλέψουμε ιδίως το δεύτερο κομμάτι. Θα σας συστήναμε μία διεξοδικότερη διερεύνηση του παιδιού από Παιδίατρο Αναπτυξιολόγο για να διαπιστωθεί εάν υπάρχει δυσκολία στο παιδί και το μέγεθός της. Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, Αλεξάνδρου Στράτος, Δ/ντής Προσέγγισης σε συνεργασία με το Τμήμα Λογοθεραπείας του Κέντρου μας

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: Γεια σας είμαι 19 χρονών και θέλω να γράψω ξανά πανελλήνιες. Δυστυχώς την πρώτη φορά που είχα γράψει όλοι μου έλεγαν πως έχω κακό χαρακτήρα και πρέπει να τον διορθώσω, Όταν βγήκαν τα αποτελέσματα για τις πανελλήνιες δεν τα πήγα καθόλου καλά επειδή πολύ βαθμολογητές δεν καταλάβαιναν τι έγραφα… Μετά αφότου μίλησα σε ψυχολόγο μου πρότεινε να πάω να κάνω τεστ δυσγραφίας στα ΚΕΣΥ αλλά από ότι έμαθα απευθύνονται σε ανήλικους… Μπορούν να δεχτούν και εμένα η πρέπει να απευθυνθώ σε κάποιο άλλο κέντρο?

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. Σε Κρατικό Νοσοκομείο -όπως πιθανά το Αιγινίτειο- θα μπορούσαν να σας δώσουν μία διάγνωση. Δυστυχώς όμως για απαλλαγή από τις γραπτές εξετάσεις αρμόδια είναι μόνο τα πρώην ΚΕΔΔΥ -και νυν ΚΕΣΥ- τα οποία όμως δεν καλύπτουν ενήλικες. Οπότε δεν μπορείτε πια να ενταχθείτε σε μία τέτοια κατηγορία.  Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, Αλεξάνδρου Στράτος, Δ/ντής Προσέγγισης

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: Καλημέρα σας. Έχω ένα αγοράκι που κοντεύει τα 4και ένα κοριτσάκι  13μηνων.το ένα παιδί απ το άλλο το ακριβώς ανάποδο. ο μεγάλος από μικρός έως και τώρα δύσκολο παιδί. δεν τον πιάνω πουθενά. θέλει συνέχεια να περνά το δικό του. και νευριάζει με το παραμικρό δεν έχει καθόλου υπομονή και είναι με στην γκρίνια. με την αδελφή του τα πάει καλά αλλά κάνει ξεσπάσματα που και που  χωρίς λόγο. γενικά όλα τ φταίνε. έχω φτάσει κι εγώ στα όρια μου κ δεν έχω υπομονή πια. έχω δοκιμάσει πολλούς τρόπους αλλά άμα τον πιάσει το πείσμα του δεν καταλαβαίνει τίποτα. έχω δοκιμάσει να του μιλώ ήρεμα …έχω δοκιμάσει κ σαι στυλ απειλής ,τον έχω βάλει και τιμωρία. ε πάντα στο τέλος θα κάνει αυτό π θέλει η ότι μπορεί για να με βγάλει εκτός εαυτού. γενικά δεν του κάνω εύκολα τα χατίρια .αλλά υπάρχουν φορές που ενδίδω για να χω λίγο ηρεμία και να μην ακούω την γκρίνια του..

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. Ένα από τα ιδιοσυγκρασιακά στυλ των παιδιών είναι το πείσμα και η μόνιμη ανησυχία που εκδηλώνεται συχνά με ξεσπάσματα. Όμως στην περίπτωσή σας, το παιδί καταστρατηγεί συνεχώς τον γονεϊκό κανόνα και δεν μπορείτε να αποκτήσετε τον έλεγχο σε αυτές τις συμπεριφορές. Σίγουρα έχετε δοκιμάσει πολλούς τρόπους αλλά όπως βλέπετε κανείς δεν ήταν επιτυχής. Θα σας συμβουλεύαμε να μιλούσατε με Ψυχολόγο Συμβουλευτικής για να βρείτε έναν σταθερό και πιο «ταιριαστό» προς το παιδί τρόπο να αντιμετωπίζετε τα ξεσπάσματά του. Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, Αλεξάνδρου Στράτος, Δ/ντής Προσέγγισης σε συνεργασία με το Τμήμα Ψυχολογικής Υποστηρίξεως του Κέντρου μας

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: Γεια σας έχω ένα παιδάκι 3 μισή χρόνων το οποίο λέει μικρές προτάσεις καταλαβαίνει τα περισσότερα απ όσα τ λέω παίζει γελάει κάνει ποδήλατο παρακολουθεί παιδικά στην τηλεόραση του αρέσουν τα παραμύθια που τ λέω αλλά πολλές φορές όταν του λέω μη , μη το κανείς αυτό δεν με ακούει το ίδιο πρόβλημα έχουν σ παιδικό και οι δασκάλες του δεν τους ακούει καθόλου και όταν τον μαλώνουν αυτός γελάει …. επειδή και η ομιλία του δεν είναι αρκετή με αυτή που θα έπρεπε να έχει σ ηλικία του  και με παιδάκια δεν παίζει μόνο με τ αδερφή του κ αυτό πιο πολύ τσακώνονται … από την πάνα κόπηκε εδώ κ ένα μήνα αλλά πρέπει να τ θυμίσω εγώ να πάει τουαλέτα κ τότε πάει πιστεύετε ότι μπορεί να έχει αυτισμό ; Κάνει και κάποια κίνηση με τα χέρια όταν χαίρετε σαν να βιδώνει κάτι κάπως τ κάνει… Η παιδίατρος που τον παρακολουθεί λέει όλα καλά είναι λίγο πίσω αλλά όλα καλά …

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. Αναφέρεστε σε ένα παιδί που έχει σαφώς ανώριμη συμπεριφορά όσον αφορά την ομιλία. Ταυτόχρονα όμως έχει και μία διαταρακτική, αδόμητη και πιθανώς διασπαστική συμπεριφορά. Όταν μιλάμε για αυτισμό, μιλάμε για παιδιά με δυσκολίες στην κοινωνική επικοινωνία τους, ακαμψίες και εμμονές και συχνές στερεοτυπίες (τις οποίες και εσείς αναφέρετε). Θα σας προτείναμε να επισκεφτείτε ειδικούς για να διαπιστωθούν οι δυσκολίες του παιδιού (Αναπτυξιολόγος, Παιδοψυχίατρος, Λογοθεραπευτής, Εργοθεραπευτής) και να κινηθείτε ανάλογα. Θα σας προτείναμε να κινηθείτε γρήγορα γιατί η ηλικία του παιδιού είναι κατάλληλη για να βοηθηθεί -εάν χρειαστεί- αποφασιστικά. Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, Αλεξάνδρου Στράτος, Δ/ντής Προσέγγισης σε συνεργασία με το Τμήμα Ψυχολογικής Υποστηρίξεως του Κέντρου μας

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: Καλησπέρα σας θέλω την βοήθεια σας σε ένα θέμα που με αγχόνη πάρα πολύ κ δεν ξέρω πως να το χείριστο… Έχω έναν εγγονό 3. 5 χρονών και τον έχουμε γράψει στον παιδικό σταθμό που εργάζομαι με ποιο τρόπο θα γίνει η προσαρμογή του στον σταθμό κ ποια είναι η δικιά μου θέση όταν ο μικρός μου θα έρχεται κ θα θέλει αγκαλίτσα κ θα κλαίει ??? Πως θα μπορούσα να τον βοηθήσω  ώστε να καταλάβει πως η γιαγιά του δουλεύει στον σταθμό κ δεν θα μπορώ να είμαι συνέχεα μαζί του??? Σας ευχαριστώ πολύ εκ των προτέρων… 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. Αρχικά θα πρέπει να σας αναφέρουμε ότι τόσο η Ελληνική, όσο και διεθνής άποψη είναι να αποφεύγεται να βρίσκονται σε εκπαιδευτικά περιβάλλοντα με συγγενείς τους εκπαιδευτικούς ή γενικότερα εργαζόμενους εκεί. Οπότε δεν συμφωνούμε για την απόφασή σας να γραφτεί στο σταθμό που εργάζεστε. Και αυτό δυστυχώς γιατί -όπως είδατε και εσείς- είναι δύσκολο σε αυτή την ηλικία να καταλάβουν τη διαφορετικότητα των 2 ρόλων στο ίδιο πρόσωπο και έρχονται σε σύγχυση που οδηγεί συχνά σε ανεπιθύμητες συμπεριφορές του παιδιού είτε στο εκπαιδευτικό περιβάλλον είτε στο σπίτι με το ίδιο πρόσωπο. Απλά, πολύ απλά και γλυκά, σε μία στιγμή που το παιδί θα είναι δεκτικό σε κουβεντούλες, θα πρέπει να του εξηγήσετε τη δουλειά σας στο σταθμό και να του εξηγήσετε επίσης ότι εκεί θα προσέχετε και τα άλλα παιδιά. Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, Αλεξάνδρου Στράτος, Δ/ντής Προσέγγισης σε συνεργασία με το Τμήμα Ψυχολογικής Υποστηρίξεως του Κέντρου μας

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: Καλησπέρα σας! Σας ευχαριστώ για την ευκαιρία που μου δίνετε να σας συμβουλευτώ. Ο ανιψιός μου 4,5 ετών διαγνώσθηκε με ετεροτοπια χωρίς επιληπτικές κρίσεις. Από μικρός δεν μπορούσε να στηρίξει καλά το κεφάλι του, άργησε να περπατήσει (λίγο πριν τα 2) και ακόμη και τώρα δεν ανεβαίνει άνετα τις σκάλες ούτε πιάνει το κουτάλι. Για την πάνα ούτε λόγος. Είχε μειωμένη βλεμματική επαφή και ακόμη δεν μιλά. 2 χρόνια τώρα κάνει εργοθεραπεία, λογοθεραπεία και φυσιοθεραπεία με μικρά αποτελέσματα (καλύτερη βλεμματική επαφή, είναι πιο χαρούμενος, θέλει να τον αγκαλιάζουμε, σκαρφαλώνει σε τραπέζι). Κοινωνικά, προτιμά να είναι ξαπλωμένος και μόνος. Πέρυσι πήγε παιδικό αλλά η συμμετοχή του ήταν περιορισμένη. Ξεκάθαρη διάγνωση δεν υπάρχει…4 ερωτήματα: 1. Τι μπορεί να συμβαίνει;2. Ποιες δυνατότητες προσέγγισης υπάρχουν; 3. Λόγω της μη μεγάλης αποτελεσματικότητας του κέντρου στη Θεσσαλονίκη, μήπως μπορείτε να μας συστήσετε κάποιο κέντρο; 4. Ποια εκπαιδευτική μονάδα/βαθμίδα είναι κατάλληλη για την περίπτωσή του; Σας ευχαριστώ πολύ!!

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. Προφανώς το παιδί αντιμετωπίζει ψυχοκινητική καθυστέρηση λόγω των δυσκολιών που έχουν διαγνωστεί από Παιδονευρολόγο. Δείχνει να εξελίσσεται με αργό ρυθμό, παρά την παρέμβαση που λαμβάνει. Το κατάλληλο εκπαιδευτικό πλαίσιο για το παιδί σας, θα πρέπει να αποφασιστεί από Δ/νική Ομάδα αποτελούμενη από : Παιδονευρολόγο, Αναπτυξιολόγο, τα ΚΕΣΥ και τους θεραπευτές του παιδιού. Θα πρέπει να έχετε τον θεράποντα Ιατρό, να τον/την εμπιστεύεστε και εκεί να αναφέρετε ακόμη και τις σκέψεις και τα παράπονά σας για το θεραπευτικό σχήμα του παιδιού. Δείχνει όμως το κανονικό πλαίσιο, να μη βοηθά καθόλου το παιδί, αφού μόνιμα βρίσκεται σε απομόνωση. Προτείνουμε επίσης να εφαρμοστεί στο παιδί και τεστ Νοημοσύνης (σε αυτή την ηλικία χορηγείται το WIPPSY). Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία. Καλή σας συνέχεια

Με τιμή, Αλεξάνδρου Στράτος, Δ/ντής Προσέγγισης σε συνεργασία με το Τμήμα Ψυχολογικής Υποστηρίξεως του Κέντρου μας

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: Η κόρη μου σε 2 μήνες κλείνει τα 17 με τον μπαμπά της είμαστε χωρισμένοι πολλά χρόνια ποτέ δεν βοήθησε σε τίποτα. Εγώ πάντα προσπαθούσα μόνη μου γιατί κ γω δεν είχα γονείς κ δεν είχα από κανέναν βοήθεια. πηρέ απόφαση να πάει να μείνει με τον μπαμπά της κ έφυγε χωρίς να μου το πει (ευτυχώς όλα καλά) αλλά δεν θέλει να μου μιλάει κ δεν ξέρω πως θα έπρεπε να το αντιμετωπίσω όλο αυτό. Έχω κ μια άλλη κόρη 13 χρονών όπου με τον μπαμπά της δεν έχει καμία επικοινωνία όπως ήταν κ η άλλη μου η κόρη τόσα χρόνια όπου δεν μιλούσε με τον μπαμπά της. θα ήθελα μια συμβουλή σε όλο αυτό για να αντιμετωπίσω όσο γίνεται πιο καλά την κατάσταση κ για τις 2

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. Αναφέρεστε σε ένα πάρα πολύ λεπτό ζήτημα με μία εκρηκτική συμπεριφορά της μεγάλης σας κόρης. Φυσικά αυτή η συμπεριφορά είναι η κορυφή ενός παγόβουνου που δημιουργήθηκε με τα χρόνια. Θα σας ζητούσαμε να συμβουλευτείτε Ψυχολόγο Συμβουλευτικής, γιατί το ζήτημα που θέτετε είναι πολύπλοκο και πολύ εξειδικευμένο. Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, Αλεξάνδρου Στράτος, Δ/ντής Προσέγγισης σε συνεργασία με το Τμήμα Ψυχολογικής Υποστηρίξεως του Κέντρου μας

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: Γεια σας είδα πολύ όμορφες απαντήσεις και θεώρησα ότι μπορείτε να με βοηθήσετε ο γιος μου λέει κακές λέξης 2 βασικά είναι 5 ετών αλλά στο σχολείο δεν λέει καμία λέξη κακία της λέει λες και το κάνει επίτηδες Γιατί ξέρει ότι με ενοχλεί πως μπορώ να το αντιμετωπίσω αυτό αν μπορείτε να με βοηθήσετε σας ευχαριστώ πολύ εκ το προτέρων 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. Όπως διαπιστώνετε, ο γιός σας σας προκαλεί. Έχει κατανοήσει ότι αυτός είναι ένας τρόπος να σας τραβάει την προσοχή, σαν να κάνει κάτι σπουδαίο. Για να το κάνει αυτό σημαίνει ότι αντιδράτε με «θεαματικό» τρόπο κάθε φορά που ξεστομίζει αυτές τις λέξεις. Του έχετε προφανώς αναφέρει αυτό που αναφέρατε και σε εμάς. Ότι αυτές οι λέξεις είναι «κακές». Οπότε αποκτά ισχύ με το να κάνει «κακά» πράγματα. Τα παιδιά ακούν διάφορες λέξεις στο σχολείο και τις μεταφέρουν στο σπίτι δοκιμάζοντας την ισχύ τους. Επίσης πολλές φορές -δυστυχώς- τις ακούνε και μέσα στο ίδιο τους το σπίτι. Μπορείτε απλά να του εξηγήσετε ότι δεν σας αρέσουν καθόλου αυτές οι λέξεις αλλά με ψυχραιμία. Αν επιμείνει το παιδί, δείξτε του ότι αδιαφορείτε αλλά και ότι δεν έχετε διάθεση να συζητάτε έτσι. Ασχοληθείτε μαζί του ή προτείνετέ του να εμπλακείτε σε μία δραστηριότητα. Να θυμάστε ότι με αυτές τις λέξεις το παιδί σας σας περνάει ένα μήνυμα : «Ασχοληθείτε μαζί μου, αλλιώς θα σας προκαλώ». Αυτός είναι και ο λόγος που δεν ξεστομίζει αυτές τις λέξεις στο σχολείο. Έχει πράγματα και ανθρώπους να ασχολείται και να ασχολούνται. Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, Αλεξάνδρου Στράτος, Δ/ντής Προσέγγισης σε συνεργασία με το Τμήμα Ψυχολογικής Υποστηρίξεως του Κέντρου μας

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: Καλησπέρα , ονομάζομαι Σοφία κ έχω ένα κοριτσάκι 4 ετών.. τώρα θα πάει προνήπιο.. γενικά είναι τσαούσα, μιλάει αρκετά, δεν δέχεται όταν της πεις όχι εύκολα.. γκρινιάζει..αν  θέλει κάποιο παιχνίδι το ζητάει επιτακτικά κ τώρα τελευταία τσιμπάει αν δεν το πάρει. κλπ.. αυτό που με ανησυχεί είναι η συμπεριφορά της και επειδή θα είναι αρκετές ώρες στο σχολείο (μέχρι τις 4, ολοήμερο) δεν είναι κουραστικό για το παιδί που έχει μάθει να κοιμάται κ έχουμε κάποιο πρόγραμμα στο σπίτι;; ευχαριστώ πολύ..

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. Έχετε ένα παιδί που είναι ιδιοσυγκρασιακά επίμονο. Αυτά τα παιδιά συχνά επιμένουν πολύ, δεν είναι ευέλικτα στο να τα μεταπείσουμε (για αυτό το λόγο τη χαρακτηρίζετε «τσαούσα») και θέλουν κάποιους ειδικούς χειρισμούς από μεριάς των γονέων για να καταλάβουν τον κοινωνικό κανόνα στο σπίτι. Το παιδί σας λοιπόν δείχνει μία σημαντικά εγωκεντρική συμπεριφορά με δυσκολίες να κατανοήσει τους κανόνες που ισχύουν στο σπίτι και χαμηλή ανοχή στη ματαίωση (να περιμένει ή να μην πάρει αυτό που θα ήθελε). Αυτό την οδηγεί σε μία ήπια επιθετική συμπεριφορά που θα πρέπει άμεσα να αντιμετωπιστεί από εσάς ως γονείς (απαγορεύεται ένα παιδί να «επιτίθεται στο γονέα). Η ηλικία των 4 ετών είναι πολύ σημαντική για να μάθουν τα παιδιά να ματαιώνονται, ιδίως μέσα στο εκπαιδευτικό περιβάλλον. Θα περιμένετε για να δείτε εάν οι μηχανισμοί ματαίωσης θα λειτουργήσουν μέσα στο Προνήπιο. Αν όχι, θα ήταν καλό να συζητήσετε αναλυτικότερα με Ψυχολόγο τις συμπεριφορές του παιδιού και να σας καθοδηγήσει ποια κρίνει ότι θα ήταν τα επόμενα βήματά σας. Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, Αλεξάνδρου Στράτος, Δ/ντής Προσέγγισης σε συνεργασία με το Τμήμα Ψυχολογικής Υποστηρίξεως του Κέντρου μας

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: Συγχαρητήρια για το σπουδαίο έργο σας! Ο γιος μου είναι 10 ετών και είναι συνεχώς αφηρημένος. Συνεχώς φαντάζεται και σκέφτεται διάφορα καθώς διαβάζει, καθώς ντύνεται, στο μπάνιο, κτλ με αποτέλεσμα ποτέ να μην τελειώνει εγκαίρως αυτό με το οποίο ασχολείται . Δεν ξέρω τι να κάνω. Πραγματικά πίστευα ότι μεγαλώνοντας θα το ξεπερνούσε. Λόγω της αφηρημάδας του συχνά ξεχνάει τα πράγματα του, πχ την τσάντα του ή μπορεί και να φορέσει την μπλούζα του ανάποδα και πολλά άλλα… Επίσης, δυσκολεύεται να ακολουθήσει διπλή οδηγία γιατί απλά δεν με ακούει όταν του μιλώ. Παρόλα αυτά αξίζει να σημειώσω ότι είναι αρκετά καλός μαθητής με πολύ κόπο από τον ίδιο κ καθοδήγηση από μένα. Οποιοδήποτε σχόλιο σας είναι καλοδεχούμενο. Σας ευχαριστώ πολύ.

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας και για τα όμορφα λόγια σας τα οποία μας δίνουν τη δύναμη να συνεχίσουμε το έργο μας. Περιγράφετε ένα παιδί που το πιθανότερο είναι να αντιμετωπίζει διάσπαση προσοχής και χαμηλή γενικότερα διέγερση (τύπου “day-dreaming”). Αυτά τα παιδιά συχνότατα δείχνουν σαν να φαντάζονται και σκέφτονται διάφορα καθώς διαβάζουν ή ασχολούνται με ρουτίνες αυτοεξυπηρετήσεως, καθυστερούν, ξεχνάνε απαραίτητα αντικείμενα τους στο σχολείο ή στο σπίτι, φοράνε την μπλούζα τους ανάποδα, δυσκολεύονται να ακολουθήσουν σύνθετες οδηγίες, δυσκολεύονται να ασχοληθούν για ώρα με πνευματικά παιχνίδια και χρειάζονται επισταμένη επιβοήθηση για τις σχολικές τους εργασίες. Θα σας ζητούσαμε αρχικά να γινόταν μία αξιολόγηση από Εργοθεραπευτή, για να σας κατευθύνει, αφού οι δυσκολίες του όπως είδατε επιμένουν και δεν υποχωρούν με την «ωρίμανση». Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, Αλεξάνδρου Στράτος, Δ/ντής Προσέγγισης

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: Καλησπέρα σας! Έχω ένα γιο 8,5 χρονών και φοιτά στην Γ δημοτικού, και έναν άλλο γιο 2.4 χρονών! Ο γιος μου ο Μεγάλος του λέμε π.χ Ραφαήλ μετά θα πάμε επίσκεψη και λέει συνέχεια όχι και κλαίει αμέσως..  Γενικά κλαίει αν δεν θέλει κάτι σαν γκρίνια.. Η καθόμαστε να μιλήσουμε αν είναι όλα καλά και αν τον ρωτάω επίμονα κάτι για να μου απαντήσει κλαίει. Συμβαίνει κάτι;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. Αναφέρεστε σε ένα συναισθηματικά ευαίσθητο και ευάλωτο παιδί που δυσκολεύεται να εκφέρει την άποψή του και κλαίει εύκολα αντ’ αυτού. Δεν μας αναφέρετε εάν έχει την ίδια εικόνα και στο Σχολείο ή σε άλλες κοινωνικές εκδηλώσεις και το εάν έχει φίλους. Θα σας συστήναμε πάντως να συζητούσατε με Παιδοψυχολόγο αυτές τις συμπεριφορές του παιδιού και πώς θα μπορούσατε να τις αντιμετωπίσετε. Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, το Τμήμα Ψυχολογικής Υποστηρίξεως του Κέντρου μας

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: Γεια σας η κόρη μου είναι σχεδόν 8 χρονών έχω αλλά δυο παιδιά και είναι η μεγαλύτερη. Νομίζω ότι από πάντα της είναι κλειστό παιδί ως πως το να εκφράζει τα συναισθήματα της, όταν της μιλώ δείχνει να μη με παίρνει πολύ στα σοβαρά, κοιτάζει αλλού η μου κάνει μπεμπεκισματα. όταν τη μαλώνω συχνά βάζει τα κλάματα, όσο κι αν προσπαθώ να τη δυναμώσω σε αυτό ακόμα κι όταν κάποιος άλλος της λέει κάτι η την πειράζει το έχει εύκολο.  Και πολλές φορές πρέπει να της πω κάτι πολλές φορές μέχρι να το κάνει και να χαλάσουμε τις καρδιές μας. στο σχολείο τα πάει καλά, μου λέει τα καλύτερα η δασκάλα. τα αγγλικά πέρσι τη δυσκόλεψαν πολύ και δεν ξέρω αν είναι διατεθειμένη να τα πάρει σοβαρά. γενικά καμία φορά σκέπτομαι μήπως κάνω κάτι λάθος, η μήπως θέλει  πιο πολύ να αποσπά την προσοχή, η ζηλεύει λίγο. είναι γεννημένη Δεκέμβριο. τι να κάνω λέτε για να βελτιωθεί η κατάσταση? ευχαριστώ πολύ

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. Με βάση αυτά που αναφέρετε, υπάρχει κάποια δυσκολία στη συσχέτιση της κόρης σας με εσάς. Προφανώς έχει παίξει ρόλο η έλευση των 2 άλλων αδελφών της και φαίνεται εκεί κάτι να χάλασε τη σχέση της μαζί σας (πιθανά να αισθάνθηκε ότι τη παραμελήσατε ή την παραμελείτε). Τα παιδιά χρειάζονται πολύ συζήτηση και χρόνο από τους γονείς και εάν δεν τα πάρουν, πεισμώνουν και αντιδρούν με τους δικούς τους τρόπους (πολλές φορές προκλητικοί). Πιστεύουμε ότι με ψύχραιμη κουβέντα σε μία έξοδο που θα κάνετε εσείς με το παιδί σας (αφιέρωση αποκλειστικού χρόνου), πολλά πράγματα θα έχουν την τάση να βελτιωθούν. Σε αντίθετη περίπτωση, θα ήταν καλό να μιλήσετε με Παιδοψυχολόγο. Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, το Τμήμα Ψυχολογικής Υποστηρίξεως του Κέντρου μας

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: ΣΥΓΧΑΡΗΤΗΡΙΑ ΓΙΑ ΤΟ ΣΠΟΥΔΑΙΟ ΣΑΣ ΕΡΓΟ!!! ΕΧΩ ΕΝΑ ΓΙΟ ΠΟΥ ΣΕ 2 ΜΗΝΕΣ ΚΛΕΙΝΕΙ ΤΑ 7. ΤΗΝ ΠΑΝΑ ΤΗΝ ΕΚΟΨΕ ΣΧΕΤΙΚΑ ΕΥΚΟΛΑ 2 ΜΙΣΗ ΧΡΟΝΩΝ ΠΕΡΙΠΟΥ.ΤΟ ΒΡΑΔΥ ΟΜΩΣ ΕΧΟΥΜΕ ΠΡΟΒΛΗΜΑ…ΜΟΛΙΣ ΚΟΙΜΗΘΕΙ ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΔΥΟ ΜΕ ΤΡΕΙΣ ΩΡΕΣ ΠΕΡΙΠΟΥ ΤΟΝ ΞΥΠΝΑΜΕ ΓΙΑ ΝΑ ΟΥΡΗΣΕΙ ΓΙΑΤΙ ΑΛΛΙΩΣ ΘΑ ΞΥΠΝΗΣΕΙ ΜΟΥΣΚΕΜΑ ΤΟ ΠΡΩΙ.. ΣΤΕΝΟΧΩΡΙΕΜΑΙ ΚΑΙ ΣΚΕΦΤΟΜΑΙ ΠΟΣΑ ΧΡΟΝΙΑ ΘΑ ΚΡΑΤΗΣΕΙ ΑΥΤΟ;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. Υπάρχουν πολλοί λόγοι που ένα παιδί έχει νυχτερινά ατυχήματα όπως : Ο βαθύς ύπνος, στρες, πιθανή δυσπραξία του παιδιού, ιδιοπαθής ιδιαιτερότητα της κύστης (ισχνό σήμα κατά το βράδυ στην εγκεφαλική ενημερότητα). Πολλά παιδιά αργούν να κατακτήσουν το νυχτερινό έλεγχο. Θα σας συστήναμε λοιπόν αρχικά να αποκλείσετε τους παράγοντες στρες (λαμβάνοντας υπόψιν και τα λεγόμενα του Σχολείου για τη διαχείριση του στρες του παιδιού σας) και τη δυσπραξία (μέσω αξιολόγησης πιθανά από Εργοθεραπευτή). Εάν αποκλειστούν αυτοί οι παράγοντες, τότε απλά θα συμβουλευτείτε τον/την Παιδίατρο που παρακολουθεί το παιδί σας. Επιπρόσθετα, πιθανά να ήταν καλό να συμβουλευτείτε ψυχολόγο για το πώς να αντιμετωπίζετε τα ατυχήματα του παιδιού σας. Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, Αλεξάνδρου Στράτος, Δ/ντής Προσέγγισης σε συνεργασία με το Τμήμα Ψυχολογικής Υποστηρίξεως του Κέντρου μας

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: ΕΧΟΥΜΕ ΔΙΔΥΜΑ ΚΟΡΙΤΣΑΚΙΑ ΣΧΕΔΟΝ 5 ΕΤΩΝ. ΔΕΝ ΕΙΧΑΜΕ ΠΟΤΕ ΙΔΙΑΙΤΕΡΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΑΣ Κ ΖΗΛΕΙΑΣ ΜΕΤΑΞΥ ΤΟΥΣ. ΕΙΝΑΙ ΓΕΝΙΚΑ ΗΣΥΧΑ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΜΑ ΚΑΛΑ ΠΑΙΔΑΚΙΑ ΚΑΙ ΘΕΩΡΩ ΟΤΙ ΠΟΤΕ ΔΕΝ ΚΑΛΛΙΕΡΓΗΣΑΜΕ ΑΥΤΟ ΤΟ ΑΙΣΘΗΜΑ…ΠΟΤΕ ΙΔΙΑ ΝΤΥΜΕΝΑ ΠΟΤΕ ΙΔΙΕΣ ΕΠΙΛΟΓΕΣ ΠΟΤΕ ΑΔΥΝΑΜΙΑ ΣΕ ΚΑΠΟΙΑ. ΣΑΝ ΔΥΟ ΑΔΕΡΦΙΑ .ΤΟΝ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟ ΚΑΙΡΟ Η ΜΙΑ ΕΧΕΙ ΠΟΛΥ ΕΠΙΘΕΤΙΚΗ ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΑ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΑΛΛΗ ..ΧΤΥΠΑΕΙ ΚΤΛ..ΘΕΛΕΙ ΟΛΗ ΤΗΝ ΩΡΑ ΝΑ ΓΙΝΕΤΑΙ ΤΟ ΔΙΚΟ ΤΗΣ. .ΟΤΑΝ ΤΗΝ ΠΙΑΣΕΙ ΑΥΤΟ ΤΟ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑ ΠΑΘΑΙΝΕΙ ΣΑΝ ΜΙΑ ΠΑΡΑΤΕΤΑΜΕΝΗ ΘΑ ΕΛΕΓΕ ΚΡΙΣΗ Κ ΔΕΝ ΗΡΕΜΕΙ ΜΕ ΤΙΠΟΤΑ ΟΥΤΕ ΜΕ ΤΟ ΚΑΛΟ ΟΥΤΕ ΜΕ ΚΑΠΟΙΑ ΤΡΙΚ(ΣΚΕΨΗ…ΗΡΕΜΙΑ ΣΤΟ ΔΩΜΑΤΙΟ ΤΗΣ ….)..ΕΓΩ ΑΝΤΙΛΑΜΒΑΝΟΜΑΙ ΟΤΙ ΑΚΟΜΑ ΜΕ ΔΙΕΔΙΚΕΙ ΓΙΑΤΙ ΣΑΝ ΝΑ ΘΕΛΕΙ ΝΑ ΠΑΡΕΜΒΩ ΣΑΝ ΝΑ ΘΕΛΕΙ ΝΑ ΜΕ ΦΤΑΣΕΙ ΣΤΑ ΑΚΡΑ…..ΣΑΝ ΝΑ ΘΕΛΕΙ ΝΑ ΔΕΙ ΤΙ ΑΝΤΙΔΡΑΣΗ ΘΑ ΕΧΩ ..ΟΜΩΣ ΠΟΛΛΕΣ ΦΟΡΕΣ ΧΑΝΩ ΤΟΝ ΕΛΕΓΧΟ ΚΤΛ ΚΤΛ …ΤΙ ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΚΑΝΩ ΩΣΤΕ ΝΑ ΤΗΣ ΔΕΙΞΩ ΟΤΙ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΚΑΝΕΙ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΠΟΔΕΚΤΟ ΑΛΛΑ Κ ΟΤΙ Η ΑΓΑΠΗ ΜΟΥ ΜΟΙΡΑΖΕΤΑΙ Κ ΣΤΙΣ ΔΥΟ.?ΕΧΑΡΙΣΤΩ ΠΟΛΥ

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. Η μία σας κόρη σίγουρα με αυτή τη συμπεριφορά της σας περνάει κάποιο μήνυμα όπως πιθανά ζήλεια, θυμός, φόβος, απογοήτευση κλπ.  Επίσης στην ηλικία των 4,5 περίπου ετών, τα παιδιά αλλάζουν τις συμπεριφορές τους. Θα ήταν πολύ βοηθητικό να μαθαίνατε από τη Νηπιαγωγό εάν έχει αλλάξει κάτι στη συμπεριφορά της μικρής και στο Σχολικό πλαίσιο (ευελπιστούμε ότι βρίσκεται σε διαφορετική τάξη από την αδελφή της). Θα σας συστήναμε -για μία εκτενέστερη διερεύνηση των πιθανών δυσκολιών της κόρης σας – να συζητούσατε με Ψυχολόγο Συμβουλευτικής, που θα έκρινε επίσης εάν θα υπήρχε κάποιος λόγος αξιολόγησης και του παιδιού. Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, Αλεξάνδρου Στράτος, Δ/ντής Προσέγγισης σε συνεργασία με το Τμήμα Ψυχολογικής Υποστηρίξεως του Κέντρου μας

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: Η κόρη μου θα πάει Α Λυκείου τον Σεπτέμβριο.  Το πρόβλημα που θεωρώ ότι αντιμετωπίζει είναι με τα γραπτά διαγωνίσματα. Ενώ η καθηγήτρια που τις κάνει ιδιαίτερα θεωρεί ότι είναι πολύ καλά προετοιμασμένη δεν γράφει καλά. Τι μπορεί να φταίει 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. Πολλοί είναι οι παράγοντες που μία έφηβη, ενώ είναι κατάλληλα προετοιμασμένη για τις εξετάσεις δεν τα καταφέρνει στη γραπτή εξέταση. Το πρώτο που σκεφτόμαστε είναι το άγχος και η διαχείρισή του. Άλλοι παράγοντες μπορεί να είναι διάσπαση προσοχής, κάποια μαθησιακή δυσκολία (συμβαίνει συχνά σε άτομα με δυσλεξία), πιθανές δυσκολίες στη γραπτή επίδοση, πιθανές μεταγνωστικές δυσκολίες και επίσης πιθανές δυσκολίες στη μακροπρόθεσμη μνήμη. Επειδή ο κύριος άξονας σκέψης βρίσκεται στη διαχείριση του άγχους (ιδίως εάν οι δυσκολίες αυτές δεν προϋπήρχαν και εντάθηκαν αυτή την περίοδο), είναι καλό να συζητήσετε πρώτα με Παιδοψυχολόγο. Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, Αλεξάνδρου Στράτος, Δ/ντής Προσέγγισης σε συνεργασία με το Τμήμα Ψυχολογικής Υποστηρίξεως του Κέντρου μας

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: Γεια σας θα ήθελα να σας κάνω μια ερώτηση έχω ένα παιδάκι 3 μισή χρόνων δεν μιλάει ακόμα λέει αρκετές λέξεις μικρές προτάσεις 2 η και ακόμα 3 λέξεων εγώ σαν μαμά τις περισσότερες φορές τον καταλαβαίνω τι θέλει να πει αν και μερικά πράγματα δεν τα λέει καθαρά σαν παιδάκι παίζει με τ αδερφή τ που είναι μικρότερη πάει εδώ κ ένα μήνα παιδικό παίζει γελάει χορεύει τραγουδάει όλα όσα κάνει ένα παιδάκι ακόμα όμως δεν έχει βγάλει τ πάνα  δυσκολεύεται πολύ δεν μπορεί να κάνει τ ανάγκη του ούτε σ γιογιό ούτε σ τουαλέτα … κ όπως μ ενημερώνουν από τ παιδικό του έχει αδιαφορία προς τις δασκάλες του… πιστεύετε ότι μπορεί να έχει αυτισμό με τ παιδίατρο τ κάθε φορά που αναφέρω αυτό τ θέμα μ λέει να περιμένουμε κ ότι λογοθεραπεία μετά τ 4 καλύτερα εγώ όμως φοβάμαι για αυτισμό ….εσείς πιστεύετε ότι υπάρχει περίπτωση αυτισμού ;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. Είναι πολύ σοβαρό ζήτημα ο αυτισμός για να τον επικαλεστούμε με βάση τις περιγραφές σας. Ο αυτισμός περιλαμβάνει έναν συνδυασμό δυσκολιών στην κοινωνική επικοινωνία και την ακαμψία στη σκέψη και το συναίσθημα, μαζί με δυσκολίες στην αισθητηριακή επεξεργασία. Στην ηλικία που βρίσκεται όμως το παιδί, θα πρέπει ΑΠΑΡΑΙΤΗΤΑ να γίνει μία αξιολόγηση από Αναπτυξιακή/ό Παιδίατρο ή Παιδοψυχίατρο, γιατί δείχνει ότι αντιμετωπίζει μία αναπτυξιακή δυσκολία που τον επηρεάζει στην ομιλία, την κοινωνικοποίηση και την αυτοεξυπηρέτηση. Επίσης θα πρέπει να σας αναφέρουμε ότι δεν συμφωνούμε με την άποψη της έναρξης Λογοθεραπευτικής παρέμβασης στα 4 έτη, εάν υπάρχουν δυσκολίες στην ομιλία. Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, Αλεξάνδρου Στράτος, Δ/ντής Προσέγγισης και Κοκμοτός Παναγιώτης, Λογοθεραπευτής, μέλος της εταιρείας

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: Καλησπέρα σας! Έχω 1 γιό 21 μηνώ κ μια κόρη 3 μηνών. Μας έχει προβληματίσει η καθυστέρηση λόγου του γιού μας. Περπάτησε περίπου 15 μηνών, πριν μπουσουλούσε..τώρα περπατά κ τρέχει άψογα. έχει καλή βλεμματική επαφή, είναι πολύ κοινωνικός κ χαρούμενος, παίζει κρυφτό κ κουκουτσα, φέρνει τα βιβλία του να του δείξουμε εικόνες, με φαγητό κ ύπνο δεν έχει θέμα. Δεν μιλά όμως λέει μόνο μπαμπά π μαμά σαν ηχολαλία πιο πολύ, τον ρωτάμε πως κάνει η αγελάδα λέει μμμμ, του λέμε να φέρει τη μπάλα, το κάνει. Μας απασχολούν τα εξής..δε δείχνει με το δείκτη αλλά με όλο το χέρι, του αρέσει ότι στρογγυλό πέσει στα χέρια του να το στριφογυρίζει κ δε γυρνά πάντα στο όνομά του..ο παιδίατρος μας είπε σε πρώτη φάση να μην ανησυχήσουμε, να τον πάμε παιδικό για να έχει πιο πολλά ερεθίσματα κ να επισκεφτούμε έναν Αναπτυξιολόγο. Ανησυχούμε πάρα πολύ για αυτισμό, είναι δυνατόν ενώ είναι 1 τόσο χαρούμενο κ κοινωνικό παιδάκι που λατρεύει τις βόλτες? ευχαριστώ για το χρόνο σας.

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. Είναι πολύ σοβαρό ζήτημα ο αυτισμός για να τον επικαλεστούμε με βάση τις περιγραφές σας. Ο αυτισμός περιλαμβάνει έναν συνδυασμό δυσκολιών στην κοινωνική επικοινωνία και την ακαμψία στη σκέψη και το συναίσθημα, μαζί με δυσκολίες στην αισθητηριακή επεξεργασία. Με βάση τα λεγόμενά σας, υπάρχει μία δυσκολία στην ωρίμανση του παιδιού και θα σας συστήναμε και εμείς την πιθανή αξιολόγηση του παιδιού από Αναπτυξιολόγο Παιδίατρο. Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, Αλεξάνδρου Στράτος, Δ/ντής Προσέγγισης σε συνεργασία με το Τμήμα Ψυχολογικής Υποστηρίξεως του Κέντρου μας

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: Καλημέρα .. συγχαρητήρια για την βοήθεια που προσφέρετε. . Έχω ένα κοριτσάκι 16 μηνών και δουλεύω τους τελευταίους 4 μήνες .  Αισθάνομαι πως έχω απομακρυνθεί από το παιδί και αισθάνομαι απαίσια που λείπω αλλά δεν έχω επιλογή να αφήσω την εργασία.  Πως θα μπορούσα να το διαχειριστώ.? Αισθάνομαι κακιά μαμά ..

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. Είμαστε σίγουροι πως εάν θα ήταν στο χέρι σας δεν θα επιλέγατε την εργασία αλλά να αφιερώσετε άπλετο χρόνο στο παιδί σας. Είναι δυστυχώς η δυσκολία κάθε εργαζόμενης μητέρας μικρού σε ηλικία μωρού. Εάν πάντως νομίζετε ότι αυτές οι σκέψεις σας πνίγουν, θα μπορούσατε να το συζητούσατε με μία Ψυχολόγο Συμβουλευτικής για το πώς θα μπορούσατε να βελτιώσετε το χρόνο που περνάτε με το μωρό σας. Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, Τμήμα Ψυχολογικής Υποστηρίξεως του Κέντρου μας

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: Καλημέρα σας. Θα ήθελα την βοήθεια σας στο εξής πρόβλημα. Έχω ένα αγοράκι 3 ετών και 3 μηνών. Τον Απρίλιο ξεκίνησε παιδικό σταθμό. Μέχρι τότε τον κρατούσαν  εναλλάξ ανά εβδομάδα οι γιαγιάδες του. Από την αρχή του παιδικού και μέχρι και σήμερα δεν μας έδειξε ότι δεν θέλει να πηγαίνει. Στον παιδικό στις πρώτες εβδομάδες μας έλεγαν πως ήταν ζωηρός και δεν μπορούσε να βρει τον τρόπο ώστε να έρθει σε επαφή με τα υπόλοιπα παιδιά. Παράλληλα πως είναι πανέξυπνος και πως σε σχέση με άλλα παιδιά είναι πολύ προχωρημένος σε γνώσεις. Αρχίσαμε λοιπόν εντατικά να τον πηγαίνουμε σε παιδότοπους και παιδική χαρά. Ως μητέρα του άρχισα να βλέπω πως πήγαινε σιγά σιγά σε άλλα παιδάκια κυρίως κοριτσάκια και ζητούσε να παίξει μαζί τους. Άρα στα μάτια τα δικά μου έβλεπα ένα παιδί που άρχισε να μαθαίνει πως ζητάμε από κάποιον να παίξουμε και φυσικά το να μοιραζόμαστε τα παιχνίδια μας. Το πρόβλημα όμως με τον παιδικό σταθμό συνεχίζεται και πλέον δεν έχει να κάνει με το αν παίζει με άλλα παιδιά αλλά με την ζωηράδα του. Σε καθημερινή βάση με ενημερώνουν πως είναι άτακτος π.χ. ανεβαίνει στις καρέκλες, ανοίγει τις βρύσες… γενικά ότι δεν τον προλαβαίνουν από τις αταξίες. Εμείς ως οικογένεια που τον παρατηρούμε από την πλευρά μας δεν εντοπίζουμε αυτό το πρόβλημα στην διάσταση που μας το δίνουν οι δασκάλες του. Σίγουρα σαν παιδί θα κάνει την ζαβολιά του και ναι σίγουρα έχει αρκετό πείσμα, όμως σε καμιά περίπτωση δεν ισχύει ούτε μέσα στο σπίτι, ούτε όταν βγούμε έξω αυτό που ακούω καθημερινά «τρέχουμε όλη μέρα πίσω του» ή «θέλει έναν άνθρωπο συνεχώς δίπλα του». Ο προβληματισμός μου πλέον έχει να κάνει με το αν οι δασκάλες του υπερβάλουν ή πράγματι το πρόβλημα είναι τόσο έντονο, γιατί  να γίνεται μόνο στο σχολείο. Όταν λέω στις δασκάλες του πως με εμάς δεν λειτουργεί έτσι μου απαντούν πως στον παιδότοπο δεν υπάρχουν κανόνες, στις κούνιες επίσης το ίδιο, στη θάλασσα παίζει και γιαυτό κάθεται ήρεμος, στην παράσταση του Καραγκιόζη που πήγαμε να δει του άρεσε και γιαυτό δεν κουνήθηκε από την καρέκλα του….. Ότι δραστηριότητα και να κάνει εκτός σχολείου μπορεί να είναι ήρεμος αλλά μέσα στην τάξη του δεν είναι…. Το τελευταίο που ήθελα να αναφέρω και συγνώμη αν σας έχω ήδη κουράσει είναι το εξής. Στο σχολείο του τον έχουν δαγκώσει δύο φορές και μάλιστα αρκετά δυνατά. Την πρώτη φορά όπως ενημερώθηκα το παιδί μου δεν έκανε τίποτα στο άλλο παιδί που τον δάγκωσε ούτε πριν το περιστατικό ούτε μετά το περιστατικό. Την δεύτερη φορά τον δάγκωσε ένα άλλο παιδάκι το οποίο ο δικός μου γιος το πείραζε και όπως μου είπε η δασκάλα του «το κοριτσάκι του τη φύλαγε του γιου σου επειδή δεν την άφηνε να παίξει». Μετά το δάγκωμα πάλι ο γιος μου δεν αντέδρασε επιθετικά. Ως μάνα έχω την απορία, τι σημαίνει το «του τη φύλαγε» μεγαλώνουμε παιδιά που αν μας κάνει κάποιος κάτι πρέπει να ανταποδώσουμε; Και αφού το παιδί μου θέλει συνεχώς κάποιον δίπλα του πως κατάφεραν να τον δαγκώσουν τα άλλα παιδιά; Γενικά ακούω τις δασκάλες να λένε πως δεν υπακούει στους κανόνες και πρέπει να μάθει πως θα έχει και αντίστοιχες συνέπειες. Αυτό το ακολουθώ στο σπίτι. Όμως πως θα μπει στους κανόνες του σχολείου όταν την ώρα που κάνει την οποιαδήποτε αταξία μου λένε πως εκεί δεν υπάρχει κάποια «τιμωρία’; Τις τελευταίες 10 μέρες στο σπίτι ακολούθησα μία ακόμη πιο έντονη πίεση στο παιδί σε σχέση με το τι δεν πρέπει να κάνουμε σχολείο. Τελικά χθες με ενημέρωσαν πως ήταν τόσο ζωηρός όσο ποτέ από όλες τις απόψεις. Μήπως αυτή η πίεση έφερε το αντίθετο αποτέλεσμα; Σας ευχαριστώ για τον χρόνο σας και περιμένω την πολύτιμη απάντηση σας. Με εκτίμηση,

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. Κατανοούμε πως είστε θυμωμένη με τις Νηπιαγωγούς όσον αφορά τις παρατηρήσεις που σας κάνουν για το παιδί. Προφανώς αναφέρουν κάποιες δυσκολίες πιθανά στους εξής τομείς : (1). Πώς να ενταχθεί κοινωνικά σε πλαίσιο που περιλαμβάνει κανόνες και κοινωνικές αλληλεπιδράσεις με σταθερά παιδιά – συμμαθητές. (2). Πώς να επικοινωνήσει λειτουργικά. (3). Πώς να ελέγξει την υπερκινητική και παρορμητική του διάθεση και πιθανά -όπως αναφέρετε και εσείς- το πείσμα του. (4). Πώς να χειριστεί πιθανά αρνητικά συναισθήματα. (5). Πώς να δεχτεί κανόνες από άλλο άτομο πλην της οικογενείας του. Ιδίως οι 3 πρώτοι παράγοντες, θα ήταν καλό να αξιολογηθούν από κάποιον ειδικό, ώστε να γινόταν μία επικοινωνία και με τις εκπαιδευτικούς για να διαπιστωθεί εάν το παιδί αντιμετωπίζει ή όχι κάποια αναπτυξιακή δυσκολία. Οι ειδικοί που θα μπορούσαν να το κάνουν είναι Παιδίατρος Αναπτυξιολόγος, ή Παιδοψυχίατρος, ή Λογοθεραπευτής για τα επικοινωνιακά του ή Εργοθεραπευτής για τη διαχείριση πιθανής υπερκινητικότητας. Θα σας συμβουλεύαμε να πραγματοποιήσετε μία αξιολόγηση, ώστε να μην χρειάζεται να βρίσκεστε εσείς σε μία πιθανή ένταση με τις εκπαιδευτικούς, αλλά να υπάρξει συνεννόηση με κάποιον ειδικό, που ταυτόχρονα θα συμβουλέψει και εσάς για τρόπους διαχείρισης πιθανά ανεπιθύμητων συμπεριφορών του παιδιού. Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, Αλεξάνδρου Στράτος, Δ/ντής Προσέγγισης σε συνεργασία με το Τμήμα Ψυχολογικής Υποστηρίξεως του Κέντρου μας

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: Γεια σας.! Έχω ένα αγοράκι 21 μηνών που λέει πολλές λέξεις αλλά τις κόβει τις λεξούλες στη μέση..π.χ λέει το μαμά (μα) μπαμπά (μπα) παππού (πα)..και ούτω καθεξής…από τις μεγαλύτερες λέξεις π.χ ελέφαντας μπορεί να πει το (ντα). και πάρα πολλές άλλες.. ότι του λες το λέει αλλά μόνο μια συλλαβή. αυτή που του είναι πιο εύκολη… κάνει πρόταση όπως: μα κα.(μαμά κάτω) και δείχνει τα πάντα. Δεν μπορεί να πει όμως ούτε μια λέξη ολόκληρη εκτός από το ( μπλε ). Έχω επηρεαστεί από τους γύρω που μου λένε ότι δεν μιλάει ακόμα ε? Η ερώτηση είναι… θεωρείται ότι μιλάει έστω και αυτά τα μισά που λέει?.δεύτερον.. είναι φυσιολογικό? Ξέρω παιδάκια που λένε λιγότερες λεξούλες από το γιό μου αλλά ολόκληρες… θεωρείται ότι θα φτιάξει αυτό η είναι κάτι που πρέπει να κοιτάξω? Σας ευχαριστώ πολύ!!

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. Το παιδάκι σας εμφανώς έχει ομιλία καθώς Και γλώσσα (γνωρίζει και χρησιμοποιεί λεξιλόγιο). Αυτό στο οποίο υστερεί βάση των συνομηλίκων του είναι στη καταληπτότητα της ομιλίας του λόγω της μειωμένης ικανότητας συνδυασμού συλλαβών σε λέξεις που εμφανίζει. Είναι κάτι το οποίο πρέπει να παρακολουθείτε και αν αφού κλείσει τα δύο δεν έχει βελτιωθεί θα πρέπει να απευθυνθείτε σε κάποιον Αναπτυξιολόγο παιδίατρο και λογοθεραπευτή. Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, Παναγιώτης Κοκμοτος, Λογοθεραπευτής MSc, Μέλος Εταιρείας Προσέγγιση

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: Καλησπέρα! Πρώτη φορά » έπεσα πάνω» στη σελίδα σας και μου έδωσε ελπίδα! Ο γιος μου, 5,5 χρόνων, παραπονιέται ότι τον σπρώχνουν, τον κοροϊδεύουν, δεν του δίνουν σημασία κλπ. Το έχω δει να συμβαίνει στα διαλείμματα και δεν ξέρω πως να το διαχειριστώ. Κάποιες φορές πιστεύω πως γίνεται πάνω στο παιχνίδι, ενώ άλλες επαναλαμβάνονται συχνά και με άσχημο τρόπο από συγκεκριμένα παιδιά. Ενώ θέλει να παίξει, τον ενοχλούν οι πολλές χειρονομίες και το παίρνει κατάκαρδα. Δε θέλει να πηγαίνει στο σχολείο. Οι δασκάλες υποτιμούν το γεγονός, με συμπεριφορά του τύπου » δε βαριέσαι, παιδιά είναι»..τι θα μπορούσαμε να κάνουμε; Ευχαριστώ

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. Αρχικά οφείλουμε να ακούσουμε τα παράπονα του παιδιού σας και να σας ζητήσουμε να μη βιαστείτε να αναιρέσετε αυτά που αισθάνεται και να τα ακούσετε προσεκτικά. Αλλά ταυτόχρονα και να αναρωτηθούμε τι πραγματικά συμβαίνει : Σας αναφέρουμε κάποιες πιθανότητες που θα θέλαμε να σκεφτείτε: (Α). Μήπως είναι λίγο αδέξιος και δυσκολεύεται να ενταχθεί καλά στο κινητικό –όπως αναμένεται για την ηλικία και των άλλων παιδιών- παιχνίδι των παιδιών της ηλικίας του ; (Β). Μήπως δυσκολεύεται στην κοινωνική επικοινωνιακότητα, οπότε και να «διαπραγματευτεί» με τα άλλα παιδιά το «πλαίσιο της κοινωνικής τους συνδιαλλαγής» ; (Γ). Μήπως δυσκολεύεται στην σκέψη του και την ευελιξία του με αποτέλεσμα να πέφτει ξανά και ξανά «θύμα» των ανεπιθύμητων από τα άλλα παιδιά συμπεριφορών και να μην μπορεί να κάνει κάτι ; (Δ). Μήπως έχει χαμηλή αυτό-εικόνα με αποτέλεσμα να μην έχει «κρατήματα» για να αντιμετωπίσει πιθανές ανεπιθύμητες συμπεριφορές των συνομηλίκων ;  (Ε). Μήπως πέφτει θύμα bulling («επίδειξη ισχύος ισχυρότερου προς πιο αδύναμο) γιατί το παιδί σας είναι πραγματικά «αδύναμο» κάπου ; Θα είχαμε και άλλα ερωτήματα για το κατά πόσο αυτό πραγματικά ισχύει ή εάν το παιδί επιθυμεί να προκαλέσει την προσοχή σας, αλλά με βάση τα λεγόμενά σας το έχετε διαπιστώσει και εσείς να συμβαίνει. Θα σας συστήναμε πάντως -με βάση και τα παράπονα του γιου σας- να συζητούσατε διεξοδικότερα με την εκπαιδευτικό και να της ζητούσατε να έχει μία πιο προσεκτική «ματιά» στο γιο σας γιατί -για κάποιους από τους παραπάνω λόγους- δυσκολεύεται να διαχειριστεί όλο το ζήτημα και αισθάνεται «out of the box”. Ταυτόχρονα θα σας συστήναμε –εάν επιμένουν οι δυσκολίες- μία εκτίμηση του παιδιού σας αρχικά από Εργοθεραπευτή ή Παιδίατρο Αναπτυξιολόγο, αφού προηγουμένων δίνατε ένα αναλυτικό ιστορικό του παιδιού σας (κάτι που και εμείς δεν γνωρίζουμε) για την εκτίμηση του δυναμικού του παιδιού σας. Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, Αλεξάνδρου Στράτος, Δ/ντής Προσέγγισης σε συνεργασία με το Τμήμα Ψυχολογικής Υποστηρίξεως του Κέντρου μας

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: κ. Αλεξάνδρου, Καλημέρα! Είμαι Εργοθεραπεύτρια και θα ήθελα να σας κάνω μια ερώτηση σχετικά με ένα παιδί 6 ετών (θα φοιτήσει στην Α δημοτικού το Σεπτέμβριο) που ξαφνικά παρουσίασε ένα φαινόμενο που προηγουμένως τουλάχιστον στις δικές μου συνεδρίες δεν είχε παρουσιάσει. Ενώ χρησιμοποιούσε το αριστερό χέρι για τις δραστηριότητες γραφής/ ζωγραφικής, ψαλίδι/ χρήση πιρουνιού κλπ μία μέρα στη συνεδρία μας μου είπε πως του αρέσει να γράφει και με τα δύο χέρια. Όταν τον έβαλα να γράψει το όνομά του καθρέπτισε τα γράμματα, πράγμα που δεν είχε κάνει ποτέ με το αριστερό. Γιατί μπορεί να συμβαίνει αυτό; Επίσης ως κυρίαρχο πόδι έχει το δεξί. Ευχαριστώ εκ των προτέρων

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. Πολλά παιδιά δοκιμάζουν κάποια στιγμή να γράψουν με το μη κυρίαρχο χέρι τους –ιδίως όταν είναι Αχειρα-. Αυτό συμβαίνει για πολλούς πιθανούς λόγους: (α) κοινωνικούς (σύγκριση με συμμαθητές όπου συνήθως γράφουν με το αντίθετο από το παιδί χέρι), (β) συναισθηματικούς (να τους δώσουν σημασία ή να δοκιμάσουν κάτι καινούργιο ή να πάρουν τον έλεγχο της κατάστασης), (γ) απλής αισθητικοκινητικής δοκιμής κατά την αμφίπλευρη ωρίμανση (πώς είναι να γράφεις με το «άλλο» χέρι) ή (δ) περιβαλλοντικής (κάποιο παιδί με γραφή με το Δ χέρι κάθισε από την αριστερή πλευρά του παιδιού και το ενόχλησε, οπότε δοκίμασε το άλλο χέρι). Αυτή η προσπάθεια των παιδιών, ως αναμενόμενο έχει σοβαρότατη πιθανότητα να εμφανίσουν καθρεπτισμούς. Εμείς σταθερά και απλά εξηγούμε πως κάθε παιδί διαλέγει ένα χεράκι για να γράφει και να κόβει και για τον συγκεκριμένο παιδί το πιο «ικανό» (ποτέ μη χρησιμοποιήσετε τη λέξη «καλό»), είναι το  …… χέρι. Δεν βρίσκω κάποιο λόγο ανησυχίας εάν εμείς είμαστε σταθεροί. Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, Αλεξάνδρου Στράτος, Δ/ντής Προσέγγισης

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: Καλησπέρα σας. έχω ένα αγοράκι 2.5 χρονων. από την βράδυ της ανάστασης που το πήραμε μαζί στην εκκλησία και είδε πυροτεχνήματα, καμπάνες παπάδες (ενώ μέχρι τότε δεν είχε κανένα απολύτως θέμα) περνάμε πολύ δύσκολα στην καθημερινότητα μας. όταν πλησιάζουμε εκκλησία κλαίει και θέλει να φύγουμε. όταν έχει αέρα το ίδιο, στις κούνιες όταν βλέπει παιδάκια και ειδικά όταν πάνε να τον πλησιάσουν κολλάει πάνω κλαίει και θέλει να φύγουμε. με τους θορύβους τους δυνατούς το ίδιο. όλα αυτά από εκείνο το βράδυ. τι μου προτείνετε? ευχαριστώ

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. Στη ηλικία των 18 μηνών έως τους 36 μηνών, ένα τυχαίο «θεαματικό και πιθανά τραυματικό αιφνίδιο γεγονός» μπορεί να πυροδοτήσει τόσο άγχος όσο και αισθητηριακή αποδιοργάνωση σε ένα παιδί. Διεθνώς αυτό καλείται ως “pulling the trigger” ερέθισμα και όχι αυτή καθεαυτή η εμπειρία. Είναι δηλαδή η αφορμή και όχι η αιτία. Απλούστερα, το παιδί θα εμφάνιζε πιθανά ίδια συμπεριφορά και με κάποια άλλη αντίστοιχη «έκπληξη» (πχ κάποια παιδιά το εμφανίζουν στο απότομο πέταγμα των περιστεριών στο Σύνταγμα ή από ένα απότομο βρόντημα της πόρτας ή από μία διακοπή ρεύματος). Αυτό γίνεται γιατί αυτές οι αντιδράσεις έρχονται από το νευρο-αισθητηριακό προγραμματισμό σε αυτά τα συστήματα και όχι από κάποια σκέψη ή συμπεριφορά. Θα σας συστήναμε να απευθυνθείτε αρχικά σε έναν Εργοθεραπευτή εξειδικευμένο στη μέθοδο αισθητηριακής ολοκλήρωσης όπου μέσα από συνάντηση του μαζί σας, λήψης αναλυτικού ιστορικού, συμπλήρωσης εξειδικευμένων ερωτηματολογίων και αξιολόγησης του παιδιού σας θα σας έδινε τις προτάσεις του για την αντιμετώπιση αυτών των δυσκολιών. Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, Αλεξάνδρου Στράτος, Δ/ντής Προσέγγισης

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: καλησπέρα σας παρακαλώ πολύ θα ήθελα να με βοηθήσετε πως μπορώ να χειριστώ ένα θέμα που μου έχει προκύψει. Η μεγάλη μου κόρη ηλικία 6 ετών (από Σεπτέμβριο θα πάει πρώτη δημοτικού) έχει αρχίσει περίπου 4-5 μήνες και σε ανύποπτη στιγμή ανοιγοκλείνει τα μάτια σαν τικ. Σας ενημερώνω ότι πριν ένα χρόνο έβαλε γυαλιά διότι ανακαλύψαμε ότι έχει υπερμετρωπία σχεδόν 8 βαθμούς. Σε ερώτηση που έκανα στην οφθαλμίατρο μήπως την ενοχλούν τα μάτια γιαυτό και το κάνει μου είπε ότι δεν έχει σχέση. Άλλοι πάλι μου λένε μήπως είναι ζήλια λόγω της μικρότερης δύο ετών αδελφή της. Παρακαλώ πείτε μου πως μπορώ να το χειριστώ. Σας ευχαριστώ εκ των προτέρων. 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. Με βάση αυτά που αναφέρετε, η συγκεκριμένη συμπεριφορά παραπέμπει σε πιθανό τικ. Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι είναι. Αυτό μπορεί να το διαφοροδιαγνώσει ένας / μία Παιδοψυχίατρος ή Παιδο-Νευρολόγος. Τα παιδιά πάντως με τικ, συνήθως δυσκολεύονται και στη συναισθητική τους αυτορρύθμιση (παρορμητικά παιδιά ή με άγχος), την οργάνωση της συγκέντρωσης προσοχής και πιθανά τον κινητικό συντονισμό. Θα συμφωνήσουμε με την άποψη της Οφθαλμιάτρου, αλλά πιθανά να χρειαζόταν και μία αξιολόγηση από Αναπτυξιακό Οπτομέτρη. Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, Αλεξάνδρου Στράτος, Δ/ντής Προσέγγισης σε συνεργασία με το Τμήμα Ψυχολογικής Υποστηρίξεως του Κέντρου μας

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: Καλησπέρα σας. Έχω ένα αγοράκι 4 χρονών και 8 μηνών. Είναι ένα αρκετά ζωηρό παιδί και έχει τα ξεσπάσματα του. Ένα από αυτά που με ανησυχεί είναι που βγάζει κραυγές όταν παίζει κάνοντας διάφορους παιδικού ήρωες. Επίσης του μιλάμε πολλές φορές και μας αγνοεί τελείως κάνοντας πως δεν ακούει. Στο σχολείο είναι και εκεί ζωηρός αλλά η κυρία του μας λέει ότι την ακούει. Ορισμένες φορές γίνεται επιθετικός με ορισμένα παιδιά και πιάνονται στα χέρια οπότε τον έχω συνέχεια από κοντά γιατί φοβάμαι μην γίνει κάτι. Πιστεύεται ότι πρέπει να επισκεφτούμε κάποιον ιδικό? Σας ευχαριστώ πολύ.

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. Αναφέρεστε σε ένα παιδί που έχει την ανάγκη να λειτουργεί πολύ έντονα (ζωηρό παιδί, με ξεσπάσματα, βγάζει κραυγές, επιθετικότητα, παρόρμηση). Με βάση λοιπόν αυτά που αναφέρετε, η απάντησή μας είναι ξεκάθαρα ότι το παιδί θα χρειαζόταν να παραπεμφθεί σε κάποιον ειδικό! Ειδικότητες που θα σας προτείναμε : Αναπτυξιακός/η Παιδίατρος, Παιδοψυχίατρος, Παιδονευρολόγος, Παιδιατρικός Εργοθεραπευτής, Παιδοψυχολόγος. Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, Αλεξάνδρου Στράτος, Δ/ντής Προσέγγισης σε συνεργασία με το Τμήμα Ψυχολογικής Υποστηρίξεως του Κέντρου μας

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: Καλησπέρα σας, Σας διαβάζω και μου αρέσει ο τρόπος που απαντάτε και διαχειρίζεστε τις αγωνίες των γονιών, γι αυτό και θέλησα να σας εκφράσω τις ανησυχίες μου σε σχέση με την κορούλα μου. Είναι 34 μηνών , ένα παιδί πολύ γλυκό με πλούσιο λεξιλόγιο ,που ξεκίνησε πολύ νωρίς , με σπουδαία αντιληπτική ικανότητα πολύ μεγαλύτερη από την ηλικία της. Ξέρει πάρα πολλά πράγματα για την ηλικία της όπως την αλφαβήτα , τα χρώματα , τα σχήματα , τους αριθμούς μετράει μέχρι το 20. Της αρέσουν πάρα πολύ τα παραμύθια και γενικότερα τα βιβλία, καθώς της  διάβαζα με το που γυρίσαμε από το μαιευτήριο στο σπίτι. Ξέρει όλα τα παραμύθια απέξω και μας διορθώνει όταν κάνουμε κάποιο λάθος κατά την αφήγηση τους. Ξέρει πολλά τραγούδια και της αρέσει πολύ η μουσική και όλα τα μουσικά όργανα και έχει έμφυτο μέσα της τον ρυθμό.(την έχω γράψει από 2ετών σε μουσικό σχολείο). Έχει πολλή φαντασία στο παιχνίδι της και παίζει όμορφα με πολλά παιχνίδια (παζλ, κατασκευές, παιχνίδια ρόλων). Η ανησυχία μου είναι ότι ενώ είναι ένα αρκετά κοινωνικό παιδάκι, όταν βρισκόμαστε σε παιδότοπο ή σε παιδική χαρά δείχνει να μην απολαμβάνει την παρέα των άλλων παιδιών και προτιμά να παίζει μόνη της παρά μαζί τους. Είναι διστακτική και γενικότερα δείχνει να φοβάται όταν αυτά ουρλιάζουν τρέχοντας και αρκετές φορές έχει βάλει τα κλάματα και τρέχει στην αγκαλιά μου. Αντίθετα με τα παιδάκια στον φιλικό μας κύκλο κυρίως 2 αγοράκια ίδιας περίπου ηλικίας δεν έχει πρόβλημα και παίζει μαζί τους. Επίσης είναι πολύ ευαίσθητη και όταν ακούσει ένα μωράκι να κλαίει, μπορεί να βάλει και αυτή τα κλάματα. Το έχω συζητήσει με την παιδίατρό μας και με καθησυχάζει λέγοντας πως αυτό είναι της ηλικίας, αλλά θα ήθελα κα την γνώμη σας ως ειδικού. Σας ευχαριστώ εκ των προτέρων για τον χρόνο σας

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. Αναφέρεστε σε ένα ικανότερο της ηλικίας του παιδί από τη μία, αλλά προφανώς διστακτικού παιδιού σε χώρους που περιλαμβάνουν πολλά ερεθίσματα κινητικής απαίτησης και απαίτησης αυτό-προστασίας και αυτό-διαχείρισης λόγω των πολλών παιδιών που κινούνται συνεχώς. Ταυτόχρονα αναφέρεστε σε έντονη αισθητηριακή αντίδραση σε ερεθίσματα έντονα ή ξαφνικά (αιφνίδια). Πιθανώς αυτός να είναι ο λόγος που κλαίει όταν ακούει κλάματα (αν και όπως σωστά είπε η Παιδίατρός σας, αυτό συμβαίνει συχνά και σε παιδιά χωρίς κάποια ιδιαιτερότητα σε αυτή την ηλικία). Θα σας προτείναμε αρχικά να συζητούσατε με έναν Εργοθεραπευτή εξειδικευμένο στην μέθοδο αισθητηριακής ολοκλήρωσης για αυτές τις «ιδιαιτερότητες» στην επεξεργασία των κινητικών, ακουστικών και πιθανά απτικών και οπτικών ερεθισμάτων. Μετά από αναλυτική συζήτηση, λήψη ιστορικού του παιδιού, συμπλήρωσης εξειδικευμένων ερωτηματολογίων και πιθανής αξιολόγησης του παιδιού σας, θα σας πρότεινε τι θα ήταν καλό να κάνετε. Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, Αλεξάνδρου Στράτος, Δ/ντής Προσέγγισης

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: Γεια σας, έχω δυο παιδιά 7 ετών και 2 ετών αγόρια!!! Προβληματίζομαι με τον μεγαλύτερο γιο μου έχει έναν ουδέτερο χαρακτήρα έχει στοιχεία αγοριού αλλά μου βγάζει και στοιχεία θηλυκού. Επίσης κλείνεται στο σπίτι και αρνείται να παίξει με συνομηλίκους του! Προτιμά να παίζει με κορίτσια στην αυλή του σπιτιού μας από το να βρεθεί με αγόρια της ηλικίας του στο πάρκο!!!Του προτείνω να πάει στο πάρκο και αρνείται λέγοντας μου διάφορες δικαιολογίες!!!Στο σπίτι βλέπει ως συνήθως ποδόσφαιρο και μπάσκετ στην τηλεόραση! Θέλω βοήθεια στο να καταλάβω το λόγο που πρέπει να είμαι κι εγώ στο σημείο που θα παίξει ενώ όλα τα παιδιά τις περιοχής επειδή ζούμε σε επαρχία πηγαίνουν μόνα τους χωρίς τις μητέρες τους!! Ευχαριστώ πολύ!!!

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. Αναφέρεστε σε ένα παιδί που είναι σημαντικά άτολμο κοινωνικά και με πιθανή χαμηλή αυτοπεποίθηση. Χρησιμοποιείτε έναν «βαρύ» θα λέγαμε χαρακτηρισμό για το παιδί σας : Ότι έχει εκτός από «στοιχεία αγοριού» και «στοιχεία θηλυκού» (πολύ βαρείς και θα λέγαμε επικίνδυνοι όροι για παιδί 7 ετών). Το παιδί σας αισθάνεται μεγαλύτερη ασφάλεια να παίζει στην αυλή του σπιτιού του προφανώς και πιθανότατα επειδή κάτι το δυσκολεύει να εκτεθεί σε πιο «ανοιχτά» κοινωνικά περιβάλλοντα (για αυτό το λόγο επιθυμεί την παρουσία σας σε αυτά τα περιβάλλοντα). Επίσης προτιμάει να παίζει με κορίτσια γιατί το παιχνίδι τους έχει σημαντικές διαφορές από αυτές των αγοριών (τα κορίτσια είναι λιγότερο ανταγωνιστικά και λιγότερο πιθανά βίαια και απρόβλεπτα, προτιμούν προβολικά παιχνίδια και να μιλούν από το να ενασχοληθούν με κινητικά και έχουν πιο «ασφαλή και γλυκά» συναισθήματα από τα αντίστοιχα των αγοριών). Αυτές οι δυσκολίες που περιγράφετε για το γιο σας πολύ συχνά εμφανίζονται σε παιδιά με Αναπτυξιακές δυσκολίες όπως : Δυσκολίες κοινωνικής επικοινωνιακότητας, αδεξιότητα, δυσκολίες πολύ-αισθητηριακής επεξεργασίας, δυσκολίες κατανόησης. Θα σας προτείναμε μία αξιολόγηση του παιδιού από κάποιον ειδικό (Εργοθεραπευτή, Παιδοψυχολόγο, Παιδοψυχίατρο) για να σας εξηγήσουν τις αντίστοιχες δυσκολίες και να σας πουν εάν αυτές παραπέμπουν σε κάποια αναπτυξιακή δυσκολία του παιδιού -πιθανότατα υπάρχει-. Μέχρι τότε, θα σας ζητούσαμε να μην προχωράτε σε χαρακτηρισμούς («θηλυκή και αγορίστικη συμπεριφορά») μπροστά στο παιδί, ακόμα και εάν μιλάτε για αυτή τη συμπεριφορά σε τρίτο άτομο. Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, Αλεξάνδρου Στράτος, Δ/ντής Προσέγγισης σε συνεργασία με το Τμήμα Ψυχολογικής Υποστηρίξεως του Κέντρου μας

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: Καλημέρα σας, θα ήθελα την συμβουλή σας σχετικά με τον γιο μου. Είναι 23 μηνών και δεν μιλάει καθόλου. Λέει μόνο μαμά όταν με ψάχνει (όχι πάντα) ή όταν του πουν να με φωνάξει. Λέει 5-6 ήχους από ζωάκια και τίποτα άλλο. Γενικά μας δείχνει τι θέλει, έχει πολύ καλή επικοινωνία μαζί μας, μας καταλαβαίνει τι του ζητάμε κ εκτελεί εντολές. Ο παιδίατρος που τον εξέτασε πριν 20 μέρες, μου πρότεινε να περιμένω μέχρι τα 2,5 γιατί δεν βλέπει κάτι , δηλ κ βλεμματική επαφή έχει, κ τον επεξεργαζόταν κλπ. Εγώ ανησυχώ όμως , να σημειώσω πως έχω παρατηρήσει τα ζωάκια που λέει τα λέει με τον δικό του τρόπο, δηλ.: το σκυλάκι αντί για γαβ το λέει αβ, τη γατούλα τη λέει άου αντί για νιάου, τον κοτούλα την κάνει κα κα κα και τέλος όταν καίει κάτι το γάλα του πχ μου το λέει κχχχχ. Γνωρίζω πως στην ηλικία του θα έπρεπε να λέει πολύ περισσότερες λέξεις, εσείς θεωρείτε πως πρέπει να περιμένω; Σας ευχαριστώ εκ των προτέρων.

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. Σωστά αναφέρετε ότι η ομιλία του παιδιού σας είναι πίσω καθώς ένα παιδί σχεδόν 2 ετών πρέπει να συνδυάζει 2 λέξεις σε φράση και να έχει ένα λεξιλόγιο αρκετά εμπλουτισμένο (πολύ μεγαλύτερο  από 60 λέξεις). Θα ήταν καλό αφού το παιδί κλείσει τα δυο (λίγο μετά το καλοκαίρι δηλαδή) να το αξιολογήσει ένας λογοθεραπευτής. Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, Κοκμοτός Παναγιώτης, Λογοθεραπευτής και μέλος της Εταιρείας Προσέγγιση

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: Καλησπέρα! Έχω ένα γιο 8 χρονών και αντιμετωπίζει πρόβλημα με τα παιδιά μιας καλής μου φίλης. Ο ένας είναι συμμαθητής του και ο άλλος είναι ένα χρόνο μεγαλύτερος. Ο μεγαλύτερος ποτέ δεν έδειξε ιδιαίτερη συμπάθεια στον δικό μου αλλά τις τελευταίες ημέρες τον πειράζει, τον κοροϊδεύει, τον απειλεί μαζί με έναν ακόμα φίλο του και ο δικός μου δεν μιλάει. Όταν είπα κάτι στη μητέρα είπε ότι το παιδί της δεν τα κάνει αυτά και να ψάξω το δικό μου ότι λέει ψέματα. Είναι ελαφρώς επιθετική Όταν πάω να της αναφέρω κάτι και δεν ξέρω πώς να το διαχειριστώ. Φυσικά τα παιδιά της δεν παραδέχονται ποτέ τίποτα και μάλιστα λένε ότι ο δικός μου τους πειράζει. Είναι πολλά τα γεγονότα που θα μπορούσα να αναφέρω. Όπως σε μια πρόσφατη εκδρομή συνεχώς τον πείραζαν και Όταν εκείνος αντέδρασε φωνάξανε τη δασκάλα του λέγοντας της ότι τους έβριζε και τους χτύπαγε.  Η δασκάλα νομίζω κατάλαβε ότι δεν ήταν αλήθεια και τους έκανε παρατήρηση. Στη μητέρα τους όμως είπαν ότι τους χτύπησε και ότι η δασκάλα τον μάλωσε. Ευχαριστώ για το χρόνο σας!! 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. Η σχέση των παιδιών μεταξύ τους  είναι πάντα ιδιαίτερη και ξεχωριστή. Πολλές φορές οι ενήλικες δυσκολευόμαστε να τις κατανοήσουμε και ανησυχούμε υπερβολικά. Άλλες φορές έχουμε δίκιο που ανησυχούμε αλλά δυσκολευόμαστε στην λύση!!Στην σχέση με τον γιο σας και τους φίλους του  φαίνεται ότι υπάρχει μια δυσκολία επικοινωνίας. Το ίδιο θα έλεγα και για τους ενήλικες. Βέβαια δεν είναι σαφές από το μήνυμα σας αν ο γιος σας δυσφορεί ή όχι. Παρόλα αυτά κι εφόσον συνεχίζετε να κάνετε παρέα όλοι μαζί μια προσπάθεια για ανοιχτή συζήτηση χωρίς κατηγορίες θα ήταν απαραίτητη.  Επίσης βοηθήστε τον γιο σας να κατανοήσει ότι δεν χρειάζεται να  υπόκεινται σε όλη αυτή την κατάσταση κι ότι χρειάζεται να αντιδρά. Είναι ευκαιρία να συζητήσετε  με τον γιο σας για τις σχέσεις και για τα όρια που χρειάζεται να βάζει κι ο ίδιος. Προσπαθήστε να δείξετε κατανόηση στον τρόπο του και απλώς προτείνετε του εναλλακτικές . Ρωτήστε το τι θα ήθελε από εσάς. Κυρίως όμως διαχωρίστε την δική σας ανησυχία από την δική του. Αν πάλι σας προβληματίζει κάτι παραπάνω στις αντιδράσεις του γιου σας ή στον τρόπο που χειρίζεται τις σχέσεις θα ήταν κάλο να κάνετε ένα ραντεβού με κάποιον ειδικό για πιο εξατομικευμένες οδηγίες. Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, Βασιλική Βουρλιόγκα, Ψυχολόγος, Τμήμα Ψυχολογικής Υποστηρίξεως του Κέντρου μας

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: Καλησπέρα σας. Έχουμε ένα παιδάκι 3 χρόνων κ πρόσφατα αποκτήσαμε κ νέο μωράκι .ο γιος μας αν και δείχνει να αγαπάει πολύ την αδερφή του, τη φροντίζει ,ασχολείται μαζί της κλπ έχει αλλάξει συμπεριφορά κ μας στεναχωρεί πολύ που αλλοιώνεται ο χαρακτήρας του που μέχρι πρότινος ήταν πραγματικά αξιοθαύμαστος. Ήταν και είναι κάποιες φορές ένα  χαμογελαστό ,ευγενικό κοινωνικό και ευφυές  παιδί. Δεν είχε περάσει ποτέ τάντρουμ, δεν είχε χρειαστεί ποτέ να τον μαλώσουμε με συζήτηση τα αντιμετωπίζαμε όλα. Από όταν όμως έγινε το μωρό περίπου 3 μηνών ,άλλαξε ,έχει γίνει λίγο αντικοινωνικός ,κάποιες φορές αγενής, περνάει ταντρουμς για ανούσιους λόγους ,βγάζει ιδιοτροπίες κλπ. Κατανοούμε ότι είναι μεγάλη η αλλαγή για τον ίδιο αν κ προσπαθούμε κ αφιερώνουμε πάρα πολύ χρόνο στον ίδιο. Απλώς στιγμιαία αγχωνόμαστε για την παράξενη συμπεριφορά του και λυπούμαστε που αλλοιώθηκε ο αξιοζήλευτος πραγματικά χαρακτήρας του. Θεωρείτε τα παραπάνω φυσιολογικές αντιδράσεις; πιστεύετε ότι θα επανέλθει πάλι ο «χαμένος »του εαυτός; από Σεπτέμβρη θα ξεκινήσει και παιδικό σταθμό .θα του κάνει καλό ή θα πέσει κ η προσαρμογή στη τεταμένη ψυχική του κατάσταση; Ευχαριστούμε

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. Να σας ζήσει τόσο το μωράκι όσο κι ο γιος σας. Ο ερχομός ενός μωρού στην οικογένεια σηματοδοτεί μια σειρά από αλλαγές στην οικογενειακή ισορροπία. Χρειάζεται να βλέπετε εσείς οι ενήλικες αυτές τις αλλαγές με ψυχραιμία. Σαφώς και χρειάζεται χρόνος και σίγουρα θα επανέλθουν οι ισορροπίες. Αυτό που περιγράφετε θα λέγαμε ότι είναι άγχος κι ανησυχία του γιου σας τα οποία δυσκολεύεται να διαχειριστεί. Αναγνωρίστε του ότι το κατανοείτε και ότι κι εσάς επηρεάζουν όλες οι αλλαγές στο σπίτι άλλα θα βρείτε μια λύση και ότι όλα θα πάνε καλά. Αναγνωρίστε του ότι είναι  φυσιολογικό να αισθάνεται ανησυχία κι ότι είστε δίπλα του. Χρειάζεται σταθερότητα και συνέπεια από τους ενήλικες τόσο στο να δείξετε κατανόηση όσο και στο να του δείξετε τρόπους διαχείρισης των συναισθημάτων του. Αποφύγετε τις υπερβολές, πχ. δεν χρειάζεται να περνάτε παραπάνω χρόνο με τον γιο σας, άλλα τον ίδιο όπως και πριν, αρκεί να νιώθει ότι είστε αφοσιωμένοι εκείνη την ώρα σε αυτόν. Επίσης χρειάζεται να έχει ρόλους απέναντι στο μωρό άλλα πάλι χωρίς υπερβολές. Επίσης δώστε του την ευκαιρία να χαλαρώνει περισσότερο με δραστηριότητες που του άρεσαν. Τέλος μιλήστε μέσα από τα παραμύθια….υπάρχουν στην αγορά  πολλά παραμύθια σε σχέση με το άγχος και την ανησυχία. Αν πάλι προσπαθείτε με συνέπεια και σταθερότητα τα παραπάνω άλλα ο γιος σας δυσκολεύεται ίσως θα ήταν καλό να επισκεφθείτε κάποιον ειδικό για πιο εξατομικευμένες οδηγίες. Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, Βασιλική Βουρλιόγκα, Ψυχολόγος, Τμήμα Ψυχολογικής Υποστηρίξεως του Κέντρου μας

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: Καλησπέρα. Η κόρη μου είναι 4 ετών και δύο μηνών. Από δύο ετών περίπου παίζει πάρα πολύ με καλαμάκια ενώ έχει πολλά άλλα παιχνίδια πχ κούκλες ή ζωάκια. Το παιχνίδι της με τα καλαμάκια είναι πολύ δημιουργικό και με φαντασία. Δίνει ρόλους στα καλαμάκια, όπου συνήθως τα μπλε καλαμάκια είναι αγόρια και τα ροζ κορίτσια. Επίσης τα τσακίζει με διάφορους τρόπους ή τους φοράει παπουτσάκια. Όταν βλέπει κάποιο παιδικό στην τηλεόραση κρατάει καλαμάκια και δίνει στο κάθε καλαμάκι κάποιον ρόλο με βάση αυτά που συμβαίνουν στο παιδικό. Μετά κάνει διαλόγους όπου τα καλαμάκια τσακώνονται ή είναι φίλοι ή παντρεύονται και γενικά αναπαριστά διάφορα σενάρια. Το καλό είναι ότι υπάρχει σενάριο και διάλογοι και θεωρώ ότι το παιχνίδι της είναι δημιουργικό, με δομή και έχει φαντασία. Από την άλλη δεν ξέρω μήπως αυτή η προσκόλληση που έχει με το συγκεκριμένο αντικείμενο είναι ανησυχητική. Επίσης μπορεί να παίζει με τον τρόπο αυτόν για πολλή ώρα. Καμιά φορά εάν μπω μέσα την ώρα που παίζει δείχνει να ντρέπεται αλλά εάν την ρωτήσω τι κάνει μπορεί να μοιραστεί και να μου δώσει κάποιο καλαμάκι να παίξουμε μαζί. Κατά τα λοιπά είναι ένα παιδί που ποτέ δεν είχε εξάρτηση από άλλα αντικείμενα πχ ποτέ δεν πήρε πιπίλα, δεν έβαλε το δάχτυλο στο στόμα, δεν είχε αρκουδάκι, κουβερτούλα για παρηγοριά. Αναρωτιέμαι εάν αυτή η συμπεριφορά είναι φυσιολογική ή εάν θεωρείται ηχολαλία. Ευχαριστώ.

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. Αναφέρεστε σε ένα μάλλον άκαμπτο ενδιαφέρον της κόρης σας σε παιχνίδια με συγκεκριμένο υλικό (καλαμάκια), το οποίο όμως πλουραλίζεται και εμπλουτίζεται. Αυτό διαφοροποιεί αρκετά το έμμονο ή «στερεοτυπικό» παιχνίδι που επιδεικνύουν πολλά παιδιά με πιθανές Νευρο-Αναπτυξιακές δυσκολίες από τα τυπικώς εξελισσόμενα παιδιά. Από την άλλη, αναφέρετε ότι το παιδί σας δείχνει αυξημένη ντροπαλότητα όταν εμπλέκεται με το συγκεκριμένο παιχνίδι (σαν να αισθάνεται κάποια ενοχή). Η «ενοχή» δεν είναι εγγενής. Καλλιεργείται από το περιβάλλον του παιδιού. Το παιδί θέλει να παίζει με συγκεκριμένο τρόπο, αλλά αισθάνεται ότι κάποιο/α αγαπημένο/α του άτομο/α το απαγορεύουν. Παίζει ΚΡΙΣΜΟΤΑΤΟ ρόλο το τι σας αναφέρει το εκπαιδευτικό πλαίσιο (προφανώς παιδικός σταθμός) για την ικανότητα του παιδιού σας να εμπλέκεται σε κοινωνικές επικοινωνιακές προκλήσεις και καταστάσεις ή κατά πόσον επιθυμεί να αποσύρεται σε αυξημένης επαναληπτικότητας μοναχικό παιχνίδι που επιμένει περισσότερο από το τυπικώς αναμενόμενο από τους συμμαθητές της. Στην ερώτησή σας εάν αυτό είναι «ηχολαλική» συμπεριφορά, η απάντηση είναι ξεκάθαρα αρνητική. Θα σας συστήναμε όμως γενικά να το συζητούσατε με έναν/μία Συμβουλευτικό Ψυχολόγο, για να σας βοηθούσε περισσότερο για τους μηχανισμούς αντιμετώπισης αντίστοιχων συμπεριφορών. Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, Αλεξάνδρου Στράτος, Δ/ντής Προσέγγισης σε συνεργασία με το Τμήμα Ψυχολογικής Υποστηρίξεως του Κέντρου μας

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: Καλησπέρα σας, Έχω μια κόρη 4 ετών. Γενικά η συμπεριφορά της είναι πολύ καλή και είναι ένα δοτικό και συναισθηματικό παιδί. Όμως όταν της ζητάμε κάτι που δεν της αρέσει μας χτυπάει. Για παράδειγμα  όταν είναι έξω, σε παιδική χαρά, και της πεις ότι πρέπει να φύγουμε, χτυπάει όποιον είναι μαζί της. Εμένα, τον πατέρα της, τώρα το κάνει και στην γιαγιά της (είναι μαζί της στο χωριό). Ρίχνει 2-3 μπάτσες στα πόδια, ξεσπάει και μετά τέλος. Όταν της μιλάμε, το καταλαβαίνει, ζητάει συγνώμη, λέει ότι δεν θα το ξανακάνει αλλά μετά πάλι τα ίδια. Δεν χτυπάει άλλα παιδιά. Το κάνει μόνο σε εμάς. Ποια είναι η γνώμη σας; Πώς να το αντιμετωπίσουμε; Να βάλουμε τιμωρία, πχ ότι  δεν θα πάει στην παιδική χαρά αφού όταν φεύγει από εκεί χτυπάει την γιαγιά; Σας ευχαριστώ προκαταβολικά. 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. Αναφέρεστε σε ένα παιδί που έχει προχωρήσει ΠΡΟΣ ΤΑ ΟΙΚΕΙΑ ΚΑΙ ΜΟΝΟΝ ΠΡΟΣΩΠΑ ΤΟΥ σε μία επιθετική συμπεριφορά αντιδρώντας με αυτό τον τρόπο στη ματαίωσή του. Θα πρέπει να σας αναφέρουμε ότι από την πρώτη εκδήλωση επιθετικότητας ενός παιδιού, το συγκρατούμε και με ηρεμία του αναφέρουμε πως «δεν χρησιμοποιούμε αυτό τον τρόπο αντίδρασης στην οικογένειά μας» (αρκεί πράγματι να μην έχει δει το παιδί σκηνές βίας στο σπίτι), «μας αρέσει να συζητάμε και να ακούμε τη γνώμη του άλλου» (αρκεί όντως να βλέπει το παιδί ότι το κάνετε) και «αποφασίζουμε για πράγματα που θα πρέπει να γίνουν, αφού πρώτα εξηγήσουμε τους λόγους που πρέπει να το κάνουμε» (πχ γιατί να φύγουμε από την παιδική χαρά). Το παιδί σας για κάποιους λόγους αισθάνεται ότι μπορεί να χρησιμοποιεί αυτό τον τρόπο επικοινωνίας και για αυτό το κάνει. Δεν βοηθάει η τιμωρία με την έννοια της τιμωρίας. Θα πρέπει να γίνουν όμως ξεκάθαρα στο παιδί δύο πράγματα : (1). Όταν ζητάει κάτι με αυτόν τον τρόπο, δυστυχώς είναι ΑΔΥΝΑΤΟΝ να ικανοποιηθεί το αίτημά του και (2). Εάν εφαρμόσει την ίδια συμπεριφορά όταν θα ξαναπάτε στην Παιδική Χαρά, τότε δυστυχώς θα πρέπει να σκεφτείτε πολύ σοβαρά την πιθανότητα να μην ξαναπάτε εκεί. Με ψύχραιμο τρόπο και σε στιγμές που το παιδί σας αισθάνεται ήρεμο και μπορεί να συζητήσει. Είναι ένα ξέσπασμα οργής που -αφού δεν γενικεύεται- είναι εύκολο να αντιμετωπιστεί με σταθερή και ψύχραιμη συμπεριφορά. Εάν δείτε ότι συνεχίζεται η συμπεριφορά παρά την εφαρμογή αυτών των ιδεών, τότε θα ήταν καλό να συζητήσετε με κάποιον/α Ψυχολόγο Συμβουλευτικής. Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, το Τμήμα Ψυχολογικής Υποστηρίξεως του Κέντρου μας

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: Καλησπέρα σας έχω 3 παιδιά ηλικίας 15 6 και ένα μισή τα πρώτα αγόρια και ένα κορίτσι.. έχω θέμα με το δεύτερο μαθησιακό δεν κατανοεί τα γράμματα έχει θέμα με την αναγνώσει και να γράφει.. η δασκάλα του μου είπα να ξανά επαναλάβει την πρώτη τάχει.. Εγώ πραγματικά θέλω ότι είναι καλύτερο για το παιδί μου .. Αλλά σε περίπτωση που επαναλάβει πώς του το λέω και πώς αντιμετωπίζει το παιδί τους φίλους του στο σχολείο… Τι πρέπει να κάνω?

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. Όταν υπάρχουν μεγάλα μαθησιακά κενά, δυστυχώς συχνά κρίνεται απαραίτητη η αναστολή της φοίτησης ενός παιδιού στη Β΄ Δημοτικού για να μπορέσει να αφομοιώσει ευκολότερα την σχολική ύλη της Α΄ Δημοτικού. Αρχικά θα σας λέγαμε πως χρειάζεται να αξιολογηθεί το παιδί από Ειδικό Παιδαγωγό, Εργοθεραπευτή και Παιδοψυχίατρο (πιθανά και Λογοθεραπευτή) για να διαπιστωθούν πού οφείλονται αυτές οι δυσκολίες και να προσμετρηθεί και το άγχος του παιδιού, ώστε να μπορέσουν να αντιμετωπιστούν αποφασιστικότερα οι δυσκολίες. Απλά θα σας αναφέρουμε ότι στην περίπτωση επανάληψης της Α΄ Δημοτικού, αυτό θα πρέπει να γίνει σε άλλο Σχολείο για τους συναισθηματικούς λόγους που αναφέρατε. Θα σας συμβουλεύαμε όμως αρχικά να ζητήσετε τη γνώμη Ειδικών. Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, Αλεξάνδρου Στράτος, Δ/ντής Προσέγγισης σε συνεργασία με το Τμήμα Ψυχολογικής Υποστηρίξεως του Κέντρου μας

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: Γεια σας ..έχω μια 14 χρόνων κόρη η οποία έχει αρκετά έντονα και μεγάλα φρύδια..Εδώ και αρκετό καιρό μου ζητά να το βγάλει λέγοντας πως ντρέπεται να βγαίνει έτσι και πώς όλες οι φίλες της το έχουν βγάλει…Συνέχεια μου λέει πως νιώθει άσχημη λόγω τον φρυδιών…Της είπα πως η κατάλληλη ηλικία για να βγάλει τα φρύδια της είναι 15 χρόνων αλλά αυτή επιμένει πως πρέπει τώρα να τα βγάλει γιατί δεν νιώθει όμορφα..Πείτε μου σας παρακαλώ τι να κάνω.

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. Έχετε μία έφηβη που ανησυχεί για την εξωτερική της εμφάνιση –όπως οι περισσότερες έφηβοι της ηλικίας της- και κρίνει ότι μπορεί να την διορθώσει με το να περιποιηθεί το πρόσωπό της (προφανώς της το έχουν εντοπίσει και οι φίλες ή και φίλοι της). Κρίνουμε ότι δεν είναι κάτι πολύ σημαντικό να της επιτρέψετε να το κάνει από τώρα, αφού αυτό δείχνει ότι θα την ανακουφίσει. Εάν όμως κρίνετε ότι σας ανησυχούν και άλλα ζητήματα στη συμπεριφορά και τη ρύθμιση του άγχους της κόρης σας, τότε θα ήταν καλό να το συζητήσετε με κάποιον Ψυχολόγο. Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, Τμήμα Ψυχολογικής Υποστηρίξεως του Κέντρου μας

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: καλημέρα , θα ήθελα να μου πείτε πως να χειριστώ το πρόβλημα που έχω τελευταία με την κόρη μου . Είναι 9 χρονών , ένα παιδί με ιδιαίτερες ικανότητες και ταλέντα , ευφυέστατο , όπως μου λένε οι δάσκαλοί της και με ιδιαίτερα υπεύθυνη . Πέρα από αυτά που μου λένε όμως οι δάσκαλοι , επειδή έχω ασχοληθεί με τα παιδιά μου , ξέρω ότι η κόρη μου  είναι και πολύ χειριστική απέναντί μου . Το πρόβλημα που αντιμετωπίζω τελευταία είναι ότι αργούμε στο σχολείο το πρωί και μάλιστα σήμερα δεν πήγαμε καθόλου γιατί , ντρέπεται να αργεί , όπως μου είπε , επειδή δήθεν δεν έχει τίποτα που να της αρέσει σε ρούχα γυμναστικής , ενώ οι άλλες φίλες της κάθε μέρα φοράν διαφορετικά ρούχα ή ρούχα , που της αρέσουν κπλ. Ανησυχώ , γιατί κλαίει και αντιδρά έντονα και λέει  ότι δεν την καταλαβαίνω , όταν της λέω ότι πρέπει να μην ασχολείται τόσο έντονα με τόσο ευτελή θέματα και ότι πρέπει να ιεραρχήσει αλλιώς τις ανάγκες της , και να χαίρεται με άλλα πράγματα , που είναι πιο σημαντικά στη ζωή . Σημειωτέον ότι και ρούχα έχει και έχω μπει πολλές φορές στη διαδικασία να βγω στην αγορά και διαλέξει αυτή τα ρούχα της . τίποτα όμως δεν της αρέσει  ή αν πάρει κάτι μετά από λίγο καιρό θα πει ότι δεν είναι και τόσο ωραίο και θα έχουμε πάλι τους ίδιους πρωινούς καβγάδες . Πως πρέπει να το χειριστώ;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. Οι συγκεκριμένες σκέψεις δείχνουν να απασχολούν πολύ την κόρη σας και να τη βασανίζουν. Την έχουν φέρει μάλιστα και σε κάποιες αδιεξοδικές σκέψεις όπως το να στενοχωριέται τι να φορέσει, να καθυστερεί στο Σχολείο και να ντρέπεται για αυτό. Κρίνουμε ότι η συμπεριφορά αυτή έχει αρχίσει να γίνεται έντονη και να χρειάζεται μία αντιμετώπιση από εσάς πιθανά διαφορετική από αυτήν που ακολουθείτε. Η συμπεριφορά αυτή επιπρόσθετα είναι ένα μήνυμα για εσάς που πιθανά να υποκρύπτει άλλες σκέψεις ή κάποιο άλλο αίτημα που αντί να το λέει το «κρύβει» πίσω από αυτή τη συμπεριφορά. Επιπρόσθετα, θα πρέπει να μελετηθεί η κοινωνική της τοποθέτηση απέναντι στις συμμαθήτριές της (η αυτοεικόνα της). Θα σας προτείναμε να απευθυνθείτε σε Ψυχολόγο συμβουλευτικής, ώστε να συζητήσετε όλο αυτό το θέμα και να σας προτείνει κάποιες πιθανές λύσεις. Εάν το κρίνει απαραίτητο, θα πρέπει να αξιολογηθεί και το ίδιο το παιδί. Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, Τμήμα Ψυχολογικής Υποστηρίξεως του Κέντρου μας

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: Καλησπέρα σας, ο ανιψιός μου είναι μαθητής της Α Γυμνασίου. Ξεκινώντας  από το νηπιαγωγείο και συνεχίζοντας στο δημοτικό είχε πάντα θέμα με τα άλλα παιδιά. Επειδή είναι μοναχοπαίδι ήθελε πάντα να είναι στο επίκεντρο της προσοχής  και αυτό του δημιουργούσε θέματα γιατί όταν δεν του έδιναν σημασία γινόταν φορτικός με αποτέλεσμα να τον απομακρύνουν ακόμα περισσότερο Το ανησυχητικό όμως είναι  ότι προσκολλάται σε παιδιά που δεν τον θέλουν και τον προσβάλλουν και τώρα που είναι στο Γυμνάσιο. Του μιλάμε αλλά δεν θέλει να παραδεχτεί ότι όλο αυτό είναι άσχημο και προσβλητικό γι αυτόν. Την μια ημέρα κλαίει για τις προσβολές που του λένε και την επόμενη πάλι τρέχει από πίσω τους. Προσπαθώ να του πω ότι είναι ο καλύτερος δεν έχει ανάγκη κανένα και ότι υπάρχουν άλλα παιδιά να κάνει παρέα αλλά αρνείται επίμονα να ακούσει και γίνεται κακός φωνάζοντας και βρίζοντας. Περιμένω με αγωνία την απάντησή σας γιατί θέλω να τον βοηθήσω  να γίνει ένας σωστός έφηβος και  ακόμα ένας πιο σωστός ενήλικας Ευχαριστώ πολύ

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. Κανονικά αυτό το μήνυμα θα έπρεπε να προέρχεται από έναν γονέα του παιδιού και όχι από εσάς που είστε συγγενικό πρόσωπο. Για αυτό το λόγο, θα πρέπει να διερωτηθείτε εάν η οικογένεια ανησυχεί για αυτές τις συμπεριφορές και εάν προτίθεται να κάνει κάτι για να βοηθήσει τον έφηβο. Βιβλιογραφικά –και μόνον- απαντώντας σας όμως, τα παιδιά που προχωρούν σε αντίστοιχες συμπεριφορές, είναι παιδιά που συχνά δεν έχουν καλή αυτοεικόνα, δυσκολεύονται στην κατανόηση της θεωρίας του νου –τους τρόπους με τους οποίους μπορούν να κάνουν παρέες και τους κανόνες που τις διέπουν- και τους κώδικες κοινωνικής αλληλεπίδρασης και κοινωνικής κρίσης. Για τους ανωτέρω λόγους, είναι καλό να αξιολογούνται αυτά τα παιδιά από Λογοθεραπευτή, Παιδοψυχολόγο και πιθανά –εάν κριθεί σκόπιμο- από Παιδοψυχίατρο. Για να γίνει αυτό, θα πρέπει αρχικά οι γονείς να δώσουν ένα επαρκές και αναλυτικό ιστορικό σε Ψυχολόγο. Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, Αλεξάνδρου Στράτος, Δ/ντής Προσέγγισης σε συνεργασία με το Τμήμα Ψυχολογικής Υποστηρίξεως του Κέντρου μας

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: Καλησπέρα σας έχω ένα κοριτσάκι 4,5 ετών και εδώ και λίγες μέρες κάποια πρωινά μου σηκώνεται με κλάματα και κάνει έμετο ότι έχει φάει την προηγούμενη μέρα, αλλά δεν μπορώ να καταλάβω γιατί συμβαίνει αυτό μήπως πρέπει να τις κάνω κάποιες εξετάσεις?

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. Αυτές τις ανησυχίες των παιδιών, αρχικά πρέπει να τις συζητήσετε με τον Παιδίατρο του παιδιού. Σε 2η φάση –και μόνο αν κριθεί σκόπιμο- είναι καλό να συμβουλευτείτε Παιδονευρολόγο, μόνο και εάν επιμένουν αυτά τα συμπτώματα. Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, Αλεξάνδρου Στράτος, Δ/ντής Προσέγγισης

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: Γεια σας! Έχω μια κόρη 5 ετών και ένα μωρό 8μηνων! Το πρόβλημα στο οποίο θα αναφερθώ είναι για τη κόρη μου. Ξεκίνησε επιθετική συμπεριφορά προς εμένα απ όταν έμεινα έγκυος. Τώρα πια θηλάζω το μωρό και γενικά είμαστε όλη μέρα μαζί λόγω του ότι δεν έχω βοήθεια και παρατηρώ ότι τις στιγμές που έχω το μωρό αγκαλιά εκείνη αρχίζει την επιθετική συμπεριφορά. Γκρινιάζει, θέλει να περνάει συνέχεια το δικό της, είναι φοβερά ισχυρογνώμον και έχει χειριστική συμπεριφορά απέναντι σε μας! Γενικά είμαστε μια οικογένεια πολύ δεμένη και δεν της λείπει τίποτα, προσπαθώ να τη βάζω μέσα σε όλα όσα κάνω με το μωρό. Είχε την αποκλειστικότητα τόσα χρόνια, κάναμε τα πάντα μαζί! Πέρυσι ξεκίνησε Προνήπιο, κάτι καινούριο γι αυτήν και ήρθε και το μωρό. Πολλές αλλαγές. Επίσης να πω ότι είναι πολύ δεμένη με τις γιαγιάδες της, ειδικά τη μία την οποία τη φωνάζει και μαμά μπροστά μου, και ισχυρίζεται ότι εκείνη θέλει για μαμά, εμένα με διώχνει και αν φύγει εκείνη από το σπίτι που έρχεται επίσκεψη την πιάνει υστερία. Γενικά είναι πολύ νευρική αν δε της κάνουμε το χατίρι. Φωνάζει δέρνει και ουρλιάζει. Της μιλάω ήρεμα δεν ακούει. Όλα αυτά ξεκίνησαν φυσικά μετά που ήρθε το μωρό. Και πριν της είχε αδυναμία αλλά όχι σε βαθμό να διώχνει εμένα για εκείνη. Δεν ξέρω πως πρέπει να τα διαχειριστώ όλα αυτά… Επίσης ένα άλλο θέμα που με απασχολεί με το παιδί είναι ότι δεν είναι κοινωνικό. Δεν παίζει εύκολα με άλλα παιδιά αλλά μετά από πολύ παρότρυνση και ενώ μαζί μας είναι φοβερά χειριστική και κακομαθημένη με τη δασκάλα της ή τα παιδιά πχ είναι εντελώς άβουλη σα να τα φοβάται…. Θα με βοηθούσατε πολύ αν με συμβουλεύατε…. Αν βοηθάει να πω ότι τέτοιες συμπεριφορές είχα κι εγώ όταν ήμουν μικρή, ακόμη και αυτό με τη γιαγιά!!! Σας ευχαριστώ εκ των προτέρων

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. Όπως αναφέρετε, το παιδί αντιμετωπίζει 3 διαφορετικές δυσκολίες : (1). Ζήλεια σε υπέρμετρο βαθμό για το αδελφάκι του. (2). Δύσκαμπτες –έως πιθανά άκαμπτες- δυσκολίες διαχείρισης θυμού και ματαίωσης που φτάνει σε βαθμό επιθετικών συμπεριφορών. (3). Δυσκολίες στην κοινωνικοποίησή του με τα άλλα παιδιά. Αυτό το τρίπτυχο δείχνει να ταλαιπωρεί υπέρμετρα την κόρη σας και πραγματικά θα ήταν καλό να πάρετε την γνώμη κάποιου ειδικού. Θα σας προτείναμε αρχικά να συζητούσατε με Ψυχολόγο Συμβουλευτικής για να δώσετε ένα αναλυτικό  ιστορικό του παιδιού αλλά και να αναπτύξετε λεπτομερέστερα αυτές τις συμπεριφορές και τους τρόπους με τους οποίους τις αντιμετωπίζετε. Ο/η ειδικός, θα σας εξηγήσει μελετώντας τη σοβαρότητα των συμπεριφορών, εάν θα έπρεπε το παιδί να αξιολογηθεί από κάποια Ειδικότητα ειδικών θεραπειών. Παίζει σημαντικό ρόλο σε όλα αυτά και οι αναφορές που θα σας δώσει η Νηπιαγωγός. Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, Αλεξάνδρου Στράτος, Δ/ντής Προσέγγισης σε συνεργασία με το Τμήμα Ψυχολογικής Υποστηρίξεως του Κέντρου μας

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: Καλησπέρα σας .έχω δύο παιδάκια τα οποία είναι δίδυμα .έχουν γεννηθεί πρόωρα. Η κόρη μου ήταν ένα μήνα σε θερμοκοιτίδα κ ο γιος μου 1.5 γιατί δεν έπαιρνε την πιπίλα. τώρα είναι 4.5 χρόνων κ πάνε Προνήπιο είναι πολύ χαρούμενα παιδάκια. Το πρόβλημα μου ενώ είναι πολύ καλό παιδί ο γιος μου .όταν του λέω να βάλουμε ρούχα κ να πάμε βόλτα ενώ θέλει να βγει από το σπίτι ξαφνιάστηκα βγάζει άρνηση. Του βάζω ρούχα κ θέλει αγκαλιά σφιχτή αγκαλιά πολύ πολύ μου λέει τον ενοχλούν τα ρούχα του. Το είχε ξεπεράσει για δυο μήνες σε μεγάλο βαθμό όμως εδώ κ μια εβδομάδα  έχει πάλι πρόβλημα όπου βγάζει πολλά νεύρα .έχω πάει σε ένα κέντρο το χειμώνα Εργοθεραπευτής με εξειδίκευση σε αισθητήρια. προβλήματα ,μου είπε ότι είναι ψυχολογικό θα το ξεπεράσει .όμως στεναχωριέμαι να παλεύει μόνο του με το πρόβλημα του. πάντα του μιλάω ήρεμα όμως πόσο θα πάει αυτό. 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. Αρχικά θα πρέπει να σας πω ότι πράξατε πολύ καλά που απευθυνθήκατε σε Εργοθεραπευτή για να αποκλειστούν ζητήματα δυσκολιών στην αισθητηριακή επεξεργασία του παιδιού σας (η συμπεριφορά που αναφέρετε παραπέμπει πολύ σε παιδιά με απτική αμυντικότητα). Ακόμη και αν δεν υπάρχει απτική υπέρ-ευαισθησία (όπως διαπιστώθηκε), μάλλον υπάρχει η ανάγκη να εφαρμόσετε τεχνικές απτικής απευαισθητοποίησης πριν να ντύσετε το παιδί, ώστε να πετύχετε μία καλύτερη συναισθηματική και αισθητηριακή ρύθμιση του παιδιού. Θα ήταν καλό λοιπόν να ζητήσετε από τον/την συνάδελφο κάποιες οδηγίες. Από την άλλη, λόγω της ύπαρξης αυτών των δυσκολιών στη συναισθηματική του ρύθμιση, είναι πιθανά καλό να συζητήσετε με Ψυχολόγο το ζήτημα ώστε να διαμορφώσετε κάποια μοντέλα αντιμετώπισης αυτών των συμπεριφορών. Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, Αλεξάνδρου Στράτος, Δ/ντής Προσέγγισης σε συνεργασία με το Τμήμα Ψυχολογικής Υποστηρίξεως του Κέντρου μας

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: Γεια σας συγχαρητήρια για τη δουλειά και το έργο σας.. θα ήθελα να ρωτήσω. Αν για ένα παιδί τεσσάρων χρόνων.. είναι καλό να κοιμούνται οι γονείς του μαζί ενώ έχουν χωρίσει.. Αυτό συμβαίνει..κατά την επίσκεψη του πατέρα στο σπίτι της πρώην συζύγου για να βλέπει το παιδί..

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. Δυστυχώς αυτό που αναφέρετε προκαλεί σημαντική σύγχυση σε ένα παιδί που οι γονείς του έχουν χωρίσει, να κατανοήσει ακριβώς την κατάσταση. Θα σας ζητούσαμε να απευθυνθείτε και οι 2 γονείς μαζί σε Ψυχολόγο ώστε να συζητήσετε εκτενώς πώς θα μπορούσατε να βοηθήσετε μαζί το παιδί να διαχειριστεί το διαζύγιό σας και τη νέα οικογενειακή κατάσταση. Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, Τμήμα Ψυχολογικής Υποστηρίξεως του Κέντρου μας

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: Καλησπέρα σας. Έχω δυο γιους. 5 ετών και 1,5.. ο μεγάλος μου ο γιος εδώ και περίπου 8 μήνες που έχει βελτιωθεί αρκετά η σχέση μας και έχω γίνει πιο ήρεμη , γιατί ήμουν αρκετά ευέξαπτη στο παρελθόν, με ζωγραφίζει συνέχεια…με ζωγραφίζει ως πριγκίπισσα. Έχει πολύ καλές σχέσεις με τον μπαμπά του, ο οποίος είναι πολύ δεκτικός, ευγενικός και καθόλου φωνακλάς μπαμπάς…παλιότερα μάλιστα που εγώ ήμουν πιο νευρική κάποιες φορές έλεγε ότι» ξεχνούσε «να με συμπεριλάβει. έπειτα όμως από ψυχοθεραπεία που έκανα βελτιώθηκε και πάρα πολύ η συμπεριφορά μου απέναντι στο παιδί και από τότε Ο γιος μου συνεχώς κάνει ζωγραφιές με εμένα μέσα…πιστεύετε ότι είναι κάτι που του λείπει από μένα ως παρουσία για αυτό με ζωγραφίζει ;;περνάει μία περίοδο οιδιπόδειου;;; υπάρχει κάτι που πρέπει να με ανησυχεί; ευχαριστώ πολύ.. σας παραθέτω και μία από τις ζωγραφιές.

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. Θα ήταν καλό να μην βγάζαμε κάποια γρήγορα συμπεράσματα σε σχέση με το ότι το παιδί σας επιθυμεί να ζωγραφίζει μόνιμα εσάς. Επίσης είναι πολύ καλό που κάνετε Ψυχοθεραπεία, κάτι που δείχνει να βοηθά σημαντικά τη σχέση σας με το παιδί σας. Θα ήταν καλό να συζητήσετε με τον/την Ψυχοθεραπευτή/τρια που σας παρακολουθεί, εάν κρίνει σκόπιμο ή θα υπήρχε κάποιος λόγος να συζητούσατε με κάποιον Ψυχολόγο Συμβουλευτικής τη σχέση σας με το παιδί σας. Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, Τμήμα Ψυχολογικής Υποστηρίξεως του Κέντρου μας

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: Παιδιά συγχαρητήρια  για  το μεράκι, την μεθοδικότητα και την  επιστημονικότητα  στην δουλειά σας. Τυχαία σας ανακάλυψα  από περιήγηση. Δ.  Ι. ΠΑΙΔΟΨΥΧΙΑΤΡΟΣ  Κέντρου  κοινωνικής πρόνοιας ……… (αναφέρεται η περιοχή)

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. Τα λόγια σας είναι τιμή για εμάς και την προσπάθειά μας. Οι προσπάθειες και το μεράκι (όπως όμορφα αναφέρετε και πραγματικά μας αντιπροσωπεύει), χρειάζονται τη δική τους «βενζίνη» για να αναζωογονούνται. Και τα λόγια σας είναι μία πολύ μεγάλη κινητήρια δύναμη. Να είστε πάντα καλά!

Με τιμή, Αλεξάνδρου Στράτος, Δ/ντής Προσέγγισης

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: Καλησπέρα. Θέλω κ γω να πω αυτό που με προβληματίζει κ με στεναχωρεί πλέον παρά πολύ εδώ κ καιρό. έχω ένα αγοράκι 7 μηνών. Αρχικά όταν γέννησα ήμουν πολύ χαλαρή, δεν είχα να πολεμήσω με ανασφάλειες κ φοβίες. Στη πορεία άρχισα να νιώθω απειλή απ την ίδια μου τη μητέρα κ γιαγιά του παιδιού μου..πάντα προσέφερε κ προσφέρει στο μέγιστο βαθμό! Για μας κ για το παιδί! Το πρόβλημα είναι ότι δίνει τα πάντα στο παιδί! Όλο της το είναι! Παίζει με τις ώρες δε κουράζεται ποτέ, το τονίζω αυτό, το κανακεύει, το κάνει να γελάσει, κ άλλα τέτοια πολλά..εγώ σαν χαρακτήρας είμαι πιο ήπιος κ γενικότερα δεν έχω τις ίδιες αντοχές μιας κ δουλεύω κιόλας..η μητέρα μου κάθεται με το παιδί όλη τη μέρα κ μετά το μεσημέρι που θα γυρίσω απ τη δουλειά για να συνεχίσει να με βοηθάει καθώς το θέλω κ γω…ωστόσο το μωρό πλέον κάνει σαν τρελό γι αυτήν, κτυπάει χέρια πόδια όταν την βλέπει, προτιμάει την δικιά της αγκαλιά, δυσκολεύεται να έρθει σε μένα όταν τον έχει αυτή κ γενικώς δείχνει τη προτίμηση του καθαρά σε αυτήν κ μετά σε μένα..νιώθω απαίσια..αισθάνομαι ότι έχω αποτύχει κ ότι μου χει «κλέψει» το μωρό..χρειάζομαι βοήθεια ψυχολογική. νιώθω πολύ άσχημα για όλο αυτό..δε ξέρω αν είμαι η μόνη που το βιώνω. αισθάνομαι παραγκωνισμένη απ το ίδιο μου το μωρό.

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. Να σας ζήσει το μωράκι σας και να είναι πάντα υγιές και χαρούμενο!! Ο ερχομός ενός μωρού στην οικογένεια επιφέρει  αλλαγές στην οικογενειακή δομή. Συμβαίνει συχνά σε νέες μαμάδες και κυρίως εργαζόμενες να έχουν παρόμοιες δυσκολίες και ανησυχίες. Χρειάζεται να βρείτε τρόπους ώστε να επανακτήσετε την εμπιστοσύνη στον εαυτό σας σε σχέση με τον μητρικό σας ρόλο χωρίς αυτό να σημαίνει ότι χρειάζεται να έρθετε σε ρήξη με την δοτική μητέρα σας. Θα ήταν χρήσιμο να επισκεφθείτε έναν ειδικό ώστε να σας βοηθήσει να βρείτε τον τρόπο να επαναπροσδιορίσετε τις ισορροπίες αλλά κυρίως να σας βοηθήσει να χαρείτε με ηρεμία τον μητρικό σας ρόλο. Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, Βουρλιόγκα Βασιλική, Τμήμα Ψυχολογικής Υποστηρίξεως του Κέντρου μας

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: Έχω έναν γιο 3 ετών, ο οποίος το τελευταίο εξάμηνο, με αποκορύφωμα την τελευταία εβδομάδα, παρουσιάζει αντιδραστική συμπεριφορά, ανυπακοή ενώ είναι πολύ πιο ζωηρός από πριν. Μερικά παραδείγματα για να γίνω σαφής: αρνείται να του αλλάξω πάνα, ξεσπά όταν επιστρέφουμε από βόλτα, οτιδήποτε βρει στο τραπέζι της κουζίνας ή στο νεροχύτη (ειδικά δοχείο με νερό) το ρίχνει κάτω, ανοίγει τις βρύσες και βρέχει τα ρούχα του, ανοίγει την πόρτα από το τζάκι και πετάει πράγματα μέσα, πετάει ρούχα από τα συρτάρια…Αυτή η συμπεριφορά, δεν διαρκεί όλη τη μέρα, συνήθως είναι ένα ξέσπασμα του μισάωρου και μάλλον όταν θέλω να κάνω δουλειές ή να μιλήσω στο τηλέφωνο, όχι όμως και πάντα. Να προσθέσω, επίσης, ότι η συμπεριφορά αυτή, εκδηλώνεται σε μένα, Γενικά, είναι ένα παιδί ντροπαλό και ήρεμο και ποτέ δεν εκδηλώνει τέτοιες συμπεριφορές μπροστά σε κόσμο. Αναρωτιέμαι τι θέλει να μου πει με αυτή τη στάση του και πώς να διαχειριστώ αυτήν την αλλαγή ώστε να διατηρήσω την καλή επικοινωνία που έχουμε, αλλά και να συμβάλω στην σωστή ανάπτυξη της εξελικτικής αυτής φάσης που περνάει. Να σας αναφέρω, τέλος, ότι είμαι άνθρωπος ήρεμος, δεν θα σκεφτόμουν να τον χτυπήσω σε καμία περίπτωση. και ότι χρησιμοποιώ κατά κύριο λόγο τον διάλογο και το παράδειγμα στη διαπαιδαγώγησή του, μαζί με πολλή τρυφερότητα και αγάπη. Σας ευχαριστώ εξ των προτέρων για τον χρόνο σας,

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. Αναφέρεστε ξεκάθαρα σε μία συμπεριφορά που αποσκοπεί είτε σε ένα «ξέσπασμα υπερδιέγερσης» του παιδιού, είτε σε μία προσπάθεια να τραβήξει την προσοχή σας. Θα ήταν καλό να είχαμε περισσότερες πληροφορίες για το ιστορικό του και για άλλες συμπεριφορές του παιδιού. Εάν πράγματι ανησυχούν εσάς και το γενικότερο οικείο περιβάλλον του παιδιού (πιθανά και τον ΠΣ που πηγαίνει), θα ήταν καλό να το συζητήσετε με Ψυχολόγο Συμβουλευτικής για να καθορίσει κάποια πιθανή τροποποίηση στη συμπεριφορά σας απέναντι στο παιδί, αλλά και αν θα χρειαζόταν να το αξιολογήσει κάποιος άλλος ειδικός. Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, Αλεξάνδρου Στράτος, Δ/ντής Προσέγγισης σε συνεργασία με το Τμήμα Ψυχολογικής Υποστηρίξεως του Κέντρου μας

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: Γέννησα ένα αγοράκι αλλά επειδή αντιμετώπιζε κάποιο πρόβλημα υγείας νοσηλεύεται! εδώ κ 15 μέρες είναι καλά κ εκεί που θα παίρναμε εξιτήριο η κοινωνική λειτουργός του νοσοκομείου κ η διευθύντρια δεν μας δίνουν το εξιτήριο γιατί τσακωθήκαμε με τον πατέρα του παιδιού μπροστά τους μειώνοντας ο ένας τον άλλον με αποτέλεσμα να μη μας δίνουν το παιδί μέχρι να έρθει η κοινωνική υπηρεσία ώστε να δουν πώς είμαστε σαν ζευγάρι! υπάρχει περίπτωση να μας πάρει το παιδί η κοινωνική υπηρεσία? έχω κ άλλο ένα κοριτσάκι 2 ετών που είναι από άλλο πατέρα κ φέρει το επίθετο μου! υπάρχει περίπτωση να μου πάρουν το κοριτσάκι μου? Επίσης η μικρή επειδή είχα δύσκολη εγκυμοσύνη η μικρή μεγάλωνε με την μητέρα μου χωρίς να το έχω αμελήσει αφού εμείς μένουμε στον 2 όροφο κ η μάνα μου στον 4!

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. Αναφέρεστε προφανώς σε κάποιο εσωτερικό κανονισμό του Νοσοκομείου που έκρινε ότι για προληπτικούς λόγους για την ηρεμία του νεογέννητου, θα ήταν καλό να συναντηθείτε με την Κοινωνική Λειτουργό. Τα υπόλοιπα θα ήταν καλό να τα συζητήσετε με τους υπευθύνους στο Νοσοκομείο. Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, Αλεξάνδρου Στράτος, Δ/ντής Προσέγγισης σε συνεργασία με το Τμήμα Ψυχολογικής Υποστηρίξεως του Κέντρου μας

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: καλησπέρα σας χώρισα όταν ο γιος μου ήταν δύο μηνών και επέστρεψα στο σπίτι των γονέων μου μέχρι τώρα που ο γιος μου είναι 18 στα 19 μέναμε μαζί με τους παππούδες κάποια στιγμή του είπα να πάμε να βρούμε ένα σπίτι δικό μας να μένουμε μαζί οι δυο μας και δεν το ήθελε με τίποτα εγώ όμως ήθελα να φύγω να πάω σε ένα σπίτι δικό μου αποφάσισα ότι αν θα νοικιασμένα σπίτι θα ερχότανε και ο γιος μου μαζί αλλά αυτός τελικά δεν ήρθε και κάθεται στους παππούδες αυτό με στεναχωρεί πολύ τι μπορώ να κάνω θα ήθελα τη γνώμη σας ευχαριστώ εκ των προτέρων

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. Το μεγάλωμα ενός παιδιού είναι ένα όμορφο ταξίδι αλλά έχει κι αρκετές δυσκολίες. Ο γιος σας όπως κι εσείς πήρατε υποθέτουμε πολύ φροντίδα από τους παππούδες του. Δεν αναφέρετε κάτι για τον πατέρα. Είναι λοιπόν για τον γιο σας δύσκολο να αλλάξει την οικογενειακή δομή μιας κι έτσι μεγάλωσε. Ίσως θα μπορούσατε λοιπόν να του δώσετε λίγο χρόνο παραπάνω πριν αποφασίσετε την μετακόμιση αλλά ακόμα και τώρα. Επίσης ίσως σε αυτή την ηλικία ο γιος σας ενδεχομένως να θέλει να ανοίξει τα φτερά του προς την αυτονόμηση. Θα ήταν λοιπόν σωστό να τον πλησιάσετε και να διερευνήσετε τόσο τα σχέδια του όσο και την επιθυμία του. Δυστυχώς μας λείπουν κάποιες παραπάνω πληροφορίες που θα βοηθούσαν ώστε να μπορέσουμε να δώσουμε πιο συγκεκριμένες απαντήσεις. Παρόλα αυτά καλό είναι να δείτε έναν ειδικό και να μιλήσετε για την σχέση σας με τον γιο σας γενικότερα και να δείτε πιο συγκεκριμένα τις διαστάσεις της απόφασης σας και της απόφασης του στην μεταξύ σας σχέση κι επικοινωνία. Είμαστε στην διάθεση σας για οποιαδήποτε διευκρίνιση. Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, Βουρλιόγκα Βασιλική, Τμήμα Ψυχολογικής Υποστηρίξεως του Κέντρου μας

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: Καλημέρα σας, θα ήθελα την βοήθεια σας. Έχω δυο γιους 15 και 16,ο 15χρονος σε ηλικία 3 ετών περίπου περάσαμε από ΚΕΔΔΥ διαγνωστεί με δυσαναγνωσία με χαμηλή πεποίθηση κλπ. κάναμε λογοθεραπείες και εργοθεραπείες, στο Γυμνάσιο παρακολουθούσε σε τμήμα ένταξης, εξετάσεις προφορικά άλλα και πάλι δυσκολεύεται, σαν χαρακτήρας είναι πιο δυνατός από τον αδελφό του. Ο 16χρονος έχει διαγνωστεί με Μίκη εξελικτική διαταραχή ,σε ηλικία 3 ετών πέρασε από ΚΕΔΔΥ, κάναμε λογοθεραπείες και οροθεραπείες, πήγε δυο φορές νηπιαγωγείο γιατί δεν ήταν καθόλου έτοιμος τότε να πάει πρώτη δημοτικού(προτίμησα καλύτερα δυο φορές νήπιο παρά δυο φορές πρώτη).Στο Γυμνάσιο παρακολούθησε σε τμήμα ένταξης, το προσπαθεί το παιδί άλλα νιώθει πολλές φορές κουρασμένος από την προσπάθεια που καταβάλλει για να ανταπεξέλθει. Όταν υπάρχει οχλαγωγία ή λίγο να υψώσουμε φωνή δεν μπορεί πολλές φορές χάνεται και μπερδεύεται αν π.χ εκείνη την ώρα τον εξετάζω (μου λέει άλλα ντ άλλα),καταλαβαίνω ότι εκείνη την ώρα στο μυαλό του γίνεται χαμός και εκεί τον ησυχάζω και του λέω να κάτσει να ηρεμήσει. Έχει πολλές φορές πισωγυρίσματα, αναπολεί ή θέλει παιχνίδια που έπαιζε μικρός, ούτε τον ενθαρρύνω ούτε τον αποθαρρύνω..Τον Σεπτέμβριο που θα πάει Λύκειο, τι θα κάνουμε δεν ξέρω, θα δυσκολευτεί πολύ, θα μιλήσω βέβαια και με τους καθηγητές. Μία διευκρίνιση ο 16χρονος φοβάται για μένα, επειδή παλεύω με τον καρκίνο και έχει δεθεί περισσότερο με εμένα τα τελευταία χρόνια, ο 15χρονος δεν το εκδηλώνει. Θέλω την βοήθεια σας για πως θα κινηθώ για το Λύκειο. Να ρωτήσω  και κάτι τελευταίο η Μίκη εξελικτική διαταραχή είναι μία μορφή αυτισμού? Σας ευχαριστώ για τον χρόνο σας

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. Αναφέρεστε σε πολύχρονες δυσκολίες των παιδιών σας αν και κάποια από αυτά που μας αναφέρετε, πιθανά έγιναν σε άλλη ηλικία (πχ τα ΚΕΔΔΥ στην ηλικία των 3 ετών δεν αξιολογούν παιδιά και δεν δίνουν διαγνώσεις του τύπου «δυσαναγνωσία»). Δεν μας διευκρινίσατε από τότε εάν έχουν παρακολουθηθεί από κάποιον Παιδοψυχίατρο (όπου πιθανά πήρατε και τη διάγνωση της «Μικτής Εξελικτικής Διαταραχής»). Στην ερώτησή σας εάν η διάγνωση είναι σχετική με τον αυτισμό, η απάντηση είναι όχι! Τα συμπτώματα είναι : «μείγμα ειδικών αναπτυξιακών διαταραχών της ομιλίας και της γλώσσας, των σχολικών ικανοτήτων ή / και της κινητικής λειτουργίας, χωρίς όμως να επικρατεί κάποια από τις διαταραχές αυτές, ώστε να διαγνωσθεί κατά προτεραιότητα». Πρόκειται για συνδυασμό δυσκολιών τύπου : «Ειδικές Αναπτυξιακές Διαταραχές του λόγου», «Διαταραχές των Σχολικών Ικανοτήτων» και «Αναπτυξιακές Διαταραχές της Κινητικής Λειτουργίας». Από την άλλη, αναφέρετε ότι το ένα σας -κυρίως- παιδί, αντιμετωπίζει σημαντικές συναισθηματικές δυσκολίες (πιθανά και λόγω του δικού σας αγώνα για την υγεία σας -που σας ευχόμαστε ολόθερμα καλή επιτυχία-). Με βάση τα λεγόμενά σας, κρίνεται ΑΠΑΡΑΙΤΗΤΗ η επίσκεψη και εξέταση του εφήβου από Παιδοψυχολόγο ώστε να διαπιστωθεί το μέγεθος των δυσκολιών του να διαχειριστεί το συναίσθημά του. Έτσι, θα γνωρίζουμε τους μηχανισμούς σκέψης του και θα διευκολυνθεί ο έφηβος να αμβλύνει το άγχος -και πιθανά τη θλίψη- του. Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία. Καλή ευκολία σε όλα!

Με τιμή, Αλεξάνδρου Στράτος, Δ/ντής Προσέγγισης σε συνεργασία με το Τμήμα Ψυχολογικής Υποστηρίξεως του Κέντρου μας

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: Γεια σας, έχω μια κόρη 5 ετών ή οποία έχει ξεκινήσει να μη θέλει να πάει στο σχολείο (Προνήπιο) και παρατηρώ ότι τα άλλα παιδάκια της συμπεριφέρονται άσχημα. Σε γενικές γραμμές είναι ένα παιδί με άριστο λόγο το οποίο συμπεριφέρεται σαν κλασικό κοριτσάκι (θέλει να γίνει πριγκίπισσα, θέλει μόνο τα κοριτσάκια για παρέα, τα αγοράκια «δεν» τα θέλει άλλα του προκαλούν ένα πονηρό γέλιο. Είναι πολύ επίμονη όταν θέλει να γίνει το δικό της.) Έχει ένα αδελφό 3 ετών με τον οποίο τα πηγαίνει καλά. Όταν ξεκίνησε το σχολείο φέτος, η δασκάλα μου έκανε παράπονα εξ’αρχής γιατί το παιδί δεν ήθελε να κόψει, να ζωγραφίσει, στο παιχνίδι, ήθελε όλα τα παιχνίδια δικά του: «και στο τέλος δεν θα το θέλουν τα άλλα παιδάκια»  μου είπε. Έκανα αρκετές συζητήσεις με το παιδί, παρατήρησα τώρα τελευταία όμως ότι τα άλλα παιδάκια του συμπεριφέρονται άσχημα στην πλατεία (πάει να παίξει μαζί τους και το διώχνουν). Όταν πηγαίνει το πρωί στην τάξη τα παιδάκια φωνάζουν ¨»ήρθε η Σοφία», αυτό της φαινόταν κολακευτικό στην αρχή και καθόταν απέξω και τα κοίταζε και γέλαγε και δίσταζε να μπει στην τάξη. Μια μέρα ήρθε η δασκάλα και της λέει ¨»έλα μέσα για να μη σε κοροϊδεύουν τα παιδάκια» της είπα ότι αυτό δεν είναι κοροϊδία άλλα κολακεία, άλλα από τότε το παιδί δεν θέλει να πάει το πρωί για την πονάνε τα αυτιά της από τα παιδάκια που φωνάζουν το όνομά της. Η δασκάλα συνεχίζει και μου κάνει παράπονα για το παιδί ότι δεν κόβει και δεν ζωγραφίζει και συνεχώς παραπονιέται για την επιθυμία του παιδιού να γίνει πριγκίπισσα. Πως να αντιμετωπίσω την κατάσταση? Με απασχολεί πολύ που τα παιδάκια δεν την θέλουν για παιχνίδι. Ευχαριστώ

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. Θα ήταν καλό να στηριχτείτε στα λόγια της εκπαιδευτικού που -από ότι είδατε- από την αρχή της χρονιάς διέκρινε μία απουσία ευελιξίας  στη συμπεριφορά του παιδιού και δυσκολίες στην κοινωνικοποίηση του. Με βάση της περιγραφές σας, δείχνει η μικρή εμφανείς δυσκολίες να κοινωνικοποιηθεί στα δρώμενα της Τάξης και ανάγκη εγωκεντρικής συμπεριφοράς (δυσκολιών να μοιραστεί πράγματα), περιορισμένα και επίμονα ενδιαφέροντα (πριγκίπισσα) που επιμένουν και πιθανά κουράζουν τους συμμαθητές και πιθανής ακαμψίας (επίμονες συμπεριφορές). Αυτά τα παιδιά, παρότι είναι καλοπροαίρετα, δεν γίνονται αποδεκτά από την τάξη ή από τα άλλα παιδιά στην Παιδική Χαρά, γιατί δεν ακολουθούν τους -άγραφους συνήθως- κοινωνικούς κανόνες που διέπουν το παιχνίδι των παιδιών σε αυτή την ηλικία. Και αυτό συχνά γίνεται γιατί δυσκολεύονται να «διαβάσουν» και να κατανοήσουν τους κανόνες αυτούς. Δυστυχώς το αποτέλεσμα είναι να απομονώνονται και να εμφανίζουν αρνητισμό κοινωνικοποίησης. Θα σας προτείναμε μία αξιολόγηση του παιδιού από Παιδίατρο Αναπτυξιολόγο, ή Παιδοψυχίατρο για να εντοπιστούν οι βαθύτερες δυσκολίες του παιδιού και να σας προταθούν τα επόμενα βήματα που θα ήταν καλό να ακολουθήσετε για να βοηθήσετε το παιδί σας. Δυστυχώς -όπως εντοπίζετε- οι δυσκολίες αυξάνονται και θα σας προτείναμε να επισπεύσετε τις κινήσεις σας. Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, Αλεξάνδρου Στράτος, Δ/ντής Προσέγγισης σε συνεργασία με το Τμήμα Ψυχολογικής Υποστηρίξεως του Κέντρου μας

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: Καλημέρα, έχω το μεγάλο μου κορίτσι που είναι 9 χρόνων και είναι πολύ αργή άλλα και λεπτομερής στις κινήσεις της. Φωνάζω συχνά για αυτό και μετά νιώθω τύψεις για ίσως δεν μπορεί να είναι πιο γρήγορη. Προτείνετε μου κάποια δραστηριότητα που θα αναδείξει αυτό το στοιχείο… Ίσως και επαγγελματικό προσανατολισμό. Ευχαριστώ.

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. Πολλά παιδιά έχουν αργή ταχύτητα επεξεργασίας (μπορείτε να διαβάσετε το άρθρο) :

http://www.proseggisi.gr/%CF%84%CE%B1%CF%87%CF%8D%CF%84%CE%B7%CF%84%CE%B1-%CE%B5%CF%80%CE%B5%CE%BE%CE%B5%CF%81%CE%B3%CE%B1%CF%83%CE%AF%CE%B1%CF%82-%CF%84%CE%B9-%CF%87%CF%81%CE%B5%CE%B9%CE%AC%CE%B6%CE%B5%CF%84%CE%B1%CE%B9/

Για να διαπιστωθεί όμως αυτό, θα πρέπει να γίνει διαφοροδιάγνωση από Διάσπαση Προσοχής, ή από μαθησιακές δυσκολίες ή από δυσκολίες διαχείρισης συναισθήματος (άγχος). Θα σας προτείναμε λοιπόν να απευθυνθείτε σε κάποιον ειδικό για να γίνει μία αξιολόγηση του παιδιού και να σας δοθούν πιθανές οδηγίες. Το σίγουρο είναι -όπως προφανώς και εσείς διαπιστώνετε- ότι με τις φωνές, το μόνο που καταφέρνουμε είναι να αυξάνουμε τις δυσκολίες στα παιδιά. Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, Αλεξάνδρου Στράτος, Δ/ντής Προσέγγισης σε συνεργασία με το Τμήμα Ψυχολογικής Υποστηρίξεως του Κέντρου μας

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: καλησπέρα, έχω ένα αγοράκι 3 ετών. λόγω της δουλειάς του άντρα μου μετακομίζουμε συνέχεια με αποτέλεσμα να μην είμαστε κοντά σε παππούδες και γιαγιάδες. το θέμα είναι ότι τώρα που έχουμε έρθει στην Αθήνα όπου είναι όλοι οι συγγενείας μας, νιώθω ότι έχει αποπροσανατολιστεί εντελώς. Τον πηγαίνω στα πεθερικά μου που τους αγαπάει πολύ όλη μέρα και όταν πάω το βράδυ να τον πάρω μου λέει φύγε μαμά … δεν θέλω μαμά …. είναι φυσιολογική αυτή η αντίδραση; μου φαίνεται περίεργο γιατί είναι ένα παιδάκι που είναι πολύ7 δεμένο μαζί μου. ευχαριστώ πολύ

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. Νομίζουμε ότι αναφέρετε τη σωστή έκφραση για το παιδί σας. Δείχνει σημάδια αποπροσανατολισμού. Περνάει πολλές ώρες με τους παππούδες -τους οποίους όπως αναφέρετε αγαπάει- και μάλλον αυτό το μπερδεύει. Εσείς θα ήταν καλό να μην ταράζεστε με αυτό. Πολύ γλυκά θα τον παίρνετε αγκαλιά και θα φεύγετε με τους παππού – γιαγιά να το αποχαιρετούν τρυφερά και να του πουν ότι αύριο θα τα ξαναπούν. Εάν δείτε να συνεχίζουν – επιμένουν οι συμπεριφορές, ίσως να ήταν καλό να το συζητούσατε με έναν / μία Παιδοψυχολόγο. Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, το Τμήμα Ψυχολογικής Υποστηρίξεως του Κέντρου μας

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: Καλησπέρα, έχουμε ένα παιδάκι 1,5 έτους και δυστυχώς δεν έχουμε φίλους που να έχουν παιδιά σε παρόμοια ηλικία, βλέπουμε ότι το παιδί έχει ανάγκη τα άλλα παιδάκια, θα μπορούσατε να μου προτείνετε κάποιους τρόπους ώστε να μπορέσουμε να δικτυωθούμε. Μένουμε ….. (αναφέρεται η περιοχή). ΣΑΣ ΕΥΧΑΡΙΣΤΏ ΠΟΛΎ ΓΙΑ ΤΟΝ ΧΡΌΝΟ ΣΑΣ. 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. Οι καλύτεροι χώροι που θα μπορούσε το παιδί να έρθει σε επαφή με άλλα παιδιά, είναι οι Παιδικές Χαρές και οι Παιδότοποι. Επίσης από την επόμενη χρονιά, θα ήταν καλό να γράψετε το παιδί σε Βρεφονηπιακό Σταθμό. Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, Αλεξάνδρου Στράτος, Δ/ντής Προσέγγισης

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: Καλησπέρα και ευχαριστώ εκ των προτέρων για την απάντηση. Έχω ένα γιο (μοναχοπαίδι) που φοιτά στη β δημοτικού. Φέτος ξεκίνησε για πρώτη φορά να παίζει ποδόσφαιρο στην τοπική ομάδα (μάλλον επειδή παίζουν και οι υπόλοιποι συμμαθητές του) Παρατηρώ όμως πως φοβάται τη μπάλα, ενώ γενικά δεν μπαίνει δυναμικά στη διεκδίκησή της συγκριτικά με τους υπόλοιπους συμμαθητές του. Προσπαθώ να τον πείσω πως το να τον χτυπήσει η μπάλα και να πονέσει είναι μέσα στο πρόγραμμα, αλλά ακόμη δεν έχει πειστεί. Μάλιστα, οι συμμαθητές του κάποιες φορές τον αποκαλούν «άσχετο», «αχρηστο»κλπ. Ο ίδιος δείχνει να ενοχλείται (έρχεται και παραπονιέται σε εμάς), οπότε δράττομαι της ευκαιρίας να του κεντρίσω το φιλότιμο (μήπως δίνεις δικαιώματα και εσύ, για να σε χαρακτηρίζουν έτσι; μήπως δεν σου ταιριάζει;). Ο ίδιος επιμένει πως θέλει να συνεχίσει να παίζει, ενώ εγώ τον συμβουλεύω να ασχοληθεί με κάτι άλλο που πιθανόν του ταιριάζει πιο πολύ. Να συμπληρώσω-για να βοηθήσω στη γενικότερη εικόνα-πως τα βράδια ξυπνά ακόμη και μέχρι να ξανακοιμηθεί αντιδρά κάποιες φορές υστερικά (κλαψουρίζει κλπ), επειδή φοβάται (θέλει να κοιμάμαι εγώ ξεχωριστά από τη μητέρα του, παραπονιέται που είναι μόνος του και θεωρεί πως είναι άδικο να κοιμάμαι εγώ με τη σύζυγο και αυτός μόνος). Επίσης, κλείνει τα αυτιά όταν ακούσει την πιστολιά του αφέτη (επειδή ασχολείται και με το στίβο), ενώ το τελευταίο Πάσχα ζητούσε να φύγουμε από την Εκκλησία μόλις άρχισαν να πέφτουν οι κροτίδες και τα βεγγαλικά (ενώ εμείς προσπαθούσαμε να τον αποτρέψουμε φέροντας ως παράδειγμα μικρότερα παιδιά που ήταν παρόντα και αντιμετώπιζαν την κατάσταση σα να μη συμβαίνει τίποτα).Οι επιδόσεις στο σχολείο είναι πάρα πολύ καλές, σχεδόν άριστες. Και πάλι ευχαριστώ

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. Αναφέρεστε σε τρεις πιθανές δυσκολίες που αντιμετωπίζει το παιδί σας : (1). Πιθανή δυσκολία να κατανοήσει τη δομή της οικογένειας. Σε όλες τις οικογένειες, ο κανόνας είναι ότι ο μπαμπάς κοιμάται με τη μαμά και το παιδί –ή τα παιδιά- στο δικό τους παιδικό δωμάτιο. (2). Πιθανή δυσκολία να ανεχτεί τη ματαίωση και να συμβιβαστεί ότι σε κάποια αθλήματα κάποια παιδιά έχουν καλή απόδοση (πχ στίβος), αλλά σε κάποια άλλα δεν είναι το ίδιο ικανά (ποδόσφαιρο). Αυτή η δυσκολία βλέπετε και εσείς ότι ταλαιπωρεί το παιδί σας, αφού ναι μεν κατανοεί ότι δεν είναι καλός στο ποδόσφαιρο και τον κοροϊδεύουν οι συμμαθητές του, αλλά από την άλλη επιμένει και αγχώνεται. (3). Πιθανή δυσκολία στην αισθητηριακή επεξεργασία. Αναφέρετε ότι ταράζεται πολύ από ξαφνικούς έντονους ήχους (κροτίδες, πιστόλι αφέτη) και από το ερέθισμα της μπάλας που τον προσεγγίζει. Στο σάιτ μας, στον τομέα «Διαταραχές στην Αισθητηριακή Ολοκλήρωση» μπορείτε να βρείτε περισσότερες πληροφορίες για αυτό τον τομέα. Θα σας προτείναμε για όλα τα παραπάνω να γινόταν μία αξιολόγηση του παιδιού από Παιδοψυχολόγο (για να διερευνηθούν οι δυσκολίες στη ματαίωση και τους μηχανισμούς σκέψης του παιδιού) και από Εργοθεραπευτή (για να διερευνηθούν πιθανές δυσκολίες στον κινητικό συντονισμό και την αισθητηριακή επεξεργασία του παιδιού). Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, Αλεξάνδρου Στράτος, Δ/ντής Προσέγγισης σε συνεργασία με το Τμήμα Ψυχολογικής Υποστηρίξεως του Κέντρου μας

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: Γεια σας. έχω ένα γιο 6 χρονών και δεν δέχεται παρατηρήσεις και ιδίως από ξένους θυμώνει πολύ και φεύγει. τι μπορώ να κάνω σ αυτή τη περίπτωση;;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. Αναφέρεστε σε μία ευθιξία του παιδιού σας και δυσκολίες πιθανά στη διαχείριση της ματαίωσης. Δεν αναφέρεστε όμως λεπτομερώς σε καταστάσεις (πχ αν δέχεται από εσάς παρατηρήσεις, σε ποιο τομέα δεν δέχεται παρατηρήσεις –πχ για τα μαθήματα; τη συμπεριφορά του; τον τρόπο που παίζει; τον τρόπο που μιλάει;-). Επίσης πώς αντιδράει όταν συζητάτε με το παιδί σας για αυτό (χρειάζεται μία ψύχραιμη συζήτηση). Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, Αλεξάνδρου Στράτος, Δ/ντής Προσέγγισης σε συνεργασία με το Τμήμα Ψυχολογικής Υποστηρίξεως του Κέντρου μας


ΕΡΩΤΗΣΗ: Το κοριτσάκι είναι 8 χρόνων. Το πρόβλημα είναι ότι δεν τρέχει τόσο καλά όσο τα άλλα παιδιά και αυτό την στεναχωρεί. Όταν την κοροϊδεύουν γι αυτό , γίνεται ανταγωνιστική και την πιάνει δύσπνοια από το άγχος του ανταγωνισμού. Ευχαριστώ για το χρόνο σας.

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. Προφανώς η κόρη σας (θα σας υπενθυμίσουμε ότι είναι ένα ώριμο κορίτσι και όχι πια ένα απροστάτευτο «κοριτσάκι» όπως πολύ γλυκά και με μεγάλη αγάπη αναφέρετε) αντιμετωπίζει κάποια δυσκολία σε αυτό που οι ειδικοί ονομάζουμε «δυσκολίες αμφίπλευρου συντονισμού» ή αλλιώς «αναπτυξιακή διαταραχή του συντονισμού των κινήσεων». Αυτές οι δυσκολίες την καθιστούν αδύναμη να ανταγωνιστεί τους/τις συμμαθητές/τριες της και αυτό όπως αναφέρετε την αγχώνει σημαντικότατα και της δημιουργεί ψυχο-σωματικές δυσκολίες. Θα σας συστήναμε να προχωρούσατε σε μία αξιολόγηση του παιδιού σας από Εργοθεραπευτή, ώστε να διαπιστωθεί το βάθος των δυσκολιών της κόρης σας στον κινητικό της συντονισμό. Επιπρόσθετα πιθανά να χρειαστεί αξιολόγηση από Παιδοψυχολόγο για να διαπιστώσει τις δυσκολίες του παιδιού στην αυτοεικόνα και αυτοεκτίμησή του. Για τους παραπάνω λόγους, θα ήταν καλό η αξιολόγηση να γινόταν από κάποιο Κέντρο Ειδικών Παρεμβάσεων που συμπεριλαμβάνει σύνθετες ειδικότητες αξιολόγησης και πιθανής παρέμβασης. Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, Αλεξάνδρου Στράτος, Δ/ντής Προσέγγισης σε συνεργασία με το Τμήμα Ψυχολογικής Υποστηρίξεως του Κέντρου μας

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: Καλημέρα σας και συγχαρητήρια για το έργο σας! Διαβάζω πάντα τις απαντήσεις σας και με βοηθάνε πάρα πολύ. Να είστε καλά και να συνεχίζετε το όμορφο έργο σας. Θέλω να σας μιλήσω για τον δικό μου τον πιτσιρίκο. Είναι 4,5 των και πηγαίνει Προνήπιο. Η Νηπιαγωγός μας ζήτησε να κάνουμε μία Εργοθεραπευτική αξιολόγηση γιατί είναι πολύ αδέξιο παιδί, πίσω στη γραφή και με διάσπαση προσοχής. Η Εργοθεραπεύτρια που μας αξιολόγησε, μας είπε ότι το παιδί έχει δυσκολίες στο συντονισμό των κινήσεων και χρειάζεται Εργοθεραπεία. Υπάρχει όμως σοβαρή οικονομική δυσκολία και δυστυχώς αδυνατούμε αυτή τη στιγμή να ανταπεξέλθουμε σε θεραπευτικά προγράμματα. Τι κινδύνους μπορεί να αντιμετωπίσουμε στο Σχολείο αργότερα (στο Δημοτικό) εάν δεν κάνουμε Εργοθεραπεία;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας και για τα όμορφα λόγια σας. Η διάγνωση των δυσκολιών του «συντονισμού των κινήσεων» (όπως σας ανέφερε η συνάδελφος), σημαίνει ότι το παιδί αντιμετωπίζει δυσκολίες στην εκτέλεση αδρών και λεπτών κινήσεων που δεν οφείλονται σε χαμηλή γνωστική (νοητική) ικανότητα ή κάποια πρωτογενή νευρολογική δυσκολία, αλλά σε αμιγείς δυσκολίες στο συντονισμό της κίνησης. Οι κίνδυνοι στην μετέπειτα σχολική ένταξη εντοπίζονται στις πιθανότατες δυσκολίες στην γραφοκινητική επίδοση του παιδιού σας αλλά ταυτόχρονα και στο να αισθάνεται άνετα με το σώμα του και να μην έχει ανάγκη να κινείται στο κάθισμά του ή –στη χειρότερη των περιπτώσεων- να έχει την ανάγκη να σηκώνεται από το κάθισμά του (υπερκινητική εικόνα). Από την άλλη, τα διαγνωστικά του ICD-10 (επίσημου στην Ελλάδα διαγνωστικού εργαλείου), αναφέρει συχνότατες δυσκολίες στην οπτική αντίληψη και οπτοκίνηση. Στην περίπτωση που η συνάδελφος εντόπισε τέτοιες δυσκολίες, τότε το παιδί πιθανότατα θα δυσκολευτεί στην ανάγνωση και τη «στοίχιση» των αριθμών για τις μαθηματικές πράξεις. Από την άλλη, συχνότατα τα παιδιά με δυσκολίες κινητικού συντονισμού έχουν χαμηλή αυτό-εκτίμηση που δεν τα βοηθά να αισθανθούν ικανά σε δραστηριότητες αυτό-εξυπηρέτησης και αυτό-φροντίδας αλλά και συμμετοχικότητας με τους συμμαθητές τους. Κατανοώ τις οικονομικές σας δυσκολίες που αναφέρετε, αλλά η πρόληψη είναι καλύτερη της αντιμετώπισης. Τα ποσοστά να χρειαστεί το παιδί Εργοθεραπευτικής ενίσχυσης στο Δημοτικό είναι πολύ μεγάλα, και τότε δυστυχώς θα μιλάμε για αντιμετώπιση ήδη λανθασμένων προτύπων λειτουργίας. Θα σας ζητούσαμε επιπρόσθετα να διερευνήσετε τη δυνατότητα να καλυφθούν –μέρος ή όλες- οι συγκεκριμένες θεραπείες και από τον ΕΟΠΠΥ (με βάση τον κωδικό F.82). Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, Αλεξάνδρου Στράτος, Δ/ντής Προσέγγισης

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: Καλησπέρα σας, ο γιός μου ζητάει δικό του δωμάτιο άλλα εγώ δεν τον αφήνω από ποια ηλικία μπορεί να παιδί να κοιμάται στο δικό του δωμάτιο? 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. Ένα παιδί από την ηλικία των 8 μηνών –το αργότερο- πρέπει να κοιμάται στο δικό του δωμάτιο. Για να σας ζητάει το παιδί σας το δικό του δωμάτιο, σημαίνει ότι βρίσκεται στην ηλικία αιτήματος (>3 ετών). Θα σας συμβουλεύαμε λοιπόν αμεσότατα να ικανοποιήσετε την επιθυμία του! Το να κοιμάται ένα παιδί μόνο του στο δικό του δωμάτιο βοηθάει σημαντικότατα στην ψυχο-συναισθηματική του ωρίμανση. Αν σας δυσκολεύει κάτι σε αυτό, θα ήταν καλό να το συζητούσατε με έναν/μία Ψυχολόγο. Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, Αλεξάνδρου Στράτος, Δ/ντής Προσέγγισης σε συνεργασία με το Τμήμα Ψυχολογικής Υποστηρίξεως του Κέντρου μας

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: Καλημέρα σας… Είμαι μαμά 2 παιδιών 5.5 χρόνων και 2.5 το μικρό… αγοράκια και τα δυο… το πρόβλημα μου το αντιμετωπίζω με το μεγαλύτερο παιδί μου… άργησε να κόψει την πάνα του αλλά τα βραδινά ατυχήματα συνεχίζονται ακόμα και τώρα. Υπάρχουν μέρες η μάλλον νύχτες που για μια εβδομάδα να είναι στεγνός.. Μετά για μια εβδομάδα βρεγμένος..  Αυτό έχει αρχίσει να προκαλεί ένταση μεταξύ μας και τον έχω μαλώσει αρκετά ομολογώ, μιας και η υπομονή μου αρκετές φορές τελειώνει… του έχω στερήσει βόλτες, γλυκά ,το μισάωρο τηλεόρασης που δικαιούται αλλά τπτ.. τι μπορώ να κάνω;;; σκέφτηκα να του ξαναβάλω πάνα για το βράδυ μέχρι να ετοιμαστεί σωματικά…Εάν αυτό είναι το πρόβλημα.  αλλά δεν ξέρω. Πόσο Καλή είναι αυτή η ιδέα; θα τον βοηθήσω η θα το κάνω μεγαλύτερο το πρόβλημα; Γενικά ξεχνάει πολλά πράγματα και πρέπει μονίμως να του τα υπενθυμίζουμε…Και μικρότερος του υπενθύμισαν ότι πρέπει να πάει τουαλέτα μιας και όταν ήταν απορροφημένος με παιχνίδια..  βρεχόταν. Πρέπει να του λέμε κάθε μέρα τους κανόνες του σπιτιού π.χ. πρέπει να μαζέψεις το πρώτο επιτραπέζιο για να πάρεις το δεύτερο. Πρέπει να πλύνεις δόντια για πας για ύπνο κτλ. Αλλά αυτό που με προβληματίζει είναι ότι δεν έχει διαγνωστεί με διάσπαση… μικρότερος πέρασε από ψυχολόγο και μας το είχε αποκλείσει… Στο σχολείο που πάει νηπιαγωγείο η δασκάλα είναι και αυτή αρνητική στη διάσπαση… ότι δεν υπάρχει περίπτωση.. Μήπως δεν πρέπει να ανησυχώ;;; Μήπως ζητάω πολλά για την ηλικία του;; φταίει πιστεύετε κάτι άλλο ή το αναπτυξιακό κομμάτι της ηλικίας του είναι φυσιολογικό και δεν είναι ώριμος ακόμα για κάτι παραπάνω;;; σας ευχαριστώ πολύ εκ των προτέρων…

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. Στα 5,5 έτη αναμένεται ένα παιδί να έχει αποκτήσει ανεξάρτητο έλεγχο σφιγκτήρων τόσο στην ημερήσια αυτοεξυπηρέτηση, όσο και στη νυχτερινή. Πολλά παιδιά όμως για πολλαπλούς λόγους μπορεί να δυσκολευτούν στη νυχτερινή. Από αυτά που αναφέρετε όμως, ακόμη και στον ημερήσιο έλεγχο σφιγκτήρων, δυσκολεύεται το παιδί σας αν δεν του το υπενθυμίστε (κάτι που παραπέμπει σε πιθανή διάσπαση προσοχής ή χαμηλή ενδοδεκτική ενημερότητα). Θα παίξει σημαντικότατο ρόλο στην διερεύνηση των πιθανών δυσκολιών του παιδιού σας η άποψη της/του Νηπιαγωγού για τις συμπεριφορές του και την διαδικασία ελέγχου των σφιγκτήρων του στο Νηπιαγωγείο. Από την άλλη, με βάση τις αναφορές σας και τους προβληματισμούς σας εντοπίζονται τα εξής: (α). Οι  μέθοδοι αντιμετώπισης των «ατυχημάτων» του παιδιού με μακροπρόθεσμες «τιμωρίες» (ετεροχρονισμένες) είναι δυστυχώς ακραίες και δεν περιλαμβάνονται στα εγχειρίδια αντιμετώπισης αντίστοιχων δυσκολιών (πιθανά μάλιστα να ερεθίζουν –άθελά σας- και να αυξάνουν τις δυσκολίες του παιδιού) . (β). Οι απαιτήσεις σας σε αυτή την ηλικία για ανεξάρτητη αυτοδιαχείριση (πχ να πλένει τα δόντια του χωρίς τη δική σας υπενθύμιση) είναι συμβατές για παιδιά μεγαλύτερης ηλικίας. (γ). Το ότι αποκλείστηκε η διάσπαση προσοχής στο παιδί από Παιδοψυχολόγο και τις/τους εκπαιδευτικούς, δεν σημαίνει ότι δεν αντιμετωπίζει μία πιθανή Νευρο-αναπτυξιακή ή συναισθηματική δυσκολία. Θα σας προτείναμε να προχωρούσατε σε μία ουσιαστικότερη αξιολόγηση του παιδιού που θα περιλάμβανε: (1). Μία καλή λήψη ιστορικού του παιδιού μετά από συζήτησή σας με Παιδοψυχολόγο. (2). Μία εμπεριστατωμένη αξιολόγηση από Εργοθεραπευτή, Παιδοψυχολόγο και πιθανά Παιδοψυχίατρο και (3). Συνεργασία με την/τον εκπαιδευτικό του παιδιού στο Νηπιαγωγείο. Είναι εμφανές ότι έχετε προσπαθήσει για το παιδί σας, αλλά πιθανά όχι με τον κατάλληλο για το συγκεκριμένο παιδί τρόπο. Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, Αλεξάνδρου Στράτος, Δ/ντής Προσέγγισης σε συνεργασία με το Τμήμα Ψυχολογικής Υποστηρίξεως του Κέντρου μας

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: Καλησπέρα σας έχει γίνει εισαγωγή η αδερφή μου σε νοσοκομείο και έκανε χειρουργείο, το παιδί δεν έχει ενημερωθεί για την επέμβαση και είναι τεσσάρων ετών, περιμένει την μαμά του να επιστρέψει σπίτι αυτό όμως δεν θα συμβεί προς το παρόν, ποια είναι η συμβουλή σας τι θα μπορούσαμε να πούμε στην μικρή για να ηρεμήσει. Ευχαριστώ.

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. Στις καταστάσεις κατά τις οποίες ένας από τους 2 γονείς χρειάζεται εισαγωγή στο Νοσοκομείο –και εάν έχει ανακάμψει και στην εξωτερική εμφάνιση για μα μη σοκαριστεί το παιδί (πχ παραμόρφωση ή αδυναμία επικοινωνίας)- πηγαίνουμε το παιδί στο Νοσοκομείο να δει τη μητέρα του με χαμόγελο και ψυχραιμία ότι όλα θα πάνε καλά. Σε περίπτωση όμως δυσκολιών στην εξωτερική εμφάνιση της ασθενούς, εάν δύναται να του μιλάει στο τηλέφωνο, θα πρέπει να του δώσουμε αυτή την ευκαιρία να μιλάει με τη μαμά του 2-3 φορές την ημέρα με χαμόγελο και αισιότητα (δεν είναι κακό τα παιδιά να εκτίθενται στην δυσκολία υγείας με ενθάρρυνση όμως της ίασης). Εάν δεν μπορεί ούτε αυτό να γίνει, θα ήταν καλό να απευθυνθείτε και σε Ψυχολόγο Συμβουλευτικής.  Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία και σας ευχόμαστε σύντομη ίαση.

Με τιμή, Αλεξάνδρου Στράτος, Δ/ντής Προσέγγισης σε συνεργασία με το Τμήμα Ψυχολογικής Υποστηρίξεως του Κέντρου μας

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: Έχω 2 κοριτσάκια τα οποία είναι δίδυμα αλλά από διαφορετικό σάκο η μία από τις δύο λόγο το ότι ήθελα μια βδομάδα να μπω στον 9 ο μήνα ήθελε να συμπληρώσει τα κιλά της οπότε μπήκε στην θερμοκοιτίδα για καμιά 10 αριά ημέρες όταν την έφερα σπίτι από τον 4 ο μήνα διαπιστώθηκε πως έχει μια κλήση το κεφάλι της είτε από αριστερά η από δεξιά κράταγε μέρες αυτό έστρωνε και μέρα πάλι το ίδιο έφτασε 8 μηνών και εκεί σε κάθε κλήση του κεφαλιού ξεκίνησαν και εμετοί μου είπαν ότι είναι ραιβόκρανο καλοήθης και ότι μεγάλο όντας θα το ξεπεράσει πριν κάνα 7 μηνο κάναμε και αξονική εγκεφάλου η οποία μας είπαν ότι είναι καθαρή το μόνο που προέκυψε είναι και θυρεοειδής για τον οποίο ξεκίνησα να της δίνω χάπι. το προηγούμενο πρόβλημα ωστόσο συνεχίζει την τελευταία φορά που τις είδε Παιδονευρολόγο μου είπε ότι ανήσυχη περισσότερο το ότι 2μισι ετών δεν μιλάνε και λένε μόνο 5 λέξεις και μαμά δεν έχουν πολύ καιρό που ξεκίνησαν να το λένε  μου είπε να τις δει λογοθεραπευτής  τις πήγα ο λογοθεραπευτής δεν τις αναλαμβάνει και δεν έδειξε να ανησυχεί κιόλας το μόνο που είπε ότι αν ανησυχώ εγώ σαν μητέρα και επειδή ξεκίνησαν οι ανησυχίες μετά την κουβέντα με τον Παιδονευρολόγο να τις πάω σε Αναπτυξιολόγο από την μεριά της παιδιάτρου μου πάλι δεν έχω δει να ανησυχεί και αυτή απλά μου είπε αν σου το είπε ο Παιδονευρολόγο κάνε το να σου φύγει η ιδέα αυτή δηλαδή δεν πιστεύει ότι υπάρχει κάποιο πρόβλημα  δεν ξέρω πλέον τι να κάνω από την μια δεν έχω βγάλει άκρη με τους Εμετούς και την κλήση του κεφαλιού αυτό συμβαίνει σχεδόν κάθε μήνα και κρατάει 12 Ώρο και μετά όλα οκ από την άλλη δεν ξεκίνησαν να μιλάνε καταλαβαίνουν ωστόσο τα πάντα και αν ζητήσω κάτι θα μου το φέρουν αλλά αγχώνομαι και με αυτό όσο περνάει ο καιρός  έχω ταλαιπωρηθεί πάρα πολύ γιατί τυχαίνει να ήμαστε από ….. (αναφέρεται η πόλη) και εκεί δεν υπάρχει τίποτα από γιατρούς οπότε ήμασταν στη ….. (αναφέρεται η πόλη) που υπήρχε και το ιστορικό λόγω της θερμοκοιτίδας και το τελευταίο διάστημα είμαστε πέρα δώθε Αθήνα γιατί εκεί έγινε αξονική και εκεί ανακαλύφθηκε και ο θυρεοειδής τι άλλο μπορώ να κάνω να τις οπωσδήποτε σε Αναπτυξιολόγο και όσο αφορά το πρώτο πρόβλημα μήπως να κάνω και μαγνητική  από την Αθήνα δεν με άφησαν να την κάνω πάντως γιατί από την στιγμή που η αξονική είναι καθαρή δεν χρειάζεται εγώ τι να κάνω πλέον δεν ξέρω 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. Καταλαβαίνουμε τους φόβους σας αφού πραγματικά το παιδί ταλαιπωρείται από τη γέννα του ακόμα (θερμοκοιτίδα) και δεν λαμβάνει καλά τις ψυχοκινητικές εμπειρίες λόγω του ραιβόκρανου αλλά και της οργανικής απορρύθμισής του (τόσο έμετοι όσο και ο θυρεοειδής). Θα σας συστήναμε μία σφαιρική αξιολόγηση (είτε στην Αθήνα είτε στη ……. <αναφορά πόλης>) που θα περιλάμβανε έναν συντονισμό Παιδο- νευρολογικής (πιθανά 2ης γνώμης), Παιδο – Αναπτυξιακής και ταυτόχρονα Εργοθεραπευτικής και Λογοθεραπευτικής γνωμάτευσης. Με βάση αυτά που αναφέρετε, κατά τη γνώμη μας χρειάζεται Εργοθεραπευτική και Λογοθεραπευτική υποστήριξη, αφού όμως πρώτα ολοκληρωθεί η αξιολόγηση. Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, Αλεξάνδρου Στράτος, Δ/ντής Προσέγγισης

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: Για σας και συγχαρητήρια είναι πολύ σπουδαίο να δίνετε ιδιαίτερη προσοχή στις ερωτήσεις μας έχω μια περίπτωση με τον Γιό μου είναι 15 χρόνων έχει μια σχέση με μια κοπέλα που είναι 13 χρόνων και θέλει να εγκατάλειψη τους Γονείς της και να ζήσει με τον γιο μου άλλα χωρίς την έγκρισή τον κηδεμόνα φοβάμαι πιες συνεπείς μπορείς να έχω εδω στην Γερμανία εγώ προσωπικά δεν έχω πρόβλημα άλλα το ερώτημα  είναι  και από το κράτος η την οικογένεια της πιες αντιδράσεις θα Υπάρχει. Ευχαριστώ εκ τον προτέρων 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. Νομίζουμε ότι η ερώτηση σας έχει απάντηση σε δύο σκέλη: στο πρώτο σκέλος θεωρούμε ότι  το θέμα είναι καθαρά νομικό στο οποίο δεν γνωρίζουμε να σας απαντήσουμε. Το δεύτερο σκέλος αφορά στο να αναρωτηθείτε στο κατά πόσον μια σχέση ερωτική ανάμεσα σε δύο ανήλικους , σε μια ηλικία ακατάλληλη ώστε να αποφασίσουν για τόσο σημαντικά θέματα όπως η συμβίωση είναι εφικτό ή όχι. Καλό θα ήταν να επικοινωνήσετε με τον γιο σας τόσο τις ενδεχόμενες νομικές συνέπειες όσο και το κατά πόσο εσείς το θεωρείτε ηθικά συναισθηματικά αλλά και σε επίπεδο συνεχούς και σωστής διαπαιδαγώγησης εφικτό το ενδεχόμενο της συμβίωσης. Πέραν λοιπόν του νομικού ζητήματος σε επίπεδο ωριμότητας συναισθηματικής θεωρούμε ότι δεν είναι τα παιδιά σε αυτή την ηλικία έτοιμα να ανταπεξέλθουν ορθά τόσο ως προς την απόφαση όσο και ως προς την σταθερότητα μιας τέτοιας απόφασης. Όσο για τα νομικά νομίζουμε ότι τουλάχιστον στην Ελλάδα χωρίς εισαγγελική απόφαση αυτό θα ήταν ανέφικτο!! Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, Βουρλιόγκα Βασιλική, Τμήμα Ψυχολογικής Υποστηρίξεως του Κέντρου μας

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: Καλησπέρα θέλω να σας ρωτήσω για κάτι που με προβληματίζει δεν ξέρω αν είναι φυσιολογικό η φάση που θα περάσει έχω ένα γιο 2 χρόνων ο κύριος φροντιστής του είμαι εγώ ποτέ δεν τον έχω αφήσει πουθενά είμαστε όλη μέρα μαζί έχει λίγο καιρό ο μικρός δείχνει προτίμηση στη γιαγιά του όποτε είναι παρούσα εμένα με διώχνει ο μικρός και θέλει όλα μαζί της να τα κάνει όταν θα φύγει κλαίει από πίσω της μετά από λίγο ξεχνιέται κ είναι κολλημένος πάλι πάνω μου είναι φυσιολογικό αυτό?

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. Κάτι «μάγεψε» το παιδί σας από αυτά που του δίνει η γιαγιά. Για κάποιους λόγους έχει γίνει πολύ στενό του άτομο με το οποίο περνάει υπέροχα (σε αντίθεση με εσάς που πιθανά ζητάτε ως γονέας μία δόμηση που η γιαγιά δεν τη ζητάει). Συντονιστείτε με αυτά που κάνει η γιαγιά με το παιδί σας (στο μέτρο του δυνατού), αλλά να γνωρίζετε ότι θεωρείται απόλυτα φυσιολογική η μεγάλη προσκόλληση του παιδιού σε έναν φροντιστή του. Απλά εξετάστε μήπως είστε υπερβολικά δομική με το παιδί σας και δεν του προσφέρετε –άθελά σας- ευκαιρίες να παίξει μαζί σας ανέμελα ή γενικώς χρόνο. Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, Αλεξάνδρου Στράτος, Δ/ντής Προσέγγισης σε συνεργασία με το Τμήμα Ψυχολογικής Υποστηρίξεως του Κέντρου μας

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: Γεια σας. Η βασική μου ανησυχία για μωρό που έχει κλείσει τους 7 μήνες είναι ότι δεν βαβίζει, δηλαδή λέει μόνο φωνήεντα και κυρίως το αααα. Επίσης δεν φαίνεται να απαντάει όταν κάνει και ο ενήλικας κάποιες φωνές. Ωστόσο πειραματίζεται με τη φωνή του, πχ. βγάζει τσιρίδες. Έχει καλή βλεμματική επαφή, γυρίζει το κεφάλι του στους ανθρώπινους ήχους πάντα, γυρίζει το κεφάλι στις ανθρώπινες κινήσεις πάντα, χαμογελάει όταν του χαμογελάς και γελάει με την καρδιά του. Τρώει εύκολα καινούργιες γεύσεις και κοιμάται πολύ εύκολα. Ο παιδίατρος μου είπε να μην ανησυχώ, από τη στιγμή που το μωρό έχει βλεμματική επαφή και χαμογελάει στα χαμόγελα και στα αστεία. Ευχαριστώ προκαταβολικά για τις συμβουλές.

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. Αρχικά, με βάση αυτά που αναφέρετε, θα συμφωνήσουμε με την Παιδίατρο που παρακολουθεί το παιδί σας. Είναι πάρα πολύ βασικό να διαντιδρά και να γελά με αυτή τη διαντίδραση το μωρό σας. Μπορείτε να το ενθαρρύνετε να μιμηθεί τα βαβίσματα που παράγετε, αλλά χωρίς καμία πίεση. Δεν εμφανίζονται -με βάση τις αναφορές σας- σημαντικές δυσκολίες στην ψυχοκινητική εξέλιξη του παιδιού που θα έπρεπε να αξιολογηθεί από κάποιον Παιδίατρο Αναπτυξιολόγο. Θα αναμένετε να εμφανίσει οργανωμένο μπουσούλημα και να περπατήσει πρώτα το παιδί σας (στην ηλικία των 12-14 μηνών) για να ζητήσετε πιθανά κάποια περαιτέρω αξιολόγηση εάν παραμένει κάποια δυσκολία. Μέχρι τότε, προσφέρετέ του απλόχερα την αγάπη και τη χαρά σας στη διαντίδραση σας και τη συμμετοχή σας στο παιχνίδι του. Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, Αλεξάνδρου Στράτος, Δ/ντής Προσέγγισης

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: Καλησπέρα έχω ένα κοριτσάκι 20 μηνών! Έχω προβληματιστεί με το παιδικό σταθμό! Γενικά είναι ένα παιδί κοινωνικό και στη παιδική χαρά παίζει με αλλά παιδιά αλλά έχει δείξει ορισμένες φορές ότι δε θέλει να μοιραστεί τα παιχνίδια της! Είναι φορές κυρίως παλιότερα που μας έχει σπρώξει και μας σαν γονείς αν δε γίνει το δικό της και ένα διάστημα δάγκωνε! Το πρόβλημα είναι ότι κάποιες φορές που τη παίρνω από το παιδικό μπορεί να έχει κάποια μελανιά η κάποια γρατζουνιά. Συνήθως όχι κάτι σοβαρό αλλά όταν ρωτάω πως έγινε πάντα το έκανε μόνη της ή το είχε από πριν τη πάω και πάντα μου αλλάζουν κουβέντα και μου λένε για τη συμπεριφορά της ότι δηλαδή είναι επιθετική στα άλλα παιδιά! Έχω προβληματιστεί με το τρόπο που συμπεριφέρονται στο παιδί γιατί έχω δει συμπεριφορές που δε μου αρέσουν! Θα ήθελα τη γνώμη σας πώς να το διαχειριστώ! Ευχαριστώ πολύ

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. Ένα παιδί 20 μηνών σαφώς και δεν γνωρίζει και επιθυμεί να μοιράζεται τα παιχνίδια το. Από την άλλη όμως δεν είναι συμβατό να αντιστέκεται με επιθετικότητα για αυτή τη συνθήκη. Θα ας προτείναμε να γινόταν μία αξιολόγηση από Παιδίατρο Αναπτυξιολόγο ή Εργοθεραπευτή, που μέσω ερωτηματολογίων και εξέτασης θα σας ενημέρωναν για τις πιθανές δυσκολίες που οδηγούν το παιδί σας σε αυτές τις συμπεριφορές. Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, Αλεξάνδρου Στράτος, Δ/ντής Προσέγγισης

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: Γεια σας, Συγχαρητήρια για τη δουλειά και το έργο σας! Είμαι εκπαιδευτικός ειδικής αγωγής . Θα ήθελα τη βοήθεια σας σχετικά με τους μαθητές που έχουν διαφορετική συμπεριφορά σε ομαδικά περιβάλλοντα  από αυτά των ατομικών . Γιατί ένα παιδί ‘πειθαρχεί ‘περισσότερο σε  ατομικό επίπεδο (δηλαδή σε αίθουσα μόνο με εκπαιδευτή και το ίδιο )ενώ σε ομαδικό επίπεδο μπορεί να ενοχλεί τους γύρω του ,να μην υπακούει στους κανόνες κτλ; Πως μπορούμε να ενσωματώσουμε το παιδί αυτό με τα υπόλοιπα και να μειώσουμε τέτοιες συμπεριφορές ; Σας Ευχαριστώ πολύ !!

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. Όλοι οι άνθρωποι έχουμε διαφορετική συμπεριφορά όταν βρισκόμαστε σε μία δυαδική κατάσταση από ότι εάν βρισκόμαστε σε μία ομάδα. Το ίδιο συμβαίνει και με τα παιδιά που αντιμετωπίζουν κάποια αναπτυξιακή δυσκολία (μαθησιακές δυσκολίες, υπερκινητικότητα, διαταραχές αυτιστικού φάσματος κλπ). Είναι διαφορετικό το περιβάλλον ομάδας, αφού έχει αυξημένη αισθητηριακή πληροφόρηση (που ενοχλεί ή προκαλεί από την άλλη τον μαθητή), αλλά και κοινωνικές απαιτήσεις και ερεθισμούς. Το παιδί μέσα στο ομαδικό πλαίσιο αισθάνεται από τη μία λιγότερο ελεγχόμενο από τον ενήλικα, αλλά και από την άλλη πιο νευρικό (αυξημένο στρες). Ο στόχος λοιπόν είναι αρχικά να εντοπιστούν οι εξατομικευμένες δυσκολίες και ανάγκες του μαθητή, το μαθησιακό του στυλ, οι αισθητηριακές και κοινωνικές του ιδιαιτερότητες και να γίνει σταδιακή ένταξη στην ομάδα μέσω των τεχνικών που έχουμε βρει σε ατομικό επίπεδο. Για το λόγο αυτό, πολλοί μαθητές με ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες, θα χρειαστούν παράλληλη στήριξη για την τμηματική τους ένταξη. Οι Εργοθεραπευτές φτιάχνουμε συχνά «αισθητηριακές δίαιτες» για να καλύπτονται οι αισθητηριακές ιδιαιτερότητες του μαθητή. Επίσης βοηθούν τα συστήματα δομημένης εκπαίδευσης (βασισμένες στις αρχές του TEACCH) αλλά και Γνωσιακές – Συμπεριφοριστικές τεχνικές (όπως τα Social Stories). Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, Αλεξάνδρου Στράτος, Δ/ντής Προσέγγισης

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: Γεια σας. Έχω ένα κοριτσάκι 19 μηνών κάνει στις 11 Μαρτίου και ανησυχώ γιατί δεν έχω δει ανάπτυξη ίδια με τα αλλά παιδιά της ηλικίας της. Μόνο χαμογελάει δεν γελάει με ήχο απλά χαμογελά συνέχεια.  Δεν λέει καμία λέξη ούτε μαμά ούτε καν μπαμπαδιζει στην ουσία δεν ακούγεται καν η φωνούλα της ούτε καν για να κλάψει σαν παράπονο. Κλάψει μόνο αν πονάει όχι παραπονιάρικα ούτε καν γκρινιάζει όσο και να την αφήσεις κάπου. Ξεκίνησε πριν λίγο καιρό να κάνει Γεια σου με το χέρι και τώρα ούτε αυτό κάνει πια ούτε δείχνει με το δάχτυλο. Δεν περπατάει ανεξάρτητα θέλει η να κρατιέται από το τραπέζι η να την κρατάς και με τα 2 της χέρια αν της κρατάς μόνο το ένα χέρι δεν κάνει ούτε βήμα κα8εται κάτω κατευθείαν αν της τα κρατάς και τα 2 περπατάει για όσο την κρατάς. Είναι πολύ αγαπησιάρα και χαρούμενη. Με ανησυχούν πολύ Αυτά τα σημάδια σας παρακαλώ βοηθήσετε  με. Με Σεβασμό

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. Με βάση τις αναφορές σας, το παιδί έχει εμφανώς καθυστερήσει στους ψυχοκινητικούς του δείκτες (τόσο κινητικούς, όσο και επικοινωνιακούς). Θα θέλαμε να το συζητούσατε με τον/την Παιδίατρο που παρακολουθεί το παιδί αλλά θα χρειαστεί όπως φαίνεται αξιολόγηση από Αναπτυξιακή Παιδίατρο, Φυσικοθεραπευτή, Εργοθεραπευτή και Λογοθεραπευτή όπου μέσω ερωτηματολογίων και εξέτασης θα σας ενημέρωναν για τους λόγους που εμφανίζεται αυτή η καθυστέρηση και πώς θα μπορούσε να βοηθηθεί το παιδί σας. Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, Αλεξάνδρου Στράτος, Δ/ντής Προσέγγισης

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: Έχω δύο παιδιά εφτά μισή και έξι χρόνων ,πρώτη και δευτέρα δημοτικού. Η μικρή θέλει στα διαλείμματα να είναι πάντα με την αδερφή της όχι απαραίτητα να παίζει μαζί της αρκεί να ναι εκεί που είναι η αδελφή της πράγμα που δικαιολογημένα φέρνει την αντίδραση της αδελφή της η οποία προκαλεί τρομερό άγχος στην μικρή που παραλές τις προσπάθειες δεν παίζει με κάποια άλλα παιδιά και κάθε πρωί κλαίει και δεν θέλει να πάει σχολείο. Πώς μπορεί να αντιμετωπιστεί αυτό. Σημειωτέον ότι σε κάποια πολύ δύσκολη φάση οικογενειακή τα δύο παιδιά δέθηκαν ακόμα πιο πολύ κι έφεραν πιο πολύ εξάρτηση μεταξύ τους

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. Είναι συχνό φαινόμενο το μικρότερο παιδί στο Σχολείο να θέλει να κάνει παρέα με την αδελφή του (ιδίως όταν -όπως αναφέρετε- είναι πολύ δεμένες). Αυτό απλά που προβληματίζει, είναι γιατί η μικρή δεν έχει κάνει παρέες. Εδώ παίζει ρόλο αν είχε παρέες την περσινή χρονιά που βρισκόταν στο Νηπιαγωγείο, ενώ η αδελφή της ήταν στο Δημοτικό. Και αν ναι, γιατί δεν προσανατολίζεται σε αυτές τις παρέες τώρα. Είναι εμφανές ότι η μικρή σας κόρη δυσκολεύεται να κοινωνικοποιηθεί στην Τάξη της με τους συμμαθητές της. Είναι κάτι που θα ήταν καλό αρχικά να το συζητούσατε με την εκπαιδευτικό της (αν το παιδί συμμετέχει εντός της Τάξης στα μαθήματα -και σε άλλους ρόλους- και εάν μπορεί να προσανατολίσει κάποιους συμμαθητές της στη μικρή). Επίσης θα ήταν καλό να ρωτήσετε την εκπαιδευτικό εάν κρίνει ότι συντρέχει κάποιος λόγος να ζητούσατε τη βοήθεια Ψυχολόγου (λόγω του ότι το άγχος της μικρής αρχίζει και γίνεται δυσλειτουργικό). Εσείς απλά μην πιέσετε τις καταστάσεις. Είναι καλό τα 2 αδέλφια -αφού είναι και δεμένα μεταξύ τους- να τα βρουν μόνα τους χωρίς κάποια «θεαματική» δική σας παρέμβαση ή διαιτησία. Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, Αλεξάνδρου Στράτος, Δ/ντής Προσέγγισης σε συνεργασία με το Τμήμα Ψυχολογικής Υποστηρίξεως του Κέντρου μας

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: Σας συγχαίρω  για την δουλειά σας. Θέλω να σας πω τι με προβληματίζει με το παιδί μου για να με βοηθήσετε. Έχω ένα αγοράκι 3μιση χρόνων και ένα μωράκι 40 ημερών. Με το πρώτο μου παιδί αντιμετώπιζα προβλήματα από μωρό πάντα έλεγε πάντα γκρίνιαζε γενικά ήταν και είναι  ένα ζωηρό παιδί. Πίστευα πως καθώς θα μεγαλώσει θα καταλαβαίνει και αυτό θα άλλαζε αλλά όχι αντίθετα γίνεται χειρότερο. Γκρίνια όλη μέρα κάθε μέρα και μόλις πάρει η κάνει αυτό που θέλει γκρίνια για το επόμενο τίποτα δεν τον ευχαριστεί τίποτα δεν εκτιμά όλα τα καταστρέφει γενικά του αρέσει να προκαλεί καταστροφή όπου και να είναι και καταστρέφει κ τα νεύρα  μου μαζί γιατί καμία τιμωρία δεν μπορεί να τον συνετίσει. Στο σπίτι φωνάζει ουρλιάζει να περάσει το δικό του όλη μέρα αυτό και το ίδιο κ έξω ούτε ντροπή ούτε φόβο έχει. Έχει 2 μήνες που πάει παιδικό και εκεί πάλι προβλήματα δημιουργεί  αλλά  όχι τόσα όσο στο σπίτι. Ενώ από μωρό έκανε τα πάντα πριν την ηλικία του και καμάρωνα που το μωρό μου ήταν πάντα ένα βήμα μπροστά τώρα νιώθω ότι κάτι Έχω κάνει λάθος και  δεν ξέρω πώς να το διορθώσω. Όλη μέρα είναι σε υπερένταση να φωνάξει να κλάψει και μην πω σε κάτι ΜΗ εκεί θα κλαίει ώρες να το κάνει. Δεν ζηλεύει  με τον μικρό γενικά δεν τον νοιάζει τίποτα κ κανείς παρά μόνο να περνά πάντα το δικό του. Όπου ζητάει πάντα όλα όσα είναι στον απαγορευτικό κατάλογο. Ζούμε  Αγγλία τον τελευταίο χρόνο την γλώσσα δεν την ξέρω και εδώ το σύστημα με τους γιατρούς είναι διαφορετικό. Θα ήθελα σας παρακαλώ αν γίνεται να μου υποδείξετε τρόπους και μεθόδους πώς να διορθώσω όλη αυτή την κατάσταση. Τι συμπεριφορά πρέπει να Έχω για να αλλάξει? Χάνω τον έλεγχο σας παρακαλώ βοηθήστε  με με τις γνώσεις σας.

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. Όπως αναφέρετε και έχετε διαπιστώσει, έχετε ένα παιδί το οποίο γεννήθηκε πολύ νευρικό με δυσκολίες στη ρύθμιση και αυτορρύθμιση του. Αυτό -με βάση τα λεγόμενά σας- δεν έχει επηρεάσει το γνωστικό / μαθησιακό του δυναμικό, αλλά τη συμπεριφορά του σε εντονότατο βαθμό. Οι λόγοι μπορεί να είναι πολλοί: Μπορεί το παιδί να έχει δυσκολίες στην αισθητηριακή του ρύθμιση και αυτό να βομβαρδίζει συνεχώς τη διέγερσή του, μπορεί από την άλλη να έχει μία πρώιμη εικόνα διάσπασης προσοχής και υπερκινητικότητας, να έχει κάποιες δυσκολίες στην κοινωνική σκέψη (επειδή δυσκολεύεται να συμμετάσχει με τον αδελφό του), να έχει «φουντώσει» τις συμπεριφορές του εξαιτίας της έλευσης του αδελφού στο σπίτι (μετά και από την παρατεταμένη περίοδο της εγκυμοσύνης σας), να έχει μάθει να συμπεριφέρεται με αυτό τον τρόπο γιατί γνωρίζει μόνο αυτόν για να ικανοποιεί τις ανάγκες του (επικοινωνιακή δυσκολία) ή έναν συνδυασμό όλων των παραπάνω. Όταν διαπιστώνουμε ότι ένα παιδί λειτουργεί με τόση ταραχή και δυσκολεύεται να ηρεμήσει, κάνουμε μία συνδυαστική αξιολόγηση με Παιδοψυχίατρο (ή Παιδίατρο Αναπτυξιολόγο), μαζί με Εργοθεραπευτή και Λογοθεραπευτή. Δεν μπορούμε να σας δώσουμε δυστυχώς κάποια «μαγική συνταγή» αν δεν διαπιστωθούν οι υποκείμενες αυτών των συμπεριφορών δυσκολίες. Κατανοούμε τις ιδιαιτερότητες του Αγγλικού συστήματος, αλλά δυστυχώς αυτό που σας αναφέρουμε μοιάζει να είναι μονόδρομος. Θα ήταν καλό να το συζητούσατε και με τη Νηπιαγωγό του παιδιού σας για να σας διευκολύνει, αλλά να σας πει και τη γνώμη της. Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, Αλεξάνδρου Στράτος, Δ/ντής Προσέγγισης σε συνεργασία με το Τμήμα Ψυχολογικής Υποστηρίξεως του Κέντρου μας

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: Καλησπέρα σας και σας ευχαριστώ εκ των προτέρων για το χρόνο σας. Έχω ένα κοριτσάκι 6 ετών, φέτος τελειώνει το νηπιαγωγείο. Είναι ώριμη, συνεννοήσιμη και οι δασκάλες της μου λένε τα καλύτερα, τόσο του σχολείου όσο και των δραστηριοτήτων. Τον τελευταίο χρόνο βλέπω ότι έχει την τάση να είναι σε όλα τέλεια και πως νιώθει ότι πρέπει να με κρατάει ευχαριστημένη, ενώ δεν της έχουμε καλλιεργήσει κάτι τέτοιο από το σπίτι. Έχω την αίσθηση όμως ότι αυτό της προκαλεί άγχος. Εδώ και μήνες στη βραδινή ρουτίνα που ακλουθούμε πριν τον ύπνο κάνει τις ίδιες ερωτήσεις, πχ ενώ είναι αναμμένο το φωτάκι νυκτός ανασηκώνεται να το δει και ρωτάει «είναι αναμμένο»? η όταν της δένω τα μαλλιά για τον ύπνο, πάντα θα ρωτήσει «3 φορές γύρισες το λαστιχάκι»? Στην ουσία δεν περιμένει απάντηση, τα λέει για να τα πει. Τέλη Αυγούστου είχε πάθει μια ουρολοίμωξη, κάναμε την αγωγή και πέρασε όμως από τότε της έχει μείνει η συνήθεια και ενώ κάνει τσίσα πριν ξαπλώσει, μετά από 5 λεπτά ξανασηκώνεται λέγοντας πως έχει τσίσα, πηγαίνει, φυσικά δεν έχει, επιστρέφει στο κρεβάτι της και κοιμάται. Αυτό κάθε βράδυ, ενώ της λέμε ότι δεν έχει τσισα, επιμένει να σηκωθεί. Αν δεν σηκωθεί να το τσεκάρει ότι όντως δεν έχει τσισα, δεν μπορεί να κοιμηθεί. Αυτό είναι που με ανησυχεί. Σκέφτηκα να πάμε σε Παιδονευρολόγο μήπως όντως έχει κάποιο θέμα άλλα είμαι σίγουρη ότι είναι ψυχολογικό το θέμα. Να σημειώσω ότι όταν ήταν 3 ετών απέκτησε αδερφούλα και 6 μήνες μετά την έλευση της αδερφούλας της άρχισε να τρώει τα νύχια της, συνήθεια που εξακολουθεί να έχει έως σήμερα παρά τις προσπάθειες μας να την κόψει. Να επισκεφτούμε παιδοψυχίατρο;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. Έχετε ένα παιδί που αναφέρετε ότι οι εκπαιδευτικοί στο Σχολείο αλλά και στις δραστηριότητες που πηγαίνει είναι ικανοποιημένοι. Άρα οι δυσκολίες του παιδιού δεν πηγάζουν από κάποιες δυσκολίες στην κοινωνική της σκέψη. Από την άλλη όμως, αναφέρεστε σε ένα παιδί που εμφανίζει άγχος (το οποίο πιθανά να είναι και έντονο) με κάποιες -κάποιου βαθμού- εμμονικές σκέψεις που τη βασανίζουν, ταυτόχρονα με μία ανάγκη να σας έχει ικανοποιημένη σαν μητέρα. Σαφώς και θα σας προτείναμε να γινόταν μία αξιολόγηση της μικρής από Παιδοψυχίατρο, αφού πρώτα του/της δίνατε ένα αναλυτικότερο ιστορικό για τους μηχανισμούς λειτουργίας της στο σπίτι. Είναι άδικο να βασανίζεται σε αυτή την ηλικία και η δυσκολία μπορεί να είναι απλή στην επίλυσή της.  Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, το Τμήμα Ψυχολογικής Υποστηρίξεως του Κέντρου μας

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: Καλησπέρα σας! Έχω 2 παιδιά, το ένα ηλικίας 6 1/2 χρονών και το κοριτσάκι είναι 2 ετών. Ο γιος μου φοιτά στη Α’ Δημοτικού όπου η δασκάλα μας έχει ενημερώσει για προκλητική συμπεριφορά απέναντι της καθώς και επιθετική συμπεριφορά προς τους συμμαθητές του. Μαθησιακά δεν αντιμετωπίζει κάποιο θέμα και σύμφωνα με εκείνη δεν εκτιμά ότι έχει υπερκινητικότητα μέσα στη τάξη. Μετά από προτροπή δική της αλλά και της δασκάλας που είχε στο Νηπιαγωγείο, απευθυνθήκαμε αρχικά σε Ιατροπαιδαγωγικό Ινστιτούτο (όσο ήταν ακόμα στο Νηπιαγωγείο)  και φέτος στο ΚΕΣΥ. Από τις αξιολογήσεις δεν προέκυψε ότι υπάρχει κάποιο πρόβλημα με το παιδί και θα πρέπει η προσέγγιση και των γονέων αλλά και των εκπαιδευτικών να είναι προσαρμοσμένη στα δικά του μέτρα. Ιδίως από το ΚΕΣΥ αναφέρθηκαν για ένα έξυπνο παιδί, το οποίο παρουσιάζει ήπιες δυσκολίες στη κοινωνική συνδιαλλαγή. Συγκεκριμένα ο Γενικός Δείκτης Νοημοσύνης του κυμαίνεται σε υψηλά επίπεδα, στην Λεκτική του Νοημοσύνη ότι είναι πιο χαμηλά στην αφαιρετική του λογική και στη Πρακτική Νοημοσύνη ότι η γραφοκινητική του ικανότητα καθώς και η ψυχοκινητική του ταχύτητα είναι πιο χαμηλά από τον δικό του μέσο όρο. Από εκπαιδευτικής άποψης κρίθηκαν όλα καλά σύμφωνα με την ηλικία του, μόνο ότι κάποιες φορές λειτουργούσε παρορμητικά δηλ. βιαζόταν να εμπλακεί σε κάποια δοκιμασία χωρίς να ακούσει όλες τις οδηγίες. Σύμφωνα με τα παραπάνω μας συνέστησαν να μπει στο τμήμα ένταξης του σχολείου καθώς και να γίνει περαιτέρω παιδοψυχιατρική αξιολόγηση και παρακολούθηση των δυσκολιών του. Κατά τη γνώμη σας που θα πρέπει να απευθυνθούμε για να μπορέσουμε να βοηθήσουμε τον μικρό μας? Ευχαριστώ εκ των προτέρων για τον χρόνο σας.

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. με βάση αυτά που σας είπαν και που αναφέρετε, το παιδί σας αντιμετωπίζει κάποια δυσκολία στη διαχείριση του συναισθήματος και την κοινωνική συναλλαγή. Αυτό δείχνει να δυσκολεύει τη σχολική ένταξη του παιδιού από τη μία, αλλά και από την άλλη την κοινωνική του επικοινωνιακότητα. Κρίνουμε πως καλώς ζητήθηκε Παιδοψυχιατρική εκτίμηση και παρακολούθηση του παιδιού σας για να διαπιστωθεί εάν θα χρειαζόταν κάποια ειδική θεραπευτική παρέμβαση (Ψυχοπαιδαγωγικό ή Εργοθεραπεία). Αυτό μπορεί να γίνει είτε σε Ιδιωτικό Κέντρο ή Ιατρείο, είτε στο Δημόσιο φορέα. Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, Αλεξάνδρου Στράτος, Δ/ντής Προσέγγισης σε συνεργασία με το Τμήμα Ψυχολογικής Υποστηρίξεως του Κέντρου μας

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: Γεια σας μπράβο για την σελίδα σας Θα ήθελα να ρωτήσω η ανιψιά μου είναι 3 χρονών και ακόμα δεν λέει 3 λέξεις μαζί να ζητήσει δηλ πχ ( μαμά θέλω γάλα)    δεν έλεγε λέξεις πολλές δεν γυρνούσε στο όνομα της εδώ και 3.5 μήνες έκανε Εργοθεραπεία και τώρα έχει περίπου ένα μήνα που κάνει και Λογοθεραπεία μεγάλες διάφορες 60 % άλλο παιδί αλλά δεν λέει ακόμα ( μαμά θέλω γάλα ) και αγχωνόμαστε θα το πει κάποια στιγμή η έχει κάποιο πρόβλημα. Ευχαριστώ.

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. Από ότι διαπιστώνετε, το παιδί εξελίσσεται με τα προγράμματα Εργοθεραπείας (που προφανώς εφαρμόζονται για την ενίσχυση της οργάνωσης του παιδιού και της κινητικής του ωρίμανσης και πραξιακής τοποθέτησής του σε απαιτήσεις) και Λογοθεραπείας. Δεν αναφέρετε κάποιο πιθανά ανησυχητικό στοιχείο στο παιδί. Φυσικά μπορείτε να μοιραστείτε αυτές τις ανησυχίες σας και με τη θεραπευτική ομάδα του παιδιού σας ή την Ιατρική Ειδικότητα που το παρακολουθεί (στην προκειμένη περίπτωση βοηθά να παρακολουθεί το παιδί Παιδίατρος Αναπτυξιολόγος). Φυσικά, για να προβείτε σε τέτοιες ενέργειες, θεωρείται απαραίτητο να πάρετε την άδεια από τους γονείς του παιδιού. Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, Αλεξάνδρου Στράτος, Δ/ντής Προσέγγισης

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: γεια σας. θα ήθελα να ρωτήσω τη γνώμη σας για το αν το παιδί μου θα πρέπει να πάει σε παιδοψυχολόγο η Παιδονευρολόγο. ο γιος μου 5 χρονών εμφανίζει τικ εδώ κ ένα χρόνο. κάνει διάφορους μορφασμούς με το πρόσωπο του κ γενικά με όλο του το σώμα. που κ που όλα σταματάνε για λίγο καιρό κ μετά ξανά αρχίζουν (δεν μπορώ να καταλάβω τι τα πυροδοτεί.) τώρα αρχίζει να κάνει που κ που λίγα κακά στο εσώρουχο. κατά τη γνώμη μου ο γιος μου έχει πολύ άγχος μέσα του κ δεν ξέρει να το διαχειριστεί. δεν ξέρει όμως να μου πει τι τον αγχώνει. ζηλεύει τον μικρό αδελφό του (3 χρονών) άλλα έχω πάει σε ψυχολόγο γι αυτό το θέμα κ μου είπαν ότι θα περάσει. στο νηπιαγωγείο τα πάει μια χαρά, κοινωνικός, παίζει με τα άλλα παιδιά κ είναι σε όλα συνεργάσιμος (σε αντίθεση με το σπίτι που δεν ακούει κανέναν). αρχίζω όμως κ ανησυχώ γιατί ο γιος μου άρχισε να παραπονιέται ότι δεν αντέχει άλλο αυτά τα τικ κ ότι τον κουράζουν κ τον πονάει κ όλο το σώμα αφού μονίμως είναι σφιγμένος. πως μπορώ να τον βοηθήσω? μήπως είμαι υπερβολική κ τα παιδιά σε αυτές της ηλικίες κάνουν έτσι. σας ευχαριστώ κ συγγνώμη για το μεγάλο κείμενο. 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. Αρχικά θέλουμε να σας αναφέρουμε πως είναι πολύ ενθαρρυντικό που το εκπαιδευτικό πλαίσιο δεν εντοπίζει κάποιες δυσκολίες στην αυτό-διαχείριση του παιδιού στην ομάδα και τη μαθησιακή διαδικασία. Απλά δεν αναφέρετε εάν εμφανίζει τα συγκεκριμένα «τικ» και εκεί. Φαίνεται ότι στο σπίτι το παιδί εμφανίζει μία δυσλειτουργία που δεν προέρχεται από δυσκολίες στην κοινωνική επικοινωνιακότητα, αλλά από δυσκολίες στο ρόλο τέκνου –και όπως αναφέρετε και αδελφού- . Σας συγχαίρουμε που απευθυνθήκατε σε Παιδοψυχολόγο. Από την άλλη, είναι πολύ βασανιστικό και άδικο για ένα παιδί 5 ετών να έχει άγχος που δυσκολεύεται να διαχειριστεί. Για την αντιμετώπιση του άγχους και τη διαφοροδιάγνωση πιθανής πάθησης («διαταραχών τικ»), σε αυτή την ηλικία αρμόδιος είναι Παιδοψυχίατρος (κατά τη γνώμη μας, θα πρέπει να επισπεύσετε το ραντεβού σας) που θα σας αναφέρει και τους πιθανούς λόγους που εμφανίζονται τα επεισόδια μερικής εγκόπρισης στο εσώρουχο. Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, Αλεξάνδρου Στράτος, Δ/ντής Προσέγγισης σε συνεργασία με το Τμήμα Ψυχολογικής Υποστηρίξεως του Κέντρου μας

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: Καλημέρα σας… Θα ήθελα να μου προτείνετε πως να χειριστώ την παρακάτω κατάσταση. Την Παρασκευή 8/3 με επισκέφτηκε ο ενήλικας αδερφός ενός συμμαθητή της κόρης μου ηλικίας 11 ετών. Ο λόγος ήταν ότι η κόρη μου του κάνει bulling (συγκεκριμένα βρίζει και χτυπάει).Η κόρη μου ουδέποτε μου είχε μιλήσει ότι έχει πρόβλημα με το συγκεκριμένο παιδί. Εξήγησα στον νεαρό αυτό ακριβώς: 1ον.το παιδί μου δεν έχει πρόβλημα με τον αδερφό του διαφορετικά θα το είχε εκφράσει (σημείωση…. Η κόρη μου μιλάει για πολλά θέματα που συνέβη στην μέρα της στο σχολείο) 2ον.Αν υπήρχε πρόβλημα θα με είχε ενημερώσει το σχολείο και η δασκάλα τους. 3ον.δεν έχει δικαιοδοσία να παρεμβαίνει αφού δεν είναι ο έχων την κηδεμονία του παιδιού και 4ον.δεν πρέπει να μιλάμε αυτή τη στιγμή. Ο νεαρός με απείλησε ότι θα φέρει ψυχολόγος στο σχολείο για το παιδί μου. Την Τρίτη 12/3 λόγω του 3ημερου της Κ. Δευτέρας επισκέπτομαι τη Διευθύντρια του σχολείου. Την ρώτησα αν το συγκεκριμένο παιδάκι της κάνει παράπονα για την κόρη μου η αν η δασκάλα της τάξης μας της έχει μιλήσει σχετικά. ΤΟ ΑΡΝΉΘΗΚΕ. την ίδια μέρα ο πατέρας του παιδιού μίλησε με τη διευθύντρια και μετά από λίγη ώρα καλεί στο γραφείο της 3 παιδιά μαζί και η κόρη μου. Τα επέπληξε μπροστά στο παιδί που τα κατηγορεί ότι τα ενοχλεί!!!!!! Ουσιαστικά τα κατηγόρησε για τη συμπεριφορά τους, το δε άλλο παιδάκι χασκογελούσε. ΤΙ ΠΡΈΠΕΙ ΝΑ ΚΆΝΩ????????

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. Το φαινόμενο του εκφοβισμού είναι συχνά υποτιμημένο αλλά επίσης συχνά υπερτιμημένο!!Καλό θα ήταν να κάνετε μια ανοιχτή κουβέντα με την κόρη σας σε σχέση και με την κατηγορία που δέχθηκε αλλά και με τον χειρισμό της Διευθύντριας!!Καλό θα ήταν επίσης να μιλήσετε τόσο με την δασκάλα του παιδιού όσο και με την διευθύντρια ώστε να γίνει μια διαμεσολάβηση σε σχέση με την συμπεριφορά τόσο του παιδιού σας( τι ισχύει και τι όχι)  όσο και της διευθύντριας αλλά και  του  γονέα  που κατηγορεί το παιδί σας. Φροντίστε όμως μέσα σε όλο αυτό να μην προκαλέσετε έντονη ανησυχία ή άγχος στο παιδί σας, διασφαλίζοντας του ότι είστε δίπλα του!!! Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, Βουρλιόγκα Βασιλική, Τμήμα Ψυχολογικής Υποστηρίξεως του Κέντρου μας

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: Γεια σας λέγομαι ………… από ………….. (αναφέρεται το νησί). Ο λόγος που σας γράφω είναι για τον 15 ετών γιο μου ….εδώ και καιρό επαναλαμβάνει λέξεις. α) κάθε πρωί που φεύγει για το σχολείο λέει γεια σου μαμά γεια σου μπαμπά ΄΄ 6 με 7 φορές και όταν γυρίσει πάλι τα ίδια .. β) κατά την διάρκεια τις ημέρας λέει συνέχεια ΄΄ευχαριστώ΄΄ για το καθετί.. γ) όταν πάμε για ύπνο μας φιλάει και λέει καληνύχτα μέχρι 15 φορές. και στις τρεις περιπτώσεις μόνο και όταν πατήσω μια φωνή  τότε καμία φορά σταματάει.. Η συμπεριφορά του είναι ίδια δεν έχει αλλάξει τίποτα …είναι χαρούμενος, ευδιάθετος, τρώει και κοιμάται  κανονικά … γιατί στην αρχή πήγε ο νους μου στο bulling άλλα όχι .. Μετά από μια έρευνα που έκανα στο διαδίκτυο είδα ότι αυτό μπορεί να προέρχεται από πολύ ΑΓΧΟΣ και στρες …..λοιπόν είχε δυο δυνατές στιγμές που ήταν πολύ αγχωμένος. Τον Οκτώβριο περίμενε από την ακαδημία ποδόσφαιρο να τον επιλέξουν για να τον πάρουν στην ανδρική ομάδα άλλα δυστυχώς δεν τον πήραν. Μετά μάθαμε ότι και εκεί ήθελε να έχεις μέσον (ο γιος μου μπορεί να είχε τα προσόντα άλλα όχι τις γνωριμίες καταλαβαίνετε) ήθελε να σταματήσει άλλα ο προπονητής του δεν τον άφησε ..Η δεύτερη φορά ήταν τώρα το Φεβρουάριο όταν περίμενε τα αποτελέσματα από το proficency των αγγλικών.. ευτυχώς ήταν θετικά και βγήκε και πρώτος σε όλο το φροντιστήριο … Σκάφτομαι μήπως όλο αυτό το άγχος βγήκε τώρα !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!  συγγνώμη εάν σας κούρασα άλλα δεν ήξερα που αλλού να απευθυνθώ…..σας παρακαλώ βοηθήστε με τι να κάνω  /// να το αφήσω να σταματήσει από μόνο του ???? σας υπέρ ευχαριστώ  για το χρόνο που αφιερώσατε διαβάζοντας το μήνυμα μου .. εύχομαι να λάβω νέα σας σύντομα .. σας ευχαριστώ 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. Η εφηβεία πολύ συχνά πυροδοτεί άγχος σε όλα τα παιδιά και καταφεύγουν σε διάφορες στρατηγικές για την αντιμετώπισή του. Οι μηχανισμοί που έχει επιλέξει ο γιος σας είναι λίγο καταναγκαστικοί και αυτό ίσως να πρέπει να σας προβληματίσει. Από την άλλη βέβαια είναι καλό που «είναι χαρούμενος, ευδιάθετος, τρώει και κοιμάται  κανονικά» -όπως αναφέρετε-. Τα γεγονότα που συνέβησαν, φυσικά και μπορούν να τροφοδοτήσουν με άγχος έναν έφηβο, ιδίως όταν δείχνουν και οι γονείς να αγχώθηκαν από αυτό. ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΚΑΝΕΝΑ ΝΟΗΜΑ επίσης ΝΑ ΤΟΥ «πατάτε φωνή». Έχει χαμηλή αυτό-εικόνα και αυτή η συμπεριφορά τον αγχώνει περισσότερο ! Είμαστε υποχρεωμένοι να σας ζητήσουμε μία αξιολόγηση του παιδιού από Παιδοψυχίατρο, λόγω των πιθανών καταναγκαστικών συμπεριφορών του. Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, Αλεξάνδρου Στράτος, Δ/ντής Προσέγγισης σε συνεργασία με το Τμήμα Ψυχολογικής Υποστηρίξεως του Κέντρου μας

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: Καλημέρα σας και συγχαρητήρια για το έργο σας! Διαβάζω πάντα τις απαντήσεις σας και με βοηθάνε πάρα πολύ. Να είστε καλά και να συνεχίζετε το όμορφο έργο σας. Θέλω να σας μιλήσω για τον δικό μου τον πιτσιρίκο. Είναι 4,5 των και πηγαίνει Προνήπιο. Η Νηπιαγωγός μας ζήτησε να κάνουμε μία Εργοθεραπευτική αξιολόγηση γιατί είναι πολύ αδέξιο παιδί, πίσω στη γραφή και με διάσπαση προσοχής. Η Εργοθεραπεύτρια που μας αξιολόγησε, μας είπε ότι το παιδί έχει δυσκολίες στο συντονισμό των κινήσεων και χρειάζεται Εργοθεραπεία. Υπάρχει όμως σοβαρή οικονομική δυσκολία και δυστυχώς αδυνατούμε αυτή τη στιγμή να ανταπεξέλθουμε σε θεραπευτικά προγράμματα. Τι κινδύνους μπορεί να αντιμετωπίσουμε στο Σχολείο αργότερα (στο Δημοτικό) εάν δεν κάνουμε Εργοθεραπεία;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας και για τα όμορφα λόγια σας. Η διάγνωση των δυσκολιών του «συντονισμού των κινήσεων» (όπως σας ανέφερε η συνάδελφος), σημαίνει ότι το παιδί αντιμετωπίζει δυσκολίες στην εκτέλεση αδρών και λεπτών κινήσεων που δεν οφείλονται σε χαμηλή γνωστική (νοητική) ικανότητα ή κάποια πρωτογενή νευρολογική δυσκολία, αλλά σε αμιγείς δυσκολίες στο συντονισμό της κίνησης. Οι κίνδυνοι στην μετέπειτα σχολική ένταξη εντοπίζονται στις πιθανότατες δυσκολίες στην γραφοκινητική επίδοση του παιδιού σας αλλά ταυτόχρονα και στο να αισθάνεται άνετα με το σώμα του και να μην έχει ανάγκη να κινείται στο κάθισμά του ή –στη χειρότερη των περιπτώσεων- να έχει την ανάγκη να σηκώνεται από το κάθισμά του (υπερκινητική εικόνα). Από την άλλη, τα διαγνωστικά του ICD-10 (επίσημου στην Ελλάδα διαγνωστικού εργαλείου), αναφέρει συχνότατες δυσκολίες στην οπτική αντίληψη και οπτοκίνηση. Στην περίπτωση που η συνάδελφος εντόπισε τέτοιες δυσκολίες, τότε το παιδί πιθανότατα θα δυσκολευτεί στην ανάγνωση και τη «στοίχιση» των αριθμών για τις μαθηματικές πράξεις. Από την άλλη, συχνότατα τα παιδιά με δυσκολίες κινητικού συντονισμού έχουν χαμηλή αυτό-εκτίμηση που δεν τα βοηθά να αισθανθούν ικανά σε δραστηριότητες αυτό-εξυπηρέτησης και αυτό-φροντίδας αλλά και συμμετοχικότητας με τους συμμαθητές τους. Κατανοώ τις οικονομικές σας δυσκολίες που αναφέρετε, αλλά η πρόληψη είναι καλύτερη της αντιμετώπισης. Τα ποσοστά να χρειαστεί το παιδί Εργοθεραπευτικής ενίσχυσης στο Δημοτικό είναι πολύ μεγάλα, και τότε δυστυχώς θα μιλάμε για αντιμετώπιση ήδη λανθασμένων προτύπων λειτουργίας. Θα σας ζητούσαμε επιπρόσθετα να διερευνήσετε τη δυνατότητα να καλυφθούν –μέρος ή όλες- οι συγκεκριμένες θεραπείες και από τον ΕΟΠΠΥ (με βάση τον κωδικό F.82). Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, Αλεξάνδρου Στράτος, Δ/ντής Προσέγγισης

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: Καλησπέρα Έχω ένα αγοράκι 6 ετών από μικρός είναι λίγο ζωηρός γενικά έντονη προσωπικότητα. Στο σχολείο γενικά κάνει σκανδαλιές. Αυτό που με προβληματίζει είναι ότι η κυρία του τον απομονώνει συχνά από τα άλλα παιδιά γιατί λέει της δημιουργεί πρόβλημα. Είναι καλό να συμβαίνει αυτό; όσον αφορά την απομόνωση εννοώ.

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. Αρχικά θα θέλαμε να μας αποσαφηνίσετε τις «σκανταλιές» που κάνει το παιδί. Ο ορισμός που δίνεται θα πρέπει να διερευνηθεί σε βάθος. Για παράδειγμα είναι διαφορετική «σκανταλιά» το να μιλάει το παιδί την ώρα του μαθήματος ή να γυρίζει πίσω στους συμμαθητές του ή να αποσπάται η προσοχή του και να δείχνει αφηρημένο ή να κάνει φασαρία και ΕΝΤΕΛΩΣ διαφορετική το να σηκώνεται από το κάθισμά του, να ενοχλεί στην τάξη, να μιλάει χωρίς να του απευθύνεται ο λόγος, να είναι επιθετικός, να μουτζουρώνει τα τετράδια των άλλων, να αφαιρεί αντικείμενα από τους συμμαθητές του και γενικότερα να δυσκολεύεται να συμμορφωθεί στους κανόνες της τάξης (εναντιωματικότητα ή προκλητικότητα). Είμαστε σίγουροι ότι η εκπαιδευτικός σας έχει αναφέρει τους λόγους που την έχουν οδηγήσει στο να «απομονώσει» το παιδί. Ως Εργοθεραπευτής, οφείλω να σας πω ότι κάποιες στιγμές προχωρούμε στο να δώσουμε στο παιδί την ΕΥΚΑΙΡΙΑ (και όχι τιμωρία) απομόνωσης, εάν αυτό βοηθάει το παιδί να μειώσει το στρες του ή τη διέγερση ή παρόρμησή του ή την –πιθανά- αντικοινωνική του συμπεριφορά. Άρα λοιπόν η «απομόνωση» ενός παιδιού θα πρέπει να βοηθά το παιδί και όχι να το «τιμωρεί» (η τεχνική time – out που συχνά χρησιμοποιούν οι εκπαιδευτικοί ή οι γονείς, απλά φοβίζει, αγχώνει περισσότερο τα παιδιά ή τα εξαγριώνει). Δεν θα ρισκάρουμε πάντως να πάρουμε θέση στην αντίδραση ή το πλάνο της εκπαιδευτικού εάν δεν αναφερθούν οι συμπεριφορές του παιδιού που ενοχλούν ή εκνευρίζουν την εκπαιδευτικό, όπως και οι πιθανές συμπεριφορές που εμφανίζει το παιδί σας και στο σπίτι και σας εκνευρίζουν. Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, Αλεξάνδρου Στράτος, Δ/ντής Προσέγγισης

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: καλημέρα. έχω δίδυμα αγοράκια 10 μηνών (γεννηθήκαν 35.5 εβδομάδων). ο ένας με έχει προβληματίσει λίγο. πολλές φορές δεν ανταποκρίνεται στο όνομα του ενώ μπορεί λίγο αργότερα να τ μιλήσει ένα άλλο άτομο και να γυρίσει . κάποιες φορές τον παίρνω αγκαλιά κ έχει φτωχή βλεμματική επαφή(συνήθως κοιτάζει κ επεξεργάζεται τ περιβάλλον κ τ πρόσωπο μου. όμως δείχνει έντονο ενδιαφέρον για αστεία παιχνίδια (κουκουτσα) ενδιαφέρεται κ κοιτάζει επίμονα κ χαμογελαστά τ νέα πρόσωπα που μπαίνουν στο χώρο η ενδιαφέρεται να παρακολουθεί την μεγαλύτερη αδελφή του. κατά τ άλλα είναι χαρούμενος, εξερευνητικός, κοινωνικός, βαριέται εύκολα σ ένα μέρος και τ αρέσει πολύ η αγκαλιά. λέει «λεξούλες». γενικά είναι στιγμές που σκάφτομαι ότι τ παιδί είναι μια χαρά αλλά όταν συχνά δεν ανταποκρίνεται στο όνομα του ανησυχώ. ο άλλος δεν παρουσιάζει κανένα ανησυχητικό σημάδι. πραγματικά έχω ανησυχήσει. περιμένω με αγωνιά την απάντηση σας. ευχαριστώ.

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. Αναφέρεστε σε αναδυόμενες δεξιότητες του παιδιού σας. Δηλαδή δεν είναι ότι το παιδί σας δεν ανταποκρίνεται σε κάτι, απλά δεν το κάνει πάντα. Είναι πολύ νωρίς για να ανησυχήσετε αφού κατέχει δεξιότητες που δεν τις χρησιμοποιεί πάντα και από την άλλη αναφέρετε πολύ θετικά κομμάτια («λεξούλες», κουκουτσά, ενδιαφέρον για νέα πρόσωπα και για την αδελφή του). Μπορείτε να το συζητήσετε και με τον Παιδίατρο που παρακολουθεί το παιδί -αν θα έκρινε σκόπιμο να γινόταν μία αξιολόγηση από Αναπτυξιακό Παιδίατρο- αλλά δεν εντοπίζονται κάποια ανησυχητικά κομμάτια με βάση αυτά που αναφέρετε. Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, Αλεξάνδρου Στράτος, Δ/ντής Προσέγγισης σε συνεργασία με το Τμήμα Ψυχολογικής Υποστηρίξεως του Κέντρου μας

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: Καλησπέρα. Η κόρη μου είναι 11 χρονών και του χρόνου αλλάζει βαθμίδα, θα πάει στο Γυμνάσιο. Από τα πρώτα χρόνια στο Δημοτικό φάνηκε ότι υπάρχει κάποια δυσκολία. Αναγκάστηκα να πάρω δασκάλα στο σπίτι να την προετοιμάζει για την επόμενη μέρα από την β’ δημοτικού διότι δεν μπορούσα να ανταπεξέλθω με το πολύωρο διάβασμα και τις δυσκολίες του παιδιού. Παρά τις εκκλήσεις που έκανα στην δασκάλα της για το ότι κάτι συμβαίνει με το παιδί, εκείνη επέμενε απλά ότι είναι αργός ο ρυθμός της και δεν συμβαίνει κάτι άλλο. Στην πορεία αποφάσισαν να πάει το παιδί στο ΚΕΔΔΥ, θεωρώντας ότι έχει διάσπαση προσοχής (λόγω του ότι δεν μπορούσε να μείνει συγκεντρωμένη στο μάθημα για περισσότερο από 5 λεπτά). Στο ΚΕΔΔΥ η αξιολόγηση έλεγε ότι το μαθησιακό επίπεδο του παιδιού είναι κατώτερο της ηλικίας του, κανονική νοημοσύνη καθώς κ σημαντικά ανώτερη σε κάποια πεδία πχ (συναισθηματική), καλή συγκέντρωση και κάπως υπερκινητική. Δεν πρότειναν τίποτε παρά μόνο να παρακολουθεί το τμήμα ένταξης, το οποίο κ παρακολουθεί από την Γ δημοτικού. Λίγο καιρό αργότερα την πήγα στο (σ.σ. αναφέρεται όνομα Κρατικού Νοσοκομείου) για πιο σωστή εξέταση. Έκανα το λάθος και έδωσα το χαρτί από το ΚΕΔΔΥ. Την είδαν για 5 λεπτά κ μου συνταγογραφησαν συνεδρίες σε λογοθεραπευτή με διάγνωση διάσπαση προσοχής. Αυτό νόμιζαν ότι ήθελα. Την συνταγογράφηση. Η λογοθεραπευτρια που πήγαμε λίγες συνεδρίες μετά, μου είπε ότι το παιδί δεν έχει σε καμία περίπτωση διάσπαση. Αυτό που έχει τόσα χρόνια είναι δυσκολία στην ανάγνωση, πολύ κακή ορθογραφία παρόλο που ξέρει όλους τους κανόνες δεν τους εφαρμόζει, κακό γραφικό χαρακτήρα, δεν εφαρμόζει τα σημεία στίξης, κατανοεί αυτό που διαβάζει, μπορεί να το αφηγηθεί, αντιστροφές γραμμάτων στις μικρότερες τάξεις, μπερδεύει κάποια γράμματα και φθόγγους όταν διαβάζει και δυσκολεύεται στα μαθηματικά. Επίσης στις μικρότερες τάξεις δεν μπορούσε να μείνει πολύ ώρα συγκεντρωμένη στο μάθημα. Από πέρσι από την Πέμπτη πηγαίνει πολύ καλύτερα αλλά οι δυσκολίες υπάρχουν. Ο προφορικός της λόγος είναι πολύ καλός με πλούσιο λεξιλόγιο. Όσον αφορά την συμπεριφορά της, φυσιολογικότατη. Αγαπητό παιδί, έχει φίλους, κοινωνική, ήσυχη, ασχολείται με ομαδικά αθλήματα. Το μόνο που δεν μου αρέσει είναι ότι κάποιες φορές έχει λίγο ανώριμη συμπεριφορά ( μωρουδίζει λίγο, κάνει χαριτωμενιες). Ο προβληματισμός μου είναι ότι τόσα χρόνια δεν έχω μια διάγνωση σωστή στα χεριά μου και τώρα που το παιδί θα πάει Γυμνάσιο δεν ξέρω τι θα αντιμετωπίσουμε και πως θα το διαχειριστούμε. Και επιπλέον θα μείνουμε με την απορία αν είναι δυσλεκτική ή έχει δυσαναγνωσία κτλ. Σκέφτηκα να την ξαναπάω σ έναν λογοθεραπευτή για μια εκ νέου διάγνωση. Ποια είναι η άποψη σας; Ευχαριστώ!

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. Έχετε ήδη απευθυνθεί σε αρκετούς ειδικούς. Αρχικά θα πρέπει να συμφωνήσουμε με κάποιες από τις σταθερές στις αξιολογήσεις που έχουν εφαρμοστεί στο παιδί σας και η καλύτερη είναι η ψυχομετρία από τα ΚΕΔΔΥ που γνωμάτευαν –όπως αναφέρετε- «μαθησιακό επίπεδο κατώτερο του αναμενόμενου» (άρα «μαθησιακή δυσκολία»). Από την άλλη, τα ΚΕΔΔΥ δεν έχουν την αρμοδιότητα να ζητήσουν θεραπευτικές παρεμβάσεις (τα ΚΕΔΔΥ ανήκουν στο Υπ. Παιδείας, ενώ οι ειδικές θεραπείες στο Υπ. Υγείας). Οι πιθανότητες αντιμετώπισης μαθησιακών δυσκολιών με ταυτόχρονη διάσπαση προσοχής, αντιμετωπίζονται συνήθως από Λογοθεραπευτή εξειδικευμένο στις μαθησιακές δυσκολίες, ή Ειδικό Παιδαγωγό –ή Ψυχοπαιδαγωγικό εξειδικευμένο στις μαθησιακές δυσκολίες- σε συνδυασμό με Εργοθεραπευτή (εάν υπάρχει διάσπαση προσοχής) και πιθανά και Ψυχολόγο. Εάν θέλετε λοιπόν να προχωρήσετε σε περαιτέρω διερεύνηση, όσον αφορά προτάσεις αντιμετώπισης, θα σας κατευθύναμε σε αυτή τη λύση (για διερεύνηση του νευρολογικού προφίλ και των μηχανισμών μεταγνώση της κόρης σας). Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, Αλεξάνδρου Στράτος, Δ/ντής Προσέγγισης σε συνεργασία με το Τμήμα Ψυχολογικής Υποστηρίξεως του Κέντρου μας

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: Καλημέρα, ο γιος μου είναι 2.5 χρόνων. Από 18 μηνών δοκιμάσαμε να τον στείλουμε σε παιδικό σταθμό αλλά λόγω ασθενειών έμεινε μόνο 2 μήνες περίπου. Σ αυτό το διάστημα η παιδαγωγός μου πρότεινε να γίνει αξιολόγηση από Αναπτυξιολόγο γιατί το παιδί δεν μιλούσε και γενικά ήταν πολύ δραστήριο και δεν ακολουθούσε το πρόγραμμα δραστηριοτήτων του σταθμού. Τότε θεώρησα ότι ήταν πολύ νωρίς για αξιολόγηση παρ όλα αυτά πήγαμε σε ένα κέντρο λογοθεραπείας – έργο θεραπείας όπου είδαν το παιδί και μου είπαν ότι μπορεί να έχει αργήσει να μιλήσει αλλά γενικά δεν βλέπουν κάτι ανησυχητικό. Τώρα που είναι 2.5 χρόνων λέει πάρα πολλές λέξεις, καταλαβαίνει τα πάντα, δεν παπαγαλίζει, συμμετέχει σε φανταστικό παιχνίδι, τρώει και κοιμάται κανονικά, αλλά συνεχίζει να είναι υπερδραστήριο. Τρέχει συνέχεια, καταλαβαίνει όλες τις εντολές αλλά δεν τις εκτελεί πάντα γιατί κάνει τα δικά του, αντιδρά άσχημα στην απαγόρευση, πέφτει κάτω και κλαίει ή φωνάζει. Αυτό το διάστημα πηγαίνει σε ένα κέντρο δραστηριοτήτων 3 ώρες κάθε απόγευμα και η παιδαγωγός μου είπε ότι ενώ έχει κάνει αρκετά βήματα, συνεχίζει να μην μπορεί να ενταχθεί σε ομάδα. Δεν συμμετέχει σε ομαδικές δραστηριότητες και δεν υπακούει στους κανόνες. Γενικά είναι ένα πολύ χαρούμενο παιδί, γελάει συνέχεια, είναι ευγενικό με τα άλλα παιδιά, εκδηλώνει την αγάπη του αυθόρμητα σε όσους γνωρίζει αλλά δεν σταματάει ποτέ να τρέχει. Δύσκολα θα καθίσει στο καρεκλάκι του για πάνω από 5 λεπτά εκτός κι αν βλέπει τηλεόραση ή παίζει με το κινητό. Δεν νιώθει εύκολα φόβο. Μπορεί να σκαρφαλώσει παντού ή και να φύγει μακριά μου αν δει κάτι που θα του τραβήξει την προσοχή. Ανησυχώ που είναι τόσο υπερκινητικό. Δεν μπορώ να καταλάβω αν φταίμε εμείς που τον έχουμε κακομάθει ή αν χρειάζεται να τον δει κάποιος ειδικός και να αξιολογήσει την κατάσταση. Σας ευχαριστώ εκ των προτέρων για τη απάντηση σας.

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. Μπορεί στους 18 μήνες να ήταν μία οριακή ηλικία για να γινόταν μία λεπτομερής Αναπτυξιολογική αξιολόγηση στο παιδί σας, αλλά πια η παρούσα ηλικία του είναι πολύ επαρκής για να γίνει μία αξιολόγηση από εξειδικευμένη στην Πρώιμη Παρέμβαση διεπιστημονική ομάδα. Αναφέρετε σε μία διασπαστική – υπερκινητική και πιθανά παρορμητική εικόνα του παιδιού σας που επηρεάζει –πρωτογενώς ή δευτερογενώς- και την κοινωνικοποίηση του γιού σας (ένταξη στα κοινωνικά δρώμενα της τάξης) και θα ήταν καλό να πάρετε τη συνδυαστική γνώμη Αναπτυξιακού Παιδιάτρου (για το επίπεδο ωριμότητας του παιδιού) και Εργοθεραπευτή (για πιθανά ζητήματα αισθητηριακής επεξεργασίας, αφού δεν αισθάνεται και φόβο και πιθανά παρορμητικά εμπλέκεται σε επικίνδυνους πειραματισμούς). Μπορείτε φυσικά να απευθυνθείτε και στο Κέντρο ειδικών θεραπειών που είχε αξιολογήσει το παιδί στους 18 μήνες και έχει πληρέστερη εικόνα του παιδιού. Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, Αλεξάνδρου Στράτος, Δ/ντής Προσέγγισης

—————————————–

ΕΡΩΤΗΣΗ: RE: Καλησπέρα!!!ο γιος μου από μωρό έκανε το αντίθετο από ότι του λέγαμε. Ήταν αντιδραστικός . Αυτό δημιούργησε θέμα στην δική μου συμπεριφορά απέναντι του…Τώρα είναι 9 ετών και θυμώνει αμέσως και υψώνει τη φωνή του … Έχει συνεχώς θυμωμένο ύφος. Γενικά είναι καλό παιδί και ξέρω ότι φταίω κ γω που του φωνάζω όταν δεν υπάκουγε ..παρ όλα αυτά θα ήθελα να διορθώσω την κατάσταση..υπάρχει περιθώριο???

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία σας. Αναφέρεστε σε ένα παιδί που είχε μία «σκληρή» ιδιοσυγκρασία και ταπεραμέντο (ανήσυχο μωρό) που δυσκολευόταν να έρθει σε μία «ζώνη άνεσης» και να ηρεμήσει, όπως και να κοινωνικοποιηθεί. Φυσικά όπως καταλαβαίνετε, το ιστορικό που μας δίνετε είναι σημαντικά ελλιπές και από την άλλη δεν γνωρίζουμε την ενδιάμεση εξέλιξη του παιδιού στα ηλικιακά ορόσημα από μωρό έως τώρα που είναι πια 9 ετών (πώς ήταν στην προσχολική και πρώτη σχολική ηλικία). Θα σας προτείναμε να απευθυνθείτε σε ένα Παιδοψυχίατρο ή Ψυχολόγο Συμβουλευτικής για να εκφράσετε λεπτομερώς τις ανησυχίες σας, να δώσετε ένα λεπτομερές ιστορικό και να σας αναλύσει εάν η διαγνωστική του υπόθεση βρίσκεται στις δυσκολίες των δικών σας (δευτερογενών) ή των δικών του (πρωτογενών) συμπεριφορών. Φυσικά και υπάρχουν τεράστια περιθώρια !Βρισκόμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία.

Με τιμή, Αλεξάνδρου Στράτος, Δ/ντής Προσέγγισης σε συνεργασία με το Τμήμα Ψυχολογικής Υποστηρίξεως του Κέντρου μας

—————————————–